Alimenty,a postawa dziecka

[nina73]

Moje drogie proszę o radę i ciekawa jestem waszych opinii. Jestem mamą 12
latka, ojciec dla niego to świętość. Za każdym razem kiedy wróci od taty
opowiada jaki sobie kupił fajny samochód, wieżę, TV i gdzie był (podróże,
kolacje itp). Jest cały zachwycony tatą, jednocześnie jego tata "zapomina"
zapłacić alimenty na dziecko. Mnie już mierzi na myśl że mam mu po raz
kolejny przypominać o tym obowiązku. Do tej pory nie angażowałam w to
dziecka, ale teraz już nie wytrzymałam. Skomentowałam do syna, że skoro ojca
stać go na taki samochód to i na zapłacenie alimentów. Syna chce żeby mu
kupić komputer, ale uzależniłam to do zapłaconych alimentów i powiedziałam
żeby sie sam o nie, u ojca upomniał. Dziecko mi odpowiedziło że są to sprawy
między mną, a jego tatą i on sie nie powinien w to wtracać. Czy uważacie że
ma rację? Obawiam sie ze nauczyłam dziecko że o wszystkie jego potrzeby
zatroszczy się mama i wszystko zapewni, a tata jest do podziwiania
(taka "święta krowa"). Jak byście postąpiły na moim miejscu?

[mikawi]

uważam, że nie powinnaś wciągać dziecka w egzekwowanie alimentów; powiedz
eksowi, że pójdziesz do komornika, jak nie zapłaci po raz kolejny to to zrób a
nie obarczaj 12-letniego dziecka!

[nina73]

Komornik mi nic nie pomoże w Polsce to ex jest oficjalnie bezrobotny. Tu nie do
końca chodzi o pieniądze
(jestem w stanie sama zapewnić dziecku byt), tylko raczej o bezkrytyczną i
absolutnie bałwochwalczą postawę dziecka wobec ojca, a jednocześnie wymagającą
w tym finansowo wobec mnie. Dlatego zdecydowałam się uchylić dziecku rąbek
tajemnicy dotyczący alimentów. W egzekucję alimentów to może rzeczywiście go
nie angażować.

[m-m-m]

Za niezaplacone alimenty grozi nawet więzienie. Więc moze taki argument do exa
trafi?
A co do dziecka: chłopak lat 12-e nie do końca rozumie co to takiego te
alimenty, nie rozpatruje tego w kategoriach pieniędzy na jego utrzymanie.
To są jakieś tam pieniądze, owszem związane z nim, ale do których on sam nie ma
bezpośrednio dostępu i nie może ich wydać na co chce (choćby ten komputer).
Co do jego postawy wobec ojca: nie jest to przypadek odosobniony, gdy dziecko
idealizuje rodzica, z którym nie mieszka, bo taki rodzic to jest fajny: kupuje
co on chce, niczego nie wymaga, a domu niestety musi odrabiać lekcje, sprzątać
po sobie, ma jakiś z góry ustalony układ czasu.
Myslę, że za jakieś dwa-trzy lata bedzie Ci łatwiej wyjaśnic mu czemu postawa
jego ojca Ci się nie podoba.

[coroline]

> Dziecko mi odpowiedziło że są to sprawy
> między mną, a jego tatą i on sie nie powinien w to wtracać. Czy uważacie że
> ma rację?

no coz wyglada na to ze twoje dziecko jest madrzejsze od swojej mamy

Nie pochwalam twojego ex. ze nie placi alimentow ale zawsze krew mi sie gotuje
jak czytam o tym ze matki swoje sprawy z bylymi mezami zalatwiaja za
posrednictwem dzieci.

[nina73]

Akurat nie całkiem masz rację, bo jestem osobą, która maksymalnie ułatwia
kontakt dziecka z ojcem, często zmieniając swoje plany. Tatuś zabiera dziecko
na wakacje do siebie, ale wizę i formalności wyjazdowe muszę załatwić ja.
Mogłabym mnożyć takie przykłady, tyle że dziecko zaczeło mysleć że to wszystko
zasługa taty. Tata cacy mama be. Dodam ze tata przez 5 lat szkoły dziecka nie
był w tej instytucji, nie zapytał nauczyciela o postępy. Tylko na koniec roku
wymaga dobrego świadectwa. Ono ma być i już itp. I wiele jest takich
przykładów. Czy powiedzenie dziecku że jeśli tacie nie podobają się jego wyniki
to może pójść i zapytać nauczyciela skąd to się wzieło tez jest mieszaniem
dziecka w sprawy dorosłych???

[karrolina1]

Nie mieszalabym dziecka w sprawy finansowe(od tego jest sad i komornicy) ani nie
probowala "obrzydzic" mu ojca. Jak dorosnie, spojrzy na to wszystko inaczej i
sam oceni.