Szukam samodzielnych mam z Poznania

[gosiacha]

Witam,
chętnie nawiązałabym kontakt z mamami, które są w podobnej sytuacji, tzn,
mieszkają w Poznaniu, mają małe dziecko(dzieci), które zmuszone były rozstać
się ze swoim mężem dla własnego i dziecka dobra, które juz mają to za sobą,
albo właśnie sie wahają, co będzie najlepszym wyjściem, czy trwanie w chorym
zwiazku, czy samodzielne wychowywanie dziecka.
Mam 32 lata, dobrą pracę, problemy z mężem i dylemat: walczyć jeszcze, mimo
małych szans na powodzenie, czy zacząć żyć na swój rachunek. Dylematy mam ,
bo przeciez ślubowałam , a co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela, itd.
Strasznie mi ciężko. Żyję w zawieszeniu i modlę się o znak, bym wiedziała, że
podejmuję właściwą i jedynie słuszna decyzję. Dowody i fakty przemawiaja
przeciwko mojemu mężowi, a ja wciąż się miotam.
Może ktoś jest w podobnej sytuacji? Bo tylko taka osoba jest w stanie
zrozumieć, jakie to wszystko jest trudne.
Pozdrawiam i liczę na to , że znajde tu bratnią duszę.
Gosia

[marutka]

Witaj! Ja jestem z Poznania!Mój mąż 2 tygodne temu powiedział mi, że mnie już
nie kocha!Rozstalismy się!Mam totalną depresję i nie potrafię zyć bez niego!Nie
podejmuj pochopnej decyzji!Ja cierpię makabrycznie!Mam 30 lat i boję się, że
juz do końca życia będę sama!Do tego jestem niespełniona zawodowo i finansowo
strasznie ciężko piszczę!Chciałabym być jeszcze potrzebna jakiemus mężczyźnie,
ale boję się, ze już nigdy mnie nikt nie pokocha! Zastanów się dziewczyno!
Pozdrawiam

[betty_boop]

Marutka, mam ochotę Tobą porządnie wstrząsnąć. Jakbym znała Cię osobiście to
tak właśnie bym zrobiła. Po pierwsze to nieprawda, że nie możesz bez niego żyć.
Tylko tak Ci się wydaje i jest to w pełni zrozumiałe 2 tygodnie po rozstaniu.
Masz tylko a nie aż 30 lat. Jesteś młodą babką, która może wiele zdziałać,
jeśli tylko będzie tego chciała, tylko nie oglądaj się za siebie. Jak to ktoś
ładnie określił- musisz poczuc się KIMŚ a nie tylko pozostałością po kimś. Moja
ciocia wydała córki za mąż, owdowiała i po kilku latach poznała tego
właściwego. To tylko przykład, ale czyż nie urocza historia?
Anka

[monia0000]

dopiero teraz trafiłam na to forum ale chyba nie będzie odzewu... wątek z
wczorajszego dnia... jestem nie sama ale tak naprawdę sama... jestem w ciąży i
mam 10 letniego syna z poprzedniego związu z mężem, obecne nie narodzone
dziecko jest z facetem z którym teraz jestem tylko że już nie mam sił... mój
związek jest chory, spala mnie, wykańcza a moja psycha... już właściwie jej nie
ma... i nie wiem co robić!? Mam pracę, na razie ale nie mam gdzie mieszkać, nie
wiem co ze sobą zrobić! Można powiedzieć że jestem osobą samodzielną tylko że
czasem brakuje mi już sił...

[betty_boop]

Hej, jestem z Poznania, jestem tez samotną (szczęśliwą) mamą, chociaż nigdy nie
byłam mężatką. Co nie znaczy, że nie wiem co to jest związek, albo że mam coś
przeciwko małżeństwu. Oczywiście, że należy się zastanowić zanim postanowisz
odejść, taka decyzja wymaga pewności, nie można jej podejmować tylko z
ciekawości jak to by było. Jednakże jeśli związek jest chory, i męczycie się ze
sobą, to nie ma sensu ciągnąć tego na siłę tak długo aż się znienawidzicie.
Pozdrawiam
Ania

[delajla]

Witaj Gosi

Jak bym czytala o wlasnym zyciu. Mam 30 lat i dwojke wspanialych dzieci oraz
problemy z mezem. Juz sama nie wiem czy jest sens walczyc czy utrzymywac na
sile rodzine dla dzieci. Czy ja jestem i bede szczesliwa w zyciu z nim. Nie
potrafie podjac decyzji stanowczej co dalej z malzenstwem gdyz boje sie czy
bedzie ona sluszna i czy nie bede jej pozniej zalowac. Bardzo dobrze Ciebie
rozumiem bo podobnie "miotam" sie w zyciu. Wierze ze moze bedzie jakis cud i
znak ktory wskaze mi jak dalej zyc i co czynic. Pozdrawiam

[betty_boop]

Istnieje samotność bez partnera i samotność w związku. I tak sobie myślę, że ta
druga jest chyba gorsza. Bo gdy jesteś samotny świadomie, jesteś na to
przygotowany psychicznie i musisz sobie radzić, gdy się jednak z kimś jest
chciałoby się, żeby jemu zależało, żeby on naprawdę był Z TOBĄ a nie OBOK
CIEBIE. A on tylko jest fizycznie.

[agulasoft]

Hej,samotne nie oznacza od razu nieszczęśliwe, sama mam 30 lat jestem po
strasznym związku mam małą córunię i jakoś żyję, jak przypomnę sobie jakim
gnojem jest mój były to od razu wiem że zrobiłam słusznie od niego odchodząc,
wprawdzie jeszcze mój chorror nie skończył się (trwa sprawa o alimenty już 1,5
roku)ale wiem że warto było. Oczywiście każda sytuacja jest inna i musisz ją
bardzo dobrze przemyśleć,ale kieruj się dobrem dzieci i swoim poczuciem
bezpieczęństwa.Pa

[qotek1]

Też jestem z Poznania i sama wychowuj ę córeczkę! nieraz jest strasznie
ciężko , ale bardzo się cieszę że ją mam! po prostu mam!

[aglesnik]

jestem z pod Poznania, ja już się pozbierałam na 200%,choć jak kazdy chciałoby
się mieć lepiej mam parkę 4,8lat. chętnie służe pomocą i radą!! pozdrawiam
ciepło.ag.

[malamini]

czesc Gosia

wiem co to znaczy miotanie sie. sama mam mala coreczke ( 1,5 roku) i od 4 mies
jestem sama. na moje wlasne zyczenie. jest mi teraz lepiej, lzej. chociaz
ojciec dziecka wykancza mnie psychicznie. nie ustepuje, utrudnia, nie szanuje,
psychicznie molestuje. ale wiem ze bylo warto. nie chce chorego domu. nie chce
aby moje dziecko patrzylo na swiat chorymi oczami. decyzja byla trudna - i to
musisz nie tylko czuc ale wiedziec i byc pewna. dobro dziecka to niekoniecznie
pelna rodzina. czasem wiecej krzywdy dziecko zaznaje w pelnej rodzinie bez
milosci, w rodzinie klamstwa, przemocy, alkoholu niz w rodzinie tzw niepelnej.
pytanie co Ty mozesz dac dziecku a co ojciec - nawet jesli zyjecie osobno.
dziecko zaakceptuje taka rzeczywistosc - wazniejsze aby czulo sie kochane przez
obojga rodzicow. kiedys zrozumie ze nie mogliscie juz dluzej mieszkac razem.
ale nie zrozumie dlaczego mieszkacie a sie nie kochacie lub nawet krzywdzicie.
tez jestem z poznania. zycze Ci duzo sil i wytrwalosci.

Poznańskie Pyreczki

[betty_boop]

I co kobitki? Każda wie, że oprócz niej w Poznaniu jest więcej samodzielnych
babek, może pomyśleć o jakichś wspólnych spacerkach, do Zoo wypadach? Nie
wiem, to taka luźna myśl, przed chwilą wpadła mi do głowy, nie wiem czy jest
szansa na jej realizację, ale rzucam hasło z ciekawości czy spotka się z jakimś
odzewem.
Pozdrawiam
Ania

[asca25]

Jestem z Poznania i jestem za

Ja jeszcze nie jestem mamą, ale będę za niecałe 4 miesiące (jestem w 6 miesiącu
ciąży). Od 4 miesięcy jestem już sama...

Asca25

[betty_boop]

Z jakiej okolicy jesteś jesli można wiedzieć? (możesz napisać na priv jeśli nie
chcesz na forum). Ja jestem z Winograd. W zeszłym roku o tej porze byłam w
podobnym okresie ciąży jak Ty. Byłam już na zwolnieniu lekarskim, więc
spacerowałam sobie, leżałam, czytałam, oglądałam, ależ to miło wspominam
Teraz też jest fajnie, ale już brakuje czasu na wszystko. Chętnie bym pogadała
z Tobą, z innymi samodzilnymi również.
Pozdrawiam
Ania

[asca25]

Mieszkam na Sobieskiego Ja pracuje cały czas i jak dam radę to chcę aż do
porodu. Potem 3 miesiące macierzyńskiego i niestety będę zmuszona oddać dziecko
do żłobka, a sama wrócić do pracy... (( Muszę tę pracę utrzymać, żeby mieć za
co żyć. Mam nadzieję, że dam radę to wszystko jakoś pogodzić.

[betty_boop]

Hej Prawie-Sąsiadko Mieszkamy dwa przystanki od siebie tramwajem Może
by tak na kawę w Plazie?
Jestem przekonana, że dasz radę, bo to wszystko wcale nie takie straszne,
powiem więcej- to bardzo przyjemne. Naprawdę, chyba nigdy nie byłam tak
szczęśliwa jak w chwili obecnej.
Jeśli będziesz miała ochotę pogadać- nie ma sprawy.
Ania

[yashka]

A moge się dołączyć? Mieszkam na Winogradach, mamą jestem od dwóch miesięcy,
jeszcze mężatką (ale mam nadzieję, że niedługo), samodzielna od prawie roku.
Pozdrawiam!
Monika

[betty_boop]

Hej, z jakiego osiedla jesteś? Ja ze Zwycięstwa.
Ania

[yashka]

Ale numer, ja też ze Zwycięstwa ! Pozdrawiam

[scania81]

ja co prawda nie jestem z poznania, ale z inowrocławia, jednak czesto bywam u
przyjaciółki, z os. przyjaźni, więc też się wpraszam na kawę

Poznańska kawa

[betty_boop]

Kawa musi się odbyć koniecznie! Albo spacerek wspólny, jeszcze pytanie do
kolezanki ze Zwycięstwa, czy również spacerujesz w parku koło Kościoła?
Ania

[yashka]

Witam,
w parku koło Kościoła jestem codziennie (mieszkam w 21). Pozdrawiam
Monika

:-)

[betty_boop]

Ja w 22. W klatce J, vis a vis piaskownicy, teraz to juz koniecznie musimy się
spotkać na spacerku
Pozdrawiam
Ania

:-)

[yashka]

Hej,
wiesz, ja się wcale nie zdziwię, kiedy okaże się, że się znamy choćby z
widzenia. A na spacer bardzo chętnie się wybiorę! Pozdrawiam
Monika

[betty_boop]

Pewnie jesteś na macierzyńskim i na spacerki wychodzisz często, u mnie to
wchodzi w rachubę dopiero po 17 jak wrócę z pracy. Pewnie nie raz się
mijałyśmy
Pozdrawiam
A.

Spacerek

[yashka]

Nie ma sprawy, może być po 17. Pozdrawiam
Monika

[betty_boop]

A jeśli się mijamy to jak Cię rozpoznam? Jeśli wolisz napisz na priv
[e-mail] bo może się mijamy bez słowa
Pozdrawiam i mam nadzieję na spotkanie wkrótce, żeby umilić sobie spacerki
Ania