czy ktoś ma trudne/marudne dziecko??

[malpa513]

moja ma 8 miesięcy i cały czas marudzi, w zasadzie od urodzenia, czasem jest
lepiej czasem gorzej, w wózku nie lubi siedzieć, chwile pobawi się na
podłodze i tez ma już dosyć, w nocy budzi się co chwile, sporo płacze,
ogólnie czas spędzany z nią to ciągłe wysilanie się żeby ją czymś zabawić
żeby nie płakała, żeby nie marudziła, nie moge jej nawet na chwile włozyć do
łóżeczka bo od razu jest ryk, gdyby nie pomoc rodziców to nie poradziłąbym
sobei z nia, czy ktoś ma takie dziecko, kiedy w końcu będzie troszke lepiej i
skończy się to marudzenie??

[justyna1606]

Moj synek 9 m cy tez jest maruda.W lozeczku tylko spi sam nie lubi sie bawic
jak cos zobaczy to musi to miec inaczej slychac go 2 ulice dalej.U nas
najgorsza jest pora karmienia tez jestem tym zmeczona niestety ja nie moge
liczyc na pomoc rodziny mam tylko nadzieje ze to minie

[micka72]

około 11-12 mc dzieci bardziej sie soba zajmują. Moja mała też wymaga dużo
uwagi, bo jest bardzo żywiołowa, ale śmieje się bez przerwy. Z wyjątkiem kiedy
musi iść do łóżeczka, wtedy ja zabawiam, rozśmieszam i już nie płacze.
Rozśmieszajcie maluchy, a przestaną tak dokazywać!

[kaszka1980]

dopisuję sie do listy, już sama chciałam napisać takiego posta...mój ma prawie
9mcy i też juz nie mogę, teraz raczkuje i jest jeszcze gorzej, gdy nie śpi cały
czas się nim zajmuję, on nie pobawi się nawet 5 min sam, wszystko robię jak
śpi, czasami normalnie furii dostaję...pomoc rodziny od czasu do czasu...a
potem znów wracaja szare dni, mąż ciągle w pracy a ja walczę, cału czas
wymyslanie żeby małemu dogodzić, a on i tak marudzi, jak bardzo trzeba się
napracować żeby zasłużyć na uśmiech....

[gosiekszew8]

U mnie dokładnie jest tak samo. Jak bym czytała o swojej córce (ma skończone 7 msc)

[dragon_fruit]

ja mam to samo
nawet nie mam juz dzisiaj siły pisać (w nocy 2godzinny koncert)

[mniemanologia]

Nie wiem, jak Was pocieszyć.
Dzielne jesteście.

chyba nigdy, niestety

[niusianiusia]

Moje dziecko najpierw się kotłowało w brzuchu z byle powodu, potem był o byle
co ryk i płacz. Żadnych wizyt w marketach, zakupów z maluchem. Kąpiel=ryk,
głodny=ryk,kupa=ryk, sam został=ryk, obca osoba w domu=ryk ciągle musiałam sie
nim zajmować, zadne karuzele, zabawki edukacyjne, nigy chwili nie poleżał w
łóżeczku sam. Sam też nie zasypiał. Harmonogram dnia był ciągle ten sam. Mała
zmiana w harmonogrami i ryk. Wieczorami ryk bo zmęczony, ciągle zdarzały mu się
napady płaczu z nadmiaru wrażeń, bardzo trudno było go uspokoić. W sumie jest
bardzo inteligentym dzieckiem, niestety wymagającym ciagłej uwagi i bardzo
absorbującym. Na placu zabwa będzie zwracał uwagę na siebie nie tylko moją ale
będzie też absorbował inne mamy lub babcie. Niestety jest nieco nadpobudliwy.
Ma prawie 3 latka i czasem potrafi strasznie zmęczyć.
Niestety marudzenie będzie ... tylko z czasem będzie się zmieniał charakter
tego marudzenia. Też sobie nie radziłam sama.... bardzo go kocham, ale czasem
mam ochotę uciec.

[malina222]

Nie jesteś sama jak widzisz. Mój Bartuś ma już ponad 10 miesięcy i jedyna
chwila spokoju to kiedy śpi Na szczęście mam wyrozumiałego męża, który choć
pracuje całymi dniami, pomaga mi ile może. Wszystko mniej więcej wygląda jak u
moich przedmówczyń: dopada go okropna histeria jak zostanie sam, nie lubi wózka
etc. etc. Czasami mam już tak dosyć że zastanawiam się czy nie pójść do lekarza
po jakieś leki. Ale co dnia zbieram w sobie siły i jakoś daję radę. Staram się
okazywać Bartkowi że nie działa na mnie jego płacz. Tak jakbym była głucha - on
swoje a ja swoje. Kosztuje mnie to bardzo wiele ale widać rezultaty. Nie zrozum
mnie źle ale tak jakoś mi w sumie lżej jak widzę że nie tylko ja mam takie
dziecko Trzymaj się ciepło

[luschka]

tak czytam dziewczyny wasze posty... ja też mam marudę, ma 9 mcy ale w jego
przypadku marudzenie to niestety jak się okazało choroba. Jak skończył miesiąc
zaczęły się kolki, a właściwie megakolki, to co on przeżywał a my przy tym to
szok, dziś jak wspomnę to mi się wierzyć nie chce, ze dziecko może wyć 3-4
godziny i nic mu nie pomaga, jak skończył 6 mcy skończyly się kolki (trochę je
okiełznaliśmy podając mu sab simplex) coś go wysypało i zaczęło się marudzenie.
W efekcie okazało się, że ma początki astmy i dopiero jak przeszedł kolejne
zapalenie płuc, dostał antybiotyk i zastrzyki na krótko się uspokoił. Daję
małemu miętę z melisą i wierzcie pomaga, trochę się wyciszył. Ale ostatnio
pulmunolog przepisala mu hydroxizinę w syropie, bo nawet nie dał się zbadać. No
i mam podobnie jak wy boi się obcych, płacze (co ja mówię ryczy, wyje,
histeryzuje, po czym zaczyna się dusić), sam w łóżeczku za długo nie wysiedzi,
jeszcze nie raczkuje. Najspokojniej jest gdy jest na dzialce, wokól zieleń i
powietrze, no zupełnie nie mam dziecka. Mam jeszcze koncepcję pasożytów i pod
tym kątem chcę mu zrobić badania. Niewykluczone że wasze dzieci są marudne ot
tak po prostu z charakteru, choć ja wyznaję teorię, że te płacze są jednak
powodem czegoś co się dzieje w organiźmie malego człowieka. Moim zdaniem
dziecko tak nie wyje bez powodu.

[kaszka1980]

luschka, zgadzam się z tobą, masz szczęście w nieszczęściu że wiesz co jest
małemu, ja przez te jego ryki trafiłam do 2 neurologów, usg brzucha, chirurga
dziecięcego, raz robiłam na nim ćwiczenie metodą vojty i skapitulowałam,
dałam spokój z lekarzami, ale nadal jestem niespokojna, może dlatego, że miałam
fatalna ciążę, przeleżaną i przeryczaną....

[ebielo]

dokladnie; dziecko nie placze bez powodu. My mielismy tez takiego wyjca i przy
tym madra polozna. Wyslala nas od osteopaty, bo maly po porodzie (lezal w
pozycji posladkowej i byl za bardzo scisniety) mial sporo napiec miesniowych. W
Polsce niestety bardzo rzadko mozna znalezc tego specjaliste (mieszkamy w DE).
Pomoglo, choc czekaja nas jeszcze wizyty. Polecam ksiazke Harvey Karpa; "the
happies baby on the block" ( nie wiem, czy ksiazka jest po polsku). Jego metoda
dziala. Karp wychodzi z zalozenia, ze nie ma fizjologicznego uzasadnienia dla
kolek etc. Przyczyny tkwia gdzie indziej i nie nalezy sluchac ciotek, matek
babek itd., ktore twierdza, ze dzieci rozpiescimy, zepsujemy i maluchy sobie
musza pokrzyczec. W niektorych kulturach dzieci nie krzycza.

[emma_euro_emma]

Dziecko może mieć "ognisty temperament" i być bardzo żywe, nadpobudliwe i
ciekawe wszystkiego (czyt. "nie usiedzi ani chwilę w jednym miejscu). To wynika
z charakteru. Ale raczej nie marudzi i nie płacze bez powodu.
Np. moja siostrzenica tak marudziła i po kilku m-cach miała zrobiony posiew
moczu. Okazało się, że ma bakterię i to dlatego była taka nieznośna.

[hancik5]

Małpo kochana, będzie lepiej, będzie. Moje dziecko to był wrzaskliwiec,
niecierpliwiec, marudnik itp, itd....
Ja byłam ledwo żywa, rodzice mi życie uratowali...
Słodkości dziecko nabrało po dwoch latach około i słodkie jest do tej pory...
Złotko mam teraz w domu.
Trzymaj się !!!!!!!

[nikaaa81]

Moja Wiktoria ma 13 miesiecy i jest dzieckiem które potrzebuje żeby poświęcać
jej dużo uwagi ! Czasami się zastanawiam czy to się kiedyś zmieni !!!!

[malpa513]

o boże dziękuje za pocieszenie, myslę że masz racje, bo moja mała tez ma
czasami przebłyski "słodkości" ale na razie trwają bardzo krótko...

do emmaeuroemma

[malpa513]

hej! a powiedz mi czy badanie ogólne moczu tez wykaze ewentualne bakterie, bo
ja wczorajj zrobilam takie wlasnie badanie, nie pomyslalam zeby robic posiew, a
czy posiew robi sie tak samo, tzn czy wystarczy normalny pojemnik na mocz czy
musi byc jakis specjalny bardziej sterylny??

[emma_euro_emma]

Musi być posiew, ogólne nie wystarczy. Posiew musi być jałowy. W aptece mówi
się,że na posiew i dadzą sterylny pojemnik. Tylko jest ciężko z łapaniem,
szczególnie u dziewczynek. Pojemniczek trzeba otworzyć tuż przed łapaniem. Mało
tego, nie można dotknąć skóry dziecka. I trzeba najpierw umyć i wytrzeć
cipeczkę małej. Także ciężko jest. Proponuję rano, po obudzeniu wsadzić pod
prysznic, szybko podmyć i puszczając wodę czekać...
Wiem, że są jeszcze jakieś woreczki, które się przykleja, ale nie stosowałam,
więc nic nie piszę na ten temat.
A posiew zawsze warto zrobić, bo bakteria w moczu często jest przyczyną różnych
dolegliwości.

[mazajac]

mój ma prawie rok i jest podobnie, w łóżeczku drze się jak opetany a jak go
puszczam samego to też zabawi się na chwilę,

[becia_bs]

Dziewczyny, a jak reagujecie na te marudzenia, jęki itp.? Bo ja ciągle miotam
się między zajmowaniem czymś/ uspokajaniem a nie reagowaniem. Trochę pomaga nam
smoczek, który niestety jest bardzo często w użyciu - przedłuża czas zabawy w
łóżeczku o kilka, kilkanaście miunut (podobnie na spacerze). Ale i tak mam cały
czas wątpliwości, co robić. Ostatnio mam koncerty przy każdym szykowaniu się do
jedzenia i jedzeniu (sadzanie w krzesełku, przypinanie, zakładanie śliniaka,
karmienie). Mała wyje, a nawet czasami rzuca się na krzesełku. Na początku
próbuję ją czymś zająć, ale w końcu sama tracę cierpliwość. I mam ochotę po
prostu zignorować jej histerie. A Wy jak postępujecie?

[purple75]

Mój mały też był strasznie marudny. Piszę 'był', bo jest coraz lepiej. Najpierw
były mega kolki. Ryki i spazmy przez kilka godzin. Nic nie pomagało. Trochę
ulgi przyniósł Gripe Water. Po 3 miesiącu kolki minęły, ale dalej marudził.
Zabawy solo praktycznie nie było, trochę zajmował się karuzelą, aż w końcu ją
zepsuł. Na brzuchu - ryk, na plecach - ryk, zakładanie śliniaka - ryk,
ubieranie - ryk. Stawałam na głowie jak go zabawić, żeby nie ryczał. Najlepiej
wychodziło noszenie na rękach. I tak było do końca 6 miesiąca. Teraz mały ma
7,5 miesiąca i w ciągu dnia prawie nie marudzi. Bawi się sam w łóżeczku,
uwielbia 'ćwiczyć' na brzuszku. Czasami tylko się wścieka - jak go przwijam,
ubieram, albo zabiorę mu coś, co akurat udało mu się wziąć do rączek. Ale
generalnie jest naprawdę bez porównania lepiej niż kiedyś. Mój sposób na
terrorystę - ignorowanie humorów. Jak ryczy udaję, że nie robi to na mnie
żadanego wrażenia, zachowuję się tak jakby nie ryczał. Uśmiecham się do niego,
przytulam, gadam. Nie wiem czy to dobra metoda, ale mały jakoś zaczyna panować
na emocjami.

[mika99]

jakbym czytała o swoim, ma 9-mies i wszystko jest git dopóki jestem z nim a jak
tylko wyjdę z pokoju to krzyk, jeżeli zabawiała bym go 24h to byłby
najcudowniejszym dzieckiem pod słońcem no ale......

[lilacz]

cóż czytając wcześniejsze listy trochę mi lżej, bo mój mały też od urodzenia
jest płaczliwy i marudny.Każda zmiana wywołuje dłuższy lub krótszy płacz(teraz
ma 4,5 m).Ale na pocieszenie dodam,że z tygodnia na tydzień jakby mniej
dokazywał (albo ja bardziej sie przyzwyczajam?)Głowy do góry

[agata311201]

Mój synek ma 4,5 m-ca i też maruda.

U mnie natomiast problem polega na marudzeniu, a raczej przeraźliwym płaczu z
elementami zanoszenia się w czasie podróży samochodem w foteliku albo na
spacerze w wózku. Zarówno wózek, jak i fotelik to jak płachta na byka. Nie wiem
co robić, z wózka wyjmuję, ale przy jeżdzie samochodem to nie da rady. Staram
się podróżować w czasie snu, ale nie zawsze da się połączyć wyjście z domu ze
snem.

pozdrawiam
mamacia Bartoszka (31.12.2001) i Fabianka (01.02.2007)

[malgos_79]

mam to samo, dziewczyny. Mój synek ma 10 m-cy, i od urodzenia jest taką
marudką. Leżeć źle, na brzuchu źle, na pleckach źle, w łóżeczku źle, na kocu z
zabawkami źle, dobrze jak mama ciągle pajaca z siebie robi, nosi, prowadza za
rączki itd. W nocy po kilka razy się budzi. Czasem już nie mam ochoty i siły
się do niego uśmiechać i ćwierkać bez przerwy.Czasem krzyknę,co też jest bez
sensu, ale jestem zmęczona i zła . Już wierzyć mi się nie chce , że to się
kiedyś zmieni. Moja cała rodzina jest od nas oddalona o 500 km, więc od rana do
późnego popołudnia jesteśmy we dwójkę. Gdybym tak cały czas zabawiała małego to
pewnie byłoby nieźle, ale i mi już czasem brakuje sił i pomysłów, no i tak
sobie myślę, czy jak faktycznie posiedzi sam na kocu z zabawkami, czy w
lóżeczku, gdzie juz sobie staje, chodzi to taka krzywda dla niego - no chyba
nie.

U nas to samo....

[joasia81]

Mały ma 9,5 mca ciągle wyje, popiskuje. Na pare minut czymś uda mi sie go zająć
bawi się wszystkim czym się da: pilotem, telefonem, drewnianymi kuchennymi
łyżkamy, pudełkami plastikowymi, cokolwiek mi wpadnie w ręce i jemu nie zrobi
krzywdy. Był okres że papierki, gazety były super ale teraz mały ma 7 zębów i
poprostu wszystko odgryza i łyka więc gazety odpadają. Nudzi mu się wszystko w
tepie ekspresowym a jak coś nie jest po jego myśli lub za długo na coś czeka to
wpada w taka histerię że aż się zanosi i trzeba mu dać klapsa albo wystraszyć
bo potrafi przez pare sekund nie nabrać powietrza i sinieje. Tragedia.
Moja mama powiedziała że to to taki okres że dziecko zaczyna coraz więcej
rozumieć zdaje sobie sprawę z różnych rzeczy, wie jak przywołać matkę "do
porządku" rykiem oczywiście, dziecko poznaje wiele emocji nad którymi nie
panuje ma mętlik w głowie i dlatego jest ryk, bo sam nie wie czego chce. U nas
to własnie chyba jest, czasami wygląda że mały chce jeść, spać, bawić się
jednocześnie.
Jakoś sobie radzimy i czekamy aż minie.
Aha u nas wózek to jedyna deska ratunku spacerówka przodem do kierunku jazdy
widac ludzi, auta i w ogóle może tak jechac 5 godzin ze spaniem na przemian i
swoimi kukurydzinymi chrupkami.
Noszenie na rękach w sklepach jeż jest super ( mały waży 10 kg wieć dla mamy
nie jesy super)

Pozdrowienia i powodzenia

[dorkor33]

Będzie lepiej. Jeszcze dwa tygodnie temu sama by sie dopisała do tego maila.
Moja coreczka ma 10,5 m-ca. Od urodzenia była cięzkim i bardzo absorbującym
dzieckiem. Płakała, kwękała, jęczała all day long... czasami mało mi głowa nie
pękła od tego jej zawodzenia - nie pozwalała się zostawić samej w pokoju, w
ciągu dnia nie spała praktycznie wcale, na szczęście spała w nocy - z przerwami
dłuższymi czy krótszymi, ale zawsze to coś... Jak była malutka to zdarzało jej
się spac w wóżku na spacerze - ale co to był za sen - wystarczy, że
przystanęłam na chwilę od razu otwierały jej się oczka. O wejściu do sklepu na
zakupy, posiedzeniu na ławeczce w parku, poczytaniu książki nie było mowy...
Zapomniałam jak się cokolwiek robi wolno - zawsze w biegu jem, śpię, wieszam
pranie, kupuję...
I któregoś dnia niebiosa się nade mną zlitowały! Mam również nieodparte
wrażenie, że łaczy sie to także w sposób znaczący z pojawieniem sie ósmego zęba
(z tego co czytałam w mądrych książkach wynika, że po wyjściu przednich 8
ząbków - następuje dłuższa przerwa zanim zaczna rosnąć tylne). Moje dziecko sie
uspokoiło - zaczęło pięknie jeść i to wszystko (wcześniej nie było mowy o
deserkach czy np. zupkach z pomidorami - za kwaśne i podrażniały jej biedne
dziąsełka), zaczęła spać dwa razy w ciągu dnia - przykład z wczoraj: rano 2,5
godz., po południu 1,5 godz. Ja wiem, ze większość dzieci sama z siebie śpi
tyle, a nawet więcej w ciągu dnia, ale dla mnie to istny cud!!!
Jak czytam Wasze posty, to zauważyłam, że Wasze dzieci sa zazwyczaj 7-10
miesieczne. Więc jesli nie ma innych przyczyn np. choroba, to jest wielece
prawdopodobne, że po prostu dzieciaki męczą rosnące gdzieś głęboko ząbki - stąd
takie marudzenie. Ale w końcu zabki urosną i będzie dobrze!
Cierpliwości anielskiej nam wszystkim życzę!!

[kaszka1980]

wlałaś morze nadziei w moje serce czyli jeszcze półtora miesiąca może masz
rację, bo mojemu wychodzą 4 zęby u góry....ma już 2 na dole, o rany to jeszcze
dwa i będzie lepiej.....

Będzie coraz lepiej

[zuzalus]

Kochane, ja też miałam ciężko z moją Zuzią. Jako noworodek praktycznie nie spała
w dzień- non stop cyc a jak nie to ryk. Dodatkowo kolki i mega ryk. Potem
spodobało jej się noszenie na rączkach a jak nie to ryk. Tak około 4 miesiąca
zaczeła sypiać w dzień ale tylko na spacerze i tylko jak jeździłam wózkiem i oby
nikt nie krzyknął, nie trąbnął albo pies nie zaszczekał bo było po spaniu. Potem
usypiałam ją w dzien w wózku, w nocy spała ze mną i budziła się co chwila na
cyca. Miałam dość, marudna małpka wisząca mi non stop na rękach. Zaczęłam ją
uczyć samodzielnego spania, w 6,5 miesiącu odstawiłam od piersi, wszystko poszło
gładko. Ale jak była marudna tak była nadal, niewiele się zajmowała sobą, ja nie
miałam czasu na nic, wszystko w biegu, szybko i na "wczoraj".
I powiem wam że to już za mną Mała skończyła niedawno 10 miesięcy jest kochaną
przylepą i pieszczochą ale już nie marudą- oczywiście zdarzają się słabsze
chwile zwłaszcza że wychodzą jej górne dwójki ale jest o niebo lepiej. Chodzi
sobie przy meblach, bawi się, na spacerkach śmieje i cieszy do wszystkich i
wszystkiego. W dzień śpi dwa razy 2,5 godz i 1,5 godz, noce pięknie przesypia
sama w łóżeczku. Czasem się buntuje jak czegoś nie wolno albo coś jej zabieram
lub karzę- np. położyć się do przewijania ale poprostu wtedy to ignoruje i
naprawdę szybko jej to przechodzi bo widzi że mnie to już nie rusza. Czasem
odwracam jej uwagę jak naprawdę zaczyna się jakaś histeria ale to naprawdę
bardzooooo sporadycznie. Ja też nie miałam nadzieji ze będzie lepiej ale jest i
bardzo się z tego cieszę. Moja Córcia jest kochana i coraz grzeczniejsza. Jestem
serduchem z Wami aby Wasze Pociechy szybko wyrosły z tego marudzenia.

Dużo uśmiechu Wam życzę i wytrwałości - będzie coraz lepiej
Ola