I po sprawie:)))

[zla.kobieta1000]

Zero stresów, tatuś szanowny stwierdził, że uznaje żądanie wniosku tj.
ustalenie miejsca pobytu dziecka przy matce. Sędzia go pouczyła jeszcze na ten
temat - ze pobyt dziecka, zwłaszcza tak małego, przy matce, jest
oczywistością. Stwierdziła, że nie będzie wnikać w nasze uprzednie konflikty i
cieszy się, że je rozwiązaliśmy. Jest zaprotokołowane, że pan NIE MA ŻADNYCH
ZASTRZEŻEŃ DO MATKI DZIECKA I APROBUJE WSKAZANE PRZEZE MNIE MIEJSCE POBYTU. Z
ustalania kontaktów zrezygnowałam, bo ta reglamentacja faktycznie niczemu nie
służy, a jak zechce odwoływać spotkania, to i tak to będzie robił.
A od jego pani usłyszałam jeszcze jedno przepraszam za nieciekawe wypowiedzi.
Może z czasem uda się to rozwiązać tak, żeby sobie chodził z naszą córcią na
plac zabaw itp., a ja nie będę musiała go w domu oglądać , ani obawiać się,
że ktoś obrazi i poniży moje dziecko.
Dopiero teraz czuję, że odzyskałam własne życie. A ten wniosek i sprawa
naprawdę oczyściły atmosferę i przyhamowały ich obojga chamskie zachowania,
więc chyba było warto.
-

[julianne9]

Gratuluję

[agus-ka]

Ja też gratuluję. Życze Ci, zeby faktycznie kontakty byly dobre

[zla.kobieta1000]

Mam nadzieję, że te kontakty niesformalizowane będą jednak bardziej sensowne niz
narzucanie konkretnych realiów. Odetchnęłam, że ślubna ojca mojej córki jednak
też nie pali się do ciągnięcia mojej małej dziewczynki na siłę do swojego domu,
reszta jest do dogadania.
A tatuś oczywiście strzelił focha przy rozprawie, jak zobaczył, że przyszłam z
adwokatką (bo nie mówiłam jemu akurat, ze mam pełnomocniczkę) - i nie odezwał
się do nas ani jednym słowem, no i nawet nam nie powiedział do widzenia, choć
parę minut wcześniej zachwalał mnie na sali sądowej jako dobra matkę. Kij mu w
oko. Cieszę się, że nie może mnie już bezkarnie terroryzować i ze mam w tym
popleczniczkę w jego żonie, uff.
---
Każdy ma prawo do szczęścia. Ale nie każdy ma szczęście do prawa.

[takijestlos]

Czy mogłabyś coś więcej napisać o sprawie? Jak długo czekałaś? Czy
był konieczny świadek lub badanie psycholog. w ośrodku?

Takijestlos -

[zla.kobieta1000]

Nie potrzeba świadków ani niczego innego, jeżeli uczestnik uznaje żądanie
wniosku, u mnie to nastąpiło bez problemu, bo tatuś sam wiedział, że grubo
przegiął, strasząc mnie odebraniem dziecka i robiąc rozmaite świństwa.
Jeżeli są rozbieżności, to sąd zadaje pytania n p. podobne do wywiadu kuratora w
celu ustalenia Twoich i ojca dziecka warunków życiowych, sytuacji osobistej itp.
Może tez powołać dowód z badania w RODK i chyba korzysta z tego nader często -
dlatego m.in. nie upierałam się przy jakimś ograniczaniu kontaktów i wycofałam
tę część wniosku, bo na badanie czeka się długo i jest chyba dość uciążliwe dla
wszystkich. Na pewno jest pomocne, jeśli ojciec jakoś nie sprawdza się w swojej
roli, zaniedbuje dziecko itd., bo to wyjdzie. Na pewno dobrze jest powołać
świadków tego, jak zajmowałaś się dzieckiem i jak wyglądały jego relacje z
ojcem, jeśli nie możesz tego bezpośrednio udowodnić. U mnie wiele do powiedzenia
by mieli moi rodzice, mój ojciec wychodził z pracy i robił za prywatną taryfę,
żeby nas 3 razy w tyg. wozić na rehabilitację, a tatuś, który mógł w każdej
chwili wyjść ze swojej własnej firmy, nigdy się nie kwapił do tego.

[kasiapfk]

Od razu piszę, że rozumiem Twoją sytuację złakobieto, ale ze
stwierdzeniem, że ze swojej własnej firmy można wyjść kiedy się
chce, to ja z gruntu walczę jak z głupotą. To nie prawda. Testuję na
włąsnej skórze. Poza tym gratuluję udanego końca sprawy.

Kasia

[zla.kobieta1000]

wiem, co piszę, bo tata nieraz przychodził do nas w trakcie pracy, zostawiając
tam kogoś innego, dziwnym trafem zawsze wtedy, kiedy mógł liczyć na miłe
spotkanie i bezstresowa zabawę z córką, a nie wtedy, kiedy trzeba było np.
jechać do lekarza. Tak więc akurat wiem, co piszę - w odniesieniu do niego, choć
zdaję sobie sprawę, że twierdzenie o możliwości opuszczenia w dowolnym momencie
swojego stanowiska pracy przez przedsiębiorcę byłoby sporym uproszczeniem.

[takijestlos]

Dzięki ogromne. Sama się przymierzam i interesują mnie wszelkie
szczegóły.

> Nie potrzeba świadków ani niczego innego, jeżeli uczestnik uznaje
>żądanie wniosku,

Ale ja nie wiem czy uznaje Chociaż to faktycznie jedynie
potwierdzenie stanu faktycznego, nie wiem czego się spodziewać.
Zastanawiam się, czy to ten sam kaliber procesu, co przy
przyznawaniu władzy w czasie rozwodu.

Czy bardzo szczegółowo uzasadniałaś wniosek? Czy opłata jest w wys.
40 zł?

[zla.kobieta1000]

Mój wniosek miał 5-6 punktów i 3 bite strony, moja adwokatka określiła go jako
dobrze skonstruowany (pisałam sama, potem ją wynajęłam). Tak, to kosztuje tylko
40 zł, za wizytę kuratora się nie płaci, jeśli jest jakiś spór i Ty go wygrasz,
to oczywiście koszty mogą być zasądzone na Twoją rzecz.

[takijestlos]

Dzięki raz jeszcze.

zla.kobieta1000 napisała:

> Mój wniosek miał 5-6 punktów i 3 bite strony, moja adwokatka
> określiła go jako dobrze skonstruowany

Czyli to wcale nie takie hop ...Nie wiem właśnie, czy jest sens się
rozpisywać; te wnioski, które znalazłam w necie są raczej krótkie.
Ale może rzeczywiście im więcej (w granicach rozsądku), tym lepiej

> za wizytę kuratora
Czyli jednak pełna formalność. Jakoś tak mi się wydawało, że wniosek
to przechodzi (lub nie) bez wielkich ceregieli, a dopiero pozew
niesie za sobą szersze procedury. A badanie psychologiczne w ośrodku
też córcia musiała przejść?

kurator

[takijestlos]

Napisz jeszcze, proszę, jak kwestia kuratora wygląda od podszewki.
Tzn. czy to Ty wnioskowałaś, czy sąd narzuca? Termin jest wspólnie
ustalany czy narzucany odgórnie (znienacka?). Przeprowadzana jest
wizja lokalna czy też wywiad z dziećmi obowiązkowo?

[zla.kobieta1000]

Jest to standardowa procedura sądowa, dowiedziałam się, że przyjdzie kurator,
gdy przeglądałam akta sprawy. Był też w miejscu zamieszkania uczestnika, pyta o
osoby mieszkające u ciebie, wykształcenie, zawód, dochody, wydatki itp. Do mnie
przyszedł kurator społeczny-policjant, pytał mnie o rzeczy dość kuriozalne, np.
czy ja albo ojciec dziecka byliśmy w izbie wytrzeźwień, czy palę papierosy itp.
U mnie pan zapisał, że córcia ma swój pokój, własne meble, łóżko itp. U ojca
byłoby z tym kiepsko, bo tam mimo domku z ogródkiem, kupa darmozjadów mu siedzi
na głowie i zajmuje wszystkie możliwe pomieszczenia.
Przychodzi niezapowiedziany, tak że lepiej być w pogotowiu, chodzi do skutku, aż
Cię zastanie. A te ich sprawozdania są dostarczane często w ostatniej chwili
przed rozprawą. Na mojej sprawie okazało się, że była relacja z wizyty u mnie, a
u ojca - gdzieś zagubili, ale w świetle uznania mojego wniosku sędzia to uznała
za mało istotne.

[takijestlos]

Fajnie, że u Ciebie już po wszystkim

zla.kobieta1000 napisała:

> Jest to standardowa procedura sądowa, dowiedziałam się, że
>przyjdzie kurator,
>gdy przeglądałam akta sprawy.

A z relacji innych osób wynika, że powołanie kuratora nie jest
obligatoryjne, zależy od decyzji sędziego. Kurcze, co kraj (sąd) to
obyczaj. Tak drążę temat, bo na razie ten świstek nie jest mi aż tak
potrzebny, więc nie chcę dzieci na dodatkowy stres narażać, ale z
drugiej strony życie różnie się toczy, więc lepiej chyba unormować
pewne kwestie.

> Przychodzi niezapowiedziany, tak że lepiej być w pogotowiu

Jednym słowem "nalot", nie znasz dnia ani godziny
To mniej więcej kiedy spodziewać się gościa od dnia złożenia wniosku?

[zla.kobieta1000]

Zależy od tego, co mają aktualnie do roboty. U mnie kurator był na tydzień przed
sprawą.

[zla.kobieta1000]

Nie było badania w RODK, bo nie było sporu. W wypadku zgodnego stanowiska stron
sąd powołuje jedynie dowód z przesłuchania stron, nas pytała tylko o
wykształcenie, zawód, mnie jeszcze o schorzenia córki i sposób ich leczenia. A,
kurator nie pytał o nic córki, ona dopiero będzie miała 3 lata, wiec chyba nie
jest dla nich jeszcze osobą zdolną formułować zdecydowane opinie.

[takijestlos]

zla.kobieta1000 napisała:

> Nie było badania w RODK, bo nie było sporu. W wypadku zgodnego
>stanowiska stron sąd powołuje jedynie dowód z przesłuchania stron

Tak się zastanawiam, czy to wszystko jest ściśle tajne, czy też są
ogólnodostępne procedury, czy też może wszystko zależy jedynie od
konkretnego sędziego?

[young-and-bored]

zla.kobieta1000 napisała:

> Zero stresów, tatuś szanowny stwierdził, że uznaje żądanie wniosku
tj.
> ustalenie miejsca pobytu dziecka przy matce. Sędzia go pouczyła
jeszcze na ten
> temat - ze pobyt dziecka, zwłaszcza tak małego, przy matce, jest
> oczywistością.


Dwa tysiące osięmdziesiąty piąty odcinek telenoweli "Złotopolscy", -
zwłaszcza do niedzielnego rosołu po kościele, - zapewne też jest dla
Pani Sędzi oczywistością. Wobec czego tatusiowi oczywiście nie
pozostało nic innego jak uznać żądanie, przeprosić za swoją
bezczelność i głupotę w zakresie uprzedniego kwestionowania jedynie
słusznego miejsca pobytu dziecka i przyklęknąć przed obliczem
pouczającej - jako przed Obrazem Najświętszej Panienki, zwłaszcza w
Częstochowie.


--
...God I'll make them pay
take it back one day
I'll end this day
I'll splatter color on this grave...

The day that never comes, Death Magnetic, Metallica

[zla.kobieta1000]

Przeprosić - tak, powinien. ale nie panią sędzię, nie mnie, ale naszą niespełna
3-letnią córkę za: bezzasadne nasłanie policji do naszego domu, wyzywanie mnie
przy dziecku, straszenie odebraniem córki i zrobieniem ze mnie wariatki -
wypowiedzi w obecności naszego dziecka. Zafundował małej traumę, w wyniku której
budzi się z płaczem po nocach, na szczęście to jakoś powoli przechodzi.
I do Twojej wiadomości young and coś tam, nic takiego nie zrobiłam, żeby
ktokolwiek mógł realnie kwestionować moje kompetencje jako matki, dbanie i
miłość do córki. A że pan chciał się odegrać, bo zakończyłam wyniszczający mnie
psychicznie związek z nim... Cóż, to inna para kaloszy. Cieszę się, że
otrzeźwiał, że zaczyna mysleć o tym, co faktycznie będzie dobre dla naszej
córki, a nie tylko o złośliwościach. Cieszę się, że znajduję na tyle w sobie
siłę i dojrzałość, żeby postrzegać go nie przez pryzmat jego uprzednich zachowań
bardzo nie fair, ale tego - jakim jest i będzie ojcem - i się z nim starać
dogadywać, żeby córka jednak miała przy sobie nas oboje. Tyle w tym temacie. Amen.

[young-and-bored]

Super, z tym że komentarz odnosił się do mentalności miejscowego
sędziego, a kompetencje rodzicielskie - zarówno Twoje, jak i
tatusia - omijał szerokim łukiem. Sukces, gratuluję.

[zla.kobieta1000]

"Sad Najwyższy w orzeczeniu z dnia 21 listopada 1952 roku (sygn. I C 1814/52,
OSN 1953, poz. 52) wyraził pogląd, iz zwłaszcza w okresie, gdy dziecko jest
niemowlęciem oraz we wczesnym dzieciństwie wskazane jest, aby pozostawało pod
opieka matki, ze względu na jej konstrukcję psychiczną,większą uczuciowość,
skłonność do jej uzewnętrzniania oraz właściwą matce troskę o zaspokojenie
codziennych potrzeb dziecka."
Tak mi się wydaje, że chyba to właśnie ta pani miała na myśli, bo raczej nie
jest sędzią faworyzująca którąkolwiek ze stron.

[young-and-bored]

> "Sad Najwyższy w orzeczeniu z dnia 21 listopada 1952 roku (sygn. I
C 1814/52, OSN 1953, poz. 52) wyraził pogląd, iz ....

...tak, masz rację, opieranie się na orzecznictwie pochodzącym nawet
nie tyle z okresu PRLu, co wręcz z czasów Manifestu PKWN i
stalinizmu to kolejny element wciąż obecny w mentalności wielu
sędziów RP w wersji 3.5.
Wobec takich argumentów chyba nie pozostaje nic innego jak do ojców
starających się o opiekę i kontakty z dziećmi skierować coś
przypominającego swoją wymową ostatni rozkaz "Niedźwiadka".

[zla.kobieta1000]

Widzisz, chyba nie potrafię obecnie na ten temat dyskutować, bo za dużo stresu i
strachu o dziecko przeżyłam, a spowodował to facet, który nigdy z nami nie
mieszkał, wpadał do nas średnio co 2 tygodnie, a jego wypowiedzi i działania
były motywowane przede wszystkim chęcią odwetu, bo ośmieliłam się zakończyć
toksyczny związek i w ten sposób stracił kochankę.
A poza tym wszystkim - myślę, że jednak dziecko potrzebuje matki dla
prawidłowego rozwoju(myślę o osobie normalnej, nie patologicznej i dbającej o
swoje dziecko), jak również nieograniczonego kontaktu z ojcem. M.in. w celu tego
ostatniego wycofałam część wniosku dotyczącą kontaktów, choć to skutkuje nadal
chaotycznymi "najazdami" tatusia, ale dochodzę do wniosku, ze on inaczej nie
potrafi. Zresztą przejął się moim podsumowaniem ilości jego wizyt i bywa teraz u
córki po 2 razy w tygodniu, co uważam za wynik super i modlę się, żeby mu się to
nie znudziło.