5 latek - straszny len !

[tulippan4]

mam 5 letniego syna,
od jakiegos czasu obserwuje, ze to straszny leniuch.
Pomagac mu sie nie chce, sprzatac nie chce, rysowac nie chce, na
podworko isc nie chce, dziadkowi w ogrodku albo piwnicy pomoc nie
chce, chce mu sie tylko na komptrerze grac a ma na to wyznaczone 45
min dziennie (angielski, labirynty, nauka znakow na cd).

jak wyzwolic w nim energie, chec pomocy, brak lenistwa ?

pomocy !!

[verdana]

To robi przez cały dzień? Nic? Lezy i patrzy w sufit?
Proponowane przez Ciebie zajęcia delikatnie mowiąc nie sa
atrakcyjne - mnie tez się nie chce sprzatać, pomagać, pracować. Nie
kazde dziecko lubi rysować, a na podwórku trzeba miec dobrych
kolegów, aby bylo fajnie.

[kasiak37]

dopiero teraz,znaczy w wieku jego 5 lat Ci to przeszkadza/obudzilas sie?Co
robilas w tym kierunku przez poprzednie lata?I zgadzam sie z Verdana,wymysl cos
atrakcyjniejszego niz sprzatanie i pomaganie,przynajmniej na poczatek, a potem
tak pokieruj zeby i inne rzeczy robione wspolnie nie byly nudne i bez sensu.

[kanna]

Zasady Np. zasada, że ma byc 45 minut na dworze. Komputer
dopiero, jak spełni obowiązki.

No ale tak sobie mysle.. CO on robi cały dzień?

[lolinka2]

ale "nie chce mu się" czy "nudzi mu się"?

[lila1974]

Nie ma ludzi leniwych są tylko źle zmotywowani

[kocianna]

My ze sprzatania robimy super zabawe i tylko dla wybranych. W nagrode za
wyjatkowa grzecznosc. Np. ja doslownie tancze na mopie Do bałaganu przychodzi
chochlik Bałaganiarz, ostatnio mojej córce zarzucił piżamę na żyrandol, ksiązki
schował do lodówki, a klocki równiutko rozłożył pod prześcieradłem. I w ogóle do
wszystkiego staram się podchodzić z wieeeelkim entuzjazmem, i ogromnie ją za
wszystko chwalę (również przy rozmowie np. z moimi koleżankami, które są
wtajemniczone, "przechwalamy" się dziećmi tak, żeby słyszały, choć niby rozmowa
nie dla ich uszu).

Efekt: sprzątać Młoda uwielbia (w odróżnieniu ode mnie), a rysowanie to jej
ulubione zajęcie. Podwórko też, jeśli nie ma kumpli, w piłkę gra mama.

[pelapa]

Mój 5 latek jest podobny. Od kilku miesięcy "nie...." "nie chce mi
się" "wolę zostać w domu....." Nawet jak wychodzimy w miejsca które
kiedyś lubił np do teatru , kina, kolegów. Postanowiłam przeczekać i
ograniczyć bajki, komputer do max 1 godziny dziennie. Ale on
ogólnie ma taki męski "tumiwisizm", bardzo trudno go zmotywować do
czegoś jeśli nie czuje wewnętrznej potrzeby

[fogito]

Odstawiłabym codzienny komputer a zamiast tego zaproponowałabym
pójście na plac zabaw, do parku na rower, rolki, hulajnogę i co tam
jeszcze macie. Nic tak nie dodaje energii dzieciom jak zabawa z
innymi dziećmi. Czy przypadkiem nie jest tak, że dziecko po
przedszkolu (zakładam, że chodzi) spędza cały czas z dorosłymi?
Nie rozumiem też dlaczego wymagasz od dziecka sprzątania i pomagania
w domu. Owszem obowiązkowo dziecko powinno sprzątać w swoim pokoju
po zabawie, ale reszta pomagania to chyba takie zabijanie czasu z
dorosłymi a nie rzeczywista zabawa czy efektywna praca.
Coś mi się wydaje, że tobie też się nie chce lepiej zorganizować
czzas dziecku i co tu się dziwić, że dziecku też się nie chce.

sprzątanie

[kaarmelka]

Moje dzieci (5 i 8 lat) dziś myły podjazd: kalosze + wiadra i konewki z wodą +
szczoty = 2 godziny super zabawy. Ja miałam spokój, one zajęcie. A gdy po 2
godzinach, bądźmy szczerzy, rozmazywania błota na podjeździe podziękowałam im za
pomoc, zobaczyłam promienne uśmiechy i obietnicę, że jeszcze mi w czymś
pomogą... A ten podjazd spłuczę sobie wieczorem

[dorota.konowrocka]

Wydaje mi się,że takie "mycie podjazdów" jest dla dzieci często bardziej
atrakcyjne niż "przejażdżka na rowerze", rolki czy co tam innego.

I z mojego doświadczenia z trójką dzieci wydaje mi się, że kluczem do tego, żeby
nie mówiły często "nuuuudzi mi się" jest mówienie częściej "tak, możesz". Możesz
wyjść na dwór, chociaż tam jest ciemno i zimno i samej by mi się nie chciało.
Możesz sobie pozmywać naczynia (chociaż ja później będę musiała pozmywać podłogę
i blat wokół). Możesz założyć tę za dużą kurtkę i za duże kalosze i wyjść na
deszcz. Do tego powstrzymywanie się od "nie ruszaj!" (w miarę rozsądku i
możliwości) i częstsze ROBIENIE czegoś samemu. Nie zachęcanie i organizowanie,
tylko robienie czegoś samemu. Ciastek. Generalnych porządków na pawlaczu.
Smarowania roweru. Malowania zabazgranej ściany. Zakupów w nieodwiedzanym
jeszcze sklepie. I częstsze odpowiadanie "tak, możesz" (też powycinać ciastka,
pomalować ścianę, wybrać i kupić bułeczki, serki i co tam chcesz - chociaż
później: ja będę musiała to wszystko posprzątać i dojeść). Tak to widzę, chociaż
sama muszę sobie o tym ciągle przypominać. Tak, możesz. D.

[kanga_roo]

chyba sobie wydrukuję Twój post - świetnie napisane. ja również sama
muszę sobie przypominać o "tak, możesz". ale warto. właśnie
uświadomiłam sobie, że nie widziałam, żeby moje dzieci się nudziły.
tyle, że może dziecko autorki wątku też się nie nudzi - to tylko ona
uważa, że jego zajęcia to lenistwo i nuda. ja tam się cieszę, kiedy
moje dzieci zajmują się sobą same.

[pelapa]

dorota.konowrocka napisała
z mojego doświadczenia z trójką dzieci wydaje mi się, że kluczem do
tego, żeb
> y
> nie mówiły często "nuuuudzi mi się" jest mówienie częściej "tak,
możesz".

Tylko ze mój syn pyta ostatnio : czy mogę bajkę? czy mogę pograc?
Inne rzeczy go nie interesują! Sama nie wiem co mu jest , zawsze był
jak iskra. Nie jest to kwestia anemii, raczej nie jest chory. Jest
wydolny fizycznie jak wreszcie wstanie z fotela, ale trzeba go SIŁĄ
podnieść. Na dojrzewanie za wczesnie (5 lat) a on zachowuje sie
jak nastolatek!!! Nie chce mu się nawet wyjść do dzieci, na plac
zabaw, do kina, do teatru czyli "olewa" rzeczy atrakcyjne.
Przemęczony? Niedosypia? Już sama nie wiem.
Pozdrawiam

[mmala6]

mój syn czasem też ma tumiwisizm. Jedyne co pomaga to wyciągnięcie na
siłę na dwór. Najlepiej na przejażdżkę rowerową tatą albo plac zabaw
gdzie jest dużo dzieci. Tylko to pomaga.Na szczęście rzadko się zdarza
taki stan, bo bym osiwiała.