pies warczy na pełzającą córcię...

[banaszka82]

dziewczynki,sytuacja jest taka : mam w domu 9 miesięczną dzidzię,od tygodnia
raczkuje i eksploruje nasze mini mieszkanko...ostatnio przeraziłam się
potwornie bo gdy młoda zbliżyła się na jakieś póltora metra do legowiska psa
to rozpoczęła warczeć...wiem,że psa legowisko to jego teren ale właściciel ma
przecież prawo podejść do niego...nie wiem co z tym psem począć..jest bardzo
poukładana i świetnie wychowana,staramy się okazywać jej czułość by nie czuła
się odepchnięta i niechciana ale przyznam ,że nie chcę w domu psa który nie
uznaje mojego dziecka za ważniejszego od siebie.Teraz warknie a potem....?

[dziub_dziubasek]

Moim zdaniem sama sobie odpowiedzialas niestety. ja osobiście bym się bała mieć
i psa i malutkie dziecko w domu, zwlaszcza jeżeli to pies był pierwszym
lokatorem. Wiem, że pewnie jesteś zżyta z psem, ale jesli staje się agresywny w
stosunku do dziecka to nie ryzykowałabym.

[tu_mama]

absolutnie nie masz się nad czym zastanawiać. pies wyraził swoje
zdanie w temacie kto jest ważniejszy. nie dasz rady mieć oczu
dookoła głowy i pilnować psa i dziecka. potem sobie nie darujesz jak
się coś stanie. starsze rodzeństwo potrafi być "złośliwe" gdy jest
zazdrosne, a pies? nie oczekujmy zbyt wiele.

[mamaoliwki08]

Ja mam 2 dogi niemieckie i 6 miesięczna córcię i naprawdę da się pogodzić i dziecko i psa tylko trzeba chcieć .
Dziecko zawsze trzeba pilnować przy psie a psa nauczyć , że nie on najważniejszy.
Proponuję zapytać tresera o radę a nie od razu pozbywać się psa bo bardzo możliwe , że uda się Wam popracować nad tym zachowaniem i w rezultacie wyeliminować je.

[mamaoliwki08]

poczytaj:

www.canistic.pl/male-dziecko-a-pies.html

[banaszka82]

będę szczera mamooliwki...mi nawet nie zależy by godzić psa i dziecko...a
dlaczego...? bo po pierwsze to nie jest stricte mój pies.To amstaff mojego
narzeczonego a kupił go jak jeszcze był z poprzednią kobietą bo ona i jej syn
chcieli.Ja nie cierpię tego psa..przeszkadza mi to,że nie mieścimy się wszyscy
do auta,że łazi po pokoju w nocy i swoimi odgłosami budzi dziecko,że nigdzie
nie można się bez niej ruszyć a najbardziej to,że tak naprawdę nie wiem co jej
odpieprzy i w którym momencie..a poza tym chcę by moje dziecko było w domu
bezpieczne i żebym nie musiała przy każdej wizycie w kibelku wrzucać małej do
kojca...dziś na spacerze rzuciłą się na jakiegoś psa choć nigdy tego nie
robiła.Wydaje mi się,że podpisałą wyrok na siebie.Nie ukrywam,że mnie to
oczywiście rusza,że mogłaby być uśpiona ale co zrobić..oddać komuś
nieodpowiedzialnemu kto ją weźmie na walki...?

[mamaoliwki08]

ehhh powiem tak widziały gały co brały.
Najlepiej będzie jak ją wysterylizujesz i oddasz fundacji Amstaffów a oni znajdą jej dobry , odpowiedzialny dom

Jak dla mnie Wy czyli Ty i twój narzeczony jesteście nieodpowiedzialni.

[banaszka82]

dlaczego tak sądzisz...?myślisz,ę zaczynając spotykać się z Nim planowałam już
dziecko..?a moje gały widziały spokojnego psa...

[mamaoliwki08]

A tak poza tym nikt Ci zdrowego psa nie uśpi i chwała mu! Ja tutaj widzę tylko i wyłącznie Wasza winę w jej wychowaniue.

[banaszka82]

jak leżałam na sali po porodzie ona już miała piluchę w domu do
powąchania,zrobiliśmy wszystko wg. wskazówek.Ona po prostu wydaje mi się
psychicznie niestabilna.

Wasz pies ma zdrowe odruchy i jest stabilny

[demonsbaby]

psychicznie.
To w kwestii demonizowania zachowań.

Żaden człowiek rozsądnie myślacy nie pozwala raczkującemu dziecku
na "wchodzenie do legowiska", ponieważ pies może być zmęczony
kontaktem z dzieckiem, drażni go np. piszczenie dziecka, płacz, etc
(co jest akceptowalne), nie ptrafi się zachowac wobec istosy
niezbornej ruchowo (tak, tak etap raczkowania dla każdego psa
zyjącego z małym dzieckiem może być szczególnie trudny), pies
unikania kontaktu bo np. dziecko mu wczesniej dokuczyło (pociągnęło
za ucho, chwyciło za kikut ogona, wsadziło coś - gdzieś ... ).

Polecam literaturę fachową, jeżeli idzie o sposoby zapoznania
dziecka z psem i odwrotnie.

Tzw. "puste przebiegi" (kłapnięcie, pokazanie zębów, warczenie) to
nie musi się wiązać tylko z hierarchizacją, ale okazaniem zmęczenia
małym / nadpobuliwym dzieckiem. Podobne doświadczenia mialy miejsce
w moim domu, ale wyżej opisałam mozliwe sposoby na psa ... Nie znam
tez dokładnie wieku psa, stopnia socjalizacji, i ponawialnych
sytuacji zależnych od zdarzeń. Nie mniej potwierdzam - etap
wchodzenia dla dziecka niezbiornego ruchowo do legowiska psa,
samodzielny kontakt (glaskać też trzeba uczyć) i pozostawianie bez
nadzoru JEST WYKLUCZONE!

Polecam tą pozycję:
www.marivet.eu/szkolenie4.html
Tylko w kwestii poznania tematu. Nie dyskutuję z założenia ze
strachem. Z jednej strony jako matka - rozumiem twoje pobudki. Nie
mniej powinniście oboje dobrze i gruntownie sprawę przemyśleć (może
jednak warto trochę zachodu) - jeżeli STNOWCZO NIE MA OCZYM
DYSKUTOWAĆ psa poddac sterylce i wydac do adopcji. Przy tym ostatnim
mogę pomóc (jak pisałam wcześniej).

[banaszka82]

ma 9 lat a dziecko jedyne co jej zrobiło to głaskało po głowie.Ona ledwo
raczkuje więc psu NIGDY nie dokuczyła. Jest to suka od lat wysterylizowana.

[banaszka82]

aha,jeszcze jedno : młoda nie weszla na jej legowisko tylko ZBLIŻYŁ się na
odległość ok. 1,5 metra.

[demonsbaby]

wiesz z dokuczaniem bywa róznie. Percepcja psa a człowieka na
zewnętrzne bodżce jest skrajnie rózna.
To był jednorazowy incydent czy to się ponawia? Ma związek z
podchodzeniem / wchodzeniem do legowiska? Jak wyglądają zabawy
dziecka z psem? (wyglądały?) I od kiedy "zaczęło się" warczenie?

[banaszka82]

żadnego dokuczania nie było.Nie było żadnych zabaw bo ja się boję ich zbliżeń,i
nie jest tak,że pies jest odizolowany od nas.Nie powtórzyło się bo ja już
trzymam dziecko zdala od psa.

To o czym piszesz - jest izolacją

[demonsbaby]

i takimi terminami określi ci raczej FACHOWIEC- SPOSÓB POSTĘPOWANIA
z psem, nie tylko ja, jako poprawny hodowca.

widzisz i to jest właśnie błąd.
To o czym piszesz to jest izolacja psa od dziecka. Popełniliście
błąd, który jest do naprawienia, ale faktem jest, że dla ludzi,
którzy tego chcą. Po raz kolejny podkreślę - rozumiem cię jako mama
małego chłopca. Gdybym nie znała rasy / psa, nie chowala od
szczeniaka też bym się BAŁA. I jako matka zdradzasz naturalny objaw
troski o własne dziecko.

Ze strony praktycznej - po krótce.
Adopcja - ale przemyślana, powierzcie sprawę fachowcom - nie sami (
i wykluczcie schronisko) .
Powiem szczerze, gdybym nie miała psa i świra na punkcie dobermanów -
to chyba bym ją od was zabrała, bo naprawdę opisujesz psa
NORMALNEGO, który po prostu zderzył się z nietypową sytuacją w domu.

Jezeli twoje emocje (zauważ co robisz - na każdy kontakt / próbę
kontaktu psa z dzieckiem - ty się denerwujesz, spinasz, reagujesz
odwołaniem psa od dziecka, karceniem)biora górę - staraj się nie
wykonywac jakiś gwałtownych ruchów - bo autentycznie zwiększasz
szanse na ugryzienie (dostanie dziecko - bo to dziecko jest
elementem twojego niepokoju - dokąd go nie było nie reagowałaś na
kontakty z psem strachliwie - nie oczekuj zatem logiki myślenia od
psa - reaguje instynktownie) - fakt, że nie wiem jak wyglądają / czy
wyglądały twoje stosunki z psem przed przyjściem dziecka.Jesteś w
domu sama? Czy tata dziecka też z wami jest (czy pracuje)? Każde
warknięcie - karć zakłądaniem kagańca i powtarzaj "zostaw" / "nie
wolno" (stanowczo z wyprostowanej pozycji.
Nie staraj się konkretnym wydarzeniom nadawac jakiejś wielkiej wagi -
czyli znowu mówimy o emocjach bo potęgujesz niepokój suki.

Innymi słowy wygląda to tak:
Ty się boisz kiedy ona podchodzi do dziecka, suka czuje twój
niepokój i sama się zaczyna niepokoić. Za powód niepokoju przyjmuje
twoje dziecko (bo dotąd nie bałaś się kiedy ona podchodzila z
ciekawości, zaglądała do torby z zakupami, itp.) zatem własny
niepokój sygnalizuje na dziecko, kumasz?

Przede wszystkim bądż czujna, ale nie reaguj panicznie. Zdecydowanie
powtarzaj nie wolno / nie rusz / zostaw, itp.
I szcerze wam życzę, żeby suka traiła tam gdzie będzie szczęsliwa i
kochana.

Faktem jest

[demonsbaby]

że za punkt wyjścia / pewnik przjęłam, iż w normalnych kontaktach z
dzieckiem - pies "nagle" okazał brak akceptacji dla zachowania
dziecka. Czyli były normalne kontakty i się popsuły.
Tak nie było. Więc nie musi to być problem hierarchizacji,
aczkolwiek nie jest wykluczone, że ten element odgrywa jakąś rolę.

Z opiniami możesz się również spotakć skrajnie róznymi - jesli idzie
o sojalizację psa z dzieckiem. Podobnie jak rózny i indywidualny
jest każdy osobnik. I tu: szczególnie psy obronne, strózujące,
bojowe. NIe jest tak, że suka twojego męża / faceta nie akceptuje
dziecka - nie daliście jej na to szansy.

Młody pies i małe dziecko - z jednej strony szybciej się "dogadują"
bo np. młody pies lubi się bawić i traktuje dzieciaczka jak kompana
do zabaw. Z drugiej strony przewyższa ten czynnik hierarchizacji
stada, kiedy właśnie w okresie dorastania psa może się okazac, że
ten a cechy dominujące i zaczyna ustawiać wszystkich w domu.

Dorosły pies z ustaloną hierachią i dziecko w domu - również ma
pozytywne strony, ale i sa te negatywy. Dorosły pies (równiez może
być chorujący - o czym nie musimy wiedzieć - bo pies np. nie okazuje
bólu, czy ignorujemy zachowania nietypowe) małe dziecko traktuje
z "ostrożnością" niekoniecznie przypisywaną młodym psom. Czynnik
hierarchizacji może się pojawić, ale nie musi - jesli psu pozwolimy
na kontakt z dzieckiem. Czyli wsplne zabawy, wspólna opieka nad
dzieckiem i wspólna opieka z dzieckiem nad psem. Tylko, że możliwość
zweryfikowania co się dzieje, czy jest możliwe, żeby było dobrze -
wymaga od nas konkretnej postawy. Wybacz, ale u was jej zabrakło.

[mruwa9]

faktem jest tez, ze uwazasz, jak wszystkie zabierajace tu glos
milosniczki psow, ze zachowanie zwierzecia jest tylko i wylacznie
skutkiem dobrego albo zlego wychowania, ulozenia psa. Tak, jakby
szczeniak byl czysta, neizapisana karta, kulka plasteliny, ktora
mozna sobie wymodelowac wedug wlasnego widzimisie. Zupelnie pomijasz
sytuacje, ze pies ma swoj charakter, swoj temperament, moze byc
chory (tez psychicznie), moze miec gorszy dzien. I wtedy , jak w
ostatnim (dotychczas) glosie w dyskusji, wystarczy ulamek sekundy i
tragedia gotowa.
www.polityka.pl/szczekoscisk/Text01,933,261694,18/

[sadosia75]

Mruwa mam w domu psa,ktory jest psem obronnym wyszkolonym przez
specjaliste. pies sam w sobie po szkoleniu jest psem,ktorego mozna
bez obaw zaliczyc do psa o wysokim zagrozeniu zycia czy zdrowia.
majac tego psa urodzilam dwojke dzieci, dwoje dzieci wychowywalam
razem z psem, dwojka dzieci wchodzila do legowiska psa, tarmosila
za uszy psa, glaskala, dziewczynki do dnia dzisiejszego nie zostaly
pogryzione przez psa, zaatakowane w zaden sposob. pies, ktory
warczy ostrzega mowi swoim warknieciem nie zblizaj sie, nie
zaczepiaj mnie, zostaw mnie.
pies agresywny odrazu gryzie.
dziecko nie rozumie tego, ale OBOWIAZKIEM doroslego jest zareagowac
kiedy pies ostrzega warknieciem.
jesli ktos chce bo tu naprawde wystarczy chec to mozna pracowac nad
psem i poznac psa z dzieckiem. na dzien dzisiejszy nasz pies
pilnuje nasze dzieci. mlodsza corke na spacerze pilnuje uwazniej
niz kogokolwiek innego, chodzi za nia krok w krok. jesli corka
zbliza sie do czegos co psu nie podchodzi pod "normalne" zaczyna
szczekac, piszczec, alarmowac nas, ze cos jest nie tak, ze cos mu
nie pasuje.
a wiesz dlaczego nasz starszy pies tak reaguje? bo go szkolilismy,
bo przygotowalismy psa, dziecko, dom, i nas samych do gigantycznej
zmiany,ktora sie pojawila wraz z narodzinami kazdej z corek.
wystarczy chciec. i tyle.
jesli autorka watku nie chce to dla swojego meza czy faceta powinna
chociaz w ramach milosci zapewnic psu odpowiedni dom a co za tym
idzie zglosic sie do fundacji czy organizacji,ktore zajmuja sie
pomoca przy adopcji psow.
to nie jest gigantyczny wysilek. a moze zapewnic psu cudowny
dom,ktorego niestety na dzien dzisiejszy nie ma.

[demonsbaby]

mruwa9 napisała:

> faktem jest tez, ze uwazasz, jak wszystkie zabierajace tu glos
> milosniczki psow, ze zachowanie zwierzecia jest tylko i wylacznie
> skutkiem dobrego albo zlego wychowania, ulozenia psa. Tak, jakby
> szczeniak byl czysta, neizapisana karta, kulka plasteliny, ktora
> mozna sobie wymodelowac wedug wlasnego widzimisie.

Kulkę plasteliny z "widzimisia" można tylko otrzymać przy prawidłowym
prowadzeniu psa przy założeniu, że nie mamy do czynienia ze skrzywieniami
psychicznymi, eliminowanymi w hodowlach (pseudohodowlach już nie).


, wystarczy ulamek sekundy i
> tragedia gotowa.

w mniejszym stopniu - to niebywała rzadkość (z wykluczeniem chorób psychicznych)
atak na człowieka ma miejsce wskutek przystosowania (nie dawajmy przymiotów
ludzkich zwierzętom, bo takich nie mają), a błędów przez nas popełnianych lub
braku umiejętności odczytywania konkretnych sygnałów.

Proponuję również przeanalizować w stosunku do własnej osoby termin:
www.nerwica.net/fobie/kynofobia/

[mruwa9]

Powiedz mi, jak sie eliminuje skrzywienia psychiczne u psow w
hodowlach? To taki eufemizm dla usypiania zwierzat? To jaka jest
roznica miedzy uspieniem szczeniaka a doroslej suki?
Miedzy niechecia do psow a kynofobia jest spora roznica.
W dziecinstwie i mlodosci mialam papugi, moja babcia miala koty, psa
(calkiem poczciwa i sympatyczna przybleda) i nawet u tak malych
zwierzat, jak papugi, widac temperament i charakter. Nie wierze, ze
zachowanie psa jest tylko i wylacznie zasluga (lub wina) wlasciciela.

[demonsbaby]

Oddaję honor - nie wiedziałam, że rozmawiam ze Stanley`em Coren`em. W tym
temacie to tyle.

[demonsbaby]

mruwa9 napisała:

> Powiedz mi, jak sie eliminuje skrzywienia psychiczne u psow w
> hodowlach? To taki eufemizm dla usypiania zwierzat?
Nie troska o wyodrębnienie cech pożądanych i nie narażanie ludzkiego
bezpieczeństwa na zagrożenie.

To jaka jest
> roznica miedzy uspieniem szczeniaka a doroslej suki?
Taki etap nazywa się zakazem rozmnażania konkretnych osobników. W okresie
szczeniactwa, cięzko zweryfikować konkretne odchyły psychiczne - można zgadywać.

> Miedzy niechecia do psow a kynofobia jest spora roznica.
Żadna - jedynie intensyfikacją objawów. Niechęć może się objawiać spotęgowanym
strachem urastającym do rangi paniki.

[mruwa9]

ale jak odbywa sie owa eliminacja cech niepozadanych? Czy dla
usypianego (zdrowego fizycznie) zwierzecia ma znaczenie, z jakiego
powodu jest usypiane? Dorabiasz ladne slowa do dokladnie takiego
samego dzialania, jakie ja nazywam wprost usypianiem, a ty szukasz
oglednych, ladnych slow, chyba dla zagluszenia wyrzutow sumienia?

[demonsbaby]

mruwa9 napisała:

> ale jak odbywa sie owa eliminacja cech niepozadanych? Czy dla
> usypianego (zdrowego fizycznie) zwierzecia ma znaczenie, z jakiego
> powodu jest usypiane? Dorabiasz ladne slowa do dokladnie takiego
> samego dzialania, jakie ja nazywam wprost usypianiem, a ty szukasz
> oglednych, ladnych slow, chyba dla zagluszenia wyrzutow sumienia?

Nie mam wyrzutów żadnych - tytułem tego, że nie usypiam zdrowych zwierząt. Nie
dorabiam teorii, mówię o systematyce działań podejmowanych w hodowlach - co siłą
rzeczy - nazywamy kontrolą rozrodu. Rozród poza kontrolą / oceną bywa zgubny w
skutkach (najczęściej wyrazem tego są cechy niepożądane oraz choroby genetyczne
miotu).
Żaden szanujący się hodowca (zaznaczam szanujący) nie powierzy w ręce drugiego
człowieka bomby z detonatorem czasowym. Stąd sygnały o agresji / niepożądanych
cechach trafiać powinny do hodowli skąd osobnik pochodzi.
Meritum sprawy: "pies warczy" na zbliżające się dziecko - nie jest efektem zmian
w psychice u 9letniego psa, który niesubordynacji nie okazywał do momentu
zaistnienia sytuacji dla psa nietypowej. Jest karcony za zbliżanie się do
dziecka - podchodzenie "obiektu", za który jest karcony sygnalizuje warczeniem -
dlaczego? wyprzedza nasz odruch karcenia - czyli "to nie ja się zbliżam". Może
też odgrywać rolę czynnik miejsca w stadzie. U psów dorosłych z zaznaczoną
hierarchią jest to raczej sporadyczne.
Zatem nie rozmawiamy o "bestii" w domu.

Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt "kto
zabija, uśmierca zwierzę albo znęca się nad nim podlega karze pozbawienia
wolności do roku,ograniczenia wolności albo grzywnie" Uśmiercenie jest wykonalne
w aspekcie choroby zwierzęcia - czyli podyktowane stanem psychofizycznym.

Jeżeli nie rozumiesz istoty hodowania / posiadania zwierząt o konkretnych
cechach użytkowych to dyskusja jest z góry skazana na niepowodzenie. Nie
dyskutuję na tematy dotyczące konkretnych specjalizacji bez ogarnięcia tematu na
podst. fachowej literatury, a i tu ciężko bez konkretnych doświadczeń w pewnym
obszarze.

Innymi słowy ludzie ustawicznie kształceni, posiadający doświadczenie w danej
dziedzinie są powołani do wykonywania konkretnych czynności. Stąd nie jesteś
odpowiedzialna za bezpieczeństwo przeładunku skroplonych gazów paliwowych jako,
że nie masz żadnej wiedzy z zakresu "bezpiecznej obsługi instalacji przesyłowej"
ani nie znasz właściwości propanu czy butanu.

Analogią jest posiadanie i hodowla ras o konkretnych cechach użytkowych.

do Banaszka82 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[gruba77]

witam
zaden amstaff nie jest stabilny emocjonalnie
kobieto !!!!!!!!!!!!!!!!!to po pierwsze,ja w zyciu bym takiego psa
nie trzymala przy dziecku w zyciu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!znam przypadek
pogryzienia małego dziecka przez takiego psa własnie,niegdy w zyciu
bym nie wzięla takiego psa typu amstaff czy pittbull!!!!!!!!!!!!psy
mordercy i tyle!!!!!!!!!!!!!nikt mi nie przetlumaczy ze jest
inaczej!!!!!!!! ja mam małe dziecko i 2 pieski jeden to 2-letni
shitzu,najspokojniesza rasa jaką znam,uwielbia mojego synka z
wzajemnoscią,a drugi to 5 miesięczny owczarek niemiecki,polecam
takie psy dla dzieci, a nie morderców,jak widze takie psy to mnie
skręca,bo sama byłam ugryziona przez takiego typu psa i wierzcie mi
znałam go i on mnie,psa juz nie ma, ale ja mam wielki ślad na nodze:
(( nie wiadomo co im strzeli do głowy,wierzcie mi i naprawde takie
psy nie przy dziecku,byla swiadkiem pogryzienia i ofiarą tez !!!!!

[demonsbaby]

Boshe ... potrafię być ignorantem, jako iż oczytana we wszystkich
dziedzinach być nie mogę, grzeszę zatem ciemnogordem w konkretnych
sprawach - tyle, że te emocje są tu zbędne, a szczególnie nie
podparte żadnymi doświadczeniami, PONIEWAŻ:
WSZYSTKIE TTB zostały wytworzone z predyspozycjami do WALKI Z INNYMI
ZWIERZĘTAMI (np. jak bulldog - sama nazwa wskazuje - do walk z
bykami).
Nie mozna mówić o stabilności predyspozycyjnej psa - BO TAKIEJ NIE
MA. W innym razie - na rozp. MSWiA zostałaby naniesiona adnotacja Z
PRZEZNACZENIEM DO WALK Z LUDZMI (szczególnie dziećmi).
Jeżeli idzie o psy strózujące to większe szanse generowania ataku na
człowieka - stwarza właśnie OWCZAREK NIEMIECKI - po przeszkoleniu z
IPO. Mający predyspozycje do stróżowania i ochrony człowieka.
Nie ma reguły czy ON, DOBERMAN czy pitbull albo ast przy braku
konsekwencji i wysotrzeniu konkretnych sygnałów - zaatakuje
dziecko / człowieka.
Prawdą jest, że konkretne rasy są przeznaczone dla ludzi znających
rasy i cechy użytkowe, rozumiejący zakres odpowiedzialności - a
przede wszystkim potrafiący wykorzystać wiedzę w praktyce. Pewne
mechanizmy są wspólne - te dotyczą hierarchizacji i braku
konsekwencji.

Istnieje coś jak sala współpracy człowieka z psem (ta została
okreslona jako inteligencja ras). Na jej podstawie - lokaty można
sobie wyobrazić możliwość nawiązania współpracy / współdzialania z
przewodnikiem i egzekwowaniu przez przewodnika posłuszeństwa czy tez
konkretnych zadań. Biorąc pod uwagę, że bullowate czy asty w
większości lokowane są na pozycji 60-80 oznacza, że średnio można
wyegzekwowac wykonanie komendy na etapie szkoleń wstępnych po 60 -
80 powtórzeń danej komendy. I nie znaczy, że takie psy są tepe, ale
oporne na współpracę w przeciwieństwie do owczarka czy dobermana na
5 miejscu albo collie na 1.
Dzieci nie tylko gryzą asty czy pitbulle. Dzieci są gryzione przez
sharpeie czy pospolite mieszańce - to nie efekt rasy - ale błędów
przeowdnika względnie wrodzonych zmian generujących wyostrzenie
agresji.

[demonsbaby]

demonsbaby napisała:

> > Dzieci nie tylko gryzą asty czy pitbulle.
I to był właśnie popis ignorancji stylistycznej:
Nie tylko asty czy pitbulle gryzą dzieci.

[semi-dolce]

W obie strony równie prawdziwe

Zainteresowałas mnie tą skalą. Możesz dać jakiegos linka czy coś, żebym mogła ją
sobie obejrzeć?

[demonsbaby]

Poczytaj kilki pozycji Corena (zdaje się opublikował ranking ponad
100 ras w formie papierowej i możliwości z tego wynikające) - ma
swój blog:
www.stanleycoren.com/e_intelligence.htm
Facet jest trochę kontrowersyjny (np. nagradzanie wg. naszego
mniemania "złych zachowań" - typu: warczenie - nie pytaj, gzdie to
doczytałam - ale opisalam tam dowód logiczny z punktu widzenia psa).
I tak w jego publikacjach możesz znależć:
HISTORIA NATURALNA PSÓW:
- pierwszy pies
- przodkowie psów (wilki, szakale, lisy, dingo, dzikie psy i pariasy)
- wspólne cechy psów i ich kuzynów
- prawdziwi przodkowie domowego psa
- wpływ udomowienia na psy

DAWNE POGLĄDY NA UMYSŁOWOŚĆ PSA:
- psy a religia (judaizm, chrześcijaństwo, islam, wierzenia ludowe)

WSPÓŁCZESNE POGLĄDY NA UMYSŁOWOŚĆ PSA:
- mechaniczny pies (koncepcja Kartezjusza)
- konsekwencje natury etycznej
- stanowisko behawiorystów (wpływ koncepcji Kartezjusza)
- przywrócenie maszynie duszy (świadomość i inteligencja)

NATURA INTELIGENCJI PSÓW:
- badania nad inteligencją człowieka, a inteligencja psa
- inteligencja ogólna i szczególna
- inteligencje złożone (u człowieka/u psa)
* przestrzenna
* cielesno-kinetyczna
* intrapersonalna
* interpersonalna
* muzyczna
* logiczno-matematyczna (rozwiązywanie problemów natury logicznej,
działania oparte na osądzie ilościowym, porównanie wielkości i ocena)

INTELIGENCJA JĘZYKOWA PSÓW:
- receptywny język psów
- produktywny język psów
- czy rzeczywiście jest to język

RÓŻNE FORMY INTELIGENCJI U PSÓW:
- inteligencja adaptacyjna
- inteligencja użytkowa (podatność na szkolenie)- tu
odzwierciedlenie rankingu ras
- inteligencja instynktowna
- umysłowość mieszana

INTELIGENCJA INSTYNKTOWNA (rola programowania genetycznego):
- psy stróżujące i obronne
- psy myśliwskie
- psy pasterskie
- psy zaprzęgowe
- inne

INTELIGENCJA ADAPTACYJNA (szybkość uczenia się, pamięć):
- testy na iloraz inteligencji IQ dla psów (jak przeprowadzić test i
zinterpretować wyniki) - tu "poziom inteligencji" indywidualnego
danego osobnika

INTELIGENCJA UŻYTKOWA (podatność na układanie):
- czy istnieją dane świadczące o zróżnicowaniu między rasami
- jakie dane można uzyskać dzięki egzaminom z zakresu posłuszeństwa
- opinia specjalistów (ranking ras pod kątem inteligencji użytkowej
i posłuszeństwa)

CZYNNIK OSOBOWOŚCI:
- znaczenie osobowości
- genetyka a osobowość
- testy osobowości posłusznej + interpretacja wyników (dla szczeniąt)

JAK STYMULOWAĆ PSIĄ INTELIGENCJĘ:
- doskonalenie osobowości:
* dotyk (szczenię)
* manipulowanie zachowaniami i ich kontrolowanie (ugruntowanie roli
przywódcy)
* narzucanie przywództwa w stadzie
* ćwiczenia na koncentrację uwagi i podporządkowanie
- doskonalenie inteligencji instynktownej:
- inteligencja płynna i skrystalizowana
* zwiększanie inteligencji płynnej
* zwiększanie inteligencji skrystalizowanej

UMYSŁOWOŚĆ PSA A SATYSFAKCJA WŁAŚCICIELA:
- wady i zalety inteligentnych psów (kiedy wysoka inteligencja psa
może być pomocna, a kiedy przeszkadza)

- życie z niezbyt bystrym psem - jak powinien wyglądać trening:
* jak najwcześniejsze rozpoczęcie treningu
* konsekwencja
* jasne i precyzyjne wyrażanie się
* cisza i spokój przy treningu
* rola bliskiego kontaktu
* krótki czas trwania lekcji
* cierpliwość
* praktyka (powtarzanie ćwiczeń przez całe życie psa)
* elastyczność
* stanowczość
* pochwały

- życie z inteligentnym psem - dlaczego trudniej zmusić je do
karności, niż psy mniej bystre i jak powinien przebiegać trening:
* bezustanny trening od najwcześniejszego okresu życia
* rola niepobłażania, konsekwentnego egzekwowania karności,
korygowanie zachowania i pochwały, traktowanie każdego wydanego
polecenia jako trening
* niestosowanie nagród "za nic"
* praca nad emocjami
* obserwacja zachowania psa - korygowanie zbyt wolnych reakcji,
mogących wynikać z "kombinowania"
* nie dopuszczenie do przetrenowania
* dbałość o odpowiednio silne bodźce (atrakcyjność treningu)
- zmiany inteligencji z wiekiem

Tu rankingi pod kątem użytkowości:
www.psyimy.pl/forum/viewtopic.php?t=196
z uwzględnieniem przykądowych testów na IQ:
psy.olpw.com/viewtopic.php?t=1368
A same pozycje do nabycia to "Inteligencja psów", "Tajemnioce psiego
umysłu", "Jak rozmawiac z psem" S. Coren.

[demonsbaby]

demonsbaby napisała:
- typu: warczenie - nie pytaj, gzdie to
> doczytałam - ale opisalam tam dowód logiczny z punktu widzenia
psa).
żebym się czasem nie rozpędziła: miałam napisać "Coren opisał dowód
logiczny .."

[semi-dolce]

Jak rozmawiac i Tajemnice mam. Tajemnice uwielbiam i uważam za jedną z
najlepszych książek o psach.

Ale skali nie kojarzę. Może to wynikac z tego że:
a) jest ona w Inteligencji, której nie czytałam (ale przeczytam)
b) mam defekt mózgu i nie pamietam (bardzo prawdopodobne)

Kocham jego teorię na temat uzaleznienia sposobu komunikacji od rasy.

[demonsbaby]

Przeczytasz w Inteligencji - nie masz defektów
Jako zdaje się pierwsza z publikacji zaczął od okreslania cech
użytkowych i podatności na szkolenia.
Tym samym potrafił z jakimś p-stwem określić stopień / skalę
współpracy z człowiekiem.

[semi-dolce]

Spoko, i tak wyjdzie, że moje sa mało inteligentne, bowiem kiepsko współpracują.
A kiepsko współpracują, ponieważ są niesamowicie inteligentne

[demonsbaby]

stąd ranking inteligencji użytkowej - to nic innego jak orzech do
zryzienia dla przeciętnego miłośnika rasy. I tak bullowate nie są
tepe - ale po prostu nie "potrzebują" do przezycia przewodnika. A
sumasumarum - czy to doberman czy border - bez towarzystwa człowieka
padnie - nie ze względu na rozpoznawanie i rozumienie komend - ale
chęć częstych zabaw i miłości do pracy A na dogi niemieckie - to
już w ogóle dla mnie magia

[gruba77]

wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,9-letni-chlopiec-pogryziony-przez-amstafa,wid,11177546,wiadomosc.html
czytałas kiedys o pogryzieniu przez owczarka niemieckiego????
ja nigdy.wiec nie pisz bzdur,bo nie masz pojecia o czym piszesz
wogole jak widze!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[tijgertje]

gruba77 napisała:

> czytałas kiedys o pogryzieniu przez owczarka niemieckiego????
> ja nigdy.wiec nie pisz bzdur,bo nie masz pojecia o czym piszesz
> wogole jak widze!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja nie czytalam, ale znalam osobiscie chlopaka, wowczas 10-latka.
Rodzina miala owczarka niemieckiego, ten wlasnie chlopak zawsze sie
psem opiekowal, byl jedynym, ktory psa karmil. Do czasu. Pewnego
pieknego dnia pies z niewyjasnionych przyczyn rzucil sie na
chlopaka, odgryzl mu ucho i pokiereszowal twarz. Ojciec chlopaka
dzialajac instynktownie w obronie wlasnego dziecka lopata zatlukl
psa Sekcja zwierzecia nie wykazala zadnych zmian w mozgu czy
choroby, sprawa pozostala niewyjasniona, chopakowi udalo sie doszyc
ucho, ale blizny na twarzy (rekach i nogach tez) pozostana do konca
zycia. Uwazam, ze psy to ogromna odpowiedzialnosc i trzeba baaaardzo
dobrze wiedziec jak konkretna rasa jest "skonstruowana" i czego
mozna sie spodziewac, ale nawet najbardziej ulozony pies jak i
najgrzeczniejsze dziecko to moze byc potencjalna bomba zegarowa.
Zarowno zwierze jak i dziecko dziala czasem impulsywnie, i moze sie
zdarzyc sytuacja, ze pies na jakis impuls (ktorego czlowiek moze
nawet nie zauwazyc) moze zareagowac sprzecznie z wszystkim, czego
sie po nim spodziewamy. Niektore rasy maja wieksze ryzyko i mimo, ze
owczarki niemieckie uwielbiam i sa to fantastyczne i bardzo
inteligentne psy, to jednak nie bez powodu wlasnie one sa
wykorzystywane w policji. Taki pies musi byc dobrze wyszkolony i
miec madrych opiekunow, nie pozbawionych wyobrazni.

[banaszka82]

Też nam taki przypadek.Mój brat (choć zabrzmi to śmiesznie ) miał pogryziony
tyłek przez owczarka,po prostu obok niego przechodził na plaży.Nie popadajmy w
ślepy zachwyt nad jakąs rasą bo każdemu psy może odwalić w którymś momencie.

a tu wiedza podparta doświadczeniem

[demonsbaby]

Może spojrzysz na AMSTAFFA obiektywniej:
www.insomnia.pl/W_obronie_ps%C3%B3w-_mity_dotycz%C4%85ce_bullowatych.-t573032.html

[zoska7373]

Uśpi uśpi jeśli podstawa do uspienia będzie agresja
zagrażająca życiu lub zdrowiu człowieka>

[semi-dolce]

Ale tu nie było agresji.

[slonko1335]

banaszka82 napisała:
jest bardzo
> poukładana i świetnie wychowana,staramy się okazywać jej czułość by nie czuła
> się odepchnięta i niechciana

chwile potem:
banaszka82 napisała:
Ja nie cierpię tego psa..przeszkadza mi to,że nie mieścimy się wszyscy
> do auta,że łazi po pokoju w nocy i swoimi odgłosami budzi dziecko,że nigdzie
> nie można się bez niej ruszyć a najbardziej to,że tak naprawdę nie wiem co jej
> odpieprzy i w którym momencie..a poza tym chcę by moje dziecko było w domu
> bezpieczne i żebym nie musiała przy każdej wizycie w kibelku wrzucać małej do
> kojca...dziś na spacerze rzuciłą się na jakiegoś psa choć nigdy tego nie
> robiła

to zdecyduj się jaki w końcu jest ten pies...dobrze wychowany i poukładany czy
nie? bo coś mi się zdaje że nie w samym psie problem...

[mamaoliwki08]

> to zdecyduj się jaki w końcu jest ten pies...dobrze wychowany i poukładany czy
> nie? bo coś mi się zdaje że nie w samym psie problem...

Święta prawda.

[deodyma]

banaszka82 napisała:

mi nawet nie zależy by godzić psa i dziecko...a
> dlaczego...? bo po pierwsze to nie jest stricte mój pies.To amstaff mojego
> narzeczonego a kupił go jak jeszcze był z poprzednią kobietą bo ona i jej syn
> chcieli.Ja nie cierpię tego psa..przeszkadza mi to,że nie mieścimy się wszyscy
> do auta,że łazi po pokoju w nocy i swoimi odgłosami budzi dziecko,że nigdzie
> nie można się bez niej ruszyć


no to juz wszystko jasne...

[mruwa9]

deodyma napisała:


> no to juz wszystko jasne...
>
No i? Czy lubienie psow jest obowiazkowe? Ja nie cierpie, na
przyklad..no, ale nie mam. A gdybym zostala postawiona przed faktem
dokonanym , jak autorka watku, zwlaszcza majac do czynienia z psem
takiej rasy, przy pierwszym warknieciu oddalabym psa w dobre lub
jakiekolwiek rece, lub uspila. Taka wredna jestem.

[slonko1335]

mruwa9 napisała:
No i? Czy lubienie psow jest obowiazkowe? Ja nie cierpie, na
> przyklad..no, ale nie mam.

no właśnie i nie masz. ja nie cierpię kotów i też nie mam.

[moofka]

> No i? Czy lubienie psow jest obowiazkowe? Ja nie cierpie, na
> przyklad..no, ale nie mam. A gdybym zostala postawiona przed faktem
> dokonanym , jak autorka watku, zwlaszcza majac do czynienia z psem
> takiej rasy, przy pierwszym warknieciu oddalabym psa w dobre lub
> jakiekolwiek rece, lub uspila. Taka wredna jestem.

no to przybij piatke wredoto
ja sie dziwie ze wazac na szali dobro pieska-zabojcy, ktory juz przejawia
agresywne zachowaia wzgledem dziecka
a jego zdrowie i bezpieczenstwo jakis zle pojety humanitaryzm sie pojawia
bo przeciez piesek wazny, dziecko niewazne

[slonko1335]

Moofka ale nikt nie kwestionuje tutaj że pies jest ważniejszy od dziecka.
Problem tylko polega na tym, że tutaj pewnie nie chodzi o to dziecko tylko o
okazję pozbycia się nielubianego psa z domu. Autorka wątku napisała dwa posty
wzajemnie się wykluczające, bo albo pies jest kochany i stara się mu okazywać
czułość, jest dobrze ułożony i grzeczny albo się go nie znosi, i nagle wszędzie
włazi, nie umie się zachować i nie można go zostawić samego, problem nie tkwi w
samym psie tylko w jego właścicielach...

[mruwa9]

ale co ma piernik do wiatraka? Czy autorka ma obowiazek lubic
kundla? Nie ma. Ma prawo chciec sie go pozbyc? Ma prawo. Nie ona go
kupila, nie ona podejmowala decyzje o pojawieniu sie psa w domu i
nie ma obowiazku palac do niego miloscia i czuloscia. Ma prawo
obawiac sie o zycie wlasnego dziecka, zwlaszcza po wielu wypadkach,
gdy dotad spokojny i dobrze ulozony pies bez ostrzezenia rzucal sie
wlascicielowi (i to nie tylko dziecku, bo i nastolatkom, i
doroslym sie zdarzylo) do gardla? To moze byc kwestia sekundy i
jednego klapniecia szczekami i zadna tresura nie musi przed tym
ustrzec, jesli pies jest genetycznie predysponowany do agresji lub
zwichrowany psychicznie.

[slonko1335]

Oczywiście że ma prawo tylko chyba nie była na tyle asertywna żeby to zrobić od
razu jak jej tego kundla sprowadzono na głowę a teraz zakrywa się
dzieckiem...ktoś już wcześniej napisał widziały gały co brały...

[banaszka82]

słonko,powtórzę Ci to co przed chwilą juz napisałam. Po pierwsze to ja się
wprowadziłam do faceta,nikt mi psa na głowę nie wrzucił.po drugie mój pierwszy
post mógł zostać źle odebrany ponieważ faktycznie można było go odebrać jak
zaprzeczenie jego samego,już tłumaczę dlaczego : napisałam,że psa nie lubię-fakt
ale przy dziecku odsunęłam tę niechęć na bok po pierwsze poto żeby Ją uczyć
sympatii do zwierząt a po drugie by pies nie czuł się zazdrosny i
izolowany..kumasz...?umawiając się z moim facetem poznałam cholernie posłusznego
psa,nigdy nie rzucającego sie na innych.A co miałam nie zachodzić w ciążę w
związku z tym,że to amstaff?miałam kazać pozbyć sie jej z domu?myślałaś,że
wiedziałam jak to będzie...?zrobiliśmy wszystko co było wskazane aby pies
zaakceptował dziecko.I nie ma we mnie krzty litości dla tego psa w sytuacji gdy
moje dziecko jest zagrożone.

[slonko1335]

Banaszka fakt teraz to trochę inaczej przedstawia się sytuacja choć jak dla mnie
gubisz się w "zeznaniach:, raz Ci zależy na godzeniu dziecka z psem, za chwilę
nie zależy, dziwne to jak dla mnie...

[moofka]

slonko1335 napisała:

> Moofka ale nikt nie kwestionuje tutaj że pies jest ważniejszy od dziecka.
> Problem tylko polega na tym, że tutaj pewnie nie chodzi o to dziecko tylko o
> okazję pozbycia się nielubianego psa z domu. Autorka wątku napisała dwa posty
> wzajemnie się wykluczające, bo albo pies jest kochany i stara się mu okazywać
> czułość, jest dobrze ułożony i grzeczny albo się go nie znosi, i nagle wszędzie
> włazi, nie umie się zachować i nie można go zostawić samego, problem nie tkwi w
> samym psie tylko w jego właścicielach...
>

a jedno drugie wyklucza?
maja psa, jak moga tak sie staraja, a pies jest jaki jest i lubic sie go nie da
stanowi realne zagrozenie dla zycia dziecka - nie tylko sama swoja
obecnoscia ale juz zachowaniem
ja bym sie ani minuty nie zastanawiala, gdzie ma byc pies niebezpiecznej rasy,
ktory szczerzy zeby na raczkujace bezbronne niemowle

[slonko1335]

Moofka a myślisz że się starają?, przecież ten pies wie czy się go lubi czy nie,
więc reakcja jego jest całkowicie naturalna (co nie znaczy że akceptowalna bo
tak zachowywać się nie powinien ale nikt go nie nauczył że ma być inaczej).
Zgadzam się tez, że takiego psa przy małym dziecku nie trzymałabym w domu ale
wina tutaj nie leży po stronie psa i nie powinno być to usprawiedliwieniem do
pozbycia się go.

[moofka]

wina nie wina
o czym tu debatowac
ten pies nie moze byc z dzieckiem skoro juz przejawia takie zachowania
i trzeba sie go pozbyc
i jak leneczka mysle ze oddawanie psa bojowego, do tego zle ulozonego komus
innemu to nie najlepszy pomysl

[totorotot]

powtarzam: psa oddać do schroniska albo byłej lubej. Jak masz zamiar funkcjonować z niebezpiecznym, nielubianym, agresywnym amstaffem i niemowlęciem ? Na drzewo i to już!

[banaszka82]

no tak

[banaszka82]

dzięki za zrozumienie. Poprzedniczki uwazają,że sobie przeczę ale może mnie po
prostu nie zrozumiały : psa nie lubię ale staram się nie dać jej tego odczuć i
pozwalałam lizać dzidzię i wąchać ją,.

[deodyma]

mruwa9 napisała:


> No i? Czy lubienie psow jest obowiazkowe? Ja nie cierpie, na
> przyklad..no, ale nie mam. A gdybym zostala postawiona przed
faktem
> dokonanym , jak autorka watku, zwlaszcza majac do czynienia z psem
> takiej rasy, przy pierwszym warknieciu oddalabym psa w dobre lub
> jakiekolwiek rece, lub uspila. Taka wredna jestem.


przed faktem dokonanym to zostal juz postawiony ten zwierzak, nie
autorka watku.
jesli go nie lubi, przeszkadza jej, to niech skontaktuje sie z
fundacja, ktora sie psami tej rasy zajmuje, a jest to w tym wypadku
fundacja AST i oni szybko mu normalny dom znajda.
moze tez pogadac z wetem, ze chce znalezc dom dla psa, bo normalny
wet zdrowego psa nie uspi.
a coz znaczy wedlug Ciebie wyrazenie "pies tej rasy"?
bo ja znam osobiscie sporo rodzin,ktore maja wlasnie "psa tej rasy",
przy ktorych wychowuja sie ich dzieci w roznym wieku i jakos te psy
sie na nie nie rzucaja, nie warcza ani nie gryza.
autorka psa nie lubi, wiec kto wie, co sie w tym domu dzieje.
moze drazni psa, moze dziecko tez wyczyniac z psica rozne rzeczy, do
ktorych ona sama sie tu nie przyzna a potem co do czego, to dochodzi
to tragedii wlasnie dzeki glupim rodzicom, jak piesek na ich dziecie
sie rzuci.
gdy sie urodzilam w naszej rodzinie byl maly kudlaty piesek, ktory
byl agresywny w stosunku do mnie do tego stopnia, ze gdy plakalam
jako niemowle, on non stop warczal, wiec chcac nie chcac moja mama
musiala go uspic, poniewaz wszyscy sie o mnie bali.
piesek mial 12 lat i zdazyl w ciagu tych 12 lat pogryzc z domownikow
kazdego, oprocz mojego dziadka, przed ktorym czul respekt i ktorego
to wybral na swojego pana.
mojej mamie tez wisial raz przy gardle, ale nikt go wtedy nie uspil,
bo on taki ladny i tak bylo go wszystkim szkoda.
i wcale nie byl to "pies tej rasy", tylko sliczny, kudlaty o
ujmujacym wygladzie kundelek na krzywych lapkach...
wsztystko zalezy od wychowania i od wlasciciela, bo jak wlasciciel
glupi, to juz nic nie pomoze
ja sama mam w domu 5 letnia psice i pomimo tego, ze uwielbia naszego
18 msc syna i inne dzieci, pilnuje obojga a oczy mam dookola glowy,
bo wiem, do czego zdolne sa dzieci, gdy sie na nie nie patrzy.
tylko o tym rzadko sie mowi, bo jak co do czego, to zawsze winne
jest zwierze.

mój suwaczek

[banaszka82]

a co może psu zrobić 9 mies. niemowlę które z psem niemal nie ma styczności?"w
ty domu" nic chorego się nie dzieje. i nie jestem głupią matką.

[deodyma]

jesli nie ma z psem stycznosci, to czemu warczy?
i co na to Twoj narzeczony?
rozmawialas z nim o tym?

[ser_kowa]

>No i? Czy lubienie psow jest obowiazkowe? Ja nie cierpie, na
> przyklad..no, ale nie mam. A gdybym zostala postawiona przed
faktem
> dokonanym , jak autorka watku, zwlaszcza majac do czynienia z psem
> takiej rasy, przy pierwszym warknieciu oddalabym psa w dobre lub
> jakiekolwiek rece, lub uspila. Taka wredna jestem.

I tak właśnie wygląda selekcja naturalna w dzisiejszym świecie.
Oddałabyś w 'jakiekolwiek' ręce -> 'jakiekolwiek' ręce spuściłyby
agresywnego psa (przy czym nie byłby to pies będący bohaterem tego
wątku, bo on agresywny nie jest...) -> pies dopadłby twojego
dzieciaka na ulicy i przepływ 'genów głupoty' w naturze by sie
umniejszył.

Tak pół żartem, pół serio. Wierzę, że zawsze głupota zawsze obraca
się przeciw głupim ludziom i mam z tego powodu nie krytą
satysfakcję. Psy powinni posiadać tylko wybrani, bo więkzość na
zwierzę nie zasługuje.

[banaszka82]

tak samo z dziećmi,a jednam dzieci mają też idiotki.

[totorotot]

ja nie rozumiem, na co Ty jeszcze czekasz? Pieska na księżyc (do schroniska) albo do krainy wiecznych psich łowów. Też miałam ukochanego piesiunia, niestety musiałam go oddać do schroniska, ponieważ mnie nie słuchal.
Jeśli narzeczony będzie miał jajieś anse w kwestii pozbycia się amstaffka, potraktuj to jak pierwszy sygnał ostrzegawczy.

[banaszka82]

wczoraj się na mnie wkurzył i stwierdził,że nie ręczy za siebie i jak ją uśpi to
mnie może też z domu wywali bo to Jego przyjaciółka jestdobre nie?

[paluszek11]

Pies sam z siebie nie uzna wyższości córki nad sobą. to Wy musicie nad tym
popracować i przekazać mu taką wiedzę. To w Was tkwi problem, a nie w psie.

[monia111175]

tez mam ten problem,w tym ze moj pies nie warczy na małego(tez ma 9
mies)wrecz ucieka jak on raczkuje,ale sa pewne momenty ze sie
boje,starszy syn czesto mu dokuczał(dokucza)i jak mały np.uderzy go
czyms to wtedy.....nie wiem na razie mu nic nie zrobił,jedynie
chodzi za nim wacha go wszedzie,i lize ewentualnie.Ale my oddajemy
psa na wies do moich rodziców(wykonczyła mnie ta
siersc,wszedzie,dosłowne wszedzie)i strach co bedzie jak mały bedzie
go chciał złapać,uderzyć.Ja mam kundelka(matka bokserka była)Ale
powiem szczerze amstafa bym nie trzymałą w domu gdzie jest dziecko i
jeszcze mały metraż(ja mam mieszkanie duże,a mimo wszystko za ciasno
na dziecko i psa).Zobaczymy po wakacjach,moze wróci z nami........

[mamaoliwki08]

Dziecko należy wychować tak ja i psa a jeśli pozwalasz dziecku bić psa to już jesteś na przegranej pozycji.
Jejku czy Wy naprawdę nie macie oleju w głowach???

[3-mamuska]

w 100% zgadzam sie z mamaoliwki ,wystarczy ogladnac program o trenowaniu psa na
tvn style w soboty, niestety nie pamietam o ktorej godzinie.

[banaszka82]

mamooliwki,ile razy mam Ci tłumaczyc,że od początku pies miał pokazywane,że jest
najniższy w hierarchi a dziecko najwyżej?i co z tego?może gdyby to był
chichuahua i na dodtaek kochany przeze mnie bo mój to może starałabym się coś z
tym zrobić ale w sytuacji gdy ti nie mój pies a co się z tym wiąże nie ufam jej
w stu procentach to nie mam wielkich wyrzutów chcąc sie jej pozbyć.

[majenkir]

monia111175 napisała:
> starszy syn czesto mu dokuczał(dokucza)

a ty do cholery gdzie wtedy bylas?????

[semi-dolce]

Jak czytam, że ktoś chce uspic psa bo ten zawarczał na dziecko, to nóż mi sie w
kieszeni otwiera.

Sprawa jak najbardziej do rozwiązania. Wystarczy odrobina wiedzy i chęci.

Skąd pies ma wiedzieć, że dziecko zajmuje wazniejsza od niego pozycję? Trzeba go
uswiadomic, sam się nie dowie. Psa trzeba wychować. Dziecko także. No ale ty
nienawidzisz psa bo chciała go była narzeczona twojego chłopa. Tak, to wiele
tłumaczy. Faktycznie lepiej będzie jak ją oddasz. Tu link do fundacji zajmujacej
się adopcjami bullowatych. Skontaktuj się z nimi, powinni pomóc
www.fundacja-ast.pl/
Coraz częściej utwierdzam się w przekonaniu, że i na psa i na dziecko powinny
byc pozwolenia.

[majenkir]

semi-dolce napisała:
> Coraz częściej utwierdzam się w przekonaniu, że i na psa i na
dziecko powinny byc pozwolenia.

U banaszki jeno wiatr by hulal po izbie .

[banaszka82]

nie masz prawa tak się wypowiadać na mój temat.Uważam się za dobrą mamę i to,że
chcę dziecko chronić przed psem z którym przebywa w jednym pokoju a który nie
jest mój i mu nie ufam uważam za wystarczający powód by psa sie pozbyć.supermamo
i treserko psów.

[ser_kowa]

> nie masz prawa tak się wypowiadać na mój temat.Uważam się za dobrą
mamę i to,że
> chcę dziecko chronić przed psem z którym przebywa w jednym pokoju
a który nie
> jest mój i mu nie ufam uważam za wystarczający powód by psa sie
pozbyć.supermam
> o
> i treserko psów.

A moim skromnym zdaniem, dobrym rodzicem nigdy nie będzie osoba
traktująca żywą istotę z taką ignorancją. Jednak może mamusine
wychowanie przyniesie efekt i za 5o lat córcia nauczona, poprzez
przykład, prawidłowej postawy, wyrzuci mamusię z domu/podda
eutanazji/podrzuci do domu starców (niepotrzebne skreślić), bo ta
wyrazi swe niezadowolenie poprzez krzyknięcie (jak przez laty suczka
warknięciem). uhhh lekki stresik się wkradł

[banaszka82]

Tak,oczywiście,moja 9 miesięczna córka zapamięta,że mamusia pozbyła się psa bo
ten jej zagrażał.Brawo.

[leneczkaz]

Ty to naprawde masz zamiast mózgu krowi ser. A komentarz na poziomie zakładu
psychiatrycznego.

[banaszka82]

Słucham?A co nie tak z moim komentarzem?

[leneczkaz]

nie do Ciebie
do krowiego sera nad Tobą co to Ci wmawia, że zostaniesz oddana do domu starców,
bo nie dasz zagryźć córki O_o

[banaszka82]

no tak,pewnie mnie odda

[banaszka82]

wiedziałam ,że w końcu sie odezwiesz wyrocznio....powtarzam po raz któryś,że mój
facet wychował ją doskonale,wie o psach pewnie więcej niż ty ale skoro zaczęła
teraz tak się zachowywać i przejawiać agresję to ja się na to nie godzę.A to,że
chciała ją laska mojego narzeczonego nie ma NAJMNIEJSZEGO znaczenia.Napisałam o
tym by sytuacja była jasna.

[deodyma]

a zwracasz uage na to, jak dziecko zachowuje sie w stosunku do psa?
bo tak naprawde to nigdy dziecka z psem samego sie nie zostawia i nie powinno
sie ich spuszczac z oczu nawet na sekunde.
9 msc dziecko to juz nie dzidzia, ktora lezy sobie nieruchomo.
wiem, jak bylo i jest z moim dzieckiem, ktore zaczepia psa przy kazdej okazji i
nie daje mu spokoju.

[banaszka82]

jest tego psa ciekawe ale ja nie pozwalam by sie do niego zbliżyło.Tzn. raz
pozwoliłam i skończyło się warczeniem.

[...]

[majenkir]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[agamemnonn]

Czytaj , ze to nie jej pies. Nie ona go do domu przytargała. Przeszkadza jej
pewnie juz od dawna - nie każdy musi lubieć pieski, kotki i pajączki.
Po drugie włos sie jeży na myśl, ze mozna by za cos takiego psa uspic!
Lepiej go oddajcie do fundacji. Jeszcze przyjdzie wam na mysl zeby go bić za to
ze warczy na dziecko.
Po trzecie mamaoliwki chyba, wyraziła swoje zdziwienie, ze dziecko
dokucza psu .... wiesz, są dzieci którym raz wytłumaczysz ze nie wolno psa
zaczepiać i im starczy, ale są też dzieci którym można tłumaczyć na 100 róznych
sposobów, a one będą na tyle złośliwe, ze za twoimi plecami pociągną psa za ogon
czy ucho. No tak już jest. Dzieci są rózne.

majenkir wytłumacz mi proszę, dlaczego nazywasz autorke idiotką ?
Wyczytałaś coś między wierszami czy jak?

[memphis90]

> Czytaj , ze to nie jej pies. Nie ona go do domu przytargała.
Pies kupiony przez jej faceta. Czyli teraz już jej.

[banaszka82]

nie będę cię obrażać bo to nie mój poziom ale jeśli chcesz wiedzieć to ten kark
po pracy przychodzi i robi nam obiad,potem bawi się z dzieckiem i robi mu
kąpiel,podczas gdy ja rehabilituję córkę, On sprząta... chcesz Go jeszcze
poobrażać...?

chamstwo majenkir

[banaszka82]

jesteś tak chamska,że Cię wycięli.

[smerfetka8801]

po przeczytaniu twoich wypowiedzi dochodzę do wniosku,ze powinniście znaleźć psu
lepszy dom-nie nadajecie się na właścicieli psa. ja najpierw miałam psa potem
dziecko a nauczyłam psa gdzie jego miejsce i choćby go dziecko za uszy ciągnęło
to tylko ogonem macha.
nie lubisz psa pies to pewnie wyczuwa i warczy na dziecko które wyraźnie
lubisz-psy nie są głupie.

[leneczkaz]

Ale to jest amstaw kochanie. Moja siorka miała kilkumiesięcznego amstafa cą jej
wszytko gryzł a jak zabierała to się rzucał na nią. Strasznie się bała i go oddała.
Te psy są bardzo agresywne i trzeba umiec je ułożyć.

A, że w polsce idiotów dostatek, to jak modna się zrobiłą rasa psów morderców to
dziecom na komunie kupowali i wszyscy chłoptasie, młodociani przestępcy mają
amstafi i pittbule.
Co za głupie społeczeństwo.

[leneczkaz]

A ja wam powiem, że wszyscy jesteście głupi i tyle.
Autorka bo wzieła psa którego nie chciała.
Laski które mówią, że jest idiotką, same mają prblemy z mózgiem.
Logiczne, że jak laska się boi o dziecko to kopa w dupe dla psa i tyle. CZŁOWIEK
się liczy. Ale nie.. W XX/XXI wieku pieski ważniejsi niż ludzi.
Piesek paris ma kurde lepszy dom niż miliony ludzi na świecie, a takie psie
smakołyki zjadłby niejeden głodny w Afryce.
Ale jasne.. Lepiej pojechać laske co się boi Amstafa bo przecież można zranić
uczucia pieska. Puknijcie się w puste łby!

Sama miałam pieska. Ale to był MÓJ wybór. Chciałam malutkiego (pudel TOY)
przyjaznego pieska. I tak go wychowywałam. Moża mu było rękę włożyć do gardła a
by nie ugryzł. Ale jak laska nie ma pewności to logiczne, że człowiek jest
wazniejszy niż pies.
Moj zdechł, ale też miałam problem bo mimo wszelakich produktów odleszczowych w
domu mieliśmy hodowlę kleszczus-pospolitus. Łaziły wszędzie! Wiec nie chciałabym
go w domu w którym jest dziecko. Sama mam Borelioze bo K. przynosił kleszcze i
sobie spaliśmy razem a rano pełzały po moim łóżku. I żadne kropeli, obroże i
spryskiwacze nie pomagały.
To przykład ale jeśli zwierze staje się zagrożeniem samym s sobie, albo powoduje
lęki to ważniejsze jest zdrowie dziecka niż psychika psa. Moim opiekowali się do
końca rodzice (tam mieszkał całe zycie, nie wzięłam go do siebie po ślubie). Ale
jak ktś nie ma warunków komuś oddać to można znaleźc fundację, albo dom
adopcyjny (nie wiem kto by chciał agresywnego psa).

A! Przypomniało mi się. Siorka męża ma tak agresywnego (zaburzenia psychiczne)
psa, który jest agresywny TYLKO w stosunku do dzieci. Zerzarła swoje młode, 2
mioty. I co oni mają zrobić? Sami nie iwedzą. Wybudowali jej na podwórku bude i
ogrodzili siatką to ta wariatka podkop zrobiła, siatke podryztła a na koniec
wyskoczyął górą. Boją się o własne dzieci... I co mają pieska do psychologa
prowadzać. Jasne...

[slonko1335]

Leneczko a co byś zrobiła w tym przypadku? Posłała psa od razu w diabły czy
pisała post na forum? Na post na forum stanowczo za późno, taki miałby sens
zanim dziecko się urodziło, jakby autorka pytała się o radę koleżanek które mają
już psa i dziecko jak psa przygotować, jak się zachowywać i tak dalej. Teraz
chodzi tylko o usprawiedliwienie i przyklaśnięcie przez inne osoby pomysłowi
pozbycia się zwierzaka...

[mruwa9]

pozbylabym sie zwierza bez wyrzutow sumienia. Zywego albo martwego (
w sposob cywilizowany, nie lopata po lbie, ale- albo uspic, albo
oddac do schroniska czy innej fundacji). Mam w tylku prawa zwierzat,
gdy chodzi o zycie dziecka.No, ale ja z zalozenia nie lubie psow.

[smerfetka8801]

jasne,że dziecko ważniejsze jasne,że jak laska psa nie chce to powinna go oddać
(nie uśpić) ale jeśli taka sama konsekwencja ma miejsce w kwestii wychowania psa
jak w jej postach to nie dziwne,że pies zachowuje się tak nie inaczej.\mądry
człowiek może mieć i amstafa i dziecko nie reaguje an tę rasę alergicznie bo
koleżanka ma amstafa i roczna córkę,no ale jej mąż pomyślał zabrał psa do
trenera i pies dziecku krzywdy by nie zrobił!nie oznacza to jednak,że psa
zostawiają np samego z dzieckiem bo to nawet jak ma się psa anioła nie może mieć
miejsca.
ja bardziej dziecku muszę tłumaczyć ,ze psa się nie szarpie niż odwrotnie grunt
,że pies na zaczepki reaguje przyjaźnie a nawet zamiast uciekać przed dzieckiem
sam do niej przychodzi i w sumie nie ważne czy kundel czy amstaf bo każdy pies
może być groźny jak ma nieodpowiedzialnych właścicieli i każdy może być aniołem
jak ma odpowiedzialnego i myślącego właściciela.
dziewczyna nie chce psa nie lubi go więc nie dziwne,ze takie rzeczy się dzieją
zamiast pisać na forum o bestii warczącej na dziecko niech psa odda komuś kto
psu da prawdziwy dom bez szkody dla dzieci

[edith31]

leneczkaz

Jestes wielka kobieto , napisalas cala prawde, psy im juz mozgi
powyzeraly, tak jak mowisz mozna maly narod wykarmic za to co
niktorzy psu kupuja do jedzenia. Swiry i tyle, biedne sa ich dzieci
bo w chacie pies rządZi, poczytajcie forum " psy rasowe" oraz " "
zwierzeta " istny fanatyzm te laski nie maja czasu sie dziecmi zajac
bo tylko psy im w glowie.
Blaszko nie przejmuj sie ,rozumiem Cie, postaraj sie oddac pieska w
dobre rece, to zywa isotota ale jednak rozumiem Twoje obawy, dziecko
wazniejsze niz pies i niech tamte pannice sobie to wbiją do łba, ze
pies tp tylko pies a czlowiek jest wazniejszy!!!!

[arcus.caelestis]

"A! Przypomniało mi się. Siorka męża ma tak agresywnego (zaburzenia
psychiczne)
psa, który jest agresywny TYLKO w stosunku do dzieci. Zerzarła swoje
młode, 2
mioty. I co oni mają zrobić? Sami nie iwedzą. Wybudowali jej na
podwórku bude i
ogrodzili siatką to ta wariatka podkop zrobiła, siatke podryztła a
na koniec
wyskoczyął górą. Boją się o własne dzieci... I co mają pieska do
psychologa
prowadzać. Jasne... "

Chryste!!!! Bo mi juz ręce zupełnie opadły. Ktos mi wytłumaczy po co
rozmnaża dalej agresywnego psa? Jakim cudem te dwa mioty?
niepokalane poczęcie?

Dziecko i TTB - jak pomóc?

[demonsbaby]

Czytając niektóre wpisy mam odruchy wymiotne, co najmniej.
Nie będę się wypowiadac jako "znawca" ras zaliczanych do TTB. Nie
mniej chcialabym WAM pomóc taką sytuację rozwiązac w domu.
Z punktu widzenia właściciela DOBERMANA i pełzającego (jeszzce jakiś
czas temu kajtka w domu) =- sparwa nie jest skomplikowana.
Przede wszystkim powinien WAM pomóc - ZNAWCA tej rasy, człowiek,
który się podejnmie obserwacji (zakładam, że wasz AST nie musi
pochodzić z hodowli - i nie chce mi się rozpisywac na temat psów
hodowlanych i pseudohodowlanych) i przynajmniej zweryfikuje czy są
to "błędy" do naprawienia. Takiej pomocy szukaj na portal
tematycznych (czyli miłośników astów).

PSAMI OBRONNYMI, BOJOWYMI ZAJMOWAC SIĘ POWINNI MIŁOŚNICY TYCH RAS -
poznający ich cechy użytkowe, umiejętnie prowadzący psa i szkolący.
DOM, w którym tak jest - mieszka ODPOWIEDZIALNY CZŁOWIEK, który może
sobie pozwolić na chowanie dziecka z takimi psami.

NAUCZCIE się ludzie, że PIES TO NIE DODTAKE DO RODZINY, a jego
pełnioprawny członek i tak was traktuje. Stąd jeżeli poświęcacie
czas wychowaniu i opiece nad dzieckiem to PSA RÓWNIEZ TAKI SCHEMAT
DOTYCZY.

Popełniliście masę błędów, a do nich należą:

1. AST to pies morderca - nie, absolutnie nie jest - nigdy nim nie
był, a co najwazniejsze - NIE JEST PSEM PRZENACZONYM DO WALK I
ATAKÓW NA LUDZI, ale innych psów / zwierząt. Warto poczytać - co
trzymacie w domu. Bo przy odpowiednim prowadzeniu (nie wiem w jakim
pies jest wieku) macie WSPANIAŁEGO STRÓŻA I TOWARZYSZA DLA DZIECKA.
Niestety pewne "zachowania" mają swoje predyspozycje z
przystosowania danej rasy (chociaż powielają się tez u innych np.
psów obronnych). Tą predyspozycją jest UWARUNKOWANIE STADNE i
HIERARCHIZACJA. Wasz pies nie postrzega dziecka jako wroga /
potencjalną ofiarę ataku / obiektu zaplanowanej agresji. Pies w ten
sposób okazuje - HEJ JESTEM TRZECI W STADZIE - TY CZWARTY. POKAZUJE
MIEJSCE STADNE. W sposób zwierzęcy - KARCI TWOJE "MŁODE".

2. Nie przygotowaliście psa na przyjście dziecka i zaniedbaliście
pierwsze kontakty. Pies doskonale rozumie - że wasz potomek - jest
waszym młodym, które będziecie chronić. Z przystosowania pies rónież
będzie stróżować, ale NIE OCZEKUJ LOGIKI POSTĘPOWANIA OD PSA.
Zaczyna się etap hierarchizacji (pokazania dziecku miejsca w szyku),
a tym samym dla nas brutalne (dla zwierząt naturalne) sygnały
nadawania miejsca w stadzie. Tak, tak - odgryzienie twarzy (w
skarjnych pzypadkach) to rónież sposób KARCENIA.
Nie wiem - domyślam się - jak wyglądał czas przed przyjściem na
świat (kiedy byłaś ciężarna) i jak wyglądał zaraz po. Otóz będąc
mamą w ciązy MÓJ DOBERMAN był nauczany co to jest wózek, jak
wyglądają ciuszki dziecka, jaki mają zapach (pies obchodził się z
ciekawością, więc zbędna była lalka, ale są metody - GDZIE PRZY PSIE
NALEZY POKAZYWAC JAK SIĘ ZAJMUJESZ DZIECKIEM - tulisz lalkę, nosisz
na rękach, dajesz psu się zapoznać z NOWYMI OBYCZAJAMI), pies kładł
łeb na brzuchu ciężarnym, żeby odczucwać, słyszeć i czuć zapach
przyszłego potomka.
Po porodzie - pierwsze kroki z noworodkiem na rekach po wejściu do
domu, były skierowane do psa. Na jego legowisku usadowuiłam się z
synem a reku - dając psu powąchać, dotknąć nosem - żeby ZAPOZNAĆ.
Żadne kontakty nie były zabraniane, a pies uczestniczył - obserował
(był wołany nie odganiany) we wszelkich czynnościach: kąpiele,
karmienie, przeijanie (poza pozwoleniem na noszenie, wąchanie
[pieluch). Dalej pies mógł się kłaść ze mną obok dziecka, POD MOIM
STAŁYM NADZOREM być przy dziecku (malutkim). TAKI PROCES POZWALA NA
ZACIEŚNIANIE WIĘZI Z DZIECKIEM - co u was zostało zaniedbane albo
nie podjęliście się w ogóle takich prób.
ZACIEŚNIANIE WIĘZI z dzieckiem pozwala na ułożeie psa, na końcowej
pozycji w hierarchi BEZ OKAZYWANIA "AGRESJI" przez psa w stosunku do
nowego członka rodziny. Nastepuje naturalny proces - pies przyjął,
że potomek jest kolejnym młodym do ochrony / stróżwania i jego
pozycja jest przednia w stadzie, po alfie i becie (czyli np. ojcu
dziecka i tobie).

3. Reagujesz krzykiem, karceniem psa, odganiasz go - jakkolwiek
próbuje zbliżyć się do dziecka. NIE> Pies jest i uczy sie "bawić"
POD WASZYM STAŁYM NADZOREM.

4. Nie przywiązujecie wagi - kiedy i jak pies jest karmiony. A to
odgrywa duża rolę przy manifestacji pozycji w stadzie.

5. Nigdy nie podlegał szkoleniom z zakresu posłuszeństwa
(specjalistycznym).

PORADY:
1. Wejdz na portal miłośników astów i szukaj na forum wsparcia
znawców. Napisza wam krok po kroku co robić.

2. Pies MA BYĆ KARCONY ZA POSTĘPOWANIE WOBEC DZIECKA. To nie
oznacza izolowany!!!
Zmiencie mu miejsce pobytu. Jeżeli sypia z wami w jednym pokoju -
wyprowadzić go na korytarz / inny pokój (ale nie bronić kontaktów z
dzieckiem / nie zmieniać postawy do psa). TONEM NAKZAUJĄCYM i
ZDECYDOWANYM są wypowiadane wszystkie komendy. PIES NA LEGOWISKU MA
PRAWO ODPOCZYWAĆ!!! TO JEGO OAZA! Nie włazi się tobie z butami do
łóżka, więc szanuj też jego miejsce i NAUCZ DZIECKO (a teraz
pilnuj), że TAM TEŻ NIE WCHODZI. Kiedy dojdzie do hierarchizacji -
przez was ustalonej - pies wraca do pokoju w którym śpicie.
Pies w czasie, gdy dziecko (na dzień obecny) sprawia, że ten się
denrwuje, reaguje warknięciem, pokazaniem kłów - TYLKO I WYŁĄCZNIE
NA TEN OBJAW LUB MANIFESTACJĘ - MA ZAKŁADANY KAGANIEC (ale w tym
kagańcu nie ma być non stop).

3. Karmienie psa. MA BYĆ WRĘCZ CEREMONIALNE. Nie wiem jak maluszek z
tobą się przemieszcza po domu. Weż dziecko na ręce. Micha psa na
stół - zawołaj psu, żeby świadczył tym czynnościom. Przygotowujesz
żarcie, ręką w tej misce mieszając, udając, że jesz i ty i je twoje
dziecko z jego miski - JAKO PIERWSI. Pózniej kładziesz michę na psa
i NA KOMENDĘ ZEZWALAJĄCA PIES MOŻE JESC. Do czasu, gdy
hierarchizacja nie zacznie być przez was kształcona I EGZEKWOWANA -
DZIECKO NEI ZBLIŻA SIĘ DO MISKI podczas jedzenia przez psa.

4. WSPÓLNE SPACERY i zabawy. Wózek - piesek przy wózku i żadnych
oznak niesubordynacji, jeżeli takie są - pies natychmiast karcony.
Wspólne zabawy na dworze z dzieckiem i psem (typu np.aportowanie)
, itp.


PONAD WSZELKĄ WĄTPLIWOŚĆ NIE ZASTOSOWALIŚCIE W WASZEJ RODZINIE
ZACIEŚNIANIA WIĘZI Z PSEM, a dziś zbieracie tego efekty.

[slonko1335]

W końcu bardzo mądry i pouczający post, obawiam się jednak, że rozpisałaś się na
darmo, bo to autorki wątku nie interesuje zapewne no ale może ktoś inny będzie
szukał takich informacji i skorzysta.

[banaszka82]

dziewczyno,przestań mnie w końcu oceniać ok?przeczytałam wszystko a jeśli
jeszcze ktoś chce po mnie pojechać to będe maksymalnie szczera : tak,ktoś
trafnie zauważył,że to dość dla mnie wygodna sytuacja,że pies tak się zachował
bo można teraz myśleć nad pozbyciem się go.Ten pies był uczony wg. wskazówek
które przeczytałąm o poprzedniczki,może nie tak wzorowo ale jednak.I co z tego?a
poza tym wlaściciel ma PRAWO nawet przespać się na legowisku psa.Ale moje
dziecko zostało za to skarcone mimo,że ja np. mogę to zrobić bez
problemu.Owszem,chcę sie pozbyć tego psa bo nie stać mnie psychicznie na to
ryzyko jakim jest uczenie psa kto tu jest najważniejzy ( dziecko).

W takim razie - skoro decyzję podjęłaś

[demonsbaby]

banaszka82 napisała:

> Owszem,chcę sie pozbyć tego psa bo nie stać mnie psychicznie na to
> ryzyko jakim jest uczenie psa kto tu jest najważniejzy ( dziecko).

Nie pytaj o rady jak postąpić ...

Szczerze proponuję Ci zgłosić psa do adopcji - z dokładnym opisem
zachowań (ale bez zbędnej przesady - czyli nie demonizuj - napisz
otwarcie nie umiem wyegzekwować hierarchii, pies nie akceptuje
dziecka, a przede wszystkim z punktu widzenia matki obawiasz się o
życie i zdrowie dziecka). Napisz mi przypominacza na email
gazetowy - dam ci namairy na kogoś kto się zajmuje adopcją astów.
Potzrebne będa zdjęcia.

Zróbice sobie jednak w domu przyslugę i NIE BIERZCIE JUŻ ŻADNYCH
PSÓW DO DOMU - BO PRZYSPARZACIE IM CIERPIEŃ.

Co do adopcji - postaram się, żeby przeszlo to szybko i sprawnie.

[franczii]

> to będe maksymalnie szczera : tak,ktoś
trafnie zauważył,że to dość dla mnie wygodna sytuacja,że pies tak się zachował
>bo można teraz myśleć nad pozbyciem się go

Ty jestes jednak bez serca. Rozumiem strach o dziecko, sama tez mam psa i
pilnowalam, zeby nikomu krzywda sie nie stala, staralam sie, zeby pies dziecko
zaakceptowal. Ciekawa jestem, czy twoj partner rozdarty pomiedzy miloscia do
dziecka a przywiazaniem do zwierzecia wie, ze juz w duchu zacierasz rece. Mam
tylko nadzieje, ze zachowacie resztki przyzwoitosci i zadacie sobie trud
poszukania domu dla psiaka a nie pozbedziecie sie go w inny sposob.

[memphis90]

Mam
> tylko nadzieje, ze zachowacie resztki przyzwoitosci i zadacie sobie trud
> poszukania domu dla psiaka a nie pozbedziecie sie go w inny sposob.
Autostrada czeka... Jako weteranka tras Poznań-Kraków widziałam mnóstwo takich
niewygodnych "nie- moich- psów", które błąkały się po poboczu.

[banaszka82]

więc jesteś durna jeśli myślisz,że tak dobrze mnie znasz i tak bym zrobiła.

[memphis90]

A gdzie ja napisałam, że Ty tak zrobisz? Taka luźna konstatacja a'propos
pozbywania się psów.

[banaszka82]

franczi,jestem taka bez serca,że pozwoliłam psu zostać w domu więc się odczep ok?

[edith31]

slonko1335 napisała:

> W końcu bardzo mądry i pouczający post, obawiam się jednak, że
rozpisałaś się n
> a
> darmo, bo to autorki wątku nie interesuje zapewne no ale może ktoś
inny będzie
> szukał takich informacji i skorzysta

Juz Ty sie o to nie martw, kazda sensowna porada bez oceniania
kogos nie jest na darmo!!! Moze walsnie dziewczyna skorzysta!

[mruwa9]

jak czytam ,jakie egzorcyzmy i cyrki trzeba odprawiac, majac w domu
psa i jak bardzo zycie musi sie wokol kundla krecic, po raz kolejny
utwierdzam sie w przekonaniu, ze to zdecydowanie nie zwierz dla
mnie.. czy po tych wszystkich egzorcyzmach miewacie w ogole jeszcze
troche czasu dla dziecka, o sobie nie mowiac?
Pytanie na zupelnie nowy watek: po co wlasciwie ludzie hoduja psy?
(pomijam hodowle komercyjne, dla kasy)

[demonsbaby]

mruwa9 napisała:

> > utwierdzam sie w przekonaniu, ze to zdecydowanie nie zwierz dla
> mnie.. czy po tych wszystkich egzorcyzmach miewacie w ogole
jeszcze
> troche czasu dla dziecka, o sobie nie mowiac?

Cieszy mnie, że wreszcie CHOĆ 0,001 TREŚCI TRAFIŁO. DOBRZE, ŻE NIE
CHCESZ TAKIEGO PSA, bo czy to doberman, czy to owczraek albo dog
niemiecki czy wreszcie małe bojowniki i gladiatory TO PSY DLA
ZNAWCÓW. GDYBYM NIE BYŁA MIŁOŚNIKIEM WSPANIAŁEJ RASY DOBERMANÓW,
nigdy ten by w moim domu nie przebywał.

Skoro pies JEST U MNIE TRAKTOWANY JAK CZŁONEK RODZINY, to normalne
jest, że mam dwoje dzieci do wychowania - czy to oznacza, że nie mam
czasu na pracę zawodową, męża i prowadzenie domu??? Ciekawe ...

> Pytanie na zupelnie nowy watek: po co wlasciwie ludzie hoduja psy?
> (pomijam hodowle komercyjne, dla kasy)

HODOWCĄ JEST MIŁOŚNIK. Bez dwóch zdań. Kasa z hodowli - nie żartuj.
Więcej się dokłada niż tego czystego zarobku ma (tak, tak - mówię o
pieskach rodowodowych, zyskiwania statutu hodowlanego, wyjazdów,
kojarzeń, no i odchowania z wyprowadzeniem miotu).

[slonko1335]

Mruwa bo pies to członek rodziny i odpowiedzialna osoba która się na niego
decyduje zdaje sobie sprawę że to ogromny obowiązek. Decydowałaś się na dziecko
i też Twoje życie w pewnym stopniu mu podporządkowałaś tak samo pies to nie
zabawka...
A na Twoje pytanie odpowiem przewrotnie, po co ludzie właściwie decydują się na
dzieci? tez upierdliwe bywają, czasu mnóstwo zabierają i kosztują...

[mruwa9]

slonko1335 napisała:

> Mruwa bo pies to członek rodziny i odpowiedzialna osoba która się
na niego
> decyduje zdaje sobie sprawę że to ogromny obowiązek.

Autorka sie NIE DECYDOWALA. Zostala postawiona przed faktem
dokonanym.
> A na Twoje pytanie odpowiem przewrotnie, po co ludzie właściwie
decydują się na
> dzieci?

Wiesz, nie ma dnia, zebym sie nad tym nie zastanawiala

[demonsbaby]

mruwa9 napisała:


>
> Autorka sie NIE DECYDOWALA. Zostala postawiona przed faktem
> dokonanym

No tu bym się sprzeczała. Chyba świadomie związała się z
człowiekiem, który takiego psa posiada i ten świadomie dokonał
wyboru z kobietą się wiążąc i dziecko na świat przywołując BEZ
POZBYCIA SIĘ PSA.

jezeli ktos został postawiony przed faktem dokonanym to
bezapelacyjnie BYŁ TO pies

[edith31]

mruwa9 napisała:

> jak czytam ,jakie egzorcyzmy i cyrki trzeba odprawiac, majac w
domu
> psa i jak bardzo zycie musi sie wokol kundla krecic, po raz
kolejny
> utwierdzam sie w przekonaniu, ze to zdecydowanie nie zwierz dla
> mnie.. czy po tych wszystkich egzorcyzmach miewacie w ogole
jeszcze
> troche czasu dla dziecka, o sobie nie mowiac?
> Pytanie na zupelnie nowy watek: po co wlasciwie ludzie hoduja psy?
> (pomijam hodowle komercyjne, dla kasy)



Hahhahahaha dobre i prawdziwe,one nie maja czasu dla dzieci bo
ich dziecmi sa psy

[banaszka82]

po części jest to prawda

[embeel]

dobrze radzisz, ale mam wrażenie, że autorka wątku i tak już podjęła decyzję o
pozbyciu się psa a na forum szuka dla niej usprawiedliwienia.

[moofka]

embeel napisała:

> dobrze radzisz, ale mam wrażenie, że autorka wątku i tak już podjęła decyzję o
> pozbyciu się psa a na forum szuka dla niej usprawiedliwienia.
>

i bardzo dobrze
post jest bardo fachowy i z cala pewnoscia pisany przez fachowca
a autorka watku zapewne nim nie jest
podejmowac ryzyko szkolenia psa bojowego na podstawie wiedzy zdobytej w necie
jest ryzykowne
ja moge zaryzykowac przepis najwyzej ciasto wyrzuce do kosza
a nie ze mi psisko dziecko zagryzie, jak cos nie tak zrobie

[embeel]

mój komentarz był w kontekście poszukania fachowca. A autorce pewnie nie będzie
się chciało tyle zachodu, bo zdecydowała się pozbyć 'problemu', zamiast się
zmierzyć z sytuacja i spróbować ją rozwiązać.

[mruwa9]

A nie ma prawa do niechcenia zmierzenia sie z problemem? Nie ma
prawa, zeby nie czuc sie na silach, nie meic czasu czy po prostu nie
miec w tym przyjemnosci? Nie kazdy przedklada kundle nad wlasne
dzieci, ma do tego prawo. Nie autorka decydowala o pojawieniu sie
psa w domu i nie ma obowiazku kochac go. Moze jej sie po prostu nie
chciec mierzyc z problemem, moze czas , ktory mialaby poswiecic psu,
woli poswiecic dziecku? Jednym z rozwiazan problemu jest wlasnie
pozbycie sie psa. Nie wiem, czemu z tego powodu jest krytykowana i
atakowana. Nie kazdy jest stworzony do bycia psia mama. Ja
zdecydowanie nie jestem i nie czuje sie z tego powodu gorszym
czlowiekiem.

[kasikaka]

Wiesz mruwa9 jak tam nikogo zmuszać do kochania psów nie będę, nie chcesz nie
musisz, ale ktoś kiedyś mądry powiedział, że jeśli nie umiesz kochać innych
stworzeń niż ludzie to twoja miłość jest egoistyczna i coś w tym chyba jest. Bo
co - kocham swoje dziecię nad życie, a cała reszta się już nie liczy ? jak
najdalsza jestem od oceniania ludzi... ale co tam oddam psa, który czuje, który
mnie kocha, który się do mnie przyzwyczaił - bo teraz mam do kochania kogoś
innego. jakby mój pies zrobił krzywdę dla dziecka to pewnie też bym podjęła
decyzję o oddaniu, ale nie było by mi z tym łatwo... wręcz czuła bym wyrzuty
sumienia. Nic na to nie poradzę, że kocham to swoje stworzenie.

[mruwa9]

wiesz, ja nawet mam odwage przyznac publicznie, ze nie kocham
wszystkich przedstawicieli wlasnego gatunku, wiesz? Czy ujmuje mi to
czlowieczenstwa? A Ty kochasz swoja tesciowa? Albo sasiadke, ktora
wali miotla w sufit, gdy dzieci tupia?
Pies opisywany w watku okazal agresje wobec dziecka autorki. Ma
ryzykowac zyciem dziecka w imie franciszkanskiego humanitaryzmu i
pochylania sie nad bracmi mniejszymi? Nie, dziekuje. Czasem pierwsze
zachowanie agresywne moze byc ostatnim, dla takiego amstaffa to jest
sekunda, jedno klapniecie szczekami i dziecko lezy z przegryzionym
gardlem. I okazuj wowczas swoja humanitarna lepszosc i milosc do
zwierzat.

[kasikaka]

mruwa9 napisała:

> wiesz, ja nawet mam odwage przyznac publicznie, ze nie kocham
> wszystkich przedstawicieli wlasnego gatunku, wiesz? Czy ujmuje mi to
> czlowieczenstwa? A Ty kochasz swoja tesciowa? Albo sasiadke, ktora
> wali miotla w sufit, gdy dzieci tupia?
> Pies opisywany w watku okazal agresje wobec dziecka autorki. Ma
> ryzykowac zyciem dziecka w imie franciszkanskiego humanitaryzmu i
> pochylania sie nad bracmi mniejszymi? Nie, dziekuje. Czasem pierwsze
> zachowanie agresywne moze byc ostatnim, dla takiego amstaffa to jest
> sekunda, jedno klapniecie szczekami i dziecko lezy z przegryzionym
> gardlem. I okazuj wowczas swoja humanitarna lepszosc i milosc do
> zwierzat.

Czyli co ? przeprowadzić gdzieś sąsiadkę , usunąć teściową, jak mąż mnie wkurza
to też się rozwieść, a co sprawy da się tak rozwiązać. Ja tam nikogo nie zmuszam
do niczego, ale skoro nie kochasz psa to się po prostu na niego nie decyduj i
tyle.

[mruwa9]

toz dlatego ja sie na psa nie decyduje. Autorka tez sie nie
decydowala sama. Dostala go, poniekad, w promocji, chcac nie chcac.

[memphis90]

A niektórzy dostają wraz z partnerem nie psa, ale jego wcześniejsze dzieci. I
co- jak paniusi nie pasują, to też ma oddać do adopcji albo uśpić?

[banaszka82]

jeśli porównujesz psa i dzieci to wspólczuję szczerze...

[memphis90]

> Pies opisywany w watku okazal agresje wobec dziecka autorki
Daj spokój, to było warknięcie. Warknięcie to sposób komunikacji psa, a nie od
razu agresja.

[banaszka82]

też miałabym wyrzuty mimo,że nie kocham tego psa.

[edith31]

> Wiesz mruwa9 jak tam nikogo zmuszać do kochania psów nie będę, nie
chcesz nie
> musisz, ale ktoś kiedyś mądry powiedział, że jeśli nie umiesz
kochać innych
> stworzeń niż ludzie to twoja miłość jest egoistyczna i coś w tym
chyba jest. Bo
> co - kocham swoje dziecię nad życie, a cała reszta się już nie
liczy ? jak
> najdalsza jestem od oceniania ludzi... ale co tam oddam psa, który
czuje, który
> mnie kocha, który się do mnie przyzwyczaił - bo teraz mam do
kochania kogoś
> innego. jakby mój pies zrobił krzywdę dla dziecka to pewnie też
bym podjęła
> decyzję o oddaniu, ale nie było by mi z tym łatwo... wręcz czuła
bym wyrzuty
> sumienia. Nic na to nie poradzę, że kocham to swoje stworzenie.


Kasiko duzo racji w tym co piszesz ale nie kazdy jest do tego
stworzony zeby posiadac zwierzaki i jak akurat to rozumiem!

[embeel]

nierozwiązany problem zawsze prędzej czy później wyjdzie bokiem, dlatego jestem
zwolenniczką mierzenia się z nimi a nie uciekania lub przymykania oczu.

[mruwa9]

To nie jest przymykanie oczu. To jest jedna z mozliwosci rozwiazania
problemu:
1.oddanie psa,
2.wychowanie psa, bez pewnosci, ze kiedys mu nie odbije i nie rzuci
sie domownikom do gardla,
3.uspienie psa.
4.udanie, ze problemu nie ma (z ewentualnym finalem jak w punkcie 2)

Jakies jeszcze propozycje?

[smerfetka8801]

mruwa-owszem w tym wypadku oddanie psa jest dobrym rozwiązaniem bo właściciele
na posiadaczy psa się nie nadają,ale nie można obwiniać za taką sytuację psa bo
to oni zaniedbali jego wychowanie i gwarantuję ci,że w rękach kogoś
odpowiedzialnego ten sam pies mógłby jeszcze bronić dzieci a nie warczeć na nie

[banaszka82]

mój facet się nadaje,ja nie ,bo to nie mój pies.jasne?

[banaszka82]

mruwo,zostań moją przyjaciółka )))

[banaszka82]

embeel,nie kumasz..?napisałam juz,że gdyby to był MÓJ pies,czyli chciany przeze
mnie i kochany to tak,zdobyłabym sie na ten cały cyrk.Ale ja za nim nie
przepadam i sorry ale nie wiem kto wybiera sobie partnera na życie pod względem
posiadanego przez niego psa...

[demonsbaby]

ja, a zasdniczo dobierma partnera, który akceptuje "takie" psy i
dzielimy razem chociaz część pasji jeśli idzie o tryb zycia z takim
zwierzęciem, ale tutaj trzeba być przede wszystkim pasjonatą ...
miłośnikiem.

[banaszka82]

no,jesli dla kogoś ważniejsza jest rasa niż człowiek to ok,rozumiem,że to jest
jakieś kryterium..

[demonsbaby]

nie przerysowuj pewnych wartości. Mogę teoretyzować, ale generalnie
mam jakiś swój punkt odnisienia jeśli idzie o rozumienie zakresu
odpowiedzialności i dobór partnera. Nie spotkałam się na równi z
podobnym problemem (czyli pan+zwierzę, kttórego nie akceptuję, np.
pan kochający ptaszniki czy tarantule i je hodujący - wykluczone)
więc nie umiem się postawić w takiej sytuacji. Wychodzę z założenia,
że temat psa powinien być poruszony - PRZED URODZINAMI / POCZĘCIEM
DZIECKA.

[embeel]

kumam, ale trzeba było w takim razie znaleźć psu inny dom od początku znajomości
z narzeczonym. Mój mąż miał kotkę, kiedy się poznaliśmy ale oddaliśmy ją w dobre
ręce z wielkim bólem serca, bo mam silną alergię na kocią sierść. W nowym domu
miała dobrze aż do końca swych dni. Zrozumiał to, choć bardzo ją kochał i nie
próbował mnie przekonywać, że może pomęczę się trochę a potem zobaczymy.

[banaszka82]

tylko,że na początku było wszystko ok,a poza tym troszkę nie na miejscu jest
chyba kazać osobie którą sie kocha pozbywać się psa bo mi sie po prostu nie podoba..

banaszka82

[3-mamuska]

wlasnie o to chodzi ze to nie twoj pies i ty go nie lubisz on to czuje on byl 1
w tym domu przed toba wiec to ty jestes na jego terenie,ja kocham psy ale tez
mialam taka sytlacje kilka lat temu pies mojego meza byl 1 w domu, warczal na
mnie a pozniej na naszego syna i wiesz mieszkal na dworze od zawsze i kupilismy
kojec jest wypuszczany na noc i w dzien kiedy jestesmy poza domem (nie oznacza
to ze ciagle warczy ale zadazylo mu sie warkanac na mnie raz i na dziecko tez
raz)ale jego nie winie jest starym psem duzo zycia mu nie pozostalo i poprostu
trzymamy sie z daleka maz sie nim zajmuje doglada spedza z nim czas zabiera na
dlugie spacery, my tez mozemy go poglaskac czy dac jesc ale jestem ostrozna i
tyle,a gdyby twoj facet mial dziecko tez bys nie wziela pod uwage przy wyboze
partnera na cale zycie czy dasz rade z nim wychowywac cudze dziecko dla mnie
jestes dziecinna i egoistyczna bo partner moze ciebie sie pozbyc psa wybral
przed toba

[banaszka82]

cóż,myslisz,że wybierze psa a nie mnie i dziecko...?mamy 2 małe pokoje,nie widzę
tu kojca.

[edith31]

Mruwa jest The besciarą!

[kasikaka]

Ja mam psa i dziecko. Pies co prawda nie należy do ras agresywnych, ale za to
rozpieszczony na maksa i dominator. Wiem z doświadczenia, że trzeba podjąć naukę
od samego początku jak się dziecko pojawi. My zaczęliśmy jak jeszcze Zosia była
w brzuszku tzn. zakupiłam lalkę i robiłam przy niej wszystko jak przy dziecku.
Poskutkowało pies jak przyjechała Zosia wiedział już co jest grane. A z
pełzającym dzieckiem - trzeba uczyć i psa i dziecko. My jesteśmy pod okiem
psiego behawiorysty i widzę postępy. Dudek po prostu usuwa się od Zośki, nie
jest to sytuacja jaką wymarzyłam bo myślałam , że będą żyć w komitywie, ale cóż
lepsze to niż szarpanie się. A i jeszcze jedno jako miłośniczka psów uważam, że
jeśli się wzięło psa to trzeba być odpowiedzialnym i próbować wszystkiego, żeby
dziecię z psem żyło w jako takiej symbiozie a decyzję o oddaniu psa lub nie daj
boże uśpieniu byłoby mi bardzo ciężko podjąć. Fakt dziecię ważniejsze od
zwierzęcia, a zwierz to też istota żywa.

[demonsbaby]

Dziękuję. Z punktu widzenia hodowcy - do fachowca (w moim
pojmowaniu) jest mi jeszcze daleko. Natomiast jak najbardziej do
odpowiedzialnego właściciela / hodowcy konkretnej rasy - z pewnością
nie.

[smerfetka8801]

świetnie napisane.
mam "zwykłego" kundla a wiele z tych metod stosowałam mając wiedzę gdzieś tam
wyczytaną a trochę zupełnie intuicyjnie.No i z weterynarzem sobie
pogadałam.pies to obowiązek ale kiedy się go już nauczy gdzie jest jego miejsce
w stadzie jest członkiem rodziny.Moim zdaniem bardzo wartościowym
członkiem-moje dziecko średnio zainteresowane raczkowaniem ruszyło pewnego dnia
"w pogoń " za psem i się zaczęło nasz kundelek pozwala co prawda bliskim i
znajomych podchodzić do dziecka ale broni ją np przed obcymi psami na spacerze.A
w perspektywie będzie przykładem dla dziecka jak ważna jest empatia opieka nad
słabszymi i bezbronnymi istotami.super sprawa-ale trzeba CHCIEĆ jak ktoś
czuje,ze się nie nadaje to lepiej nie robić krzywdy sobie psu i rodzinie

[owianka]

Co do legowiska - przywódca stada ma prawo do każdego legowiska w domu, i
powinien od czasu do czasu z tego prawa korzystać czyli położyć się na psim
posłaniu. Należy również pozwolić dziecku czasem usiąść na legowisku psa i
skarcić psa w razie gdyby okazał niezadowolenie. To ważny element uświadamiania
psu hierarchii w stadzie.

[demonsbaby]

owianka napisała:

> Co do legowiska - przywódca stada ma prawo do każdego legowiska w
domu, i
> powinien od czasu do czasu z tego prawa korzystać czyli położyć
się na psim
> posłaniu. Należy również pozwolić dziecku czasem usiąść na
legowisku psa i
> skarcić psa w razie gdyby okazał niezadowolenie. To ważny element
uświadamiani
> a
> psu hierarchii w stadzie.


z MOJEJ STRONY JAK NAJBARDZIEJ ODRADZANY przy małych / żywiołowych
dzieciach, jeżeli jest problem hierarchizacji, a pies reaguje
agresją. POza tym PIES MA PRAWO CZUĆ SIĘ ZMĘCZONY i nie mieć ochoty
na dzielenie miejsca z właścicielem również - jego prawo - i
kłapnięcie czy warknięcie lezy w graniach akceptacji. Plus możliwe
choroby czyli "zle się czuję nie dotykaj mnie".

[smerfetka8801]

ale coś w tych psich legowiskach musi być moja mała wprost uwielbia się
tarabanić do psiego łóżka ale szczerze powiem pies nigdy na to nie zareagował
nawet nie było czego uczyć. za to pies w nocy często pilnuje małej śpiąc pod
jej łózkiem

[osa551]

banaszka, sama mam dwa wielkie psy i dwoje małych dzieci. Psy są z gatunku tych,
którym ludzie ustępują miejsca na chodniku. Pierwszy pies pojawił się w domu
przed urodzeniem się pierwszego dziecka, drugi przed narodzinami drugiego
dziecka. Ja nie mam takiego problemu jak Ty, pewnie z różnych powodów, które tu
są nieistotne.

Jestem psiarą i kocham zwierzęta, moje psy są szkolone. Ale szczerze mówiąc
gdyby moje dziecko podpełzło do posłania Amstaffa, i ten Amstaff by na nie
warknął - byłby to ostatni warkot tego psa w moim domu.

Rozumiem krzywdę psa w tym wypadku, ale zagrożenie życia mojego dziecka byłoby
dla nie o wiele ważniejsze niż pies. Myślę, że powinnaś porozmawiać z
właścicielem psa i jak najszybciej powinniście znaleźć psu nowy dom.

[smolkowicz_a]

A rozmawiałaś z facetem o tym problemie? Jeśli tak, to co on na to?

[leneczkaz]

A co to za różnica
Jak mu się nie podoba, to poszedł z psem do schroniska!

[banaszka82]

a myślicie ,że mi się serce nie kraje na myśl o uśpieniu albo oddaniu?skąd mam
wiedzieć co zrobią z psem nowi właściciele..?a poza tym kto weźmie 9 letnią
sukę..? oczywiście,że rozmawiałam z facetem...ten pies to jego przyjaciel
dlatego trudno mi czegokolwiek od Niego wymagać ale nasze dziecko to też Jego
dziecko.Od początku zapowiadałam,że jeśli pies choc piśnie na dziecko pies
wylatuje z domu.Zgadza się choć widzę,że z bólem.Nie jestem idiotka jak niektóre
Panie tu sugerują i mam sumienie i m.in. odpowiedzialność nie pozwala mi zrobić
czegokolwiek z tym psem choć nie jest mój.No ale coś trzeba zrobić.

[embeel]

to może spróbuj, a raczej spróbujcie razem, tak, jak Ci radzi Demonbaby.

hmmmm

[demonsbaby]

banaszka82 napisała:

> a myślicie ,że mi się serce nie kraje na myśl o uśpieniu albo
oddaniu?

Uspienie - wyjście skrajne i raczej w oparciu o ustawę o ochronie
zwierząt niewykonalne.

skąd mam
> wiedzieć co zrobią z psem nowi właściciele..?
To już lezy w gestii fundacji, która się adopcją psa będzie chciala
zająć.
Mozliwe są dwa wyjścia:
- trafi na odpowiedzialny (sprawdzony) dom i tam się dostosuje do
zycia;
- trafi na odpowiedzialny dom, ale się nie dostosuje (nie wiem czy
amstaffy tak reagują, ale np. doberman to pies jednego pana i
adopcje są rzadkie - szczególnie w obliczu psów dorosłych);
- ponownie będzie adoptowana ze względu na brak możliwości
dostoswania (agresja wobec nowych właścicieli) z miernym
powodzeniem, a nikt nikomu nie każe siedzieć z odbezpieczoym
granatem w ręce - więc może też zakończyć się uśpieniem przy
zmianach w psychice.

a poza tym kto weźmie 9 letnią
> sukę..?
Są tacy. Oczywiście - wiek zmniejsza szansę na szybką adopcję.
Ułatwieniem jest jej temperament i stabilność.

oczywiście,że rozmawiałam z facetem...ten pies to jego przyjaciel
> dlatego trudno mi czegokolwiek od Niego wymagać ale nasze dziecko
to też Jego
> dziecko.Od początku zapowiadałam,że jeśli pies choc piśnie na
dziecko pies
> wylatuje z domu.Zgadza się choć widzę,że z bólem.Nie jestem
idiotka jak niektór
> e
> Panie tu sugerują i mam sumienie i m.in. odpowiedzialność nie
pozwala mi zrobić
> czegokolwiek z tym psem choć nie jest mój.No ale coś trzeba zrobić.

No cóż. Powtarzając się. Akceptcja dziecka i postępowanie z psem
wymaga wysiłku. Owszem nie jesteś właścicielką, przyjmujesz z ulgą,
że nie lezy bezpośrednioo na twojej osobie odpowiedzialność za
wspólne wychowywanie dziecka i psa, stąd najlepszym sposobem jest
ODDANIE psa. Zapomnijcie natomiast o schronisku - to jest fundowanie
męczarni.

[franczii]

To jak w koncu jest, jak serce ci sie kraje skoro w innym poscie napisalas, ze
jest ci na reke zachoweanie psa i teraz bez problemow bedziesz mogla sie go pozbyc.

[mruwa9]

a ty wolisz sie pozbyc psa, czy pozbyc dziecka ( i to w tragicznych
okolicznosciach)?
Tobie tez polecam lekture:
www.polityka.pl/szczekoscisk/Text01,933,261694,18/

[franczii]

Nie o tym pisalam. Zdaje sobie sprawe, ze w ekstremalnych sytuacjach trzeba sie
psa pozbyc. Moze to byc nie tylko ze wzgledu na niebezpieczny charakter psa ale
tez na chorobe. Chodzi mi o to, ze banaszka wyrazila w jednym z postow
ZADOWOLENIE z faktu, ze pies zachowal sie w taki sposob, czyli ze zawarczal na
dziecko i tym samym dal jej podstawy do pozbycia sie go z domu.

[3-mamuska]

taki rzeczy ze pies gryzie dzieci badz wlascicieli to jest wynik przedmiotowego
traktowania psa ,ludzie mysla ze pies to zabawka dla dzieci, a ze pies ucieka
lub chowa sie przed dzieckiem (co ignoruja) a potem mowia ze pies byl zawsze
grzeczny i nagle mu cos odbilo i zagryzl dziecko .tylko ze wczesniej dorosli
przymykali oko na to ze pies nie chce towarzystwa dziecka ucieka ,ale oczywiscie
dziecko wszystko moze i to pies ma sie podporzatkowac bo brak do niego
szacunku,wiadomo ze dziecko dla nas jest najwazniejsze,

[lillaj]

3-mamuska napisała:
> taki rzeczy ze pies gryzie dzieci badz wlascicieli to jest wynik przedmiotowego
> traktowania psa ,ludzie mysla ze pies to zabawka dla dzieci, a ze pies ucieka
> lub chowa sie przed dzieckiem (co ignoruja) a potem mowia ze pies byl zawsze
> grzeczny i nagle mu cos odbilo i zagryzl dziecko .

Bzdura. Nasz pies był przez nas bardzo kochany, traktowany jak członek rodziny.
Wyjeżdżał z nami na wakacje, spał w naszym łóżku, wszędzie nam towarzyszył i
pewnie to był błąd, bo później niestety mieliśmy siłą rzeczy mniej czasu dla
niego. A dziewięciomiesięczna dziewczynka jest jeszcze zbyt mała, aby psu
fizycznie dokuczyć. Więc nie pisz kobieto głupot, bo tylko szkodzisz.

[memphis90]

A dziewięciomiesięczna dziewczynka jest jeszcze zbyt mała, aby psu
> fizycznie dokuczyć. Więc nie pisz kobieto głupot, bo tylko szkodzisz.
To moja chyba jakoś wybitnie rozwinięta jest, bo ma 8 m-cy i gdyby jej pozwolić,
to bez problemu dokuczyłaby psu... Aż całą się wyrywa, żeby ciąnąć za uszy,
łapać za wargi czy wąsy, o psim jęzorze nawet nie wspomnę. Niemowlak jak
najbardziej MOŻE zmęczyć psa.

Oj, mruwa

[mamajaneczki]

Zawsze lubiłam Twoje posty i czułam do Ciebie sympatię, ale, jak widzimy, nikt
nie jest doskonały. Nie lubisz psów - ok, Twoje święte prawo. I konsekwentnie
psa nie masz - bardzo rozsądnie. Ale rada typu uśpienie zwierzęcia w ogóle nie
powinna mieć miejsca, bo, po pierwsze jest to niezgodne z prawem, po drugie
istnieje coś takiego jak etyka. Pies jest żywym stworzeniem, które tak samo
odczuwa ból i cierpienie, jak człowiek. Usypianie psa z tak błahego powodu jest
w zasadzie morderstwem. "Cokolwiek uczyniliście jednemu z moich braci
mniejszych, mnieście uczynili" - znacie to? Generalnie w postach zarówno autorki
watku, jak i jej zwolenniczek uderza mnie przedmiotowe podejście do psa. Zwierzę
nie jest rzeczą, przypominam uprzejmie.
P.S.: Mam psa i córeczkę. Pilnuję ich cały czas, gdy się bawią. Wielu rzeczy się
obawiam i jestem ostrożna. Ale wiem jedno - oddanie psa jest ostatecznością.
Uśpienie nie jest brane pod uwagę

[mruwa9]

Uspienie jest tylko jedna z mozliwosci, Zreszta poczytaj sasiedni
post:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=95320909&a=95350633
To nie jest usypianie psa z blahego powodu. To moze byc usypianie
potencjalnego mordercy. zarowno w zalinkowanym artykule, jak i w
zalinkowanym poscie byla to kwestia ulamkow sekund. Czujnosc i
ostroznosc rodzica nie pomoze, jesli pies ma zwichrowana psychike
albo jest zle ulozony. Coz, sama stwierdzasz, ze nikt nie jest
doskonaly. Nie kazdy wlasciciel psa jest doskonaly. Ale czy z tego
powodu nalezy ryzykowac zyciem i zdrowiem dziecka. Wiem, pies
niekoniecznie jest winny, ale jaka masz propozycje rozwiazania
sytuacji, gdy pojawia sie realne zagrozenie bezpieczenstwa
niemowlecia (ale rownie dobrze doroslego, wlasciciela psa)? Moze
oddac dziecko, skoro oddanie psa nie wchodzi w gre? Cynizm przeze
mnie przemawia, ale wartosc zycia dziecka stawiam wyzej, niz wartosc
zycia psa, nawet , jesli wyrok smierci dla psa jest skutkiem
nieudolnosci wychowawczej wlasciciela. Ale rownie dobrze pies moze
byc psychopata. Zreszta malo ktory wlasciciel psa stawia znak
rownosci miedzy zyciem ludzkim a zyciem psa (chociazby dopuszczajac
mozliwosc eutanazji zwierzecia, na co nie ma przyzolenia w przypadku
czlowieka). Poza tym, oprocz uspienia, istnieje przeciez mozliwosc
oddania psa, nieprawdaz? W kazdym razie pies powinien zniknac z
tego domu IMHO.

[mamajaneczki]

Tak, jak napisałam: oddanie psa jest ostatecznością, uśpienie nie powinno być
brane pod uwagę. Piszesz o usypianiu potencjalnego mordercy. Jakoś wśród ludzi
się tego nie praktykuje. Nie praktykuje się również eutanazji, jak sama
zauważasz, a być może sie właśnie powinno. Ale to już temat na inną dyskusję.
Tak, czy inaczej, ja akurat nie mam pretensji do bycia koroną stworzenia i
uważam, ze zwierzęta powinno się traktować podobnie jak ludzi.

[banaszka82]

bo byłoby mi wygodnie pozbyć się jej ale jednocześnie przykro...trudno to
zrozumieć...?

[lillaj]

"chyba
przyzwoitość nakazuje poinformować o takim zamiarze hodowcę"

Przyzwoitość? Nasz pies był u nas 7 lat. Hodowca wziął kasę i to był nasz
ostatni kontakt, nie było z jego strony propozycji kontynuowania znajomości, my
też nie mieliśmy takiej potrzeby. Zresztą nie sprzedałabym psa hodowcy. To do
mnie należał obowiązek znalezienia mu domu i to ja decydowałam gdzie chcę oddać
psa, którego kocham, nie ufałabym hodowcy. Pies dla niego to interes. Uogólniam,
ale tak jest najczęściej. Mieliśmy szczęście, bo nasz pies ma świetny nowy dom,
wiem, że jest zadowolony i ma tam nawet lepsze warunki niż u nas. Cieszę się, ze
mogę go odwiedzać, hodowca by nam tego nie zapewnił. Nie mam wobec hodowcy
żadnych zobowiązań.

[semi-dolce]

No mnie, jako hodowcę, interesuje los moich szczeniąt. I kiedy zdarzyła się taka
sytuacja, że właściciel chciał juz podrośnietego psa oddać, po prostu tego psa
zabrałam. I z większościa nabywców szczeniat ode mnie utrzymuję kontakt, wiem co
się dzieje u moich szczeniaków, jak żyja, jak rosną, jakie problemy sprawiają.

I nie, nie każdy hodowca traktuje psy jak interes. Większość (hodowców a nie
rozmnażaczy sprzedających psy byle komu, byle jak i byle gdzie) nie hoduje dla
pieniędzy a z pasji. I znam wielu hodowców, w każdym razie w mojej rasie, którzy
w takich sytuacjach pomagają.

[lillaj]

Moim zdaniem jesteś chlubnym wyjątkiem. Kocham psy i mam wielu znajomych
psiarzy. Większość z nich nie utrzymuje kontaktów z hodowcami, a nasze
doświadczenia są raczej nieciekawe. Nasz pies, gdy go wzięliśmy zarobaczony był
nieprzyzwoicie, wygłodzony tak, ze nie jadł tylko połykał karmę. U znajomych też
nieciekawe przypadki, ale to nie wątek na taką dyskusję. Fajnie, że są tacy
hodowcy jak Ty

[semi-dolce]

Chciałabym nie być wyjątkiem. Chciałabym, żeby to była norma.

A co do autorki watku - jeśli oddaje psa niech przynajmniej spróbuje
skontaktować się z hodowca. Być moze pomoze.

[edith31]

semi-dolce napisała:
> wiem się dzieje u moich szczeniaków, jak żyja, jak rosną, jakie
problemy sprawiają.

A wiesz co sie dzieje u Twojego dziecka? Czy tylko psami sie
zajmujesz??

[rianka]

edith31 napisała:


> A wiesz co sie dzieje u Twojego dziecka? Czy tylko psami sie
> zajmujesz??

Trafiłam tu przypadkiem i do razu natknęłam się na żmiję plującą
jadem - edith31...
Jesteś po prostu podła, a semi-dolce inteligentnie ignoruje
twoje żałosne próby prowokacji...
Mam dla ciebie radę - znajdź sobie jakieś ciekawe zajęcie, rób coś co
cię interesuje, może wtedy zrozumiesz że są na świecie ludzie, którzy
oprócz obowiązków mają też pasję. I uwierz mi można świetnie łączyć
jedno z drugim ;]

[edith31]

Proby prowokacji? Wy mozecie mnie obrazac a ja jak sie bronie to od
razu jestem podła(?), wymadrzacie sie i tyle i wyzywacie ludzi tylko
dlatego ze smieli zadac Wam pytania , widze caly czas co sie dzieje
na forum o zwierzetach, na czyjas grzeczna odpowiedz od razu chamska
riposta , zachowujecie sie jakbyscie pozjadali wszystkie rozumy a
jest wiele dziedzin o ktorych zapewne nie macie zielonego
pojecie..Szkoda czasu mojego na to, nie zamierzam dyskutowac , to
moj ost post, zycze wiecej cierpliwosci do osob ktore sie chca
czegos dowiedziec i wiecej serdecznosci , bo pamietajcie ze agresja
budzi agresje ...

[demonsbaby]

Dziękujemy za wniesienie niesamowitego pokładu wiedzy popartego doświadczeniami
w tej dziedzinie. Jak widzisz, mama na razie podjęła jednoznaczną decyzję.
Wychodzę z założenia, że nie musi grzeszyć wąskim horyzontem twojego pokroju.

[lillaj]

Banaszka, jeśli pies warczy na dziecko jak najszybciej zacznij szukać mu nowego
domu. Może znajomi, może znajomi znajomych mogliby się nim zaopiekować.
Moglibyście śledzić wówczas jego losy. Ewentualnie przez profesjonalną fundację,
która mogłaby wam pomóc. Moja historia niech będzie dla ciebie ostrzeżeniem. Nas
pies - ukochany przez nas, łagodny i kochający ludzi golden retriver ugryzł
naszą córeczkę. Mieliśmy go od szczeniaka, gdy urodziła się Matylda miał 6 lat.
Przygotowywaliśmy go na przyjście córki. Było wszystko o czym piszą w
podręcznikach: pielucha przywieziona ze szpitala, najpierw ze szpitala zostało
przywiezione dziecko, potem pies od rodziców, pokazywaliśmy mu, ze ona jest
wyżej w hierarchii, starałam się poświęcać mu czas mimo obowiązków przy dziecku,
były spacery, zabawy. Córki nigdy nie zostawialiśmy z nim samej, ale też nie
broniliśmy kontaktu: mógł ją polizać w rączkę, czy nóżkę. Dawaliśmy jej do
rączki smakołyki, żeby my podawała. Nigdy nawet przez moment nie przyszła mi do
głowy myśl,że moglibyśmy go oddać. To był nasz ukochany pies, członek rodziny.
Byłam oburzona, gdy padały pytania: co z psem, czy nie chcemy oddać. Pies raczej
nie interesował się małą, choć był trochę zazdrosny. Warknął na nią gdy zaczęła
raczkować. Został skarcony bardzo surowo. A wypadek zdarzył się dwa miesiące
temu. Mała była w leżaczku, obok siedział mąż i była to sekunda. Nadal nie wiemy
jak to się stało. Ugryzł ja w policzek. Skarcił ją jak szczeniaka. Włożył zęby i
wyjął, na szczęście nie szarpnął i nie wyrwał ciała. Dziesięć dni w szpitalu,
zszywanie, kroplówki, bolesne zmiany opatrunku i duża płatowa rana na policzku,
blizna. Musieliśmy go oddać, nie wyobrażałam sobie życia w ciągłym strachu, ze
to znów się powtórzy. Wiem, ze to nie jego wina, lecz nasza. Gdzieś zrobiliśmy
błąd. Na szczęście wzięli go nasi znajomi, którzy mają dom pod Warszawą. Możemy
go odwiedzać kiedy chcemy, dzwonimy, kupujemy karmę, mamy kontakt. Tęsknię
codziennie i do tych dziewczyn które tu atakują oddanie psa: mam potworne
wyrzuty sumienia na myśl o córce, ale też o moim psie. Kilka razy codziennie
chce mi się wyć na myśl, ze nie mieszka już z nami, ale dziecko jest
najważniejsze. Bliznę leczymy u świetnej lekarz, ma być dobrze, ma być
niewidoczna, ale przed nami trzy lata rehabilitacji - bardzo kosztownej. Moja
rada: podejmij szybko decyzję, u nas to była sekunda, obok był mąż, a teraz nie
mogę patrzeć na córkę bez koszmarnego poczucia winy. Nie tłumacz się przed
nikim. Zapewnij psu dobry dom, a dziecka nie narażaj. Ja mimo wszystko się
cieszę, ze nie ugryzł w oko, że będzie dobrze, ale nie wymażę cierpienia mojego
dziecka, męża i swojego.

[banaszka82]

u nas procedury wyglądały tak samo,przygotowywaliśmy psa jeszcze przed
przyjściem małej ze szpitala.Widać to za mało.Oczywiście że Ją oddamy,i też
będzie mi przykro.Mam serce, nie tylko dla dziecka.

banaszka, przeczytaj i daj partnerowi do przeczyta

[mruwa9]

www.polityka.pl/szczekoscisk/Text01,933,261694,18/

[martulinka85]

Niezły artykuł Mruwa, może da autorce do myślenia. Ja absolutnie NIGDY nie
trzymałabym w domu psa takiej rasy i maleńkiego dziecka. Nie wiem może dlatego,
że ja ogólnie boję się tych psów. Poza tym dziecko jest dla mnie ważniejsze niż
jakiś tam pies.

[banaszka82]

ten pies pochodzi z legalnej hodowli i nigdy nie wykazywał oznak agresji.Mój
facet wie o nich dużo i chował tego psa dobrze.Nie o to chodzi ,że to jakaś
niebezpieczna rasa bo wiem,że dobrze prowadzone mogą być fajne.Ale stało się jak
się stało i nie powiem,że jesteśmy nieodpowiedzialni.Bylibyśmy gdybyśmy
pozwolili jej zostać w domu.

[semi-dolce]

> ten pies pochodzi z legalnej hodowli

Skoro tak, to pierwszą osobą, którą powinniscie (a jesli macie podpisana umowe
to macie obowiązek) poinformowac o zamiarze oddania psa jest hodowca.

[lillaj]

semi-dolce napisała:
Skoro tak, to pierwszą osobą, którą powinniscie (a jesli macie podpisana umowe
to macie obowiązek) poinformowac o zamiarze oddania psa jest hodowca.

Pierwsze słyszę. Nie ma takiego obowiązku, a przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo.

[semi-dolce]

Jeśli podpisujesz z hodowca umowę kupna-sprzedazy psa, zazwyczaj jest w niej
punkt, że w razie zamiaru sprzedania/oddania psa masz obowiązek w pierwszej
kolejności poinformowac hodowcę, a ten ma prawo pierwokupu. Jesli umowa nie była
podpisana to faktycznie obowiązku nie ma, jednak raz że większość hodowców
przejmuje się losami psów od siebie i pomaga w takiej sytuacji, dwa - chyba
przyzwoitość nakazuje poinformować o takim zamiarze hodowcę.

[banaszka82]

pierwsze słyszę.Nie wiem czy była jakakolwiek umowa.

[demonsbaby]

tak wyglądają umowy kupna-sprzedaży z hodowli legalnych.

[edith31]

semi-dolce napisała:

> Jeśli podpisujesz z hodowca umowę kupna-sprzedazy psa, zazwyczaj
jest w niej
> punkt, że w razie zamiaru sprzedania/oddania psa masz obowiązek w
pierwszej
> kolejności poinformowac hodowcę, a ten ma prawo pierwokupu. Jesli
umowa nie był
> a
> podpisana to faktycznie obowiązku nie ma, jednak raz że większość
hodowców
> przejmuje się losami psów od siebie i pomaga w takiej sytuacji,
dwa - chyba
> przyzwoitość nakazuje poinformować o takim zamiarze hodowcę.


Zajmij sie dzieckiem babo a nie studiujesz tylko prawa psow i
hodowcow!!!!!!!!!!!

[demonsbaby]

banaszka82 napisała:

> ten pies pochodzi z legalnej hodowli
Możesz wyjawić jej nazwę?

[banaszka82]

nie znam,to nie mój pies.

[semi-dolce]

Masz napisane w rodowodzie.

[banaszka82]

pytałam faceta ale chwilowo trudno się z Nim dogadać.Twierdzi,że z legalnej i
koniec.Ja w papierach Mu grzebać nie będę.

[leneczkaz]

Czyli gó... a nie legalnej.

[osa551]

Na to wygląda, że to lewizna, jeśli nie wyrobił jej rodowodu - to powinien
przynajmniej mieć metrykę.

Jeśli chcesz wiedzieć, czy pies jest z legalnej hodowli, to go obejrzyj. Jeśli
ma kopiowane uszy (9-letni pies raczej ma), to powinna mieć tatuaż w pachwinie
ze swoim numerem. Zwykle tatuaż składa się z litery i cyfr.

Jak nie ma tatuażu - nie uwierzę, że pochodzi z legalnej hodowli.

[banaszka82]

ma taki numer.

[demonsbaby]

skoro suka jest rodowodowa, ma większe szanse na adopcje. Jednak zanim ją
oddacie - poinformujcie hodowlę o zamiarach, mogą wykazać chęci do odebrania psa
(zazwyczaj tak bywa, co świadczy też o hodowli).

[edith31]

osa551 napisała:

> Jeśli chcesz wiedzieć, czy pies jest z legalnej hodowli, to go
obejrzyj. Jeśli
> ma kopiowane uszy (9-letni pies raczej ma), to powinna mieć tatuaż
w pachwinie
> ze swoim numerem. Zwykle tatuaż składa się z litery i cyfr.
>

No rzeczywiscie sprawa najwyzszej wagi, bo jak pies nie jest z
hodowli i nie ma tatuazu to koniecznie trzeba go uspic, FANATYZM!!
> Jak nie ma tatuażu - nie uwierzę, że pochodzi z legalnej hodowli.

[demonsbaby]

edith31 napisała:

>
>
> No rzeczywiscie sprawa najwyzszej wagi, bo jak pies nie jest z
> hodowli i nie ma tatuazu to koniecznie trzeba go uspic, FANATYZM!!

KObieto o wiedzy zerowej na temat posiadania zwierząt, a już poniżej zera na
temat cech użytkowych konkretnych ras. Zauwa, e jedznzm głosem mówiącym o
usypianiu są ludzie podobni do ciebie, a nie psiarze. Z punktu widzenia zakupu i
hodowli każdy pies pochodzący z nielegalnej hodowli ma szanse bliskie 100%
powielać choroby natury genetycznej, błędne krzyżówki również agresję - co jest
eliminowane w hodowlach rejestrowanych.
Twoja ignorancja jest naturalna, jako, że sama nabyłaś szczeniaka z hodowli
nielegalnej, sprowadzając do dzieci niebezpieczeństwo ujawnienia jednego z
czynników - ale to twoja sprawa.
Wszystko o czym mówimy nazywa się behawioryzmem zwierzęcym jak i kynologią, co
nie jest FANATYZMEM, ale odpowiedzialnym podejściem do przewodnictwa - kolejne
trudno słowo w twoim języku frazeologii.

[banaszka82]

no tak,bo Ty wiesz najlepiej skąd pochodzi ten pies.Ma tatuaż bo sprawdzałam. I
co w związku z tym..?

[demonsbaby]

w związku z tym skontaktujcie się najpierw z hodowlą. Są realne szanse, że wezmą
psa do siebie.

[banaszka82]

nic z tego,pies zostaje.

[semi-dolce]

Wobec tego służę pomoca w naprawieniu stosunków z psem i ułożeniu wszystkiego
poprawnie.

[lillaj]

"To moja chyba jakoś wybitnie rozwinięta jest, bo ma 8 m-cy i gdyby jej pozwolić,
to bez problemu dokuczyłaby psu... Aż całą się wyrywa, żeby ciąnąć za uszy,
łapać za wargi czy wąsy, o psim jęzorze nawet nie wspomnę. Niemowlak jak
najbardziej MOŻE zmęczyć psa".

Nasza nie miała szans, żeby psu dokuczyć, pilnowaliśmy, żeby tak się nie stało,
więc nie to spowodowało wypadek. A swoją drogą memphis nie masz psa, a jesteś
strasznie pewna swojego zdania. Na pewno wiesz, że nie zaszkodzisz swoimi
radami? Tu nie chodzi o nic nie znaczącą sprawę typu kiedy podać pierwszą
marchewkę, czy jak długo spacerować. Decyzja, którą ma podjąć banaszka dotyczy
zdrowia lub życia jej dziecka. Jeżeli nie mam doświadczenia i odpowiedniej
wiedzy to się nie wypowiadam i tobie też tak radzę. Choć wiem, że na próżno. Ty
w każdym temacie wg siebie jesteś ekspertem, moim zdaniem wątpliwym.
A do banaszki: zastanówcie się jeszcze nad tym. W szpitalu razem z naszą córką
było jeszcze dwoje dzieci pogryzionych przez własne psy. Chłopiec bardzo
poważnie w szyję i druga dziewczynka w twarz. Jeżeli pies warczy na dziecko to
jest to powód do niepokoju, zwłaszcza w małym dwupokojowym mieszkaniu. Dziecka
można pilnować, nie spuszczać z oczu, ale wierz mi wystarczy sekunda i tragedia.
Jeszcze dwa miesiące temu sama bym cię namawiała do pozostawienia psa, ale
przeszliśmy to co przeszliśmy, a zaczęło się podobnie jak u was - od warczenia.

[banaszka82]

cóż,nie mam jednak serca jej uśmiercać.Póki co zostaje z nami...tylko troszkę mi
sie nie podoba mysl,że wiecznie będę musiała deptać córce po piętach bo a nuż
będzie chciała podejść do psa.Nigdy w życiu już nie pozwolę na psa w domu...

[banaszka82]

dzięki,skorzystam póki co z rad demons baby.Zresztą,to nie jest tak,że ja nie
wiem jak to zrobić.Po prostu zajęłam się dzieckiem a nie psem.

[demonsbaby]

hmmm moje porady jak moje porady. Lepiej jest załatwić to interaktywnie
Sądzę, że z miłośników astów na różnych forach - na pewno mieszka ktoś w okolicy
i wam pomoże - na zasadzie pokaże, poobserwuje etc. Z punktu widzenia - kogoś
kto się boi / obawia - lepsze rozwiązanie.

[lillaj]

Jeżeli zdecydowaliście się nie oddawać psa to rzeczywiście najlepsze
rozwiązanie. Gdyby można było cofnąć czas to też bym tak pewnie postąpiła. No
ale niewiedza niczego nie usprawiedliwia i jest jak jest. Powodzenia

decyzja?

[demonsbaby]

banaszka82 napisała:

> nic z tego,pies zostaje.

To jest wasza / wspólna przemyślana decyzja?
Jeżeli tak, to po raz kolejny skłaniam cię do tego, żeby ktoś wam pokazał jak
się psa socjalizuje z małym dzieckiem, a szczególnie tobie jak się do psa
przełamać i skąd to przeczucie, że pies ci będzie posłuszny.

Jeżeli jest to decyzja ojca dziecka - musisz go niestety zmusić do konkretnej
rozmowy, w której szczerze wyjaw mu swoje obawy - ale nie na zasadzie: pies
ugryzie (czego ja nie neguję przy takiej waszej postawie), ale że TY NIE UMIESZ,
NIE MOŻESZ MIMO STARAŃ PRZEKONAĆ SIĘ DO PSA. Mówiąc szczerze - wymuszanie czegoś
np. sztucznej sytuacji pies w domu, bo twój partner się zobowiązał wszystko
pilnować (na dotychczasowych zasadach) jest z góry skazane na niepowodzenie. To
jest niestety, budowanie tylko większego napięcia pomiędzy waszymi stosunkami w
rodzinie. Nieświadomie nauczysz nawet własną córkę niechęci do psa (to się
zakończy żle). Cierpieć będziecie i wy i pies. A temat oddania / uśpienia pojawi
się za jakiś czas.

Sztuczki, które ci opisywałam są wspólne dla zachowań psów wykazujących chęć
dominacji. Wasza suka nie jest dominująca - tak ja oczywiście sądzę - ale
bardziej wygląda to na problem izolacji (czego nie do końca rozumiesz, ponieważ
nie zajmujesz się "tego typu" psami zawodowo / czy tez na zasadzie hobby/
pasji). Uwierz mi banaszka są ludzie, którzy chętnie wam pomogą w socjalizacji -
bo tego tutaj brakuje. Nie daliście psu szansy socjalizować się z dzieckiem.
Suka nie zna waszego dziecka - natomiast te chętnie przez ignorantów nazywane
"egzorcyzmy" służa manifestacji pozycji dziecka w stadzie i chociaż kilkakrotnie
powinniście to wypróbować w domu (możesz mi pod tym kątem zaufać - efekty będą).
Pamiętaj, że pies to istota prymitywna - do niej przemawiają prymitywne
działania kierowane na instynkt, nie na p0ojmowanie świata w sposób ludzki.

Za jakiś czas, jeżeli się przekonasz do psa, sama napiszesz o tym, jak córka ma
wspaniałego towarzysza. Bo to będzie jej stróż. Z własnego i nie tylko
doświadczenia wiem jak te psy zachowują się w obliczu zabaw dziecka, one są
niańkami. Co więcej nikt, kto zbliża się gwałtownie, jest podpity lub agresywny
- nie ma prawa podejść właśnie do dziecka. Inne dzieci są po prostu stróżowane
na zasadzie "pies się o dzieci ociera" instynktownie czuje, że to nie jest
zagrożenie, ale z drugiej strony przywiązanie i przewaga uczuć na dziecko w
stadzie jest tak silna, że pies instynktownie przystępuje do DOZORU SYTUACJI.

Jeżeli chcesz znać moją opinię - sytuacja w twoim domu, naprawdę przy nie dużym
nakładzie wysiłku i twoich chęci jest do naprawienia w krótkim czasie.
Natomiast - kiedy psy się usypia. Otóż przy niesprowokowanych atakach (o ile tak
je umiemy określić), bojaźliwości psa, itp. Nie pozwoliłabym nigdy, żeby
agresywny pies przebywał w domu z ludżmi - i takie psy powinny być likwidowane
(usypiane). W swoim dorobku doświadczeń, kierowana altruizmem, zdobyłam się na
to, żeby zaopiekować się dorosłym dobermanem, wymagającym opieki. Niestety
zignorowałam większość sygnałów, dających się odczytać jako odchylenia. Pies
kilkakrotnie wytarł moją głową podłogę, a przy wadze ponad 55kg i atakach
przypadających na okres wzmożonej aktywności mogło się to skończyć żle. Kilka
szwów na ręce, itp. udowodniło mi, że pies się do dalszej adopcji nie nadaje bo
stwarza zagrożenie. To jest agresja. Warczenie nim nie jest - to tylko sygnał,
który mówi nam "coś jest nie tak".

[banaszka82]

Dzięki za rady.Skorzystam.To wspólna decyzja choć nie powiem,że jestem jakąś
wielką zwolenniczką tego psa.

[demonsbaby]

no to teraz czeka was praca i konsekwencja. Efekty będą zauważalne gołym okiem

[demonsbaby]

Natomiast co do decyzji o braku następców w postaci psa, jak najbardziej
pochwalam - z punktu widzenia człowieka, który nie potrafi się odnaleźć w
podobnych sytuacjach. Zawsze byłam zdania i to raczej pozostanie niezmienne, że
posiadanie psa jest równoznaczne z pasją, a nie chęcią posiadania psa. 5minutowy
zapał (czy 2m-czny) jest krzywdą i dla właściciela i dla psa. Mając świadomość,
że ta istota spędzi z nami najbliższe 12 - 15 lat, to podejście: kupuję bo tak,
chcę bo jest ładny albo inni mają, a już wybitnie odnawialne - bo dziecko/
dzieci chcą - przejaw druzgoczącej głupoty.
Chociaż i tak podziwiam twoją postawę, że wyrażasz chęci to jest również duży
ukłon w kierunku partnera (szacunku), którego kochasz ty, a który kocha tego
psa. Sądzę też, że oczywiście i twój partner dostosowałby się do twojego "nie".

Nie mniej nie będę zachwalać amstaffa jako psa rodzinnego, ponieważ nie znam tej
rasy (nie mam doświadczeń w jej prowadzeniu). Natomiast wierzę ludziom, którzy
taką rasę prowadzą razem z dziećmi w domu.

I tu Cię utwierdzę w twoim przekonaniu ponownie - jeżeli nie czujesz potrzeby
życia w rodzinie z psem, to posiadanie jakiejkolwiek rasy (nawet yorka czy
innych "fantazji" ozdobnych) jest po prostu męką. Czy to york, maltańczyk
czy amstaff i dog argentyński - zawsze może wyrządzić krzywdę dziecku przy
nieodpowiednim prowadzeniu.

[edith31]

Lillaj podziwiam Cie, ten pies by odemnie po garbie dostal tak zeby
zakwiczał, juz bym nawet go nei odwiedzala, dziecko jest okaleczone,
nie masz co tesknic za tym glupim psem!!

[suazi1]

Wystawić psa za drzwi, niech tam sobie warczy. Swoją drogą niezła
mieszanka: pies+pełzające dziecko... A fuj!!!

[agamemnonn]

Dzis na onecie
pies.onet.pl/24664,13,17,uwaga__gryzie,artykul.html

[demonsbaby]

gaz wybucha i jaki z tego morał?

[franczii]

No masz racje jest to obrzydliwe. Tak samo jak dziecko raczkujace np. na laczce
lub na trawie w parku, bawiace sie trawa wachajace kwiatek , na ktory moze
wysikal sie pies lub jakis zul, albo posadzone na plazy i grzebiace w piasku, na
ktory ktos dzien wczesniej moze nasikal, zwymiotowal, a fuj

[leneczkaz]

Z tymi piaskownicami to akurat będąc sarkastyczna nieźle trafiłaś. Ja bym nie
pozwoliła bawić się dziecku w przypadkowej piaskownicy, bo jak miałam psa to
pierwsze miejsc gdzie leciał to piaseczek w piaskownicy. Choc mu zabraniałam i
go ganiałam, jak wychodził sam to pewnie odrazu tam leciał. Co znaczy ze tam juz
peło sikó w psiego gówna bo leci do zapachu.
A potem robaczki mmmmmmm
www.igya.pl/ciekawostki_parazytologiczne/pasozyty_wewnatrz_nas.html

[franczii]

Akurat nie piaskownice mialam na mysli bo jedyna piaskownica w moim miescie jest
zamykana na klodeczke i do ogrodu psy nie maja wstepu. Pisalam o zwyklej plazy
nad jeziorem czy nad morzem. Poza tym jak nie psie siki/rzygi/kupa to kocie albo
ludzkie albo innego zwierzecia, nie widze wielkiej roznicy

[leneczkaz]

No obrzydliwe. Dlatego wszyscy pewnie mamy robale.

A tu je filmik o zwierzęcych roznosicielach. Narazie zrzygnuję z pieska O_o
www.igya.pl/pasozyty/pasozyty_u_domowych_zwierzat.html

[memphis90]

Ja tam robali nie mam... Nawet głupiej toxo nie miałam, a od dziecka brudnymi
łapami pałaszowałam truskawy z krzaka albo rzodkiewki z ziemi.

[leneczkaz]

Litości. No inteligencja porażająca. To, że nie masz toxo to znaczy, że nie masz
robali tak. Braaaaaawo! Błysnęłaś wybitnie.

[osa551]

pies+pełzające dziecko... A fuj!!!

no proszę Cię - nie rozśmieszaj mnie, nie można dzieci chować sterylnie, bo
potem będą alergikami jak ja i mój mąż

pies+pełzające dziecko to mieszanka całkiem znośna od warunkiem, że jest bezpieczna

[urania77]

karć psa za takie zachowanie,
jeżeli będziesz tylko stać i nie będziesz reagować na takie
zachowanie to sama będziesz sobie winna,
skąd pies ma wiedzieć, że robi źle skoro tylko patrzysz jak córka
zbliża się do legowiska a pies warczy, w takim momencie trzeba
zaareagować, skarcić psa!!!!

p.s. moja znajoma ma małe dziecko, dużą sukę mieszańca, straciła
męża, jest sama, ale powiedziała że nigdy w zyciu nie odda psa, ale
ona w przeciwieństwie do wielu matek umie wychować psa i wychować
dziecko wiec nie ma takich problemów

[demonsbaby]

urania77 napisała:

> karć psa za takie zachowanie,
> jeżeli będziesz tylko stać i nie będziesz reagować na takie
> zachowanie to sama będziesz sobie winna,
> skąd pies ma wiedzieć, że robi źle skoro tylko patrzysz jak córka
> zbliża się do legowiska a pies warczy, w takim momencie trzeba
> zaareagować, skarcić psa!!!!
>
> p.s. moja znajoma ma małe dziecko, dużą sukę mieszańca, straciła
> męża, jest sama, ale powiedziała że nigdy w zyciu nie odda psa, ale
> ona w przeciwieństwie do wielu matek umie wychować psa i wychować
> dziecko wiec nie ma takich problemów

urania - przeczytaj całość. Nie tylko przede wszystkim autorka wątku ponosi
odpowiedzialność, ale właściciel. Właścicielem jest ojciec dziecka. Dwa karcenie
jest jak najbardziej wskazane, ale to nie jest jednoznaczny problem
hierarchizacji. Pies od narodzin dziecka jest od maleństwa izolowany, stąd
przyczyna sygnalizowania zbliżania się dziecka do psa. Skoro jest izolowane (a
tym samym karcone za zbliżanie) to naturalnie reaguje niepokojem na pojawienie
się dziecka w jej pobliżu.

Na etapie strachu matki przed psem, którego de facto nie zna, cięzko wymagać od
matki zachowań racjonalnych. I skoro nastawienie jest negatywne - to najlepszym
dla dziecka rozwiązaniem jest adopcja psa. Tyle,że to jest już bolesne dla
samego psa, ale to zdaje się nie jest przedmiotem zmartwień.

[banaszka82]

śmiem zauważyć,że jesteś ogromną zwolenniczką psów i masz nieco inny punkt
widzenia niż ja.Mi na tym psie aż tak nie zależy ale nie do tego stopnioe by go
oddać byle komu.

[demonsbaby]

miłośnikiem psów a i tu konkretnych ras. Nie umiałabym żyć z kotem, a
przynajmniej z takiego założenia wychodzę. Pewnie, gdybym została "kotem
skazona" to żyć bym się nauczyła i kto wie, może zapaleńcem kotów została.
Ani też nie twierdzę, że macie w doopie, gdzie pies powędruje. Twierdzę, że samo
doświadczenie jest przykre z punktu wodzenia 9letniego przyjaciela, które 9 lat
odsłużył.

[banaszka82]

acha,jeszcze jedno :pies nie jest izolowany od małej od noworodka,mogła ją lizać
i wąchać.Nie pozwalałam na zbytnią bliskość tych dwoja ze względu na to,że
żadnej istocie nie ufam w 100 %.

[demonsbaby]

dalej będę monotematyczna. Polizać, dać pieluchę to nie znaczy "współżyć w
socjalnych warunkach". I nie twierdzę, że masz dziecko z psem socjalizować -
skoro przemawia przez ciebie naturalny strach matki o bezpieczeństwo dziecka.
Mówię szczerze - no nie da się. Skoro nie dajesz wiary swoim umiejętnościom i
możliwościom - to nie da się.

[urania77]

fakt, nie przeczytałam całości wątku jedynie początek

[memphis90]

Przepraszam, ale co to znaczy "to nie moj pies"? Mieszkacie razem, jesteście
parą, macie wspólne dziecko- więc pies też JEST wspólny i obydwoje za niego
odpowiadacie. Niedobrze mi się robi jak czytam "to nie mój problem", "ja się
chcę pozbyć" itd. Zwierzę to nie przedmiot, nie jest rzeczą, którą można wywalić
na śmietnik jak starą kanapę, bo nie podoba się nowej paniusi właściciela, bo
się znudziła, bo paniusia nie lubi. Twój facet ma psa- to i Ty masz psa. I naucz
się z tym żyć. Albo oddajcie zwierzę do adopcji- bo takie podejście jest
niedopuszczalne, a zwierzę zasługuje na normalnych, odpowiedzialnych właścicieli.

I żeby nie było- ja nie mam psa i nigdy takowego mieć nie chcę. Nie jestem
miłośniczką tychże, zdecydowanie wolę koty. Co do wychowywania- było mnóstwo
mądrych postów z poradami co robić. Nam udało się ustawić psa moich rodziców,
mimo, że na początku było warczenie, kłapanie zębami. Więc można, trzeba tylko
chcieć.

[banaszka82]

niejako jest NASZ.Ale nie4 potrafię kochać go tak jak to robi mój facet.To chyba
nie jest trudno zrozumieć.

[memphis90]

Nie, nie jest. Ja to doskonale rozumiem, ja nie przepadam za psami, a mój małż
wręcz ich nie znosi. Ale jak już się takowego dostało wraz z facetem, to
niestety trzeba się bydlęciem jakoś zająć (z tego powodu z marszu skreśliłabym
faceta pasjonującego się np. hodowlą pająków, bo musiałabym go pewnie przyjąć
wraz z podopiecznymi- choć taką paskudę mogłabym jednak bez żalu potraktować
kapciem). Uśpienie jest wstrętne, oddanie 9-letniego psa też nieludzkie, bo
przecież zwierzak przywiązany jest. Choć- jeśli masz kompletnie go nie
akceptować- to może lepiej oddać..? Ja osobiście postawiłabym na szkolenie.

[franczii]

to zrozumiale, ze psa nie bedziesz kochac tak, jak jego wlasciciel ale skoro
mieszkacie pod jdnym dachem, to przydaloby sie ulozyc poprawne stosunki pomiedzy
wszystkimi domownikami. Moj facet rowniez mial psa kiedy go poznalam. Ma tez
postrzelona siostre, ktora bardzo kocha, a ktorej ja szczerze nie znosze ale
jednak dla dobra nas wszystkich trzeba bylo sobie poukladac relacje ze
wszystkimi w tym z siostra i psem. Co do psa bylam pewna obaw bo nigdy przedtem
zadnego zwierzaka nie mialam i nie wyobrazalam sobie jak mieszkanie z psem
wyglada, owszem lubilam zwierzeta: poglaskac, pobawic sie ale zaraz potem rece
umyc. Ale skoro wzielam faceta to najoczywistsza ocywistoscia bylo musiec i
chciec jego psa zaakceptowac i dac sie psu zaakceptowac bo ten pies byl
towarzyszem zycia faceta na dlugo przede mna, byl wieloletnim przyjacielem, z
ktorym laczyla go wyjatkowa wiez i przez wzglad na te wiez zrobilabym wszystko,
zeby nie dopuscic do sytuacji zeby trzeba bylo wybierac: albo ja albo pies.
Dlatego niezaleznie jaka decyzje podejmiesz, bo moze sie okazac, ze akurat u was
rzeczywiscie tego psa trzeba oddac i na ten temat zupelnie nie moge sie
wypowiadac bo nie mam wiedzy, ale spojrz na tego psa wlasnie jak na przyjaciela
twojego faceta i czlonka rodziny, ktory dzielil z nim zycie na dlugo przed twoim
pojawieniem sie i uszanuj wiez ktora ich laczy. Bo tego mi zabraklo w twoich
postach i chciaz kilka razy napisalas, ze tez ci przykro ale z tonu i tresci
innych wypowiedzi wywnioskowac mozna, ze nie przykladasz zbytniej wagi do tego o
czym pisalam.

[bukmacherka34]

widzę ,że sporo osób wyraziło swoje zdanie,ale dla mnie sytuacja jest jasna,Ty
weszłaś w życie tego psa(bo był już wcześniej u Twojego narzeczonego),więc nie
masz wpływu na niego i nie będzie Cię słuchał.Kiedy warczy na dziecko to
znaczy,że będzie gorzej,a Ty nie dasz rady pilnować oboje nonstop.Poza tym kto
trzyma takiego psa w małym mieszkaniu?!powinnaś pozbyc się psa nim dojdzie do
tragedii

[banaszka82]

małe mieszkanie nie ma nic do rasy.A poza tym pies już został przeze mnie
ustawiony jak tylko pojawiłam się w życiu chłopaka.Mnie zaakceptowała już
dawno.Z dzieckiem musimy jeszcze popraować.Fakt,nie chce mi się non stop
pilnować gdzie pełznie córka a gdzie akurat jest pies...

[demonsbaby]

Spoczusio. To nie ma być 24h nadzór nad obojgiem, ale twoja / wasza
obecność podczas kontaktu dziecka z psem. Gdzieś podesłałm ci
ciekawego linka - marvet.eu - odnoście poprawiania stosunków. Jest
tam opis podobnych zachowań - jakie mają mijsce u was w domu
(poparte prawie identycznymi doświadczeniami w domu). Zdaje się
synek i suka, która miała zasadniczy problem z zakceptacją małych
dzieci. Komtakty wyglądały podobnie - tzn. żadnych albo prawie
żdanych, stąd niepokój i warczenie suki. Z psem - czasem trzeba jak
z dzieckiem. Ten strach przed sytuacją "ona na pewno coś dziecku
zrobui" wyeliminujesz stopniowo, kiedy chociaż spróbujecie w troje /
czworo razem się bawić. Nie wiem czy wasza suka nadal lubi uganiac
się za piłeczkami. To też jest rozwiązanie w domu. Tyle, że ja
wolałabym, żeby pogadał z wami ktoś - kto zna amstaffy. Np. dla
dobermanów cechą wspólną jest ich naiwność w swojej inteligencji, a
to oznacza, że np. w trakcie okazania niepokoju psa uwagę można
odciągnąć dziwcatwem np. zrobić z siebie małpę, pajacyka, itp.
wygłupiać się Pies głupieje i za chwilę zapomina, że coś mu nie
grało i przyłącza się do szaleństw. Wiem, że to brzmi idiotycznie -
ale działa na praktycznie 99,9% Być może jest jakaś sztuczka /
cecha wspólna dla amstaffów, o której ja nie wiem, a wie na pewno
hodowca. Na pewno z twoim problemem ludzie się też zderzali i
znależli kilka skutecznych metod. Ponad wszelką wątpliwość to ty
znasz psa - nie ktoś. Zatem wyprzedzisz każdy niepokojący cieie
ruch - rozumiesz?
A jesli idzie o literaturę polecam "okiem psa" - jest tam jeden
rozdział poświęcony wlasnie problemowi pogodzenia dziecka i psa.
Różne metody, różne doświadczenia, etc.
Ten nadzór - a właściwie jego granice zaczną się powoli rozszerzać
kiedy między waszym dzieckiem a psem zaczną się budować zdrowe
relacje i więzi.


Okiem psa - pozycję możesz pobrać tutaj:
J. Fisher


Jak rozmawiac psem (dużo behawiorystyki - popartej doświadczeniem i
porusza również bliskie nam problemy z psami, a w tym jak je
rozwiązać):
S.Coren

[karolinaa_m]

A gdzie ma go trzymać??? Ja mam labradora który jest troszkę większy od amstafa
i jakos świetnie sobie dajemy radę.
Widzę że forum się podzieliło na psiary i anty psiary Każda oczywiście
najmądzrejsza a szczególnie te co psów nie mają.

[zimka_s]

Dopiero teraz zauważyłam ten wątek i nie przeczytałam wszystkich
wypowiedzi, ale nie spodobała mi się wypowiedź Mamaoliwki z początku.
Przede wszystkim każdy weterynarz uśpi psa, który wykazuje agresje w
stosunku do dziecka. Po drugie nie masz prawa oceniać i krytykować.
Ja też mam w domu amstaffa, zdaję sobie sprawę, że sytuacja może się
zmienić, ale na dzień dzisiejszy pies nie wykazuje żadnej agresji w
stosunku do dziecka. Autorka wątku nie ma żadnego wpływu na to jak
jest pies wychowany, bo nie jest jej. A prawda jest taka, że ugryźć
może każdy pies, a jeśli schronisko nie znajdzie psu właściciela to i
tak go uśpi...

[banaszka82]

Najgorsze są takie nawiedzone psiary,które zwierzaka stawiaja prawie na równi z
dzieckiem.Zasadniczy problem tkwi w tym,że ja do tego psa nie jestem przywiązana
a poza tym to ja spędzam cały dzień z obojgiem w jednym pokoju i to na mnie
spada obowiązek pilnowania obojga.Facet po pracy wraca i psa bierze na spacer i
niewiele ma do pilnowania.

[demonsbaby]

Stąd twoja przewaga argumentacji, że za ten stan nie odpowiadasz Ty,
a właściciel (tata dziecka). Stąd ternowanie psa / stosowanie
sztuczek powinno leżeć w jego gestii. Tym saym sądzę, że nie jest to
odpowiedzialne podejście do obojga (dziecka i psa) ze strony twojego
partnera - o ile na taką krytykę mogę sobie pozwolić.
Jako nawiedzona psiara - doskonale rozumiem twój punkt widzenia i
wcale go nie kwestionuję. Jedyne co moge poradzić to naprowadzić na
jakieś konkretne działanie czy rozwiązanie problemu bez przykrych
decyzji. Wyjścia są dwa: albo pies się podporządkuje hierarchii i
nawiąże kontakt z dzieckiem, a utwierdzisz się w tym po etapie
raczkowania, albo to nie astąpi - a konkretne incydenty będa
ponawialne - wtedy jako racjonalna mama, powinnaś taką sytuację
bezapelacyjnie wyklarować tacie dziecka i niestety przestać
stopsowac kompromisy, jeżeli jest tu brak współpracy z drugiej
strony. Przy czym rozwiązanie uśmiercania jest niedorzeczne w takim
układzie.

[zimka_s]

Banaszka u nas trochę inaczej bo ja Hektora uwielbiam, kocham
zwierzęta, ale... Jestem zdania, że to tylko pies i tak naprawdę
każdy może ugryźć (choć nie każdy tak samo). A dziecko jest dla mnie
najważniejsze i nie zawahałabym się go uśpić. Prawda jest taka, że
gdyby ktoś nie uśpił psa wykazującego skłonność do agresji to potem
by został niemal zlinczowany za nieodpowiedzialność (i to pewnie
między innymi przez obrońców zwierząt i przeciwników usypiania).
Jestem z tobą i nie wahaj się. Dziecko najważniejsze!

[banaszka82]

Każdy ma tu troszkę racji.Oczywiście nie mówię tu o pewnej miłej damnie,która
stwierdziła,że nie nadaję się na matkę bo jestem nieodpowiedzialna w kwestii
psa.A sprawa wygląda tak,że to tylko ja wykazuję zainteresowanie tym aby dziecko
z psem zaprzyjaźnić lub kupić kaganiec albo kojec.Facet niewiele robi.Wa tym
momencie już nie będę się tematem interesować bo sorry,ale to nie MÓJ pies i to
chyba Jego właściciel powinien się tematem bardzo zainteresować.Chciał sukę
uśpić,powstrzymałam Go.Ale do cholery skoro Jego wielka przyjaciółka;jak ją
nazywa;ma tu zostać to na jakichś warunkach..a On nawet się nie zajął kupnem
kagańca ani zastosowaniem "sztuczek", o których bardzo zresztą mądrze pisała
demonsbaby..no więc co ja tu mogę zrobić..?Ile mogę gadać..?

Banaszka! daj juz spokoj

[faq]

Jeszcze sie ciagle zastanawiasz i dyskutujesz? Slonce, juz myslalam, ze sprawa
rozwiazana. Pies out. Jedyny klopot, to co na to partner, czy z nim jestes w
stanie dojsc do porozumienia. Nie daj sie wpuscic w jakies psychologie dla psow
itp itd skoro nie chcesz sie zajmowac dwojka i to z zagrozeniem, ze dziecku cos
kundel zrobic moze.

[banaszka82]

No widzisz,że to nie takie proste...zostałam zlinczowana,że jestem
nieodpowiedzialna bo powinnam pokochać psa skoro należy do mojego partnera i juz
z pewnością powinnam dwójkę zaprzyjaźnić ze sobą...Szkoda tylko,że to spadło na
mnie bo facet jakoś się do niczego nie pali.W takiej sytuacji nie będę się już
przejmować losem tego psa.Będzie chciał ją uśpić to ja już nie będę jej
bronić.Albo zostaje i zajmujemy się tym tematem razem albo out..Wiesz co mi
powiedział...?Że jesli ją uśpi to nie ręczy za siebie i możliwe,że mnie z domu
wyp... bo kazałam Mu zabić Jego przyjaciółkę...I co?

sprawdż pocztę

[demonsbaby]

gazetową.
Jak nie przeszło - zaraz napisze na wskazany przez Ciebie email.
Jezeli mąż / partner przystał na adopcję - to zaczynamy. Potrzebne
mi są informacje.

[banaszka82]

Proszę napisz na wskazany adres bo nie mam poczty gazetowej założonej.

[demonsbaby]

napisałam - zaraz powinna dotrzeć.

[demonsbaby]

jest argument przetargowy - który przemawia za twoim racjonalnym
(ugodowym) odejściem do sprawy - napisalamCi na priv, więc go
wykorzystaj. Niestety, absolutnie nie będę doradzać w jaki sposób
przeprowadzić konfrontację z twoim partnerem i wyklarowac sytuację.
Ani darcie szat ani drastyczne cięcia tez nie służa budowaniu w
twoim związku partnerskich relacji.

[aagnie.szkaa]

Alez Ty sie dziewczyno mylisz w zeznaniach, tu piszesz, ze bronisz
tego psa przed uspieniem, a juz w nastepnym zdaniu, ze Twoj partner
powiedzial, iz ''jesli ją uśpi to nie ręczy za siebie i możliwe,że
mnie z domu wyp... bo kazałam Mu zabić Jego przyjaciółkę.
Co wskazuje na to, iz nie obronca psa jestes a oprawca .

A tak na marginesie, to mysle, ze mozesz jeszcze pozalowac swojej
batalii, bo nie zdziwilabym sie gdyby faktycznie wasz zwiazek mocno
ucierpial wraz z pozbyciem sie psa.
Ma sie wrazenie, ze Twoj partner nie widzi w zachowaniu swojego psa
zagrozenia dla waszego dziecka (i ja bym raczej jego intuicji
zaufala, jako, ze on ta sunie zna lepiej niz ty).
Moja corcia ma prawie 7 miesiecy, i takze pelza, mam 2 letnia suke
Rhodesian, i owszem, zdarza sie jej warknac na mala kiedy ta ja np
nagle za lape zlapie, gdy ta odpoczywa. I co?
Znam swojego psa, wiem, ze to komunikacja a nie agresja!!!.
Gdyby moj maz nagle powiedzial mi, ze w zwiazku z tym, ze suka
czasem warknie na dziecko, mamy ja oddac, albo uspic, to Bog mi
swiatkiem, bylaby WOJNA!!!, ale jaka!

Oczywiscie, NIGDY nie zostawiam malej z psem sam na sam, NIGDY nie
pozostaja razem bez nadzoru, ale to jest norma, i z tym rodzajem
kontroli trzeba sie liczyc zachodzac w ciaze i majac psa.

(co do siku , ja kiedy musze sie do toalety wybrac, a nie chce mi
sie malej nosic wszedzie, wolam ze soba psa ). I nie tylko do
toalety, wszedzie tam gdzie ide, a malej nie chce zabawy
przerywac,biore suke ze soba.

Wbrew pozorom pies nie atakuje w sekunde, a Twoj juz pokazal, ze
niezadowolenie umie komunikowac, jestes w domu caly dzien razem z
mala. Co za problem w rozszerzonej opiece?.
Troche dobrej woli i Twoj zwiazek moze na tym wygrac, poprowadz swoj
plan z oddawaniem/usmieracniem 9 letniej przyjaciolki swojego
partnera, a bedziesz plakac kiedys i to bardzo.

pozdr

ps. takze wg mnie, ten pies nie okazal agresji!!, a probowal cos
zakomunikowac!. Ta suka ma 9 lat, posluszna, nigdy nie agresywna,
matko.

[elgoch84]

u mnie identyczna sytuacja jak u poprzedniczki. ja czasmai na meza tez warkne
ale uspic jak na razie mnie nie zamierza.

[lillaj]

aagnie.szkaa napisała:
"Wbrew pozorom pies nie atakuje w sekunde"

I tu się mylisz. Pies potrafi zaatakować w sekundę i to w obecności swojego
właściciela. Mi też się wydawało, że znam swojego psa. W końcu był z nami 7 lat,
kocha ludzi, jest przyjazny jak typowy golden retriver. Mojego dziecka też
pewnie nie chciał skrzywdzić. Potraktował ją jak szczenie stojące niżej w
hierarchii. Efekt już opisałam niżej. Jeżeli dziewczyna ma wątpliwości i obawy
to powinna je rozwiązać na korzyść własnego dziecka, a nie psa. Uwielbiam psy,
uważam, że posiadanie psa to fantastyczna sprawa, ale gdy stwarza on
niebezpieczeństwo dla dziecka to nie powinno być wątpliwości co do decyzji. Więc
nie pałajcie świętym oburzeniem na dziewczynę, bo słusznie się martwi i ma
obawy. Mam nadzieję, ze jednak podejmie mądrą decyzję.

[banaszka82]

kobieto,sam podjął decyzję o uśpieniu.Ja wskazałam inne wyjścia.A Tobie
współczuję,śkoro psiak Ci na dziecko warczy.Bokserjka mojej mamy NIGDy nie
warknęła na dziecko mimo,że była ujeżdżana,targana za fafle i uszy.I nieraz była
zmęczona...pfff...ale mi usprawiedliwienie...

[banaszka82]

a taki problem,że oprócz psa dochodzi mi też kilkugodzinna rehabilitacja córki
więc jak juś kończymy męczące ćwiczenia to chcę mieć chwilkę bez wysiłku i
ciągłego napięcia czy mała popełznie do psa czy nie.Kuma czy powtórzyć...?

agnieszka

[demonsbaby]

to co z pozoru się nam wydaje oczywiste - wcale takim nie musi być.
1. to nie jest pies, wychowywany od szczenięcia przez banaszkę (a przez jej
partnera). Tu możemy polemizować - to, że jest jej partnerem nie oznacza, że
musi kochać sukę, ale ją akceptuje i szanuje tą 9letnią więż. Jedyne co można
oczekiwać to chęci współpracy - i takiej wcale banaszka nie neguje, pod
warunkiem, że dyscyplinowanie psa nie będzie jej obowiązkiem - a siłą rzeczy się
stało (mama sama w domu z psem i dzieckiem). Te relacje byłyby inne, gdyby
hodowała psa od szczeniaka i byłaby z tym psem emocjonalnie związana, a przede
wszystkim poznała jej "mowę"/ "zachowania" / "odczytywała intencje".

2. otwarcie przyznaje, że nie jest w stanie, nie chce mieć kiedykolwiek psa, to
nie jest jej pasja, dotyczy to również obecnej suki. Zatem jakiekolwiek
rozwiązania hierarchizacji (i tu w wykonaniu samodzielnym), które wymagają
poświęcenia czasu i pracy są z góry skazane na niepowodzenie.

3. matkę cechuje strach o dziecko. skoro psa "nie czuje" to każdy sygnał jest
odczytywany albo ze strachem albo z jeszcze większym zniechęceniem do psa. A
teraz zauważ większą część doby (wyłączając okres snu) pies spędza w domu z
dzieckiem i matką, którą cechuje napięcie spowodowane kontaktami psa z
dzieckiem. I to siłą rzeczy nie pozostaje ani bez wpływu na psa ani na dziecko.


Tak czy inaczej ty dajesz sobie radę, ja dawałam sobie radę i jeszcze kilka
innych dziewczyn z pogodzeniem obowiązków, ale to co nas cechuje to znajomość
psa od "podstaw" albo miłość / pasja do psów, której to relacji nie ma tutaj.

Uważając się za miłośnika psów, nie ciosałabym kołków na głowie komuś kto do psa
nie chce się przekonać. Głownie dlatego, że wymuszanie pewnych zachowań dzieje
się ze szkodą i dla ludzi i dla zwierząt.

Z punktu widzenia "zaoszczędzenia" każdemu uszczerbków na psychice - najlepszym
rozwiązaniem jest adopcja. Bolesne przeżycie dla pana i suki, ale niewykluczone,
że pies spędzi starość w spokoju i w domu, gdzie będzie po prostu kochany.

[banaszka82]

brawo.

[faq]

Demonsbaby! gdybys zyla w Sodomie ocalilabys miasto
Szacunek droga Pani!

bez laurów ;)

[demonsbaby]

uważam to z brak odpowiedzialności - tyle, że głównie od strony taty dziecka,
rozumiem pobudki matki. Skoro chęci nie ma - to efektów nie będzie i tak się
zamyka błędne koło.

No i co z tym psem???

[andrzej776]

Bo wazny jest efekt, czy pies poszedl do adopcji??? Jak zostal
rozwiazany problem?

[banaszka82]

Miło,że pytasz.Pies poszedł do rodziców partnera bo zaczął sobie z młodą brzydko
poczynać..tam będie mieć super warunki.

pies morderca

[andrzej776]

Powiem jeszcze tak autorce postu ze nigdy bym sie nie zdecydowal na
psa typu amstaff czy pitbull (oba rasy to psy bojowe) przy malym
dziecku. Blaszko!!! nie ma znaczenia kto kupil psa a kto sie nim
teraz zajmuje , jedno jest pewne i trzeba temu zapobiec: pies moze w
kazdym momencie zrobic dziecku krzywde, to psy do walki a nie
slodkie pupiliki nadajace sie do zabaw dzieciecych. Kupno takich
psow nie powinno byc w Polsce takie samowolne jak jest do tej pory-
nie kazdy moze miec takiego psa, a zwlaszcza jak jest male dziecko,
nie zgodze sie z przedmowcami ze takiego psa mozna ulozyc, te psy
maja w genach sklonnosci do walki -tak zostaly "stworzone"(w
prawdzie niby z innymi psami) ale czlowieka tez moga zaatakowac a
zwlaszcza dziecko ktore kojarzy im sie z czyms co zabiera im uwage
opiekuna, pamietaj ze mala bedzie co raz bardziej smiala i za pol
roku bedzie psa chciala ciagac za ogon, bawic sie z nim jak z lalką,
misiem a to bardzo niebezpieczny pies.
Poczytaj mezowi tez artykul jak znacie jezyk , 5 -letnia dziewczyna
zagryziona przez pit bulla (to ta sama grupa )
www.shortnews.com/start.cfm?id=59271

[andrzej776]

Bardzo mnie to cieszy, mądra decyzja!!! Pies owszem to przyjaciel
czlowieka i cudowny towarzysz (sam kocham psy) ale jak zagryzie mu
dziecko to moze stac sie jego najgorszym wrogiem. Ja stawiam na
bezpieczniejsze psy przy maluchach. pozdrawiam

[banaszka82]

z tymi mirdercami to może przesada no ale ja nie miałam sił szarpać się c
dorosłym psem i ciągle go pilnować...

[andrzej776]

Artykul ten nie jest przesada ale faktem, jezeli pies zabija dziecko
to jest morderca w moim mniemaniu, tyle , ale mozecie sobie ludzie
hodowac nawet krokodyle z małymi dziecmi, Wasza sprawa

[banaszka82]

o krokodylku nigdy nie myślałam już nigdy psa do domu nie sprowadzę.Tylko
pożera kasę i brudzi.Muszę przyznać,że odkąd jej nie ma w domu jest super..

[andrzej776]

Nie kazdy pies to taki problem o jakim mowisz, ja kocham zwierzaki
ale biore pod uwage zawsze wszystkie za i przeciw zanim kupie
zwierze, a pies bojowy to ostatni zwierz jakiego bym kupil.

dlugo nie trzeba bylo czekac :-(

[mruwa9]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,6669105,9_letni_chlopiec_pogryziony_przez_amstafa.html

[andrzej776]

Wlasnie mialem o tym pisac, zalosne co tu pisali powyzej wszyscy
zapaleni "psiarze" ze takiego psa mozna ulozyc i trzeba nad nim
procowac ,nawet sama autorka postu mowila mi ze przesadzam ze
amstaff to nie pies morderca, ludzie oprzytomniejcie zanim Wasze
dzieci zyją!!!!!!!!!!

[deodyma]

rownie dobrze dziecko moze pogryzc niepozorny, maly piesek
niby taki zapalony psiarz, a tego nie wie
co Ty? od dzis na swiecie zyjesz.

przeczytaj to banaszka 82 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[gruba77]

wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,9-letni-chlopiec-pogryziony-przez-amstafa,wid,11177546,wiadomosc.html

[3-mamuska]

do samochodu tez nie wsiadajcie no bo tyle dziennie wypadkow i mozna zycie stracic

[lillaj]

3-mamuska napisała:
>do samochodu tez nie wsiadajcie no bo tyle dziennie wypadkow i mozna zycie
stracic <

3-mamuska jak zwykle błyszczy intelektem. Kobieto co ma piernik do wiatraka?

[banaszka82]

spoko,już się pozbyłam amstaffa z domu..

[3-mamuska]

hej no to fajnie, dobrze ze znalazlas rozwiazanie dla was wszystkich,a z tym
samochodem chodzilo o to ze w zyciu zdarzaja sie wypadki a wozicie dzieci w
autach i one tez czasem nawet gina lub sa ranne ,tak samo z psami policz ile
psow dzieci jest w polsce,a ile dzieci uleglo pogryzieniu i wyciaganie
wszyskiech takich przypadkow to glupota i szukanie na sile dowodow na to ze psy
to takie potwory.pozdrawiam

[andrzej776]

3-mamuska napisała:

a ile dzieci uleglo pogryzieniu i wyciaganie
> wszyskiech takich przypadkow to glupota i szukanie na sile dowodow
na to ze psy
> to takie potwory.pozdrawiam


Glupotą jest kupowanie psa bojowego jak sie ma male dziecko, jak nie
bedziemy ulegac tej glupocie nikt nie bedzie musial nazywac ich
potworami !

[banaszka82]

Pies był wcześniej.

[andrzej776]

Nie mowilem o Tobie Banaszko, tylko o ludziach ktorzy glupio
postepuja o potem dopiero po rozum do glowy, wiem ze u Ciebie pies
byl najpierw, nie rob sobie wyrzutow, dobrze ze go oddalas, ale
skoro jest u tesciow , pamietaj ze za kazdym razem musisz obsesyjnie
pilnowac corki jak bedziecie tam w odwiedzinach, niewiadaomo czy
pies jakos nie zapamietal Wam tego ze oddaliscie go a dziecko jest
nadal z Wami, moze jakos to okazac. Nieiwiem az tak sie nie znam na
psiej psychicie, ale uwazajcie!