Prowadzenie za rączki

[globus.histericus]

Marysia, już od dłuższego czasu chodzi przy meblach. Najpierw tylko
stała, a teraz coraz sprawniej się porusza. Jednak obserwując ją,
wiem, że do samodzielnego chodzenia jeszcze daleko. Wczoraj
przyłapałam moją nieteściową na prowadzeniu Marysi za rączki.
Oczywiście szybko "nakazałam" zaprzestania tego procederu, ale w
dyskusji padło jej stwierdzenie, na które nie wiedziałam jak
odpowiedzieć, mianowicie: Czym różni się prowadzenie za ręce, od
chodzenia przy meblach (na przykład wkoło kanapy, czy wanny)?
Przecież w obu przypadkach chodzi o podpórkę, a kroki Marysia robi
już samodzielnie. Jaka jest różnica czy tą rolę spełniają ręce, czy
meble? No i mnie zatkało. Co wy byście odpowiedziały? Może są jakieś
naukowe argumenty?

[globus.histericus]

A może powinnam pozwolić, przecież chodzenia przy meblach nie
zabraniam...

[aphoper1]

Nie znam się, ale pamiętam, że kiedyś czytałam u Montessori, że przy meblach
dziecko samo decyduje, a przy prowadzaniu za rączki to jest spełnianie oczekiwań
opiekuna czy coś w tym stylu...

[globus.histericus]

No właśnie, gdyby to było ciągnięcie..., ale moja nieteściowa twierdzi,
że ona tylko wyciąga swoje ręce i czeka. Heh, nie wiem... Generalnie
nie chciałabym, żeby tak robiła, ale potrzebuje argumentów, które do
Niej trafią.

[basiak36]

Generalnie
> nie chciałabym, żeby tak robiła, ale potrzebuje argumentów, które do
> Niej trafią.

A po co argumenty? Powiedz ze nie chcesz i juz. To Twoje dziecko i nie musisz
sie tesciowej z niczego tlumaczyc...

[globus.histericus]

Tak, masz rację. Tylko, że zdarzają się chwilę, kiedy Marysia zostaje
z nią sam na sam. Nie często, ale jednak i chciałabym mieć pewność,
że nie będzie prowadzić za rączki za moimi plecami, a o wiele łatwiej
jest to osiągnąć, jeśli moje "widzimisię" jest poparte jakąś logiczną
argumentacją. Poza tym staramy się utrzymywać przyjazne stosunki, a
powiedzenie: "Nie, bo nie" nie jest za miłe i staram się nawet
własnemu dziecku różne rzeczy tłumaczyć, a nie mówić z góry, że
czegoś sobie nie życzę i koniec. A z trzeciej strony sama zaczęłam
się zastanawiać, czym to różni się od chodzenia przy meblach i czy
rzeczywiście jest takie złe.

[basiak36]

Poza tym staramy się utrzymywać przyjazne stosunki, a
> powiedzenie: "Nie, bo nie" nie jest za miłe i staram się nawet
> własnemu dziecku różne rzeczy tłumaczyć, a nie mówić z góry, że
> czegoś sobie nie życzę i koniec.

Powiedzenie komus grzecznie ze prosisz aby dziecka za raczki nie prowadzac nie
jest niemile, chyba ze powiesz to agresywnym i niemilym tonem. Jesli sie
usmiechniesz i powiesz ze prosisz aby tego nie robila, nie ma w tym nic
niegrzecznego. jesli wystarczy ze poprosisz aby tego nie robila, mozna sprawe
zalatwic milo i grzecznie. Zwyczajnie kulturalna asertywnosc.
Ja mialam podobna sytuacje z podawaniem dziecku wody bo babcia na sile uwazala
ze zaslodzony soczek lepszy, i nie dala sobie przetlumaczyc ze nie. Wiec
grzecznie poprosilam zeby po prostu nie dawala i juz. Z usmiechem.
Czasem wiemy ze cos jest nie tak instynktownie, i osobiscie nie czuje potrzeby
tlumaczenia sie dlaczego cos robie, mozna powiedziec ze instynkt matki tak
nakazuje

[jul-kaa]

basiuk36, to wcale nie jest takie proste. Ja powiedziałam kiedyś (spokojnie)
teściowej żeby nie brała akurat małego na ręce, był chory i rozdrażniony. Mam
świadków na to, że powiedziałam to normalnym tonem. Teściowa wyszła prawie że
trzaskając drzwiami, prawie miesiąc się do mnie nie odzywała i nie widziała małego.
Szczęście, że nie potrzebujemy jej pomocy. Mam nadzieję, że nigdy, przenigdy nie
będziemy od niej w jakikolwiek sposób zależni...

[basiak36]

jul-kaa napisała:

> basiuk36, to wcale nie jest takie proste. Ja powiedziałam kiedyś (spokojnie)
> teściowej żeby nie brała akurat małego na ręce, był chory i rozdrażniony. Mam
> świadków na to, że powiedziałam to normalnym tonem.

Nie mozemy niestety przewidziec jak inni zareaguja.. ja uwazam ze dopoki wiem ze
sama postapilam ok, ze nie bylam niemila,niegrzeczna, to jest ok. Nie moge
przejmowac sie tym jak caly swiat mnie odbiera bo bym zwariowala
Wyobraz sobie inna osobe ktora w ten sam sposob bys poprosila zeby dziecka nie
brala na rece: czy kazdy inny kogo znasz tez by tak zareagowal? Jesli nie to
wiadomo ze nie Twoja wina, ani tego jak to zrobilas.

[jul-kaa]

Ale ja doskonale wiem, że to nie moja wina Dwa dni wcześniej o to samo
poprosiłam własną mamę i jakoś problemu nie było.
Chodzi mi wyłącznie o to, że dla wielu osób liczą się jednak argumenty (choć
może źle dobrałam przykład - teściowa moja nie przejęła się przyczyną mojej
prośby i moją argumentacją).

[a.nancy]

aphoper1 napisała:

> Nie znam się, ale pamiętam, że kiedyś czytałam u Montessori, że przy meblach
> dziecko samo decyduje, a przy prowadzaniu za rączki to jest spełnianie oczekiwa
> ń
> opiekuna czy coś w tym stylu...

e tam oczekiwań moje dziecię samo się domagało prowadzenia za rączki (i
czasem nadal domaga, chociaż coraz częściej pomyka samo), na pewnym etapie to
najlepsza zabawa była

[aphoper1]

Dlatego mówię, że się nie znam Moja jeszcze nie próbuje chodzić

[klarci]

globus, zrobisz co będziesz uważała, ale zastanów się chwilę, czemu
ma służyć takie prowadzanie - przyjemności dorosłych prawda? jak
dziecko poczuje się gotowe ruszyć samodzielnie, jak nóżki i
kręgosłup będą wystarczająco przystosowane, to dziecko to zrobi. w
innym przypadku robi się mu krzywdę - tak, to medycznie
potwierdzone

[bursztynek3]

ja podaję po palcu do każdej rąsi i Hanka zapierdziela małe kroczki
jak samochodzik - nie trzymam jej rąk, ona trzyma się moich palców
sama ; chodzi o podpórkę, bo przy meblach łazi bez problemu, sama
stoi (bez podparcia), ale kroczka boi się jeszcze dać- jak podam
palce to idzie śmiało

[aniaimax]

Ja prowadzalam MAksa, ale za jedna reke, byl juz wtedy bardzo stabilny, ale potrzebowal mnie jako wspacie przy ewentualnych potknieciach czy nierownosciach terenu. Jaska raczej nie porwadzalam, bo jest duzo nizszy od Maksa i musialabym sie za bardzo schylac, a tu juz moj kregoslup mowi kategorycznie NIE. Dla mnie warunkiem bylo to, zeby dziecko juz stabilnie samodzielnie stalo, wtedy Twoje rece czy palce powinny sluzyc jak podporka, na tej samej zasadzie co meble przy ktorych dziecie zasuwa

[aphoper1]

Szczerze mówiąc, jeszcze nad tym nie myślałam, bo Ania nie staje jeszcze... Ale
nie widzę poważnych powodów przeciw.

[kinga_owca]

moja mama i teściowa tak prowadzały Tomka, ale na tyle rzadko, że
przymykalam na to oko

co do zasadności - mi się wydaje, że jednak dorosły nie jest zwykłą
podpórką, ciągnie dziecko do przodu nawet podświadomie
i do góry też je wyciąga niepotrzebnie, przeciez dziecko ma rączki
na wysokości mniej więcej naszych kolan, nie wierzę, żeby
ktorakolwiek babcia (nawet te super młode babcie przed 40-tką)
zaiwaniała w takiej pozycji

mój w domu chodzil za swoim jeździkiem, albo bral duże plastikowe
pudlo i je przesuwał przed sobą, albo krzesło sobie posuwał i za nim
lazł, przy meblach, potem przy ścianie
zaczął chodzić samodzielnie gdy miał 16 miesięcy

[abiela]

Jeżeli nieteściowa stoi za dzieckiem i dziecko wyciąga ręce w górę, ona
je chwyta i wygina dziecko w łuk i tak je prowadzi, to zwyczajnie
szkodzi kręgosłupowi, stopom i wyrabia złe nawyki. Jeśli oferuję rękę z
boku, jako podparcie, to IMO jest to ok.

[klarci]

tu nie trzeba nauki - tylko odrobinę intuicji
chodzenie przy meblach jest kontrolowane w pwłni przez dziecko - ono
robi to na co jest gotowe. a prowadzanie za rączki, to wymuszanie,
czegoś nienaturalnego w tym wieku - to obciążanie kręgosłupa,
niebezpieczne dla dziecka.
jak masz wątpliwości poczytaj tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/f,1017,Opieka_i_pielegnacja_a_rozwoj_dziecka.html

moa teściowa była jeszcze lepsza, bo zaczęła mi prowadzać 6-
miesięczne dziecko , zareagowałam raz a porządnie , na szczęście
nie wdawała się w dyskusje, bo byłam cholernie zła, więc delikatnie
bym jej nie odpowiedziała

Globus

[martekle]

a w jakim wieku jest dziecko?
Ja bym nie zabraniała prowadzania dziecka jesli samo juz chodzi przy meblach.
Jesli dajesz swoje rece do podporki, to co robisz złego?
Mój Kuba ma już rok, sam nie chodzi, tylko przy meblach.
Wspina się po mnie i wyciąga rączkę by go przytrzymać i przejść kilka kroków.
Radość dziecka olbrzymia, nie widzę tu krzywdy.

Co innego jeśli dziecko prowadzone za ręce chwieje się i wygina na wszystkie
strony, to znaczy, że nie jest gotowe.

[globus.histericus]

Marysia ma już 14 miesięcy, ale nie chodzi jeszcze samodzielnie. Wstaje
przy meblach, drepta przy nich, ale nie wyciąga rączek, żeby ją
prowadzić. Poza tym jeszcze nawet nie stoi samodzielnie bez podpórki,
więc chyba sobie darujemy prowadzenie za rączki, a pod paszki to już w
ogóle wydaje mi się nienaturalne. Mam nadzieje, że nieteściowa
zrozumiała i się dostosuje

[abiela]

W takiej sytuacji na pewno bym nie pozwoliła.

[donkej]

Nie należy niczego przyspieszać, to jasne, ale prowadzić za ręce można w różny
sposób - sporo zależy od gotowości dziecka.
Mnie szlag trafia, gdy widzę dzieci powieszone za rączki jakoś tam ruszające
nóżkami, a opiekun się emocjonuje: chodzi!!!! chodzi!!!!

Czternastomiesięcznemu dziecku sporadyczne próby teściowej pewnie już nie
zaszkodzą, bardziej szkodzą Waszym relacjom ))

[misiabela20]

Twoje dziecko, Twoje decyzje - powiedz stanowczo, ale nie agresywnie,
że nie chcesz tego.

Jasiek nie chciał być w ogóle prowadzony za ręce. nie wiedział, co ma
z nogami robić. odpuściłam. tydzień temu zaczął sam kroczyć

syn koleżanki, mając 7 miesięcy zaczął być prowadzony za ręce.
"chodzi" tak do teraz (10,5 m) mimo że sam nie raczkuje i przez długi
czas sam nie siadał/siedział. myślę, że rodzice zrobili mu krzywdę -
pokazali, że może już w pionie, a jego kręgosłup nie daje rady.