Dlaczego wyszlyscie za maz za swoich ex?

[kasia_kasia13]

Wiem, czasu sie nie cofnie. Czytam wlasnie ten watek o najlepszych tekstach
waszych eks i wlos mi sie jezy na glowie. Czy przed slubem Ci faceci udawali
innych? Czy milosc az tak oslepia? Czy oni sie zmienili z skapcow majacych w
d..e wlasne dzieci po rozwodzie? Jakie zalety mieli kiedys Ci faceci, ze
powiedzialyscie "Tak"?

[scania81]

mój ex miał dobry bajer, a ja musiałam wydostać się z domu rodzinnego, wybrałam
najgorszą możliwą wersję czyli z deszczu pod rynnę ale mam cudowną córę
która jest moim małym zwycięstwem

Nikt się nie przyzna do zwykłej miłości????

[18_lipcowa]

scania81 napisała:

> mój ex miał dobry bajer, a ja musiałam wydostać się z domu rodzinnego,
wybrałam
>
> najgorszą możliwą wersję czyli z deszczu pod rynnę ale mam cudowną córę
> która jest moim małym zwycięstwem

[scania81]

nie przyznam się do czegoś, czego nie było, i nie rozumiem dlaczego na mnie
wjeżdżasz, cholernie ciężko było mi to napisać że byłam idiotką która dała się
zbajerować a nie zakochaną nastolatką

[d0nia]

moze nie ex, ale ojciec mojego szczescia... milosc... kochalam go na zaboj...
chcialbym jeszcze kogos pokochac tak mocno, tylko zeby tym razem ta osoba byla
warta tej milosci...
no coz czas pokaze, bo narazie ja pass'uje

[magdmaz]

Ja odpowiem.
Wyszłam za exa z wieeelkiej miłosci. Był Mężczyzną Mojego Życia i do dziś
wierzyć się nie chce, ze był.
Przede wszystkim był moim pierwszym chłopakiem, pierwszym "na poważnie", czyli
na dłużej niz miesiąc, i pierwszym, z którym poszłam do łózka po pół roku
chodzenia.
A zakochana byłam niestety nie uskrzydlająco, tylko tak, ze aż bolało.
Uzalezniłam się od niego. Od samego początku w związku tym byłam częściej
nieszczęśliwa niż szczęśliwa, ale składałam to na karb mojej niestabilności
emocjonalnej.
Kiedy za niego wychodziłam za mąż nie miałam zbyt wielu złudzeń - już nie raz
oberwałam (pojedyncze policzki, bardziej upokarzające niż bolesne), wiedziałam,
że całe życie będę musiała rezygnować z siebie, ale czułam się bardzo
potrzebna. Poza tym nie udawało mi się od niego uwolnić mimo kilku nieudacznych
prób (był zaborczy i było mu ze mną wygodnie). Jednego nie przewidziałam - w
tym związku nie było miejsca dla dzieci, bo eks był moim duzym dzieckiem. Nie
zdawałam sobie sprawy, czym jest macierzyństwo. Nie zdawałam sobie sprawy, ze
Rodzina, to nie tylko związek dwojga, ale ich związek DLA dzieci.
Macierzyństwo postawiło mój sposób widzenia i hierarchię wartości na głowie.
Nie dało się dłużej utrzymywać exa na piedestale, znosić upokorzeń i poświęcać
się dla... No właśnie. Nawet zapomniałam, jak ja sobie to kiedyś byłam w stanie
wytłumaczyć.
A ponieważ musiałam być oparciem, zarówno finansowym, jak emocjonalnym i
psychicznym dla moich dzieci, mój małżonek nie był w stanie tego znosić i
zaczął zachowywać się coraz agresywniej. Nie widział, że dzieje się coraz
gorzej, nie chciał słuchać ani rozmawiać - ani nic zrobic w kierunku naprawy.
Starałam się "wytrzymać", ale moja miłość przeradzała się stopniowo w nienawiść
ze... strachu. Bałam się go, bałam się jego powrotów do domu i co mi tym razem
zrobi.
W końcu zabrałam dzieci i wyniosłam się.
Moje małżeństwo trwało ponad 7 lat. Mój związek z exem 10, a znajomość 12 lat z
okładem.
Dzięki czemu jeszcze żyję, on też, a dzieci nie maja mamusi ani tatusia za
kratkami.
Jednym słowem - mogło być gorzej.
Natomiast na pytanie zawarte w tytule mógłby w zasadzie odpowiedzieć tylko
jakis biegły psycholog. Chyba BYŁ MI PISANY.

[leeya]

Nie mialam slubu z moim exem. Tworzylismy zwiazek "partnerski" przez 5 lat.
Dlaczego sie z nim zwiazalam? Bo byl takim poczciwym ciaptakiem, wymagajacym
opieki, uwagi, zyczliwosci, dlugich rozmow. Poza tym wyczul mnie doskonale i
wiedzial, czego mi trzeba. I dawal mi to. Oczywiscie, ze go kochalam!! Nie
naleze do tych, co z kwiatka na kwiatek, moj poprzedni zwiazek zakonczyl sie 3
lata wczesniej... i chyba doroslam do nastepnego. A on byl taki kochany.. Tyle
mi dawal... Potrzebowal mnie No i byl duzo starszy, a ja juz bylam zmeczona
rownolatkami, nawet jako kumplami. Chcialam stabilizacji i spokoju. Domu.
Nalegal na slub, ja nie chcialam. Dlaczego? Bo bylam jego studentka, nie
chcialam afery czy jakiegos skandaliku. Postanowilismy poczekac, az skoncze
studia. Potem poszlam na studia doktoranckie, ten sam powod. Chcialam, zeby mi
nikt potem nie mogl powiedziec, ze to co mam zdobylam na "plecach" exa. A potem
juz mu sie odwidzialo i zmienil mnie na lepszy model

Leeya

[jane795]

U mnie to poszło błyskawicznie-pewno zbyt błyskawicznie))A dlaczego się
zakochałam?Przystojny,piekne oczy,uchodzca polityczny,mocny
charakter,taki,który sie nie ugiął,walczył z reżimem,musiał
wyjechać,czarujący,seksowny.Potem urodziła sie Sylwka-pełnia szczęscia,żadnych
kłotni,kłopotów az nie do uwierzenia.No nie pomyslałam tylko że innym paniom
też się będzie to samo podobało a on kobietom nie odmawia..Teraz eksia się
męczy tylko,że jeszcze nie wie.Ale moją największą tragedią jest nie jego
odejście tylko to,że zawsze powtarzałam,ze mam dziecko z największej miłości i
tym podobne bzedy.I co?Przyszedł dzień i spotkałam wymarzonego..też odszedł
(chyba jestem jakaś nieudana) ale juz nie mowię,że mam dziecko z wielkiej
miłości...Chyba porazka na całego

[aglesnik]

poprostu z WIELKIEJ miłości. tylko jemu się potem znudziło. ale nie ukrywam,że
wiele nas łączy, oprócz dzieci. i jak teraz na to patrze, po wszystkich
przemyśleniach to jakoś mi lepiej bez niego. chyba nie byłam sobą??
a teraz mam wolnośc słowa i wyborów, choć nie mam nikogo kto chciałby z nami
być. ale cóż... nie można miec wszystkiego ag.

18-lipcowa!

[scania81]

do tej pory mi nie wyjasniłaś, dlaczego po jedynym poscie odmienym od reszty mi
dowaliłaś z grubej rury
zawsze wszystkich tak szybko oceniasz?
zboczenie zawodowe czy niewykorzystana cecha charakteru?

[18_lipcowa]

scania81 napisała:

> do tej pory mi nie wyjasniłaś, dlaczego po jedynym poscie odmienym od reszty
mi
>
> dowaliłaś z grubej rury
> zawsze wszystkich tak szybko oceniasz?
> zboczenie zawodowe czy niewykorzystana cecha charakteru?


Wszystkie kobiety tutaj narzekają na eksów a na pytanie co Was do nich
przyciągneło odpowiadacie że byłyscie głupie, ślepe albo oni mieli dobry bajer.
Nikt się nie przyzna że sie po prostu zakochał i wierzył że to juz na całe
życie.
To mniejszy wstyd niż napisanie że się było idiotką.

[nnika5]

Z milosci. Ot co. A ze czlowiek zakochny to i glupi i slepy. Powinno mi pewnie dac do myslenia ze bede juz druga zona 30 letniego faceta. Powinnam pomyslec zanim za niego wyszlam, ze skoro przed slubem nie bylo za rozowo i pojawialy sie jakies "kolezanki na kawe", to po slubie beda tym bardziej..Powinnam ,ale coz...Podobno czlowiek uczy sie na bledach, tylko szkoda, ze tak bolesnych.
Ale on potrafil tak pieknie mowic...Oj bajer mial. Niestety oprocz mowienia niewiele z tego robil.
Najgorsze jest to, ze ja czasem jeszcze zaluje, ze moze za malo zrobilam, moze za malo sie staralam...Ale licze ze z czasem to przejdzie, bo w sumie jest jeszcze bardzo swieze.

[dyrgosia]

U mnie było nieco inaczej. Wyszłam za mąż, ponieważ wydawało mi się ,że wybrany
obiekt będzie dobrym mężem i ojcem. Wyselekcjonowany. Odmienny od obiektów
moich uczuć, co miało zapewnić stabilizację. Niestety życie to nie doktorat....

[mama_kotula]

Dobry bajer nie jest zły Szkoda, że to był tylko bajer. I rewelacyjne
zdolności aktorskie, umiejętność wzbudzania we mnie poczucia winy. Miłość też
była. Ale krótko.
Potem już był tylko brak odpowiedzialności, brak perspektyw i coraz częściej za
słona zupa.
Ja też czasem żałuję,ale tylko tego, że tak późno kopnęłam go w d...