denerwuja mnie rodzice, ktorzy

[niuska77]

denerwuja mnie rodzice, ktorzy:
- upychaja dziecko w kazdy weekend gdzie popadnie (bo chca odpoczac,
wyjsc gdzies)
- sa wielce zmeczeni wychowywaniem dzieci a w pracy to sobie moga
wreszcie odpoczac wiec pon-pt to ich ulubione dni tygodnia
- nie chodza na place zabaw z dziecmi bo ICH 'to nie kreci' (ani na
zadne dzieciece zajecia i kinderparty u znajomych)
- wyjezdzaja sami bez dziecka, pozostawiajac je u dziadkow bo na
wyjezdzie dziecko by tylko przeszkadzalo no i co mialoby tam niby
robic?
- ktorzy wielce raduja sie, ze nie musza sie 'chrzanic' z
odstawianiem nocnika u dziecka bo zrobi to niania lub babcia
- ktorzy w takim systemie jak powyzej twierdza, ze oprocz jednego
dziecka chca tez miec drugie

Znam kilka takich osob - przyjaznilismy sie przed 'dziecmi' a teraz
nie mamy kompletnie wspolnego jezyka i okazuje sie, ze to ja jestem
dziwna !!!
Co to ma byc??? Moda na dzieci??? Inni maja - wiec oni tez musza???
O co chodzi???

[18_lipcowa1]

a co ? zazdroscisz im ze moga gdzies to dziecko upchnac i jechac
sami na wakacje?

[asiaiwona_1]

ja miałam taką koleżankę, która włąśnie wyjeżdżała sama z mężem na
wakcje bo: 1. mąż musi odpocząć od pracy (a dziecko by to
uniemozliwiło), 2. za drogo by wyszedł wyjazd z dzieckiem. I też
ta "koleżanka" gadała na mnie, że dziecko to ja "dla siebie"
zrobiłam, bo babciom nie podrzucam na weekend. No sz kurde, a dla
kogo te dziecko - przecież nie dlatego, że babcia chciała, tylko ja
chciałam. Aha, jak ta koleżnaka wróciła po porodzie do domu, to ona
spała w pokoju sama z mężem, a do dziecka przyjechała babcia i
babcia przewijała i zajmowała się dzieckiem, bo rodzice muszą sie
wyspać...

[morfinka79]

kilka lat temu sama pewnie zachowywalabym sie tak jak opisani
powyzej rodzice no ale do mnie docieralo, ze na dziecko
najwidoczniej gotowa nie jestem skoro mialabym tak postepowac.
teraz natomiast nie moge sie tego dziecka doczekac i juz sie ciesze
na wszystkie chwile spedzane razem! na wszystko w zyciu przychodzi
pora, niektorzy moze sie pospieszyli za bardzo...

[id.kulka]

A ja nie rozumiem, po co się tym interesujesz (o ile nie Tobie
podrzucają dziecko na weekend). Czy jest jeden jedyny słuszny model
rodzicielstwa? Oczywiście, że nie. Jedni potrzebują więcej
przestrzeni i własnego kawalka podłogi, inni spełniają się w roli
rodziców do tego stopnia, że niewiele więcej im do zycia trzeba. I
dobrze. Dla każdego co innego ...
A zupełnie niepojęte jest dla mnie to, by rózne style rodzicielstwa
mogły mnie z kimkolwiek poróżnić, to absurdalne, pomyśl sama

[agatha61]

nie rozumiem jesli ktos robi tak caly czas, ale nie generalizuj.

ja pracuje, ale weekendy sa dla dziecka i tesknie za nim jak jestem
w pracy. Ale czasem trzeba cos zalatwic - zrobic zakupy i wowczas
podrzucamy komus corke (znaczy nie komus tylko dziadkom). Wyjezdzamy
na wakacje generalnie z dzieckiem, ale zdarzlo nam sie jechac bez
dziecko (jakos nie ma traumy z tego powodu) - albo na nrty, albo byl
to wyjazd bez dzieci.

Jestesmy bywalcami placu zabaw, figlorajow, innych rodzicow z
dziecmi itd, aczkolwiek nie moge powiedzec, ze ukladanie klockow,
hustawki, zabawy w zmiane tozsamosci to moje ulubione zajecia,
czasem chetnie przytulialbym sie do mojej cory po pracy i usnela.....

[agusia79-dwa]

to ja bym cię nie denerwowała. Chociaż w rodzinie męża też są takie
przypadki, którzy uważają, że babcia jest od pilnowania dzieci, a na
moje pytanie czy to dziecko zawsze tak rozrabia usłyszałam, że to
wina babci bo nie przypilnowała.

A co, każdy MUSI być jak ty?

[iwoniaw]

Ja natomiast nie rozumiem niektórych opisanych przez ciebie zachowań, inne są
moimi własnymi, jeszcze innych nie praktykuję z braku raczej możliwości niż
chęci, ale żeby mnie miał _denerwować_ ktoś dlatego, że ma np. inną koncepcję
spędzania weekendów/ wakacji niż ja?
Musisz być bardzo sfrustrowana brakiem zachwytu w oczach otoczenia - tak się
poświęcasz, a tu inni nie czują się winni

Nie, nie kazdy

[morfinka79]

ale po co ktos chce dziecko jesli bedzie je notorycznie upychal po
ludziach??? jakis przymus posiadania dzieci obowiazuje?
Nie odnioslam wrazenia, ze dziewczyna sie poswieca i oczekuje
aplauzu. krytykuje zachowania, ktore w nadmiarze fajne nie sa.
a skoro ktos nie czuje sie winny, ze ma w dupie swoje dziecko, to
wspolczuje bardzo

[id.kulka]

morfinka79 napisała:

> a skoro ktos nie czuje sie winny, ze ma w dupie swoje dziecko, to
> wspolczuje bardzo

A czy ty się aby nie zagalopowałaś za bardzo?
Nie za daleko idące wnioski?

[morfinka79]

uwazam, ze wnioski odpowiednie
mam w rodzinie przyklady dzieci wychowywanych przez dziadkow bo
rodzicom tak bylo wygodniej lub taka mieli 'koncepcje' - smutne to
przypadki... aaa, niektore z tych dzieci to ciagle dzieci, a inne
dobijaja 30stki a skutki ciagle widac...niestety

Mnie się pytasz?

[iwoniaw]

> ale po co ktos chce dziecko jesli bedzie je notorycznie upychal po
> ludziach???

A ty po co chcesz dziecko? Na twoje pytanie akurat nie odpowiem, bo nie upycham
swoich "po ludziach". Czy w zw. z tym, że mogę sobie pozwolić na taki system
pracy i osobistej opieki nad dzieckiem, na jaki mogę, jestem upoważniona do
zadawania pytań w rodzaju "po co dziecko wyrodnym rodzicom, jeśli notorycznie,
od poniedziałku do piątku upychają je po opiekunkach/ żłobkach/ przedszkolach?"

Zresztą pisanie o "upychaniu po ludziach" w kontekście sytuacji, gdzie rodzice
mają pomoc w opiece ze strony chętnej i kochającej rodziny (najczęściej
najbliższej, jak np. dziadkowie dziecka) jest może czymś innym niż wyrażeniem
frustracji, że samemu się nie ma takiej możliwości?

> a skoro ktos nie czuje sie winny, ze ma w dupie swoje dziecko, to
> wspolczuje bardzo

Tak, najewidentniejszą oznaką wdupiemania swego dziecka jest np. wspomniane we
wstępie przez autorkę wątku zadowolenie, że niania je nauczy korzystania z
nocnika Dostanę medal z ziemniaka, żem sama swoje odpieluchowała własnymi
rękami?

[morfinka79]

jest roznica pomiedzy POMOCA a wyreczaniem sie innymi.
rodzina pomoc moze, fajnie gdy tak sie dzieje ale przypadek, gdy
ktos na kazdy weekend wysyla dzieci do dziadkow bo sam chce odpoczac
po tyg pracy to wyreczanie sie innymi i tyle.

po co chce dziecko? na pewno nie po to, by sie przed nim opedzac na
wszelkie sposoby

[paszczakowna1]

To mnie nie dziwi, że mamy jeden z najniższych przyrostów naturalnych w Europie.
Im więcej takich wypowiedzi jak założycielki wątku, tym mniejszy przyrost
naturalny. Przeciętny człowiek (płeć obojętna) jakoś nie widzi jedynego sensu
życia w posiadaniu dzieci i zajmowaniu się nimi, a jak czyta, że zbrodnią jest
zostawić dziecko babci na weekend, stwierdza, że w takim razie lepiej takiego
nie mieć, bo albo człowiek się skaże na ciężkie roboty, albo ciężką krzywdę mu
zrobi.

[asiaiwona_1]

Ale nie chodzi o zostawianie dzieci wogóle u babci. Wiadomo, że
czasami trzeba. Ale jak ktoś robi to cały czas, bo po prostu tak i
nie ważne czy faktycznie ma jakieś powody do zostawienia dziecka
(coś do załatwienia) czy nie, to ja akurat nie popieram takiego
zachowania. I wyjazd na wakacje bez dziecka za każdym razem z powodu
niemożliwości wypoczęcia z WŁASNYM dzieckiem - to coś chyba jest nie
tak.

Wiesz, można popierać lub nie

[iwoniaw]

- ja np. na wakacje dzieci zabieram ze sobą, ale jeśli ktoś akurat nie, to co mi
do tego? Jeśli dziecku krzywda się nie dzieje, na wakacje jedzie np. z babcią
albo na kolonie, rodzice poza wakacjami czas z nim spędzają, to o co właściwie
chodzi? A już zarzut, że komuś babcia czy niania dziecko do nocnika
przyzwyczaiła jest po prostu śmieszny - idąc tym tropem można zarzucić
większości rodziców wyrodne scedowanie na przedszkole/ szkołę np. naukę pisania
i czytania "a przecież, panie, kochający rodzic sam powinien z dziecięciem
podstawowe umiejętności ćwiczyć, a nie korepetytorów wynająć", czyż nie?

[lola211]

Jeśli dziecku krzywda się nie dzieje, na wakacje jedzie np. z babcią
> albo na kolonie, rodzice poza wakacjami czas z nim spędzają, to o
co właściwie
> chodzi?

Babcia chocby najwspanialasza to nie mama.Wspolne spedzanie czasu na
wyjezdzie to zupelnie co innego niz na co dzien.Sama uwazam, ze jak
najbardziej rodzice moga wyjechac bez dziecka, we dwoje, jesli
dodatkowo wyjada takze wszyscy razem.Kolonie koloniami, ale wspolne
wyjazdy calej rodziny dodatkowo ja wzmacniaja i zaciesniaja wiezy.

[niuska77]

Nie generaliazuje agatha61 - 100% takich zachowan a nie 2 weekendy w
miesiacu czy 1 wyjazd bez dziecka na pare lat...

iwoniaw - mi jest zachwyt moich kolezanek nie potrzebny

ale ta 'koncepcja' jak to nazywasz ma niewiele wspolnego z faktem
bycia rodzicem. Po co zatem im te dzieci, kiedy - jak pisze -
otrzymalam wyrazna i glosno powiedziana informacje:
- boze jak dziecko mnie meczy, jaka to ulga ze chodze do pracy

Dla Waszej wiadomosci ja rowniez pracuje (bedac z dzieckiem w domu) -
nie przerwalam pracy ani na chwile ale teraz to - czego nie zrobie
w ciagu dnia (bo spacer, bo obiad, bo inne rzeczy) - robie jak
dziecko pojdzie spac.
Tez wychodze sama z mezem ALE o wiele rzadziej bo nam sprawia
ogromna frajde spedzanie czasu z dzieckiem.

To jak? Byc pseudo-rodzicem meczennikiem?
Przykro mi - jak pisalam - to mnie denerwuje i uwazam, ze nie jest
to bez znaczenia dla ksztaltowania sie osobowosci dziecka.
/ choc znajomi uwazaja, ze dzieciom to wszystko jedno i sa za glupie
zeby to zrozumiec.../

[iwoniaw]

> Dla Waszej wiadomosci ja rowniez pracuje (bedac z dzieckiem w domu) -
> nie przerwalam pracy ani na chwile ale teraz to - czego nie zrobie
> w ciagu dnia (bo spacer, bo obiad, bo inne rzeczy) - robie jak
> dziecko pojdzie spac

Dla twojej wiadomości: są takie zawody, któych nie da się uprawiać w domowych
pieleszach nocną porą.

> Tez wychodze sama z mezem ALE o wiele rzadziej bo nam sprawia
> ogromna frajde spedzanie czasu z dzieckiem

Wam sprawia ogromną frajdę, a innym mniejszą frajdę. Ci ostatni zapewne nie
kochają dziecka, tak?

> ale ta 'koncepcja' jak to nazywasz ma niewiele wspolnego z faktem
> bycia rodzicem. Po co zatem im te dzieci, kiedy - jak pisze -
> otrzymalam wyrazna i glosno powiedziana informacje:
> - boze jak dziecko mnie meczy, jaka to ulga ze chodze do pracy

Jasne, po co komuś dziecko, skoro śmie się zmęczyć opieką nad nim... Koncepcja
spędzania wakacji ma rzeczywiście niewiele wspólnego z faktem bycia rodzicem -
co nie znaczy, że wybór jednej opcji czyni kogoś rodzicem lepszym, a innej -
gorszym. Podobnie jak zamiłowanie lub wstręt do siedzenia w piaskownicy oraz
poczucie spełnienia z nauki nocnikowania lub ulgi z powodu, iż ktoś czyni to za nas.
Jeśli tego nie tylko nie pojmujesz, ale jeszcze ci "inni" cię denerwują, to
faktycznie masz problem.

> Przykro mi - jak pisalam - to mnie denerwuje i uwazam, ze nie jest
> to bez znaczenia dla ksztaltowania sie osobowosci dziecka.

Ależ oczywiście, że to wszystko ma znaczenie dla kształtowania się osobowości
dziecka - twoim problemem jest fakt, iż nie pojmujesz, że nie każdy chce
wykształcić u dziecka taki model osobowości jak ty. I, co gorsza, nie znaczy to
automatycznie, że to ty masz rację

[id.kulka]

niuska77 napisała:

> ale ta 'koncepcja' jak to nazywasz ma niewiele wspolnego z faktem
> bycia rodzicem.

Ale na jakiej podstawie sądzisz, że masz monopol na prawdę i patent
na bycie rodzicem idealnym?

> Po co zatem im te dzieci, kiedy - jak pisze -
> otrzymalam wyrazna i glosno powiedziana informacje:
> - boze jak dziecko mnie meczy, jaka to ulga ze chodze do pracy

A ja obecnie nie chodzę i czasem też mam ochotę wystawić dzieci na
allegro ;-P Tak już jest, że małe dzieci są absorbujące i czasem
trzeba złapać oddech - jedno tego potrzebują bardziej, inni mniej.

> To jak? Byc pseudo-rodzicem meczennikiem?
> Przykro mi

[morfinka79]

id.kulka napisała:

> A ja obecnie nie chodzę i czasem też mam ochotę wystawić dzieci na
> allegro >

dzieci? po co bylo ci kolejne w sensie wiecej niz jedno???
wiedzialas juz czym to pachnie

[id.kulka]

morfinka79 napisała:

> dzieci? po co bylo ci kolejne w sensie wiecej niz jedno???
> wiedzialas juz czym to pachnie

Słowo-klucz w powyższej wypowiedzi to CZASEM

[nangaparbat3]

Czy przypadkiem nie chodzi Ci po prostu o kogos z rodziny (siostre, bratową)?

[mama_kotula]

nangaparbat3 napisała:

> Czy przypadkiem nie chodzi Ci po prostu o kogos z rodziny (siostre, bratową)?

O szwagierkę. To musi być szwagierka

[doral2]

łeeeee, to chyba następna co ma poczucie misji do spełnienia.
albo chce się pochwalić jaką jest idealną matką.
a zatem w ogóle na te forum nie pasuje

[niuska77]

Zupelnie nie
Moja szwagierka to niestety model do pozazdroszczenia - 2 corcie -
bardzo udane i fajne.
W ich rodzinie czas chyba jest z gumy. Maja czas i na prace, i dla
siebie samych i dla calej rodziny a i jeszcze dla znajomych (i na
zajecia z dzieciakami)...

[osa551]

Może nie wiesz, ale niektórzy pracują, żeby zarobić na rodzinę a mają taki
zawód/stanowisko, że nie są w stanie robić tego w domu jak dziecko pójdzie spać.

Kwestię "podrzucania" dzieci rodzinie pomijam - kazdy żyje jak mu wygodnie.

[mamapodziomka]

A przeprowadzalas badania statystyczne co znaczy to kazdy weekend, kazde
wakacje, etc?

Bo moze po prostu opowiadaja o tych weekendach kiedy podrzucili dzieci, bo tak
sie roznia od reszty, ze sa warte opowiesci, a te pozostale weekendy z dzieckiem
uwazaja za nie warte opowiesci?

Od ilu weekendow, tygodni samotnie spedzonych wakacji w roku rodzice staja sie
wyrodni

Moje dziecko odpieluszylo sie w przedszkolu, w wieku lat 2,2. Po prostu pani jej
powiedziala, ze dzieci w pieluchach nie moga wchodzic do baseniku , wiec mloda
zdjela pieluche i taki byl koniec pieluch. Wielce mnie to uradowalo, to juz
wyrodnosc ?

Od placu zabaw wole muzeum, wycieczke na rowerze, wspolne granie na pianinie i
malowanie. Na Kinderbale mloda od 4 roku zycia chodzi sama, bo takie panuja tu
zwyczaje. Dzieci podrzucamy sobie nawzajem ze znajomymi (tak mniej wiecej jeden
dzien w tygodniu), bo tak sie akurat zlozylo, ze mamy jedynaczki i lubia sie
razem bawic, a na wakacje mloda co roku jedzie na kilka tygodni do babci do
Polski (oprocz wakacji z nami), ale wtedy najczesciej urywamy sie sami na jakis
przedluzony weekend.

Tyle, ze znacznie wole weekendy z dzieckiem od tygodnia w pracy, moze to mnie
ratuje Uwielbiam byc z moim dzieckiem, ale potrzebuje tez czasu sam na sam z
niemalzem, bo kiedy zbyt dlugo to zaniedbujemy to sie robi kiepsko miedzy nami.
A ja akurat uwazam, ze stabilny zwiazek miedzy rodzicami, to najelpsze co moge
dac mojemu dziecku.

[niuska77]

Prosilabym o nie wkladanie mi w usta slow, ktorych nie powiedzialam.

Rozrozniam, kiedy ktos MUSI isc do pracy i zostawic maluszka. Moja
znajoma musiala - powod: kredyt. Dziecko musiala zostawic z
opiekunka w dodatku z ogloszenia (a nie ze znajoma czy polecona
osoba).
Szla z ciezkim sercem i po pracy szybciutko wraca do domu.

Rozrozniam kiedy ktos juz ma dosyc kieratu i chce sie odstresowac.

Rozrozniam kiedy malzenstwo chce sobie spedzic romantyczne wakacje.

Nie kreuje modelu idealnego bo sama nie wiem co jest idealem (mozna
tez zaglaskac kotka na smierc czyz nie?)


UWAZAM jednak, ze jak w kazdej dziedzinie zycia - potrzebna jest
rownowaga.
Kazda z Was przedklada argumenty ALE w podtekscie kazdego jest
jednak zainteresowanie wlasnym potomstwem.

Sytuacja, w ktorej rodzic spedza 9h w pracy, po pracy oblatuje CH,
Weekendami wyskakuje sie rozerwac a pozostaly czas z dzieckiem go
DENERWUJE bo np. bachor przylazi i nudzi, ze chce porysowac (bo z
opiekunka rysowalo i sie bawilo) - jest skandaliczna.



Niektore z Was pisza - co mnie to obchodzi - dziecku krzywda sie nie
dzieje...

Niby tak - ubrane, uczesane, nakarmione - czego ja sie czepiam?
Wymyslilam sobie jakis szablon i potepiam wszystko to, co pod moj
wymysl nie podlega.

Szkola uczy dzieci czytac i pisac, przedszkole spiewac tanczyc itp,
zlobek raczej malo czego uczy ale tez ma racje bytu (i jeszcze
dochodzi niania) - w sumie racja - ze ja na to nie wpadlam, ze mozna
zaraz po urodzeniu przepychac dziecko z miejsca na miejsce -
przeciez jakos tam sie wychowa. Przy odrobinie tylko zainteresowania
z mojej strony - nic zlego sie stac nie moze...

To przepraszam - moj model jest rzeczywiscie niedoskonaly. Sobie
nawbijalam w glowe, ze jak sie ma dziecko to do czegos to
zobowiazuje...

[nangaparbat3]

niuska77 napisała:


> To przepraszam - moj model jest rzeczywiscie niedoskonaly. Sobie
> nawbijalam w glowe, ze jak sie ma dziecko to do czegos to
> zobowiazuje...

Nikt Ci nie broni zyc zgodnie z Twoim modelem.
A obowiazkami jak najbardziej nalezy sie zajmowac - wlasnymi.
Jak sie bedziesz tak denerwowac tym co inni robia w soiwm zyciu, to Ci watroba
wysiadzie. A na co Ci to?

[jdylag75]

A gdyby koleżanka, ta od kredytu, wróciła do pracy bo ją lubi to byłaby wyrodna
czy nie?

Jak się lubi swooją pracę i idzie z lekkim sercem

[sir.vimes]

"Szla z ciezkim sercem i po pracy szybciutko wraca do domu. "

to to już jest ZUO i szatani?

[daga_j]

Zgadzam się z Tobą.

[tylna.szyba]

Opisalas mnie Jestem sama z synem i...zdecydowalam sie nawet na
drugie nie bedac fanka placow zabaw. Dzieci to istotna CZESC mojego
zycia ale poza nimi tez cos istnieje...

[tylna.szyba]

Mysle ze zlotym srodkiem jest znalezienie rownowagi pomiedzy
realizowaniem siebie a byciem rodzicem. Kiedys ktos mi powiedzial, ze
liczy sie nie ILOSC czasu spedzanego z dzieckie ale JAKOSC.

[gryzelda71]

Powiedz,czy twoje dziecko jest szczęśliwe,ze jego mama jest taka zdenerwowana?

[id.kulka]

gryzelda71 napisała:

> Powiedz,czy twoje dziecko jest szczęśliwe,ze jego mama jest taka
zdenerwowana?

I pomyśleć, że całe pokolenia

[iwoniaw]

miały dzieci niańczone przez sztab bon i guwernerów, a następnie wysyłane do
szkół z internatem, że te dzieci nieszczęsne w wyjazdach i rozrywkach dorosłych
nie uczestniczyły z zasady, że pani matka do pokojów dziecinnych przychodziła
powiedzieć dobranoc, a dzieci dopiero jak dorastały, były "wprowadzane w świat"
- i ci ludzie śmieli sobie wyobrażać, że są dobrymi rodzicami, a dzieci mieli
przeważnie duuuuuuuużo więcej niż jedno Pewnie wszystkie skrzywione
psychicznie

[na_pustyni]

Mam w bliskim otoczeniu taką mamuśkę - kukułkę. Szkoda mi dzieciaków.

I jeszcze ciekawostka :)

[niuska77]

Spojrzcie - na forum przytoczylam jakies swoje spostrzezenie w
temacie kilku znanych mi osob i sposobu ich spedzania czasu z
dzieckiem.
Podkreslilam, ze niniejszy sposob UNIKANIA spedzania czasu z
dzieckiem jest jak dla mnie denerwujacy.
ZASTANAWIAM sie glosno po co komus denerwujace go bezustannie
dziecko.

(tego nie powiedzialam ale objawia sie to po prostu podczas roznych
naszych spotkan oraz rozmow ze znajomymi - to nie jest istotne w
sprawie - choc padlo slowo: 'statystyki' - stad ten dopisek)


NIE wskazalam jak powinno wg mnie wygladac wychowanie dzieci (choc
dodalam, ze wskazana jest rownowaga we wszystkim)
NIE opisalam tez jaki model reprezentuje JA ale napisalam, ze bardzo
imponuje mi moja szwagierka swoim systemem

i nagle - masa wycieczek personalnych i szyderczych wypowiedzi
A skad ta agresja przepraszam? I wlasciwie czemu ma sluzyc -
poniewaz nie znam zadnej z Was i zupelnie nie odczytalam z tych
atakujacych wypowiedzi czy opisany przeze mnie model zyskuje Wasze
poparcie.
Model nie jest niestety w kolorach szarosci - a szukacie dla niego
usprawiedliwienia. Wiec gdyby ktos zechcial w sposob grzeczny i nie
atakujacy mnie jako zalozycielki watku wyjasnic co Mu imponuje w
takim modelu - bede wdzieczna.

podbijam

[morfinka79]

co Wam imponuje w tym modelu wychowania?
moze mnie ktos oswieci

[id.kulka]

Mylisz podziwianie, naśladowanie pewnych postaw ze zrozumieniem, że
ktoś może chcieć żyć inaczej, z różnych względów. Oraz że nie
jesteśmy upoważnieni do oceniania kogokolwiek i stwierdzenia: "po co
mu dziecko?" są nie na miejscu. I już.

[gryzelda71]

Powiedz cóz twój nerw zmieni w życiu tych ludzi?

[sebaga]

w ich zyciu nic, za to w życie nusi wprowadza zbędny stres.

[sebaga]

> ZASTANAWIAM sie glosno po co komus denerwujace go bezustannie
> dziecko.

ale nad czym się tu zastanawiać? Ktoś pragnie mieć dziecko, robi je sobie, a
potem się okazuje, ze życie to nie bajka a on się w rodzicielstwie nie
odnajduje. Niestety to jest jedna z tych sytuacji, ze "nie wiesz w co się pakujesz".
Ale dlaczego Ciebie to denerwuje? Nie rozumiem, ze dziwi, mogę pojąć,ale ze
denerwuje??

[rita75]

> denerwuja mnie rodzice, ktorzy:

a mnie denerwują pańcie, ktore wciubiaja nos w cudze sprawy

[niuska77]

rita75 napisała:

> > denerwuja mnie rodzice, ktorzy:
>
> a mnie denerwują pańcie, ktore wciubiaja nos w cudze sprawy


Tak - nalze do osob, ktore mowia co mysla i znajomi znaja moje
zdanie w tym temacie.
Tak - dzwonie na policje jesli cos mnie niepokoi (ktos tlucze szyby,
niszczy mienie publiczne) - nie byalm jeszcze swiadkiem przemocy w
rodzinie ale rowniez bym zadzwonila
Tak - zwrocilam wstretnej gowniarze uwage, ktora zostawila placzace
(wyjace!) male dziecko przed sklepem bo sama poszla szperac w
ciuszkach a wokol dziecka zrobil sie tlum gapiow - tylko ja weszlam
do skepu po (pozal sie boze) mamusie

NIE - nie jestem misjonarka i nie chce ulepszac swiata.
Reaguje kiedy cos mi przeszkadza - taka ze mnie wredna baba
i 'pańcia'

[gryzelda71]

niuska77 napisała:
> Reaguje kiedy cos mi przeszkadza - taka ze mnie wredna baba
> i 'pańcia'

Pisząc na forum?
Bo jak znam życie twoje gadki nie działają na wstrętnych rodziców i nadal
podrzucają swoje pociech gdzie popadnie.

[rita75]

> > a mnie denerwują pańcie, ktore wciubiaja nos w cudze sprawy

sluchaj, kotek...tluczenie szyb, dzieci to przestepstwa- jak
najbardziej powinnas chwycic za telefon- ale na boga nie lacz tych
spraw z modelem zycia innych osob- jaki opisalas w poscie
zaczynajacym watek

[niuska77]

rita75 napisała:
> sluchaj, kotek...tluczenie szyb, dzieci to przestepstwa- jak
> najbardziej powinnas chwycic za telefon- ale na boga nie lacz tych
> spraw z modelem zycia innych osob- jaki opisalas w poscie
> zaczynajacym watek

Acha - a co powiesz na wyjace dziecko? Przeciez to nie przestepstwo!

Dodam, ze wylo jak wchodzilam do sklepiku obok. Tam sobie tez
poszperalam w duperelach, uplynelo sporo czasu, potem wyszlam a tam
dziecko wylo dalej + gapie stali z rozwartymi buziami.
Dodam jeszcze, ze jak wyciagnelam mamusie ze sklepu to wyleciala z
wrzaskiem do dziecka: i czego sie drzesz??? siedz tu!! po czym znow
weszla do sklepu.
Dziecko plakalo jeszcze gorzej i znow weszlam za panienka, zeby ja
uswiadomic, ze cos takiego mozna zglosic na policje (choc nie wiem
czy mozna) na co uslyszalam, ze to nie moja sprawa i czy moje
dziecko nigdy w zyciu nie plakalo?
Ale opuscila wreszcie sklep oddalajac sie w pospiechu.

Model zycia - obojetny na dziecko i jego potrzeby - nie wiem ale
jakos bym to laczyla jednak...

[gryzelda71]

Musisz być jasnowidzem,ze po jednym zdarzeniu wiesz już wszystko o relacjach w
rodzinie.

[isa1001]

Niuska77... A może po prostu zajmij się swoim dzieckiem, co? Może
jak zamiast zbawiać świat poświęcisz mu trochę więcej uwagi, to
zrozumiesz, dlaczego ma problemy z panowaniem nad emocjami, o czym
pisałaś na innym forum? Może dziecko jest po prostu wkurzone, że
matka całym światem sie interesuje a nie swoim potomstwem? A w
ogóle - co ty robiłaś w tym sklepie? Przecież powinnaś siedzieć z
dzieckiem! Wyrodna matka! A fe!

[undomestic_goddess]

Nie rozumiem glosow oburzenia. Dziecko potrzebuje byc z rodzicami, a nie kazdy
weekend spedzac to u jednych dziadkow, to u drugich. Rodzicielstwo wymaga
poswiecen wbrew powszechnie lansowanemu pogladowi, ze mozna miec wszystko, a
dziecko w niczym nie ogranicza. Odpowiedzialne rodzicielstwo zaklada wlasnie
spedzanie czasu z dzieckiem. I nie jest prawda, ze liczy sie jakosc czasu
spedzanego z wiekszym czy mniejszym potomkiem, a nie jego ilosc. Ilosc tez ma
znaczenie. Kolosalne. A stwierdzenie dotyczace czasu ukuto na pocieszenie dla
muszacych/chcacych wracac do pracy rodzicow. Co nie znaczy, ze kazdy moze sobie
pozwolic na niepracowanie, jednak nie ma sie co oszukiwac, dzieci naszego
rodzicielskiego czasu potrzebuja w ilosciach ogromnych. I warto go im dawac,
poki tego chca. Jak rowniez przy decyzji o powrocie do pracy dobrze jest
wiedziec, w co sie wchodzi i jakei moga byc konsekwencje tego, ze bedziemy
spedzac mniej czasu z dzieckiem. Nawet najlepsza niania mamy/taty nie zastapi.
Warto pewne rzeczy wywazyc i ustawic tak, by powrot do pracy odbyl sie z jak
najmniejszymi stratami dla malucha.

A mit o jakosci czasu - coz, jesli po powrocie z pracy spedza sie intensywnie
czas zabawiajac dziecko, to jak ma sie ono nauczyc, ze mama/tata nie jest tylko
atrakcja do zabawy intensywnej? Jak ma sie nauczyc zdrowych relacji w rodzinie,
gdy jest pepkiem tejze rodziny i rodzice sprawiaja mylne wrazenie, ze ich zycie
kreci sie wokol dziecka?

I jeszcze nie mozna zapominac, ze wychowywanie dziecka nie konczy sie na
zachwytach nad slodkim noworodkiem, walce z kolkami itp. to naprawde mozolna
codzienna praca. Fakt, ze przyjemna i niewiele rzeczy na ziemi daje rowna jej
satysfakcje, ale napracowac sie trzeba

[aluc]

no dobra, ale po co się od razu tak denerwować?

docodzę do wniosku, że mnie najbardziej denerwują tacy, co się za
bardzo denerwują

denerwowac sie nie ma co

[undomestic_goddess]

denerwowanie sie zdecydowanie szkodzi
zatruwa srodowisko naturalne

[niuska77]

undomestic_goddess napisała:

> denerwowanie sie zdecydowanie szkodzi
> zatruwa srodowisko naturalne
>
>


Niby tak... ale coz poradze - taki typ ze mnie... nerwowy raczej
Jedni z tych znajomych wlasnie maja skierowanie do psychologa coby
ocenil rozwoj dziecka bo pediatra widzi, ze sporo odstaje od normy.

__________________________________

Pozdrawiam takze wszystkich szydercow - szyderstwa sa rowniez
przejawem emocji w dyskusji a takze wielosc napisanych postow przez
dana Osobe
Chyba nie tylko ja jestem taka 'emocjonalna' )
Zawsze latwiej krytykowac niz napisac cos konstruktywnego.

[gryzelda71]

> Zawsze latwiej krytykowac niz napisac cos konstruktywnego.

Zapamiętaj to sobie

[id.kulka]

niuska77 napisała:


> Zawsze latwiej krytykowac niz napisac cos konstruktywnego.

Co było konstruktywnego w Twoim pierwszym poscie? Bo krytyki,
oczywiście, za grosz

[niuska77]

id.kulka napisała:

> niuska77 napisała:
>
>
> > Zawsze latwiej krytykowac niz napisac cos konstruktywnego.
>
> Co było konstruktywnego w Twoim pierwszym poscie? Bo krytyki,
> oczywiście, za grosz


Poniekad sluszna uwaga
Tak - podsuwalam tez znajomym sposoby na wspolne spedzanie czasu z
dzieckiem (znaczy my + nasze dziecko oraz oni i ich dziecko) no ale
w ich rozumieniu to nudy...
Jak moglabym jeszcze konstruktywnie powiedziec, ze klopoty z
rozwojem dziecka niekoniecznie wziely sie z powietrza? Oczywiscie,
zeby nikogo nie urazic?
Masz jakis pomysl?

[id.kulka]

niuska77 napisała:

> Poniekad sluszna uwaga
> Tak - podsuwalam tez znajomym sposoby na wspolne spedzanie czasu z
> dzieckiem (znaczy my + nasze dziecko oraz oni i ich dziecko) no
ale
> w ich rozumieniu to nudy...

Ale może naprawdę to dla nich nudy ?
Ja lubię ze znajomymi i dziećmi wyjechać sobie np. gdzieś w plener,
wszelkie bawialnie są dla mnie tylko na niepogodę, w innym wypadku
nikt by mnie tam nie zaciągnął, a już na pewno nie w porze
największego tłoku

> Jak moglabym jeszcze konstruktywnie powiedziec, ze klopoty z
> rozwojem dziecka niekoniecznie wziely sie z powietrza? Oczywiscie,
> zeby nikogo nie urazic?
> Masz jakis pomysl?

Po pierwsze - skąd pewność, że wzięły się z takiego, a nie innego
postępowania rodziców? Znasz ich na tyle dobrze, jesteś specjalistą,
psychologiem?
Poza tym - idą do specjalisty, on przeanalizuje co trzeba i co
trzeba im powie.

[niuska77]

id.kulka napisała:
> Po pierwsze - skąd pewność, że wzięły się z takiego, a nie innego
> postępowania rodziców? Znasz ich na tyle dobrze, jesteś
specjalistą,
> psychologiem?
> Poza tym - idą do specjalisty, on przeanalizuje co trzeba i co
> trzeba im powie.
>

Znamy sie bardzo dobrze.
Naprawde nie maja kontaktu z dzieckiem. Dziecko (2,5 roku) nic nie
mowi, nie rozumie (lub nie slyszy) polecen, itd.
Tak - moze to byc niezawinione przez rodzicow ale MOZE tez miec
zwiazek. Nigdy nie probowali nawet z dzieckiem rozmawiac, czytac
mu... (pytalam wprost czy czytaja mu ksiazeczki i odpowiedzieli ze
NIE wiec nie zmyslam)
Specjalista to jedno ale uczestniczyc, obserwowac znajomych i ich
dzieci tez daje do myslenia.
Ja w swoim modelu zycia rowniez znajduje wady - ale staram sie cos z
tym poczac, jakos zmienic na lepsze a kolezanka powiedziala: eee
tam - jakies bzdury z tym psychologiem...

[id.kulka]

niuska77 napisała:


> Naprawde nie maja kontaktu z dzieckiem. Dziecko (2,5 roku) nic nie
> mowi, nie rozumie (lub nie slyszy) polecen, itd.

No proszę Cię, tak poważne zaburzenia (jeżeli dziecko rzeczywiście
nie łapie kontaktu z otoczeniem) nie biorą się z nieczytania
książeczek, choć, to fakt, mogłoby to - być może! - poprawić
sytuację.

> Ja w swoim modelu zycia rowniez znajduje wady - ale staram sie cos
z
> tym poczac, jakos zmienic na lepsze a kolezanka powiedziala: eee
> tam - jakies bzdury z tym psychologiem...

No to idą do tego psychologa czy nie?

id.kulka

[morfinka79]

tak sie zastanawiam czy Ty naprawde nie rozumiesz o co niusce chodzi
czy po prostu sama dzieci podobnie wychowujesz i dlatego tak ten
model wychwalasz

[id.kulka]

morfinka79 napisała:

> tak sie zastanawiam czy Ty naprawde nie rozumiesz o co niusce
chodzi
> czy po prostu sama dzieci podobnie wychowujesz i dlatego tak ten
> model wychwalasz

Tak, oczywiście, i dlatego siedzę na wychowawczym i spędzam z
dziećmi 24/7 niemal Wybacz, ze swoje stylu zycia nie będę Ci się
tłumaczyć. To po pierwsze.
Po drugie... Nie wychwalam. Wskaż mi, gdzie wychwalam, bo jakoś nie
mogę sobie przypomnieć, bym wychwalała.
Po trzecie - i najważniejsze, jak sądzę: nie chodzi o wychwalanie, o
podziwianie, o naśladowanie czy co tam sobie jeszcze ciekawego
dopowiesz - chodzi o to, że warto przyjąć do wiadomości, iż inni
ludzie mogą żyć w inny sposób, niż my, mieć inną wizję świata, inne
poglądy, inne potrzeby - a mało tego: obserwując ich z boku nie
wiemy wszystkiego i nie jesteśmy uprawnieni do oceniania ich.
Czy to tak cieżko pojąć?

[morfinka79]

24/7 to chyba na ematce siedzisz

[id.kulka]

morfinka79 napisała:

> 24/7 to chyba na ematce siedzisz

Brawo, Watsonie, ciekawe, skąd taki niesamowicie błyskotliwy i
trafny wniosek? Jak Ci się udało mnie rozszyfrować? Jestem
zdruzgotana...
Echh, argumenty Ci się skończyły, już przy personalnej, niczym nie
uzasadnionej, wycieczce w poprzednim poście widać było, że wena Cię
opuszcza. Teraz pozwól, że opuszczę Cię ja, bo na takie przepychanki
szkoda mi prądu i klawiatury.
Dobranoc

[morfinka79]

nie, nie skonczyly, wyobraz sobie ze niektorzy maja
obowiazki 'pracowe' a nie tylko dzieci 24/7 i ematke; musialam sie
przygotowac na dzisiejsze spotkanie z MD.
Wiecej luzu i zyczliwosci na co dzien polecam, moze wtedy nie
bedziesz chciala dzieci na allegro sprzedawac

[id.kulka]

morfinka79 napisała:

> nie, nie skonczyly, wyobraz sobie ze niektorzy maja
> obowiazki 'pracowe' a nie tylko dzieci 24/7 i ematke;

Nie pisałam o częstotliwości wypowiedzi, ale o treści, z którą u
Ciebie krucho - wybacz, argument: nie mieszasz kogoś z błotem, bo
zyje inaczej, znaczy, że żyjesz tak samo - jest dla mnie marniutki.
Podobnie reszta...
O moich obowiązkach nie wiesz kompeltnie nic, więc się nie
ośmieszaj
A co do dzieci, to chyba jeszcze takowych nie masz?...

musialam sie
> przygotowac na dzisiejsze spotkanie z MD.
> Wiecej luzu i zyczliwosci na co dzien polecam,

I znów pudło, umówmy się, że kariery domorosłego psychologa to ty
nie zrobisz.

moze wtedy nie
> bedziesz chciala dzieci na allegro sprzedawac

Żart trzeba jeszcze umieć zrozumieć Ale poćwicz, przyda się
trochę poczucia humoru i wspomnianego luzu w macierzyńskiej karierze.

[beth2000]

aż nie mogłam i muszę się odezwać tutaj raz. proponuję ci dziś
poświętyować z tego powodu, że nie jestem twoją znajomą. bo jakbym
była to zawał i nadciśnienie murowane z powodu nerwów. nasze dziecko
co drugi weekend jeździ na cały weekend do uwielbiających go
dziadków, a my o zgrozo odpoczywamy OD NIEGO. po pracy potrafię nie
lecieć do domu i dziecka,ale zwiedzam galerie lub umawiam się na
piwo ( wymiennie z mężem ). nie lubię placów zabaw i układania
klocków, znajdujemy inne formy zabawy, ale ogólnie bawienie sie z
dzieckiem nie jest ciekawe.
no i masakra: jeździmy na wakacje czy inne wypady sami, bo
faktycznie bez dziecka łatwiej i przyjemniej a ono spedza sobie
wtedy całe szczęśliwe czas u drugich dziadków, którzy mieszkają
daleko i nie mają okazji pobyć z ukochanym wnukiem często.
no i najgorsza zbrodznia: macierzyństwo i dziecko jest dla mnie
męczące, dlatego lubię od niego odpoczywac często. bo zarówno
dziecko jak i macierzyństwo nie jest sensem mojego życia ( owszem
jest jego ważną częścią )
nie wiem, gdzie mogę się zapisać do klubu wyrodnych matek?
p.s. mnie za to osoby o odmiennych poglądach na wychowanie nie
denerwują, może jestem za bardzo zrelaksowana bez dziecka? ))

[beth2000]

zapomniałam jeszcze dodać, że od dzić zaczynam zbierać pieniądze na
terapię dla mojego pierworodnego, bo za 18 lat na pewno będzie miał
traumę z tego powodu, że nie był z rodzicami na nartach w alpach w
wieku 1 roku tylko u dziadków na feriach
pozdrawiam wszystkie panie

To wiele wyjasnia :)) mamy SEDNO

[niuska77]

beth2000 napisała:

macierzyństwo i dziecko jest dla mnie
> męczące, dlatego lubię od niego odpoczywac często. bo zarówno
> dziecko jak i macierzyństwo nie jest sensem mojego życia ( owszem
> jest jego ważną częścią )


Wybaczcie - nie wiedzialam, ze tak mozna - znaczy nie pomyslalam
nawet.
Czyli mamy maly ELEMENT (synonim czesci) naszego zycia - znaczacy
ale bez przesady (nie dajmy sie zwariowac o jakies tam dziecko -
przeciez do tej pory bez niego tez bylo swietnie). Faktycznie - bez
mieszkania tez trudno sie w zyciu obejsc - czy to rownie wazny
element czy wazniejszy moze? (moze pomysl sobie w kontekscie
mroznych zim )))
A samochod? Internet? Praca? Z czego byloby Ci najtrudniej
zrezygnowac? Z jakiego ELEMENTU?

OK - teraz przyznaje - szczerze i ze skrucha (bez sarkazmu) - jestem
ignorantka. Nie rozumiem (w glowie sie nie zmiescilo jakos)....

[rita75]

> OK - teraz przyznaje - szczerze i ze skrucha (bez sarkazmu) -
jestem
> ignorantka. Nie rozumiem (w glowie sie nie zmiescilo jakos)....

brak ci wyobrazni - tak po prostu

[lidia341]

Masz rację to chyba moda. Owszem ja nie mam na nic czasu. Non stop
praca, dom, dzieci, ale nie narzekam

[patssi]

A mnie denerwują rodzice z brakiem dystansku do
rodzicielstwa...bobaski,kupki,zupki i kremiki to szczyt tamtów ich
rozmów...za każdym razem pytających ile przybrała? ile ma już zębów?
co mówi nowego? czy już chodzi dzidziulek ? pysiulka? niunia?-
wrrrrr....a potem słyszę...Ty wiesz jaka jestem zmęczona,cięglę
tylko sprzątam,gotuję...nawet nie mam się kiedy wy...ć,dziecko żyć
mi nie daje....myślę:Twoja sprawa...trzeba mierzyć siły na
zamiary,albo dziecku też dać czasem pożyć.
Nie widzę nic złego w weekendzie we dwoje....odpuszczeniu sobie
spaceru itp.itd

[mama-maxa]

A mnie nie denerwują, tylko ich ewentualnie nie bardzo rozumiem, ale
wychodze z założenia, że każdy swój rozum ma i odpowiada za swoje
decyzje i czyny.
A w ogóle też nie oceniam, bo nigdy niewiadomo, dlaczego tak jest,
czy aby na pewno z wygody...
Ja generalnie to najpierw się zajmuję swoją rodziną i nie mam czasu
na denerwowanie się tym, że ktoś SWOJE dzieci podrzuca ludziom, nie
jedzie z nimi na wakacje itd.

[umasumak]

Przesada w żadną stronę nie jest dobra. Zajmuje się swoimi dziećmi, nie
odstawiam je na weekendy, ale uważam, że czasem trzeba dać sobie od nich
odpocząć .

wlasnie, CZASEM

[morfinka79]

to slowo klucz, czasem dac sobie odpoczac, nie nagminnie, co
weekend, w kazde wakacje

[mamamonika]

Skąd nas znasz?

[laminja]

zawsze funkcjonowały różne modele wychowania dziecka, ba różne modele rodziny.