Nie wazne JAK a KIEDY uczyc samozasypiania !

[drzoana]

A wiec tak w skrocie.
Tytul ksiazki "Bed timing" Autor Marc Lewis

Autor opisuje wiele roznych metod samozasyiania. Glowna mysl
przewodnia tej ksiazki: nie jest tak wazne JAK uczyc samodzielnego a
KIEDY to robic. Ja ososbiscie mam prawie wszystkie ksiazki wydane na
ten temat przeczytane, wiec moge stwierdzic, ze informacje zawarte w
tej ksiazce na pewno sa bardzo przydatne dla kogos kto pierwszy raz
ma do czynienia z tym tematem. Wiele ksiazek opisuje tez jak uczyc
aby dziecko samodzielnie zasypialo i przesypialo noce, ale w
zasadzie nikt konkretnie nie pisze kiedy mozna to robic i kiedy jest
najlepszy okres dla dziecka aby to robic ( niektorzy autorzy
sugeruja rozne okresy rozwojowe, ale nie uzasadniaja tego w zaden
konkretny sposob). Oprocz opisu wszystkich metod nauki
samozysypiania, autor koncentruje sie tez na streszczeniu etapow
rozwojowych u dzieci w wieku 0-3 lata. Autor jest profesorem na
Uniwersytecie Toronto - jest psychologiem dzieciecym. Biorac pod
uwage te etapy rozwojowe u dzieci, autor stwierdza, ze czasami nie
mozna i nie warto uczyc w danym momencie dzieci samozasypiania bo
moze to byc nawet dla nich niekorzystne. Obierajac dobry moment na
nauke samodzielnego zasypiania jest wieksza szansa na to, ze nauka
sie uda przy najmniejszej ilosciu stres.

A wiec.. najlepsze okresy na nauke samozasypiania to:

2.5 - 4 miesiace (generalnie jeszcze jest wczesnie na
jakiekolwiek metody, ale niektore dzieci juz sa na to gotowe - autor
generalnie nie rekomenduje wystawiac dziecka na taki stres)
5.5 - 7.6 miesiace (wedlug autora jest to okres IDEALNY aby
uczyc dziecka samodzielnego spania, zasypiania i przesypiania nocy
bez pomocy zewnetrznych smoczek, mama, butla etc.)
12-16 miesiecy (ostatnia szansa na to, aby nauczyc jeszcze
dziecka pewnych dobrych nawykow.. jesli nie zrobilo sie tego do 18
miesiaca zycia, dziecko moze miec do konca problemy ze spaniem przez
cale swoje dziecinstwo).
22-27 miesiecy ( relatywnie stabilny okres w rozwoju dziecka,
jest jeszcze jakas szansa aby nauczyc dziecka samozasypiania i
przesypiania nocy)

Tak tak w skrocie.. jak sa jakies konkretniejsze pytania.. .chetnie
odpowiem

[drzoana]

UWAGA !!!!
Absolutnie najgorszy czas na rozpoczecie nauki samozasypiania
to 8-11 miesiecy. . Nie powinno sie wtedy tego robic. Dla
dziecka to najgorszy okres na nauke jakiejkolwiek samodzielnosci.
Przeczekac do 12 miesiaca zycia.

[carolinecat]

logiczne, bo wtedy zaczyna się faza lęków separacyjnych.

[tijgertje]

no coz, co czlek to inna opinia. Dzieci i zycie jednak nie zawsze
wiedza, co w madrych ksiegach pisza Mojego syna nauczylam
samodzielnego zasypiania jak mial 10 miesiacy, tuz po wyjsciu ze
szpitala po 3 tygodniach. Madtry profesor pewnie by mnie na stosie
kazal za to spalic, ale moje plecy odmowily posluszenstwa,
podniesienie dziecka to byl bol nie do wytrzymania rozlozylam u
mlodego materac, lezalam kolo lozeczka, jak sie budzil, to gadalam
do niego, spiewalam, glaskalam przez szczebelki, nastepnej nocy jak
zasnal, to wychodzilam, jak sie budzil, wracalam, uspokajalam, ale
nie wyjmowalam z lozeczka i tak przez 3 noce. Potem odprawialismy
wieczorne rytualy, mlody dostawal buziaka od mamy i taty, kladl sie
i zasypial niemal natychmiast. Teraz ma 5 lat i nawet w hotelach, w
w odwiedzinach u rodziny, mimo,z e czasem jest glosno, to po
polozeniu do lozka czasem sobie pospiewa i pogada, innym razem
niemal natychmiast zasypia. Najzabawniejszy jest w samochodzie. Jak
gdzies dalej jedziemy, to mowi: "mamo, teraz jestem zmeczony i bede
spal." Jeszcze dobrze zdania nie skonczy i juz chrapie

[leneczkaz]

Moje dziecko od początku śpi w swoim łóżeczku.
Skończył niedawno 7 m-cy.
Od 2 miesięcy śpi sam, we własnym pokoju.
Nie wstaje na jedzonko od ponad 3 m-cy.

Świadomie od początku uczyłam dziecko spania we własnym łóżeczku (w nocy, w
dzień wszelakie przytulanki u nas na łożu).

Mnie rodzice nie uczyli spania oddzielnego- pozostawili wybór mi.
Spałam sobie z rodzicami jako niemowlę, dziecko..
Do 12-tego roku żcyia spałam z mamusią (taaaaak to oczywiste, że nie mam
rodzeństwa!).. A do 16 jeszcze zdazalo mi sie 'wygonic' tate z łóżka ;p

Także uważam, że mimo całej miłości i przywiązania do dziecka w 'zdrowej'
rodzinie dzieci śpią oddzielnie.

[linkap_wawa]

Moj synek ma 4,5 miesiaca i niestety prawie zawsze domaga sie usypiania na
rekach. Metody Tracy HOgg odpadaja, bo jak tylko odkladam go do lozeczka zaczyna
sie placz ze lzami jak groch i ksztuszeniem sie a potem zeby go uspokoic
potrzeba dwa razy wiecej czasu, niz samo usypianie. Jestem zatem ogromnie
ciekawa jakie metody opisuje autor, o ktorym piszesz. Tym bardziej ze wedlug
tego co podajesz niedlugo bedzie ten najlepszy czas na nauke.

Z ciekawości

[kammik]

A tak zasadniczo, to w czym jest problem, że dziecko, powiedzmy przez rok czy
dwa potrzebuje czyjejś obecności do zaśnięcia? Pytam, bo moje starsze tego
potrzebowało gdzieś do 2-3 roku, później nie potrzebowało, tylko lubiło, jak
ktoś był przy nim. Spał potem jak zabity, nigdy żadnych problemów. Młoda ma na
razie 5 miesięcy, zasypia albo w chuście, albo przy piersi i widzę u niej oznaki
"dojrzałości do zasypiania" - czasem po jedzeniu po prostu odwraca się i zasypia.
Dobrze zrozumiałam, że Pan Profesor twierdzi, ze jeśli się dziecka nie "nauczy"
(cudzysłów, bo to nie nauka, tylko zmuszanie) samodzielnego zasypiania, to umarł
w butach, już do osiemnastki będzie mamuchy potrzebował? Luuudzie, co to za
frajda, życie z gwizdkiem i zegarkiem w ręku, z pierdylionem książek o
zasypianiu. Lepiej jakiś kryminał sobie poczytaj

[mad_die]

Widzisz, to jest problem naszej cywilizacji, naszego niby rozwiniętego
społeczeństwa.
Poczytaj sobie "W głębi kontinuum":
loveindustry.pl//files/book.pdf
Tam znajdziesz odpowiedź na to pytanie

[drzoana]

Problem w tym, ze ciezko sie czyta ten kryminal, jak sie samemu nie
jest wyspanym, jak sie zyje w ciaglym stresie, ktory spowodowany
jest wstawaniem w nocy do dziecka, godzinnymi usypianiami etc.
Jak dziecko umie samozasypiac i radzi sobie z samodzielnym powownym
zasypianiem jak sie obudzi w nocy, to jest to nie tylko z pozytkiem
dla mamy ale i dla tego dziecka. Lepiej sie wysypia, nie przezywa
stresow zwiazanym z pojsciem spac i naglym odkryciem ze jest same w
srodku w nocy.
To nasza europejska kultura wyjatkowo cieplarnianie obchodzi sie z
dziecmi. W wielu prymitywnych kulturach dzieci duzo wczesniej sa
zostawiane same sobie, nie maja tyle uwagi i poswiecenia ze strony
matek.. .bo zwyczajnie nie ma na to zasobow i czasu.

[mad_die]

Dzieci prymitywne nigdy nie są zostawiane same sobie - bawią się z innymi
dziećmi, pod czujnym okiem matek. I śpią w jednym pomieszczeniu, często na
jednym posłaniu z całą rodziną. I mieszkają w jednej chacie z rodzicami i
dziadkami i rodzeństwem a często nawet z kuzynami i ciotkami i wujkami.
To nazywasz "byciem sam na sam"?

Ale w cywilizowanym świecie matka musi mieć czas na makijaż, na kawkę, na
gazetkę itp. - słowem, na życie, jakie miała PRZED dzieckiem. Więc dziecko musi
jeść wg zegarka, spać wg zegarka, i najlepiej odzywać się wg zegarka...

[imrozowa]

A czy to coś złego, że matka chce mieć czas dla siebie, męża itd.? Jeśli jest
dobra matką za dnia i dba o swoje dziecko zapewniając mu wszystkie potrzeby to
chyba może pozwolić sobie na tę odrobinę luksusu
Poza tym pewnym okresie dziecko musi się nauczyć bycia sam na sam ze sobą.

[mad_die]

Nie no jasne, że to nic złego, jeśli nie odbywa się to kosztem dziecka.
Bo na wszystko w życiu jest czas, na samodzielne zasypianie również.

[semi-dolce]

> Problem w tym, ze ciezko sie czyta ten kryminal, jak sie samemu nie
> jest wyspanym, jak sie zyje w ciaglym stresie, ktory spowodowany
> jest wstawaniem w nocy do dziecka, godzinnymi usypianiami etc.

Żaden problem, wystarczy spać z dzieckiem.


> To nasza europejska kultura wyjatkowo cieplarnianie obchodzi sie z
> dziecmi. W wielu prymitywnych kulturach dzieci duzo wczesniej sa
> zostawiane same sobie, nie maja tyle uwagi i poswiecenia ze strony
> matek.. .bo zwyczajnie nie ma na to zasobow i czasu.

W kulturach prymitywnych przez mniej więcej pierwszy rok życia dziecka jest ono stale noszone przez matkę. I z nią śpi. W kulturze europejskiej uczy się dzieci spac same w osobnym pokoju i wmawia się matkom "nie noś, bo przyzwyczaisz". To kultura europejska zostawia dzieci samym sobie. I te dzieci są dużo bardzije płaczliwe, marudne i paradoksalnie dużo później samodzielne, niż dzieci prymitywnych plemion, czy tez dzieci świata zachodniego, których matki sa na tyle mądre by nosić, tulić, spać i być przy swoich malenkich dzieciach. Ot trzeba wybrać co jest ważne - wywalczona z dzieckiem godzina "wolnego" dziś czy szczęśliwy, zdrowy psychicznie i pewny siebie człowiek, na jakiego wyrośnie dziecko w przyszłości.

[faq]

> Żaden problem, wystarczy spać z dzieckiem.

otoz nie wystarczy czasem

[semi-dolce]

No wstawać do dziecka nie trzeba wówczas, wystarczy ręką sięgnąć.

[faq]

no wlasnie mowe, ze nie wystarczy sa egzemplarze drace sie wtulone w mame..

[kammik]

Paczpani, moja córeczka budzi się w nocy po kilka razy, a my jakoś nie żyjemy w
ciężkim stresie. Wieczorem usypianie jej zajmuje 15-min-pół godziny. Jeśli
dłużej - to znaczy, że coś jej dolega. Śpi z nami, więc żadnych nocnych stresów
nie przeżywa. Wysypia się lepiej niż znakomicie, bo często już o 4.30 jest
wesolutka i gotowa do zabawy
W prymitywnych kulturach być może matki poświecają dzieciom mniej uwagi w naszym
rozumieniu - ale na pewno nie pozostawiają ich samym sobie! Dziecko do mniej
więcej roku jest cały czas przy matce, zazwyczaj na jej plecach. UCzestniczy w
ten sposób w życiu całej społeczności, ale nikt nie zostawia go w samotności!
Po co zmuszać dziecko do zachowań, do których samo dorośnie? Nie nakarmię mojej
córki schabowym, bo jej żołądek tego nie wytrzyma, nie posadzę na nocniku, bo
jej strzeli kręgosłup. Ale fakt, szkody na psychice nie są tak spektakularne.

> To nasza europejska kultura wyjatkowo cieplarnianie obchodzi sie z
> dziecmi.

Uhm. To nasza europejska kultura wymyśliła samodzielne zasypianie, milion
podręczników pod jednym hasłem "jak sprawić, żeby dziecko przestało cię
potrzebować i domagać się uwagi" i to u nas noszenie i przytulanie uważa się na
fanaberię.
Ale spoko, wyznam ci szczerze, że zasadniczo zwisa mi kalafiorem, że ktoś traci
tyle czasu i energii na coś, co i tak z czasem by nastąpiło.

[carolinecat]

> To nasza europejska kultura wyjatkowo cieplarnianie obchodzi sie z
> dziecmi. W wielu prymitywnych kulturach dzieci duzo wczesniej sa
> zostawiane same sobie, nie maja tyle uwagi i poswiecenia ze strony
> matek.. .bo zwyczajnie nie ma na to zasobow i czasu.

czytam i oczom nie wierzę! co za bezeceństwa wypisujesz? a słyszałaś kiedyś o dr
Schreberze?
jego chore zalecenia do dziś pokutują w tzw. ucywilizowanych społeczeństwach
(sama bez przerwy słyszę: nie śpij z dzieckiem, nie karm na żądanie, nie reaguj
na płacz, dziecko to mały terrorysta, itp. bzdury), ale na szczęście od tych
metod się powoli odchodzi na rzecz, nazwijmy to, instynktownych, które są o
niebo lepsze dla rozwoju dziecka, jak i zdrowia psychicznego malucha i matki.

pytanie

[oda100]

moj syn ma 3,5 roku i zasypia kiedy glaszczemy go po
plecach/opowiadamy bajke/czytamy ksiazke.

w zwiazku z tym, ze nie uczylismy go samozasypiania, nie
przeszakdzalo mi ze do 3 roku zycia usypial przy mojej piers i teraz
musimy te 5 minut mu poswiecic (my bidule, cierpietnicy) czy wobec
tego on juz nigdy nie nabedzie tej umiejetnosci? i jakie to ma
znaczenie dla dziecka, jego rozwoju, ze nie zasypia samo majac rok
3 albo 4, czy wyrzadzam mu krzywde?
Przynam, ze nie czytalam wielu poradnikow jak mam usypiac moje
dziecko, pytam z ciekawosci.

[memphis90]

czy wobec
> tego on juz nigdy nie nabedzie tej umiejetnosci?
Nie martw się, kiedyś na pewno Twoją pierś zastąpi piersią jakiejś
koleżanki

[memphis90]

czy wobec
> tego on juz nigdy nie nabedzie tej umiejetnosci?
Nie martw się, kiedyś na pewno Twoją pierś zastąpi piersią jakiejś
koleżanki

[faq]

a ja umieram z ciekawosci po co na temat trudnousypiajacych dzieci zawsze sie
wypowie jakas szczesliwa mama, ktorej dizecie przez rok czy dwa potrzebuje li
tylko czyjejs obecnosci a 5 miesieczna cora po prostu czasem odwraca sie i
zasypia? Po co? Zeby innym powiedziec, ze sie ma fajnie? No to taka inna mowi,
ze nie zawsze sie ma takiego fuksa. Ty mialas w przypadku obu dzieci, ja zas
tylko przy jednym. I z doswiadczenia Ci mowie, jesli nie wiesz czym pachnie
dziecko nieusypiajace, to nie zrozumiesz, ze w pewnym momencie ozlocilabys
kogos, kto da choc cien nadziei, ze dziecie zasnie wczesniej niz po godzinie
ryku, zasnie na dluzej niz polgodziny itp.

[kammik]

Spieszę uratować twoje życie. Oczywiście, że jestem szczęśliwą mamą i nie ma to
nic wspólnego z tym, jak śpią/spały moje dzieci. Pisząc "obecność przy
zasypianiu" nie mam na myśli li i jedynie leżenia czy siedzenia przy dziecku.
Noszenie, bujanie, lulanie, śpiewanie, głaskanie, ssanie - dużo można by
wymieniać. Córeczka w ciągu dnia rzadko śpi dłużej niż pół godziny, a przez
kilka tygodni miała fazę budzenia się w nocy co kilkadziesiąt minut. I co,
miałam się wieszać? Wystarczyło przeczekać. Teraz się budzi najwyżej kilka razy,
dostaje pierś i śpi dalej. Dla mamy, która naczytała się Książek o Spaniu byłby
to niewątpliwie powód do zmuszania dziecka do samodzielnego zasypiania. A
wystarczy spojrzeć na malucha jak na zmieniającą się ciągle istotkę, która ma
swoje prawa i potrzeby. Że nie zawsze są zgodne z naszymi? Nikt w końcu nie
obiecywał, że będzie lekko.
Aha, syn pierwszą noc bez pobudek przeżył jak miał grubo ponad dwa lata. Więc
nie pisz mi o 'fuksie'.

[faq]

niestety dalej nie uratowalas.. wystarczy wyobrazic sobie, ze NIC nie pomaga.
Masz wrezszczacego ssaka, nieumiejacego zasnac. O tym pisze, a nie o synciu
ktory majac ponad dwa lata sie budzi. Moja starsza ma prawie cztery i potrafi
wolac mamo! niemal co noc. I co? i pstro, tez wstaje i nie wieszam sie.

Probuje Ci uswiadomic, ze takie nonszalanckie podchodzenie do problemu
nieznanego Ci z autopsji jest co najmniej nieeleganckie. Kilka tygodni budzenia
sie co kilkadziesiat minut a ja mowie o kilku juz miesiacach, w czasie ktorych w
nocy najdluzsza drzemka miala 30 min.

Wiec daruj sobie takie protekcjonalne teksty, bo nie masz pojecia o czym piszesz.

> Nikt w końcu nie obiecywał, że będzie lekko.

Uwielbiam ten teks, matek-polek, zwykle w koncu pada. A i wez po uwage, ze
jednak masz lekko.

Ale rozwiazan mozna szukac? Wiec i mozna naczytywac sie ksiazek o spaniu, w
czymm Cie boli to, ze ktos probuje rozwiac problem?

[kammik]

Drążysz temat po to, żebym ci przyznała rację, tłukła się po biuście z zaśpiewem
"o ja niedobra, czego ja się czepiam". Wiem, co to znaczy nie spać w nocy dłużej
niż kilkadziesiąt/kilkanaście minut przez więcej niż kilka tygodni. Clue jednak
polega na tym, że nie drę sobie włosów z głowy, a starszakowe niespanie nie jest
jedynym wspomnieniem z jego dzieciństwa. Tak samo jest teraz z córką - rzadko bo
rzadko, ale czasem wrzeszczy i nie może zasnąć. Czasem śpi tylko na rękach, bo
nie da się jej odłożyć. Tyle że nie przyszło mi do głowy, żeby ją zmuszać do
spania przy pomocy jakichś tam metod - taki egzemplarz i tyle. Często ma ochotę
spać tylko z piersią w buzi przez całą noc. No i co? I nico, wolę jaśniejszą
stronę mocy - dwa razy się zdarzyło, że zasnęła sama w wózku, przysłuchując się
rozmowom przy stole, jak pisałam wyżej, czasem w nocy odwróci się i zaśnie.
Możesz uznać, ze mam lekko, zwłaszcza, że dokładnie tak samo uważam. Zasadniczo
zwisa mi kalafiorem co kto czyta, ale o ile lektura Danielle Steel nikomu
krzywdy nie zrobiła, to rozwiązania siłowe w stosunku do niemowlaka owszem.

[faq]

e tam draze.. po prostu dopuszczam mysl, ze ktos moze probowac inaczej, nie
deprecjonujac innych pomyslow. Nawet tych poradnikowych.

hmm..

[camel_3d]

> 2.5 - 4 miesiace (generalnie jeszcze jest wczesnie na
> jakiekolwiek metody, ale niektore dzieci juz sa na to gotowe - autor
> generalnie nie rekomenduje wystawiac dziecka na taki stres)


ja tam mam gdzies stres autora)))) maly nauczyl sie zasypiac po 3 tygodniu.
przeszedl 3 dniowy stres wieczorny. nie pamieta tego za to zasypia od kad mial
3 tygodnie sam w lozeczku.

[embeel]

moja tez zaczęła zasypiać sama, we własnym pokoju po przeprowadzce właśnie w tym
okresie..mam nadzieję, że nie będzie przez to naznaczona na całe życie

[drzoana]

Drogie Panie.
Prosze nie sprowadzac tej dyskusji na manowce. Dla wielu mam,
ktorych dzieci nie nauczyly sie przypadkowo zasypiac same, ciagle
wstawanie w nocy i godzinne usypanie to wielka zmora. Trzeba to
uszanowac ... a nie osmieszac to.

[embeel]

zaręczam, ze moje dziecko nie nauczyło się przypadkowo zasypiać samo.

[drzoana]

super. ciesze sie, ze sie Pani udalo.

[embeel]

kierowałam się głównie własną intuicją, mając na uwadze zasady haptonomii (polecam zgłębienie tej metody, pierwszych w Polsce praktycznie nieznanej).

[camel_3d]

a ja zasada wlasnego wygodnictwa... bo jak poczytalem na forum wypowiedzi mam,
ktore musza 8-9 miesieczne dzieci lulac, bujac, kolysac a dzieci i tak nie spia
to mnie szlag trafil

[semi-dolce]

> kierowałam się głównie własną intuicją,

Brawo. Intuicja i instynkt, jesli pozwolimy im dojść do głosu to nasza, jako
matek, największa mądrość i siła. Szkoda, że tak wiele mam tego nie wie, nie
dopuszcza instynktu do głosu, lekceważy go.

[leneczkaz]

HALLO Czy nikt nie czytał mojego przykładu?
Dziecko samo nie nauczy sie spania a im pozniej sie uczy tym IWKSZY STRES DLA
DZIECKA. Bo ono nie rozumie dlaczego do tej pory spało z rodzicami a nagla won
do swojego pokoju.. Lepiej wyeksmitować dziecko zanim go to zaboli..
Mowie z doswiadczenia wiec mi tu nie dyskutować ;p

[camel_3d]

piwo jej!!!

[leneczkaz]

Trafiłeś w 10-tkę mam kamień w nerce ;p

[camel_3d]

> super. ciesze sie, ze sie Pani udalo.


ja mysle, ze "udanie sie" to slowo wytrych. Po prostu trzeba silnej woli i juz..

[mad_die]

Zmora to jest tylko dlatego, że nie pogodziły się do końca ze swoją nową rolą,
czegoś tam żałują w głębi duszy. I póki się z tym nie pogodzą, to nawet
najbardziej posłuszne, grzeczne dziecko, chodzące wg zegarka itp. nie będzie w
stanie spełnić ich oczekiwań co do macierzyństwa.

[embeel]

wiesz, ja myślę, że zmora jednak nie będzie. Koza nie lubi spać z nami, Stefek
przeszkadzał jej chrapaniem . Drzemać w ciągu dnia, owszem...

[camel_3d]

j mysle, ze zmora jest usypanie dziecka od 19 do 23 przy akompaniamencie placzu,
machania raczkami itd...

[semi-dolce]

Wiesz co nigdy nie uczyłam Borysa samodzielnego zasypiania, nigdy go nie "łamałam", nigdy nie zostawiłam do wyryczenia. Śpi ze mną, ale kłade go spać dużo wcześniej niż siebie. Faktycznie tuż przed zaśnięciem zdarza mu się płakać. Jakieś 3 do 5 minut. I potem śpi. Ja kłade się obok niego dużo później i takiego spiącego przyciągam do siebie i przytulam. Nie budzi go to. Śpi jednym ciagiem od mniej więcej 21 do 8 rano. Nigdy nie usypiałam go 4 godziny jak piszesz, po prostu przytulałam do siebie i czekałam aż mocno uśnie. I jego usypianie to żadna zmora, 10 minut i dziecko spi, a ja mam cały wieczór wolny. Bez przemocy

[atena12345]

mój dzieć nie znosił od poczatku usypiania na rękach - wył jeszcze
bardziej. Kilka krytycznych nocy przespał ze mną i z dnia na
dzień "wyprowadził" sie do własnego łóżeczka. Zasypia bez płaczu w
kilka, czasem kilkanaście minut. Stoję nad jego łóżkiem,
porozmawiamy sobie, pouśmiechamy się, mowię dobranoc i wychodzę.
Jeśli mnie "woła" idę do niego, ale zwykle zasypia szybko.

[camel_3d]

drzoana napisała:

> Drogie Panie.
> Prosze nie sprowadzac tej dyskusji na manowce. Dla wielu mam,
> ktorych dzieci nie nauczyly sie przypadkowo zasypiac same,

moj misio nie nauczyl sie zasypiac sam... zostal nauczony))

[mad_die]

No właśnie, został nauczony.
A ja czekam, aż moja córka dojrzeje do tego, by sama zasypiać. Na razie
dojrzała, by jeść z piersi tylko 4 razy na dobę (ma prawie 16mscy), więc wierzę,
że z zasypianiem pójdzie nam tak samo łatwo. Tylko wszystko w swoim czasie.

[camel_3d]

mysle, ze duzo zalezy od mamy (albo taty. Niektorym nie przeszkadza usypianie
maluszka od 20 do 22 ...a niekotrym tak, bo po calym dniu chcieliby w koncu
odpoczac. A niektre mamy maja problem z usypianiem maluszkow, ktore potrafia
sie wybudzac , plakac, jedzec i wogole..przez poll nocy...

[mad_die]

Wszystko zależy od tego, jakie dziecko (czyli jaki rodzic) i jaka metoda na
usypianie.
Ja od zawsze używam piersi (czego oczywiście tata nie może zrobić ) i w 99%
skutkuje (ten 1% usypia tata, jak ja już nie daję rady). Jak mała była tyci-tyci
to normalne, że zasypianie trwało od 19 do 23 czasami. Potem stopniowo się
skracało, aż do 10 minut teraz. Wszystko w zgodzie z dzieckiem, nigdy przeciwko.

[agamemnonn]

Do 7 m-ca Cycek spał ze mną bo tak chciałam i lubiałam
W dzień został już dawno nauczony zasypiać sam bez lulania i noszenia -> zajeło
mi to 3 dni (bez płaczu i jakiś drastycznych metod)
Od miesiąca śpi sam w łóżeczku. Nie wywarło to na nim większego wrażenia bo
łóżeczko jest blisko naszego łóżka

[dare-czka]

zaloozylam osttnio watek o samodzielnym zasypianiu mojego 11 mies
synka,wpisuje tam jak nam szlo itp.I powiem jedno-rozumiem mamay
ktore ucza niemowlaki tak soac bo kazda matka ma prawo do odpoczynku-
chociaz w nocy,trzeba miec skads sily na caly dzien-ja sie
tegopodjelam-trwa to 1,5 tyg-nie jest latwo ale sie uwzielam i nie
popuszcze.Zaluje ze wczesniej taka nie bylalam zawzieta bo byloby
latwiej, im pozniej tym jest gorzej.I nie mowcie ze to zle,dla
wygody it--owszem-dla wygody,a co w tym zlego???Dla mnie to dla
dobra mnie i dziecka zeby moglo sie tez wysypiac.

[myszabw]

Zgadzam się. Lepiej wcześniej niż później, by starczyło nam sił na bycie z
dzieckiem na całego. Bo przecież dziecko nie tylko śpi, ale się bawi, uczy,
rozwija ruchowo i wymaga przy tym mnóstwo uwagi i zaangażowania. A do tego
trzeba być wyspanym i wypoczętym, w miarę.
Kiedy moje dzieci, naprawdę dobrze zasypiające i śpiące tak w dzień jak w nocy,
zasną wieczorem, z błogością zapadam się w kanapę i ruszyć mi się nie chce.
Jestem zmęczona! Choć z każdym tygodniem odczuwam większą przyjemność
przebywania z dziećmi. Co by było gdybym miała jeszcze ich usypiać przez godzinę
lub dłużej, nosząc na rękach, bujając itp. Nie chodzi o to by dziecko zostawiać
samo w ciemnym pokoju, żeby spało, ale by potrafiło zasnąć bez konieczności
odgrywania tego całego cyrku. Ja często siedzę w pokoju moich dzieci leżących w
łóżeczkach i głaszczę ich po główkach, pleckach, nucę kołysankę. I to już
wystarczy, wiedzą, że jestem z nimi i przyjdę kiedy zawołają. Córeczka od zawsze
spała dobrze, ale synek miał z tym kłopoty i wierzcie mi zaczął dobrze sypiać
dopiero kiedy nauczyliśmy go zasypiać samodzielnie. Wcześniej to była męczarnia.

[myszabw]

>>ten 1% usypia tata, jak ja już nie daję rady<<

W zgodzie z dzieckiem, pewnie tak, bo maluch robi z mamą i tatą co chce, ale
sama przyznajesz, że nie dajesz czasem rady. A gdzie jest napisane, że bycie
rodzicem ma być udręką? Nie zawsze jest łatwo, ale trzeba pomóc tak sobie jak i
dziecku. Niestety niewiele dzieci umie zasypiać samodzielnie od urodzenia,
resztę trzeba tego nauczyć. Czy myślisz, że dziecko które nie może zasnąć przez
godzinę lub dwie, choć pada na twarz jest szczęśliwe, nawet jak mama z tatą go
noszą? Ono chce spać, a nie być noszone. I to niestety wina rodziców, że dzieci
nie uczą zasypiania samodzielnego.

[mad_die]

> W zgodzie z dzieckiem, pewnie tak, bo maluch robi z mamą i tatą co chce, ale
> sama przyznajesz, że nie dajesz czasem rady.

Nigdy nie odniosłam wrażenia, że moja córka robi z nami co chce. Bo to, że nie
może zasnąć (lub nie chce, bo nie jest śpiąca wystarczająco), to nie jest
przecież włażenie nam na głowę.
Mam tak duże zaufanie do swego dziecka, że w życiu nie pomyślałam, że ona może
robić coś "specjalnie", żeby nas zmęczyć czy zdenerwować. Przy niej nauczyłam
się pokory a mój spokój wewnętrzny się jeszcze bardziej pogłębił. I jestem
zadowolona z tego, w jaki sposób ją wychowuję, bo jest pogodnym, zdolnym,
wygadanym (jak na swój wiek) i rozumnym dzieckiem.
I nigdzie nie napisałam, że moje zycie jest udręką, bo to że raz w miesiącu
zdarzy jej się późniejsze pójście spać - bo właśnie coś jej nie pasuje - to nie
oznacza, że ja czuję z tego powodu jakiś ból czy przykrość czy zawód - nazwij to
jak chcesz.
Jeśli moje dziecko nie chce zasnąć, choć widzę, że mogłaby, to znaczy, że coś
jej jest. Dochodzę tego, co jej dolega, a nie noszę jej bezmyślnie, bo przecież
ona musi spać, bo już po 21. Schodzę z nią na dół, i siedzimy sobie razem
wszyscy (tak jakbyśmy siedzieli, gdyby ona spała), póki ona sama nie zdecyduje,
że chce iść spać (lub my nie zdecydujemy, że my chcemy iść spać, wtedy idziemy
spać razem, w jednym łóżku).
I uwierz mi, jeśli ona chce rzeczywiście spać, to zaśnie - ze mną lub z tatą,
ale zaśnie.
I nie czuję się winna, że nie wytresowałam jej do samodzielnego zasypiania jak
miała 4 miesiące czy ileś tam miesięcy. Bo ja patrzę na swoje dziecko i widzę,
do czego w danym momencie ona jest zdolna, do czego dorosła. I jeśli będzie
gotowa na samodzielne zasypianie, z pewnością jej w tym pomogę. Ale nic
na siłę, żadnego męczenia przez 1.5 tygodnia, żadnego płaczu.

[semi-dolce]

No właśnie, ja mam podobną filozofię - nic na siłę.

Nie tresuję dziecka, nie "łamię" go, nie doszukuję sie w jego zachowaniu manipulacji i złych intencji. Bo ich tam nie ma.

Jedyne, co robię, to staram sie wyczuć momenty, w których moje dziecko jest gotowe na kolejne umiejetności. Dawno darowałam sobie czytanie książek co i kiedy dziecko powinno - w tej materii obserwuje syna. No i, na podstawie rozmów z innymi mamami, z pediatrą i tego, co czytam na forum, widzę, że moje dziecko rozwija się bardzo szybko, jest pogodne, bezproblemowe i SAMODZIELNE. Choć ja nigdy nie usamodzielniałam go na siłę, po prostu wychodze mu na przeciw.

W tym wszystkim mamy mniej więcej stały i przewidywalny plan dnia - wiem, kiedy Borys będzie spał, kiedy zgłodnieje, kiedy będzie się bawił. Mimo, że ja tego planu nie wprowadzałam, on to zrobił, a ja zaakceptowałam.

Jasne, bywają momenty gdy jestem zmęczona i padam na pysk. Przy skokach rozwojowych bywają i wówczas odwożę Borysa na pół dnia do mojej mamy a sama odpoczywam. Dotychczas odwiozłam go tak 2 (słownie: dwa) razy, a ma sześć i pół miesiąca. Bo bycie mamą nie męczy. Męczy uciekanie od bycia mamą, walczenie z dzieckiem, brak umiejetności odnalezienia się w nowej roli.

[leneczkaz]

No ja dojrzałam naprzykład.. JAK WYSZŁAM ZA MĄŻ.

To Ty jesteś matką. Idź do psychologa jak tego nie wiesz. Ty jesteś od
podejmowania decyzji.

leneczka

[mad_die]

A to do kogo miało być?

[leneczkaz]

Do mojej kochanej Semi co mnie na MT nawróciła ;p (szyje się.. szyje..)

[semi-dolce]

To ja nie rozumiem??
Do czego dojrzałaś jak wyszłaś za mąż? I dlaczego ja mam iść do psychologa?
Hmm, może nie rozumiem bo:
a) ja nie wyszłam za mąż
b) sama jestem psychologiem

[leneczkaz]

Nie pamiętam.. Coś pewnie majaczyłam.
To teraz pogadajmy jak psycholog z psychologiem
Co czujesz?

[semi-dolce]

> Co czujesz?

W związku z twoim nie pamiętaniem, moim nie zamążpójściem czy z czym?

[leneczkaz]

Z moją chustą co się szyje.

[semi-dolce]

To bez znaczenia. Ważne co ty poczujesz jak już się uszyje i zaczniesz uzywać.

Ps: nie tylko ciebie "nawróciłam". Taką mam znajomą, która nosiła do tej pory w
wisiadełku, a od wczoraj za moja namową nosi w mt. Jest zachwycona

[leneczkaz]

To ja jestem lepsza. Bo ja jestem zachwycona a jeszcze nie noszę
Narazie ćwiczymy z synkiem żabę i szpagaty coby wygodnie w chuście potem było
nóżki rozkładać

[embeel]

Madzia, na pewno nie do Ciebie i Semi...a jeśli już, to nie daj się sprowokować. Nie warto. Sama wiesz najlepiej, że postępujesz właściwie. Ty najlepiej znasz swoją ML i to się liczy.

Semi, dzięki raz jeszcze za mądre słowa. Książki książkami, czy to polskie czy francuskie czy jeszcze inne - ja mam do nich wyraźną niechęć - najwięcej możemy się nauczyć od naszego małego człowieka. Zresztą tak jak i od dużego 'udzia', tylko trzeba się na niego otworzyć.

[ciociacesia]

a ja pamietam jak mnie mama uspypiac nauczyła. bo poskarzyłam sie ze jasno
jeszcze i ze ja nie umiem. powiedziała ze mam lezec i myslec o czyms, wyobrazac
sobie cos i wtedy usne. mysle ze miałam jakies 7 lat

[semi-dolce]

A widzisz, a ja bardzo lubię czytać książki. I czytam mnóstwo (najlepiej pod tym
względem wspominam czas maratonów cyckowych Borysa - miałam tyyyyyyyyyyle czasu
na czytanie). I Tracy Hogg też czytałam. Nie powiem - dobrze się czyta. Jak
każda niezłą powieść s-f.

[duzeq]

Ja sie tutaj z Toba nie zgodze. Tracy nie jest absolutnie powiescia
s-f, tyle ze dla niektorych matek o pomste do nieba wola fakt, ze
Tracy sugeruje nauczyc dziecko spania we wlasnym lozeczku. I samo to
juz nakazuje wpisac ja na czarna liste.
Tyle, ze ile dzieci, tyle matek. Matek, ktore nie musza posiadac
wielkiej intuicji badz byc psychologiem. Matek, ktore nie chca spac
z dzieckiem, bo same nie zmruza oka w nocy. Matek, ktore czuja sie
nieco zagubione na poczatku w nowej roli (pamietam jak w ktoryms
watku odpowiedzialas jakiemus gosciowi (to nie byl camel , ze Ty,
podobnie jak on, nie mialas kontaktu z dziecmi wczesniej, a sweitnie
sobie radzisz, ze hormony i baby-bluesy to bzdura, ze to co to za
problem zajac sie dzieckiem...). I tutaj Tracy moze okazac sie
swietna podpowiedzia - szczegolnie z opisem placzu, z naciskiem na
to, zeby zwrocic uwage na sygnaly zmeczeniowe dziecka, bo to
najczestsza przyczyna problemow ze spaniem etc. Ja chcialam mala
usypiac na rekach i kolysac. Ryku bylo sporo. Oczywiscie bujanie
dzieckiem, ktore jest przemeczone doprowadza do eskalacji
problemu.... Poczytalam, zmienilam taktyke, mloda usypia w 5 minut,
przesypia cala noc bez jedzenia bo tak chciala (4 miechy)... to nie
byla tresura, to bylo podazanie za dzieckiem i jego potrzebami. Spi
sama, umie usnac, chodzi jak szwajcarski zegarek (sama sie tak
wyregulowala, szczegolnei teraz, po skoku...). To co wy takie
oburzone jestescie czasem jak sie mowi o nauczeniu dziecka spac?

Gratulacje, jezeli wiedzialas od samego poczatku i bez czytania
ksiazek ktory jek Borysa to glod, a ktory oznacza zmeczenie. NIe
wszyscy jednak tak maja i nie mow, ze trzeba po porstu "wsluchiwac
sie w dziecko" - wsluchiwac to sie mozna jak sie wie w co nalezy sie
wsluchiwac... To gdzie ta Tracy jest taka s-f?

[leneczkaz]

Ja miałam baby bluesa. 3 dni w których chciałam wykoczyć przez balkon. Nie
polecam ;|

[mamazuzika]

witajcie!ja mialam tak:pierwsze dziecko(dzis 6 latka),sama zasypiala
od urodzenia przy cichej muzyce ,byla butelkowa i lubila duzo spac
,tak jej zostalo do dzis kapiel bajka i spi zawsze o tej samej
porze,nie ma zmiluj.drugie (roczek i miesiac),cyckowy,kolkowy do 6
miesiaca,noszony na rekach ,lulany w kocyku(boszsz co to bylo!),kiedy
po 6 miesiacu wprowadzilam jedzenie zaczal coraz rzadziej budzic sie
w nocy na cyca,az przestalam w nocy mu dawac tylko smoka mial i
zaczal przesypac noc ale nosilam w dzien do spania nadal w tym samym
kocyku,tydzien temu dostalam roztroju zoladka -nie polecam- i nie
mialam sily go nosic ,polozylam sie na lozku ,muzyka,zaciagniete
zaslony ,najpierw ryczal.potem byl zdziwiony i staral sie mnie
obudzic ,sciagal koldre,ciagnal za wlosy -ja twadro nic bez slowa
leze w koncu zrezygnowal kuperek w gore i zasnal!tak teraz usypia a
po chwili klade go do jego lozeczka i tyle

[smerfetka8801]

a moja córka od początku ma własne łózko własny pokój i nigdy jej nie bujałam w
okresach skoków rozwojowych jak miała gorsze dni to była czasem dłużnej
przytulana ale nigdy do momentu zaśnięcia.teraz ma objawy lęku separacyjnego a
mimo to nie dziwi jej ,że zasypia w swoim pokoju tak jak ktoś napisał-najlepiej
wyeksmitować dziecko zanim je to zaboli-czyli od razu

[leneczkaz]

No w końcu ktos się ze mną zgadza.

Ale tu idę w zaparte bo wiem jaką krzywdę rodzice mi (nieświadomie) zrobili
pozwalając mi decydować kiedy się wyprowadzą do swojego łóżka. Kupowali mi co
raz to nowe łóżka, zmieniali wystroje pokoju. Byli bardzo nowoczesni i wlansie
'w zgodzie z dzieckiem i natura' i jak sie budzialm w nocy jak mialam 4-10 lat
to darlam się jakby zarzynali nie rozumiejąc dlaczego zasypiałąm z kimś a budze
się sama..
Pozwolili mi też zdecydować kiedy się rozstanę z butlą. To namyśliłam się ok
6-tego roku.

To my jesteśmy rodzicami! I my wiemy lepiej. Niestety taka prawda i nie ma co
'zwalac' roboty na dzieci bo potem bedziemy do psychologa rzedem prowadzac..

[mondovi]

>jak sie budzialm w nocy jak mialam 4-10 lat
> to darlam się jakby zarzynali nie rozumiejąc dlaczego zasypiałąm z >kimś a
budze się sama..
nie przesadzasz z tym wiekiem? mój niespełna trzy letni syn rozumie, że mama go
usypia, a nie z nim spi. Gdy się budzi, to mnie woła, albo przychodzi i jakoś
nie ma problemu.

[leneczkaz]

No dokładnie tak było u nas (wiem wiem.. dramatyczny opis ;p)
Każdej nocy płakałam, wędrowałam... Aż rodzice uznali, że lepiej jak będę spać z
mamą... I tak już zostało do liceum O_o

[skierka27]

Troche mnie irytują wypowiedzi m.in. leneczkaz...

Owszem,zgodzę się z tym,że dobrze by było,gdyby każde dziecko od początku umiało zasypiać w swoim pokoju...No właśnie,gdyby...

Moja młoda dziś (praawie 7m)umie sama doskonale zasnąć,ale jej pierwsze 4m...Aż strach wspominać.Wiem,że choćbym nie wiem,jak się starała wtedy,nie dałoby rady.I najgorsze,że ona nie chciała ani noszenia,ani bujania,ani wspólnego spania.Ona po prostu się darła i nie spała...Ktoś,kto tego nie przeszedł,nigdy nie zrozumie co znaczy niemożliwość uśpienia własnego dziecka,a tym samym nie będzie twierdził,że to rodzic decyduje...Nie zawsze,oj nie zawsze.I choćbym nie wiem,co wtedy robiła,ona musiała swoje wykrzyczeć.

Choć młoda już jest zupełnie innym dzieckiem,pamiętam doskonale tamten czas i uważam,że niektórym brak wyobraźni,skoro wszystko wydaje im się takie proste.Ot położyć od razy do łóżka,niech śpi...dobre...

[leneczkaz]

Więc się źle zrozumiałyśmy.

Mi raczej chodzi o to aby nie przekładać decyzji o samotnym spaniu na dziecko
oraz aby nie spać z dzieckiem do lat kilku bo wtedy będzie baaaardzo ciężko
przeprowadzić młodziaka do jego własnego pokoju.

Ja akurat miałam aniołka a nie dziecko. Na noc dostawał cycusia, buziaczka, po
czym odkładałam go do łóżeczka i tam w ciągu 3 min. zasypiał. I jest tak do dziś
choć już daleko mu do tego co posiada skrzydła bo poroże wyrosło ;p

[skierka27]

Ok.Rzeczywiście chyba Cię troszke źle zrozumiałamFakt,faktem,że troche Nelci mojej pomogłam w zasypianiu,ale nie wiele.Ona po prostu do tego dojrzała,więc nie było aż tak bardzo trudno.

[asiula1987]

dzieci teraz szybko dorasjata i wszystko szybciej rozumieja

[drzoana]

Swietne!
Dziecko bez wzrocow, modeli, rutyny, zmuszane do wyboru i decyzji,
dziecko, ktore dyktuje rodzicom co ma robic i jak - to dziecko
nieszczesliwe, zagubione, bez poczucia bezpieczenstwa.

[asiula1987]

Ja wogole nie rozumiem po co 50 raz dyskutowac na ten sam temat, przeciez spory
byly o to juz od dawna a mimo to jak czytam wypowiedzi niektorych to
normalnie... sobie mysle kto tu ma ze soba problem co?
mysle tez ze tu jedna z drugą raczej nie wiedza wogole o czym jest duskusja,
skoro piszecie ze dziecku waszemu zajmuje 10 min zasniecie to po ciul wypowiadac
sie na temat probemu zasypiania? skoro naprawde nie macie o tym pojecia, a to ze
wam sie wydaje ze chec odpoczywania chociaz pare chwil co jakis czas jest
wielkim przestepstwem i egoizmem, to o Boże spalcie mnie na stosie, bo niestety
wszyscy potrzebuja czasu na regeneracje a po 1-2h usypiania w ciaglym wrzasku
kreceniu jesli nic nie pomaga to te złote minuty ktore spi aby sie za chiwle z
wrzaskiem obudzic to nie sa w stanie czlowiekowi dac sily...FIZYCZNIE!!! poucz
sie jedna z drugą troszke fizjologii czlowieka to moze przestaniecie pisac takie
bzdety jak to:


Ale w cywilizowanym świecie matka musi mieć czas na makijaż, na kawkę, na
gazetkę itp. - słowem, na życie, jakie miała PRZED dzieckiem. Więc dziecko musi
jeść wg zegarka, spać wg zegarka, i najlepiej odzywać się wg zegarka...

wiesz moze ty nie sprzatasz, nie robisz obiadu ale niektore mamy chca/musza
czasami zrobic cos poza lulaniem placzacego dziecka wiekszosc dnia, ja
mam/mialam szczescie miec prawie idelanie zasypiajace dziecko, ostatnio chyba
skok rozwojowy dopada bo juz musze bujac w wozku w dzien zeby zasnal i nieraz
jest naprawde duzy problem

i wyobraz sobie ze nie wszystkie dzieci wystarczy kolo siebie polozyc poglaskac
i usną, moj by w zyciu tak nie zasnal,
a wiesz dlaczego? bo dzieci kieruja sie przyzwyczajeniami tak samo jak dorosli,
skoro dziecko ma rytm dnia ustalony tzn ze jest przyzwyczajone do tego czy
tamtego, dlaczego niby nie przyzwyczajac do samodzielnego zasypiania? bo co bo
bedziemy wyrodnymi matkami? że o zgrozo dziecko spokojnie zasnelo samo bez
wrzaskow bez rzucania sie i rodzice maja chwile zeby zrobic to czy tamto albo po
prostu odpoczac?
wy tez w takim razie robicie blad bo PRZYZWYCZAJACIE do zasypiania np przy cycu
czy kolo siebie, to tez jest jakas tam technika usypiania i co to jest akurat
dobre tak?
nie kazdy maluch tez jest cyckowy, i co zrobic w takiej sytuacji kiedy karmiace
matki maja swojego uspokajacza?

[asiula1987]

nie dokonczylam
...co zrobic kiedy karmiace matki maja swojego uspokajacza a butelkowe nie? i
nie moga tak na kazde byle piskniecie do cyca?

[semi-dolce]

> skoro piszecie ze dziecku waszemu zajmuje 10 min zasniecie to po ciul wypowiada
> c
> sie na temat probemu zasypiania?

Bo jest bardzo prawdopodobne, że jesli mama nie potrafiaca ułatwić swojemu
dziecku zasypiania zastosuje nasze metody zamiast walczyć z dzieckiem to jej
dziecie też będzie zasypiac w 10 minut.


> wiesz moze ty nie sprzatasz, nie robisz obiadu ale niektore mamy chca/musza
> czasami zrobic cos poza lulaniem placzacego dziecka wiekszosc dnia

Sprzątam, gotuję, maluje się, zajmuję się moimi sześcioma psami, robie zakupy -
wszystko z dzieckiem na brzuchu lub na plecach w chuście. I moje dziecko, od
kiedy tak zaczęłam robic, prawie wcale nie płacze.


skoro dziecko ma rytm dnia ustalony tzn ze jest przyzwyczajone do tego czy
> tamtego, dlaczego niby nie przyzwyczajac do samodzielnego zasypiania?

Bo jest na to za małe.


> wy tez w takim razie robicie blad bo PRZYZWYCZAJACIE do zasypiania np przy cycu
> czy kolo siebie, to tez jest jakas tam technika usypiania i co to jest akurat
> dobre tak?
> nie kazdy maluch tez jest cyckowy, i co zrobic w takiej sytuacji kiedy karmiace
> matki maja swojego uspokajacza?

Nie chodzi o cyca ale o bliskość mamy. Dziecko rodząc się jest już do tej
bliskosci przyzwyczajone i potrzebuje jej nadal tak samo, jak pokarmu czy
powietrza. Z wiekiem jego potrzeba bliskości zmniejsza się i wówczas samo
rezygnuje z usypiania przy mamie i bycia ciagle przytulanym.

[asiula1987]

> Bo jest bardzo prawdopodobne, że jesli mama nie potrafiaca ułatwić swojemu
> dziecku zasypiania zastosuje nasze metody zamiast walczyć z dzieckiem to jej
> dziecie też będzie zasypiac w 10 minut.

nie zauwazylam zebyscie pisaly w sensie zeby pomoc mamom ktore nie moga uspic
dzieci tylko po prostu sa one krytykowane ze wychowuja roboty, sa próżne, i
wogole wyrodne matki, a tylko te ktore uspypiaja przy cycu sa ok
niektore mamy pisaly tutaj ze dzieci nawet na rekach nie potrafia usnac czyli
nie chodzi tutaj tak dokladnie o sama bliskosc (bo mama glaskajaca dziecko
lezace w lozeczku to juz fe?) ile o styl usypiania, nie wiem czy w tym czy to w
innym watku bylo- jedna mama pisala ze nawet przy cycku dziecko juz nie usnie,
czyli twoja teoria sie nie sprawdza

> Sprzątam, gotuję, maluje się, zajmuję się moimi sześcioma psami, robie zakupy -
> wszystko z dzieckiem na brzuchu lub na plecach w chuście. I moje dziecko, od
> kiedy tak zaczęłam robic, prawie wcale nie płacze.
>

no to wg mad_die (nie pam. czy tak jej jest) jestes juz spalona..próżna i
egoistyczna bo masz wolny czas malujesz sie i sprzatasz


> Bo jest na to za małe.

twoje tak zostalo nauczone (moje inaczej i nie bylo wcale za male i jest bardzo
szczesliwym zawsze usmiechnietym chlopcem) pojecia nie masz o innych dzieciach i
zawsze twierdzisz ze dziecko jest za male zeby spac we wlasnym lozku,nie znasz
innych dzieci i nie wiesz czego potrzebuja, na co sa za male a na co nie

tak samo twoje dziecko zostalo przyzwyczajone do zasypiania przy tobie czy tam
przy cycku i to z bliskoscia raczej malo ma wspolnego ile z sama technika i
wygoda, tak samo niektore mamy chca zeby dzieci zasypialy samodzielnie wlasnie
dla wygody bo ani to dla dziecka przyjemne jak sie drze ani dla otoczenia

[semi-dolce]

> nie zauwazylam zebyscie pisaly w sensie zeby pomoc mamom ktore nie moga uspic
> dzieci tylko po prostu sa one krytykowane ze wychowuja roboty, sa próżne, i
> wogole wyrodne matki

To nie sa moje słowa. Pisze o swoich metodach i jakie skutki przynoszą, czasem także o ich naukowych i ewolucyjnych podstawach i o tym dlaczego uwazam je za słuszne - kazda mama majaca problemy może te metody wprowadzić w zycie u siebie i sprawdzić co to da.


nie chodzi tutaj tak dokladnie o sama bliskosc (bo mama glaskajaca dziecko
> lezace w lozeczku to juz fe?)

Ano "fe". Dziecko, nie tylko ludzkie, ale kazdy mały ssak, do prawidłowego rozwoju potrzebuje dotyku, bezpośredniego fizycznego kontaktu całą powierzchnia ciała i bliskosci matki. Głaskanie dziecka leżącego samotnie w łóżeczku tego nie zapewnia.


jedna mama pisala ze nawet przy cycku dziecko juz nie usnie,
> czyli twoja teoria sie nie sprawdza

Bo "moja" teoria obejmuje dużo więcej niz sam moment usypiania. Owa teoria mówi, żeby być z dzieckiem blisko mozliwie najdłużej, by nie zostawiac go samego, by nosic i tulić nie tylko do snu. Wówczas dziecko sie ową bliskościa niejako nasyca i duzo rzadziej ma problemy ze snem, dużo łatwiej bawi sie samo, szybciej (i bezboleśnie) staje sie samodzielne i ogólnie mniej płacze.


> no to wg mad_die (nie pam. czy tak jej jest) jestes juz spalona..próżna i
> egoistyczna bo masz wolny czas malujesz sie i sprzatasz

Tak. Z dzieckiem w chuście


pojecia nie masz o innych dzieciach
> i
> zawsze twierdzisz ze dziecko jest za male zeby spac we wlasnym lozku,nie znasz
> innych dzieci i nie wiesz czego potrzebuja, na co sa za male a na co nie

Jakies tam pojęcie mam z racji wykształcenia. Kazde ludzkie niemowle jest na to za małe. Tak zostaliśmy stworzeni. Dzięki temu przetrwalismy jako gatunek do dziś. Prawie kazde niemowlę da się jednak złamac i wytresować. Jedne walczą mniej inne bardziej, jedne dłużej inne krócej. Wszystkie na tym traca, choć często te straty widać dopiero po latach i mało kto wiąże je z tym okresem życia.


> tak samo twoje dziecko zostalo przyzwyczajone do zasypiania przy tobie

Tak, zostało przyzwyczajone. Przez 9 miesięcy ciąży. Twoje też.

[leneczkaz]

Semi.. Nie przesadzaj. W Polskiej szkole jesteś uczona to nie znaczy, że cała
psychologia mówi 'be' spaniu oddzielnemu.
W USA to norma i nikt nie uczy wkładania sobie dzieci do łóżka. Co jak sie ma
5-raczki? Fcuk, łóżka nie starczy !
Kontakt cielesny z matką nie ogranicza się do nocy. Moj syn się 'wala' po łożu
ze mną całe dnie, przytula się, tańczymi, kąpiemy razem, fikami, cuda na kiju
razem i w kontakcie cielesnym..
Nie ma co generalizować.
Moj syn od malego chetnie zaypial w lozeczku.
wlasnie teraz padl przy butki i odlozylam go do lozeczka, otworzyl oko czy jest
aby napewno u siebie, buziaczek i śpi.
I tak było od początku.
Nigdy nie wykazał chęci spania z nami choć kilkakrotnie wkąłdałm go rano do nas.
To patrzyl jak na durnia ze ja mu spac 'kaze' a on nie u siebie. I sie bawil..
Rano jak sie zbudzi to ląduje u nas ale tam nie zasnie.. Budzi mamusie i czas na
zabawy

[semi-dolce]

Tyle że pięcioraczki to nie norma

Widzisz tylko wiele mam "nie nosi, bo przyzwyczai", nie reaguje na kazdy płacz -
bo to szantaż i wymuszanie, nie karmi na żadanie, bo w ksiązce napisali, że
dziecku wystarczy co 4 godziny, kąpanie się z dzieckiem to tez rzadkość bo po to
ma wanienke by z niej korzystać, i najlepiej zeby dziecko samo zasypiało a w
dzien samo sie bawiło nie angażując zbytnio uwagi mamusi. No i trzeba je tego
nauczyć i usamodzielnić. I zaczyna się walka, a dziecko wyje bo chce nie tyle
uwagi co bliskości, fizycznej bliskości, tulenia, noszenia, do których już się
przyzwyczaił w brzuchu będac i które sa mu potrzebne, które dają poczucie
bezpieczeństwa i poczucie bycia kochanym. A organizacyjnie jest łatwiej wysycić
dziecko kontaktem fizycznym nocą niz leżeć z nim cały dzień. I łatwiej jest
wziąć dziecia w nosidło/chustę i robic swoje niż narzekać, że nic zrobic nie
moza bo potomek pozostawiony sam wyje. I przyjemniej jak dla mnie - noszenie i
spanie z młodym oznacza, że przez dużą część doby jestem przytulona do osoby,
którą kocham najbardziej na swiecie. Na mnie tez ma to dobry wpływ

[carolinecat]

I przyjemniej jak dla mnie - noszenie i
> spanie z młodym oznacza, że przez dużą część doby jestem przytulona do osoby,
> którą kocham najbardziej na swiecie. Na mnie tez ma to dobry wpływ
fajnie powiedziane.

ja mam taką ogólną uwagę, dotyczącą opisanego przez Ciebie podejścia pt. "nie
noś, bo się przyzwyczai".
najbardziej podobają mi się stwierdzenia: ja stosowałam zimny wychów, a mimo to
moje dziecko jest uśmiechnięte i szczęśliwe. a jakie ma być, jeżeli mamusia
pokazuje mu, że płacz jest be? rodzic jest dla dziecka Bogiem, nawet jeżeli robi
mu krzywdę, bo dziecko nie zdaje sobie sprawy z tego, że tak nie powinno być. a
krzywdą nie muszą być wcale akty przemocy fizycznej, to są przypadki
ekstremalne. krzywdą jest pokazywanie dziecku, że jego potrzeby są mniej
istotne, podkopywanie jego poczucia wartości, nieakceptowanie pełnego wachlarza
jego emocji, drobny szantaż emocjonalny od czasu do czasu. takie rzeczy dzieją
się nagminnie, ale są mało spektakularne, więc się o nich nie wspomina. to
trochę taki temat tabu - wiadomo, o rodzicach źle się nie mówi. poza tym, żeby o
tym rozmawiać, trzeba w ogóle dopuścić do siebie myśl, że nasi rodzice nie są
idealni i popełnili ewidentne błędy w naszym wychowaniu. potem takie troszkę
pokręcone emocjonalnie osoby, którym skąpiono ciepła i bliskości w dzieciństwie
same biorą się za wychowywanie dzieci. i koło się zamyka.

[duzeq]

> najbardziej podobają mi się stwierdzenia: ja stosowałam zimny
wychów, a mimo to
> moje dziecko jest uśmiechnięte i szczęśliwe. a jakie ma być,
jeżeli mamusia
> pokazuje mu, że płacz jest be?


Na milosc boska, skad u was sie bierze taki przesadyzm z tym zimnym
chowem? Jak ktos uwielbia miec dziecie 24 na dobe na/przy sobie, to
ok, ale jezeli ktos nie umie zasnac przy krecacym i posapujacym
maluchu w nocy to co ma zrobic? Powiesic sie? I to od razu zimny
wychow jest? Bo dziecie w lozeczku???
No i sprobuj, zaprawde, sprobuj niemowleciu uswiadomic, ze placz
jest be, tak zeby RACJONALNIE nie plakalo ...!!! Dostaniesz Nobla z
psychologii.

krzywdą jest pokazywanie dziecku, że jego potrzeby są mniej
> istotne, podkopywanie jego poczucia wartości, nieakceptowanie
pełnego wachlarza jego emocji, drobny szantaż emocjonalny od czasu
do czasu.

NO, tu juz przesadyzm w pelni. Co to znaczy nieakceptowanie pelnego
wachlarza emocji???? Jak dziec placze jak opetany bo przemeczony, to
a)mam to akceptowac i promiennie sie usmiechac czy b) mam go polozyc
jak najszybciej spac, podazajac za jego potrzebami?

Czy to takie trudne do zrozumienia, ze jezeli dziec spi w lozku, do
ktorego idzie zreszta z ochota, to to nie zonacza, ze jestesmy
pokreconymi osobami, ktore skapia dziecku czulosci i ciepla...?

[drzoana]

Dziwi mnie i zaskakuje jak niektore z Was wypowiadaja sie jakby to
juz wszystkie rozumy pozjadaly w dziedzinie wychowywania dzieci.
Panie psycholog, doswiadczone mamy i te, ktore nigdy podobnych
problemow nie mialy. Nie moge wyjsc z podziwu jak nadal
pieczolowicie jest pielengowana nasza cecha narodowa - brak
tolerancji i zrozumienia dla innosci i zroznicowanych pogladow.
Zaskakuje mnie tez, jak malo szacunku okazuje sie osobom, ktore
zajmuja sie tematem profesjonalnie, ktore cale swoje kariery
poswiecaja temu, aby zrozumiec i badac dzieci. Autor ksiazki,
ktorego wywody przytoczylam na poczatku tej dyskusji, jest wlasnie
takim czlowiekiem i nie potrafie zrozumiec, dlaczego wiele osob na
tym forum nadal (czsami bardzo niegrzecznie) potrafi te informacje
zamaszycie przekreslac w imie macierzynskieog instyktu i 'ja wiem
lepiej bo ja mialam inaczej i w ogole'.

Dlaczego dzieci sa tak rozne? Bo maja tak przeroznych rodzicow i w
przerozny sposob sa wychowywane (albo w ogolenie sa wychowywane, co
tez jest jak widac w modzie). Sa matki, ktore przekonane o swojej
racy, implementuja od poczatku swoje metody, ktore dzialaja z rozna
skutecznoscia. Nie przyjmuja do wiadomosci ze moze sa inne metody na
rozwiazanie problemow, inne podjescia etc. Brakuje im czesto
podstawowej wiedzy o psychologicznym rozwoju swojego dziecka, wiec z
gory przekreslaja wszystkie 'madre teorie'. Inne znowu matki
wychowuja swoje dzieci do tego stopnia ksiazkowo, ze zatracily juz
tzw. 'chlopski rozum'. Malo kto tak na prawde trafia w zloty
srodek - czyli umiejetnosc korzystania z wiedzy jaka nam daje nauka
o rozwoju dzieci, a zarazem wsluchiwanie sie we wlasny instynkt
macierzynski lub to co mowia kolezanki lub babcie. Nic w zyciu nie
jest czarno biale. Nasze dzieci tez nie. Dlatego nie ma sie co
dochodzic kto tu ma racje. Racja jest gdzies posrodku i mam
nadzieje, ze Wasze inteligencja potrafi ja odnalezc. Tego Wam i
sobie zycze.

[semi-dolce]

> Zaskakuje mnie tez, jak malo szacunku okazuje sie osobom, ktore
> zajmuja sie tematem profesjonalnie, ktore cale swoje kariery
> poswiecaja temu, aby zrozumiec i badac dzieci.

Nauczyłam się już w życiu, że tytuły naukowe ani ilość podpisanych własnym
nazwiskiem publikacji nijak o mądrości nie świadczą. Co więcej ci, którzy
najwięcej owych tytułów maja i najwięcej piszą to tylko teoretycy. Praktykom
zazwyczaj brakuje na to czasu.

[dare-czka]

Fajnie jest glosic teorie,ze spanie z dzieckiem i cycy to podstwa
macierzynstwa,ale co maja powiedziec matki ktore karmia mieszanka i
ich dziecko spi oddzielwnie?to juz sa zle matki,ktore nie okazuja
czulosci itp?dla mnie to jakas bzdura,ja nie karmie piersia odkad
maly skonczyl 3 mies i nie spi z nim-jestem na etapie uczenia go
samamu spac-moze dla niektorych to okrucienstwo?smiac mi sie chce z
tego co tu czytam.Moj maluch zle sie na rekach zle w naszym lozku
wiec co mi pozostaje?ucze go spac samemu u sibie-i uwazam to za
najlepszy pomysl w takiej sytuacji-nie sadze ze wychowa
sie "gorszy"przez to,ja tez spapalm u siebie w lozeczku i co?jestem
jakas inna?nie wydaje mi sie.Dobrze jest glosic jakies pseudo
psychologiczne poglady jak kogos ten problem poprostu nie
dotyczy.Jesli matce dobrze z tym,ze spi z dzieckiem to niech sobie
spi-jej sprawa,ale uogulnianie jakie tu padlo to jakas kompletna
bzdura-mam na mysli to ze dziecki ktore same spi maja gorzej bo cos
tam....

[mruwa9]

Za to Ty wypowiadasz sie w duchu tolerancji i poszanowania cudzych
pogladow i zupelnie, ale tak zupelnie, absolutnie sie nie wymadrzasz
nic a nic!
Ile sama masz dzieci? I kiedy nauczylas je samodzielnego zasypiania?

[malwisul]

Ja mam taką samą teorie jek semi-dolce, moja mała (6,5 miesiąca) od urodzenia
śpi ze mną, sprząta ze mną (łapiąc przy okazji co się da i wkładając do
pyszczka), chodzi ze mną nawet do sklepu jak muszę po coś na chwilę wyskoczyc
itp. Jak widzę jaką ma radochę to nie chciałabym tego zmieniac, zasypia też
ogólnie ładnie, no i zawsze pierwsze co widzę jak się obudzę to uśmiechnięta
buzka od ucha do ucha nie oddałabym tego za żadne skarby...

semi

[lenama_2008]

semi-dolce napisała:

> wiele mam "nie nosi, bo przyzwyczai", nie reaguje na kazdy płacz -
bo to szantaż i wymuszanie, nie karmi na żadanie, bo w ksiązce
napisali, że dziecku wystarczy co 4 godziny, kąpanie się z dzieckiem
to tez rzadkość bo po to ma wanienke by z niej korzystać, i
najlepiej zeby dziecko samo zasypiało a w dzien samo sie bawiło nie
angażując zbytnio uwagi mamusi. No i trzeba je tego nauczyć i
usamodzielnić. I zaczyna się walka
> A organizacyjnie jest łatwiej wysycić dziecko kontaktem fizycznym
nocą niz leżeć z nim cały dzień.
> noszenie i spanie z młodym oznacza, że przez dużą część doby
jestem przytulona do osoby, którą kocham najbardziej na swiecie.

semi:
- duzo nosze mojego Mlodego (11miesiecy!) bo sam nie ma jeszcze
ochoty na przemieszczanie sie (nie raczkuje) plus zawsze wtedy kiedy
On tego potrzebuje (zwykle najwiecej w czasie skokow rozwojowych).
- w okresie karmienia piersia po etapie wczesnego niemowlectwa
przestalam karmic na zadanie, bo chcialam zeby Mlody traktowal piers
zywieniowo (moja swiadoma decyzja). z tego samego powodu
wyregulowalam pory karmienia - nie zdazylo sie, zeby Mlody plakal z
glodu - ledwo otwieral oczy po drzemce czekal na Niego cycek. dzieki
temu skonczyly sie kolki (mniejszy poziom laktozy).
- z przyjemnoscia na przemian z mezem kapiemy sie z Mlodym - od
kiedy dorosl do duzej wanny i od kiedy takie wspolne kapiele zaczely
sprawiac Mu przyjemnosc.
- w ciagu dnia cala moja uwaga skupia sie na Mlodym - tak Go
nauczylam i ja to akceptuje. sprawy porzadkowo-domowo mam poukladane
w taki sposob (w wiekszosci olane albo zalatwiane przez inne osoby),
ze moge skupic sie na Mlodym. pracuje na kompie wtedy gdy Mlody spi
albo wieczorami.
- cale nasze zycie zmienilo sie i dopasowalo do Mlodego, ale...
naleze do tej 'niemadrej' grupy rodzicow, ktorych dzieci zasypiaja i
spia samodzielnie, bo w pewnym momencie uznalam, ze bedzie to dla
nas najlepsze rozwiazanie. i wcale nie najwygodniejsze ani nie
najlatwiejsze na poczatku. nie oznaczalo zadnej walki i ani jednej
przelanej lzy! rozumiem, ze wg Twojej teorii moje dziecko i tak
jest 'zlamane'...?
tak jak Ty kocham mojego syna najbardziej na swiecie i dlatego dla
mnie akurat latwiej jest nasycic dziecko kontaktem fizycznym w ciagu
dnia a nie w nocy.

[lenama_2008]

i jeszcze pewien drobiazg:
nosze mojego Mlodego w chuscie na zakupy, krotsze spacery,
przewietrzenie przed drzemka i wszelkie sprawunki... i jestem pewna,
ze kiedy Twoj syn osiagnie sluszna wage 11-miesieczniaka mozesz miec
mniej niz dotychczas entuzjazmu w polecaniu bezwzglednego noszenia
przy sobie dziecka przez caly dzien.

[drzoana]

A ja jeszcze dodam Semi, ze ja nie lubie i nie chce byc wiecznie
uwiazana przy moim synku. Jak mial 8 miesiecy to nawet zostawilam
go w domu z babcia, aby robic drugie studia. Nauczylam
samozasypiania jak mial 6 miesiecy, nie karmilam nigdy na zadanie,
nie jestem na kazde zawolanie, nie poswiecam mu 100% swojego czasu,
nie zawsze sie z nim bawie, nie zawsze do niego mowie, nie zawsze
kolo niego skacze, nie nosze, nie podaje, nie zalatwiam, nie
ulatwiam, nie sprzyjam.
Tylko kocham strasznie.

ja.. wyrodnia matka, co to nie chodzi ze swoim potomkiem
przyklejonym wiecznie do cycka lub do ciala.

Straszne.

[leneczkaz]

dawać stos.. i spalić czarownicę co to na STUDIA poszła zamiast spać z dzieckiem

[semi-dolce]

nie oznaczalo zadnej walki i ani jednej
> przelanej lzy! rozumiem, ze wg Twojej teorii moje dziecko i tak
> jest 'zlamane'...?

Jako "złamane" rozumiem takie dziecko, z którym stoczono walkę, które w końcu
przestało płakac, bo zrozumiało, że nie ma co liczyc na mame, bo straciło
nadzieje, że ona przyjdzie (np. kiedy dziecko nie może usnąć). Skoro mówisz, że
bez walki i bez jednej łzy, to nie, twoje dziecko wg tego nie jest "złamane".

[mad_die]

> no to wg mad_die (nie pam. czy tak jej jest) jestes juz spalona..próżna i
> egoistyczna bo masz wolny czas malujesz sie i sprzatasz
>

Bardzo ciekawe wnioski wyciągasz

Co innego realizować się/zajmować się sobą mając na względzie swoje dziecko
(czyli dopasować swoje życie tak, aby pogodzić swoje potrzeby z potrzebami
dziecka), a co innego realizować się/zajmować się sobą dopasowując dziecko do
swych potrzeb.

I jeśli powiedziałam, że moja córka zasypia w 10 minut, to z pewnością nie po
to, żeby zasmucić te mamy, które nie wiedzą jak uśpić swoje pociechy.
Moja córka też wcześniej długo zasypiała, bo była mała i potrzebowała mnie,
mojej piersi, mojej bliskości. Akceptowałam to, bo wiedziałam, ze ten wiek to do
siebie ma.
A teraz, kiedy ma 16mscy i inne potrzeby niż kilkumiesięczne dziecko, zasypia
szybko. Ale nadal ze mną, bo widać mnie potrzebuje. I też tego nie neguję, nie
walczę z tym, bo wiem, że kiedyś z tego wyrośnie, że kiedyś przytuli się do
mnie, da mi buzi i pójdzie do swojego łóżeczka. Pewnie już za rok (o ile
wcześniej nie zrezygnuje z piersi).

[drzoana]

wyczuam lekkie tym zmeczenie (do ktorego oczywiscie sie nie
przyznasz0, mad_die

[mad_die]

Doprawdy? To masz bardzo dobry monitor, bo ja przez swój nawet z tego bloga:
mojewypieki.blox.pl/html
zapachów nie czuję

Możesz mi wskazać, w którym miejscu najbardziej czuć moje zmęczenie?

[olma1974]

Moja mała 8 miesięcy umie tylko zasypiać w łóżeczku. Odwraca się do
mnie tyłkiem i ma być zgaszone światło no i ulubiona szmatka przy
policzku. Nie widać żeby była nieszczęśliwa że nie słyszy mojego
bicia serca. Fakt, że nie pracuję i ma mnie w dzień pewnie sprzyja
temu iż tak małe dziecko wie już że jest odrębną istotką. Zresztą ja
kocham swoje dzieci ale też jestem nie tylko matką. Lubię też swoją
prywatność. Mam koleżankę, której synek 5 lat ciągle siusia w nocy
i podobno nie ma co Go stresować badaniami- samo przejdzie. Może i
tak, każdy ma swoją teorię tylko czy czasami nie dajemy dziecku zbyt
dużo. To moja teoria a fakt że mam trójkę dzieci oznacza, że chyba
nam wszystkim jest ze sobą baaaardzo dobrze.

[asiula1987]

dokladnie taki sens mialy twoje slowa, ze mamy ktore chca aby ich dzieci spaly
same ( a nie ciagle uwieszone gdzies tam u cycka- 5 kg to jeszcze znosne ale
12?..) sa matkami wyrodnymi bo chca sie przeciez malowac i zyc tak jak przed
ciaza…troche to żenujące
co ma zwykly odpoczynek czy zjedzenie tej jednej kromki (bo przeciesz jak się
siega po 2 to już maluch placze) do zycia kiedy nie mialo się dziecka? Owszem
duzo się zmienilo i mysle ze mamy które tutaj w większości maja już troche
wieksze niemowlaki a nie noworodki to już dawno sobie zdaly z tego sprawe
a może u ciebie wystepuje cos na ksztalt dziecięcego lęku separacyjnego? Ze nie
chcesz nawet na sekunde oderwac dziecka od siebie, mysle ze jeszcze bardziej
można tym skrzywdzic niż pomoc..odnosze się do mojej wypowiedzi do semi w ktorej
pisalam o mamie malej dziewczynki

a nie pomyślałas ze dziecko chce spac z Toba bo jest do tego przyzwyczajone? Czy
dzieci mam które spia sobie spokojnie w swoich lozkach już mam wogole nie
potrzebuja i nie kochaja? To może oddac dzieci malpom skoro nie trzeba im
wlasnych matek bo spia same…
i jeśli liczysz na to ze dziecku się samo odmieni spanie z rodzicami bo do tego
„dojrzeje” to możesz się grubo przeliczyc, tylko wtedy będziesz wyrządzać
swojemu dziecku wielka krzywde chcąc go w wieku kilku lat uczyc spania samemu/we
wlasnym pokoju. I to słynne haslo ze do 18 spac nie będzie, no może i nie ale w
sumie mnie by troche przerażało te wiele lat spania z dzieckiem bez prywatności
i intymności z mezem, prędzej mąż cie pogoni niż dziecko się samo spac nauczy

[mad_die]

Mogłabyś cytować dokładnie, do czyjej wypowiedzi się odnosisz? Bo trudno sie
domyślić, do kogo tak właściwie piszesz...

Mojego męża w to nie mieszaj, on ma takie same poglądy na wychowanie dziecka jak
ja. I z pewnością gonić mnie nie będzie.

A czy ja gdzieś napisałam, że moja córka nie śpi w swoim pokoju? W swoim
łóżeczku? Skąd takie wnioski? Doprawdy, chyba się za bardzo emocjonujesz tym
tematem.

[asiula1987]

no oczywiscie pisalam do ciebie a na to do kogo jest odpowiedz jest prosty
sposob - jak wlanczasz jakis watek to nie rozwijaj wszystkich odp i wtedy
zobaczysz kto komu odpisuje, mysle ze to nie jest trudne
co do tamtego tematu- pogadamy za pare lat

[mad_die]

Doprawdy? Nie wiedziałam, dziękuję za tę poradę.
I tak na przyszłość, staraj się używać dużych liter i polskich znaków, to nie
boli, a ułatwia czytanie i zrozumienie. I zanim naciśniesz Enter, sprawdź, czy
błędów nigdzie nie porobiłaś...

Nie sądzę, abyśmy nawet za parę lat miały sobie cokolwiek nowego do powiedzenia
w tym temacie. Ty wiesz swoje, ja jestem hiena, i niech tak zostanie

[asiula1987]

pytalas i nie wiedzialas to napisalam
a na takie bzdety nie mam czasu bo mam ciekawsze rzeczy do robienia i wole
pisac bez polskich liter a madrze niz z polskimi a bdzury

[semi-dolce]

> dokladnie taki sens mialy twoje slowa, ze mamy ktore chca aby ich dzieci spaly
> same ( a nie ciagle uwieszone gdzies tam u cycka- 5 kg to jeszcze znosne ale
> 12?..) sa matkami wyrodnymi bo chca sie przeciez malowac i zyc tak jak przed
> ciaza…troche to żenujące

Okrutna prawda jest taka: mając dziecko już NIGDY nie będziesz zyła tak, jak
przed ciążą.


> i jeśli liczysz na to ze dziecku się samo odmieni spanie z rodzicami bo do tego
> „dojrzeje” to możesz się grubo przeliczyc

Nie liczę. Jestem tego pewna.


prędzej mąż cie pogoni niż dziecko się samo spac nauczy

Wystarczy dobrze wybrać męża.

[semi-dolce]

a może u ciebie wystepuje cos na ksztalt dziecięcego lęku separacyjnego? Ze nie
> chcesz nawet na sekunde oderwac dziecka od siebie,

Ciekawa diagnoza. Ale wobec tego ów lęk wystepuje u wszystkich samic wszystkich
znanych mi gatunków ssaków. Poza człowiekiem oczywiście. Tzn u człowieka tez,
ale on zamiast podążac za instynktem stara sie byc mądrzejszy od natury. W wielu
dziedzinach i zazwyczaj z marnym skutkiem...

[asiula1987]

ale to nie jest normalne, jesli juz tak nawiazujesz do zwierzat to wyobraz sobie
ze kazda samica czy to ssakow czy ptakow zostawia mlode zeby polowac/zdobywac
jedzenie

wiec chyba jestes jedyna ktora twierdzi ze matka nie powinna nawet na chwile
odrywac od siebie dziecka...a zalatwiasz sie tez z mlodym?

[semi-dolce]

Naczelne nie zostawiają. Małe małpki są stale przyczepione do mam. Ludzkie
noworodki także mają odruch chwytny dłoni i stóp.

Ja nie twierdzę, że nawet na chwilę. Ja twierdzę, że nie na siłę.
Tak, zdarza mi się chodzic do kibelka z młodym.

[asiula1987]

ale w poprzednich postach twierdzilas cos innego, zreszta wlasnie istotą wątkow
na temat ktorych nie wypowiadasz jest to jak zrobic to zeby mama miala czasem
chwile po to aby isc np do wc (bez przyczepionego malca na placach bo szczerze
to dla mnie to niefajne-to malo powiedziane) albo zeby zrobic cokolwiek, to ze
sie ma dziecko nie oznacza ze nie wolno go wypuscic z rak nawet na sekunde
(przypomne ze twoje wczesniejsze stw. brzmialo ze niemowle nie musi zostawac
samo) nie musi ale to jest normalne ze czasami sie na chwile gdzies odejdzie bez
dziecia na rekach czy plecach
piszesz nic na sile, ale wlasnie jak zrobic to "nic na sile" zeby dziecko
czasami zostalo na 2 min samo, to bylo istota niektorych wątkow na ktore ty
usilnie wciskalas ludziom chuste, wogole nie zrozumialas tematu,

[asiula1987]

semi

zadna tutaj nie napisala ze nie chce przytulac dziecka, chce zeby sie samo
bawilo, przewijalo, karmilo i zeby wogole dajo jej spokoj
co za generalizowanie...
jesli znasz takie matki o ktorych piszesz to tylko mozna wspolczuc

>Bo "moja" teoria obejmuje dużo więcej niz sam moment usypiania. Owa teoria
mówi, żeby być z >dzieckiem blisko mozliwie najdłużej, by nie zostawiac go
samego, by nosic i tulić nie tylko do snu. >Wówczas dziecko sie ową bliskościa
niejako nasyca i duzo rzadziej ma problemy ze snem, dużo >łatwiej bawi sie samo,
szybciej (i bezboleśnie) staje sie samodzielne i ogólnie mniej płacze

nie wiem jak inne matki ale ja jestem z dzieckiem praktycznie non stop (zreszta
sam się nie da zostawic bo wyje) wiec spedzam z nim caly dzien, nosze bardzo
duzo, smieje się prawie caly dzien, a to ze umie usypiac sam to chyba tylko
na +…bo i ja się nie denerwuje i dziecko spokojniejsze i pogodniejsze i wcale
nie czuje się egoistka ze dziecko sobie spokojnie spi

ale tak jak we wszystkim trzeba mieć umiar, dziecko tez się musi przebywac
chwile dziennie samo ze soba, bawic się chwile samo, to sa dopiero normalne
warunki rozwoju
znam jedna mamuske która na dziecko chuchala dmuchala, bala się o wszystko,
wszedzie tylko dziecko dziecko dziecko, a teraz mala ma kilka lat i zamiast się
bawic z dziecmi to albo siedzi z mama w domu albo na podworku mama stoi krok w
krok za nia, nawet pobawic się biedna nie może, jak już dobrze chodzila to na
spacerach matka z ojcem latali za nia 2 kroki dalej zamiast dac dziecku troche
swobody, takiej „kaleki” nie chciałabym wychowac, ale oczywiscie to wina
rodzicow jest. wiec mimo ze non stop prawie jestem z dzieckiem ( ma pol roku
prawie) to daje mu troche swobody oswajam ze swiatem , może się pobawic sam
poleżeć i od tego przeciez nie zdziczeje na przyszłość i watpie żeby odczul
jakos na psychice to ze spal w swoim łóżeczku, tak jak ktoras tu mamuska napisala…

[semi-dolce]

dziecko tez się musi przebywac
> chwile dziennie samo ze soba, bawic się chwile samo, to sa dopiero normalne
> warunki rozwoju

Niemowle nie musi.


> znam jedna mamuske która na dziecko chuchala dmuchala, bala się o wszystko,
> wszedzie tylko dziecko dziecko dziecko, a teraz mala ma kilka lat i zamiast się
> bawic z dziecmi to albo siedzi z mama w domu albo na podworku mama stoi krok w
> krok za nia, nawet pobawic się biedna nie może, jak już dobrze chodzila to na
> spacerach matka z ojcem latali za nia 2 kroki dalej zamiast dac dziecku troche
> swobody, takiej „kaleki” nie chciałabym wychowac, ale oczywiscie to
> wina
> rodzicow jest. wiec mimo ze non stop prawie jestem z dzieckiem ( ma pol roku
> prawie) to daje mu troche swobody oswajam ze swiatem , może się pobawic sam
> poleżeć i od tego przeciez nie zdziczeje na przyszłość i watpie żeby odczul
> jakos na psychice to ze spal w swoim łóżeczku, tak jak ktoras tu mamuska napisa

czym innym jest ciągłe zajmowanie sie i zabawianie dziecka a czym innym stała
obecność przy nim. Mozna zajmowac się swoimi i tylko swoimi sprawami z dzieckiem
na ręku (czy w chuście). Nadmierny lęk o dziecko to także zupełnie inna kwestia.

[asiula1987]

>Niemowle nie musi.

niemowle jest do 12 miesiaca zycia, chcesz mi powiedziec ze nie odstawisz nawet
na krok prawie roczniaka????????
co innego maly 2 miesiaczniak a co innego pol roczniak i prawie roczniak

<lol> no nie moge bedziesz prawie roczne dziecko targac ze soba w chuscie na
plerach? to wspolczuje i tobie i dziecku, wez mu daj troche spokoju i zobacz ze
umie sie zajac same soba i to jest naprawde potrzebne dla rozwoju malucha,
pwiennas to wiedziec jako pani psucholog <lol>

jako czlowiek "uczony" powinnas miec umysl bardziej otwarty na inne poglady

[koza_w_rajtuzach]

Mój syn sam usypia od urodzenia. Bez smoczków i innych tego typu rzeczy. To
kwestia charakteru dziecka . Początkowo spałam z nim, bo miał w nocy bóle
brzucha i musiałam go mieć przy sobie, żeby mu pomóc, czy zmienić w nocy
pieluchę. Teraz ma 4 miesiące i od dawna śpi już sam w swoim łóżku. Po prostu go
odkładam do łóżka i zajmuję się swoimi sprawami, a on bez żadnej pomocy z mojej
strony sam usypia. Z córką było inaczej. Zawsze musiałam się namęczyć, żeby
zasnęła, poza tym nie akceptowała spania we własnym łóżku i wybudzała się na
najmniejszy hałas.

Koń by się uśmiał z całego tego wywodu...

[ila79]

...niedawno odstawiłam od piersi 2,5-latka i co? Śpi sobie smacznie
całą noc i sam zasypia, bo zwyczajnie do tego dorósł, a tu czytam:
"12-16 miesiecy (ostatnia szansa na to, aby nauczyc jeszcze
dziecka pewnych dobrych nawykow.. jesli nie zrobilo sie tego do 18
miesiaca zycia, dziecko moze miec do konca problemy ze spaniem przez
cale swoje dziecinstwo)."
Powiedzcie mi drodzy Rodzice, jak to jest, że my w tzw.
cywilizowanych społeczeństwach musimy przeczytać cały stos
bezsensownych poradników, żeby uwierzyć, że jesteśmy w stanie
wychować swoje dziecko???

[drzoana]

Kochana Pani,
Wyjatki to nie reguly. Czy potrafi Pani myslec bardziej
objetosciowo, a nie tylko przykladami spod wlasnego nosa?
I jeszcze raz gratuluje cudownego dziecka.

[ila79]

To nie wyjątek, przykład spod własnego nosa, czy cudowność dziecka,
tylko zwykłe zaufanie instynktowi. Tak, Kochana Pani istnieje coś
takiego jak instynkt rodzicielski, cóż za odkrycie! Niestety jest on
coraz skuteczniej zakłócany takimi cudownymi lekturami, które
normalnym ludziom robią wodę z mózgu.

[semi-dolce]

No własnie - zaufanie do własnego instynktu zastepujemy zaufaniem do schematu
napisanego przez jakiegos pana.

[asiula1987]

szczerze? g**** wiecie nigdy zadna z was nie zastosowala zadnej moze nie
metody ale wskazowki dawanej przez kogos kompetentnego(zreszta ja tez nie
ale kiedys czytalam o tym), nikt nie kaze nikomu na sile dzecka zostawiac samego
w lozku, to sa tylko wskazowki ktore mozna wykorzystac jesli ma sie problem taki
czy inny, jesli dziecko ma problem z zasnieciem to uwierzcie mi zematka nie stoi
nad nim z zegarkiem i nie mierzy czasu bo w ksiazce tak pisali, tylko robi
wszystko co tylko w jej mocy, a ze czasami jedna czy 2 wskazowka z jakiegos
poradnika pomoze to chyba tylko mozna sie cieszyc a nie krytykowac ze nie ma sie
instynktu....

[ila79]

No właśnie o to chodzi, że każda z nas ma INSTYNKT. Każda kobieta i
każdy mężczyzna i nawet dziecko (starsze rodzeństwo np.). Mój mąż
nawet wykazał się większym instynktem niż ja, bo nie przeczytał
wcześniej bzdur typu Tracy Hogg (ja oczywiście przeczytałam i
wzięłam sobie do serca).

[smerfetka8801]

semi tobie instynkt podpowiada,że masz nosić cały dzień spać z dzieckiem ,komu
innemu instynkt podpowiada-kochaj ale to OSOBNA istota.
Moje dziecko ma moje geny ale nie jest mną i nie musi być ze mną cały czas.
dobrze by było gdyby rodzice szukali konsensusu pomiędzy tym co dziecko "chce" a
tym czego oni chcą lub potrzebują.tak aby dziecko na tym nie cierpiało bo jest
najważniejsze ale i tak by oni sami rodzicielstwem się nie męczyli.nie każda
kobieta chce karmić 2 latka spać z rocznym dzieckiem czy nosić dziecko w
chuście.książki i wywody naukowców mają się nijak do rzeczywistości-tego jakie
dzieci mają charaktery i jacy są ich rodzice.
Nie ma jedynie słusznych prawd.
dodam jeszcze ,że jeden jedyny raz przy ząbkowaniu ostatnio wzięliśmy córkę w
nocy do naszego łózka bo już nie mieliśmy siły wciąż do niej wstawać po godzinie
kiedy przytulała się raz do taty raz do mnie i świrowała odniosłam ją do jej
łóżeczka gdzie zasnęła od razu jak widać nie odebraliśmy jej poczucia
bezpieczeństwa separując ją od nas na noc.dodam jeszcze,ze jeśli mój pies ma
swoje własne miejsce w domu to moje dziecko od psa nie jest gorsze jest wręcz
najważniejszym członkiem rodziny i zasługuje na własne miejsce,własny pokój.