do kiedy pracujecie?

[hayet]

mi sie wlanie nasunelo pytanie i watpliwosc...do kiedy mam praocwac.
Termin porodu wg OM mam na 22.06, wiec praktycznie od koniec czerwca. Czuje
sie dobrze, nie przeszkadza mi narazie siedzenie przed komputerem, ale nie
wiem wlasnei jak to wszystko rezegrac. Czy pracowac prawie do konca tzn. na
tydzien przed porodem wziac wolne czy juz od samego poczatku czerwca.

Jak Wy to robicie?

[mamagocha]

Ja przestałam pracować dwa tygodnie temu. Polecam))

[mamagocha]

nie pracuj do końca ciąży, musisz teraz pozbierac sił, wyspać się na zapas.
Wiem, że brzmi to absurdalnie ale spytaj mam pracujących do końca - Żałują!!
Po porodzie były bardziej zmęczone niż te, które leniuchowały. Ja posłuchałam
dobrych rad koleżanek i teraz zbieram siły)
--
Małgosia i Ziuziaczek
noborder]lilypie.com/days/050625/4/21/1/+10[/img][/link][/center]

[basia741]

na zwolnieniu jestem od przeszło miesiąca, ale faktycznie pracować skończyłam
wczoraj, wielka ulga, tym bardziej że lekarz przyspieszył termin cc i
prawdopodobie nastąpi to już za 2 tygodnie. początkowo byłam przerażona, że tak
szybko, ale teraz się cieszę i planuję co jeszcze jest do zrobienia przed
porodem. wychodzi na to, że nie odpocznę. lepiej wcześniej zdecyduj się na
wolne, bo przygotowania zabierają trochę czasu, a warto jeszcze poleniuchować.
pozdrawiam
basia

[lolo09]

ja tez radze poleniuchowac
z damianem wzielam urlop na miesiac przed, a 3 miesiace po myslalam ze nigdy
sie nie wyspie))))))))
a teraz doginam niestety prawie codziennie
na szczescie to tylko poprawki pracy z szefem a reszta przed kompem w domciu
za to w niedziele nie robie nic )))))))))))))))))

[koral777]

Ja na ostatniej wizycie dowiedziałam się ponownie, że wszystko w pożądku, na
pytanie lekarza jak się czuję odpowiedziałam szczerze - że dobrze, ale pod
koniec wizyty zapytałam nieśmiało czy chociaż parę dni zwolnienia nie mogłabym
dostać. Wiadomo w karcie już miałam opisaną wizyte że wsio bz, to dla lekarza w
razie kontroli ZUS mógł być problem, ale dostałam 5 dni "na odpoczynek" - dziś
wróciłam do pracy. I powiem szczerze - odpoczęłam - poprałam, poprasowałam
maleńkie ciuszki, kupiłam matercyk, przewijak itp, wysprzątałam chałupkę - na te
gruntowne porzędki przyjdzie czas zaraz przed lub zaraz po (mąż z mamą) i NIE
MIAŁAM CO ROBIĆ - poprostu się nudziłam. Ze spóźnieniem bo powolutku dotarłam do
pracy do koleżanek do zajęć i czułam sie szczęśliwa - głupie no nie. Ale co
można robić samej w domu?????

[monika_oli]

Ja jeszcze nie wiem. Prawdę powiedziawszy marzę już o odpoczynku. Byłam w
tamtym tygodniu na urlopie ale w domu akurat mieliśmy remont, więc zamiast się
pobyczyć miałam cały czas zajęcie. W poniedziałek idę do gina i bardzo się
zastanawiam czy nie poprosić choć o kilka dni zwolnienia, tym bardziej że nie
czuję się najlepiej. Przy okazji muszę porozmawiać z nim na temat tego czy daje
zwolnienie do dnia (lub przynajmniej przewidywanej daty) porodu.

[strzala04]

Ja planuję do końca) Szczególnie, że położna mówiła, żeby po 38 tygodniu się
nie oszczędzać zanadto.
Narazie jest ok. Byłam w okresie świąt Wielkanocnych na krótkim zwolnieniu.
Trochę odpoczęłam. A teraz normalnie funkcjonuję. Dzięki temu jestem sprawna i
mam nadzieję będę silna do porodu.

[jola-kropek]

strzala, widze ze nie tylko ja mam takie podejscie do tematu... skoro nie
jest zle, to nie ma sensu traktowac siebie jak zgnile jajo wszystko z umiarem
oczywiscie...

[strzala04]

Dokładnie Jola. Szczególnie, że perspektywa siedzenia samej w domu wcale mnie
nie cieszy. W pracy mam koleżanki, czasami jest luz, można sobie posiedzieć
spokojnie, więc nie upieram się żeby brać zwolnienia. NIe chcę zresztą kusić
losu, jakoś tak przesądnie myślę, że jak pójdę na zwolnienie to wywołam wilka z
lasu i może się coś wydarzyć.
Mam koleżankę, która dwa razy skłamała, że jej synek jest chory, bo chciała się
zwolnić i coś załatwić i zaraz na drugi dzień zachorował. Teraz już tak nie
kłamie)

[hayet]

no wlasnie to chodzi, ostatnio wzielam sobie dzien wolnego, bylo fajnie,,
zrobilam pranie, wyprasowalam i troche sprzatnelam, a no i bylam w tesco. Czuje
sie dobrze, no chyba, ze sie zapomne i lece jak maly kazio a pozniej sapie jak
lokomotywa. Troche mnie pozniej plecki pobolewaja, ale jest ogolnie dobrze.
POza tym nie wiem co bym robila cale dnie w domu. Nie mam dostepu do netu,
musialabym isc do rodzicow. W pracy przynajmniej sa kolzeanki, jakas rozrywka,
a i praca nie jest meczaca, z reszta w kazdej chwili mogfe sobie zrobic przerwe.

Wczoraj podjelam decyzje, ze bede pracowac do 10.06, juz powiedzialam o tym
mojej przelozonej. U mnie jest o tyle torche inna sprawa, ze ja pracuje na
umowe zlecenie, wiec wszystkie te procedury ze zwolenienim mnie omijaja.

Jezeli bede sie zle czula na poczatku czerwca to zregyznuje wczesniej. Na
szczescie mam super kontakty z przelozonymi, nie musze sie tym martwic.

[boni23]

dziewczyny ja też planuję do końca, ja po prostu lubię swoją pracę, a w domu
sobota i niedziela to dla mnie wystarczająco. pozdrawiam

[marzena70]

ja pracowałam do końca 36 tygodnia. Od poniedziałku siedzę w domu i nie
narzekam Mam co robić, np. szykuję ciuszki dla dziecka, doprowadzam mój
zapuszczony dom do porządku, rozpieszczam męża i dzieci dobrymi obiadkami itd.
Przede wszystkim jednak daję odpocząć mojemu kręgosłupowi. Acha, no i odbieram
telefony z pracy Termin mam na 6 czerwca, więc jeszcze troszkę czasu ...

Widać, że z nas okazy zdrowia :-)

[koral777]

[magdalenka77]

Ja nie pracuję od jakichś 5 tygodni i całkiem mi z tym dobrze.
Myśle, że to sprawa indywidualna, uzależniona przede wszystkim od:
1. Stanu zdrowia i samopoczucia
2. Warunków pracy.

Teoretycznie stan zdrowia u mnie nienajgorszy (czyli: bez plamień, szyjka bez
problemów), ale za to narząd ruchu wyraźnie odmawia współpracy - chodzę jak
paralityk, a do tego muszę pilnować diety cukrzycowej (czyli jedzenie 6x
dziennie, gotowanie warzywek, kaszki itp.).

Za to praca mi dała wystarczjąco w kość. Terminy zawsze gonią, ludzi do pracy
jak zwykle za mało, więc jak nawet robiłam sobie co jakiś czas przerwy na
rozruszanie bioder, mały posiłek, itp, to potem musiałam nadrabiać stracony
czas i efekt był taki, że wychodziłam po 10 godzinach. Zresztą od coraz
większej liczby osób (ale oczywiście nie od szefa !!) słyszałam, że nie
wyglądam za dobrze i czas na odpoczynek po tej harówie.

Tak więc siedzę sobie w domku i nareszcie mam czas odpocząć, pospać, i poczytać
trochę o tym, co mnie czeka w najbliższym czasie.

I w sumie to zazdroszczę tym dziewczynom, które mają taką pracę, że mogą
pracować aż do dnia porodu (lub prawie), bo to chyba faktycznie najskuteczniej
podtrzymuje formę fizyczną i psychiczną.

[mamagocha]

jeżeli macie spokojną pracę i do tego możecie sobie pozwolić na 8 godzin pracy
to może faktycznie popracujecie do końca. Ja musiałam odpocząć.
Niestety pracowałam po 12 godzin w ciągłym stresie i gdy wracałam do domu brałam
prysznic i wycierająć się już spałam))
Teraz pracuję sobie spokojnie w domu, mam mniej telefonów z tysiącami pytań, i
nie ukrywam malutkie zaległości, które wywołują wyrzuty sumienia.Ale nic to.
Dzidzia jest teraz dla mnie ważniejsza.

[hayet]

w takim wypadku to i ja chyba bym wczesniej zrezygnwoala.
Na poczatku ciazy pracowalam po 9/10h, ale juz od chyba poltora miesiaca
skrocilam czas pracy do 8 i jest narazie ok.

[mamagocha]

Trudno byłoby mi skrócić dzień pracy, nawet po 12 godzinach wychodziłam myśląc
czego jeszcze nie załatwiłam.
A tak szczerze, to mój mąż zdecydowął o moim odpoczynku. Od dwóch miesięcy
obiecywałam mu, że jeszcze tylko tydzień, jeszcze tylko jeden i odpocznę. W
końcu jego cierpliwość się skończyła))
I wiecie co, miał rację!!

[strzala04]

Rzadko, bo rzadko, ale czasami to i mężowie mają rację)

Ja pracuję standardowo 8 h, ale gdybym musiała wracać z jęzorem na brodzie, po
12 godzinach, to pewnie od pierwszego dnia bym czmychnęła na zwolnienie. Aż
taką samarytanką to nie jestem...

[mamagocha]

Już taka jestem.
Wydaje mi się, że beze mnie firma runie, co jest absurdem i kretynizmem.
...hihihi. Tak to już ze mna jest)