Witam i żalę się ...

[zielona24]

Często czytałam forum będąc jeszcze 2w1. 27 października urodziłam
Maję, w domu 3,5 latek - Oluś- niektóre z Was kojarze z forum
Majówki 2005. U nas powolutko, wychodze z depresji, oj strasznie się
czułam, jeszcze mam momenty załamania i zwątpienie,zwłaszcze ze nie
wiem jak sie podzielic miedzy Maję i synka. Olo chodzi do
przedszkola, teraz kaszle i bardzo sie boję o małą a wiem ze nie
jestem w stanie izolowac jej od synka.Czy Wy tez macie takie lęki o
dzieciaczki, o chorowanie, o to ze nie umiecie sie rozdwoić??? Moja
rola sie sprowadza do dania cyca, noszenia, zajmowania Olkiem i
okiełznania bajzlu. Myslalam ze bedzie lepiej ze przy 2 dziecku jest
łatwiej a u mnie strach i panika, ze nie dam rady.Może macie jakies
rady, jakies sposowby na bunt 3-latka i zajmowanie sie
niemowlakiem??? Do pomocy mam tylko męża, ktory wkrotce wroci do
pracy a i tak teraz goni po urzedach. Nie miałam pojecia ze bede sie
tak bala o zdowie swoich dzieci, Olo juz duzy wiec wiem ze leczyc
mozna w domu ale Maja- kruszynka i gdyby cos to wizja szpitalu sie
rysuje. Oj,oj ale panikuje. Pozdrawiam i zycze zdrowka w te jesienne
dni.

[maurycjaa]

kochana, spokojnie - minęło dopiero kilka dni od porodu, daj sobie
czas na oswojenie z sytuacją. bedzie dobrze. ważne, że synek chodzi
do przedszkola - będziesz miała czas w ciągu dnia na pobycie z Mają
i na poznanie jej rytuałów i jej rytmu dnia. nie martw się na zapas
szpitalem, chorobami itd. córeczka dzięki Twojemu mleku też zdobywa
odporność. będzie dobrze! pozdrowienia od mojej Mai)

[tarja30]

tez tak mam pomimo,ze moj starszy to juz 10 letni kawaler

[mm79]

Heej Zielona...jak milo Cię tu czytać...gratuluję córy!!!
Odezwij się na maju...
Ogarniesz cały ten "bajzel"...cierpliwości nie od razu się wszystko udaje.

[moni753]

witaj!
Rozumiem Cię doskonale - ja sama wróciłam tydzień temu do domu z
noworodkiem wprost w objęcia kszlacego i zasmarkanego dwulatka
Strasznie się martwiłam o to, że zarazi chorobą braciszka, ale na
szczęście tak się nie stało - maluszki chyba są faktycznie bardziej
odporne niż nam sie wydaje. Ale i tak cały czas drżę o ich zdrowie,
martwie się brakiem czasu i wiecznym zmęczeniem. Mój mąż też wraca
wkrótce do pracy i zastanawiam się jak dam radę chociażby wyjść z
dójką maluchów na dwór... Szczególnie wieczorami dopadają mnie złe
myśli - może dlatego, że noce też są ciężkie - budzą sie obaj na
zmianę albo równocześnie. Teraz jak to piszę, to wydaje mi sie nawet
zabawne ;D W każdym razie nie martw się - inne mamy też tak mają.
Wiecznie to nie będzie trwało - dzieciaczki szybko rosną i kto wie,
może jeszcze zatęsknimy za czasami, kiedy były takie małe.
głowa do góry, wkrótce będzie lepiej
pozdrowionka

[madziowy1]

zielona! ja "przerabiam" trzeciego maluszkai dalej mam lęki i też
właśnie dwie zasmarkane panny mi się po domu kręcą a ja jestem
przerażona! Daję cyca i butelkę, już czwarty tydzień w nocy prawie
nie śpię bo ciągle karmię malego - dobrze, że na spacery spokojnie
wychodzę to wtedy mam chwilę na przemyslenie paru spraw. EHHH macie
racje maluchy szybko wyrosną i potem to już będzie z górki.
pozdrawiam.

[kszymanowska]

Jak bym czytała własne zwierzenia...
Ja mam 4 tygodniową Basię i starsza córkę Hanię 3,5 roku, też miałam wieczorne
załamania przez 2 i pół tygodnia, też nie wiem do tej pory jak rozdzielić
sprawiedliwie czas i uwagę, bo mała absorbuje, mało śpi, wymusza noszenie a
Hania prosi "Mamusiu pobawimy sie ???", a mnie chce się płakać, że nie mogę już
być w 100% dla niej i tylko dla niej.
A teraz Cie pocieszę : ja mam gorzej!
Bo na 4 tygodnie życia małej starsza choruje już 2 raz (z przedszkola
przyniosła), miała zapalenie oskrzeli, teraz angina i ja mając możliwość z bólem
serca wywiozłam ja (niedaleko do mojej mamy i tam bidulka choruje.
Na szczęście ona to rozumie i mieszkanie u babci jest dla niej atrakcją!
Wszystko aby chronić malutką, bo tak jak Ty miałam już wizję szpitala.
Trzymaj się, minie jak wydalimy hormony
Pozdrawiam,
Karolina

[tasiaanunia]

no cóż....przed samym porodem mój starszak się rozchorował-zapalenie
oskrzeli...bałam się że się zarażę...po powrocie ze szpitala gdy maluszek miał
2tyg-starszy chory na anginę i zastrzyki- nie mam go gdzie wywieść...mój M w
pracy a ja w domu i kompletny chaos....na szczęście maluszek się nie
zaraził...uff ale ja jestem wykończona...jutro będzie lepiej tak sobie
powtarzam bo inaczej oszaleje..pozdrawiam

Witaj Karolinko :-)

[e_rubi]

Gratuluje coreczki Znow jestesmy na forum razem. Odezwij sie na maju!!!
Zosiek tez poszla od wrzesnia do przedszkola i wlasnie zaliczamy pierwsze przeziebienie, od poniedzialku jest w domu i kaszle mi na Mlodego i na mnie. Poki co sie jakos trzymamy, wiadomo - odizolowac sie nie da. Mam nadzieje, ze Jasiek na moim mleku ma wystarczajaca odpornosc. Ja nikogo nie mam do pomocy, bo maz musi byc w pracy, wiec jakos od pierwszych dni musialam sie zmobilzowac. Ty tez dasz rade! Trzymaj sie i pozdrawiam cieplutko