wdziecznosc nie na topie?

[czerwonaoranzada]

Na forum powstał kolejny watek o rzeczach dziecięcych i tak mnie natchnęła
jedna z wypowiedzi.

cyt:"Zawsze mnie wk.wiało nachalne domaganie się "wdzięczności" i
"poszanowania". "


No wiec jak to jest czy jesli juz dostajecie cos od kogos to odwdzieczacie sie
jakos np. zaproszeniem na kawke, czy jakims kwiatkiem czy macie to w d bo dał
bo chcial , łaski nie robi, wiec niech spada.

[joanna266]

zawsze sie odwdzęczam za pomoc w czymkolwiek.i ten kto mi pomaga
jest otwarty i przyjacielski moze liczyc na to samo z mojej
strony.nie rozumiem u ludzi tej dziwnej ,chorej dumy i robienia z
siebie bóg wie kogo.otaczam sie normalnymi ludzmi którzy nikogo przy
mnie nie musza udawac.a tych co maja kołek w tyłkach prosze o
wczesniejsze wyjecie

[tabakierka2]

staram się odwdzięczyć jesli mam możliwość.

[phantomka]

W ukladzie pomagajacy-otrzymujacy pomoc, to wlasnie poczucie
wdziecznosci jest najwiekszym problemem. Osoba otrzymujaca pomoc
czesto nie potrafi poradzic sobie ze swoja wdziecznoscia, zaczyna
zle czuc sie w takim ukladzie, dlatego moze sie wycofywac i swoja
postawa sugerowac niewdziecznosc. Dlatego tez pomagac trzeba umiec,
tak zeby nie sugerowac, ze oczekujemy w zamian laurek, fanfarow czy
przyjec na nasza czesc.

[mama_kotula]

Cytat
Dlatego tez pomagac trzeba umiec,
tak zeby nie sugerowac, ze oczekujemy w zamian laurek, fanfarow czy
przyjec na nasza czesc.


No więc o tym piszę.
Słowo klucz: nachalne.

Bo postawa altruistyczna wykazywana w celu uzyskania tzw. wdzięczności to nic innego tylko zwykły egoizm.

[aniuta75]

Mam 3 koleżanki z którymi wymieniamy się ciuchami dzieciowymi i jakoś dla nas
jest to tak normalne, że żadnego odwdzięczania się w postaci kawki czy innego
ciasta nie ma . Ot po prostu koleżeńska pomoc.

[joanna266]

ja pisząc o odwdzęczaniu sie nie miałam na mysli kawy czy ciasta ale
taką zwykła pomoc w sytauacji tego wymagającejchoc w zasadzie
kawka jest zawsze

[mama-maxa]

Zawsze podziękuję - myślę, że szczere podziękowanie też może wiele
sprawić. Jak mam możliwości odwdzięczenia się, robię to z
przyjemnością ale nie cierpię, jak ktoś domaga się dozgonnej
wdzięczności i wręcz służalności za to, że coś dla mnie zrobił

[ewelsia]

Elementarne zasady kultury każą podziękować, a także szanować
otrzymane rzeczy, bo ktoś zapłacił za nie pieniądze.I tego wymaga
dobre wychowanie.

[mama_kotula]

ewelsia napisała:

> Elementarne zasady kultury każą podziękować, a także szanować
> otrzymane rzeczy, bo ktoś zapłacił za nie pieniądze.I tego wymaga
> dobre wychowanie.

Elementarne zasady kultury każą podziękować.

Mnie nie obchodzi, co osoba obdarowana zrobi z darami dalej. Skoro było cię stać na to, aby je podarować, to nie miej żalu o to, że ewentualnie twoje poświęcone finanse się zmarnują. A jeśli masz żal,to znaczy, że cię jednak nie było stać na podarunek. I ewentualne pretensje możesz mieć do siebie.

Elementarne zasady kultury

[sir.vimes]

sugerują by nie interesować się tym, co się oddało/podarowało.

A obdarowany ma prawo sprzedać podarowane rzeczy, trzymać na dnie szafy, tudzież
czyścić nimi gzymsy - bo to już jego WŁASNOŚĆ.

to ja sie w takim razie...

[joanna266]

jeszcze nie spotkałam z domaganiem słuzalczosci i wdzięcznosci.

[mama_kotula]

Oooo, to mój cytat.
Wyrwana z kontekstu. Uwielbiam tak.

Robaczku - chodzi mi o to, że nie robię komuś czegoś po to, aby otrzymać odwzajemnioną "wdzięczność".
Robię komuś coś dla własnej przyjemności dawania i dla jego przyjemności brania.

I oczywiście, z reguły to działa w dwie strony. Natomiast nie wymagam od nikogo rewanżu na to, że dostał ode mnie torbę łachów. Jak również nie obchodzi mnie to, co zrobił z tą torbą łachów. Zrobił to, co uznał za stosowne.

Słowo klucz to w tym zdaniu "nachalne".

Często jedna taka z drugą miauczy, że "ja dałam, a ona nic, tylko podziękowała!!".
To pytam: dajesz interesownie, czy dajesz z tzw. potrzeby serca?
Dałam, bo chciałam. Bo akurat miałam kaprys komuś sprawić przyjemność, bo chciałam, aby się ucieszył, oraz chciałam zaspokoić swoją potrzebę dawania. Sprawiłam, ucieszył się, potrzebę zaspokoiłam. Chyba wystarczy?


Druga sprawa - wątek poboczny.
Chodzi mi o ludzi biednych. Większości się wydaje, że bieda powinna być pokorna, wdzięczna i ze spuszczoną główką chodzić. I za otrzymaną pomoc - której w sumie wcale się nie domagała - pokłony bić, albo przynajmniej jakoś okazać wdzięczność.
A tu doopa, bo okazuje się, ze bieda ma też swój honor. I domaganie się jakiejś szczególnej wdzięczności za to, że komuś się pomogło z własnej woli, to dodatkowe upokorzenie dla osoby której się pomogło.

[czerwonaoranzada]

Wyrwalam ten cytat bo najlepiej obrazowal to co o chcialam zapytac.
Nie byla to zadna wyciaczka personalna.
WIdzisz u mnei bywa tak ze to ja daje innym ,A ze mam 3 dzieci z duzymi
przerwami to i zostawianie ubranek z jednego na drugie mijalo sie z celem. No i
gdzie to trzymac. I tak mnie naszlo ze wydalam ich juz mase.
( Mamy dobra sytuacje materialna wiec ubranka byly odpowiednie a nie te
przyslowiowe forumowe szmaty.I nigdy przenigdy nie dawalam ubran z plamkami lub
na tzw"podworko" . )
Ale przyznaje ze gdym nie miala pewnosci ze te ubranka beda wykorzystywane do
noszenia a nie np. jako szmaty to bym ich nie dala tej osobie. I wydaje mi sie
rozsadne gdy ktos mowi nie dziekuje mam ich dosc, zamiast wrzucac gdzies do
szafy by gnily, albo spalic w piecu (jak ktos tam pisze).

No bo logiczne dla mnie jest ze ubrania daje sie do noszenia a nie do palenia.

A wdziecznosc, ..raz kolezanka mnie rozwalila. Dałam jej ubrania dla jej corki a
ona w to miejsce kupila dla mojeje bluze dresowa. Smiala sie ze i tak za ta
bluze to kupila by najwyzej jeden pajacyk a dostala 3 kartony.Zdarzylo sie to
raz a ja nadal pamietam i jak tylko moge to oddajej jej zaznaczajac ze nic nie
chce.

[mama_kotula]

Cytat
Ale przyznaje ze gdym nie miala pewnosci ze te ubranka beda wykorzystywane do noszenia a nie np. jako szmaty to bym ich nie dala tej osobie. I wydaje mi sie rozsadne gdy ktos mowi nie dziekuje mam ich dosc, zamiast wrzucac gdzies do szafy by gnily, albo spalic w piecu (jak ktos tam pisze).


Odnośnie do palenia w piecu - byłaś kiedyś naprawdę biedna? Nie, nie w cięzkiej sytuacji finansowej, ale po prostu BIEDNA?

Uważasz, że ktoś wrzuca ubrania czy książki (taaak, moja znajoma paliła książkami) do pieca, bo ma taki kaprys?

Uważasz, że ktoś już w momencie przyjęcia ubrań myśli sobie "fajnie, będzie czym palić w piecu"?

[mama-maxa]

Kotula własnie to sobie pomyślałam, ale ty jak zwykle ładniej to w
słowa ubrałaś I tak podpisuje sie jeszcze raz pod twoimi słowami.

[syriana]

dwie sprawy:

1. domaganie się wdzięczności czy rewanżu w jakiejś formie, zwłaszcza gdy pomoc
wychodzi od nas

2. podświadome oczekiwanie, że sprawa którą załatwiliśmy zostanie zauważona,
choć wiemy, że zrobiliśmy ją tylko dlatego że chcieliśmy i nikt nas nie zmuszał

nie oczekiwałam wdzięczności dozgonnej za prezent, który sprawiłam młodej parze,
ale było mi przykro gdy po ślubie ani be ani me nie usłyszałam komentarza na
jego temat, ani na temat spersonalizowach życzeń na kartce

[mama_kotula]

Podświadome oczekiwanie jest zawsze, bo nie ma czegoś takiego jak altruizm w czystej postaci. Istnieje wyłącznie altruizm odwzajemniony.

Kluczową kwestią jest, jak nie rozdmuchać tego podświadomego oczekiwania do rangi megaproblemu tak, że będzie on negatywnie wpływać na nasze kontakty z osobą, od której tego czegoś oczekujemy.

ale kotula...

[joanna266]

znasz kogos kto tak robi.bo ja nigdy nie spotkałam sie z nikim kto
wymuszałby na mnie wdzięcznosc.

[mama_kotula]

joanna266 napisała:

> znasz kogos kto tak robi.bo ja nigdy nie spotkałam sie z nikim kto
> wymuszałby na mnie wdzięcznosc.

Bezpośrednio? Rzadko.
Ale często czytam na forach rozgoryczone posty, jak to niewdzięczna koleżanka nie chciała przyjąć ofiarowanej z dobrego serca karuzelki nad łóżko.
Albo jak przyjęła i powiedziała tylko "dziękuję", i nawet nie zaproponowała, że odda mi rzeczy po swojej starszej córce.
Albo jak biedna osoba, której ze wspaniałomyślnym uśmiechem wręczyliśmy torbę giftów niewystarczająco się nimi zachwyciła.
Rozumiesz, o co mi chodzi?

[joanna266]

rozumiem jak najbardziej o co ci chodzi.natomiast nie kumamz a
skarby swiata oczekiwania gorejącej wdzęcznosci ze sie komus pomogło
czy cos dało.no przeciez nikt nikogo do niczego nie zmusza.

[lia.13]

a ja nie rozumiem Twojego podejścia. Ja daję coś czy pomagam w różny sposób.
Czasami mam coś zbędnego i wtedy daję to komuś na zasadzie: "chcesz to bierz,
nie chcesz to nie bierz". Albo podwożę kogoś gdy i tak jadę w tym samym
kierunku. Wtedy nie oczekuję żadnej wdzięczności.
Ale jeśli ktoś sam mi zgłasza problem, że czegoś nie ma a potrzebuje, albo musi
gdzieś jechać a nie ma samochodu, i nie ma jak załatwić tej sprawy..., to jeśli
biegam przez pół dnia po mieście by załatwić tą sprawę, albo przez tydzień
kombinuję jak załatwić "wymarzoną" rzecz dla kogoś, to do jasnej cholery
oczekuję czegoś więcej niż zdawkowego "dzięki". Chociażby tego, by w
przyszłości, gdy to ja mam problem zrewanżował się i mi pomógł. W końcu na tym
polega przyjaźń. Może jestem egoistką, ale tak już mam. Bo to jest po prostu
przykre, gdy ktoś przyjmuje postawę roszczeniową, "bo mu się należy" i nawet
dziękuję nie powie, ze się cieszy, że zaraz wypróbuje nową rzecz, ze to mu
pomoże w dalszej pracy czy w ogóle życiu (w zależności czego sprawa dotyczy).

nie jestem stary, lecz pewnie duzo starszy od cieb

[wlodek111]

nie jestem stary, lecz pewnie duzo starszy od ciebie i z perspektywy czasu moge Ci powiedziec, ze dobre uczynki i objawy sympatii zawsze wracaja. Moze nie od tych, ktorym je uczynilismy (nawet dosc czesto!!! ;) ale mnie sie to zawsze "per saldo" oplacalo. I najczesciej, wracalo to do mnie gdy tego nabardziej potrzebowalem...
Moze to sprawa karmy.... na uzytek znajomych, nieuzytkow, zawsze mowie, ze Pan Bog jest sprawiedliwy i zawsze dobro wynagradzqa (choc nie jestem wierzacy). I zawsze gdy mnie spotka cos dobrego to mowie - znowu Pan Bog sie poznal na mnie.... ;
Mialem i mam przyjaciol, ktorym pomagalem finansowo, pozyczalem im pieniadze i gdy mi nie oddawali mowilem sobie- gdybym nie mogl to bym nie dal. A pozyczalem/dawalem zawsze na tyle na ile bylo mnie stac, aby ew. stracic....ale w sumie to nigdy nie stracilem, albo trafila mi sie dobra praca i odrobilem to sobie z nawiazka, albo dostalem od kogos cos, co bylo wiecej warte niz poniesiona strata.....
Tak, ze w sumie to nawet trudno to nazwac bezinteresownym dawaniem jak wiem, ze zawsze to mi sie zwroci.... tak jak powiedzialem na poczatku, moze nie od tej osoby ktorej cos dalem, ale czesto od zupelnie nieznanych mi osob...

[lia.13]

jasne, że pomaga sie na miarę swoich możliwości i pożyczone pieniądze zawsze
można odrobić. Ale mnie nie o takie pomaganie chodziło. Chodziło mi raczej o
pomaganie czynami, które często jest czasochłonne, wymagające planowego
myślenia. Wyjąć pieniądze z portfela i komuś dać to nic prostszego. Gorzej, jak
trzeba coś dla drugiej osoby zrobić, co wykracza poza nasz plan dnia. Wtedy,
podliczywszy nakład naszej pracy do efektów czyli stwierdzenia drugiej osoby, że
"no wreszcie, bo ile on miał czekać" jest po prostu niewspółmierny.

No tak, tylko warto rozważyć czego oczekujemy

[sir.vimes]

bo dla mnie wystarczającą (i cudowną) gratyfikacją za oddanie komuś torby
ciuchów jest świadomość, ze mam więcej miejsca w szafie/piwnicy.

Z egoizmu oddaję - bo chcę sobie miejsce zrobić.

Jasne, że przyjemniej wiedzieć, że oddane rzeczy się podobają/przydają - ale nie
mnie oceniać jak się mają przydać. Jeśli ktoś z rzeczy po moim dziecku uszyje
dla psa legowisko znaczy, ze były potrzebne i się przydały. I dobrze.

[joanna266]

no wiesz przeciez powinnas sie cieszyc ze wogóle mogłas ten prezent
podarowowac a ty jeszcze podziękowan oczekujesz.no nie zartuj

Ech, cała ematka

[mama_kotula]

Jeszcze raz napiszę, bo to moja wypowiedź jest cytowana w poście tytułowym:
NACHALNE domaganie się wdzięczności.

Nachalne niekoniecznie bezpośrednio - nachalne oczekiwanie wdzięczności to
święte oburzenie, że tej wdzięczności nie ma.

Oczekiwanie jest normalne. Ale nie będę miotać wiktem, jeśli obdarowany
ograniczy się do zwyczajnego "dziękuję" tudzież nie wystosuje mi tego
podziękowania w formie pisemnej.

[joanna266]

to ja w takim razie zyje w innym swiecie .nikt sie wdziecznosci nie
domaga nawet posrednio.

[malila]

Problem polega na tym, że wdzięczność nie jest konretna. Wielu
ludziom chodzi nie tylko o to, żeby ktoś, kto coś od nich dostał
czuł się wdzięczny, tylko o to, żeby tę wdzięczność okazywał i to
najlepiej na każdym kroku. Czyli jeśli coś się dostało, to należy za
każdym razem, gdy się spotka darczyńcę, uśmiechać się z
wdzięcznością, zawsze należy mieć dla darczyńcy czas i sympatię,
nawet jak dostajesz właśnie od życia po dupie, zupa Ci kipi, a pies
darczyńcy notorycznie załatwia się na chodniku - w przeciwnym
wypadku darczyńca stwierdzi, że ten obdarowany jest taki
niewdzięczny.

[elle444]

A ja mam propozycje, jeżeli okazywanie wdzięczności jest takie
trudne, to może lepiej nie przyjmować pomocy? W końcu nie ma takiego
obowiązku? Mam wrażenie, ze przyprawiacie darczyńcom rogi, bo Wam
pomoc ciązy, a tymczasem warto się zastanowic jak się zrewanżować.
Nie widzie problemu w okazywaniu w dzieczności. Koleżance, która
podarowała mi pare fajnych ciuszków dla małej, przy każdej okazji
powtarzam, że mała ślicznie wygląda w tych sukieneczkach i jak
wdzięcznie wszystkim powtarza, ze to od starszej koleżanki. Sama też
chętnie pomagam, ale nie lubie jednego, jak osoba, której w życiu
pomogłam odwraca sie do mnie dupskiem w sytuacji, w której to ja
potrzebuję pomocy, zwłaszcza jak ją to niewiele kosztuje. Sytuacja
bardzo często spotykana w rodzinie - brak krę I to jest wg mnie brak
wdziecznosci, a nie że mnie ktoś nie adoruje non-stop.

elle444

[1usmiechnieta]

Twoj post dal mi duzo do myslenia

elle444 napisała:

> A ja mam propozycje, jeżeli okazywanie wdzięczności jest takie
> trudne, to może lepiej nie przyjmować pomocy? W końcu nie ma
takiego
> obowiązku? Mam wrażenie, ze przyprawiacie darczyńcom rogi, bo Wam
> pomoc ciązy, a tymczasem warto się zastanowic jak się zrewanżować.
> Nie widzie problemu w okazywaniu w dzieczności. Koleżance, która
> podarowała mi pare fajnych ciuszków dla małej, przy każdej okazji
> powtarzam, że mała ślicznie wygląda w tych sukieneczkach i jak
> wdzięcznie wszystkim powtarza, ze to od starszej koleżanki. Sama
też
> chętnie pomagam, ale nie lubie jednego, jak osoba, której w życiu
> pomogłam odwraca sie do mnie dupskiem w sytuacji, w której to ja
> potrzebuję pomocy, zwłaszcza jak ją to niewiele kosztuje. Sytuacja
> bardzo często spotykana w rodzinie - brak krę I to jest wg mnie
brak
> wdziecznosci, a nie że mnie ktoś nie adoruje non-stop.


---------------
Boze, cos Polske...

[agik82]

elle444 napisała:
nie lubie jednego, jak osoba, której w życiu
> pomogłam odwraca sie do mnie dupskiem w sytuacji, w której to ja
> potrzebuję pomocy, zwłaszcza jak ją to niewiele kosztuje.

dokładnie tak.

[wojsm]

podpisuję się obiema rękami. I na dodatek wywyższa się przed Tobą właśnie tym co
ma dzięki Tobie. Tak tylko może być w rodzinie ... wszystko się wszystkim należy
tylko Tobie nie...

[kali_pso]

Jakiej wdzięczności oczekujesz od biedaka, któremu podarowałeś na
urodziny złoty zegarek, bo Cię stać? Czy, jesteś przekonana na 100%,
że w pełni Cię usatysfakcjonuje zwykłe dziekuję i otrzymany wazon za
10 zł?p
Obdarowywać też trzeba umieć- taki prezent poniża człowieka, bo on
wie, że nie jest się w stanie zrewanżować a więc ustawia się go w
pozycji służalczej. Pojawia się często agresja przeciwko
obdawrowywującemu, paradoksalnie, wcale można nie odczuwać
wdzięczności, tylko niechęć. Co z kolei prowadzi nas do przekonania,
że ta osoba nie zasłużyła na naszą dobroć. I koło się zamyka.



Za prezenty dziekuję. Nie czuję presji odwdzięczania się na siłę,
koniecznie w tym samym zakresie. Na ogół jednak jest tak, że
wcześniej czy później każdy pomocy potrzebuje.

[phantomka]

Mama_kotula dobrze pisze, nie ma czegos takiego jak altruizm w
czystej postaci. Chocby to "dziekuje" jest dla pomagajacego ogromna
zaplata i na nia tak naprawde czeka, bo to mu daje znak, ze jego
dzialanie jest cos warte. Kiedys wraz ze swoimi wolontariuszami
stwierdzilismy, ze wolontariusz dostaje naprawde duzo wiecej niz ci,
ktorym sie pomaga, bo ten kop pozytywnej energii jest niesamowity
dla osoby, ktora ma potrzebe pomagania.

[nenia1]

Ale tu przecież nie chodzi o proste przełożenia, że gdy komuś coś dajemy, to oczekujemy ukłonów po pas i żarliwych podziękowań.

Zdaża sie, że oddając coś komuś mamy jakieś wyobrażenia jak obdarowany powinien z danę rzeczą się obejść.
Czyli niby dajemy, ale ciągle w głowie rościmy sobie jakieś prawa do oddanej rzeczy. Niby już nie nasza, ale ciągle nasza.
Gdy obdarowany zachowanie się niezgodnie z naszym wyobrażeniem, następuje rozczarowanie, niechęć, złość, padają słowa "już nigdy nikomu nie pomogę".
Należy pamietać, żeby dając coś komuś, niekoniecznie przecież tylko rzeczy, czasem jest to poświęcony czas, uwaga, traktować to jak dar, za który nie spodziewamy się niczego.
Oddajemy tak jakbyśmy sprzedali. Pozbywamy się naszych praw.
Inaczej dając coś komuś zabieramy mu wolność, bo oczekujemy, ze ta osoba będzie zachowywać się zgodnie z naszymi oczekiwaniami, a zazwyczaj rodzi to bunt, bo mało kto chce się czuć zmuszanym do jakiś zachowanień tylko dlatego, że ktoś inny coś mu dał.

[rastalioness]

Ach, no wlasnie..Mialam taki przypadek, gdy siostra meza kupila mi
spodnie dresowe i bluze, jakies dwa rozmiary za duze i bardzo
obrazila sie, gdy maz napomknal ktoregos dnia, ze ja przekazalam te
ciuchy dalej, bo okazaly sie na mnie za duze. Z prezentu bardzo bym
sie cieszyla, gdyby byl w moim rozmiarze, ale nie bede czegos
trzymac w szafie, tylko dlatego, ze to prezent, choc na nic mi nie
potrzebny.

[figrut]

Wdzięczność a wdzięczność. Za darowane ciuszki podziękuję i na tym skończy się
moja wdzięczność za ciuszki. Od obdarowanego oczekuję tego samego "dzięki" i
zamykamy temat na amen. Ciuszki nie są już moje, nie chcę, aby ktokolwiek mi się
tłumaczył w późniejszym okresie co się z tymi ciuszkami stało, czy przypominał w
piaskownicy "to ten sweterek od ciebie". Ofiarowane, podziękowane i temat ZAMYKAMY.
Inaczej z wdzięcznością za przysługę - dziś ja pojadę przywieźć was z imprezy, w
przyszłości ja oczekuję, że jeśli nie będzie kolidowało to z waszymi planami, wy
mnie przywieziecie z imprezy itp.
Ja przypilnuję tobie dzieci kiedy będziesz chciał zrobić wypad do kina, jak ja
będę chciała wyjść do kina, ty mi się zrewanżujesz tym samym. Jeśli ty musisz
nagle jechać do szpitala, ja zajmuję się twoim dzieckiem bo to nagły wypadek i
traktuję to wtedy jako mój obowiązek, a nie powód do wdzięczności czy też rewanżu.

podpisuje sie pod twoim postem, figrut

[1usmiechnieta]

[sanna.i]

Mnie się wydaje,że: jak ktoś dał,to wypada nie domagać się wdzięczności.Jak ktos
dostał, to wypada być wdzięcznym. Wszystko jest kwestią kultury osobistej.

Jest takie opowiadanie

[sir.vimes]

o pewnym zamożnym człowieku, który wspomógł biedaka jednorazowym zakupem
podrobów, po czym miesiącami wypytywał "a jak smakowały nereczki?"

To jest właśnie nachalne domaganie się wdzięczności.
Nic wspólnego z "odwdzieczacie sie
> jakos np. zaproszeniem na kawke, czy jakims kwiatkiem czy macie to w d bo dał
> bo chcial , łaski nie robi, wiec niech spada."

[myfanawy]

Mysle, ze kluczem do sukcesu jest: nie oczekiwanie niczego w zamian (moze poza
"dziekuje" i tym, ze to co dajemy nie zostanie wywalone za smietnik chwile
pozniej ?) i rozsadne wybieranie ludzi, ktorym chce sie pomoc. Nie wszyscy
umieja przyjmowac (tak jak nie wszyscy umieja dawac), najlepiej dwa razy sie
zastanowic czemu wlasciwie pomagamy, czego tak naprawde oczekujemy i czy na
pewno jest to wlasciwa osoba.

[alabama8]

Wdzięczność w rodzinie? Nigdy. Jest moim zasranym obowiązkiem
zabranie kuzynów na lato jeśli akurat siedzą w lipcu w dom,
prowadzanie na spacerek gdy byli mali i takie tam. Bez żadnego
dziękuje, bez wdzięczności i poszanowania wysiłku. A obowiązkiem
mojej rodziny jest udzielanie mi pomocy wtedy kiedy tego potrzebuję.
I nigdy mi się nie zdarzyło, żeby ktoś odmówił bo nie ma czasu, bo
mu się nie chce, bo ma inne fajniejsze zajęcie.
A wobec obcych ... cóż, najpierw trzeba się dowiedzieć czy przysługa
została wykonana po to żebym w rewanżu odwdzięczyła się jeszcze
większą przysługę, czy też bezinteresownie. A przysługant
bezinteresowny nie oczekuje "zapłaty", otrzyma ją i tak prędzej czy
później, gdy będzie potrzebował - pomogą mu wszyscy.

[lewmalina]

a ja znalazałam portfel i bardzo się ucieszyłam ze mogę go oddać właścicielowi. Młody człowiek - sąsiad z klatki obok był zszokowany po prostu! Niczego nie oczekiwałam, ale teraz człowiek mnie nawet nie poznaje, cóż.. I tak miałam radość
a powiedziałam mu ze jak chce się odwdzięczyć to ma komus pomóc, czy to w życie wprowadzi to jego sprawa.

[angazetka]

> Wdzięczność w rodzinie? Nigdy. Jest moim zasranym obowiązkiem
> zabranie kuzynów na lato jeśli akurat siedzą w lipcu w dom,
> prowadzanie na spacerek gdy byli mali i takie tam. Bez żadnego
> dziękuje, bez wdzięczności i poszanowania wysiłku. A obowiązkiem
> mojej rodziny jest udzielanie mi pomocy wtedy kiedy tego
potrzebuję.

Brzmi tak, jakby to był obóz karny, a nie rodzina.

[koleandra]

Dla mnie jest to prosta sprawa. Mam ochotę komuś w czymś pomóc to mu pomagam,
mam ochotę podarować - daruję. Dlatego że lubię tego kogoś. Nie rozliczam co
mogłabym i ile dostać w zamian. Wystarczy "dzięki" lub jakieś tylko "o, fajnie"
lub cos w tym stylu. Od razu zaznaczam - wykorzystaj jak Ci się przyda a jak nie
to wyrzuć lub oddaj komuś, sprzedaj itp. Jesli nie chce - nie uszczęśliwiam na siłę.
Dostaję coś od kogoś to jest mi bardzo miło i nie wpędzam się w poczucie długu
wdzięczności. Dziękuję tylko raz Nietrafione prezenty oddaję dalej lub sprzedaję.

Mój mąż z kolei woli za wszystko zapłacić pieniędzmi, a za pomoc (ale tylko taką
o którą ktoś go prosił) wziąść też kasę. Wtedy nie ma poczucia długu
wdzięczności, sprawa jest od razu rozliczona, a sumienie czyste Bardzo
praktyczne. Pozwala uniknąć takich sytuacji: "tak, jak ja to byłem na każde
skinienie/zawołanie, a jak mi potrzeba to nie ma przyjaciół/rodziny"
(niepotrzebne skreślić).

[mamongabrysi]

kultura osobista to jedno - dziękuję jest jak najbardziej wskazane. i jesli dar
to ciuszki - najpierw pytam osobe którą chce obdarować czy chce transport
ciuszków. z autopsji wiem że dostawanie w nadmiarze ciszków i zabawek ( ja
dostaje całe wory od brata po jego córeczce która jest 5 lat starsza od mojej_ i
mało co z tego sie nadaje dla mojej - inna figura, inna moda itp. no ale brat
wie ze ja to co mi sie nie nadaje podam dalej - mam taka znajomą która wszystko
chce bo jak mówi ma w rodzinie duzo dzieci na wsi i wszystko sie im przyda. brat
sie nie domaga wdziecznosci ode mnie a wdzieczna to ja jestem tej znajomej która
te wory przejmuje. pytam ja czesto czy aby napewno chce to brac bo niektóre
rzeczy podniszczone sa - a ona ze tak, bo u niej sie przyda. napradwe jestem jej
wdzieczna bo nie umiem tego sama wyrzucic i ciesze sie ze komus sie to przyda. a
swoja drogo to czysta ekologia takie wykorzystywanie ubranek ))