lęki i strachy 4,5-latka

[frezyjka.pl]

Witam! Mam problem, który moim zdaniem jest duży, ale może któraś z
mam już sobie z nim poradziła i mi pomoże. Mój syenk ma 4,5 roku od
pewnego czsu boi się własciwie wszystkiego tzn, stara się nie
zostawać sam w pokoju, nie chodzi sam do łazienki, na każdy szelest
czy puknięcie w domu to On podskakuje, nie chce sam zasypiać (a
robił to do niedawna) a w nocy kiedy się przebudzi to już nie chce
zasnąć we własnym łózku nawet jeśli jest zapalona lampka lub gdy ja
się położę obok. Koniecznie chce zmienić miejsce spania. Kiedy pytam
czego się boi, nie potrafi określić. Pomocy co robić?!!!

[mera73]

Pocieszę Cię i nie... Mój synek miał identyczne "objawy" kilka
miesięcy temu. Też 4,5. I do dzisiaj mu przeszło (prawie), ale-
właściwie nic konkretnego nie pomogło. Kiedy zwaracaliśmy na to dużą
uwagę, martwiliśmy się czy wręcz denerwowaliśmy - było od razu
gorzej. Też bał się chodzić sam do łazienki i do kuchni (a
mieszkanie nieduże).
Musieliśmy zacząć siedzieć przy nim do zaśnięcia (wcześniej zawsze
zasypiał sam). Ale widzę, że po kilku miesiącach już jakby zapomina.
Nam chyba pomógł początek wiosny, dużo ruchu i to, że nauczył się
ostatnio robić kilka trudniejszych dla siebie rzeczy (narty, rower).
Jak jest czymś podekscytowany, to zapomina o strachach. Też często
bawi się z kolegami, i wtedy razem chodzą do tej kuchni czy
łazienki

[frezyjka.pl]

Czyli najlepsza metoda na wszystko jest taka sama... cierpliwość.
Tylko gdzie to się kupuje?! Nie no a tak na serio też mam
nadzieję że to przejdzie że może to był jakiś sen, którego nawet
może nie pamięta a się podświadomie boi. Szkoda że nie masz jakiegoś
magicznego sprawdzonego sposobu, który by szybko zadziałał na ten
strach... ale dziękuję trochę się uspokoiłam, pozdrawiam.

[koza_w_rajtuzach]

chyba za dużo nie pomogę, ale ja bym spróbowała nie walczyć ze skutkami, ale
przyczynami. Ciekawe co mogło u Twojego syna takie lęki wywołać? Może jakaś
bajka w telewizji czy książka?

[frezyjka.pl]

też tak myśleliśmy początkowo z mężem ale jakoś nic nam nie
przychodzi do głowy, ale dziękuje za odpowiedz, pozdrawiam

[ga-ti]

Mój syn miał takie lęki około 3 roku życia. Bał się np. lampki-kinkietu, szafy, ciemności. Lampkę zmieniliśmy na taką, którą zaakceptował, na szafę nakleiliśmy wesołe, kolorowe obrazki (też takie, które młodemu się spodobały), do póki nie zasnął paliliśmy lampkę (palimy zresztą do dziś, ma 5 lat, ale już wie, że jak zaśnie to światełko zgasimy). Bawiliśmy się też w ciemnym pokoju z latarką, oświetlając różne rzeczy i "odstraszając" je.
Synek natomiast boi się zasypiać u dziadków, chce by z nim siedzieć i nie wychodzić, gdy zaśnie, może boi się, że to duży dom i my będziemy na dole. Uspokajamy go wtedy, że domu pilnuje pies, który jest groźny dla złodziei i bardzo czujny. Modlimy się też do Aniołka, prosząc o opiekę i miłe sny - pomaga.

Przypuszczam, że Twój synek nawet do końca nie wie, czego się boi, nie potrafi tego nazwać, strach często jest irracjonalny (np. ja boję się po strasznym filmie, choć nie potrafię nazwać tego, czego się boję ). Może poszukajcie czegoś, co odstraszy wszystkie strachy, np. jakaś przytulanka, "magiczny" kamyk, figurka bohatera bajkowego.
Powodzenia!