Dokąd uciec...

[mulekk]

mam dosyć... szlag mnie trafia i nienawidzę każdego powrotu do domu. Wieczne
pretensje, urąganie, docinanie.
Utrzymuję rodzinę, żyjemy na jako takiej stopie i za grosz szacunku..???

Wracam do domu, nawet nie zjem w spokoju obiadu a moja "Lady" już na miasto
po zakupska- a ja w tym czasie zajmuje się małymi dziećmi - nierzadki do
wieczora. jak już waćpanna wróci do siedliska to pretensje że w domu ....
brudno i naczynia źle pozmywane.

....... mammmmmmmmm dosyćććććć.....!!!!

przestałem już nawet szanowac siebie i .... nie wiem co myśleć.
wystrzegajcie się "toksycznych" żon

uciekam do...nikąd.

ps
nie sprawdziłem się

[karol.01]

Do kochanki.

Żadnej kochanki! Mało użerki z jedną?

[tata_tomek]

> Wracam do domu, nawet nie zjem w spokoju obiadu
A kto gotuje? Bo jak ja wracam do domu, to żona czasem pyta co będzie na obiad i
kiedy go ugotuję i czy zrobiłem zakupy.

> a moja "Lady" już na miasto po zakupska
Za czyją kasę te zakupy? Jeśli za jej, to nic nie zrobisz; jesli nie, to
przeanalizuj gruntownie wydatki (żarcie + czynsz + wszelkie opłaty + rachunki za
telefony itp.) i szlaban na kasę w razie potrzeby. Co do wydatków jedzeniowych,
to luksusy przede wszystkim dla dzieci, bo one nie mogą cierpieć (póki was na to
stać).

> a ja w tym czasie zajmuje się małymi dziećmi - nierzadki do wieczora.
Ja bym się chętnie córką zajmował... niestety w okresie wakacyjnym matka
profilaktycznie wychodzi z nią z domu w porze mojego powrotu i wraca w
porzekładzenia dziecka spać (

> przestałem już nawet szanowac siebie i .... nie wiem co myśleć.
Masz dzieci? więc o nich myśl, dla nich trzeba (i warto) wiele znieść a nie
uciekać. Byle do matury (ich)

> wystrzegajcie się "toksycznych" żon
One się takie stają dopiero po ślubie (z toksyczną narzeczoną nikt normalny się
nie ożeni), więc porada raczej bezwartościowa

[tofik991]

Czyli jak to jest z tymi "toksycznymi" żonami i ich poszkodowanymi mężami?
Nie da się wypracować korzystniejszego układu dla obojga?
Tak czy tak, spróbować zawsze warto!

Pozdrawiam!

[karol.01]

metoda sprawdzona już przez naszych dziadków .

A poza tym luzik, pełny luz - no i faktycznie pomaga przykręcenie śruby
(finansowej).

[ik_ecc]

Hm, u mnie jest podobnie - maz wraca z pracy, to ja "na zakupska" (czy do
kompa, czy z kumpela na kawe, czy do fryzjera, czy do pracy), a on z roczna
corka na plac zabaw - i robi to z radoscia. Sam tez sobie gotuje, wieczorem
zmywa naczynia z calego dnia, podgarnia w kuchni, wynosi smieci, czasami konczy
pranie, wychodzi z psem na dwor. Niedawno pies byl chory i wypadl mu ten
godzinny nocny spacer, to sie pytal czy cos jeszcze jest do zrobienia w
domu.

Roznica tylko, ze ja szanuje jego prace, a on szanuje moja. Pretensji do siebie
nawzajem nie mamy, nie przyjmujemy tez w niczym postawy roszczeniowej, staramy
sie docenic to co druga strona robi, nawet jesli to sa oczywistosci. I jest to
cos czego oboje pilnujemy, bo wiemy ze jesli jedna strona zacznie umniejszac
wklad drugiej strony, to wszystko pojdzie w dol.

Tak wiec moze nie jest to jednak kwestia "zakupsk" tylko jednak wzajemnego
szacunku?

[karol.01]

do pracy drugiej "połówki" ma większość mężów i nieliczne żony.

[johnnysixcannons]

Nie uciekniesz,bo masz dzieciaki.A rada z przykręceniem śruby wydaje się
sensowna.Zacznij jednak od powiedzenia,że masz tego dość.Możesz też trzsnąć
drzwiami.Ale uwazaj,żeby odbyło się to bez dzieci.Jak nie powiesz żonie ,że
zaraz wybuchniesz i wszystko ochlapiesz to skąd ma to do niej dotrzeć?A może ona
ma swoje pretensje,ze cos tam cos tam?Trzeba pogadać i to tak poważnie.kolejna
awantura nic nie rozwiąże.Może kilka takich argumentów
1 Ja dziś idę z dzieciakami gdzieś tam a ty sprzątasz.
2 Ja dziś idę na spotkanie z kumplami z roku/podwórka/podstawówki bo dawno nie
wychodziłem i dziś mam okazję.
3 może trzeba dzieciaki komuś dać na przechowanie wieczorem i pójść razem na spacer?
Co ja ci będę sciemniał.Musisz starej powiedzieć że tak dłużej być nie może,bo
się zawali

[skurczybyczus]

Pewnie zabrzmi to okropnie, ale mozna dlugo... chyba u Fromm'a w "Ucieczce od
wolnosci" ten mechanizm jest opisany. Ale tym bardziej istotne jest to przerwac
jak najszybciej, stawiajac stosunki miedzy wami na tory ktore dla obojga beda fair.
Notabene, pamietaj ze dopoki nie powiesz jej tego wprost, ona moze szczerze
uwazac ze tobie jest z tym dobrze.

[tata_maz]

Może Ona też jest przemęczona. Może warto podrzucić dzici dziadkom i wybrać się
na kilka dni na wyjazd, aby przypomnieć dawne czasy.
To nie prawda, że się nie sprawdziłeś, zmęczenie i monotonia robią swoje -
puszczają nerwy.
Wiesz czasami warto zagryść zęby i kupić jej kwiatka (bez okazji), wysłać na
siłę do kina. To jest system naczyń powiązanych, wówczas i ona trochę odpuści.

[yauokim]

Wyluzuj, znajdź se laskę na boku które Cię doceni i zostaw obecną zołze niech
się sama w swoim sosie męczy.

[ak70]

Typowy meski (egoistyczny) punkt widzenia.
Chyle czoła przed panami, którzy potrafia spojrzeć na obie strony tego medalu.
Żona po całym dniu zasuwania w domu i opieki nad dziećmi po prostu ma ochotę na
czas dla siebie. I być może gdyby autor wątku - jak radzi kilka osób -
zorganizował opieke nad dziećmi, wybrałaby sie z radościa razem z nim. Może ta
sytuacja jej tez ciąży? Nie zostało napisane nic na temat czy on rozmawiał z
żoną czy nie na ten temat? Bo u facetów częste jest trzymanie w sobie uraz i
pretensji, zamykanie się w sobie (jaskinia). Dużo lepszym rozwiązaniem jest
przeprowadzenie spokojnej (!) rozmowy o tym co czujesz - a nie o tym co ona -
Twoim zdaniem - powinna robić.
Powiem Ci, że nie dziwie sie Twojej żonie i wiem, że robiąc tak walczy o siebie
i swoje prawo do odpoczynku, relaksu. Ja tak nie robiłam kiedy siedziałam w
domu z dziećmi i to był mój błąd. Liczyłam na to, że mąż po powrocie z pracy
zajmie sie dziećmi, a ja bede mogła choc troche odpocząć, nawet nie wychodząc z
domu, poczytac książkę czy choćby spokojnie zrobic zaległe prasowanie, bez
dzieci czepiających sie nogawek i przeszkadzających co chwila. Tak się nie
stało niestety... Mój mąż po pracy zjadał obiad i kładł sie spać lub włączał
TV/komputer - no bo przecież on musi odpocząć i zrelaksować sie po pracy!!!
Kompletnie nie zauważał mojego zmęczenia, nie docierało do niego, że choć nie
zawodowo to przeciez ja tez pracuję i nie kosztuje mnie to wcale mniej wysiłku.
Efekt? Sprawa rozwodowa w drodze....
Życzę owocnych przemyśleń i mądrych decyzji. Pozdrawiam

[pio-78]

Rozumieme Cię.

Mam to samo w domu, z tą różnica, że moja "lady" nie robi zakupów, ja muszę jak
wracam z pracy. Ugotować - teni nie da rady, bo podobno dziecko nie pozwala i
wymaga zainteresowania.
Tak więc moja "Lady" siedzi w domu, nic nie robi. a z resztą jes taka sama -
czepia się o wszystko, byle tylko siedzieć obrażona i pogniewana.

[darek12345]

pio-78 napisał:

> Rozumieme Cię.
>
> Mam to samo w domu, z tą różnica, że moja "lady" nie robi zakupów, ja muszę
jak
>
> wracam z pracy. Ugotować - teni nie da rady, bo podobno dziecko nie pozwala i
> wymaga zainteresowania.
> Tak więc moja "Lady" siedzi w domu, nic nie robi. a z resztą jes taka sama -
> czepia się o wszystko, byle tylko siedzieć obrażona i pogniewana.


Opieka nad dzieckiem dla mnie jest często cięższa niż praca, ja częściej
zostaję z moim synem (1,5 rocznym), więc odczuwam to często na własnej skórze.
A mówienie, że nic nie robi w domu tylko opiekuje się dzieckiem (zwłaszca w
wieku do 2-3 lat) jest bez sensu. Dla potwiedzenia tego proponuję Ci, żebyś
został z małym dzieckiem kilka dni sam. W pracy jest się zazwyczaj 8 godzin
(czasmi dłużej lub krócej) a potem koniec, a dziecko dopóki nie zaśnie to
raczej spokoju nie da. Oczywiście obiad da się ugotować, ale to wymaga naprawdę
sporo wysiłku. Tak więc podziwiam kobiety, które wychowują dziecko, lub dwoje,
troje albo więcej i utrzymują wszystko w porządku (sprzątają, prasują, piorą) i
jeszcze gotują obiad dla męża i dzieci.

[adelheid]

bardzo madra wypowiedz. ja nie mam dzieci jeszcze ale slucham co moja mama opowiada co przechodzila ze mna. i nie rozumiem jak matka z malym dzieckiem ma gotowac obiad albo innymi pie..mi ma sie zajmowac. z takiego "dbania o dom" sa pozniej: dzieci wypadajace przez okno, poparzone, utopione itp. male dziecko wymaga nieustannej opieki! wie to dziewczyna ktora nie ma dziecka a faceci jakos nie moga tego pojac... no normalnie inny gatunek...

[lady.godivia]

i jeszcze czasami pracuja zawodowo

[jj27]

Docenic to co robi. Bo jak jej nie docenisz to frustracja z kazdej strony
bedzie narastac. Ale musisz jej powiedziec ze ty tez chcesz czasmi odpocząc i
ze tez chcesz zeby doceniło twój wysiłek i prace. co mam ci powiedziec mam 2 i
pól letnie dziecko i wychowuje je sama, poniewaj jego tatus podobnie jak ty
przychodził z pracy i burczał ze jest głodny ze jest nie poprane i kład sie i
odpoczywał i zamiast bawic sie z dzieckiem wkładał je do kojca. NO moze z ta
róznica ze ja tez pracuje 8h dziennie i po pewnym czasie jak słyszałm ze moja
praca jest niewazna bo to on pracuje fizycznie a ja tylko intelektualnie( to
ja przynosiłam wiecej kasy do domu), ze jest nieposprztane itp. po prostu
wystwiłam mu walzki. I muszze ci powiedziec ze teraz jestem sliczną młoda
szczesliwa kobieta, a zamieniałam sie we wredną sfrutrowaną jedze.

[dzida133]

Wiesz co, jak czytam takie posty to mi się nóż w kieszeni otwiera...przydałoby
Ci się posiedzenie w domu z dzieckim przez parę dni i " nic nierobienie "
zobaczyłbyś to swoje " podobno " !

[x-man66]

Każda praca (a za taką trzeba uznać opiekę nad dzieckiem) wymaga odpowiedniej
organizacji. Wtedy można również wykonać kilka czynności takich jak ugotowanie
obiadu, zakupy itp. I jest tu wymagana pomoc z zewnątrz (nie zawsze można te
zakupy zrobić itd.) - czyli współpraca.
I nikt mi nie powie,że przez cały czas ktoś wychowuje dziecko (choć jest to
czynność ciągła) tak jak,że ktoś pracuje 10godz non stop !!!!!
Nie dziwię się kobiecie, że jak partner przyjdzie z pracy to ona też by chcaiła
"wyjść z pracy". Czy to będą "zakupska" czy kawa - to jest relaks po pracy !!!!
A to, że nie masz obiadu - tak sobie "wychowałeś" żonę. Z kochanką wcale nie
będzie lepiej - będą wyjścia do restauracji, czyli w konsekwencji też nie będzie
gotować.
Temat szeroki i głęboki.

[dzida133]

Sorki, to było do pio-78 !

[platoon11]

.... jest taka indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich,
nazywa się Bali, osobiście tam nie byłem, ale podobno gwiazdy dosłownie spadają
na łeb są też tam fantastycznie zimne driny i piękne kobity, a jeśli
któraś wkurza to jest tam też czynny wulkan Agung do którego można sekutnice
wrzucić ....."i tak powiem" ...brać walize i spadać

P.S.
Kiedyś sam tam wyjadę
pozdro

[liweczka1]

Ciekawi mnie w jakim wieku są dzieci autora wątku. Niemowlę kilkumiesięczne
wymaga duzo uwagi i pracy (jedzonko na okrągło,przewijanie, pranie,
prasowanie). Jestem kobietą i wychowuję jedno dziecko,mąż pracuje. Corka ma 16
miesięcy. Rano wstajemy (mąż już w pracy), jemy i wychodzimy na dwor, potem ja
sprzatam i gotuję obiad dziecku i nam. W południe kładę corcię i czytam lub
przeglądam info na necie, ogolnie wypoczywam te połtora-2 godz.Dziecko wstaje,
karmie je i kończę obiad. Jak meżuś wraca, podaję gorący obiad, pijemy wspolnie
kawusię i jemy ciasteczka oraz pogaduszki. Po 16-ej wychodzimy na spacer dp
parku, dziecko biega a my pogaduszki. Po drodze ja robie zakupy a oni wracają
do domu ok. 18. Potem ja robie kolacje dziecku i karmie dziecko, a mąż szykuje
cos dla nas. Potem czas dla nas na tv,komp, zabawe z dzieckiem itp. Kapiel,
bachorek o 21 lulu a my do łóżka, piwko, tv....Myslę że można tak
zagospodarować czas, by spędzac go razem i jednocześnie jakoś wypocząć. Mąż nie
raz mowi,że on w pracy odpoczywa (jak nie ma co robić ha ha)...pozdrawiam

[wake]

No to ja przedstawię się w świetle powyższych informacji jako żona idealna. W
100% zgadzam się z jednym z przedmówców, że wszystko zależy od tego jak się
organizuje czas. Kiedy byłam w domu, zajmowałam się dzieckiem czyli zanim
wróciłam do pracy nigdy nie sprawiało mi problemu ugotowanie obiadu, oddzielnie
dla nas i synka. Oprócz tego codziennie sprzątałam(nienawidzę bałaganu),
robiłam pranie, prasowanie. No i przedewszystkim zajmowałam się synkiem. Po
całym dniu takich atrakcji padałam na twarz. Ale, że mam cudownego męża nigdy
się nie skarżyłam. Paweł zaraz po powrocie z pracy zajmował się małym, kąpał go
i kładł spać. Ja miałam cały wieczór wolny. No i synek spał już o 19.30))
Teraz, kiedy wróciłam do pracy dzielimy się z mężem obowiązkami. Ale
niewyobrażam sobie prowadzić domu, zajmować się dzieckiem i teraz jeszcze pracą
bez pomocy męża.

[agmo1]

A ja marzę o pracy zawodowej!!!! Niestety w tej chwili związane by to było z
12-godzinnym pobytem dzieci z nianią, a na to nie jesteśmy gotowi.
Na początek mam wspaniałego męża (16lat po ślubie, 19 razem mieszkamy). Dwie
pierwsze ciąze bez zakłócenień, książkowo itd. Kiedy byłam trzeci raz w ciąży
(jak często bywa...nieplanowanej)w 32 tyg. nagle, dwa dni przed świętami
wylądowałam w szpitalu. Mój mąż musiał sam (z moją tylko ustną
pomocą)zorganizować "sobie życie" jak się okazało na TYLKO 2 tyg. Bez wnikania w
szczegóły prawdziwie mnie docenił. Przez rok od porodu nie mieliśmy często czasu
porozmawiać. Myślę, że kluczem do szczęścia jest słowo "RAZEM". Wakacje to był
nasz czas rozmów, urywania się z domu, trochę odpoczynku. Znależliśmy sposób na
wspólne, cykliczne wyjścia - raz w tyg. o stałej porze, czasmi kino czy teatr,
czasmi kolacja w knajpce itd.
Kocham swoje dzieci, ale chciałabym też móc rozwijać się i rozmawiać nie tylko o
przysłowiowej kupce)) Po trzech latach siedzenia w domu nie cieszą mnie nawet
zakupy, bardziej marzę o np. książce. Moim zdaniem idealne wyjście dla rodziny,
gdzie (powiedzmy żona) nie chce robić kariery zawodowej to praca zawodowa na pół
etatu. Wtedy będzie czas tez dla dzieci, domu i męża.
Kochanka (jak mówi mój mąż) też kiedyś będzie chciała założyć rodzinę))