Męzowie prosze o poradę

[monita100]

Nie moge sobie z tym poradzic, ciagle zmezem sie kluce , ze nie stana na
wysokosci zadania, tylko pozwolil buntowac sie rodzicom. Wczoraj ostro
poklucilam sie znim, to co wczesniej mi mowil, ze akceptuje moja decyzje, z
nie jezdze do jego rodziców(Napisalam ponizej co jest powodem nizej)ze nigdy
ich ni elubilam(a to ze jego matce gary zmywalam po imieninach i sprzatalam ,
pranie wieszalam, a druga synowa kawki pila to pikus)To mezus powiedzial mi
ze udawalam dobra, a wcale tak nie bylo.Ze do swoich rodzicow dzwonie co 2
dzien z kazda pie..(to mnie zabolalo!) ze jestem chciwa, ze dziecko ma moj
charakter i jest uparty/ To mnie najbardziej zabolalo, mezowi pozyczylam
wszystkie swoje panienskie oszczednosci(chialam isc na prawo jazdy ), jak
powinela mu sie noga w pracy
(zalozyl dzialalnosc, pomimo tego ze sie nie zgadzalam)

Fakt, po awanturze z tesciami, nie jedzdze do nich, maz sie zmienil, jak
chcieli wprosic sie na moje urodziny(ba, nie dzwonili do mnie tylko do meza!)
To mowil zeby nie przyjezdzali.

dotyczy kwesti tesciów. Tesc jest nieobliczalny i
nie panuje nas sobą . Po raz kolejny prosilam aby nie grzebali nam po
meblach, przestawiali kwiatow, ukladali po swojemu i glupio komentowali.
Np.po co jej kafelki i terakote zakladales , skoro ona i tak z a5 lat to
bedzie chciala zmienic. Po co te drzwi wymieniliscie, po co panele, mialo byc
farba olejna pomalowane. Bialo i czysto. Powiedzialam im z ejak im sie nie
podoba , to prosz ewyjsc , ze jestem u siebie.
To sie wkurzyl zwyzywał
mnie i i złapal za szyje poddusil mnie. No szok.Mąż zacza sie na
mnie wydzierac i mnie szarpac.Tatus go buntowal, ze chcilam ich sklucic.
Wkurzylam sie i zabralam dziecko i pojechalm do babci. Po 7 miesiacach, nadal
nie przeprosił, a wrecz jest obrazony. I knuje
afery ze swoja zoną przeciwko mnie.Mam zal do męza, ze nie zmusil swojgo
ojca, aby mnie przeprosil.Uwazam ze jeak tego nie zrobil, to maz powinien
zerwac z nim kontakty.Ja odbieram to tak, ze maż jak czasem jezdzi do nich,
to jakby nic sie nie stalo. Boli mnie to, wczoraj znów pokłucilam sie z
mężem. Tego dziada powinna spotkac kara, a mąz boi sie powiedziec ojcu ze
jest chamem, bo kobiet tak sie nie traktuje, czy sie myle?


Pozatym to tesciowa tez nie jest najlepsza, oto jej piekne przywary;
grzebani epo szafkach, robienie awantur, ze po co wam panele, glazura i
terakota w mieszakniu, wystarczy farba olejna i biala.Przez ponad 5 lat
odzywa sie do mnie w formie 3 osoby, ona. lub poprzez meza jak jestem nawet w
pokoju np, zapytaj czy ona chce herbaty.

Po tej awanturze, jest obrazona, ciagle wydzwani do meza i szczuje,naszym
synem nie interesuje sie,ale przy swojej rodzince zgrywa slodka babcie. Ni
ejezdze do nich,zerwalam kontakty i wkoncu zyje szczesliwie... Tylko ciezko
zyc z ta mysla, ze ktos ciagle snuje intrygi abysmy nie byli razem.
Maz nie bierze dziecka do nich jak jedzie, to uslyszal ostatnio tekst od
tatusia, my chyba zlozymy pozew do sadu, ze nie mamy kontaktu z wnukiem...

ida swieta i boli mnie ze mezyk o tak pojdzie sobie, podzieli sie jajeczkiem.
Przeciez to ja i syn powinnismy byc najwazniejsci
Wczoraj po klotni powiedzialam mezowi,ze juz nigdy mu nie pomoge, chocby nie
wiem co. Strasznie plakalam , bo maz byl okrutny w swoich oskazeniach do
mnie. Powiedzial z e jego matka ciagle brala ojca na placz i on mi nie
wierzy.Ja plakalam szczerze,nienawidze go!

[monita100]

tesciowa jak urodzilam naszego syna, nikomu ze swojej rodziny nie
powiedziala. Maly urodzil sie miesiac przed terminem i mial zagrozenie zycia,
byl 12 dni pod respiratorem. Moi wszyscy sie modlili. Nie wiem co mam o tym
myslec, wstydzila sie , czy liczyla ze dziecko nie przezyje...
Dopiero jak jej siostre spotkalam na ulicy z wozkiem to wszyscy sie
dowiedzieli. Cala jej rodzina miala do niej wielki zal, a najbardziej jej
matka.

[lambert77]

Moja droga ten problem bardziej nadaje się na poradnie rodzinną niż forum.
Nie jesteście pierwszym małżeństwem gdzie problemem są stosunki na lini
teściowie dzieci. Może nie mam do końca tak samo ale moja teściowa za cholere
mi nie ufa moja matka nie chce nie potrafi nie wiem o co chodzi zadzwonić do
mojej żony, żeby zapytać się jak się czuje co z małym. W zasadzie jak dzwoni to
rozmawia ze mną. Pyta się o żonę każe pozdrowić ale kurde sam nie wiem .
Prosiłem żeby czasami zadzwoniła do synowej bo jakby na to nie patrzeć z dwóch
synowych moja żona jest bardziej lubiana przez rodzinę. Kiedy matki się ze sobą
zgadają mam po tygodniu rozmowę z teściową o tym co moja matka powiedziała a
czego nie powiedziała .
Poprostu są ludzie, którzy nie rozumieją, że dzieci tworzą własną rodzinę i
pogrywają we własne gry na nie swoim boisku. Masz problem którego nawet nie
śmiemy rozwiązywać bo co mamy doradzić ?? Rozwód??? Zabić teściową??

[monita100]

Lambert77, dzieki za slowa otuchy. Wiem, ze niektorzy maja podobnie. Moje
pytanie, co z takim mezem zrobić? Ni ebede gotowac,prac i innych przyjemnosci
mu robic ....Wiem nie tedy droga Czy jest sens dalej to ciagnac , jak nie
potrafie mu zaufac w 100%. NIby sie zmienił, a jednak przy kłótni wypomina mi
pewne sprawy.Ehh

[your_and]

To niestety jakże częsty model problemów w związku polegający na nie
odpępowieniu się od rodziców. Inaczej brak dojrzałości. Bycie w roli dorosłego
dziecka.

Żeby związek był udany i szczęśliwy trzeba umieć relacje poziome z partnerem
postawić ponad relacje z własnymi rodzicami i dziećmi.
Oczywiście to nie łatwe szczególnie w polskim modelu Matki Polki gdzie
obowiązkowo dziecko jest absolutnie najważniejsze.
Potem rodzice a szczególnie matka-teścowa oczekuje takiej samej odpłaty –
pierwszeństwa przed żoną od takiego dziecka. I nieustająca wojna małżeńska
gotowa, mąż nie potrafi zaangażować się w pełni w żonę czując ze rani zdradza
tym matkę. Ta sama czując się zdradzona, rekompensuje sobie brak bliskości z
własnym dzieckiem, obie strony czują się oszukane i rozczarowane.

Trzeba uświadomić brak odpępowienia mężowi i jego następstwa.
Musi stanąc po twojej stronie jednoznacznie. A ty odpłacić mu tym samym.
Jak pisze Hellinger związek nie może się udać jeśli bycie rodzicami jest ponad
byciem parą.

[lambert77]

Nigdy nie rozumiałem ludzi którzy w kłótni wypominają sobie jakieś zaszłości...
Rodzina rodzice to trudny temat. Mogę zrozumieć faceta, że staje po stronie
swojej matki ale trzeba nim czasami potrząsnąć, że ma własną rodzinę, która
jest najważniejsza.

To sprawa dla policji a nie poradni czy na forum

[tata_tomek]

lambert77 napisał:

> ten problem bardziej nadaje się na poradnie rodzinną niż forum.
> (...)
> Masz problem którego nawet nie
> śmiemy rozwiązywać bo co mamy doradzić ?? Rozwód??? Zabić teściową??

Lambert, przeczytaj jeszcze raz:
"To sie wkurzyl zwyzywał
mnie i i złapal za szyje poddusil mnie. No szok.Mąż zacza sie na
mnie wydzierac i mnie szarpac.Tatus go buntowal, ze chcilam ich sklucic.
Wkurzylam sie i zabralam dziecko i pojechalm do babci."

Jaką poradnię rodzinną? To sprawa dla policji! Teść - za napaść, mąż za współudział.
Tyle że po 7 miesiącach (!) to po ptakach. Kobieto, na co ty czekasz czy
czekałaś? Przeprosimy to mogą być jeśli ci teść zbije ukochany wazonik ale nie
jeśli chce zbić ciebie!!! Inaczej będzie eskalacja, i jak przy "typowej"
fizycznej przemocy domowej: przemocowiec zostaje w domciu a ofiara tuła się po
rodzinie czy przytułkach.

[maniekw74]

droga monito kiedys moja zona miala troszke podobny problem ale to ja zrobilem
awanture niejednokrotnie moiej matce no i poskutkowalo.Uswiadom mezowi ze zyje
z toba a nie z mamusia powodzenia

[mika1332]

Co prawda nie jestem tatą tylko mamą ale po raz pierwszy z ciekawości weszłam
na to,często odwiedzane przez mojego męża,forum,trafiłam na post monity 100
i...jestem w szoku-ale bardzo pozytywnym.Kiedy czytałam co dzieje się w jej
małżeństwie spodziewałam się,że spotka ją z waszej strony lekka(przynajmniej)
nagana za to,że próbuje stawć pomiędzy mężem a teściami,że go buntuje
itp.Spodziewałam się takiej typowej "solidarności plemników" i bardzo się
pomyliłam.Fantastycznie i z pełnym obiektywizmem opisaliście jej co w jej
małżeństwie nie gra i gdzie(według Was)tkwi problem.Wasze żony to prawdziwe
szczęsciary mające tak wyważonych i rozsądnych mężów.Pozdrawiam gorąco
Monita ciezko cokolwiek Ci doradzić opierając się tylko na Twoim poście.Wiesz
może zabrakło takiej szczerej,spokojnej,pozbawionej emocji rozmowy z
mężem.Wbrew pozorom z facetami da się tak porozmawiać(patrz powyższe
posty).Może to co Ty odbierasz jako brak lojalności,szacunku względem Ciebie
przez niego jest inaczej odbierane.Może nie znasz całej prawdy,której on nie
chce Ci(bo może nie chce Cię ranić albo poprostu mu wstyd)powiedzieć.Na pewno
niedopuszczalne są żadne rękoczyny tak ze strony teścia jak i męża.Poza tym
skoro on wychował się w rodzinie gdzie nie stroni się od przemocy i
zachowań,których Ty nie akceptujesz,to przejął pewne wzorce,które wydają mu się
naturalne(jego matka przyzwalała na to więc czemu Ty masz tego nie
akceptować).Z własnego doświadczenia powiem Ci,że walka z teściową jest w
pewnym sensie z góry skazana na przegraną.Mimo wszystko to jest MATKA.Traktuje
Cię w taki sposób bo jesteś według niej zagrożeniem,może boi się,że zajmujesz w
sercu syna więcej miejsca niż ona.Wiem,że to ciężkie(i to czasami baaaardzo)ale
może zamiast wciąż walczyć spróbuj się z nią zaprzyjaźnić.Może ona wyczuwa,że
Twoje staranianp.zmywanie naczyń i sprzątanie po jej przyjęciu jest tak
naprawdę wymuszone jak i wszystkie kontakty z nią(skoro mąż powiedział Ci,że
udawałaś dobrą a wcale tak nie było to musiała coś mu na ten temat
powiedzieć).Nie odbierz mnie źle ale to co piszesz dosłownie krzyczy
nienawiścią do teściów.Trudno Cię za to winić kiedy teść zachował się w taki
sposób a mąz go poparł (nie rozumiem tego),ten wyczyn rzeczywiście nadawał się
dla policji.Pozostając bierną wobec takiego zachowania poprostu na nie
przyzwalasz.Musisz odpowiedzieć sobie na pytanie czy chceszz ratować Wasz
związek czy nie.Jeśli tak to nie możesz czekać aż sytuacja poprawi się sama
albo,że mąż dokona wyboru bo być może jest dla niego za trudny.Spróbuj
porozmawiać z nim,może z teściową.Postaraj się być dla nie miła a jeśli to nie
przyniesie rezultatów albo co gorsza rękoczyny się powtórzą-uciekaj jak
najdalej bo dalsze życie z tymi ludzmi będzie koszmarem.Uwierz mi,że czasami da
się wiele zmienić.Ja miałam gorsze przejścia z teściową,która potrafiła przyjść
do naszego domu i namawiać mnie do aborcji a właściwie jej żądać a kiedy
powiedziałam jej co o tym myślę,namawiała mojego męża żeby nas zostawił i nie
wiązał sobie życia dwójką dzieci.Kazałam wybierać mężowi albo ja albo ona a
kiedy nie chciał dokonywać takich wyborów toczyliśmy boje.Wkońcu do mnie
dotarło,że to bezsensu.Nie kontaktowałam się z teściami do porodu,nie czułam
potrzeby ale na pierwszy spacer z synkiem wybrałam się właśnie do
teściowej.Była w szoku,że wyciągnęłam pierwsza rękę i przyszłam z
maluszkiem,którego tak potraktowała jeszcze przed narodzoinami.I wiesz co-dziś
mały ma 6 miesięcy a babcia nie widzi poza nim świata.Obie kiedy opadły emocje
bardzo starałyśmy się żeby było ok i wiesz co dzisiaj kiedy do godziny 10
teściowej nie ma u nas w domu wyglądam przez okno i czekam a jak nie przychodzi
dzwonię i idę do niej.Cieszę się,że udało się nam dojść do takich stosunków a
najbardziej cieszy się mój mąż.Trzymam za Ciebie kciuki.

[egon26]

mika1332 napisała:

> Co prawda nie jestem tatą tylko mamą ale po raz pierwszy z ciekawości weszłam
> na to,często odwiedzane przez mojego męża,forum,trafiłam na post monity 100
> i...jestem w szoku-ale bardzo pozytywnym.Kiedy czytałam co dzieje się w jej
> małżeństwie spodziewałam się,że spotka ją z waszej strony lekka(przynajmniej)
> nagana za to,że próbuje stawć pomiędzy mężem a teściami,że go buntuje
> itp

Nikt w dzisiejszych czasach nie potrafi uszanować świętości;P DŁUGIE POST
SKROBIE EGON- czyli ja - mam na to wyłączność ;D
A tak wracając do tematu prawda jest taka że w każdym małżeństwie obie strony
muszą sobie uświadomić że to z małżonkiem przyjdzie im spędzić całe życie i
lepiej by to życie było miłe. Myślę że dobrze by było by zanim ludzie się
pobiorą po prostu się zaprzyjaźnili. Szacunek do rodziców jest jedną sprawą, ale
żyć trzeba po swojemu - starzy nigdy nie zrozumieją młodych. Trzeba się
połączyć, to tak dziwnie zabrzmi ale chodzi o to by radości, smutki, trudności
przeżywać razem. Swoje problemy rozwiązywać samemu. Ja nie mówię mojej mami czym
mnie wkurzyła żona, a i żonie staram się nie mówić czym wkurzyła mnie mama. Inny
stopień zaangażowania emocjonalnego, gdy jesteś z kimś bliżej szybciej mu
wybaczasz: żona/mama wkurzy mnie po godzinie mi przejedzie, bo jedną i drugą
kocham. Lecz i jedna i druga nie uspokoi się tak szybko gdyby usłyszały o co
byłem zdenerwowany, bo dla nich jest to w sumie obca osoba. Tak że to jest
najważniejsze, by żyć na prawdę razem.
Pozdrawiam

[m.matkowski]

Jest taki fajny cytat z Pisma Świętego (Rdz. 2,24):
"Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną
tak ściśle, że stają się jednym ciałem."

Może musisz przypomnieć mężowi, że z chwilą wypowiedzenia sakramentalnej
przysięgi (zakładam, że tak jest, ale może być również po świecku) "ślubuję ci
miłość, wierność ... itd." stał się twoim mężem i pępowina łącząca go z mamusią
odpadła, i teraz jest z tobą "jednym ciałem" i ma stać po twojej stronie, i jak
trzeba to nawet pokłócić się ze swoimi rodzicami w obronie ciebie.
Jak sobie tego nie uświadomi, to niestety nie będzie lepiej.
Dlatego też idealną sytuacją jest, kiedy małżeństwo nie mieszka z rodzicami /
teściami. A już szczególnie z "mamusią" męża.

Pamiętam taką fajną scenkę tuż przed ślubem z Anósią (moją lepszą połową) moja
mamusia się pytała: "A nie będziesz tęsknić za mamusią?"
Zacytowałem powyższy fragment i pytanie już nigdy się nie pojawiło. Mamusia
zrozumiała. Czego i tobie życzę.

[luiza51]

Mam podobny problem ale z samą teściową(teść jest ok)Zdobyłam się na odwagę i
chciałam z nią porozmawiać i skończyło się na tym że mnie wyzwała od różnych a
następnie wyklęła(byłam w szoku bo nikt na mnie nigdy tak nie krzyczł i nikt
mnie nigdy tak nie obrażał)Po tym wszystkim mąż rzadko ale jeżdził do niej.W
Wigilię widząć smutek męża przełamałam się i wyciągnęłam do niej rękę i
zadzwoniłam do niej-no i znowu mi się oberwało.Po tym powiedziałam dosyć i
dałam sobie z nią spokój.Niestety mój mąż zaczyna do niej coraz częściej
jeżdzić i też zastanawiam się czy to jest z jego strony lojalne(szczególnie po
tym że wyciągnęłam do niej pierwsz rękę a przecież to ona mnie wyzwała a ja
nawet nie podniosłam na nią głosu nie mówiąc już o jakiś wyzwiskach-maż był
przy tym.

[egon26]

luiza51 napisała:
> Niestety mój mąż zaczyna do niej coraz częściej
> jeżdzić i też zastanawiam się czy to jest z jego strony lojalne

Macie dzieci?? Myślisz że fajnie by było gdyby synowa ograniczała ci kontakt z
synem bo się nie lubicie. Tu nie ma co być lojalnym, kłótnie się zdarzają a
życie mija bardzo szybko. Nie będę wnikał w przyczyny kłótni. Ale dziwi mnie ta
twoja odwaga. U nas jest tak ze drażliwe sprawy każdy załatwia z własną rodziną,
lepiej jest znieść słowa krytyki od własnego dziecka niż od jakiejś tam synowej.
Teraz najlepiej byłoby by mąż wynegocjował kompromis i potem żyjcie sobie
spokojnie, jeśli coś ci nie będzie pasowało poproś męża by to załatwił.