co to za macierzyństwo?

[bri]

Być matką to nie znaczy być przy dziecku 24 godziny na dobę. Proste.

[marzeka1]

"Znaczy pocieszyć sie chciałaś, że siedząc za chwilę z trójka dzieci
za te 5 tysi w nieswoim mieszkaniu jestes lepsza od tych, które maja
MOŻLIWOŚC pójścia do pracy??? "-

- też pojąć nie mogę, skąd w autorce wątku takie NIEUZASADNIONE poczucie
wyższości, bycia lepszą matką.

matysiaczek

[serei]

przeciętna kobieta umie połączyć pracę z wychowaniem dziecka i nie decyduje o
tym wiek dziecka w którym go zostawiła jak poszła do pracy.
Sądząc po ilości czasu jaką spędzasz na forach i prawisz swoje "mądrości"
spokojnie pogodziłabyś pracę z odchowaniem dziecka i na pewno poczułabyś z tego
satysfakcję a na pisała takie brednie.
Ja spokojnie godzę rolę matki i pracownicy, moje dziecko nie jest mniej
szczęśliwe tylko dlatego, że poszło do żłobka w wieku 8 miesięcy. Ja nie wariuję
w domu pucując wszystko po raz setny, a moje dziecko wie że zawsze znajdę dla
niego czas więc czego chcieć więcej? byłoby bardziej szczęśliwe gdybym siedziała
na dupie w domu i czekała z niecierpliwością aż pierdnie aby mu pieluszkę zmienić?
Czy to nie Ty jęczałaś na którymś forum że zaszłaś w nastepną nieplanowaną
ciążę? chyba ty i zapewne zostaniesz z kolejnym dzieckiem w domu wisząc całymi
dniami na necie i dobrze skoro ci to pasuje, ale może przyjmij do wiadomości że
niektóre kobiety doskonale sprawdzają się w roli i matki i kobiety pracującej i
nie masz prawa pisać że sa gorszymi matkami tylko dlatego, że umieją to co dla
ciebie się wydaje niemożliwym czy złym

[slonko1335]

serei napisała:

>
> przeciętna kobieta umie połączyć pracę z wychowaniem dziecka i nie decyduje o
> tym wiek dziecka w którym go zostawiła jak poszła do pracy.
> Sądząc po ilości czasu jaką spędzasz na forach i prawisz swoje "mądrości"
> spokojnie pogodziłabyś pracę z odchowaniem dziecka i na pewno poczułabyś z tego
> satysfakcję a na pisała takie brednie.
> Ja spokojnie godzę rolę matki i pracownicy, moje dziecko nie jest mniej
> szczęśliwe tylko dlatego, że poszło do żłobka w wieku 8 miesięcy. Ja nie wariuj
> ę
> w domu pucując wszystko po raz setny, a moje dziecko wie że zawsze znajdę dla
> niego czas więc czego chcieć więcej? byłoby bardziej szczęśliwe gdybym siedział
> a
> na dupie w domu i czekała z niecierpliwością aż pierdnie aby mu pieluszkę zmien
> ić?
> Czy to nie Ty jęczałaś na którymś forum że zaszłaś w nastepną nieplanowaną
> ciążę? chyba ty i zapewne zostaniesz z kolejnym dzieckiem w domu wisząc całymi
> dniami na necie i dobrze skoro ci to pasuje, ale może przyjmij do wiadomości że
> niektóre kobiety doskonale sprawdzają się w roli i matki i kobiety pracującej i
> nie masz prawa pisać że sa gorszymi matkami tylko dlatego, że umieją to co dla
> ciebie się wydaje niemożliwym czy złym


O matko no to już wiemy czemu służy ten wątek. W końcu trzeba jakoś rozładować
swoje ciążowe frustracje...no tak kolejne dziecko i znowu pieluchy, pieluchy a
latka lecą....

[margerytka69]

"Czy to nie Ty jęczałaś na którymś forum że zaszłaś w nastepną
nieplanowaną
> ciążę? chyba ty i zapewne zostaniesz z kolejnym dzieckiem w domu
wisząc całymi
> dniami na necie"

brawo!

myślę, że gdyby Matysiak zamiast siedzieć tutaj i pieprzyć bzdury,
wzięła się do roboty, to przynajmniej by coś zarobiła

ale lepiej być bez roboty, bez własnego mieszkania, siedzieć w
chałupoie na dupie i wisieć na pensji męża, która na dodatek jest na
czarno, dac sobie zrobić 3 dziecko, żeby przypadkiem mąż nie kazał
do roboty pójść

[wieczna-gosia]

Co to za macierzynstwo pytasz? z pewnoscia gorsze od twojego prawda?

[marzeka1]

Poza tym, w moim bliskim otoczeniu, także rodzinnym (1 wyjątek tylko- ale tylko
2 lata)nie ma ani jednej kobiety "przy mężu", wszystkie godzą pracę z
macierzyństwem, dlatego po prostu osobiście nie znam takich kobiet, ale czytając
napuszoną argumentację założycielki, ni mam czego żałować.

[wieczna-gosia]

ja bylam mama domowa przez 9 lat- konczylam szkole, studia, ale umowmy sie ze to
byly wyjscia na maks 5 godzin i to nie przez caly tydzien. Do pracy tuz przed
zajsciem w ciaze z czwatra. Moje macierzynstwo jest zupelnie inne, a
jednoczesnie daje mi duza satysfakcje.

[marzeka1]

Gosiu, ale OK, jeśli tobie to wszystko pasuje i nie zaczynasz wartościowania,
która z nas jest lepszą matką (no i nie używasz argumentacji nieco psychicznej
arniki-suka).
Po prostu nigdy nie chciałam więcej dzieci niż 2 (i tak mam), cieszę się, że mam
na tyle duże dzieci, że mam czas dla siebie i wyjście z mężem tylko we dwoje nie
jest żadnym problemem.Nigdy też nawet przez chwilę nie chciałam zostać po
macierzyńskim w domu z dziećmi, praca była mi także potrzebna jako odskocznia od
zupek, kupek, szczebiotu....

[kim5]

A co z emeryturą takiej niepracującej kobiety? Kto ją ma na "stare
lata" wziąć na utrzymanie?
A co będzie jak mąż straci pracę, albo odpukać odejdzie z tego
świata?
Dramaty, jak w śląskich rodzinach po zamknięciu kopalni.

[tabakierka2]

kim5 napisała:

> A co z emeryturą takiej niepracującej kobiety? Kto ją ma na "stare
> lata" wziąć na utrzymanie?
> A co będzie jak mąż straci pracę, albo odpukać odejdzie z tego
> świata?
> Dramaty, jak w śląskich rodzinach po zamknięciu kopalni.

no właśnie.
Co z emeryturą???
Pytam teraz tylko i wyłącznie jak to wyglada zgodnie z prawem?

[kim5]

Jeśli będzie mało pracować, to albo jej mąż odpali na 3. filar, albo
będzie miała tyle ile wypracuje.

[lacitadelle]

> Co z emeryturą???
> Pytam teraz tylko i wyłącznie jak to wyglada zgodnie z prawem?

Jeżeli kobieta ma w momencie śmierci męża przynajmniej 45 lat, to po osiągnięciu
50 lat zaczyna dostawać dożywotnią rentę. Tak przynajmniej ostatnio czytałam w
jakimś artykule, bo ktoś tam się domaga, żeby to było od 60 lat, czyli wieku
emerytalnego.

Rzecz jasna jeżeli panu (czy też pani) przyjdzie do głowy się rozwieść, to osoba
niepracująca zostaje na lodzie, bez renty ale także bez ubezpieczenia zdrowotnego!

[kim5]

A jak nie ma 45 lat, to ma problem...

[moofka]

kim5 napisała:

> A jak nie ma 45 lat, to ma problem...

chyba juz niedlugo wszystkie beda mialy
do sejmu skierowano projekt ustawy, ktora ma pozbawic wszystkie wdowy tego
swiadczenia

[lisbeth25]

I dobrze.

[marzeka1]

Moja matka (pracująca na szczęscie) została wdową w wieku 40 lat, dlatego też
wiem, że w życiu bywa róznie.

[moofka]

pewnie ze roznie
ale do emerytury jest duzo czasu
rok czy dwa poswiecony dziecku nie oznacza na starosc torby i kija

[tabakierka2]

lacitadelle napisała:


> Jeżeli kobieta ma w momencie śmierci męża przynajmniej 45 lat, to
po osiągnięci
> u
> 50 lat zaczyna dostawać dożywotnią rentę.

no, a jeśli będzie miała powiedzmy 66 lat, a on umrze w wieku
załóżmy 70?


>
> Rzecz jasna jeżeli panu (czy też pani) przyjdzie do głowy się
rozwieść, to osob
> a
> niepracująca zostaje na lodzie, bez renty ale także bez
ubezpieczenia zdrowotne
> go!

poważnie?

[lacitadelle]

tabakierka2 napisała:

> lacitadelle napisała:
>
>
> > Jeżeli kobieta ma w momencie śmierci męża przynajmniej 45 lat, to
> po osiągnięci
> > u
> > 50 lat zaczyna dostawać dożywotnią rentę.
>
> no, a jeśli będzie miała powiedzmy 66 lat, a on umrze w wieku
> załóżmy 70?

to są warunki minimalne, więc w opisanym przez Ciebie przypadku też dostanie
rentę po mężu.

> > Rzecz jasna jeżeli panu (czy też pani) przyjdzie do głowy się
> rozwieść, to osob
> > a
> > niepracująca zostaje na lodzie, bez renty ale także bez
> ubezpieczenia zdrowotne
> > go!
>
> poważnie?

Serio serio, przerabiam tę opcję w otoczeniu właśnie. Ub. zdrowotne można sobie
oczywiście wykupić (pytanie - za co?).

[tabakierka2]

lacitadelle napisała:


> to są warunki minimalne, więc w opisanym przez Ciebie przypadku
też dostanie
> rentę po mężu.
>


ok, ok, ale to znaczy, że oni oboje zyją z jednej emerytury, bo ona
nie pracowała, tak???

[lacitadelle]

> ok, ok, ale to znaczy, że oni oboje zyją z jednej emerytury, bo ona
> nie pracowała, tak???
>

hmm, a czego innego można się spodziewać? Zresztą, wcześniej żyli z jednej
wypłaty, więc właściwie nic się nie zmienia

[tabakierka2]

lacitadelle napisała:

> > ok, ok, ale to znaczy, że oni oboje zyją z jednej emerytury, bo
ona
> > nie pracowała, tak???
> >
>
> hmm, a czego innego można się spodziewać? Zresztą, wcześniej żyli
z jednej
> wypłaty, więc właściwie nic się nie zmienia

no tak, ale np. dziadek męża miał emeryturę w okolicach 1000zł
pensję pewnie miał większą.

[freederike]

A ja się liczę z tą myślą, że z naszych przyszłych emerytur nie da
się wyżyć i jedyna nadzieja w oszczędnościach, ziarnko do ziarnka...

[lacitadelle]

> > hmm, a czego innego można się spodziewać? Zresztą, wcześniej żyli
> z jednej
> > wypłaty, więc właściwie nic się nie zmienia
>
> no tak, ale np. dziadek męża miał emeryturę w okolicach 1000zł
> pensję pewnie miał większą.

To była taka ironia z mojej strony

Generalnie państwowe (zresztą - prywatne też, no chyba, że ktoś przez całe życie
płaci powalające składki) emerytury nie są powalające i nikt (oprócz górników
) za darmo nic nie dostaje. W teorii jest tak, że płacone przez Ciebie składki
są inwestowane (po odjęciu prowizji i kosztów) i gromadzone na moment emerytury.
Gdy osiągasz wiek emerytalny, zgromadzona kwota jest rozdysponowana - w bardzo
dużym uproszczeniu - na lata, które teoretycznie pozostały Ci do przeżycia.
Czyli jak żyjesz długo - zyskujesz, krótko - tracisz W państwowym systemie
nie jest to zorganizowane tak matematycznie, wielkość tak składek, jak i
emerytur jest ustalana póki co raczej odgórnie i o tym, kto zyskuje - decyduje
ustawa a emeryt dostaje nie zgromadzone przez siebie pieniądze, tylko
aktualnie płacone składki. Wiele się teraz dyskutuje na ten temat, np. czy
kobiety - z racji tego, że średnio krócej płacą, a dłużej żyją, powinny mieć
niższe emerytury.

To tak w dużym uproszczeniu. Mogłabym się zacząć rozpisywać o systemie
emerytalnym państwowym i prywatnym, i w ogóle o ubezpieczeniach na życie, ale
nie chcę przynudzać, bo to mój konik, w którym się samorealizuję

[kali_pso]

Dlaczego kobiety zostawiają swoje dzi
> eci innym osobom, wracaja wczesnie do pracy, choć stać je na
siedzenie w domu,
> choć wykształcenie/doświadczenie pozwala im na znalezienie w
późniejszym czasie
> innej, równie dobrej pracy?



he,he matysiaczek dobrze przygotowałaś sie do zadaniaP
Tak to opisałaś, że po gruntownym zastanowieniu muszę napisać- nie
znam kobiety, którą byłoby stać na siedzenie kilka lat z dzieckiem w
domu. Chociaż znam te, które siedzą, jak i dzieciak do szkoły
pójdzie. Bo to nie ją stać, tylko mężusia stać na to, aby całe to
towarzystwo utrzymać. Pani nie pracuje, nie pracowała, nic nie
odłożyła, coby mówić, że ją teraz stać na siedzenie w domu. Jej zaś
absolutnie nie powinno już być stać na siedzenie w domu- lata lecą,
wizja starości, braku świadczeń powinna taką 35-letnią damę skłonić
do rachunku sumienia. Ale nie skłania.


Pytasz, co to za macierzyństwo. Brzmi tak, jakby odgórnie został
ustalony jakiś model macierzyństwa..na szczęście tak nie jest i to,
co cie bulwersuje wcale nie musi być gorszym wyjściem od tego, co ty
uznajesz za prawdziwe macierzyństwo.

[lisbeth25]

Dlaczego kobiety zostawiają swoje dzi
> eci innym osobom, wracaja wczesnie do pracy, choć stać je na
siedzenie w domu,
> choć wykształcenie/doświadczenie pozwala im na znalezienie w
późniejszym czasie
> innej, równie dobrej pracy?
Z tego samego powodu dla którego robią to mężczyźni.

[ally]

znam taki przypadek: pani była na utrzymaniu męża, ale ten zachorował na
nowotwór, obecnie nie pracuje. w tej sytuacji do pracy musiały iść studiujące
jeszcze dzieci. dzieci mają mniej czasu na naukę, nie mogą wybierać pracy pod
kątem rozwoju zawodowego, tylko kasy (nie pójdą np. na bezpłatne praktyki do
fajnej firmy, tylko chwytają się śmieciowych zajęć, byle zarobić), a o założeniu
własnej rodziny, mieszkaniu itp. mogą se pomarzyć.

[kali_pso]

Ech, bo to, co złe dotknąć może wyłącznie innych a jak jest teraz
dobrze, to dobrze być musi już zawsze- nie chwytam tych racji i nie
popieram takiego myślenia, bo dookoła widzę ludzi, którzy się na nim
boleśnie przejechali. Nie umiałabym żyć i liczyć tylko na zdrowie,
sukcesy w pracy czy wieczną miłość mojego mężusiap Wszystko to
jest ulotne i bezpieczniej liczyć TAKŻE na samą siebie.

[margerytka69]

Kali_pso, ale po co liczyć na siebie, jak mozna na mężusia
5 tysiaków przyniesie więc hurra, można się rozmnazać

poza tym, w przypadku Matysiaka, jej mąż nie ma nawet ubezpieczenia,
żadnych świadczen, bo przecież pracuje na czarno, ani on, ani ona
nie maja płaconego zusu, składek na emeryture, nic, zero

a ona zamiast pójść do pracy, funduje sobie kolejne dziecko

a z tego, co pamietam, babka jest już po 30 i ciekawe, gdzie za parę
lat znajdzie JAKĄKOLWOEK pracę, z ZEROWYM doswiadczeniem

...no chyba, że znowu zajdzie w kolejną ciążę, ale mam nadzieję, że
do tego czasu jej mąż zmądrzeje

[ledzeppelin3]

Tak to opisałaś, że po gruntownym zastanowieniu muszę napisać- nie
> znam kobiety, którą byłoby stać na siedzenie kilka lat z dzieckiem w
> domu. Chociaż znam te, które siedzą, jak i dzieciak do szkoły
> pójdzie. Bo to nie ją stać, tylko mężusia stać na to, aby całe to
> towarzystwo utrzymać.

Skąd Ty możesz wiedzieć, na co kogo stać? Siedzisz ludziom w portfelu? Nie ma
jak podliczać innych
Poza tym, w poście założycielskim była mowa nie o dzieciach w wieku szkolnym,
tylko o 4, 5- miesięczniakach.

[kannama]

Wiadomo, że dziecię potrzebuje kontaktu z mamą. Ale czy te osoby które krzyczą,
że zostawienie babci dziecka to barbarzyństwo nie wyganiają tegoż samego
dzieciaka ze swego łózka czy pokoju? Dlaczego go pozbawiać i tych wspólnych
godzin? Ja musiałam wrócić do roboty zaraz po macierzyńskim- na szczęście na
kilka godzin dziennie. Bardzo to przeżywałam- młody zostawał z moimi rodzicami.
I o dziwo- strasznie to lubi. Ja też troszkę odżyłam wracając na uczelnie, bo
mogłam pogadać o czymś innym niż kupka i zupki. I uważam, że dbanie o swoje
zdrowie psychiczne to nie egoizm a rozsądek. Nie ma jak mama co warczy na
dziecko bo psychicznie nie wyrabia. A dzięki temu, że mały spędza czas nie tylko
ze mną- nie boi się ludzi i jest bardzo kontaktowy- nie jestem całym jego
światem. Dziecku należy zapewnić poczucie bezpieczeństwa i miłości- wcale nie
uważam, że dziadkowie robią to gorzej. Gdybym nie mogła małego zostawić z
dziadkami- pewnie bym poświęciła swoją "karierę" i z nim została, bo trudno
oczekiwać od obcych ludzi, żeby się uczuciowo angażowali w opiekę nad małym.
Aczkolwiek jeśli ktoś ma zaufana nianie- to ok.

[ual1]

Urodziłam przez cc (wada wzroku), karmiłam piersią tylko 2 tygodnie
(wskazanie lekarza-mały tracił na wadze), zostawiłam 5,5miesięcznego
synka z moją mamą i wróciłam do pracy (powodów klika). Jezu, chyba
prawa rodzicielskie powinno mi się odebrać

[matysiaczek.0]

no tak, powinno

[ual1]

No to zaraz lecę to gdzieś zgłosić, bo szkoda dziecka Dzięki za
uświadomienie, że taka patologia ze mnie. A, kurczę, przez trzy lata
żyłam w błędnej świadomości, że dobra matka ze mnie

[18_lipcowa1]

matysiaczek.0 napisała:

Dlaczego kobiety zostawiają swoje dzi
> eci innym osobom, wracaja wczesnie do pracy, choć stać je na
siedzenie w domu,
> choć wykształcenie/doświadczenie pozwala im na znalezienie w
późniejszym czasie
> innej, równie dobrej pracy?


Po prostu - bo moze chca.
A moze musza - nie dla kazdego 5 tysi to majatek wiesz....
Ja nie rozumiem jak mozna NIE PRACOWAC?

[zonkaboczusia]

Ja tez jestem za siedzeniem w domu z dzieckiem,według mnie to bardzo
dobre i potrzebne dla dziecka ,ale rozumiem mamy,które pracują bo;
->muszą,
->chcą.
Moja mama siedziała z nami po 4 5 lat i jesteśmy "WYPIESZCZONE"
ale każda kobieta jest inna i ma inne potrzeby,nie ma co nad tym
dyskutować,każdy człowiek jest inny i tyle.

[zonkaboczusia]

A sądze że 5 tyś.na miesiąc to baaardzo dużo.

[elske]

Ja zostałam w domu z dziećmi.Każdy tylko raz w życiu jest niemowlęciem.Zawsze
uważałam że to rodzice są dla dziecka , a nie dziecko dla rodzicow.I skoro
dziecko juz jest na świecie,to te 1-3 lata mojego zycia moge podporządkować
potrzebom dziecka (nie mylic tego z byciem dla dziecka na kazde zawolanie do
ukonczenia przez owo dziecko 18 lat).
Każdy inaczej wyobraza sobie macierzyństwo. Jedna matka po macierzyńskim wróci
do pracy, bo musi zaczać mysleć o sobie,inna stwierdzi że te pierwsze 3 lata sa
tak ważne dla życia dziecka że po urlopir macierzyńskim wykorzysta cały należny
urlop wychowawczy,a jeszcze inna przez 18 lat będzie siedzieć z w domu, bo ma
dziecko i musi sie nim zajac,ubiad ugotowac,pranie zrobic i byc zawsze pod reka.

"Mamo nie boj się, to tylko Hehalump trąbi."

[utrzymanka]

No i bardzo fajnie, jedni decyduja tak a inni inaczej.Promowanie
jednej jedynie slusznej postawy jest chyba troche chore, i w jedna i
w druga strone.

[marzeka1]

"A sądze że 5 tyś.na miesiąc to baaardzo dużo. "- na 5 osób??? Nie przesadzaj.

Co to za wątek?

[gryzelda71]

Chciałaś,żeby ktoś tobie dokopał,bo za sielankowo masz w domu?

[small_cloud]

Specjalnie Tobie, droga autorko dedykuje artykuł (wywiad) w
dzisiejszej gazecie wyborczej pt: "Komu potrzebna jest słaba
kobieta" a w szczegolnosci fragment:

".. Kobiety równie silnie jak mężczyźni stygmatyzują inne
kobiety, które próbuja przełamać stereotyp. Które pozwalaja sobie na
rzeczy, których ja sobie odmówiłam.
Im więcej mnie to kosztowało, tym silniej atakuje tych, którzy tego
kosztu nie ponieśli..."

Pozdrawiam

[jdylag75]

Zdecydowanie łatwiej się żyje jak wszystko jest poukładane wg odpowiednich
stereotypów, czasu marnować na myślenie nie trzeba.

[mniemanologia]

Chciałam się tylko pochwalić, że przeczytałam wszystkie wypowiedzi
Dziękuję za uwagę

[kub-ma]

Też tak chciałam, ale nie daję rady

[lena_madzia]

ja powiem ze swojej strony że spedziłam z dzieckiem w domu niemal 4
lata i zupełnie tego nie żałuję. Było nas na to stać--

bardzo zależało też na tym mężowi, który pierwsze trzy lata był
wychowywany przez babcię. W tym czasie widywał mamę raz na miesiąc,
bo była w tym czasie zajęta zarabianiem i odkładaniem pieniędzy.
Potem jak go wzięła to od razu poszedł do przedszkola.
Efekt jest taki że chociaż mąż jest jednakiem, to nie ma żadnej
szczególnej więzi między nim a rodzicami, -ot są i tyle. Myślę że
to pozostawienie u babci miało duży wpływ że ta więż sie nie
wytworzyła.

Ale jestem w stanie zrozumieć ze ktoś nie ma innego wyjścia i MUSI
iśc do pracy bo kredyt, bo nie starcza do 1. Ja też gdybym musiała
to bym poszła. Rozumien że ktoś "wariuje w domu"
Teraz jestem w drugiej ciąży i nie wiem czy się to uda, ale chciała
bym być z dzieckiem w domu przynajmniej przez pierwsze 2 lata zycia
(strasznie zacofana jestem wiem).
Dzieciństwo dzieci przemija nie wiadomo kiedy....

[franczii]

z moich obserwacji znajomych wynika, ze wracaja do pracy bo jedna pensja nie
wystarcza na potrzeby rodziny a nawet gdyby na podstawowe potrzeby wystarczyla
to ludzie przyzwyczajeni do zycia na pewnym poziomie nie bardzo maja ochote
odmawiac sobie czegokolwiek, zreszta dlaczego mieliby sobie odmawiac, im tez sie
jakies przyjemnosci naleza. Zarobki wsrod znajomych to 1500-1800E na zwyklym
stanowisku nie kierowniczym osobnika, ktory oprocz pracy chce nacieszyc sie tez
rodzina. Ta kwota nie wystarcza na utrzymanie rodziny.
Ja kiedy jeszcze nie bylam dzieciata to myslalam ze wroce jak na skrzydlach do
roboty, przed pierwsza ciaza pracowalam z pasja w porywach do 14 godz. A teraz
moje dzieci sa najwazniejsze i wiem, ze kariery poki co robic wielkiej nie bede,
z pierwszym dzieckiem bylam do 1,5 roku a potem przeszlam na 1/2 etatu a teraz z
drugim synem na wychowawczym przynajmniej do 1,5 roku. I doceniam, ze mozemy
sobie na to pozwolic. Niby brakuje mi pracy ale gdybym musiala oddac
6miesieczne dziecko komus obcemu pod opieke to chyba bym sie zaryczala. Starszy
chodzi do przedszkola i ciesze sie, ze to ja moge go tam zaprowadzic i go
odebrac, a nie byloby to mozliwe gdybym pracowala na caly etat. Uwazam, ze
mozliwosc posiedzenia z malym dzieckiem to wielki przywilej w dzisiejszych
czasach i rzadki luksus i bylabym glupia gdybym nie skorzystala.

[ledzeppelin3]

Serce by mi pękło, gdybym musiała zostawić w domu 5-miesięczne dziecko
Takie dziecko jest jeszcze wczepione w matkę
Bardzo współczuję kobietom, które musiały zostawić dzieckow tym wieku
To wielkie szczęście, móc sobie pozwolić na wychowywanie własnego dziecka
Szczęście i luksus, w dzisiejszych czasach coraz rzadszy
Bo kredyty, bo jedna pensja to za mało
Ale oczywiście trejdi dżezi ejst mówić, ze SIEDZENIE ROK W DOMU powoduje
grzybicę mózgu
Ja jakoś SIEDZĄC w domu z dziećmi napisałam i obroniłam doktorat, w
pierdo...niku w robocie nie udałaby mi się to nigdy

[lisbeth25]

ledzeppelin3 napisała:

> Serce by mi pękło, gdybym musiała zostawić w domu 5-miesięczne
dziecko
No widzisz, a Twojemu facetowi serce nie pękło gdy zostawiał w domu
jeszcze mniejsze dziecko.
Bardzo współczuję Twojemu facetowi, że musiał zostawić dziecko w tym
wieku.

[lena_madzia]

lisbeth25 napisała:
-> No widzisz, a Twojemu facetowi serce nie pękło gdy zostawiał w
domu
> jeszcze mniejsze dziecko.
> Bardzo współczuję Twojemu facetowi, że musiał zostawić dziecko w
tym
> wieku.
-
co wy sie do tych facetów doczepiłyście????
przeciez wiadomo nie od dziś że dla malutkiego dziecka najwazniejsza
istotą, wręcz "całym światem" jest mama i nikt jej do końca nie
zastąpi

[lena_madzia]

dodam -w pierwszych miesiącach życia

[lisbeth25]

Jakbyś nie wiedziała to jest coś takiego jak urlop macierzyński.
Zresztą nie od dziś wiadomo, że dla dziecka obecność obojga rodziców
jest ważna, ale Ty i reszta seksistek uparcie staracie się ignorować
ten fakt.
No przecież ciężko wymagać od faceta, żeby zajął się własnym
dzieckiem.
To matka powinna z wszystkiego rezygnować. Wszak jesteśmy tylko
zwierzętami i powinniśmy zachowywać się jak one.
Przez takie patriarchalne osoby jak Wy nie ma i nie będzie nigdy
równych szans dla kobiet w Polsce. Nie chce mi się już więcej pisać
na ten temat.

[gryzelda71]

Nie chce mi się już więcej pisać
> na ten temat.

To nie pisz.

Biedna Lisbeth

[echtom]

Próbowała nawrócić seksistowski patriarchalny beton, a tu zonk.

[echtom]

> Przez takie patriarchalne osoby jak Wy nie ma i nie będzie nigdy
> równych szans dla kobiet w Polsce.

Mam gdzieś takie "równe szanse". Przez te równe szanse będę zap... przez cały weekend nad jakimś nudnym zleceniem, zamiast zrobić wreszcie porządek w papierach. Zdrowy układ to taki, w którym facet odpowiada za utrzymanie rodziny i pomaga kobiecie w domu, a kobieta odpowiada za dom i dokłada się do utrzymania rodziny.

Echotom

[malopolll]

Sorry, ze sie wtrace Echotom, ale przeczytalem gdzies ze masz corki.
Uczysz ich serio, ze to kobiety maja byc odpowiedzialne za dom, a
mezczyzni moga im co najwyzej pomoc? A jesli masz rowniez syna- tego
nie wiem, czy wymagasz od corek by obslugiwaly brata? Albo czy od corek
wymagasz pomagania w domu, a od syna nie? Serio pytam, bo bardzo mnie
to ciekawi.

[echtom]

Mam córki, nie mam syna. Gdybym miała, nie byłoby opcji "obsługiwania brata". A córki uczę, że powinny mieć dobre wykształcenie i zawód, bo praca zawodowa i finansowa niezależność to fajna rzecz, ale w życiu kobiety są takie okresy, kiedy rodzina staje się ważniejsza. Co z tym zrobią, dowiem się za jakieś 10 lat
PS. Mam żal do mamy, że nie przekazała mi, jak ważna jest rodzina i dom, i zupełnie mnie do tej roli nie przygotowała.

[malopolll]

Dzieki za odpowiedz, Pozdrawiam.

[wierzba_placzaca]

Serio, masz receptę na zdrowy układ w małżeństwie/rodzinie? Podzielisz się
szerzej swoim doświadczeniem?

[echtom]

Nie podzielę się, bo doszłam do tego o wiele lat za późno

[wierzba_placzaca]

Tak mi się wydawało, że to teoretyczne rozważania. Znam osobę, która startowała
z innej pozycji niż Ty (poświęciła czas dzieciom i rodzinie), a doszła do
przeciwnych wniosków, niż Ty (warto pracować zawodowo i mieć własną przyzwoitą
emerytutę). Wspólne jest to, że też o wiele lat za późno.

[franczii]

a ja twierdze, ze to przez takie osoby jak ty, uznajace, ze poswiecenie kilku
lat swojego zycia na rzecz macierzynstwa i przesuniecie na kilka lat pozniej
robienie tzw. kariery to tragedia, pogardliwie i obrazliwie wyrazajace sie o
kobietach osobiscie zajmujacych sie dziecmi kobieta rownych szans nie bedzie
miala, a oprocz tego nie bedzie szanowana i bedzie pozbawiona prawa wyboru w
jednej z najwazniejszych spraw zycia

[echtom]

W sumie masz rację. Gdyby kobiety spokojnie wykorzystywały należny im czas przeznaczony na opiekę nad malutkim dzieckiem, zamiast rwać się do roboty zaraz po porodzie, wszystkich by przecież z pracy nie zwolniono. Wychodzi na to, że pracoholicy ponoszą odpowiedzialność za chore układy na rynku pracy.

[moofka]

echtom napisała:

> W sumie masz rację. Gdyby kobiety spokojnie wykorzystywały należny im czas prze
> znaczony na opiekę nad malutkim dzieckiem, zamiast rwać się do roboty zaraz po
> porodzie, wszystkich by przecież z pracy nie zwolniono. Wychodzi na to, że prac
> oholicy ponoszą odpowiedzialność za chore układy na rynku pracy.
>

tak
i czy wymaganie od kobiet zeby zaraz po porodzie naginaly do roboty na 8 godzin
z dojazdami powierzajac dzieci byle komu
udajac ze wlasne dziecko maja gleboko w nosiem albo w zasadzie go nie maja jest
feministyczne, wyzwolone i sprzyja rownouprawnieniu?
hm

[lisbeth25]

Po porodzie jest urlop macierzyński.
Cóż skoro Twój mąż zaraz po urodzeniu dziecka pognał do roboty na
osiem godzin z dojazdami udając ze własne dziecko ma głęboko w nosie,
widocznie inni (kobiety i mężczyźni) też tak mogą, nieprawdaż?
Rozumiem dlaczego macie pretensje do kobiet łączących pracę z
macierzyństwem. Cóż, same jesteście odpowiedzialne za opiekę nad
dzieckiem, ojcowie są nieobecni- co przebija się z Waszych postów, że
to matka ma się dzieckiem zająć, ojciec nie musi- to trzeba udupić
inne kobiety, w którym i tata i mama zajmują się dzieckiem, bo niby
dlaczego miałyby mieć lepiej.

[slonko1335]

lisbeth25 napisała:

> Po porodzie jest urlop macierzyński.

Korzystałaś? czy pognałaś do pracy zostawiając tatusia z dzieckiem?

[lisbeth25]

Doucz się z prawa pracy, proponuję.

[lisbeth25]

Nie znam kobiet, które rezygnują z urlopu macierzyńskiego i należny
im czas na pobycie z dzieckiem wykorzystują na naginanie do roboty.
A kobiety dlatego są dyskryminowane na rynku pracy, ponieważ to one
zajmują się dziećmi- same. To one biorą chorobowe, chodzą do lekarza,
na wywiadówki itp. A wystarczyłoby włączyć ojca do opieki nad
dzieckiem.
Ja naprawdę rozumiem Wasze rozgoryczenie. Samotne macierzyństwo nie
jest niczym przyjemnym. Ale to nie powód by krytykować kobiety, które
są z odpowiedzialnymi facetami zajmującymi się dziećmi.

[slonko1335]

A co jakby macierzyński był dłuższy, zrezygnowałabyś?
Widzisz a po macierzyńskim jest urlop wychowawczy. I niektóre kobiety chcą z
niego korzystać, mają do tego prawo a Tobie nic do tego.
Dla mnie jesteś kolejną nawiedzoną tak jak Matysiaczek tyle, ze w drugą stronę -
pracuję i tak powinien wyglądać model rodziny, wszystkie które siedzą w w domu
są głupie, zacofane i co tam jeszcze...

[lisbeth25]

Nieprawda. Protestuję tylko temu, że:
matka pracująca- wyrodna matka, nie zajmuje się dzieckiem
ojciec pracujący- dobry, wspaniały ojciec, dziecko nic nie traci na
jego nieobecności.
To zakłamanie i hipokryzja.
Nie mam nic do tego, czy siedzicie w domu 2 lata czy 50.
bYE.

[slonko1335]

A dlaczego zakładasz, że jak matka nie pracuje to ojciec nie chodzi na
wywiadówki czy z dzieckiem do lekarza i ogólnie nie ma pojęcia jak sie nim
zająć? Mój świetnie sobie radził i wtedy gdy pracowałam (on też pracował - córki
pilnowała babcia bo nie daliśmy jakimś cudem rady połączyć dwóch etatów i opieki
nad dzieckiem jednocześnie)i teraz gdy nie pracuję; nie ma problemu żeby iść z
synem na szczepienie, czy na zajęcia adaptacyjne do przedszkola z córką.

[slonko1335]

Dla mnie jesteś kolejną nawiedzoną tak jak Matysiaczek tyle, ze w drugą stronę
> -
> pracuję i tak powinien wyglądać model rodziny, wszystkie które siedzą w w dom
> u
> są głupie, zacofane i co tam jeszcze...
>

Cofam to co napisałam. Przejrzałam Twoje posty. Matysiaczek się do Ciebie nie
umywa. Ty nie jesteś nawiedzona to już jest chore...

[franczii]

przypominam ci, ze urlop wychowawczy to tez jest jest czas nalezny na bycie z
dzieckiem. To czy to kobieta czy mezczyzna z tego prawa korzysta to jest wspolna
decyzja malzonkow, ktora sie podejmuje biorac pod uwage mozliwosci finnsowe
obojga, czas pracy, mozliwosci awansowania w pracy oraz wszytkie korzysi i
wszystkie ewentualne niedogonosci w a ty kobiety korzystajace z urlopu wych.
nazwalas utrzymankami M.in. dzieki takim pogladom jak twoje wiele rodzin nie ma
rzeczywistej mozliwosci skorzystania z przyslugujacego im prawa do urlopu wych.

[lisbeth25]

> wszystkie ewentualne niedogonosci w a ty kobiety korzystajace z
urlopu wych.
> nazwalas utrzymankami
Nie wszystkie, tylko te będące wtedy na utrzymaniu męża. I co z tego?
Przecież to prawda.
> M.in. dzieki takim pogladom jak twoje wiele rodzin nie m
> a
> rzeczywistej mozliwosci skorzystania z przyslugujacego im prawa do
urlopu wych
Niby jakim cudem? Zabrania im ktoś?
Jeśli chodzi o pracodawców, to czy ty się dziwisz, że pracodawcy
zamiast kogoś kogo nie będzie w firmie 3 lata wolą zatrudnić kogoś
kto będzie w niej pracował cały czas? Prawa rynku.

Wyjeżdzam. Jak coś, postaram się odpisać wieczorem.

[franczii]

Po pierwsze. Utrzymanka to w jezyku polskim kobieta utrzymywana przez kochanka
stojacego najczesciej wyzej w hierarchii spolecznej, najczesciej w zamian za
swiadczenia erotyczne. Sponsoring to forma dobroczynnosci wobec sponsorowanego
i promocji/lansu sponsora. Ani jeden ani drugi element sponsoringu nie wystepuje
w malzenstwie gdzie kobieta rezygnuje z dochodow na rzecz prowadzenia domu,
ktore tez moze byc praca zarobkowa choc na szcezscie w malzenstwie najczesciej
nie musi. A najwazniejsze jest to ze malzenstwo zwlaszcza dzieciate to nie tylko
uklad finansowy wiec i i wklad partnerow nie moze sie ograniczac do finansowego.
Tak wiec jeszcze raz zwracam ci uwage na stosowanie niepoprawnego nazewnictwa.


Po drugie. Nie dziwie sie, ze pracodawcy korzystaja z trudnej dla pracownikow
sytuacji na rynku pracy. Nie robie sobie zludzen, wiem, ze wielu z nich
bezlitosnie wykorzystuje swoja przewage nad pracownikiem oraz trudnosci w
znalezieniu pracy. Nie zdziwi mnie tez, ze nawet pomimo najlepszej woli mojego
pracodawcy, kiedy wroce do pracy za 1,5 roku moze juz dla mnie nie byc miejsca w
mojej firmie, choc wierze, ze jesli tylko moj pracodawca bedzie mial mozliwosci
to miejsce dla mnie jednak sie znajdzie. Ale dziwi mnie, jak bez zadnego
sprzeciwu kobiety pozwalaja sobie wmowic i same jeszcze powtarzaja jakby to byla
najnormalniejsza rzecz pod sloncem ze dwuletnia przerwa w pracy to wypadniecie z
rynku i juz sie tego nie da nadrobic. I godza sie z tym, co im wmowiono, ze
rezygnacja z pracy na 2 lata to tragedia bo sie nie rozwijaja, bo sie wrecz
cofaja bo lata leca, bo jak teraz ma 30 lat i wroci w wieku 32 to juz dla niej
bedzie za pozno i krzyzyk mozna postawic itp. Oczy przecieram ze zdumienia kiedy
czytam, ze ktoras nie wie jakby sie miala wytlumaczyc z luki w przebiegu pracy
zawodowej, tak jakby ta przerwa nie byla uzasadniona, zbedna i jakims wstydem
byloby przyznac sie do czasu poswieconego w domu z wlasnymi dziecmi. No kurcze
to mnie najbardziej dziwi, ze nie domagaja sie wiecej szacunku i tak latwo godza
sie z takim traktowaniem. A to wlasnie praca moze zaczekac, szkolenie moze
zaczekac, nawet awansowac mozna 2 lata pozniej a dziecko czekac nie moze bo
czasu z dzieckiem juz sie nie nadrobi. Nie wiem ja wy ale ja kiedy mnie beda o
luke pytac to bede mogla z duma i godnoscia odpowiedziec co wtedy robilam a nie
bede musiala sie ze wstydu palic bo nie dam sobie wmowic ze to ujma lub ze
bezpowrotnie utracilam nabyte umiejetnosci i doswiadczenie.

echtom

[myga]

Absolutnie sie z toba zgadzam. To zaprzeczanie swojej kobiecosci, brak szacunku
do maciezynstwa, ped do dorownania mezczyznom wbrew biologii i logice, kosztem
wlasnego zdrowia i sil oraz kosztem wlasnych dzieci, to wg mnie zaprzeczenie
idei feminizmu wlasnie, feminizmu pojetego jako walka o prawa kobiet.

[echtom]

> co wy sie do tych facetów doczepiłyście????

Nie my - tylko jedna osoba ma obsesję. Nie próbuj nawet najbardziej oczywistych argumentów, bo nic nie dociera.

[ledzeppelin3]

> Bardzo współczuję Twojemu facetowi, że musiał zostawić dziecko w tym
> wiek

Dzięki, przekażę.

[lena_madzia]

[franczii]

gdybym mogla zostawic dzieci z ich ojcem to moze poszlabym do pracy ale tak
sie zlozylo, ze to dzieki wysokosci jego zarobkow a nie moich nasza rodzina ma
rzadki obecnie luksus, ze dzieci moga byc na codzien z jednym z rodzicow a nie z
zupelnie obcym czlowiekiem

[maadzik3]

Na przyklad dlatego ze prowadza wlasny biznes i wprawdzie moga pozwolic sobie na
pracowanie mniej (jak ja - 5-6 godzin dziennie), ale nie moga przestac, bo:
wychowawczy im nie przysluguje, ubezpieczone chca byc, jesli zatrudniaja
pracownikow (w tym np. kobiety w ciazy) musialyby ich wyrzucic na bruk.
Inny powod: pasjonujaca praca wykonywana bo sie ja lubi. Owszem warto w
pierwszych miesiacach pracowac mnieju, jasne, ale rzucac prace calkowicie? Na
etat np. naukowy na uczelni latwo nie wrocisz, a dziecko szybko przestanie byc
male. Co ma robic taki byly pracownik naukowy?
Bo ma sie ciekawa i dobrze platna prace. A to skarb. Dziecko trzeba utrzymac
przez wiele lat, nie tylko przez pierwsze pol. A czasem tych dzieci jest wiecej.
I przede wszystkim: bo to wybor rodzicow zgodnie z ich pogladem na najlepsze
rozwiazanie dla dziecka/ dzieci i ich w ich rodzinie. Nie ma jedynie slusznych
odpowiedzi

[inguszetia_2006]

Witam,
Byłam rok na wychowawczym. Z bólem serca wróciłam do pracy.
Cierpiałam jak diabli, więc rzuciłam pracę w cholerę i wróciłam do
domu. Potem mi to bokiem wyszło i znów zaczęłam pracować.
Teraz nie ma mnie cały dzień w domu, jak wracam to jestem witana jak
królowa. Wszyscy tak mnie kochają, bo mnie nie ma w domu;-D Chyba
jestem nieznośna w pożyciu domowym;-D
Moja kumpela siedzi z córką ósmy rok i szlag ją trafia, ale wmawia
sobie, że jest niezastąpiona i że dzidzi bez jej pomocy szkoły
podstawowej nie skończy. Taaaak, a świstak siedzi...
Pzdr.
Inguszetia

matka powinna pracowac!

[marysia_wroc]

Dla wlasnego zdrowia psychicznego i nawet rodziny. Powinna miec jeszcze inny
świat, zajęcie, dziedzinę, a nie wylacznie swiat wokol pieluch i dziecka. Wazny
jest tez kontakt z ludzmi- chodzi mi o zawodowy kontakt, nie z sasiadka czy
sklepowa, ktora niczego i tak ciekawego nie wniesie. Bycie non stop w domu (czy
tez kolo domu, spacer, sklep-jedyne zajecia) jest niezdrowe i prowadzi czesto
matki do frustracji i ciaglego niezadowolenia. DLATEGO matki decydują się na
powrot do pracy. Matka nieszczesliwa, znudzona niczego dobrego w zycie dziecka
nie wniesie. Dlatego rozumiem te, ktore nawet dla 1000 zl wracaja, zreszta nie o
kasę tu chodzi! nie wszyscy widac to rozumieja. Poza tym teraz o pracę bardzo
cieżko, wiec jesli matka przez lata wypracowala sobie posadę, dlaczego ma z niej
rezygnowac?? to by było nierozsądne. A matka bedaca wyłacznie w domu to wcale
nie samo dobro dziecka, jest wiele minusow takiej postawy

[marysia_wroc]

choć wykształcenie/doświadczenie pozwala im na znalezienie w późniejszym czasie
innej, równie dobrej pracy?

Widac, ze nie masz pojęcia co dzieje się na rynku pracy!! Roczna przerwa
zazwyczaj oznacza, że znalezienie pracy graniczy z cudem. Na rozmowach
najwazniejsze jest doswiadczenie zawodowe, co sie ostatnio robilo, a jak ktos
przez pewien czas nic nie robil- krzywią się i odsyłają. Ci, ktorzy mysla, że po
wychowawczym ot tak znajdzie sie pracę, nie mają zielonego pojecia o realiach.
To tylko teoretyzowanie. Tak naprawde to wypadniecie z rynku, a malo ktor
akobieta chce latami być w domu- o zgrozo!

[anulka.p]

Marysiu, widzę że jesteś niezmiernie zorientowana w problemach
matek na rynku pracy.
Zdradź nam - jak Ty połączyłaś macierzyństwo i pracę?

[moofka]

anulka.p napisała:

> Marysiu, widzę że jesteś niezmiernie zorientowana w problemach
> matek na rynku pracy.
> Zdradź nam - jak Ty połączyłaś macierzyństwo i pracę?

tak tak
a ja bylabym tez bardzo ciekawe jak lisbeth25 pokonala niefeministyczne i
patriarchalne ograniczenia biologii i zrobila z mezusia matke dla swojego dziecka

[...]

[lisbeth25]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[moofka]

odpowiesz konkretnie na pyatnie czy bedziesz sie przezywac jak dzieci w przedszkolu?

[lisbeth25]

Więc odpowiadam: mój mąż jest ojcem, nie matką.
Może się zdziwisz, ale bycie ojcem oznacza zajmowanie się wszystkimi
sprawami okołodzieckowymi (oprócz karmienia piersią). W jakich
środowiskach wy żyjecie skoro u was to matka jest za wszystko
odpowiedzialna, a ojciec ma tylko pracować. Tragedia.

[moofka]

swietnie
strasznie jestem ciekawa jak laczyliscie opieke na swoimi dziecmi z pelnoetatowa
praca od pierwszych miesiecy
jestem bardzo ciekawa twoich doswiadczen

[deodyma]

lisbeth25 napisała:

> Więc odpowiadam: mój mąż jest ojcem, nie matką.


chwila, chwila...
nie tak dawno widzialam gdzies Twoj post, gdzie napisalas, ze nie
masz dzieci?

[liliankaa77]

Przepraszam, że się wtrącę, ale tak logicznie rzecz biorąc to jest
możliwa taka sytuacja, że: kobieta nie ma dzieci, a jej mąż ma
Ja tu rzadko zaglądam więc nie wiem jak jest

[anulka.p]

Lisbeth, Moofka wychowuje dwójkę dzieci, i wyobraz sobie jest także
na stałym etacie. Czyli ma doświadczenia zwiazane z kwestią
łaczenia pracy i bycią matką. Stąd pytanie do Ciebie - jak Ty sobie
radzisz, czy te całe pisanie to tylko czysta teoria?

[lisbeth25]

Bycie na wychowawczym to nie jest praca zawodowa na całym etacie.
Trudno uwierzyć, ale niektórzy radzą sobie świetnie- bo dziecko ma
dwoje rodziców, którzy się nim zajmują. A po porodzie jest urlop
macierzyński.
Straszny żal się przebija przez te wszystkie posty.Żal, że inne
kobiety mają odpowiedzialnych za dziecko partnerów.
Skoro matka pracująca zawodowo robi krzywdę dziecku nie spędzając z
nim 24 na dobę i jest wyrodna, to jakimi ojcami są Wasi partnerzy,
którzy pracują? Stąd rozumiem Wasz żal, naprawdę.
Dziś już nie odpiszę, bo wyjeżdzam na kilka dni. Żegnam.

[anulka.p]

Ach wyjeżdzasz akurat? No tak

[moofka]

lisbeth25 napisała:

> Bycie na wychowawczym to nie jest praca zawodowa na całym etacie.
> Trudno uwierzyć, ale niektórzy radzą sobie świetnie- bo dziecko ma
> dwoje rodziców, którzy się nim zajmują.


czy ty jestes tepa czy po prostu udajesz
pytam po raz trzeci
jak ty to robisz
ile masz dzieci i kiedy wrocilas do pracy
jak wyglada rola ojca w wychowaniu dziecka
co on robi takiego czego moj nie robi
i jak w takim schemacie odnajduja sie dzieci

ja naprawde chetnie sie dowiem
bo na razie tylko uslyszalam ze jestem glupia, sfrustrowana i mi wspolczujesz
a ja mam wrazenie ze po prostu pierdaczysz i nie wiesz o czym piszesz
dla sztuki
a ja trace czas


A po porodzie jest urlop
> macierzyński.
> Straszny żal się przebija przez te wszystkie posty.Żal, że inne
> kobiety mają odpowiedzialnych za dziecko partnerów.
> Skoro matka pracująca zawodowo robi krzywdę dziecku nie spędzając z
> nim 24 na dobę i jest wyrodna, to jakimi ojcami są Wasi partnerzy,
> którzy pracują? Stąd rozumiem Wasz żal, naprawdę.
> Dziś już nie odpiszę, bo wyjeżdzam na kilka dni. Żegnam.

[anulka.p]

moofka napisała:

> pytam po raz trzeci
> jak ty to robisz
> ile masz dzieci i kiedy wrocilas do pracy



A tego się Moofko akurat nie dowiesz, bo Lisbeth ma czas na pisanie
sążnistow postów caly czas o tym jak to wspołczuję matkom i jakie
one beznadziejne, ale te dwie krotkie informacje nie chcą jakos
wyjść z jej jej klawiatury.
A poza tym - rozumiesz - wyjechała

[slonko1335]

Bycie na macierzyńskim też nie. W jednym i w drugim wypadku w robocie Cię nie ma....

uwstecznione matki polki!

[marysia_wroc]

Lisabeth, bardzo mądrze piszesz A wstawki o karmieniu piersią są dla mnie
komiczne, dlatego ze piersia karmic nie trzeba. Moja kolezanka juz w szpitalu
powiedziala, ze karmic nie bedzie i to jej dezycja. Dzis synek ma 6 lat i jest
zdrowy, dobrze sie rozwija i nie ma to zadnego znaczenia czy jego kolega byl
wykarmiony piersia a on butelka. Tylko u nas takie uwstecznione Matki-Polki
krzyczą ze wyrodną matka jest ta co nie karmi. Doprawdy mozna sie pośmiac

Lisabeth, tak te matki to kobiety, ktorych partnerzy sa tylko do zarabiania
pieniedzy. Wspolczuje. Jaki to musi miec wplyw pozniej na relacje dziecka z
ojcem, ktore sa zerowe!

[franczii]

marysia z wroc to ty jestes uwsteczniona bo nie rozumiesz najprostszych spraw.
Karmic piersia nie trzeba ale moze wezmiesz laskawie w rozwage, ze ktoras chce
karmic piersia. To sie nazywa swoboda wyboru. Wolnosc to nie tylko przejscie na
butle.

[echtom]

> Karmic piersia nie trzeba

Powiedzmy sobie szczerze, że karmienie piersią jest biologiczną normą, a "butelka z wyboru" kulturowym skrzywieniem.

[marysia_wroc]

Kulturowe skrzywienie? hahaha- to się uśmialam. No dobrze, tylko te kulturowo
skrzywione dzieci nieraz lepiej sie rozwijają od bilogicznych norm

[wierzba_placzaca]

Znam kilku mężczyzn, którzy podzielili się macierzyńskim (nie wychowawczym) z
żonami/partnerkami. Różnych narodowości. Wszyscy w pierwszych miesiącach życia
dziecka (jeden nawet w pierwszych dniach) i wszyscy zadowoleni. Wiedzą, jak to
ciężka praca, zajmowanie się dzieckiem. I mówię tu o samodzielnym zajmowaniu
się, a nie "pomaganiu" w domu. Kiedyś nie wyobrażano sobie, że kobiety mogą
masowo pracować zawodowo, teraz - niewielu to razi.

[liliankaa77]

wierzba_placzaca napisała:
> Kiedyś nie wyobrażano sobie, że kobiety mogą
> masowo pracować zawodowo, teraz - niewielu to razi.

Oj wielu, wielu- co widać chociażby na tym forum.

[wierzba_placzaca]

He, he. Tyz prawda. Faktycznie odniosłam się raczej do mojego środowiska.

[liliankaa77]

W moim środowisku normą jest, że kobiety i mężczyźni wspólnie
opiekują się dzieckiem i pracują.
Natomiast wedle rodziny mojego męża jestem wyrodną matką. Nic to, że
pracujemy na różne zmiany, więc zawsze któreś z nas jest z małym-
niani potrzebujemy przeważnie, gdy chcemy spędzić razem czas (sami),
czyli 5-10 godzin tygodniowo. Zaskakujące, że mój mąż robiąc to samo
co ja- zajmując się małym w takim samym wymiarze oraz pracując jest
uznawany za wspaniałego ojca (jest wspaniałym ojcem)
Widać w różnych środowiskach- przeważnie w tych biedniejszych i
niewykształconych róźnie ocenia się wkład w życie rodziny zależnie od
płci. Masa pracy przed nami

matysiak

[liwilla1]

ja sie z Toba zgadzam. rozumiem, ze sa rozne sytuacje finansowe lub zawodowe,
ale nie wyobrazam sobie stawic niemowlaka w domu, a samej z egoistycznych
pobudek isc do pracy.
i uwierzcie, teraz chetnie bym do pracy poszla, bo mam dosyc domu, dzieci,
pieluszek, chcialabym wrocic do ludzi. ale wiem, jak wazna w zyciu dziecka jest
mama i przynajmniej do ukonczenia roczku przez corke nie zamierzam jej
zostawiac. ani z babcia, ani z opiekunka. bo po pierwsze liczy sie ONA i JEJ
potrzeby, dopiero potem moje.

[liliankaa77]

Przeczytałam wszystkie posty i też uważam, że praca zawodowa kobiet
najbardziej razi te, które nie posiadają partnerów realnie
zaangażowanych w życie dziecka. Na zasadzie: ja mam źle, to czemu inni
mają lepiej (źle w sensie: to ja za wszystko odpowiadam, to ja muszę z
wszystkiego rezygnować).

[moofka]

liliankaa77 napisała:

> Przeczytałam wszystkie posty i też uważam, że praca zawodowa kobiet
> najbardziej razi te, które nie posiadają partnerów realnie
> zaangażowanych w życie dziecka.

ciekawostka
ja nic takiego nie wyczytalam

natomiast frakcja 'za praca od pologu' uporczywie przemilcza fakt, gdzie jest
dziecko kiedy oboje sie samorealizuja od osmej do szesnastej
frakcja urlopowo-wychowawcza glownie na tym sie skupia

Na zasadzie: ja mam źle, to czemu inni
> mają lepiej (źle w sensie: to ja za wszystko odpowiadam, to ja muszę z
> wszystkiego rezygnować).

a zle sie jakos nie mam i nie czuje zebym cos stracila
w zasadzie co stracilam, bo jakos nie czaje?

moofka

[liwilla1]

bo NA PEWNO zżrerają Cie kompleksy i zazdrość o to, że nie jestes
przedsiebiorcza i sie nie spelniasz jako kobieta, bo wiadomo kura domowa sie NIE
spelnia. a nawet jesli mysli, ze tak, to jest w bledzie, bo przeciez jak moze
byc swiadoma, ze cos rewelacyjnego ja omija, skoro siedzi w domu?
a tak na serio, to wydaje mi sie, ze jest zupelnie na odwrot. to zwolenniczki i
propagatorki cywilizacyjnego ucisku pracy (pod modnym i wdziecznym tytulem
"samorealizacja kobiet") widza, że cos im umyka. wiec bronia zaciekle swoich
okowow (ktore zreszta same sobie z pocalowaniem 4liter i wielka wdziecznoscia
daly zalozyc) jako nowoczesnego stlu zycia

[echtom]

> to zwolenniczki i propagatorki cywilizacyjnego ucisku pracy (pod modnym i wdziecznym tytulem "samorealizacja kobiet") widza, że cos im umyka. wiec bronia zaciekle swoich okowow (ktore zreszta same sobie z pocalowaniem 4liter i wielka wdziecznoscia daly zalozyc) jako nowoczesnego stlu zycia

Do mnie to dotarło, kiedy przeczytałam kilka lat temu w WO wywiad z paroma Japonkami. Tak im współczujemy, że biedne muszą siedzieć w domu, a one tymczasem rano wyprawią chłopa na cały dzień do pracy i dzieci do szkoły, ogarną chałupę i mogą resztę dnia spędzić przyjemnie z przyjaciółkami, zamiast zap... do roboty. I dożywają w dobrym zdrowiu 100 lat

[liliankaa77]

Echtom, ale są kobiety (takie jak ja), które naprawdę chcą pracować i
nie z powodów materialnych czy zabezpieczenia swojego bezpieczeństwa,
ale dlatego że praca jest ich pasją. Jestem szczęśliwa i spełniona,
mam cudowną rodzinę (męża i syna), świetną pracę, dom i
zainteresowania. Dlaczego deprecjonować kobiety, które mają takie
potrzeby? Każda z nas jest różna i dla każdej z nas jest ważne co
innego.
Jeśli chodzi o Japonki to ja im także współczułam- nie wszystkim
oczywiście. Nie dlatego, że nie pracują zawodowo, nie dlatego że
często są zależne finansowo od męża- jeśli komuś taki układ pasuje i
jest szczęśliwy, to sytuacja jest świetna. Współczułam dlatego, że
często (czytałam trochę na temat kodu kulturowego Japonii) to nie
jest ich własny, świadomy wybór, tylko dlatego, że ich kultura,
społeczeństwo narzuca na nie taki model, a one nie mają siły się
przeciwstawić. Ogólnie chciałabym pomóc i współczuję osobom, które
muszą pracować chociaż nie chcą i takim, które chcą pracować a nie
mogą.
Może po prostu szanujmy wybory innych?

[liwilla1]

Dlaczego deprecjonować kobiety, które mają takie
> potrzeby? Każda z nas jest różna i dla każdej z nas jest ważne co
> innego.

Nikt nie deprecjonujemy potrzeb, tylko krytykujemy dziki ped do ich spelnienia
bez wzgledu na dobro dziecka (czytaj: kilkumiesiecznego niemowlaka).

[liliankaa77]

Właśnie. Nie krytykujecie ojców, którzy nawet nie raczyli wziąć
urlopu wypoczynkowego gdy pojawiło się dziecko. Nie krytykujecie
ojców, którzy pracują mając 1-dniowe, 1miesięczne i więcej dziecko.
Krytykujecie matki, które wracają do pracy mając pięciomięsięczne
dziecko- w zamyśle jakby to one same odpowiadały za opiekę nad
dzieckiem. Stąd postawiłam tezę, że widocznie te krytykujące są
przyzwyczajone do tego, że ojciec dzieckiem się nie zajmuje, że
dziecko jest tylko matki i nie potrafią zrozumieć że opieka nad
dzieckiem to sprawa i mamy i taty.

[liwilla1]

moj maz przy oby dwoch berbeciach wzial maks urlopu wypoczynkowego, by mi pomoc.
pomaga mi po powrocie z pracy, a takze przed wyjsciem. pomaga mi rowniez
rodzina, dzieki czemu udalo mi sie kontynuowac studia w trybie dziennym i
obecnie czeka mnie tylko obrona pracy mgr.
moglabym pojsc do pracy (zaznaczam, ze jedyne zrodlo naszego utrzymania, to
wynagrodzenie meza, nie korzystamy z zadnych mopsow, zasilkow, rent itd) ale
widze, jak wiele znaczy dla dzieci bliskosc mamy do mas/menos 3 roku zycia.
dlatego tez postanowilismy we dwojke z M., ze o pracy zaczne myslec najwczesniej
po pierwszych urodzinach naszej corki. mimo, iz sytuacje materialna mamy srednia
i pora bylaby najwyzsza pomyslec o wiekszym mieszkaniu/domu, drugim samochodzie
itede.

[echtom]

> Echtom, ale są kobiety (takie jak ja), które naprawdę chcą pracować i nie z powodów materialnych czy zabezpieczenia swojego bezpieczeństwa, ale dlatego że praca jest ich pasją.

Lilianko, ja też zawsze kochałam swoją pracę, ale po iluś tam latach zap... na utrzymanie rodziny kocham ją jakby mniej i wolałabym przeznaczać na nią co najmniej o połowę mniej czasu. I wcale nie czuję się uprzywilejowana, że będę się musiała tak "realizować" jeszcze przez 15 lat, a jeśli któryś rząd spełni marzenie radykalnych feministek - przez 20

[liliankaa77]

Rozumiem.
> I wcale nie czuję się uprzywilejowana, że będę się m
> usiała tak "realizować" jeszcze przez 15 lat, a jeśli któryś rząd
spełni marzen
> ie radykalnych feministek - przez 20
Wiesz, akurat zrównanie wieku emerytalnego jest sprawiedliwe i to
nie tylko feministki o to walczą, także mężczyźni- i ja to rozumiem,
niby dlaczego mieliby pracować pięć lat dłużej od nas?
Inna sprawa, że IMO jakiekolwiek narzucanie wieku emerytalnego jest
beznadziejne. Obawiam się, że nigdy nie doczekamy się systemu
emerytalnego, w którym, tak jak w cywilizowanych krajach, pracujesz
ile chcesz, a emeryturę masz adekwatną do zarobków i lat pracy.
Ale pomarzyć zawsze można

[echtom]

> Wiesz, akurat zrównanie wieku emerytalnego jest sprawiedliwe i to
> nie tylko feministki o to walczą, także mężczyźni- i ja to rozumiem, niby
dlaczego mieliby pracować pięć lat dłużej od nas?

Zadaj to pytanie sprzątaczce, która zasuwała z miotłą od 18. roku życia, w
międzyczasie prowadząc dom i wychowując 2-4 dzieci.

[liliankaa77]

Spytam ją przy okazji, dlaczego zdecydowała się na macierzyństwo z
nieodpowiedzialnym facetem, który nie zajmował się dziećmi i domem.

[liliankaa77]

Pisałam już wcześniej: z mężem pracujemy na zmiany więc dziecko jest
prawie zawsze z którymś z nas.

> natomiast frakcja 'za praca od pologu' uporczywie przemilcza fakt,
gdzie jest
> dziecko kiedy oboje sie samorealizuja od osmej do szesnastej
> frakcja urlopowo-wychowawcza glownie na tym sie skupia

Dlaczego w sytuacji gdy obydwoje pracują od 8 do 16 to właśnie matce
odmawiasz prawa samorealizacji? To właśnie matka jest uważana za
wyrodną, a ojciec nie chociaż robi dokładnie to samo? Opieka nad
dzieckiem to sprawa i mamy i taty, i warto to zaakcentować.

U mnie cały dzień dziecko spędza na przemian ze mną i tatą, więc
mogłabym napisać, że wszystkie rodziny w których nie jest tak że mały
ma dwoje opiekunów zajmujących się nim cały czas są wyrodne,
beznadziejne no i po co im dziecko?Ale ja nie oceniam, każdy ma prawo
realizować swoje macierzyństwo jak chce- i to dziecko kiedyś
stwierdzi, czy miało dobrych rodziców. Naprawdę nie rozumiem
oczekiwania od kobiet, że to one mają rezygnować z pracy żeby
zapewnić dziecku opiekę. Przecież najlepiej by dziecko miało i ojca i
mamę- czyli rozwiązanie np. jedno pracuje na pół etatu 8-12, drugie
np. 14-18 lub różne takie kombinacje. Na pewno takie rozwiązanie jest
lepsze niż mama z dzieckiem cały dzień a tata tylko wieczorem.

[liwilla1]

ale pierdzielisz, za szanownym przeproszeniem.
relacje matka/ojciec to jedna sprawa. potrzeby dziecka druga. nie mieszaj
jednego do drugiego.
moj zwiazek jest chociazby dowodem na to, ze Twoja teoria jest o kant stolu.
gdybym byla w stanie zapewnic lepszy byt naszej rodzinie, moj maz z pocalowaniem
reki wolalby zostac w domu i spelniac sie jako niezalezny freelancer, bez
cisnienia, ze MUSI.

[conny25]

liwilla1 napisała:

> ale pierdzielisz, za szanownym przeproszeniem.
> relacje matka/ojciec to jedna sprawa. potrzeby dziecka druga. nie mieszaj

To moze ty perszielisz, za przeproszenien.. Nie umiesz sobie wyobrazic ze
mezczyzna tak samo umie sie zajac niemowlakiem,dzieckiem jak i matka, i ojciec
tak samo umie potrzeby dziecka zaspokojic ( oczywiscie poza karmieniem piersia,
ale jak wiemy nie wszystkie dziecki sa karmione piersia)!
Ja Ci powiem z wlasnego doswiadczenia, po urodzeniu syna, mialam bardzo mocne
zapalenie pluc, lezalam prawie 4 tygodnie w szpitalu i co myslisz ze kto
zajmowal sie synem, moj maz i ojciec dziecka, do tego mamy jeszcze 3letnia
coreczke, i dal sobie wspaniale rade tak samo jak bym i ja to robila.
Znam duzo rodzin gdzie tata siedzi calkiem z dzieckiem w domu, bo mama lepiej
zarabia, i dzieci sa tak samo chowane jak by to byla mama, albo ze wlasnie
zmienija sie praca i zawsze jest jakis rodzic w domu!! Tylko ze ja nie mieszkam
w Polsce, ale i w Polsce kiedys tak bedzie, tylko troche czasu trzeba, jak zawsze.

Dziecko ma mame i tate!

pozdrawiam

[liwilla1]

nie rozumiem co ma kij do wiatraka.
to jak kobieta ulozy sobie relacje z ojcem dziecka odnosnie ich wspolnych praw i
obowiazkow to jedna kwestia.
druga sa potrzeby dziecka zaspokajane badz niezaspokajane przez mamusie, ktora
ma parcie by "wrocic do ludzi". nie wnikam w sytuacje, w ktorych dziecko
pozostaje pod opieka obojga rodzicow na zmiane, lub tez - jak w Twojej - gdy
dziecko ze wzgledu na niemoznosc matki do opieki nad nim jest pod opieka ojca.
nie to bylo tematem mojego wpisu. chodzilo mi tylko i wylacznie o kwestie
pozostawienia 5 miesiecznego niemowlaka pod opieka osoby trzeciej (tudziez
babci, dziadka, ciotki kuzyna) lub w zlobku w celu umozliwienia mamci/tatusiowi
realizacji wlasnych ambicji.
czy teraz juz rozumiesz?

[liliankaa77]

Ciekawi mnie dlaczego odpowiedzialnością za pozostawienie 5
miesięcznego niemowlaka pod opieką osoby trzeciej obarcza się (na tym
forum) matkę dziecka. Po prostu myślałam, że dziecko ma mamę i tatę. I
tyle.

[liwilla1]

a/ poniwaz dziecko najbardziej jest w tym okresie zwiazane z matka (czyli dla
DOBRA DZIECKA)
b/ poniewaz w wiekszosci przypadkow to kobieta karmi je piersia
c/ poniewaz z reguly kobiety CHCA
d/ ponieważ przeciętnie mężczyźni zarabiają wiecej
e/ ponieważ taka jest naturalna rola samicy od czasow prehistorycznych

generalnie dla mnie najistotniejszy jest punkt pierwszy, a cala reszta jest
dyskusyjna.

[wierzba_placzaca]

Ale jak dziecko ma się związać z ojcem, jeśli ten nie zajmuje się nim lub
zajmuje znaczniej niż matka? Dziecko przywiązuje się do tego, kto je wychowuje.
Może to być matka, ojciec, babcia, niania czy inne osoby.

[liwilla1]

hmmm myslę, ze dopoki ludzkosc nie znajdzie sposoby, by to mezczyzna byl w ciazy
9 miesiecy, raczej nie jest mozliwe, by noworodek i niemowle wypracowalo sobie z
nim taka wiez jak z matka.

[wierzba_placzaca]

Wiesz, znam trochę osób bardziej związanych z babciami/dziadkami niż matkami,
mimo, że to matka nosiła je w swoim brzuchu w czasie ciąży.

[liwilla1]

doprawdy?
a ile? i czy owa bliskosc powstala jeszcze w zyciu prenatalnym?
bo ja nie znam ani jednego dziecka, ktore przebywajac z matka i z dziatkami
(nawet pol na pol - tak jak bylo np u mnie), preferowalo by tych drugich. mama
to mama. tata to tata. dziadkowie sa albo ich nie ma i nie ma dramatu.

*dziaDkami

[liwilla1]

rzecz jasna mialo byc. srry, tak to jest jak sie czlowiek spieszy.

[wierzba_placzaca]

Nie sądzę, żeby bliskość między dziadkami a wnuczkami powstała w życiu
prenatalnym. Ty nie znasz takich dzieci, a ja znam (nawet całkiem dorosłe
niektóre). Znam również dzieci adoptowane, które nie mają więzi z matką
biologiczną, mimo że ta być może nawiązała się w ich życiu płodowym. Czują się
natomiast związane z opiekunami prawnymi, mimo, że te osoby nie karmiły ich piersią.

[echtom]

Ale czy to dla Ciebie normalne, że dziadkowie i obcy ludzie są dla dziecka ważniejsi od matki?

[wierzba_placzaca]

A w jakim sensie normalne? Jeśli chodzi o to, czy ja uważam, że dobrze jest,
jeśli dziecko jest bardziej związane z kimś obcym - to nie, nie uważam. Normalne
jest w tym sensie, że dziecko przywiązuje się do osoby, która je wychowuje (tak
z reguły jest, więc jest to normalne).

[liliankaa77]

Co nie znaczy, że więź ojca z dzieckiem nie jest ważna- bo jest
bardzo ważna, i nie znaczy także, że matka ma sama odpowiadać za
opiekę nad dzieckiem.
BTW, wydaje mi się że dla mnie (i pewnie większości kobiet)ważne
było, by podczas połogu był ktoś kto zajmie się mamą i maleństwem-
choćby właśnie z przyczyn fizjologicznych- ja np. nie mogłam się
ruszać ponad miesiąc.
Nigdy nie zrozumiem tego, że ktoś krytykuje pracujące matki, a
pracujących ojców nie. Obecność obojga rodziców w życiu dziecka jest
bardzo ważna, ale wiele osób stara się to ignorować.

omg

[liwilla1]

ja o jednym, Ty o drugim. nie ma sensu dalej dyskutowac, bo najwyrazniej
nadajemy na totalnie rozbieznych falach.

[liliankaa77]

Myślę, że nie możemy się dogadać dlatego, że Ty uważasz, że to matka
jest odpowiedzialna za opiekę nad dzieckiem, a ojciec dziecka ma jej w
tym pomagać; ja natomiast uważam, że za opiekę nad dzieckiem powinni
odpowiadać obydwoje rodzice, a potrzeby każdego z członków rodziny są
jednakowo ważne.
Różnimy się, ale każdy niech sobie żyje jak chce.

[liwilla1]

mysle, ze ty nadinterpretujesz moje wypowiedzi by pasowaly do Twoich pogladow i
dlatego nie mozemy sie dogadac.
znajdz mi miejsce, gdzie pisze, ze "to matka
> jest odpowiedzialna za opiekę nad dzieckiem, a ojciec dziecka ma jej w
> tym pomagać"
albo zamilknij, bo naprawde czytac ze zrozumieniem to Ty nie umiesz.

[echtom]

> Ale jak dziecko ma się związać z ojcem, jeśli ten nie zajmuje się nim lub zajmuje znaczniej niż matka?

Normalnie. Jeżeli ojciec jest odpowiedzialny i zamiast iść po pracy z kumplami na piwo, wraca do domu, spokojnie znajdzie czas na "związanie się z dzieckiem". Znam sporo rodzin o "tradycyjnym" modelu, w których pracujący ojciec ma bardzo dobrą relację z dziećmi. To po prostu inna relacja, bardziej społeczna niż biologiczna, i nie musi się kształtować w identycznych warunkach.

[liliankaa77]

Absolutnie się z tym nie zgadzam.

[wierzba_placzaca]

Widzisz, gdyby role się odwróciły (tzn. porządna matka wraca do domu, gdzie jej
mąż wychowuje wspólne dzieci), to matka miałaby tę bardziej "społeczną" więź a
ojciec "biologiczną" (choć de facto też społeczną). O to mi chodzi. Sam fakt, że
kobieta urodziła dziecko, nie czyni jej jego najlepszą opiekunką- pewnie tez
znasz przykłady nieodpowiedzialnych matek biologicznych czy świetnych
matek/rodziców zastępczych.

[echtom]

> Sam fakt, że kobieta urodziła dziecko, nie czyni jej jego najlepszą opiekunką

A powinien. Nie powiesz chyba, że nieodpowiedzialna matka biologiczna to pożądana norma?

[wierzba_placzaca]

Tak zrozumiałaś moja wypowiedź?

[echtom]

Właśnie wczytuję się ponownie w obie wypowiedzi i próbuję je powiązać Ok, oczywiste jest, że jeśli matka nie może zająć się własnym dzieckiem (bo np. umarła albo jest ciężko chora), musi to zrobić ktoś inny, nie rozumiem tylko, co w tym jest fajnego i dlaczego ma to służyć jako argument na rzecz szybkiego powrotu kobiety do pracy.

[wierzba_placzaca]

Też nie rozumiem co w tym jest fajnego (a jest? w śmierci matki czy chorobie?).
Po prostu nie uważam, że matka w domu latami opiekująca się dziećmi i ojciec
tylko pomagający w domu, a służący głównie do zarabiania pieniędzy, to jedyny
słuszny model wychowywania dzieci/prowadzenia domu. Różne rozwiązania mogą się
sprawdzić.

[echtom]

> matka w domu latami opiekująca się dziećmi

Ale my tu generalnie nie mówimy o "latach", tylko roku do trzech.

[utrzymanka]

Jesli kiedys bede miala dziecko to chcialabym moc miec gleboko w doopie opinie
innych jasnieoswieconych na temat tego co dla mnie i mego dziecka lepsze, co jak
widac po topicu , nie jest takie proste.....Moje zycie, moja historia i na rzyg
mnie zbiera jak pomysle, ze ktos kiedys bedzie mi wspolczul lub/i potepial to
jaka jestem matka.Pilnujcie swego podworka!

[liwilla1]

to moze lepiej nie chciej miec tego dziecka

[utrzymanka]

No raczej komentarze nadgorliwych mnie nie zniecheca
A pozniej postaram sie to pitolenie o tym kto, kiedy , do kiedy powinien , i czy
butelka czy cyc itd. po prostu zignorowac. Co i szanownym paniom tu zgromadzonym
niniejszym polecam .

[slonko1335]

wierzba_placzaca napisała:

> Ale jak dziecko ma się związać z ojcem, jeśli ten nie zajmuje się nim lub
> zajmuje znaczniej niż matka? Dziecko przywiązuje się do tego, kto je wychowuje.
> Może to być matka, ojciec, babcia, niania czy inne osoby.

Dziwne. Mój ojciec był marynarzem. Pływał, był z nami jakieś 3 tygodnie co pół
roku i jakimś dziwnym trafem zawsze to właśnie za nim szalałam i zawsze byłam
córeczka tatusia...z mamą do dzisiaj nie mogę się dogadać zupełnie.

[iwles]

> Mój ojciec był marynarzem. Pływał, był z nami jakieś 3 tygodnie co
pół
> roku i jakimś dziwnym trafem zawsze to właśnie za nim szalałam i
zawsze byłam
> córeczka tatusia...z mamą do dzisiaj nie mogę się dogadać zupełnie.



i oto kwintesencja dyskusji: na więź z rodzicem nie ma wpływu
ilość czasu spędzanego z dzieckiem przez jednego z rodziców.

[wierzba_placzaca]

W kraju, w którym teraz mieszkam, jest możliwość dzielenia urlopu
macierzyńskiego przez rodziców i wszyscy (!) młodzi ojcowie, których znam, z
tego skorzystali. Trzeba to ojcom umożliwić, to również ich prawo, nie tylko
obowiązek.

[liwilla1]

ok
rozumiem.
nie rozumiem natomiast, dlaczego nie przyjmujesz do wiadomosci, ze sprawa nie
rozbija sie o ojcow dzieci, ale o parcie matek na powrot do pracy za wszelka
cene (w tym pozostawienie niemowlaka obcym) bez wzgledu na dobro dziecka.
nie krytykuje np postawy i decyzji lolinki i jej meza, bo to byla ich wspolna
decyzja, ona do pracy, on w domu. widocznie uzasadniona z ekonomia i
predyspozycjami.

[wierzba_placzaca]

Dlatego, że "dobro dziecka" nie jest ani aksjomatem, ani pojęciem jednoznacznie
zdefiniowanym. Innymi słowy: to, co z Twojego punktu widzenia jest "parciem
matek na powrót do pracy za wszelką cenę", może z punktu widzenia tych matek być
np. koniecznością czy lepszym rozwiązaniem niż ich siedzenie w domu.

[liliankaa77]

Chciałabym tylko wiedzieć dlaczego gdy obydwoje pracują krytykujecie
matkę, a ojca nie. Tylko tyle.

[wierzba_placzaca]

Oboje rodzice są odpowiedzialni za wychowanie dziecka, to jasne. I oboje powinni
dostać taką możliwość. "Parcie matki" i "parcie ojca" na pracę uważam za równie
ważne.

[liliankaa77]

No i ja mam takie same zdanie.

[kali_pso]

Jak moga krytykować głównego żywiciela rodziny?p
Toż wspominana tutaj Lolinka poszła do pracy a mąż został w domu
zdaje się z powodu czysto ekonomicznego- dziewczyna dobrze zarabia,
więc w domu został ten rodzic, który zarabia gorzej. Zapytaj tę
frakcję wychowawczo- domową, czy to nie jest główny powód tego, że
siedzą w domu. Bo ich faceci zarabiają najprawdopodobniej więcej niż
one i logiczne jest, że w takim przypadku to kobieta zostaje z
dzieckiemp

A tak w ogóle to pleciecie wokoło Macieju to samo a rozmowa
przypomina gadkę gęsi z prosięciem- jedne panie uważają, że te, co
idą do pracy tylko dlatego, że chcą to egoistki, i skupiają się na
potrzebach dziecka, drugie skupiają się na potrzebach matki i ciągle
pytają- dlaczego nie krytykujecie ojców, którzy pracują, tak jak
krytykujecie matki- gdzie tutaj linia porozumienia? Ile jeszcze tych
wpisów popełnicie nic nie zyskując? Bicie piany to fascynujące
zajęcie...nawet w niedzielne popołudniep

kalipsiak

[liwilla1]

u nas powod jest dokladnie taki jak napisalas - czysto ekonomiczny. moj maz po
prostu zarabia lepiej. gdyby bylo inaczej, nasze wzajemne relacje praw i
obowiazkow domowych byly by zapewne inne (mimo wszystko chcialabym przynajmniej
dziecko odchowac do roczku).

wlasnie o tym braku plaszczyzny porozumienia napisalam troche wyzej. dla mnie to
jest bezsensowna dyskusja.

[liliankaa77]

Ale parcie Twojego męża na pracę jest już usprawiedliwione?

[liwilla1]

hahahaha nawet nie wiesz jak bardzo trafilas kula w plot!
ale przeczytaj sobie moje wpisy w tym watku, bo widze, ze nie zrozumials ANI
SLOWA z tego co tutaj napisalam.

[filipianka]

proszę
przykład pracującej matki
i jeszcze twierdzi że jest super

forum.gazeta.pl/forum/w,528,93272091,93272091,Nie_mam_czasu_Z_czego_zrezygnowac_.html

[liliankaa77]

Skoro jej jest super to o co Ci chodzi?
Mam wyciągnąć kilka postów niepracujących matek dla równowagi?
Nie zrobię tego, to żałosne. Ja akceptuję wybory innych.

[filipianka]

> Skoro jej jest super to o co Ci chodzi?

o to że nikt w to nie wierzy

jakoś większość ludzi rozumie, że albo rybki albo akwarium, a ta nie, chce wszystko


bo to śmieszne jest jak ktoś pisze, zrezygnowałam z
"czytania gazet,
ogladania TV,
spotkan ze znajomymi,
kina, teatru i innych czasochlonnych atrakcji,
pogawedek telefonicznych,
makijazu,
strojenia sie do pracy(3 zestawy ciuchow na okraglo),
chodzenia po sklepach (tylko spozywczy zostal...),
gotowania wymyslnych potraw.

Pracuje 7.30-18, wliczajac dojazdy. Trzy godziny wieczorem poswiecam
dziecku (zabawa, karmienie, kapanie, usypianie). Jest dziewiata, tak
jak teraz. Budujemy dom, wiec po dziewiatej jeszcze 2 godziny
poswiecam budowie (zamowienia, korekty do projektu, etc.). Mlode
jest karmione o 4 rano, staram sie byc w lozku przed polnoca. Hej,
nie uwierze, ze nikt z Was nie ma podobnie...

Zeby byla jasnosc - ja nie narzekam. Zamierzam sie tylko lepiej
zorganizowac "

[echtom]

"Wstaję o 6.30, prowadzę dzieci do przedszkola, w pracy jestem o 8, pracuję do 14.30, odbieram dzieci z przedszkola, robię obiad, od 16 do 20 mam korepetycje, wracam, kąpię dzieci i czytam im bajeczkę na dobranoc, kładę je spać ok. 21, włączam pranie, czasem telewizor, sprawdzam prace i przygotowuję się do zajęć na następny dzień, idę spać o północy.
W soboty do południa mam 4 godziny korepetycji lub jadę 50 km na szkolenie, robię obiad, kiedy gotują się ziemniaki, czytam WO, sobotnie popołudnie i niedzielę spędzam z dziećmi."

Tylko że ja 10-12 lat temu nie twierdziłam, że to tak super

a kto z tymi dziećmi wtedy jest??

[daga_j]

Ja poniekąd zgadzam się z autorką wątku. Sama zajmuję się moimi dziećmi i widzę
jaka to ciężka praca, owszem wykańcza czasem też psychicznie, człowiek nie ma
czasu dla siebie, nie realizuje się - ale jejku to wszystko tylko przez jakieś 3
lata na dziecko. Potem jest przedszkole, dla matki praca - to uważam za
normalne. Kobieta, która już po kilku miesiącach od urodzenia dziecka ma go
dosyć i marzy by wyrwać się z domu na pełne 8 godzin i to często za marną płacę
to dla mnie trochę dziwna matka. Ale jej wola, mnie to dziwi ale póki dziecko
jest zadbane to nie uważam je za złą matkę, tylko nie tak dobrą jak ja (a co,
mogę sobie przecież podnieść mniemanie o sobie choćby i w ten sposób). Uważam,
że to rodzic powinien być przy dziecku w tych ważnych chwilach jak nauka
chodzenia, usłyszeć pierwsze słowa, a przede wszystkim to rola rodziców umęczyć
się przy wychowywaniu dziecka, odsmoczkowanie, odpieluchowanie, usypianie,
kąpanie - to są często pola "walki", trudne etapy w dorastaniu naszych dzieci i
męczące dla opiekuna, dlaczego rodzice pracujący mają mieć "łatwiej" i obciążać
tymi trudnymi zadaniami np. babcię? Babcia jako osoba starsza nie ma już tyle
sił na bieganie z nocnikiem, szmatą za dzieckiem, a jako pomoc dla swych dzieci
musi, nierzadko nieopłacana.. Ja bym chciała w tym wątku zwrócić uwagę na
wykorzystywane BABCIE, które też mogłyby w tym czasie wypoczywać na emeryturze,
realizować hobby, nudzić się trochę - spacerować z pieskiem czy z sąsiadką.
Czemu one w imię dobrego zdrowia psychicznego swojej córki czy syna zapominają o
swoim zdrowiu fizycznym i psychicznym?
Nie przeczytałam tego wątku wnikliwie bo jest za długi, ale chyba niewiele mam
przyznało, że dla swojego odpoczynku zamęczają swoim bobasem swoje matki?.. Bo
tak to trzeba nazwać - młodą matkę męczy kilka razy dziennie przewijać dziecko,
podtykać mu do buzi jedzonko, szarpać się z uciekinierem na spacerze, wycierać
siuśki z podłogi - bach idę do pracy, niech się męczy z tym moja matka czy
teściowa.. - nie podoba mi się to.
Ja się nikim nie wyręczam - moje dzieci mój problem, rzadko kiedy w ogóle
zostają pod opieką babci bym mogła zrobić coś bez nich.
Podkreślam - mówię tu o nieopłacanych, niedocenianych babciach robiących to
wszystko na co MŁODE matki nie mają "siły"...

[liliankaa77]

> Ja się nikim nie wyręczam - moje dzieci mój problem
Nie wszystkie matki są samotne. Niektóre mają mężów, partnerów i
wspólnie zajmują się dzieckiem.

[daga_j]

przecież napisałam, że mam męża? On pracuje i zarabia, inaczej też nie mogłabym
"siedzieć" w domu. Nie mamy kokosów, ale uznaliśmy, że lepiej żyć skromnie ale
jak ja wychowuję dzieci, zamiast szukać dla nich nie wiadomo jakiej opieki
(babcia, opiekunka, placówka), płacić tymże, mieć mniejszy wpływ na wychowanie
dzieci, ale trochę więcej kasy. Ja tego nie wybieram.
Jak dzieci będą oboje w wieku przedszkolnym to idę do pracy, ale wcześniej
jestem potrzebna w domu - to moje zdanie.

[kali_pso]

Jeszcze tak żałosnego postu w tym wątku nie czytałam. Przebiłaś
nawet Matysiaczka a wydawało mi się dotąd mało możliwe Przestaje
mnie powoli dziwić twój problem z nawiązywaniem znajomości opisany
przez ciebie w innym miejscu, skoro tak podchodzisz do cudzych
wyborów, tyle w tobie pogardy i złośliwości........

[daga_j]

A czemu nie odpowiesz na to o babciach? Może Twoim dzieciom też kto inny wyciera nos (przykładowo) i bronisz się w ten sposób? Może uważasz, że babcia to już taka instytucja z definicji przygotowana do zajmowania się ruchliwymi małymi wnuczętami? Bo napisałam nie tak z powietrza biorąc przykłady, tylko spotkałam taką babcię, która poświęca się wnukom a ledwo stoi. Kobieta ta była na placu zabaw przy dwójce maluchów, dochodziła godzina 18 i ona zmęczonym głosem namawia te dzieci "no chodźmy już do domu, mama pewnie z pracy wróciła", opowiedziała mi, że dziś rano była u syna, pospacerowała z ich 4 miesięcznym dzieckiem, a od południa bodajże z tą dwójeczką od swojej córki chyba, no to słuchajcie, czy jej dzieci (syn i córka, dorośli, z mężem czy żoną i po dwójce dzieci mają) nie wykorzystują "trochę" tej babci? Ona sama przyznała, że jest zmęczona, ale pewnie dzieciom swoim nie mówi, bo chce być pomocna, jednak uważam, że właśnie dorosłe dzieci mające swoje małe dzieci powinny myśleć nie tylko o sobie. Ta sytuacja z tą babcią zainspirowała mnie to takiego spojrzenia na sprawę. Ile razy widzę na ulicach wózeczki pchane przez babcię czy dziadka, i myślę sobie "jakoś z moimi dziećmi nigdy dziadkowie nie spacerowali, nie wymagałam tego od nich" Jestem rodzicem i to mój trud pchać ten wózek, no!
Jak już ktoś tu napisał, matka wracająca do pracy bo jest zmęczona psychicznie (nie z powodu braków finansowych) myśli więcej o sobie (egoistycznie) a nie o dziecku, bo maluch do 3 lat najbardziej potrzebuje być tylko z matką. Ja bym nie oddała tych 3 lat nikomu, bo wtedy ma się największy wpływ na dziecko, wychowuje je, uczy postrzegania świata, i uważam, że każda matka powinna co najmniej chcieć być tą najważniejszą osobą dla dziecka (no pracująca też jest najważniejsza ale jest jej mniej a wzorem staje się ten, kogo dziecko ma na co dzień najwięcej)

[ida771]

ubolewam ze w naszej rzeczywistosci rodzice sa zmuszeni do takich dramatycznych
decyzji jak zostawienie 5 miesiecznego dziecka obcej osobie na 9 godzin. dziwie
sie kiedy motywem nie sa pieniadze a samorealizacja. półroczne dziecko jest
przecież jeszcze bardzo malutkie i bezbronne.

[agulaq]

Dlaczego kobiety zostawiają swoje dzi
> eci innym osobom, wracaja wczesnie do pracy, choć stać je na
siedzenie w domu,
> choć wykształcenie/doświadczenie pozwala im na znalezienie w
późniejszym czasie
> innej, równie dobrej pracy?

Moze dlatego ze maja juz dosc przebywania z dziecmi 24 h na dobe?
Moze maja ochote pobyc troche w "doroslym" towarzystwie?
W pelni rozumiem - nie mam dzieci, nie chce miec i rozumiem ze ktos
moze na dluzsza mete meczyc sie caly dzien z dziecmi