chłopczyk zakochany w lalkach

[polanka55]

Znajomi mają 3,5-letniego synka: grzeczne, pogodne dziecko otoczone opieką i
miłością. Uwielbia bawić się lalkami. Nie interesują go samochody, tylko
lale. Problem pojawił się w momencie, kiedy wychowawczyni w przedszkolu
zwróciła rodzicom uwagę, że tego typu zabawy są niepokojące. Łatwo się
domyślić, dlaczego. Czy miała rację? Czy są tutaj mamy dorastających
chłopców, którzy pomimo zabaw w dzieciństwie odbiegających od standardów
(czyt.: chłopcy bawią się samochodami, dziewczyny lalkami) - nie mają
problemów z identyfikacją płci? Proszę, uspokójcie rodziców dziecka. Są
poważnie zaniepokojeni.

Pozdrawiam

[sakada]

Wydaje mi się, że to przesada. Ja nigdy nie bawiłam się lalkami - nie
interesowały mnie zupełnie. Za to miałam całą kolecję samochodów, łaziłam po
drzewach i miałam własną "bandę". Zaznaczam, że nie mam probemów z własną
seksualnością

[olga50]

Studiuję pedagogike i zapewniam cie ze takie zachowaniae nie jest
niepokojące.Ja sama kupiłam kiedyś chrześniakowi lalke bo mnie o to poprosił
miał wtedy chyba 3 czy 4 lata. Teraz ma 7 i bawi sie tylko samochodami, chociaż
lala też jest na półce )
A tak poza tym chłopcy bawia sie samochodami, a dziewczynki lalami nie
dlatego, że rodzą się z takim "instynktem" i tak musi być, a dlatego, że my
dorosli tak właśnie to postrzegamy i uczymy ich tego, bo w ten sposób
przygotowujemy ich do pełnienia przyszłych ról życiowych (np. dzieczynki
poprzez bawienie sie lalkami uczą sie do pełnienia roli matki itp.)

[szoppracz1]

Jeśli studiujesz pedagogikę, to nie pisz o ludzkich INSTYNKTACH, nawet po
wzięciu ich w "". Instynkty to domena zwierząt.

szoppracz - dyplomowany pedagog

[milena_w]

a człowiek to roślina jak rozumiem?
chociaż słowo instynkt rzeczywiście nie jest najodpowiedniejsze

[szoppracz1]

Nie utożsamiłam człowieka z rośliną - to Twoja dziwaczna teoria.

[amb25]

jej chodziło o to, że człowiek to także zwierzę, czy to się komus podoba czy
nie.

[milena_w]

nie no piszesz, że instynkt to domena zwierząt, więc pytam czym jest człowiek
jeśli nie zwierzęciem?

do szoppracz

[olga50]

szoppracz1 napisała:

> Jeśli studiujesz pedagogikę, to nie pisz o ludzkich INSTYNKTACH, nawet po
> wzięciu ich w "". Instynkty to domena zwierząt.
>
> szoppracz - dyplomowany pedagog


DZIĘKUJE ZA POPRAWĘ,KRYTYKĘ PRZYJMUJE Z POKORĄ. BĘDE O TYM PAMIETAC
POZDRAWIAM

[kasssannndra]

Dyplomowany pedagog może mi wytłumaczy dlaczego mówi sie że kobieta ma INSTYNKT
macierzyński?Jeśli człowiek nie ma instynktów to oznacza, ze matka rówiez nie
ma INSTYNKTU macierzyńskiego, czy tak?

[kasssannndra]

albo INSTYNKT ssania.podobno dziecko rodzi sie z takim instynktem...

[melmire]

Albo instynkt samozachowawczy

[gepart_czester]

Byc moze nie mam najwiekszego doswiadczenia w tym wzgledzie. Jednak pamietam,
ze jako dzieciak mialam bardzo fajna kolezanke, ktorej mlodszy brat wlasnie
bawil sie lalkami. Pamietam jakie bylo moje zdziwienie wowczas. Chlopak wyrosl
na swietnego faceta)), ktory jest hetero

[tora99]

najwazniejsze zeby byl dobrym, szczesliwym czlowiekiem.

[ms78]

mój syn ma lat 7 i bawi się misiami a nie lalkami, a samochodziki stoją na
półce ale nie postrzegam tego jak cos nienormalnego- on twierdzi, że do
misiów można się przytulić- sa to jego "przyjaciele" - "poza tym" jest
całkiem "normalny"- jeździ na hulajnodze, gra w piłkę i szleje na rowerze

[imbirka]

Na miejscu Twoich znajomych przemyslałabym zmiane przedszkola - ja nie
chciałabym, aby moim dzieckiem zajmowała się osoba kierująca sie takimi
stereotypami w wychowaniu i postrzeganiu dzieci. Nie bardzo rozumiem, co
miałoby byc niepokojącego w tym, że chłopiec bawi się lalkami - przecież ćwiczy
w ten sposób różne zachowania ze świata dorosłych, a poza tym moze rozwijac
pełna osobowość, takze te stereotypowo postrzegane jako mniej "męskie" cechy i
umiejętności, co w późniejszym zyciu jest bardzo ważne.

Pozdrawiam
---
Pomóżmy Małgosi
Rząd nie dba o to, jak rodzimy - ale Ty możesz przekazać 1 % podatku Fundacji Rodzić po Ludzku

[umasumak]

Podobno mój mąż do pewnego wieku bawił siętylko lalkami i miał tylko koleżanki -
zabawy z chłopcami go nie interesowały. Wyrosł z tego, skończył technikum
samochodowe, potem inforamtykę i jest zupełnie normalnym, nie zniewieściałym
facetem, który z całą pewnością nie ma problemów z seksualnością.

Ja z kolei nie uznawałam lalek - wolałajm miśki, kolejkę elektryczną i auta.
Pani z przedszkola troszkę mało życie zna jak widać. Pzdr

[aneczka10]

Myślę, że niepokoje, jakie rozsiewa ta pani w przedszkolu są ostatnio modne.
Afery, o jkich się ostatnio słyszy mają m.in. spowodować to, by ludzie stali się
przewrażliwieni, znerwicowani, sfiksowani itd, a co za tym idzie - stali się
świetnym materiałem do terapii psychiatrycznej. Wszystkie współczesne seriale
mówią jedno: bójcie się normalności, nie bądźcie ludzcy, bo wezmą was za
wariatów. Sorry, że trochę przeszłam na inny temat, ale to się wiąże.

[kalina_p]

NIGDY nie bawiłam się lalkami, zawsze samochodami, kolejką, klockami Lego. I
nie czuję się facetem

[miranda3]

Ukochane zabawki mojej 4,5 latki:
wiertarka, zestaw narzedzi, samochod zdalnie sterowany i jeszcze troche innych
pojazdow zna okreslenia typu : klucze francuskie, klucze imbusowe itd.
W przedszkolu bawi sie z chlopcami, nie cierpi sukienek za to uwielbia bojowki
z duza ilosci kieszeni ( na resoraki ) ale zawsze podkresla, ze jest
dziewczynka. Za to starsza corka to 100% kobieta : roze , falbanki i te sprawy,
razem i tak samo wychowywane
Mamy nawet swoja teorie : przy mlodszej lekarz na USG widzial chopca i dziecko
sobie zakodowalo
A przedszkole tez bym chyba zmieniala.

[polanka55]

Bardzo Wam wszystkim dziękuję za cieplutkie słowa otuchy Chyba tylko matka
wie, jak wesprzeć drugą matkę. Jak dobrze, że jest możliwość, aby podobne
doświadczenia skonfrontować na tak szerokim forum. Nagle okazuje się, że
zachowania określane w wąskim środowisku jako "anormalne" - wcale takie nie są,
a dziecko rozwija się jak najbardziej prawidłowo. Szkoda tylko, że przedszkole
nie zawsze może wesprzeć fachową radą, a zdarza mu się - jak w tej sytuacji -
tylko namącić, zakłócić spokój rodziców.

W każdym razie wielkie dzięki i gorące pozdrowienia

[kinkygirl]

Mi się zdajr, że chłopcom to zamiłowanie do lal zostaje do późnej starości

[anut]

Pomijajac aspekt czy stwierdzenie przedszkolanki bylo prawdziwe czy falszywe
(choc sadze, ze rpzesadzone) to zastanawia mnie co innego: skad ta panika?
Gdyby nawet malec miał później zostać gejem (choć wątpie żeby juz w tym wieku
był świadomy własnej seksualnosci) to... no własnie - co? coś na tyle złego,
ze trzeba wpadać w panike?

[polanka55]

anut napisała:

> skad ta panika?
> Gdyby nawet malec miał później zostać gejem (choć wątpie żeby juz w tym wieku
> był świadomy własnej seksualnosci) to... no własnie - co? coś na tyle złego,
> ze trzeba wpadać w panike?
-----------------
Teoretycznie nie należałoby wpadać w panikę, tylko spójrz na to od strony
przeciętnego rodzica. Wyobraź sobie, że Twoje własne dziecko boryka się z
problemem tożsamości płci. Czy to jest szczęście? Przecież nie raz słyszeliśmy
w mediach opowieści o ludziach, którzy do momentu operacyjnej zmiany płci nie
potrafili zaznać spokoju ducha...Przecież sytuacja takich młodych ludzi nie
jest do pozazdroszczenia. Rodzic chce dla dziecka jak najlepiej, więc zupełnie
naturalna wydaje mi się jego obawa. Gdyby reagował zupełną obojętnością, wtedy
podejrzewałabym go o brak głębszych uczuć i nikłe zainteresowanie własnym
dzieckiem. Lękiem reaguje się na skierowanie z dzieckiem na biopsję, lęk też
wywołuje problem opisany powyżej.

[an1978]

>Proszę, uspokójcie rodziców dziecka. Są
> poważnie zaniepokojeni.
Może równie ograniczeni jak "wychowawczyni ich dziecka?

[polanka55]

an1978 napisała o rodzicach dziecka:

> > Może równie ograniczeni jak "wychowawczyni ich dziecka?
--------------------
Czy ograniczeniem jest niepokój o własne dziecko? Ograniczeniem jest
myślenie: "Wszystko wiem najlepiej, inni z natury nie mają racji. Nie słucham
nikogo." I zgodnie z takim myśleniem brak reakcji na opinie innych osób, które -
i to ważne - mają przygotowanie pedagogiczne...

Wiesz, jako matka czteroletniego dziecka mam za sobą setki przeczytanych
czasopism dotyczących pielęgnacji i wychowania, kilka poradników itp. Wśród
koleżanek z pracy jestem uważana za taką, która sporo wie. Zawsze jednak staram
sie słuchać rad innych, mających dzieci - nawet, jeżeli są słabiej wyedukowani
niż ja. Bo życie jest tutaj najlepszym doradcą, lepszym niekiedy niż
podręczniki.

Do czego zmierzam? Czy zaniepokojenie opinią wychowawczyni i mój wątek mogą być
podstawą, aby stwierdzić, że ma się do czynienia z ograniczeniem? Gdyby
wszyscy, bojąc się takiej etykietki, sięgnęli najpierw do podręczników, to
prawdopodobnie owo forum zginęłoby śmiercią naturalną... Przecież po to jest -
i po to są ludzie - aby z nimi rozmawiać, radzić się, dyskutować... Każdy ma
własne doświadczenia, dlaczego nie podzielić się nimi z innymi? Dzisiaj ktoś
uspokoi mnie, jutro ja uspokoję innego. Chyba na tym powinien polegać świat
rodziców... Tutaj nie ma pytań mądrych i głupich, ponieważ ich wartość jest
rzeczą względną, a punkt myślenia zależy od... stopnia przeżycia,
doświadczenia...

[milena_w]

że niby zrobi sobie krzywdę tymi lalkami?
aha zapewne chodzi o to że przez takie zabawy stanie się homoseksualistą?
i co z tego jeśli będzie szczęśliwy?
nie wszystkich można "wsadzić" w chore stereotypy naszego społeczeństwa

[hermoso]

To nic groźnego.Gdy byłem małym chłopcem też bawiłem się lalkami.Teraz jako
dorosły bawię się, ale żywymi.Normalny proces.

[xandi]

Jak byłam mała nienawidziłam bawić się lalkami. Uważałam je za całkowicie
zbędne, podobnie jak inne dziewczęce zabawy - np. w dom. Bawiłam się klockami,
samochodami, pociągami na torach itp. Jak dostałam wózek (taki dla lalek) to
woziłam w nim... samochody. Teraz mam 21 lat i obiektywnie patrząc jestem
całkiem normalna . Mam tylko nieco bardziej ścisły umysł niż przeciętna
kobieta. Jestem wdzięczna rodzicom że nie przestraszyli się takimi "objawami" i
nie zmuszali mnie do zabawy lalkami.

[apet1990]

Nie tak dawno temu panie równie mądre, jak opisywana pani przedszkolanka,
radziły rodzicom dzieci, które wolały pisać i rysować lewą ręką, żeby dziecku
konsekwentnie przekładać pióro czy ołówek z lewej (tej "nienormalnej") łapki do
prawej (tej "normalnej"). Pożytek z tego, jak się okazało, żaden, bo to
wrodzona preferencja, a nawet pewna szkoda, bo dziecko było zmuszane do
działania wbrew naturalnemu odruchowi.
Podobnie ma się sprawa z homoseksualizmem. Zgoda, pewne dysfunkcje w domu
rodzinnym (np. nienaturalnie silna więź z matką, osłabienie pozycji ojca w
rodzinie) mogą warunkować w późniejszym życiu preferowanie partnerów
seksualnych własnej płci, ale - na Boga!!! - nie zabawa lalkami (chłopcy) czy
wozem strażackim na baterię (dziewczynki). Zresztą w większości przypadków
ta "nienormalność" uwarunkowana została dużo wcześniej (przed narodzinami
dziecka), a nie w okresie przedszkolnych zabaw. Pani przedszkolanka zatrzymała
się w rozwoju na etapie pedagogiki i psychologii sprzed ćwierć wieku, skoro
pozwala sobie wszczynać alarm z takiego powodu. Nie zastanawiałabym się nad
zmianą przedszkola, tylko już bym je zmieniła. Swoją drogą w księgarniach jest
parę książek traktujących o wychowaniu dzieci w sposób rozsądny i nie
archaiczny - może, mając dziecko, warto by po nie sięgnąć, zamiast histerycznie
reagować na uwagi niedouczonej pani z przedszkola.

[niebieskooki2]

Ja uważam że ta pani wychowawczyni w przedszkolu to powinna raczej zmienić
zawód............Ja lalka mi się bawiłem długo no może nawet do 8 roku życia i
lubię czesać teraz moją dziewczyne bawić się jej włosami oraz nakładac makijaz
to świetna zabawa !

[theladyofthehousespeaking]

Myślę, że ta przedszkolanka powinna poszukać innej pracy ( np. zmywanie garów
albo zamiatanie ulic ).

Dla mnie niepokojące są takie "przedszkolanki" które wytykają palcem młodego
człowieka już na początku jego życia i naznaczają go piętnem "odmieńca". Co to
ma wspólnego z pedagogiką ??? Taka postawa gwałci godność tego młodego
człowieka. Przecież niczego złego nie robi, więc po co z jego zabaw
robić "problem" i - nie daj Bóg - na siłę go zmieniać, "uszczęśliwiać"...

Myślenie tej "przedszkolanki" jest chore...

[iwa7]

Ten tekst to chyba prowokacja, taki przedwczesny prima aprilis ?
A na poważnie to, pani wychowawczyni wszystko kojarzy się z d... i jest to jej
problem.
Zastanawia mnie co powiedziałaby rodzicom innego 3,5 - letniego dziecka, które
bawi się np. swoimi genitaliami ?
W tym tekście poruszono ogromną liczbę wątków, które można by rozwijać w
niekończącą się dyskusję. Najbardziej interesujący wg mnie byłby temat
"wrastania w kulturę".
W całej tej historii niepotrzebne jest zdenerwowanie rodziców, gdyż - jak znam
życie - zachowanie ich synka jest całkiem normalne. Do lalki można się
przytulić; samochód też można tulić do siebie, ale w dużo starszym wieku.
Z tej historii wynika też fakt, że dzieckiem zawsze trzeba zajmować się z uwagą...
i jeszcze...chyba trzeba się przyjrzeć również z należytą uwagą przedszkolance.
Pozdrawiam wszystkich, a szczególnie zaniepokojonych rodziców

[szoppracz1]

Jak byłam mała interesowały mnie wyłącznie misie, klocki i samochody. Pamiętam,
jak płakałam, kiedy wyprawiano mnie na spacer do parku z wózeczkiem i leżącą w
nim lalą - wyrzucałam lalkę i kładłam na jej miejsce mojego ukochanego
misiaczka. Z kolei mój towarzysz z piaskownicy uwielbiał bawić się lalkami,
szczególnie taszczyć je w wózkach. Bawił się więc moimi zabawkami. Pamiętam, że
na 4. lub 5. urodziny podarowano mi nowy piękny wózek - stary oddałam więc temu
koledze, a on płakał, ponieważ bardzo chciał otrzymać ten nowy. Gwarantuje Ci,
że oboje pozostaliśmy przy zdrowych zmysłach. Nie należy doszukiwać się
problemu tam, gdzie go nie ma.

[kocia_noga]

Znam osobiście dwie takie osoby - jedna to mój syn .Bawił się lalkami , miał
jedną swoją ulubioną , czasem pękaliśmy ze śmiechu słysząc jego rozmowy z
lalką - w pewnym okresie lalka przestała go interesować , za to interesuje się
ludźmi , ma zdolności towarzyskie ; drugi - to znajomy chłopiec - bawił się
lalkami z dziewczynkami . Też wyrósł na zwyczajnego faceta .I jedna uwaga - syn
chodził do bardzo dobrego przedszkola , a gdyby mi wychowawczyni coś takiego
powiedziała o nim - przepisałabym go do innego .

[aamica]

Raczej nie groźne Ja jak byłam mała bawiłam sie samochodami i ...nie
zostałam mechanikiem ani kierowcą. Nawet nie za bardzo lubię prowadzić.

[amb25]

Mój mąż jako dziecko też bawił się lalkami. Teraz jest infromatykiem, a kontakt
z dziećmi - także obcymi, bez względu na wiek - ma znakomity.
Mój Dzidziuś - 2 lata, uwielbia wozic wózkiem misie, przykrywa je, karmi. Jesli
idziemy gdzieś a jest tam wózek, lalki i np. butelka do karmienia to na pewno
będzie bawil się właśnie tym. W domu uwielbia bawić się samochodami, robotami,
klockami - typowo "męskimi" zabawkami.
Za to od pewnego czasu mówi o sobie, że jest "dziewcynka". Mówi
np. "dziewcynka da buzi mamusi", dziewcynka, to.. dziewcynka tamto. Owija się
ręczikiem, twierdząc, że ubiera spódniczkę. On jest "dziewcynka, ale nie
córecka mamusi tylko dziewcynka synek mamusi". Chyba nie kojarzy różnicy
bo "tatuś tez jest dziewcynka". Ludzie w pisakownicy dziwnie na niego patrzą.
Kiedy zapytałam go czemu mówi, że jest dziewczynką odpowiedział "bo się bawi".
Więc chyba nie ma się czym przejmować. Mam nadzieję, że mu przejdzie. miałyście
coś podobnego?

[jakubek]

Boże co za kretynki pracuja w przedszkolach!

[rycerzowa]

Dyskusja jest dobrą lekcją dla wychowawczyń i kandydatek na wychowawczynie: po
co się wychylać?

Czy autorce listu chodziło o tanie pocieszenie i uspokojenie , czy o prawdę?
Prawda jest taka, że 99,99% chłopców, zachowujących się - z różnych powodów
- tak, jak ten opisany w liście, wyrasta na normalnych facetów, nie mających
problemów z identyfikacją płci.
Ale pozostaje ten jeden promil.
I rodzice nie powinni tego zlekceważyć.
Gdy czytamy reportaże o transseksualistach, zawsze jest o tym, że ich problemy
zaczęły się już w dzieciństwie.
Lepiej porozmawiać o tym z psychologiem, niż zostawić swoje dziecko bez
pomocy. Albo się niepotrzebnie denerwować.

[polanka55]

rycerzowa napisała:

> Czy autorce listu chodziło o tanie pocieszenie i uspokojenie , czy o prawdę?
----------------
Hmmm... tanie pocieszenie... Chyba nie znam matki, która nie potrzebowałaby
pocieszenia w kwestii problemów z własnym dzieckiem.
Owszem, dobrze jest usłyszeć, że lalka nie wróży kłopotów w przyszłości -
jednak każdy rozsądny człowiek wie, że istnieją wyjątki od zasady i ten jeden
promil nie jest tutaj nagłym, niemiłym zaskoczeniem. Dlaczego? Zanim
zainicjowałam wątek, za rodzicami dziecka była już rozmowa z psychologiem,
który uspokoił stwierdzając, że jednak nie da się niczego wykluczyć...

To nie o tanie pocieszenie chodzi, lecz o szukanie podobnych sytuacji, które
wskazywałyby, że inni mieli identyczne doświadczenia - a teraz są w stanie w
taki zwykły, ludzki i ciepły sposób je przekazać. Tylko tyle...

[rycerzowa]

OK. To bardzo ważna informacja, że była już rozmowa z psychologiem.
Zatem naprawdę nie ma się czym denerwować, bo psycholog z pewnością ocenił
ogólne zachowanie dziecka. Nie w samych lalkach wszak problem.

A że " nie da sie wykluczyć"?
Niczego nie można wykluczyć w odniesieniu do jakiegokolwiek dziecka.
Nie wiemy, co wyrośnie z naszych pociech. Pozostaje nam kochać je, wychowywać
jak najlepiej i miec nadzieję, że wszystko bedzie dobrze.

Zabrałam głos, gdyż uważam, że w poważnych sprawach należy przede wszystkim
poradzić się osoby fachowej. Mam juz na tyle doświadczenia życiowego.
Na przykład wysoka goraczka mojego małego dziecka w opinii babć, cioć i
sąsiadek miała być "normalną" sprawą, ich dzieci "tez tak miały" i wyszły z
tego. Ale córka sąsiadki, studentka AM, zwróciła mi uwage, że to może być
zapalenie opon, zatem lepiej nie czekac do rana , tylko zawieźć małego do
szpitala.
Miała racje.

Od tego czasu, jeśli ktokolwiek pyta mnie mnie o radę, mówię co wiem, staram
się uspokoić, ale zawsze odsyłam do lekarza.

W rzeczonej sprawie, jeśli rodzice ciągle są niespokojni, zrozumiałe jest,że
pytają o podobne przypadki.
Ze swej strony mogę też napisać, że mój kuzyn nie lubił zabaw ze starszym
bratem i innymi chłopcami, gdyż dokuczali mu i poniżali go. Wolał towarzystwo
opiekuńczej siostry, więc też jej zabawki.
Nie miał zainteresowań technicznych - nie każdy chłopiec je ma.
Wyrósł na normalnego faceta, pracuje jako urzędnik, ma rodzinę.

A wychowawczynie w przedszkolach niech się przyglądają naszym dzieciom i
informują nas o wszystkim, co je niepokoi.
Z pewnością psycholog przekazał trochę dobrych rad i pod jej adresem.
Pozdrawiam.

[tunieczka]

Jakiś czas temu też w tym miejscu pytałam o lalkę i chłopca.
To zupełnie normalne zachowanie dziecka. Dzieci bawią się lalkami. Nie wiem
czemu nikt nie czepia się dziewczynek, które bawią się niby chłopięcymi
zabawkami? To my dorośli powielamy głupie stereotypy. Ja stoczyłam prawdziwą
walkę z mężem i teściem, którzy odmawiali prawa do zabawy lalunią Wojtkowi.
Kurcze, życie się zmieniło, nie chowamy synków na wojnę, oni mają być
partnerami, troskliwymi tatusiami i opiekunami. Dajmy spokój takim podziałom.

[tunieczka]

acha i jeszcze jedno. Mój synek też czasem jest dziewczynką...najbardziej wtedy
gdy jest z nim teść(przeciwnik lalek). Innym razem jest pieskiem, albo
strażakiem. Myślę, że to normalna faza rozwoju

[rycerzowa]

Wiesz, w tym co piszesz chyba jest coś "na rzeczy". Przecież dzieci zawsze
naśladują dorosłych, w ten sposób uczą się zachowań odpowiednich dla swej płci.
Kiedyś mężczyźni gotowali sie do wojny, zatem mali chłopcy od najmłodszych lat
machali drewnianymi szablami.
Teraz tata na równi z mama zajmuje się dzieckiem, zatem synek też bawi się
lalką, przygotowując się do przyszłej roli jako ojca.