7 m-cy i 2,5 roku

[gopio1]

Witam,
jestem mama 2,5 Kubusia i 7-miesiecznej Majeczki. Czy jest ktos, kto ma
Maluchy w podobnym przedziale wiekowym? Chetnie podzeile sie swoim
doswiadczeniem i zaczerpne wiedzy od innych na temat wychowania, klopotow i
przyjemnosci z wychowywania takich Sloneczek.

[katarzynka25]

Co prawda ja jestem dopiero w oczekiwaniu to u mnie róznica będzie 22 miesiące
więc chętnie wysłucham rad i ostrzeżeniń mamy już "doświadczonej" przynajmniej
początkowo.

[w_ania]

równiutkie 2 lata różnicy + jeden dzień. Moje dziewczyny mają urodzinki dzień po
dniu. jedna ma 2 lata i jeden miesiąc a druga ma miesiąc.
W domu istny dom wariatów he he he. jest duzo biegania ale i dużo smiechu
zwłaszcza z tą starszą. Jeszcze troszkę i zaczna sie razem bawić - juz na to czekam.
Ania

[katarzynka25]

Z przejęciem czekam na wskazówki jak sobie radzicie z maluszkami. W zasadzie to
ze starszakiem

[gopio1]

Wiesz, co u Was jest dokladnie tak jak u nas. Tzn. Kuba urodzil sie 3
pazdziernika a Maja 3 sierpnia. Rowne 22 m-ce. Przed Toba trudne chwile, ale te
trudne szybko mijaja (duzo tez zalezy od Starszaka). Napisze Ci jak to bylo z
nami na samym poczatku.
Zaszlam w druga ciaze jak Kuba mial rok i miesiac. Bylam troche przestraszona.
On byl taki Malutki, w dodatku jeszcze go karmilam piersia. Troche sobie tego
wszystkiego nie moglam wyobrazic. Przez cala ciaze zaczytywalam sie w roznych
madrych ksiazkach, jak to zrobic, zeby niespelna dwulatek nie poczul sie
odrzucony po pojawieniu sie nowego dziecka i nie traktowal go jak rywala. Te
ksiazki bardzo mi pomogly. Jak bylam w ciazy Kuba byl za maly na powazne
tlumaczenia, ale wiedzial, ze w brzuszku rosnie dzidzius, glaskal i
nasluchiwal. Gdy urodzila sie Maja, to Kuba wyjechal na 4 dni do babci. Jak
wrocil na szczescie Mala spala, wiec najpierw sie dlugo witalismy, potem mu
powiedzialam, ze w domku ktos na niego czeka. Powiedzialam, zeby zajrzal do
lozeczka. Tam oprocz spiacek Krolewny czekal tez na Kube zapakowany prezent.
(To podobno bardzo wazne). Kuba bardzo sie ucieszyl i wszystkim wokolo
powtarzal, ze Maja dala mu samolot. Od pierwszych chwil mowilismy o malej Maja.
Nie zadna dzidzia czy niunia. Znam osobiscie przypadek, ze rodzice mowli do
starszej corki to jest dzidzia, nie ruszaj dzidzi, dzidzia spi itp., a potem,
gdy dzidzia miala rok, to starsze dziecko mialo problem z wymowieniem jej
imienia (miala 6 lat). Tylko dzidzia i dzidzia...

[chwilka9]

Moje dzieci mają 4,5 i 2,5

[gopio1]

I jak sobie dajecie rade? Chodzis zdo pracy? Masz opiekunke? Posylasz Mlodsze
od wszresnia do przedszkola? Beda chodzic razem? Jak sie dogaduja? Bawia sie
razem, bija, dziela? No i czy maja wspolny pokoj? Pozdrawiam

[katarzynka25]

Ja oczekuję ale z zaciekawieniem i jednak przestrachem czytam co tu piszecie.
Moja małe jest na etapie mówienia nie i kręcenia główką no i te okropne dąsy
(upadanie lub kładzenie się na podłogę) niepowiem trochę wyprowadza mnie tym z
równowagi ale cóż trzeba to przetrzymać.

to minie

[gopio1]

Ja przechodzilam dokladnie przez to samo. Czasem ryczala razem z Kuba. Z bezradnosci, bezsilnosci i
leku jak to bedzie jak sie urodzi drugie. Zloscilam sie na Kube ze sie tak zachowuje, a jednoczesnie
wymagalam od niego coraz wiecej, np. zeby sam wchodzil po schodach (bo z wielkim brzuchem i
zakupami nie mialam juz gdzei go zmiescic). A on potrafil sie polozyc i plakac. Wiec ja na gore (na
szczescie tylko 1 pietro), otweiralam drzwi, zostawialam zakupy i schodzialm po niego. Bralam go
ryczacego i wierzgajacego na rece i do domu. Potem awantura przy rozbieraniu (na szczescie krotko,
bo szybko pryszlo lato i czesc problemow odeszla).
Jak urodzial sie Maja, to ten etap mial sie ku koncowi. Kuba mial rok i 10 miesiecy. Powoli zaczynal
mowic. Jak skonczyl 2 lata problem awantur, kladzenia sie i ciaglego nie-nie-nie zniknal. No i
sprawdzilo sie to, co pisali w roznych madrych ksiazkach. Ze dziecko w drugim roku zycia odkrywa
swoja autonomie, swoje niezalezna JA. Chce sprawdzic na ile moze sobie pozwolic, uczy sie
samodzielnosci i te jego przekorne nie-nie-nie, to nic innego jak proba sil. A poza tym odbiera
mnostwo bodzcow z zewnatrz (wszystkie zmysly pracuja na pelnych obrotach, a samo dziecko chlonie
ten nasz swiat). I to je frustruje. Placze, bo nie moze sobie poradzic z tymi wszystkimi bodzcami. No i
po trzecie (u nas bylo chyba najwazniejsze) - nauka mowienia. Jesli dziecko czegos chce, pragnie, a nie
potrafi tego wyrazic, to sie denerwuje i stad te histerie.
Przyklad z naszego zycia:
Kuba mial 1,5 roku. Ryczy, krzyczy, placze, nie wiadomo o co mu chodzi. Probujemy odgadnac, zadajac
coraz to nowe pytania. Moze chcesz isc na spacerek? a moze jetes glodny? a moze klocki?
samochodzik? telefon? co? Kazda zla sugestia powoduje coraz wieksza rozpacz Kuby.
Kuba ma 2 latka i 2 miesiace. Mowi: Mamo, chcialem kalapećke. Ja: co takiego? Kuba: kalapećke! Ja:
powiedz jeszcze raz, bo nie rozumiem. Kuba: ka-la-peć-ke. Ja: kochanie, nie wiem, co to jest. Pokaz
mi. Kuba idzie do kuchni, bierze stolek, przysowa do blatu, otwiera chlebownik i mowi: chlebek
chcialem. Ja: aaaa... kanapeczke! Kuba: no pewnie. Z maselkiem.
Pozdrawiam serdecznie. Bedzie dobrze. Gosia

[afkak]

Witam,
Kuba miał 18,5 mies. (26.07.2003r) kiedy urodziła się Ida (12.02.2005r).
W trakcie ciąży głaskał i całował mój brzuch i kiedy wróciałm ze szpitala był
dla małej bardzo czuły. CHciał wziąść ją na ręce, calował, głaskał po główce.
Do tej pory wciąż to robi, czasami musze go na siłę odciągać gdyż chce się do
niej tulić całym ciężarem swego ciała. Nieraz jednak zdarza się, ze chce ją
uderzyć itp.
Często, gdy nie ja a ktoś inny bierze Idę na ręce, pokazuje na nią, ciągnie i
krzyczy: mama, mama...
Obecnie przechodzi okres buntu i samodzielności: ne, ne, ne, ja, ja, ja oraz
fascynacji tatą. Kiedy ten przyjdzie do domu prawie, zę nie da mu się ruszyć.
Jest to trochę związane z tym, iż tata na wszystko Kubie pozwala, a ja częściej
zakazuję. Z tego wynikają problemy i czasem lekkie histerie, ale da się to
przeżyć.
Idusia zaś jest słodkim niemowlakiem, bardzo grzecznym i spokojnym (na
razie???). Jest dość cierpliwa kiedy muszę zająć się Kubą i to jemu daję
pierwszństwo zanim ją zwezmę na ręce lub nakarmię, potrafi już z zaciekawieniem
patrzeć co razem robimy.
Problemem są na razie dość krótkie spacerki (z dwójką nie pójdę za daleko,
ponieważ nie dam rady zbyt długo pchać wózka i nieść Kubę na rękach (12,5 kg),
jesli zajdzie taka potrzeba.
Na razie tyle...
Pozdrawiamy

[katarzynka25]

Moja Amelcia zapowieda się na "suuuper opiekunkę". Mam na myśli opiekę nad
swoimi lalami (na spacaerkach w znajomym jordanku inne mamy są zadziwone z
jakim poświęceniem się potrafi zajmować lalą" ciekawa jestem jak to się okaże w
praniu. Obecnie również mamy okes taki jak u Kubusia nie nie a o powrocie do
domu to już nie wspomnę chociaż słania się na nogach i jak już wczłapiemy (z
krzykiem na ustach)się na górę to tyklo ją zobieram i kładę. Właśnie jakieś 20
min temu to przetrenowałyśmy, ale i tak bardzo dużo mogę jej wytłumaczyć. No
cóż a brzuszek coraz większy aż stah pomyśleć jak będzie potem. (mieszkam na
trzecim piętrze bez windy)

[jawi71]

Miedzy moimi maluszkami jnest 22,5 miesiaca roznicy (obie ciaze planowane, bo
miedzy mna a moim bratem jest taka sama roznica i dobrze pamietam te piekne
czasy kiedy wszystko robilismy razem). Nie zawsze jest latwo, ale kiedy patrze
jak Zuzia caluje i przytula Igorka to lezka sie w oku kreci. Nazywa go Didi, bo
niestety jeszcze nie mowi, i ogromnie go kocha. Z wzajemnoscia zreszta, bo maly
nie spuszcza oczu z siostry, kiedy jest w poblizu. Wieczorem padam ze zmeczenia,
ale kiedy patrze na swoje maluchy, nie zaluje decyzji. Pozdrawiam wszystkie
mamy. Wiola

[gopio1]

Napisz coś więcej! Ile mają Twoje szkraby? Jak mają na imię? Jak sobie radzicie?
Dziś już padam, popiszę jutro.

[kmkasia]

Ja mam dwie córeczki
Asia ma 2 lata i 5 miesięcy a Ala 5 miesięcy.
Generalnie na poczatku był KOLOROWY ZAWRÓT GŁOWY ale teraz juz jest bardzo
fajnie, tyle że troche padam na p . .. za zmęczenia
Kocham je nad zycie
Pozdrawiam
Kasia
aha różnica wieku planowana ale teraz wiem , że to wielkie wyzwanie

[hanti]

Taka różnica wieku to naprawde nielada wyzwanie Ale teraz jest już super.
Kuba ma 3 lata i 3 miesiące, jest już na tylr duży ze sam się ubierze rozbieże,
sam korzysta z toalety (no chyba że to jakaś grubsz robota ), sam je i nawet
weźmie sobie z lodowki serek, wyjmie łyżeczkę. Tylko picie ja nalewam do
kubeczka, bo wolę żeby znalazło się w brzuszku, a nie na podłodze. Karolka rok i
4 miesiące też już jest fajną kobietką, kiedy jest głodna mówi "am", potrafi już
dłużej bawić się z Kubusiem, tak że ja mogę zająć się np obiadem. Gdyby nie
ciągła rehabilitacja Małej, już mogłabym odpocząć )))

[kiuska]

Witam!!
Ja wlasnie skonczylam 32 lata, mam 17-miesięczną córeczkę i jestem w 3 miesiącu
ciąży...bardzo chciałam mieć drugie dziecko, ale nie sądziłąm, że to tak szybko
nastąpi ( na pierwsze czekaliśmy prawie 1,5 roku!!). Między dziećmi będzie
rwóno 2 lata różnicy i powiem, że nie bez obaw do tego podchodzę, wszak
rodzeństwo pojawi się akurat w kryzysowym wieku dwulatka!! Nie mogę liczyć na
niczyją pomoc ( mąż w pracy, babcie daleko).Czy ktoś mi doradzi, podpowie jak
to jest z tą różnicą 2 lat? A ja chcę karmić piersią? Czy konieczna będzie
opiekunka? No i najważniejsze...muszę odstawić moją córcię od piersi,
przełożyć do jej łóżeczka i wogóle nie wiem jak to "ugryźć" ...

[kiuska]

jeszcze raz ja...
doczytałam o wózkach i nie wiem czy na prawdę potrzebny jest taki podwójny??
zaznaczam, że do placu zabaw, czy sklepu mam spory kawałek... chyba będę
musiała o czymś takim pomyśleć... a co ty na to?? Pozdrawiam

[bajdus]

Cieszę się, że was znalazłam. Już sama chciałam założyć forum dla mam takich
jak my. Mój Kubuś ma teraz 2 lata i 3 miesiące a Krzyś kończy 8 miesięcy. Wasze
smuteczki i radości nie są mi obce więc będę częstym gościem na tym forum. W
końcu razem raźniej. Pozdrawiam.

[landrynka17]

krystianek 2,5 roku kacper 7 ms

[anusik1]

Hej!

Może i ja się dołączę... U mnie także różnica 22 miesięcy
Franio (ur. 30.07.2002) i Tosia (04.06.2004).
Moje Skarby w jednych kwestiach bardzo się od siebie różnią a w drugich są
bardzo podobni.. Franio to wielki żywioł - od zawsze taki był. Nie potrafi
usiedzieć na miejscu przez 5 sek. wszędzie go pełno, wszystkim się interesuje,
ma dużo do powiedzenia, no i jeszcze do dziś ma napady złości typowe dla 2-
latka. Siostrę też od czasu do czasu próbuje przepchnąć, uszczypnąć (na razie
jeszcze Jej nie uderzył. Tosieńka to super radosny dzieciak. Jest bardzo
pogodna i zadowolona. Czasami wręcz nie reaguje na zaczepki synka. Od miesiąca
już sama chodzi i na każdym kroku obserwuje brata. Są tez takie momenty gdy
naprawdę zgodnie próbują się bawić...Do września jestem w domku, a później
Franio do przedszkola (z tym raczej nie będzie problemów - na "drzwiach
otwartych" był oczarowany), a Tośka do babci ( tu może być problem - bo to taka
mała mamusina przylepka karmiona jeszcze piersią). Mamy jeszcze trochę czasu
więc myślę, że uda nam się zerwać z cycusiem - choćby w dzień.
Mimo tych wszystkich problemów małych i większych nasze Skarbiki przynoszą nam
tyle radości,że ho ho!!! Może to trochę górnolotne ale naprawdę czujemy się
szczęśliwi!!!
Pozdrawiamy wszystkich pa pa

[aaania]

Witam serdecznue i już się cieszę na wspólne pogaduchy
Mam córeczkę 2,5 roku i synka 7 m-cy (no, już prawie 8, bo za 2 dni kończy)
Na początku myślałam, że oszaleję, bo synek jest b. absorbującym (czyt. wrzeszczącym) dzieckiem...
Teraz jestem zadowolona, że udało mi się wprowadzić maluszka do rodziny tak naturalnie, że córeczka prawie tego nie zauważyła; ani razu nie zdarzyło się, żeby okazała zazdrość o brata, żeby go choćby zmierzyła groźnym spojrzeniem
Wiem, że kłótnie będą nieuniknione z powodu konfliktu interesów (zabawki!), ale póki co mam satysfakcję
Jestem na wychowawczym z córką, posiedzę jeszcze z rok do póltora.
Na pomoc dziadków nie bardzo możemy liczyć, bo obie babcie pracują, więc pomaga mi 2 razy w tyg. niania. Ona zajmuje się jednym dzieckiem, albo gotuje, a czasem zostawiam ją z dwójką i robię sobie wychodne, wspaniała sprawa. Planuję w tym czasie kontynuować naukę języka obcego. Ostatnio wznowiłam jazdę konną, która jest moim hobby. O ile lżej się żyje, jak człowiek ma jakąś odskocznię od codzienności!
Są chwile, że mam wszystkiego dość, nie mam chęci nawet na zabawy z dzieciakami.
To nieomylny znak, że trzeba odpocząc i staram się wtedy zrobić coś TYLKO dla siebie, zostawiając dzieciaki z tatusiem.
Odkąd świecie słońce żyje nam się łatwiej. Najgorzej było zimą.
Pozdrawiamy!

[zziolkowska]

Hej! Mam w domu dwie prześliczne niewiasty : 2i8mcy Maja i 7,5 mca Lidia.
Planowa odległość, choć muszę stwierdzić, że początek był KOSZMARNY...Teraz
wszystkie (no prawie...) domowe sprawy uporządkowałam.Tak jak koleżanka Ania
siedzę sama całymi dniami, dzięki niej przetrwałam kilka kryzysów...DZIĘKI.
Wsparcie dziewczyn znających ból TAAKIEGO rodzeństwa jest istotne.
1. Wychodzenie na spacer- do głębokiego wózka młodszej wsadzałam w
razie "kryzysu" starszą "potwornicę"
2. Śpimy wszyscy razem w pokoju, nie raz zdarza się,że cała czwórka w jednym
łóżku
3. Momenty zazdrości objawiaja się gdy starsza jest zmęczona i głodna ( a jest
STANOWCZA w kwestii jedzenia- nie!!!!!)
4. Maja jest bardzo opiekuńcza
Chwilowo piszę bo moje panny śpią, choć baaaaaaaaaardzo żadko zdarza sie im
jednocześnie spać.
Dobrze, że są dwie i tak blisko siebie. Zmęczenie?....
Ale coś za coś. Tłuste małe łapki wieszające się na szyi i szept" kocham cię
mamuś" wystarcza za wszystko...
POzdrawiwm i życzę wytrwałości podwójnym mamom
Zośka

[kim11]

witajcie spracowane mamusie!
mam 2,6 letnbia corcie i 7,5 miesiecznego synka (rowno dwa lata roznicy).
Powiem szczerze - poczatek byl okropny - synek byl bardzo placzliwy, tylko na
raczkach, do tego jeszscze problemy zdrowotne, corka przechodzila apogeum buntu
dwulatka. Teraz jest juz znacznie lepiej
Dla mnie bardzo pomocne okazalo sie:
-kupienie podwojnego wozka (uzywanego, wiec wydatek nie az tak potworny)
-nauczenie synka zasypiania w dzien na balkonie - bez zadnego bujania,
kolysania, ubieralam, wkladalam do wozka na balkon ie i dziecie pieknie
zasypialo (niestety jak przyszla wiosna to sie skonczylo)
- lezaczki, stojaki gimnastyczne, mata edukacyjna (choc tak naprawde te zabawki
zaczely malego interesowac po 4-tym miesiacu zycia)
- czesto w chwilach ktytycznych (jeden i drugio beczy) ubieralam dzieci i
wychodzilam na spacer - na ogol pomagala na histerie przynajmniej jednego
- kladzenie dzieci spac najpozniej o 21 - wszej zeby miec jeszcze jakis wieczor
dla siebie - drzemki malego tak regulowalam, aby wlasnie o tej godzinie go
klasc
- corka gdy miala 2,5 roku poszla do przedszkola i to byla najwieksza rewolucja
na plus w naszej rodzinie (ja w koncu mialam czas dla malego, odpoczelam,
dzieki czemy mialaam i sile i ochote dla corki po porocie z przedszkola,