TRACICIE CZASEM CIERPLIWOSC!!!

[ko26]

Chcialam zapytac czy nie jestem sama?czasami jak maly placze juz
kilkadziesiat minut,kilka godzin,jest marudny i nie da sie go uspokoic to
czyje ze zaraz wybuchne.czasem rzuce smoczkiem o sciane,przeklne,podniose
glos.maly to odczuwa i jeszcze glosniej placze a mi sie robi przykro ze nie
panuje nad soba ..i czuje sie zla matka.czy macie czasem podobnie????

Jasne!!!

[anulkau]

Uwierz mi, nie jesteś sama i jestem chyba duchem świętym, jeśli na tym forum
jest jakaś mama, która przynajmniej raz nie straciła cierpliwości!

Pozdrawiam.

[dominika8]

Wiesz, to normalne. Ja generalnie nie wierzę w matki idealne ( choć mam
koleżankę, która się za taką uważa, dziecko zresztą też ma idealne ).
Ja zauważyłam, że moja Córka od razu wychwytuje mój nastrój, tak że jak się
wkurzę, to ona się jeszcze bardziej nakręca. Ja mam taki sposób, że wychodzę na
chwilę z pokoju, liczę do 10, biorę głęboki oddech i wracam.

[hanka13]

Witaj,
mysle, ze nie ma matek, ktorym sie to nie zdarza Ja siedze z synkiem od 9
m-cy, wczesniej lezalam od polowy ciazy, i czuje sie juz bardzo sfrustrowana
brakiem kontaktu z ludzmi, bezczynnoscia (zawodowa), samotnoscia, tym ze nie ma
sie do kogos przez wiekszosc dnia odezwac....w dodatku synek- choc jest kochanym
dzieckiem, w nocy budzi mnie 4-6 razy, co na pewno ma wplyw na skale mojej
cierpliwosci w ciagu dnia (czasem czuje sie jak obiekt eksperymentu "deprywacja
brakiem snu" Dlatego staram sie nie czuc wyrodna matka, kiedy poczuje jak
ogarnia mnie zlosc, bo synek .... cos tam (np marudzi od dwoch godzin, albo -
nie chce jesc od tygodnia, tylko pluje i placze, albo- jest spiacy, a nie moze
zasnac od pol godziny a jak zasnie to budzi sie z placzem po 10 minutach i
usypianie zaczyna sie od nowa...itd).
Wiesz, co jest wazne? na ile umiesz sie opanowac. Wazne, zeby nie wyladowac tej
zlosci, ktora Cie ogarnia, na dziecku, tylko znalezc sposob na szybkie
rozladowanie zlych emocji, tak abys mogla znowu ze spokojem wrocic do dziecka.
Mnie pomaga czesto wlasnie glebokie oddychanie, liczenie do 10 (a czasem do 30
Jak jest bardzo zle, zdarza mi sie wyjsc do drugiego pokoju, i tam czasem nawet
poprzeklinam (wstyd mi, ale bywa- np jak maz wyjedzie w delegacje i przez
tydzien jestem sama z synkiem, ktory np zabkuje). A moja kumpela ma inna metode:
jak jest juz bardzo zle, wychodzi do drugiego pokoju i tam rzuca o sciane taka
gumowa pileczka chyba musze sobie taka kupic....
pozdr
hanka
PS byl artykul w "Dziecku" na ten temat, chyba w maju?

[anenka3]

Ja tez sie wkurzalam czesto na malca choc ostatnio jest grzeczniejszy , pozatym
ja pracuje a od miesiaca tata z nim siedzi w domu. Ale ja czesto gdy plakal i
mialam ochote mu wlać,uciekalam pod prysznic zostawiajac go w luzeczku, wiele
razy gdy wracalam to spal.

chyba każdy ma granice cierpliwości

[alulka22]

Ja mam 10 miesięczną córeczke jest bardzo róchliwym dzieckiem i małym
urwisem .Przyznam szczerze że czasem też mnie cholera bierze jak mała rozrabia
albo nie może usnąć lub marudzi i nie raz już podniosłam głos albo rzuciłam
zabawkąw drugi kąt. poźniej też mam wyrzuty sumienia z tego powodu i żal mi
sięcórci później robi że mama taka nie dobra jest. Ale wiem że nie tylko ja mam
taki problem i że każdy ma granice cierpliwości

[joa8]

tak, właśnie teraz!! mój syn opluł przed chwilą wszytsko marchwią - siebie,
mnie, fotel, kota, podłogę...
Położony na kocyku wyje, jakby miał kolkę + ząbkowanie + trzydniówkę. Wzięty na
ręce "zdrowieje" w sekundę.
W nocy wybudzał się 127 razy.
A teraz marze długopisem parkiet, (a ma 7 miesięcy!!!)
AAAAAA, lecę ratować podłogę...

[krabe]

ocZywiście, tez wydawało mi się, że to tylko ja nie panuję nad sobą. poźniej mam
okropne wyrzuty sumienia, że krzyknełam, przeklnełam przy synku ale po prostu
czasami inaczej sie NIE DA!!!!!!!!!!!!!!!

[hop_angel]

Norma, norma, norma, kiedyś, gdy miał niecałe 2 mce tak wył w nocy, że musiałam
wyjść z pokoju i krzyknąć sobie w łazience bo myślałam, że nie wytrzymam.
Czasem krzyknę, czasem zaklnę a czasem go straszę, że łeb mu urwę i do beczki
wsadzę łódzkim zwyczajem a on się wtedy śmieje cholernik jeden , pozdrawiam
wszystkie sfrustrowane mamusie.

[mynia0]

oj, zdarza sie....... czasem mam ochote wyyyyć!!!! ale to chyba zdrowy objaw,
bo przecież nie jesteśmy posągami - mamy swoje emocje i uczucia.a małe dziecko
potrafi być wredne ))

[justyna9926]

Ja również czasem tracę cierpliwość i też mi się wydaje ze mały to wyczuwa bo
płacze jeszcze bardziej. Czasem przeklnę a czasem na chwilę wyjdę z jego pokoju
zeby ochlonac. Później i tak zaraz wracam i staram sie go uspokoic.
Przed urodzeniem Filipa nie myślałam ze macierzynstwo wymaga tyle cierpliwosi i
wyrozumialosci. Nie jestes wiec sama. Pozdrawiam

[kasiali2]

Jest to chyba dość naturalne, bo każdy czasami traci cierpliwość. Ja jak czuję,
że już nie mogę to przekazuję moją córkę mężowi. Nie zawsze to się da zrobić,
ale to pomaga. Jesli mojego męża nie ma to staram się jakoś wyciszyć, choć to
strasznie ciężkie do wykonania. Zdarzało mi się, że płakałam razem z moją córką.

Ja tylko czasem ja mam.... :(

[schaapje]

A zebys slyszala, jak klne w srodku nocy, gdy jest tak glodna i zachlanna w
szukaniu cycka, ze oczywiscie wcale nie moze go znalezc - wygina sie, prezy,
ssie moje ramie i jeszcze beczy, ze nic nie leci - no normalnie jak sobie
przypomne, to az mnie w srodku trzesie.... ale wole sobie przeklac siarczyscie
i sie troche rozladowac, niz nie daj Boze stracic wyczucie i delikatnosc
podczas naprowadzania jej glowy na wlasciwy tor. Mam tylko nadzieje, ze tego
nie zapamieta i ze ku.. ma.. to nie beda jej pierwsze slowa.

A jak zaczyna swoje wrzaski, to tez trace cierpliwosc, ale wtedy wychodze z
pokoju, zamykam drzwi, siadam na podlodze i wyje... tylko ze to juz nie jest
zlosc, tylko bezsilnosc.

[nataliamackowiak]

Ja staram sie panowac nad sobą, wiem, że jeszcze gorzej jak agresywanie
zareaguję, mała to czuje i jest jeszcze gorzej. Ale czasem nie idzie wytrzymać,
trzeba krzyknąć, choć to nic nie pomoże, ale rozładuje choć troszkę napięcie we
mnie...

Natalia

[inessa7]

Nie nigdy tak nie mialam. Kocham ponad wszystko mojego synka i nie zloszcze sie
na niego bo wiem ze on jest jeszcze malutki i nie wszystko rozumie. Staram sie
zawsze byc pogodna, maly to czuje i tez jest wesoly i nie placze.
A moze faktycznie trafnie jedna z dziewczyn zauwazyla ze Twoj synek tak czesto
placze bo jest poprostu glodny!! Skoro w innym watku piszesz ze tak malo je.
Pomysl co mozesz zmienic i nie trac panowania nad soba przeciez to Twoje
najwieksze szczescie taki maly skarbus, on tez musi czuc ze go kochasz i ze
zawsze moze na Ciebie liczyc.
No i jak juz pisalam w innym watku, blagam nie zostawiaj NIGDY synka
placzacego!! To dzieci w Domu Dziecka maja lepsza opieke. Przemysl to prosze.
Pozdrawiam

[mila255]

Nieraz trcilam cierpliwosc ale nie pozwolilabym sobie na krzyczenie na dziecko
czy przeklinanie nad nim. Dziewczyny zlitujcie sie czy nie lepiej isc sobie do
lazienki i powrzeszczec albo opieprzyc bez powodu meza.A nie krzyczec na
dziecko nie rozumiem tego a juz pomyl z mowieniem do dziecka ze wlozy sie go do
beczki nawet w zartach brzmi strasznie.

[karmina76]

Oj dziś straciłam i to na maksa....Szymek ząbkuje.I wszystko jasne,ale
przeżywamy to w domu makabrycznie. Synek wyje i nie chce dać się za cholerę
uśpić (kiedy się to uda to oczywiście rozbudza się z częstotliwością 5-6 razy
na godzinę - z rykiem). I choć wiem, że to nie jego wina, że przecież nie robi
mi tego na złość itd., to jednak jestem tylko człowiekiem (w dodatku dosyć
nerwowym)i czasami po prostu muszę porządnie wrzasnąć,bluzgnąć żeby nie
zwariować. A uwierzcie że ostanio łapie się na mysli czy nie odwiedzić
psychologa żeby mnie "wyprostował" bo normalnie czuję że mi bateryjki siadają.W
pewnym sensie macieżyństwo mnie przerosło, siedziałam dziś na balkonie i
chciało mi się wyć że jestem taką wyrodną matką...ale pocieszam się w duchu że
przecież musi się jeszcze odmienić to wszystko na dobre, że to minie a ja będę
to wspominać z "rodzicielskiego doświadczenia". Ale nara jestem w dołku...minie
to wiem.

[hanula]

mila255 napisała:

> Nieraz trcilam cierpliwosc ale nie pozwolilabym sobie na krzyczenie na dziecko
> czy przeklinanie nad nim. Dziewczyny zlitujcie sie czy nie lepiej isc sobie do
> lazienki i powrzeszczec albo opieprzyc bez powodu meza.

Męża to swoją drogą. Przecież to wszystko jego wina.

[asia9946]

jej, mam to samo, jak placze to jeszcze luz, ale jak muczy caly dzien i chce
spac, ale nie moze i takie tam rozne to zaciskam zeby ze zlosci, klne jak
szewc, czasem krzykne, ale zaraz sie uspojakam, bo widze,ze Maly sie boi
staram sie, ale czasem nie wytrztymuje, i ten brak snu...
J.

[nataliamackowiak]

Diś w nocy straciłam cierpliwość. Oliwka spała ostatnio slicznie od 19.30 do 6
rano. Jestem od 8 dni z nią sama w domu, nie powiem że jest całkiem łatwo tak
sobie z wszystkim w domu i z nia radzić...
A ona dziś sie obudziła o 4.10 i...do teraz nie śpi. Poszłam spac wczoraj
późno, nie mogłam zasnąć. A tu taka pobudka... I nie wiem o co jej chodzi, bo
dzis od tej 4.10 wciąż piszczy, nakarmiona, przewinięta i napita, szkoda
gadać...
Mam tak dzis dzień źle zaczęty, jestem zła.
A jutro wyprawiam imieniny, musze sama wszystko zrobić...z tą piszczałką.
Natalia

[weronikarb]

Widze ze jednak sa idealne mamy ktore sie nie denerwuja.
Moja tesciowa twierdzi ze ja mam anielska cierpliwosci.
Jednak nieraz myslalam ze dostane szalu, ze wszystko rzuce i sie wyniose.
Synek nocki do dzis nie przespal. Zabki, upal czy choroba to juz pewne ze cala
noc siedze w fotel i bujam synka - rano normalnie do pracy.
W ciagu 20 m-cy schudlam 35 kg bez diet i cwiczen.
Nieraz podnioslam glos, nazwalam malym czortem czy diablem.
Teraz juz czlowiek przywykl i zdarza sie takich sytuacji coraz mniej ze trace
cierpliwosc - choc powodow przybylo.
To nie jest kwestia silnej woli bo emocje lepiej rozladowac - nawet dziecko
lepiej sie czuje.
Teraz jestem przygotowana emocionalnie ze on wariuje i zlewam to - widze ze im
barziej ja sie denerwuje tym bardziej on szaleje.
Gdy widzi ze ja nie zwracam uwagi - daje spokoj
Teraz dopiero uzywam hula hop.

[kika48]

O Boże , dziewczyny jak mi DOBRZE!!! Ostatnio mój tato powiedzial mi cytuję:
Nie możesz się na nią denerwować. Weż na wstrzymanie". Ciśnienie mi podniósl,
bo skąd niby ma on wiedzieć jak to jest spędzić przyjmijmy 24 godziny z
buczącym dzieckiem, które nic nie chce, jeśc nie chce, pić nie chce, spać nie
chce, bawić się na podlodze nie chce, być u mamy na rączkach nie chce...
I już. A no i oczywiście wstać o 4 rano, po nocy przerywanej co pól godziny
stękaniem. No, a ja tylko powiedzialam, że się niecierpliwilam jak ją
usypialam (po raz kolejny oczywiście).
Chwala Bogu, że dzień bamboochy moja mala ma raz na jakiś czas, a normalnie
jest calkiem nieżle.
A pileczka to niezly pomysl. jutro chyba zakupie.

[kika48]

A i jeszcze uwaga do KO: nie martw się, to przecież dopiero początek. Pierwsze
miesiące są najtrudniejsze, a potem i z jedzeniem się unormuje i z buczeniem.
Będzie dobrze

[mamuska21]

dzieki sliczne,widze ze mniejszosc-ale mnie wspiera.pozdrawiam

[agahop]

w kazdym poradniku jest napisane wyjsc na 10 min. naprawde dziecko nie umrze
przez te kilka minut. Moj maz tak robi ze wychodzi na chwile. Ja natomiast
przeklne ale czesto tez po prostu przygladam sie jej i przytulam, bo jak placze
to tez taka ladna ma minke... Placz wiec nie stanowi problemu lecz jej stekanie
w nocy... to dopiero koszmar... a moj znajomy chodzil ogladac tv do 2 pokoju.
Trzeba pamietac ze dziecko czasami tez ma zly humor i nic sie nie da zrobic jak
tylko prztrwac z nim ten dzien.

[mmala6]

Smoczkiem nie rzucam, pare razy sie wkurzylam ale najgorsze co powiedzialam to
"kurde Mateusz, o co Ci chodzi?!" i "przestan stekac!"
patrzyl na mnie ze zdziwieniem i ...dalej stekalBo jak placze to sie nie
denerwuje, raczej niecierpliwie ale to co innego.Wkurza mnie takie stekanie, ze
wlasciwie nie wiadomo o co chodzi.Ale zaraz po go wycaluje i przepraszam)