Niegrzeczne zachowania po narodzinach rodzenstwa

[justa_m1]

Witam. Dziecko 3,5 roku zachowanie pogorszyło się po pojawieniu sie brata, bynajmniej mam takie wrażenie że teraz jest gorzej. Nie słucha się, pyskuje, rzuca rzeczami w ataku złości, krzyczy strasznie, bije a to wszystko jak coś jest nie po jego mysli. Prośby nie pomagają, zakazy w postaci nie oglądania bajek również, przy nie sprzatnieciu zabawek, chowanie ich także. Naprawdę wyprowadza człowieka z równowagi. Potrafi być grzeczny, ale najlepiej jak jest tak jak on chce. nie wiem jak temu zaradzić. staram sie spedzac z nim czas jak tylko moge, bawiac sie misiami, układajac puzzle, czytając ksiazki. założyłam tablice motywacyjna tygodniowa nagradzane bużkami, ale pomaga na krótko. nagrodą np jest obejrzenie bajki rano lub wieczorem. i potrafi byc grzeczny, ale jak wpadnie w złość szczególnie popołudniu ( być może zmęczony już, nie drzemie w dzien )to tragedia.jakie wzmocnienia pozytywne badz nagany beda tu pomocne. nie mam pomysłu. przy młodszym rodzenstwie zajmuje sie ładnie, nie ma objawów agresji.
pewnie brak kontaktu z rowiesnikami ma tu znaczenie od 2ch m-cy ma wakacje wolne od przedszkola. mieszkamy z dala od miasta- tu nie ma małych dzieci. jak moge jezdze na place zabaw. moze sytuacja zmieni sie jak pojdzie od wrzesnia do przedszkola. wiecej atrakcji itp.
prosze o opinie.

[morekac]

Daj spokój z tą tablicą - sama widzisz, że do kitu. Nie można oceniać każdego dnia jako całości, co innego, gdybyś motywowała jedną czynność na raz.
A to, że wybucha po południu, przemawiałoby za tym, że jednak jest zmęczony. Czyli ani kary, ani nagany - tylko odpoczynek?

[morekac]

nie nagany, tylko nagrody, miało być.

[verdana]

No nic. Załóż tablicę, tylko pamiętaj, ze jak Ty będziesz kiedys nieszczęśliwa, to najblizsi będą Cię rozliczali z tego, że jesteś w złym humorze. Nie wolno - maz odchodzi do innej - najwazniejsze to uśmiech na twarzy i dobre zachowanie. to, co czujesz nie ma znaczenia.
Twoje dziecko jest nieszczęśliwe. Nie jest to czas na uczenie dyscypliny.

[kubulinka1977]

Popieram przedmowczynie....Pojawienie sie nowego członka rodziny to bardzo trudny czas dla starszaka. Na pewno o tym wiesz i na pewno sporo o tym czytałaś...
Ja bym porzuciła tablice, nagany, dyscypline. Duzo cierpliwośći, wieczne zapewnienia o milości, duzo czasu tylko on i rodzic itp....
Przerabiłam to, jest juz duzo lepiej ( 4 lata i rok) ale czesto jeszcze zdarzaja sie wybuchy złości wynikajace z zazdrosci....

mam to samo

[tuczepi]

czytając twój post miałam wrażenie że to o moim synu piszesz
U mnie też jest 3,5roku różnicy i synek ma teraz4 lata. Tak samo się zachowuje przy czym widać że bardzo kocha młodszą siostrę ale strach jest gdy tylko do niej podchodzi bo za raz trzepie głową albo zaczyna krzyczeć i skakać po łóżku wkoło niej. Ciągle go upominam żeby uważał bo może jej zrobić krzywdę. W ogóle zachowuje się bardzo głośno, ciągle się buntuje i kłóci. Ja już nie mam siły, na jakikolwiek zakaz reaguje furią, strach jest nawet iśc z nim do miasta czy na podwórko bo robi okropne sceny. Nawet na głupie lody nie ma sensu z nimi iść bo zwykle się to kończy awanturą i lodów nie jemy. Z mężem zaczeliśmy oglądać odcinki Super Niani i troszkę metod wychowawczych staram się wprowadzić ale to mało pomaga. Wiem tylko jedno że 4ro latki są bardzo zbuntowane i potrzebują pewnych zasad bo wtedy czują się bezpieczniej. Też czekam aż młody pójdzie do przedszkola i może tam nabierze trochę ogłady. W każdym razie ja jestem bardzo zmęczona co dziennie płaczę przez jego zachowanie. Jest strasznie, ale cieszę się że jest ktoś kto ma tak samo co oznacza że jest to raczej normą. Trzymam kciuki za twoją pociechę, mam nadzieję że wkrótce się odmieni naszym dzieciom.

[justa_m1]

hehe mój też skacze, jak przewijam na łózku młodego to starszak zaczyna wierzgać po łóżku, skakać no i musze aby nic bratu nie zrobił przy tym. Ale widzę że starszy robi wszystko aby zwrócić na siebie uwagę. Szkoda mi Go, staram się spędzać z nim czas, zapewniam o swoich uczuciach. Jednak dla Niego to wciąż mało. Stale słyszę mamo pobaw się ze mną, chodz ze mną do ubikacji bo się boję, boli mnie brzuszek pomasujesz itp. Pójdzie do przedszkola to wybawi się z rówieśnikami, ja ogarnę dom dopołudnia i bede miała dla niego wiecej czasu jak wróci.hmmm ... tak mi teraz przyszło na myśl, że może zapytam wprost czy boi się, że już go nie kocham, czy przeszkadza mu że zajmuję się częsciej bratem itp. Może więcej powie na ten temat.
Mój robi postępy na zakupach, już nie płacze jak mu się odmawia zakupu gazetki czy zabawki ( chwalę Go za to ). Mnie najbardziej irytuje jego zachowanie jak np dziś: chciał zrobić zdjęcie moim telefonem, w tym czasie wysyłałam smsa. jak skończyłam podaję mu tel a on focha strzela. Zapytałam 3 razy czy chce. Nic, wiec skonczyłam rozmowę. I zaczal sie wrzask niemozliwy, skakanie mama daj tel, żartowałem. i tak z 10 min. uspokoil sie i tel nie dostał. potrafi krzyczec az bebenki w uszach pękają, przy tym rzuca przedmiotami.sama nie wiem gdzie popełniłam bład że on sie tak zachowuje, skąd ta agresja.jak wpadnie w histerię to nic nie skutkuje, aż się wykrzyczy.
powodzenia

[ola33333]

a w przedszkolu bylo obowiazkowe spanie?
Jesli sie przestawil na niespanie w dzien dopiero na wakacje, to faktycznie moze zle sie zachowywac ze zmeczenia. Albo z nudy, moja corka b. zle na nude reaguje. Trzeba ja bardziej zajac.

[justa_m1]

hmmm nie spi w dzien już chodząc do przedszkola, choć zmęczony jest. Ale sie nie połozy odpocząc, bo nie. Jak bym jechała w tym czasie autem to pewnie zasnąłby w nim. jak i pewnie trochę się nudzi, stale pytając mama pobawimy się. Kolegów mu brakuje. db ze przedszkole jest od wrzesnia.pozdrawiam

[kanga_roo]

polecam bajkę albo film o pojawieniu sie młodszego rodzeństwa - choćby coś z Franklina lub koszmarnego Karolka dziecko się uspokaja, kiedy widzi, że nie jest odosobnione w swoich negatywnych uczuciach, i że nie musi tych uczuć kryć i się ich wstydzić.

nie pytałabym też, czy myśli, że go nie kochacie, tylko w spokojnej rozmowie przyznałabym, że to czasem trudno i niefajnie, że nie ma się dla niego więcej czasu, bo trzeba się zajmować młodszym. jeśli macie -Ty lub mąż - podobne doświadczenia z dzieciństwa, opowiedziałabym o tym. jeśli nie - może jakaś ciocia lub wujek mógłby posłużyć za bohatera historii o rodzeństwie - z jakąś optymistyczną puentą, że starszy brat jest dla młodszego wzorem itp.

nie mówiłabym "jesteś już duży" itp. mój starszak wcale nie chciał być duży, kiedy pojawiła się młodsza. chciał być moim maluszkiem - i był.

w kwestii odpoczynku - starałabym się, żeby pospał, choćby wożą go po okolicy samochodem

pocieszę, że też tak mieliśmy. teraz - trzy lata później - starszak i młodsza tworzą niezłą drużynę. oby tak dalej.

[znowuniedziela]

bynajmniej mam takie wrażenie
hm... jeśli jest tak, jak piszesz, to wszystko jest ok