Panowie czy boicie się rodzić z żoną?

[annkier]

Mój mąż pomimo iż chodzi ze mną do szkoły rodzenia (uświadomiony)i cały czas
był zobligowany że ze mną będzie rodził przebąkuje że chyba wolałby
zrezygnować z tego pomysłu.
Dowiedział się bowiem od swoich znajomych iż potem traci się ochotę na sex
jak się tak naogląda takiej nieatrakcyjnej żony.
Poradźcie jak to jest czy też macie takie obawy?
Może nie warto go naciskać?

nic na siłę

[ivek]

annkier napisała:

> Mój mąż pomimo iż chodzi ze mną do szkoły rodzenia (uświadomiony)i cały czas
> był zobligowany że ze mną będzie rodził przebąkuje że chyba wolałby
> zrezygnować z tego pomysłu.
> Dowiedział się bowiem od swoich znajomych iż potem traci się ochotę na sex
> jak się tak naogląda takiej nieatrakcyjnej żony.
> Poradźcie jak to jest czy też macie takie obawy?
> Może nie warto go naciskać?

Jeśli Twój małżonek nie ma na to ochoty to ja bym go nie naciskał. Ostatnio
przeczytałem w Twoim Dziecku felieton Wiesława Sokoluka (pamiętam gościa jeszcze
z programu Sobótka ha ha), psychologa który ostatio odsunął się w cień medialny
w porównaniu z Samsonem, czy innymi W.Eichelbergerami.
On jest przeciwnikiem obecności męża podczas porodu. Wszystko jest ok dopóki
poród przebiega bez przeszkód. W przeciwnym wypadku część mężczyzn wg niego może
mieć obawy przed ponownm zadaniu bólu swojej partnerce. Niekoniecznie więc wiążę
się to z "atrakcyjnością" małżonki podczas tego wydarzenia.
Ja sam nie byłem zdecydowany, część z moich kumpli bardzo pozytywnie wypowiadała
się o bezpośrednim uczestnictwie w narodzinach własnych pociech, ale moja żona
była temu przeciwna. Oczywiście gdzieś tam w głębi duszy żałuję, że przeczekałem
wszystko na korytarzu oddziału położniczego. Słyszałem żonę i nie mogłem jej
pomóc, co nie było zbyt komfortowe dla mnie przyznaje.
pozdrawiam,
Ivek

[soucoupe]

a ja nie bede uczestniczyc przy porodzie mojej zony
i nie
kropka
odrzuca mnie od tego kazdy nerw
po prostu nie chce i juz to zapowiedzialem

[shuriken]

annkier napisała:

> Dowiedział się bowiem od swoich znajomych iż potem traci się ochotę na sex
> jak się tak naogląda takiej nieatrakcyjnej żony.

Trochę mnie ten argument śmieszy. Czy żona spocona, zmęczona albo cierpiąca jest
faktycznie tak nieatrakcyjna? Co do widoków anatomicznych, to w czasie porodu rodzinnego
rolą męża NIE jest zaglądanie między nogi żonie. Ma inne, znacznie ważniejsze zadania do
wykonania - oddychanie, masaż itp. Poza tym - i o tym też powinna być mowa na szkole
rodzenia - są sytuacje, w których mąż powinien się wycofać, bo potrzebna jest bardziej
skomplikowana interwencja medyczna.

Z tymi zastrzeżeniami uważam, że poród rodzinny nie grozi traumą większości mężczyzn.
Poza tym zawsze można zawczasu obejrzeć fotografie i/lub filmy, aby wiedzieć, czego się
spodziewać. Przypadki "brzydzenia się" żoną, której pochwę widziało się w sytuacji
ekstremalnej - aczkowiek nadal naturalnej! - trącą mi niedojrzałością. Ostatecznie ojcami
najczęściej zostają duzi chłopcy, którzy wiedzą, że dzieci nie przychodzą na świat za
pośrednictwem kapusty czy bociana!

Jakoś mi się nie chce wierzyć, że taka jest przyczyna kłopotów wszystkich - czyli 10
procent - panów, którzy doświadczyli impotencji po porodzie rodzinnym. Pewnie i inne,
bardziej prozaiczne czynniki wchodzą w grę.

> Poradźcie jak to jest czy też macie takie obawy?
> Może nie warto go naciskać?

Naciskać pewnie nie, bo w tym przypadku nie ma nic na siłę. Ale jeśli wątpliwości męża są
kwestią tego, co mu znajomi naopowiadali, to może wystarczy poruszyć kwestię na szkole
rodzenia albo indywidualnie pogadać z położną. Jeśli to nie poskutkuje, daj mu spokój i zdaj się
na położną albo np. ojca czy mamę.

[krajarrek]

Ja już byłem przy dwóch porodach, szykuje się trzeci. Ichoć nie wyobrażam
sobie, żeby mnie tam nie było, to jednak żona... ma nieco inne zdanie. Ona ma
bardzo długie porody (naturalne, bez żanych przyspieszaczy, kroplówek etc.) i
chyba nic dziwnego, że po kilkunastu godzinach może mi ię trochę nudzić, albo
nawet zdrzemnąć. Poza tym ona jest nerwowa - co naturalne - i łatwo się wkurza,
a że ja jestem najbliżej, to oczywiście obrywa się mnie
Mąż jest przy porodzie niezbędny.Musi też wiedzieć czego chce. O naszych
porodach długo by można pisać, w każdym razie z lekarzami trzeba uważać i znać
swoje prawa, jakie przysługują każdemu pacjentowi w szpitalu.
Co do argumentu, że można po porodzie stracić ochotę na sex, to się nie
zgadzam. Może to dziwne, ale to w zasadzie nie ma ze sobą nic wspólnego. Ja za
pierwszym razem trochę się bałem, bo ilekroć widzę krew, wnętrzności etc. to
mnie mdli (oboje od lat nie jemy mięsa, a jeżeli czasem jemy(u kogoś) to nie
potrafimy absolutnie nic przy mięsie zrobić, a zabić karpia na Wigilię???
brrrr...). A okazało się, że w czasie porodu to mnie nie ruszyło. Nawet
wyciąganie łożyska, kiedy lała się krew, potem okazało się, że część łożyska
została w środku, trzeba było wyciągać osobno. W innej sytuacji może bym się
pożygał, ale w czasie porodu nic takiego nie odczuwałem. Ja myślę, że to jest
po prostu NATURALNE. Tak już Bóg stworzył ten świat, żeby wszystko grało. No i
gra. Mąż spokojnie może być przy porodzie i nic złego mu się nie stanie.
Jarek

[yaa]

Nasze dzieci urodziły się przez cesarki. Przy jednej nie byłem bo nie mogłem, z
różnych względów głównie medycznych(ale muszę przyznać, że i nie chciałem).
Przy drugiej byłem. W odróżnieniu od porodów naturalnych jest to faktycznie
operacja. Ale to przecież nie ja operowałęm i nie ja musiałem wszystko widzieć.
Siedziałęm za głową i dodawałem żonie (i sobie) otuchy.
Było to, przyznaje, duże przeżycie, ale nie żałuję. Gdybym miał się decydować
ponownie nie miałbym żadnych wątpliwości.
A tak na marginesie to strasznie denerwują mnie mądrzy psychologowie, którzy
twierdzą, że jak tata jest przy porodzie to czuje większe przywiązanie do
dziecka i bardziej je kocha. Bzdura totalna. Kocham moje dzieci tak samo a
obecność przy porodzie jest zupełnie dla tych uczuć nieistotna.
Pozdrawiam
Yaa

[silije.amj]

Ja tylko króciutko, bo to nie moje forum: rodziłam razem z mężem, miał wtedy
22 lata i w dodatku naturę estety (jak coś nieładnie podane na talerzu to mu
apetyt odbierało). Już pomijając to, że przy porodzie bardzo mi pomógł, ale na
drugi dzień, jeszcze w szpitalu, gadał już coś o moich zgrabnych i ponętnych
nogach )) no cóż nie wyglądało to na zniechęcenie porodową
nieatrakcyjnością żony i napad impotencji )) nic takiego nie miało miejsca.

TAK.

[aszyrl]

[szczesliwyojciec]

Ja od samego początku nie mam wątpliwości... mimo, że nawet nie zaczelismy
chodzic do szkoly rodzenia. Naczytalem sie wiele na forach o facetach, ktorzy
mowia zdecydowane nie, albo opisuja to jako cos okropnego i odrzucajacego... Z
calym szacunkiem dla nich, nie rozumiem tego. Wiec mam zamiar "rodzic" razem z
zona Zdecydowanie TAK Pozdrawiam wszystkich.
Szczesliwy Ojciec

[emka79]

Nie czytalam poprzednich odpowiedzi, ale moze nie bylo tego linku?
polki.pl/wiadomosc.html?wid=4759231&kat=1678
Moze komus pomoze w podjeciu decyzji?
Pozdrawiam