Problem wychowawczy z 7 latkiem

[margaretoooo]

Witam.....mój 7 latek poszedł od września do 1 klasy. Chodzi na zajęcia z SI i TUS niestety dopiero od roku bo nikt w zerówce mnie nie pokierował że mogę iść na takie zajęcia.....synek miał problem z porażką, obrażał się.....ciągle od 4 roku życia słyszałam ciągłe narzekania na niego....chciałabym z kimś porozmawiać kto miał podobne problemy....gdyż moje znajome mają tylko "super dzieci" .....nie mogę się nikomu wyżalić a po prostu chciałabym jak matka z matką porozmawiać o moim synku!!!!

[camel_3d]

problemy z porazka..obrazal sie.. i to na jakies zajecia sie kwalifikuje?

moj si erzucal na ziemie jak przegral.. nawet jak przedtem 4 razy wygral.
teraz ma 8 i tez nie trawi przegrywac. Potrafi nawet sie poplakac, jak przegra ze mna w szachy...

[kanna]

Idź do psychologa dziecięcego, bez dziecka, przegadacie problem.

[anike82]

Mój syn nie chciał się nauczyć jeździć na rowerze- bo i tak się wywroci, rzucał ten rower na ziemię. Nie chciał wejść do basenu bez plywaczek, bo się utopi. Przekonywanie że da radę było przy każdej okazji, wzmacnianie własnej wartości też. Po pół roku nauczył się jeździć na rowerze, zapisalismy go na kurs pływania i nauczył się nurkować. Teraz poszedł do 1 klasy, bywa niegrzeczny w szkole, a to kogoś popchnie, a to pobije. Jestem w kontakcie z psychologiem. Psycholog i wcześniej w poradni stwierdzono że ma obniżoną samoocenę i dlatego reaguje np agresją. Dużo pracy przed nami, ale nie tylko ty masz problem z synem, nie jesteś sama. Nie ma dzieci idealnych przecież.

[margaretoooo]

za każdym razem jak idę po niego do szkoły....powiem szczerze ja też muszę zacząć chodzić do psychologa bo nie radzę już sobie z tym stresem......szkoda, że w mieście w którym mieszkam nie ma grup wsparcia DLA TAKICH OSÓB JAK JA.
pOZDRAWiam was gorąco....

[hanusinamama]

To jeszcze pomysl jak ciezko jest twojemu synowi. To on to przezywa i mysle ze moze odzuwac ze ty sie czujesz niekomfortowo.

[katiusza_123]

Nie napisała Pani niestety, jakie zaburzenia występują u syna, ciężko jest więc znaleźć jedną odpowiedź na to, jak sobie poradzić z taką reakcją na porażkę.

Należy pamiętać, że każdy się złości. Złość to element naszego życia już od pierwszych okresów naszego życia. Ważne jest, aby jak najszybciej nauczyć dziecko radzić sobie z negatywnymi emocjami. Czasem do uspokojenia dziecka wystarczy rozmowa. Pozwólmy dziecku opowiedzieć o uczuciach, parafrazujmy jego słowa ("Jestem wściekły, bo przegrałem" - "Rozumiem, że jesteś zły"). Nie możemy potępiać zachowania, starajmy się je zrozumieć i przekierować. Ważnym jest, aby rozmowę przeprowadzać w spokoju, najlepiej na uboczu, bez widowni.

W domu, jeśli jest taka możliwość, można czytać bajki. Jest wiele bajek o emocjach, złości. Można też samemu wymyślić na dobranoc taką bajkę, która będzie nam pasowała do sytuacji. Dzięki temu opowiadamy o kimś innym, nie o dziecku. Fajnie jest też po bajce porozmawiać z dzieckiem o bajce. O bohaterze, jego przeżyciach, co z tego wynikło i czy zachował się dobrze.

Pamiętaj, że Twój syn to jeszcze dziecko. Rozumie coraz więcej, ale mimo wszystko to głównie rodzic pokazuje, jak ma się zachowywać i radzić sobie w ciężkich sytuacjach.

[wacus13]

nie ma złych uczniów tylko źli nauczyciele
nie ma też złych dzieci tylko są źli rodzica

[camel_3d]

> nie ma złych uczniów tylko źli nauczyciele
> nie ma też złych dzieci tylko są źli rodzica

bardzo sie mylisz... bardzo...

[hanusinamama]

Ja mam prawie 6latke ktora tez nie radzi sobie z porazkami...ogolnie u takich dzieci trudno z porazkami. U nas przez pewien czas córka wpadała w rozpacz bo np rozsypała cukier albo rozlała wodę. nIkt na nia nie krzyczał a i tak nagle zaczynała płakać i biegła do swojego pokoju. Nie wiem wiec o twoim synu ale to akurat w tym wieku to norma. U nas bardzo pomogło mowienie o swoich "porazkach". Np maz wracajac z pracy powiedział, ze znowu zapomniał czegos kupic. # dzien chce kupic i zapomina...na to ja "spokojnie, jutro ci przypomne i kupisz". Albo ja "cały dzien mi cos z rąk leci, potłukłam 3 szklanki"....na to mąż "nigdy ci sie nie podobłay, moze kupimy nowe". Jak córka rozlała wodę i uciekła do pokoju brałam ja spokojnie na miejsce "tragedii" dawałam recznik papierowy i mowiłam, ze sie wylało ale mozna szybko naprawic sytuacje. Ona naprawiała i było ok. Trwało to troche ale zrozumiała...co nie znaczy , ze umie np przegrywac w gry planszowe Poczytaj troche bo wiek 5-7 lat to bardzo trudny wiek. I to sam z siebie a jak dochodzi nowa sytuacja- szkoła to juz jest kosmos. Dla dziecka zmiana przedszkola na szkołe to wielki krok. A do tego dochodzi dojrzewanie układu nerwowego i mamy klops. Mysle ze trzeba rozmawiac, być, nie tresować i poczekać. I sorry ale nie ma super dzieci. Tylko matki, ktore chcą byc tymi najlepszymi matkami. Mało kto mowi o problemach z 6-7 latkami a zapytani nagle opowiadaja i okazuje sie ze jest to samo co ty masz w domu ze swoim 6 latkiem

[verdana]

Droga studentko! Ankieta jest dobra, ale w paru miejscach przy odpowiedziach brakuje słowa "nie" (jest "raczej taki jestem i tak sie nie zachowuję" , a chyba powinno być "nie jestem".
Poza tym nie może odpowiedzieć na nią nikt, kto ma więcej niz jedno dziecko. Da się podać tylko wiek jednego - to raz. Dwa - czasem nie traktuje sią wszystkich dzieci identycznie - do jednego można mieć zaufanie, a do drugiego nie, jedno można kontrolować a drugie nie itd.