okres nieznośnego dwulatka ?

[barabara.69]

Jestem tu poraz pierwszy i nie wiem czy już poruszałyście ten temat
Mój Pitek do niedawna był IDEALNYM dzieckiem, książkowym aniołkiem. Ostatnio
rogi mu wyrastają a dzisiaj zrobił mi taką scenę z klasyczną histerią na
klatce schodowej, że sąsiedzi wychodzili pytając czy coś się stało i czy
wszystko w porządku.
Szczerze mówiąc to nie jestem przygotowana na coś takiego i nie wiem jak się
wtedy zachować. Ignorowanie nie pomaga, klapsów nie uznaję a poddać się jego
presji nie zamierzam.
Czy już u Was też się zaczyna ?

[agnieszkaela]

Po pierwsze witaj na forum
A bunt dwulatka niestety sie zaczyna, oj zaczyna... Na szczescie Filip szybko
przestaje sie zloscic jak nie zwracam na niego uwagi. W miejscach publicznych
raczej jest spokojny, choc oczywiscie zdarza sie ze musze go wsadzic na sile do
wozka, bo koniecznie chce pobiec do kolejnego autka w supermarkecie

[salvita]

a o co poszlo na tej klatce ?

[barabara.69]

tym razem to nie chciał wejśc po schodach na nóżkach tylko chciał na ręce - a
ja wracałam z pracy ze swoją torbą, zakupami, laptopem i plecaczkiem z jego
rzeczami i nawet jak bym chciała to nie dałabym rady go wziąść.
Ale ataki histerii i próby wymuszania zdarzają się ostatnio kilka razy dziennie
tylko trochę słabsze i dotyczą różnych rzeczy. Przeważnie je ignoruję i udaje
mi się odwrócić jego uwagę inną sprawą.
Jednakże co robić jak siada na ulicy zalany łzami i drze się jak opętany ?
Próbowałam go tak chwilę zostawić udając że sobie idę ale nie robiło to na nim
wrażenia

[mcbeall]

Witaj na forum. ja też jestem tu od niedawna Myślę, że najlepszym sposobem i
sprawdzonym w moim przypadku jest nie zwracanie uwagi na lamenty lub próba
zajęcia pociechy czymś innym. Na szczęście młoda nie dała nam jeszcze popalić,
ale z jej charakterkiem nie możemy tego wykluczyć

[barabara.69]

)
widzę po małej ilości odpowiedzi, że jeszcze macie spokój

[lolita27]

U mnei jest to samo! Na schodach kładzie sie, lezy, nei robi an neij wrazenia
ze ja sobei psozlam.... błagania, krzyki , klapsy, nic nei pomaga... nie amm
siły,,, id epoprostu powoli i spiewam,,, licze do 10, a ona wkoncu wstaje i
idize za man...
Na placu zabaw mi wciaz ucieka na najwieksza zjezdzalnie, wczoraj 5 razy ja
zawracałam, można mówić jak do ściany!!!! Patrzy sie w oczy i robi swoje.

[mcbeall]

Naszym sposobem jest danie kary. Polega ona na tym, że sadzamy Olę w pokoju z
dala od zabawek i nie pozwalamy jej się ruszać z miejsca. Trwa to kilka
minut...sprawdza się lepiej niż prośby, groźby, klapsy i inne Młoda jest
bardzo żywym dzieckiem i taka kara dla niej jest po prostu idealna

[efka30]

U nas to samo...Kuba ucieka na spacerze. Sypie piachem w piaskownicy na siebie
i dzieci a prośby nie skutkują,przy czym matki patrzą na mnie jak na UFO...
Uparty jest jak osioł...
mcbeal...jak ty to robisz że mala siedzi z dala od zabawek??/Mały ani chwili
nie posiedzi w miejscu...no i wcale mu zabawki nie potrzebne żeby sie
bawic...wręcz przeciwnie...wszystko co niedozwolone jest najlepsze...

[mcbeall]

po prostu siadamy koło niej i nie pozwalamy wstać...kiedy próbuje to sadzamy ją
ponownie...młoda popada w czarną rozpacz, jak jej przechodzi przeprasza nas i
jest po problemie...raz chyba ze 4 razy siedziała i przestała nam np. włazić na
taras sama wystarczy, że jej powiemy o dywanie i się uspokaja

[salvita]

ja robie tak:

jak nie chce sie ubrać i woła "golas", "golas" pozwalam mu latac po chacie na
golasa (tylko pampek) po czym mowie do niego ze "koniec golasa" i czas sie
ubierac,
jak wali mlotkiem w szyby w drzwiach, to mowie ze w szyby nie wolno ale w
zamian moze tluc do woli o podloge,
jak jezdzi samochodem po scianach, to mowie ze po scianach auta nie jezdza ale
po podlodze owszem,
jak rzuca sie na papier toaletowy i rwie moja regine na kawalki, podsuwam mu
rolke zwyklego szaraka,
jak po raz kolejny bawi sie w przesuwanie drzwi w szafie, mowie tylko "uwarzaj
na palce",
jak zabiera sie za otwieranie i zamykanie szaf i szufladek w kuchni, mowie
tylko "uwarzaj na palce",
jak wyrywa mi konewke z reki daje pojemnik do wlewania wody do zelazka
przelewam troche wody i podlewamy razem,
jak szarpie mojego mopa, daje mu jego i mopujemy razem,
jak wisi mi u nogi podczas zmywania, przystawiam krzeslo i pomywamy razem,
jak scieram kurze, dostaje swoja szmatke i scieramy razem,
jak wlazi na parapet, podchodze, podsadzam i godzine wpatrujemy sie w swiat zza
szyba,
jak ucieka na spacerach udaje ze go gonie, zlapanego biore pod pache i kieruje
sie w porzadanym przeze mnie kierunku,
jak sie pcha na duza zjezdzalnie podsadzam i pozwalam zjezdzac albo zjezdzam z
nim na kolanach,
jak nie chce wlazic po schodach, zostawiam zakupy, biore malca, zanosze do domu
wstawiam do lozeczka i wracam po reszte,
jak na spacerze nie chce isc na nozkach, zapinam psa na smycz i mowie ze nie
moge go niesc po trzymam psa, jak nie ma z nami psa biore gałąź i mowie ze
musze ja trzymac ))
jak chce moj noz do reki, kluje go lekko w palec i mowie ze ten jest mamy
klujacy ale moge mu dac jego plasticzek,
jak chce mi nasypac kawe do filizanki klade wszystko na jego wysokosci na
krzesle i razem wsypujemy,jak nam sie cos wysypie odkurzamy tez razem
(zakupilam sobie maly, reczny odkurzacz)
jak chce moja filizanke kawy do reki, kaze mu dotknac i pokazuje ze jest goraca
i ale w zamian doatej swoj plastkowy kubek z woda na przyklad
jak nie chce wracac do domu z ogrodu, to obiecuje, ze w domu np. podlejemy
kwiatki, ogladniemy bajke, dostanie czekoladke, zadzwonimy do taty itp - zawsze
od razu spelniam dana obietnice, nigdy go nie klamie, nie oszukuje i nie zbywam

wydaje sie jakbym nigdy malcowi nie mowila, ze czegos nie wolno
tak nie jest, choc rzeczywiscie bardzo zadko mowie "nie wolno", a jesli to
mowie to zaraz daje mu inna alternatywe patrz przyklad do gory z waleniem
mlotkiem w szybe,
nie jest tak ze mowie mu "nie wolno" i go z tym zakazem zostawiam samego
poniewaz zadko mu czegosc zabraniam to jak juz to powiem ostre "NIE WOLNO" to
maly naprawde sie slucha

od pol roku trzymam sie jednej zasady, pozwalam mu na bardzo wiele ale
wyznaczam mu tez konkretne granice - jak mowie "Oskar ostatni raz" a po tym
ostatnim razie mowie "koniec" to, to naprawde znaczy koniec i maly po tych
kilku miesiacach doskonale o tym wie. Zawsze uzywam tego zwrotu i tych slow.
Siedziemy w piaskownicy mowie "Oskar ostatni raz robimy babke i idziemy do
domu" po czym robie ta babke mowie "koniec" i pakujemy sie bez zadnego ale do
chaty.

mam tez wrazenie ze poniewaz na tak wiele mu pozwalam, w tak wielu sytaucjach
pozwalam mu uczestniczyc, tak wielu rzeczy doznawac zamiast ciagle mowic "nie
wolno" , maly jest jakby to powiedziec "zaspokojony" na maxa

od kiedy zaczal mowic slowo "nie" szanuje je w kazdej rozciagłosci chyba ze
jego sprzeciw bezposrednio zagraza jego zdrowiu lub zyciu
i teraz jest tak ze jego "nie" znaczy "nie"
ale moje znaczy dokladnie to samo i jak mowie "nie" maly slucha

brzmi sielankow-rozkosznie ???
uwierzcie jest to zajebiscie ciezkie postepowac z maluchem wlasnie tak a nie
inaczej, czesto zagryzam wargi, licze do stu, albo gleboko oddycham ale sie
oplaca maly jest super dzieciakiem, usluchanym i grzecznym na razie nie wiem co
to bunt dwulatka, histerie, rzucanie sie na ziemie, podloge, krzyki i placze.

nie wiem na ile to zasluga moja na ile jego charkteru?

na koniec przyklad:
ostatnio maly wymyslil sobie puszczanie na wszystko sliny (nie jest to plucie
tylko takie slinienie), kladzie sie na podlodze czy gdzie tam popadnie i
obslinia co sie da puszczajac sliniane babelki, potem rozmazuje to raczka. Jak
pierwszy raz to zobaczylam w pierwszym odruchu chcialam krzyknac "Oskar nie
wolno" potem wzielam dwa duze wdechy i wydechy, poszlam po papier przykucnełam
przy nim i zainteresowaniem patrzyłam co robi, komentujac cala akcje, jak
skonczyl dalam mu papier i powiedzialam zeby zrobil "myniu, myniu". Za kazdym
kolejnym razem jak cos slinil to, to po sobie scieral papierkiem sam. Teraz
faza slinienie mu przechodzi i mam juz po problemie. I tak robie z wiekszoscia
rzeczy.

Boze jakie to dlugie
Gratulacje dla tych co dotrwali do konca
pozdro

[ninjo]

dziekuje za gratulacje, ale dotrwalam do konca bez problemu, bardzo fajnie
napisalas ))

ja do watku sie nie wpisywalam na razie, bo nie mam jeszcze z mala problemow
duzych. Tez wydaje mi sie to dlatego, ze malej pozwalamy na duzo, jezeli to nie
jest niebezpieczne, ani nikomu nie szkodzi, a kiedy mowimy powaznie, ze nie
wolno, ona to respektuje.
Chociaz charakter na pewno tez ma duze znaczenie. Pewnie jeszcze jej zachowanie
z 10 razy sie bedzie zmienialo...

[liniosek]

no i u nas tez nadszedl okres nieznosnego dwulatka.Moja slodka,grzeczna
dziewczynka zamienila sie w nieznosnego i nie usluchanego rozrabiake.Kazdy
spacer polega na gonieniu za mala tzn ciagle ucieka.Za reke za zadne skarby nie
pojdzie dlatego tez nie wyobrazam sobie spaceru bez wozka.Kazdy zakaz z mojej
strony powoduje,ze mala rzuca sie na ziemie gryzie mnie i probuje bic.Przy tej
sytuacji probowalam roznych metod tzn nie reagowac na jej zachowanie i
przeczekac,ale niestety mala nie reaguje na mnie i po chwili dalej probuje
dotrzec do celu.Probowalam tez odejsc mowiac jej ze ide,ale jej to nie
przeszkadzala wrecz przeciwnie odrazu wstawala i smigiem biegla do swojego
celu.Natomias gdy probolwalam ja podniesc to uginala nogi i plakala w niebo
glosy oczywiscie gryzac mnie.Teraz na takie zachowanie reaguje tak:podnosze
biore do wozka mowiac nie sluchasz mnie to wychodzimy z placu zabaw.Ta metoda u
mnie sie sprawdza mala przestaje protestowac.W domu sprawa jest prostza np gdy
mala pokazuje swoje "JA"czyli fochy zaprowadzam ja do pokoju zamykam drzwi i
mowie jak ci przejdzie to przyjdz do mnie.Z reguly to sie tez sprawdza mala sie
uspokaja przychodzi do mnie i udaje ze nic sie nie stalo.Czesto tez juz nie mam
sily,bo mala moja nie zabawi zie nawet przez chwile sama,tylko chodzi i roznosi
garki,mopy i wszystko co ja mialam w rekach a zabawki sa dla niej zbyt nudne.

[barabara.69]

o ranyyy ....

[lolita27]

Też jestem pod wrażeniem! BOże daj mi taką cierpliwośc i pomysłowośc, poprostłu
łątwiej nam krzyknąc NIE niż pokombinowąc
Wezmę sobei do serca Twoje postępowanie. gratulacje rozsądku.

[thmwag1]

jeśli prawa autorskie nie są specjalnie zastrzeżone to ja się pod wieloma
patentami podpisuje. Tyle, że godziny przy parapecie nie wytrzymuję
ale właśnie większość spraw załatwiam sposobem, staram się "problem" rozwiązywać
smiechem, żartem, inną zabawą.
Bywają też spięcia ale chyba tego się nie uniknie.
W końcu każdy ma prawo do buntu dwulatka DDD

[kasikk_29]

święta kobieto! podziwiam za cierpliwość
o dzięki ci, bo ja już u skraju byłam, a ty mnie natchnęłaś
u nas chyba za dużo tego "nie wolno" było, bo mała olewa nas czasem totalnie
niby wiadomo, co robić, ale jak ktoś wyartykułuje, od razu się rozjasnia
spróbuję po twojemu

Salvita

[bazylea1]

z ciekawoscią przeczytałam Twoj post, czesc pomysłów jest bardzo dobra -
podziwiam pomysłowosc i cierpliwosc, a z czescią sie totalnie nie zgadzam
(stawianie na parapecie, podsadzanie na za dużą zjezdzalnie, wspolne robienie
kawy, gonienie uciekającego dziecka jako zabawa) - z prostej przyczyny ze takie
zabawy zagrażają bezpieczenstwu dziecka, nie jesli robi to z nim mama ale w
pewnym momencie malec moze sprobowac zrobic to sam. masz tylko jedno dziecko i
mozesz byc przy nim non stop, z dwojką juz sie tak nie da (i sił brak), dlatego
niektóre zakazy surowo egzekwuję łącznie z karaniem - dla młodszego karą jest
wsadzenie do łóżeczka na chwilkę.

[salvita]

pewnie masz duzo racji w koncu to moje pierwsze dziecko i ja sie caly czas
razem z nim ucze
nie powiedziane ze przy drugim albo przy dwojce nie bedzie juz tak latwo
ja tez mam kilka rzeczy ktore bezwzgledne od malego egzekwuje i nie ma ze boli

ale jestem tez zwolenniczka nauki przez praktyke wiec nie opowiadam mu ze
filizanki z kawa nie mozna dotykac bo jest goraca - bo i tak nic nie zrozumie
tylko daje do dotkniecia tak zeby sie nie poparzyl, nozem kluje paluszek, do
swieczki przystawiamy raczke na pewna odleglosc zeby poczul bijace z niej
cieplo fakt mam teraz na to duzo czasu i moge sobie na to pozwolic ale takie
sposoby procentuja maly teraz przed kazdym podanym obiadem najpierw sprawdza
raczka czy jedzenie nie jest za gorace jak mu za cieple (wedlug jego uznania
bo przeciez goracego przed nim nie stawiam) to jeszcze sobie dmucha zeby
ostudzic )) przesmieszny jest wtedy )) nozy nie tyka, bo mowi ze tylko mama
moze, do zelazka nie podchodzi itd, itd pewnie ze nie obdarzam go pelnym
zachowaniem wiec i tak pilnuje ale podoba mi sie ta jego ostroznosc

poki udaje mi sie wychowywac malego bez kar to ja sie z tego tylko cieszyc musze
pozdrawiam serdecznie

[inga75]

salvita - jestem pelna podziwu....podczas czytania twojego postu czulam sie
troche jak na wykladzie z psychologii wychowawczej.... tylko niestety tamto to
byla tylko teoria a tu mam aspekt praktyczny- gratuluje!
Ja nie ma tyle cierpliwosci albo poprostu jestm zbyt leniwa...niestety. Juz
widze ze nie wolno nie skutkuje Tylko czekac na klopoty z dwulatkiem

[kama755]

podpisuje się pod gratulacjami. Salvita masz super podejście do dzieci! Tez
staram się dawać alternatywę, obiecywać, ale to niestety nie zawsze skutkuje i
na pewno nie jestem tak konsekwentna jak Salvita. U nas trudne bywają powroty
do domu i schody. Ale chyba najgorsze jest drapanie i bicie mojego męża przez
małego. Moim zdaniem, to wynik zabaw w różnego typu boksowanie, przepychanki.
ALe mały niestety potrafi uderzyć w twarz i drapać męża również kiedy się
złości, albo zupełnie bez powodu. Tłumaczenie, ze to boli, że trzeba delikatnie
głaskać, przytulać, całować nie pomaga. Dzisiaj dostał od męża po rękach. Moim
zdaniem skutek może być odwrtorny (synek będzie jeszcze bardziej agresywny i to
nie tylko wobec taty), ale mąż już traci cierpliwość. A moze Wy macie jakieś
wypróbowane sposoby na takich malych drapieżników?

[kasikk_29]

moja kopie
przytrzymuję za nóżki i tłumaczę, że nie puszczę, aż przestanie
albo idzie na stołek do kuchni posiedzieć - to u nas kara

[ninjo]

moim zdaniem skutkuje tylko jedno: jak probuje bic nalezy stanowczo powiedziec,
ze nie wolno bic i przytrzymac rece czy nozki i nie pozwolic na bicie, jezeli
probuje drugi raz zastosowanie kary w postaci odosobnienia na 1-2 minuty i to
zawsze egzekwowac. Jezeli maly sie bawi z tata w roznego rodzaju boksowanie,
itd. to tym trudniej bedzie mu zrozumiec, dlaczego czasami mozna bic, a czasami
nie. Najlepiej porozmawiaj z mezem, zeby zrezygnowal z tego typu zabaw.
Dlugie tlumaczenie za kazdym razem dlaczego nie wolno bic takiemu malemu
dziecku tylko mu pokazuje, ze to dobry sposob na zwrocenie na siebie Waszej
uwagi.

[salvita]

jedyny przejaw "agresji" jaka maly kiedys wykazał to było szczypanie
a zaczeło sie dosc smiesznie bo moja dosc pulchna siostra pokazywała malemu
jakie ma fałdki i tu i owdzie i od łapania fałdek tluszczu na rekach nogach
skonczylo sie na dosc bolesnym szczypaniu wszystkich bo jak mu wytlumaczysz
ze jednych jest za co zlapac a drugich nie ))
wlasnie najgorzej jest jak tego typu rzeczy wynikaja z niewinnej zabawy

po pierwsze wiec przestalismy sie w to bawic,
a przy kolejnym razie jak maly mnie uszczypnał, dosc spokojnie powiedziałam mu,
ze to boli "ała". Zapytałam sie czy chce zobaczyć jak to "ała" boli i wzięłam
jego rączke i go uszczypnęłam - tak wiecie z wyczuciem ale zeby poczuł.
Wszystko odbyło sie na spokojnie, na jego poziomie (ukucnęłam do niego) z
tłumaczeniem i wyjaśnieniem. Zadnej złości z mojej strony ani krzyku "nie
wolno" czy "to boli".
Małego zabolało, wiec rozmasowalismy swoje bolące miejsca, były całusy i
tulenie, przeprosiny i temat sie skonczył.

Tak więc po pierwsze radze Ci, poprosic męza zeby troche moze zmodyfikował te
swoje zabawy, moze za duzo jest w nich szarpania, siły, przepychanek itp.
Bo wiecie jak maja dzieci jak juz cos robia to zawsze na 100 % - jak sie ciesza
to całym soba, jak płacza to na maxa nie maja jeszcze wyczucia i nie potrafia
jeszcze wypośrodkowac tych swoich emocji, zachowań wiec zawsze sa to skrajności.
Powiedz tez swojemu lubemu ze dzieci ucza sie poprzez nasladownictwo - pierwsza
i podstawowa zasada nauki czegokolwiek. Niech wiec nie wymaga innego zachowania
od dziecka niz dokladnie tego jakie sam reprezentuje. Niestety trzeba myslec co
sie robi przy dziecku jakie wzorce zachowan mu przekazujemy.

wiecie najlepsza forma unikania zlosci u malucha jest nie doprowadzanie do
konfliktow ale wiadomo nie zawsze sie to udaje.
druga moja najlepsza metoda jest ignorancja - jak juz wiem ze malemu nie
wytlumacze, nie przemuwie i nic z tego nie bedzie po prostu mowie "nie wolno" i
odchodze ignorujac go przez kilka dobrych minut. Potem zajmuje sie czyms innym
nie wracajac juz do tematu.
Czasami jest tak ze dzieci zachowuja sie tak a nie inaczej bo chca naszej
reakcji takiej czy innej. Czasami wiec warto połozyc na pewne zachowanie
pełnego IGNORA i zaczac robic cos innego.

Jak maly ma ataki zlosci i musi sie wyrzyc - przez bicie meza to wezcie mu
wyznaczcie do wyzywania sie jakas poduszke miekka na ktorej wiadomo ze nie
zrobi sobie krzywdy i go tam odnoscie niech sobie tlucze w poduszke. Nie jako
kare tylko alternatywe.

I najwazniejsze niech maz go nie bije nawet po raczkach - jak nie moze
wytrzymac to niech wstanie powie "nie wolno tak robic", wyjdzie, zamknie sie w
lazience i policzy do stu. Naprawde juz taka reakcja bedzie po sto kroc lepsza
niz karne bicie po lapkach.

[kama755]

dzięki za wszystkie bardzo trafne rady. Szczerze mówiąc uważam, ze dzieci są
bardzo różne, jedne spokojniejsze drugie mniej, ale generalnie większość
problemów z maluchami, to wynik błędów rodziców (i nie chodzi mi oczywście o
złe chceci, tylko o złą reakcję, brak konsekwencji, niejasne komunikaty)
dlatego tak bardzo podobał mi się opis Salvity. Czeka mnie przeprawa z mężem.
Moze założe na forum wątek, jak radzić sobie z mężem? Jak go przekonać, ze
stosuje złe metody wychowawcze?

[ninjo]

> Moze założe na forum wątek, jak radzić sobie z mężem? Jak go przekonać, ze
> stosuje złe metody wychowawcze?

niestety sama nie mam pojecia. Ja tlumacze tluamcze tlumacze (staram sie nie
robic tego przy malej, ale czasami szlag mnie trafia), ale z takim sobie
skutkiem.
Namawiam do czytania ksiazek o wychowywaniu dzieci, ale nawet jak przeczyta to
czesto albo bez zrozumienia, albo pamieta o radach bardzo krotko

[salvita]

kama jak nie dajesz rady z mezem to tez daj mu alternatywe
inne wyjscie, inne rozwiazanie )) pochwały i nagrody dla malego

ja mam to samo!
tez meza ucze jak sie zachowywac zeby to dzialalo w stosunku do malego.
i troszke widze ze on zaczyna postepowac tak jak ja
jeszcze troche z mniejsza cierpliwosci i wyczuciem ale udaje mu sie calkiem
calkiem wiec jest nadzieja

pamietajcie o pochwałach!
ja malego bardzo czesto chwale, ze sie sam super bawi, ze umyl zeby, ze zjadł,
ze mu sie udalo zrobic babke itd itd oczywiscie z tymi pochwałami za bardzo
przesadzac nie mozna, zeby nie doszlo do sytuacji ze chwalisz dziecko za to ze
oddycha i chodzi po tej ziemi.

ale jesli jakas reakcja dziecka, zachowanie, zrobienie czegos nas cieszy i nam
sie podoba nie przyjmujmy tego za norme ze tak ma/ musi byc tylko powiedzmy o
tym dziecku, pochwalmy go, kibicujmy mu, przybijmy "pione", dajmy buziaka - bo
w ten sposob utwierdzamy go w przekonaniu ze pewne zachowania akceptujemy.

Kiedy za to mowimy ze "nie wolno" czegos robic, dajemy znak ze pewnych zachowan
nie akceptujemy. I to powinno isc dwutorowo z przewaga na pochwały moim zdaniem.
Jezeli wiec czesciej bedziemy zwracali na dziecko uwage wtedy kiedy jego
zachowanie bedzie nam sie podobalo wtedy czesciej tak wlasnie dziecko bedzie
postepowało.
Kiedy bardziej niz na pochwałach skupiamy sie na zakazach - dziecko widzi ze to
jedyna droga zeby do nas dotrzec, zebysmy zwrocili na niego uwage.
Uwierzcie ze nie jest to łatwe i trzeba sie tego nauczyc, trzeba o tym pamietac
i wprowadzic to w zycie.

Bardzo podoba mi sie pomysl z superniani o tablicy i naklejkach jako nagroda za
cos. I na pewno jak maly podrosnie i bedzie jeszcze bardziej kumaty to
wprowadze sobie taki wlasnie system nagradzania go i chwalenia jak bedzie
potrzeba.

Zamiast wiec karnych jezykow, krzesełek i innych schodkow jestem zwolenniczka
chwalenia i nagradzania, bo to działa a karanie nie zawsze.

pozdro

[ninjo]

salvita, masz racje.
Przede wszystkim chwalenie dziecka, za wszystko co robi dobrze czy sie stara.
To najlepszy sposob, zeby takie zachowania utrwalac.
System nagrod jest na pewno najbardziej skuteczny, ale oczywiscie stosowany
konsekwentnie. Kary moim zdaniem tez sa z nim w pewien sposob zwiazane (np.
niedanie nagrody, kiedy dziecko sie jej spodziewa, bedzie kara).

Bardzo ciekawa jest tez metoda naturalnych konsekwencji. Jezeli dziecko cos
naumyslnie zbroi to kara dla niego, jest naturalna, logiczna konsekwencja tego.
Np. jesli dziecko umyslnie wyleje zupe na podloge, to musi samo posprzatac.
Albo jesli cos zepsuje (naumyslnie), to mama/tata musza to naprawic i dlatego
nie maja czasu teraz sie z nim pobawic tak, jak bylo zaplanowane.
Wtedy nie ma takich sytuacji, ze dziecko jest karane za jakies przewinienie i
nie rozumie kompletnie dlaczego, wiec nic z tego nie wynosi na przyszlosc.

Pochwała salvity

[filimoni]

Salvita ale ty mądra baba jesteś, mówię poważnie , dużo się uczyłam w swoim
życiu o wychowaniu dzieci i radzeniu sobie z nimi w różnych sytuacjach( studia,
praktyki ,kursy , szkoły matek ,grupy wsparcia i inne różne) a Ty całą tą
teorię ,której się uczyłam stosujesz w praktyce , jestem pełna podziwu i
uznania dla ciebie. Mi niestety nie zawsze się udaje wcielić teorię w życie.
Pozdrawiam-Ania

[salvita]

dzieki filimoni za slowa uznania
najsmieszniejsze jest to ze ja przeczytalam jezyk niemowlat dwa razy przed
porodem i potem jak maly byl juz na swiecie, do polowy doczytalam jezyk
dwulatka i ogladnelam kilka odcinkow super niani a reszta to tylko i wylacznie
moja intuicja
i nie jestem idealna tez mam wpadki na koncie

[olimpiap]

Witam
przeczytałam opis salvity i jestem pod wrażeniem metody wychowania która
stosuje. Nasz córcia dzisiaj kończy roczek i odkąd się porusza samodzielnie
wszędzie jej pełno. Ale podobnie jak Ty obserwuję co robi i idzie tam gdzie ma
ochotę. Jeśli zaczyna coś brać co nie powinna to odwracam jej uwagę a nie mówię
non stop nie wolno i zabieram ją w inne miejsce. W moich przemyśleniach i
postępowaniach bardzo podobnie ułożyłam sobie sposób wychowania Małej. Nie
staram sie na siłę wpajac jej zasad tak jak ja bym bardzo chciała.
Zastanawialam się czy takie zachowanie moje - przyniesie dobre efekty ale widzę
że nie jestem sama. Faktycznie też czytałam te same książki co Ty. Moja Mała
sama zasypia w łóżeczku o tych samych porach idziemy spać. Obserwacja dziecka
pozwoliła mi poznać własne dziecko jej potrzeby. I wiem że ona jest szczęśliwym
dzieckiem. Widać to po niej. Pozdrawiam Ola

[salvita]