Samodzielny tata

[majowkowa]

Zainspirowana tematem na etacie, chciałam zapytać, jak się zapatrujecie na
samodzielnych ojców, na tych którzy zostali porzuceni. Z moich obserwacji
wynika, że oni zwykle postrzegani są i tak jak Ci któryz rozbili związek i Ci
którzy są wszystkiemu winni. Uważacie, że tak jest?, że może to ich wina, że
nie zauważają pewnych symtomów mówiących o tym, że za chwilę coś runie?

[pola782]

Eeee generalizujesz. Rzadko bywa, że za rozpad związku odpowiada
jedna osoba. Było juz na tym forum mnustwo takich dyskusji. Była też
ta trzeci/trzeci. Może po prostu samotny tata jest mniejszością i
dlatego ludzie postrzegają ich bardziej negatywnie niz samotne matki.

[babe007]

pola782 napisała:

Może po prostu samotny tata jest mniejszością i
> dlatego ludzie postrzegają ich bardziej negatywnie niz samotne
matki.

Żartujesz? Wg moich obserwacji samotni ojcowie przez większość
społeczeństwa są postrzegani niemal jak bohaterowie. Nigdy nie
zaobserwowałam negatywnego nastawienia (co czasami przy matkach się
zdarza).

[guderianka]

Ja też zauważam,że samotnych ojców traktuje się z szacunkiem wręcz
czcią nabożną

[julii.p]

a ja z moich obserwacji musze powiedziec ze facecui sa pognebiani w sadach i nie
ma co ukrywac ze wlasnie sa dyskryminowani ze to oni sa winni a jak zaczynaja
starac sie o dziecko to wtedy jest jeszcze gorzej bo takie nabozne sedziny to
zawsze chca matce mimo zeby chlala i cpala jak tylko uzyje slowa
molestowanie...to ma sprawe w banku...

[babe007]

Ale ten wątek traktuje o czym innym. Nic nie stoi na przeszkodzie,
żebyś rozpoczęła własny.

[kutejka]

Witam.

Właśnie też się zgadzam że wątek raczej nie o tym. Zresztą wiem chyba o którym
wątku mówi autorka tematu i chyba tam też rozchodziło się o co innego albo ja
już kompletnie zgłupiałam. Owszem jest tam o ojcu ale jeszcze nie samotnym tylko
zona chce rozwodu.

Z drugiej strony jak to przeczytałam to tak sobie myślę czy ludzie są w stanie
przewidzieć takie rzeczy. Czy na przykład faceci w ogóle myślą. Pamiętam że mój
były był równie zdziwiony co ten pan z wątku na etacie. że jak to że przecież
nam się nie układało ale rozwód. To jest chyba wada facetów że oni właśnie nie
mają za bardzo w sobie refleksyjności a potem starają się jakieś rzeczy nadrabiać..

[majowkowa]

Oto rzeczony rozmowa: forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=568&w=78640912 a
była ona tylko inspiracją, więc proszę bez złości.
Co do samej refleksyjności facetow, to rzeczywiście nie jest ona duża, ale co
zrobić. Mój były rozstał się ze mną i wiedziałam co się swieci, ale to inna
historia.

[not.like.u]

Chyba u r missing the point
Już teraz nie chodzi o samą bezrefleksyjność
Tylko nie myślenie w czasie rzeczywistym
Czytałaś ten wątek do którego jest link?
Ten gość walczy o swoją żonę
Może zorientował się trochę za późno, ale
co zrobić
Może gdyby mój były tak o mnie walczył
teraz sytuacja wyglądałaby inaczej
ale jemu się nie chciało
a o terpaii nawet nie miałam
co marzyć

[yolka544]

...ja powiem szczerze ze zazdroszcze tej babce ze jej maz sie tak o nia stara
po tym wszytskim co zrobila powinien ja rzucic a on walczy onia ja chyba nadal
nie moge sie podniesc po tym jak mnie rzucial i sama bym chciala zeby ktos tak o
mnie walczyl

[pola782]

Ja się tylko odniosłam do pytania, że samotnych ojców i tak traktuje
się jako tych winych rozpadowi związku - myslę, że nie.
Zgadzam się też, że mimo wszystko samotny tata jest bohateram. Jakby
nie patrzyć, wiele jest przypadków i każdy jest inny. I niestety
wiele z nas nie moze trzeźwo osądzić. Wiele z nas nadal bardzo
cierpii, nienawidzi lub kocha. Patrzymy przez pryzmat własnych
doświadczeń. Facet jest be. W przytoczonym wątku to mąż jest
poszkodowany. I tylko pozazdrościć kobiecie, że on tak chce o nia
walczyć. Ale... zawsze jest jakieś ale, nie znamy drógiej strony
medalu.

[jakuszewa]

myślę, że zarówno samotny tata jak i samotna mama ma coś w sobie co można nazwać
"bohaterem". Wszak oboje z nich muszą wychowywać, pracować, uczyć, być w domu
etc, jakby nie patrzeć pracować za dwóch. Choć z drugiej strony... Zdecydowanie
się na zostanie rodzicem, to decyzja odpowiedzialna i trzeba sie liczyć z
poniesieniem wszelkich konsekwencji, nawet samotnego wychowywania. Więc czy to
bohaterstwo czy nasz obowiązek? Sama wychowuje dwuletnią córkę, studiuję
zaocznie, łapię się wszelkich prac dorywczych, nie powiem, że jest mi łatwo, ale
sobie radzę. Tyle, że nie traktuję tego jako bohaterstwo, a jako życie. To chyba
nic heroicznego starać sie być jak najlepszym rodzicem, nawet w pojedynkę?
Wracając do tematu, faktem jest, że przez ogólne postrzeganie mężczyzn jako
"tych gorszych", samotnych ojców jest mniej niż matek. Dlatego jest to
postrzegane jako zjawisko "dziwne". Odnosząc się do wątku gorszego traktowania
mężczyzn w sądownictwie, ja miałam to nieszczęście podczas sprawy rozwodowej
trafić na sędzinę, która faworyzowała mężczyzn, kobiet po prostu nie lubiła...
Myślę, że takich jest więcej, a fakt częstszego przyznawania opieki nad
dzieckiem matce, jest raczej ogólnym poglądem społeczeństwa. Dobijając do sedna
sprawy mężczyzna może być równie dobrym samotnym rodzicem...