proszę o pomoc-nie chce odessać się

[anka_zz]

Mam problem - dziecko z rodziny alergicznej było wyłącnie na piersi
do 6,5 m-ca. Potem zaczęłam dawać proste obiady (np dynia+ziemniak
itp) i przez 2-3 tyg może nie było rewelacyjnie ale mała coś jadła.
A teraz wszystko popsuło się - od 4 tyg nie je prawie wcale, z
trudem udaje mi się "zbajerować" ją na kilka-kilkanaście łyżeczek.
Nie że nie jest głodna bo zdarzało się jej siąść do obiadku po 6
godz przerwie i nic. Woli moja pierś i już. Je głównie w nocy,
ostatni raz o 6-7 rano, potem 2-3 małe(!) łyki o 9 przed drzemką i
obiad o 14.00 po spacerze nie wchodzi. Jak za jakiś czas po
obiedzie dam jej przyssać się to ciągnie jak smok, więc jednak
głodna jest. O atmosferę przy jedzeniu staram się - cisza, milutko,
usmiechy, na luzie i nie wmuszam itp. Bardzo chciałabym przekonać
dziecko do rozszerzenia jadłospisu poza moje mleko - i dla mojej
wygody, bo mogłabym czasem na dłuzej wyjśc sama i dla dziecka, gdyż
słyszy się, że mogą powstać niedobory żelaza itp
Jak podejść małego człowieczka?

[mika_p]

Nie podchodzić, zaufać. Skoro nie chce jeść nowości, to widocznie nie są jej
potrzebne.

[anka_zz]

Ale dla zdrowia dziecka jest to potrzebne - na pewno
niejednokrotnie słyszałaś o anemiach pojawiających się u dzieci
którym nie wprowadza się obiadków z mięsem. I dla mnie zresztą też,
bo wszystkim wiadomo jak szybko trawi się mleko matki i jeśli mała
nie je nic innego to oznacza, ze moje wyjścia bez dziecka mogą być
tylko krótkie (nie ściągam, bo z butelki i niekapka też nie pije, a
jak wyjdę z domu to nikt nie będzie bawił się w podawanie łyżeczką
lub kieliszkiem. Zreszta ściągać nie lubię i przede wszystkim
chodzi mi o posiłki typu zupka). Pzdr

[mad_die]

Tak, tylko ze zelazo z Twojego mleka o wiele lepiej sie wchlania niz zelazo z
obiadkow - a juz z pewnoscia w przypadku alergika.
Wiec ja bym poczekala z zupkami. Jesli juz, to dawaj warzywa ugotowane do lapki,
niech sobie je memła.

[aannagr]

To jest niestety norma. Bardzo wiele dzieci tak ma. Albo wcale nie chcą jeść nowości, albo najpierw chętnie, a potem wcale...
Dużego wyjścia nie masz. Albo będziesz dziecko zmuszać do jedzenia (oczywiście nie polecam) - i wtedy możesz sobie wychować niejadka. Albo będziesz spokojnie czekać aż samo się rozkręci. Oczywiście możesz proponować różne rzeczy - zmieniać konsystencję, dawać jedzenie do łapki i tak dalej. Eksperymenty mile widziane.
O żelazo raczej się nie martw. Ja nie wiem skąd ten powszechny lęk o anemię. Przecież żelazo z produktów spożywczych naprawdę źle się wchłania. Najlepiej wchłanialne żelazo jest w Twoim mleku. Nie ma go w tym mleku wiele, ale wchłania się idealnie. Im więcej mleka - tym więcej tego żelaza.
Dzieci wiedzą, co dla nich najlepsze. Jeśli nie chcą czegoś jeść to znaczy, że organizm nie ma na to zapotrzebowania.
Moja córka miała rozszerzaną dietę od 8 miesiąca. Mogę powiedzieć, że zaczęła naprawdę jeść w okolicach 11. Nie zmuszałam, nie namawiałam specjalnie. Dawałam różne rzeczy, różnie podane, sadzałam do jedzenia zawsze z nami i starałam się zawsze mieć na talerzu coś, co może zjeść.
Rozumiem, że chcesz wyjść na dłużej bez dziecka. Też przez to przechodziłam. Ale im starsze dziecko tym dłużej wytrzyma bez jedzenia. I czasem zmuszone nieobecnością mamy zje coś innego, albo chociaż wody się napije. Ja jak chciałam gdzieś wyjść to wychodziłam i już. Karmiłam przed wyjściem "po korek", a potem niech się martw ten kto zostaje. Oczywiście zawsze coś było awaryjnego w domu dla Młodej do jedzenia - jakiś kleik, warzywo, chrupki, woda. I bywało różnie - albo pod moją nieobecność coś zjadła, albo nie.
Zaufaj dziecku i cierpliwości. Dzieci szybko rosną :)

[desse_o]

Dokładnie tak jak napisały dziewczyny. Nie zmuszaj.
Ja rozszerzałam dietę od 7 miesiąca, przez 2 tygodnie coś skubnął i to coś to
były 3-4 łyżeczki. Potem przyszły zęby i koniec. Na 3 miesiące wrócił do samej
piersi. Zaciskał zęby, wyrywał się i płakał jak tylko dawałam mu jedzenie.
Od jakiegoś czasu decyduje się skosztować nowości w ilościach mikroskopijnych
tj. maksymalnie pół łyżeczki. Nie zmuszam. Podaję warzywa gotowane w całości
(np. różyczki brokuła, cukinię, marchewkę, czosnek, buraka, ziemniaka), owoce
też. Syn bawi się nimi, ale każdego zawsze spróbuje.
Gotuję w domu i robię wersję dla syna. Widzę, że są rzeczy, które mu bardziej
smakują np. pesto z makaronem (dodałam malutko sera i bez soli, ale piniole i
czosnek jak najbardziej). Zjadł 4!!!! łyżeczki. to gigantyczny sukces.
Dzisiaj była rybka (łosoś w oliwie z cytryną, czosnkiem i świeżymi ziołami) i
znowu zjadł. Sam otworzył buzię po następny kawałek ryby.
Plany o zastąpieniu przynajmniej jednego posiłku odłożyłam na bliżej
nieokreśloną przyszłość, liczę, że samo się stanie jak syn będzie gotowy.
Anemii bałam się bardzo, bo straszyła pediatra. Zrobiliśmy badania i póki co
mamine mleczko jak najbardziej wystarcza:)
Głowa do góry, dziecko wie co robi!

[anka_zz]

Jeśli mam małego alergika, którego karmię piersią to oznacza że mam
też bardzo rygorystyczną dietę. Trochę jeszcze tej diety wytrzymam
ale nie jest mi łatwo unikać wszystkich zakazanych rzeczy nie
wiedząć ile jeszcze to potrwa. Dieta bokiem mi wychodzi (i z każdym
miesiącem bardziej wchodzi mi w biodra bo zamiast zjeść kosteczkę
czekolady zjadam paczkę cukierków - 1 cukierek bo potrzebuję trochę
słodkości a reszta bo mi smutno, że to nie czekolada). Poza tym co
poprzednio pisałam chcę też mieć możliwość jakiegokolwiek wpływu na
to kiedy mała rozstanie się z mamusią - po prostu boję się, że
pewnego dnia pęknę i objem się tym wszystkim co nie wolno.
Chciałabym móc wtedy przynajmniej na 1-2-3 dni móc odstawić
dziecko, nim największa fala alergenów nie "wypłucze się" ze mnie.
Przy dziecku nie zgadzającym się na żadne jedzenie prócz mojego
mleka nie mam w takim przypadku nic zastępczego.
I wkurza mnie to ciągłe gotowanie tylko po to zeby zobaczyć
że "dziś to nie zjem znów nic". Chcę przełamać tą sytuację w
której jestem. Nie siłą ale sposobem, a czekanie aż mała łaskawie
dojrzeje - przepraszam, że powiem dosyć bezpośrednio - ale dla mnie
jest dorabianiem teorii do faktu, że nie ma się pomysłu jak sprawę
rozwiązać. Prosze nie bierzcie tego co napisałam do siebie - jak
widać ja też nie mam pomysłu

[basiak36]

> A teraz wszystko popsuło się - od 4 tyg nie je prawie wcale, z
> trudem udaje mi się "zbajerować" ją na kilka-kilkanaście łyżeczek.

Bajerowaniem nie rozwiniesz w dziecku naturalnej ciekawosci jedzenia, oraz tego
ze polubi jesc. Po prostu pozwol jej samej decydowac co i ile je, bez
bajerowania i namawiania, sprobuj z jedzonkami ktore dziecko moze wziac do reki,
np gotowany kawalek brokula itp. Podstawa to nie namawiac:)