zniechecenie do kp

[Gość: ala]

Nie zrozumcie mnie zle ale wlasnie cos takiego mnie dopadlo...karmie piersia prawie 8 miesiecy wiem ze to nie duzo ale szczerze mowiac nie mialam ambitnych planow co do dlugosci kp. Znam wszystkie zalety kp i po roznych klopotach nawet to polubilam a co wiecej nawet przekonalam dwie kolezanki do kp. Ale od paru dni nie wiem czemu po prostu mam dosc. Dziecie ssie ladnie i ladnie przybiera fakt, ze coraz czesciej w nocy je. Ale dopadly mnie takie negatywne odczucia co do karmienie i przylapuje sie na tym z najnormlniej mnie to denerwuje a kiedy mloda placze tudziez marudzi to podanie piersi wybieram jako ostatnie rozwiazanie. Wogole czuje sie ostatnio rozdarta bo i chcialabym dalej karmic ale i odstawic tez bym chciala. Miotam sie i nie umiem zdecydowac. Karmie ale jakos tak obojetnie...miala tak ktoras z Was? Przejdzie czy bedzie gorzej? Glupio by bylo rezygnowac z wlasciwie bezproblemowego karmienia ale jkos tego na dluzsza mete obecnie nie widze...

[yumemi]

Warto na spokojnie zastanowic sie o co chodzi - bo pewne uczucia po prostu czasem sie pojawiaja bez wzgledu na to jak sie karmi.
Byc moze to znuzenie tym ze dziecko 'ciagle sie czegos domaga' a to akurat dotyczy dzieci na kp i na mm - z kp jest o tyle latwiej ze przystawienie do piersi zaspokaja potrzebe bliskosci jak i jedzenia. Na mm dzieci tak samo bywaja marudne, ciagle na rekach, budzace sie w nocy, etc.

Ale dopadly mnie takie negatywne odczucia co do
> karmienie i przylapuje sie na tym z najnormlniej mnie to denerwuje a kiedy mlod
> a placze tudziez marudzi to podanie piersi wybieram jako ostatnie rozwiazanie.
A jakie rozwiazanie wybierasz jako pierwsze?

[Gość: ala]

A wszystko inne a bo moz pieluszka mokra albo zabawka nie taka albo chce do innego pokoju albo na raczki albo pic i wtedy daje wode itp. Na koncu podaje piers no i czasem chodzi o nia a czasem nie.

[yumemi]

Nie musisz dawac piersi na kazdy kwik :) Wyobraz sobie ze karmisz butelka i dawaj piers kiedy uwazasz ze jest konieczna i tyle. Poza tym przytulaj, nos, etc bo tego dziecko kazde potrzebuje obojetnie jak karmione.
Sprobuj zrobic sobie dystans do kp - latwiej Ci bedzie dojsc do tego co Cie denerwuje.
Moze wyjsc na to ze po prostu dopadlo Cie jakies zmeczenie - czy tatus dziecka wyrecza Cie przy maluchu, masz czas dla siebie, wychodzisz z domu do ludzi etc?

[froobek]

Ja miałam to kilkakrotnie, raczej nie w takim początkowym etapie, ale miałam. Normalne. Zazwyczaj chodzi o inne frustracje, o ogólne zmęczenie, tylko bardzo łatwo jest to rzutować na karmienie. Ja bym zwolniła tempo, zrezygnowała na pare dni ze wszystkiego, co nie jest niezbędne. I odnalazła dobrostan :-)

[mika_p]

Do tego, co napisała Yumemi, dodam jeszcze jeden szczegół. KP jest czymś, nad czym ty panujesz. Tzn., masz władzę nad zakonczeniem go. Dlatego możliwe jest, że myślisz o zakonczeniu KP nie tylko dlatego, ze jestes zmęczona karmieniem, ale ogólnie jestes zmęczona życiem pod dyktando potrzeb niemowlęcia. Nie tylko tych, które wyraża płaczem, ale szerzej, choćby potrzebą zapewnienia mu bezpieczeństwa, a taki poruszający się niemowlak, który ma coraz większe możliwości, a rozumu i doświadczenia niewiele, po prostu męczy, bo trzeba miec oczy dookoła głowy cały czas.
I stąd potrzeba odzyskania choć części siebie - a mozliwości masz niewielkie. Nakarmisz, ubierzesz, przewiniesz, wykąpiesz, wywleczesz spod fotela, bo nie masz wyboru. Z KP masz wybór. Czy rezygnacja z KP to wybór dobry - okazałoby się w przyszłości.

[Gość: ala]

Moze macie racje ze to nie do konca chodzi o kp a bardziej o ogolne zmeczenie, przy pierwszym dziecku na tym etapie juz od jakiegos czasu pracowalam i jakas taka harmonie mialam pomiedzy domem a praca a teraz jestem caly czas z malenstwem i bardzo mnie to cieszy ale tez daje w kosc:) i yumemi ma racje z tatusiem, srednio mnie wyrecza...ale i tak jakos zawsze najwieksze zdenerwowanie u mnie wiaze sie z karmieniem...ale moze to przejdzie...ehh nawet przyszla mi taka mysl do glowy ze po diabla czytalm to forum i przez Was sie wkrecilam w to kp:)

[froobek]

O matko, chyba nigdy nie zrozumiem, jak komuś praca moze dawać przy małym (tak maleńkim!) dziecku harmonię :-) Ja harmonię odczuwam tylko miedzy piaskownica, garnkami i pieluchami i nadal nie jestem pogodzona z moim dwukrotnym powrotem do pracy w 1,5 roku po porodzie :-)

Ale tak całkiem poważnie to takie właśnie frustracje, ze moze chciałabyś juz byc w pracy, ale z rożnych powodów sie jeszcze nie zdecydujesz - rzutują na uczucia wobec karmienia. Uczucia kierować w stronę ich prawdziwych powodów, karmienia sie nie czepiać :-D

[Gość: ala]

A za skarby swiata ja do.pracy nie chce:) chodzilo mi.o to ze wczesniej bylam troche w.pracy wiecej oczywiscie w domu ale jakos to wyjscie na.chwile do innych obowiazkow.sprawilo.ze.nie bylam zmeczona.ani opieka nad dzieckiem ani praca i chyba zamiast slowa harmonia to moze rownowaga bylaby lepsza:) jakos tak czlowiek mial.wiecej.sily i jakis.bardziej zorganizowany byl w mysl zasady im wiecej obowiazkow tym latwiej je ogarnac:) a moze kwestia wieku, w koncu starosc.nie radosc:)

[yumemi]

jakos tak czlow
> iek mial.wiecej.sily i jakis.bardziej zorganizowany byl w mysl zasady im wiecej
> obowiazkow tym latwiej je ogarnac:)

Otoz to :) Mi organizacyjnie bylo latwiej wrocic do pracy po drugim dziecku - wlasnie dzieki kp. Przy pierwszym dzieki 'madrym' radom odstawilam i pozniej biegalismy ze smoczkami i innymi, a przy drugim karmilam sobie spokojnie, jak wracalam z pracy, po sciagnieciu butow i unyciu rak siadalam do karmienia i bylam zmuszona do odpoczynku :) Duzo mi to dawalo, teraz juz tego nie robie, tylko wymiatam po calym domu :))
A tatusia dziecka wciagnij do opieki nad dziecmi tak jak sie da - to procentuje i dla nich i dla was jako partnerow na przyszlosc. Najlepiej zeby mial okazje do zajmowania sie sam dziecmi, etc.