Mała terrorystka dla mamy

[gaja73]

Czasem myślę, że oszaleję. Mam drugie dziecko. Też córkę. Wiadomo, dzieci się
nie powtarzają. Zwykle są zupełnie inne. Pierwsza córka (9 lat) - dziecko
zawsze grzeczne, ułożone, nigdy nie sprawiało kłopotów. Za to druga córka, co
prawda - tylko 10 mies., ale jest okropna! Okropna dla mnie, jej mamy !
Czasem mam wrażenie, że rośnie z niej mała terrorystka. Nie posiedzi chwilę
sama. Zawsze szuka mojego towarzystwa. Stale płacze i patrzy mi w oczy. Jeśli
tylko zniknę za drzwiami a ktoś inny się nią zajmuje (np. karmi), potrafi
przez cały czas patrzyć na drzwi, czy idę a gdy tylko się pojawię płacze i
wyciąga ręce. Wszystko dobrze - ktoś powie, czuje się bezpiecznie w twoim
towarzystwie. Ale to można zwariować ! Popaść w depresję. Nie mogę zostawić
jej nawet na chwilę ! A co dopiero się dzieje, gdy jest chora ! Koszmar ! Tak
właśnie się dzieje teraz (mała ma infekcję moczową). Nie sypiam. W dzień nie
mogę odejść od dziecka a najgorsze jest to, że nie ma mi kto pomóc.
Czy ktoś tak miał ?

[jola_ep]

Ja miałam tak ze starszym dzieckiem. Przylepa totalna. Ratował mnie płotek w
drzwiach kuchni (wyjście na pokój dzienny). Córa tolerowała, jak siedziałam tam
w odległości 1,5 metra od niej, a ona wtedy stała przy płotku ) Taka większa
odmiana kojca, tylko ja w nim siedziałam Długo tam nie mogłam przebywać, ale
bardzo potrzebowałam choć chwilki dla siebie, bez małej przyklejki
Teraz córa ma 10 lat. Chodzi na dyskoteki, tańczy z chłopakami, jest odważna,
samodzielna, śmiała i rozbrykana. I tylko czasem od biedy raczy się do mamy
przytulić ))

Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli tylko zapewniłam jej maksimum siebie (w
tym także fizycznej obecności i przytulania), to po okresach przyklejkowych sama
zaczynała wyruszać na podbój świata Zupełnie, jakby wcześniej ładowała
akumulatory.

Może więc też zrób sobie kojec?
A śpicie też razem? Bo moje małe musiało i jeszcze dodatkowo co godzinę
sprawdzała (poprzez ssanie piersi), czy aby mama nie zniknęła )

Pozdrawiam
Jola

[kropkapl]

Witam. Ja własnie w tym samym temacie .. Piszesz że ma 10 lat i "przeszło" jej, ale mniej więcej kiedy przechodzi? Moja 5- letnia córka ma to dalej(. Co prawda nie śpi już ze mną, ale zasypia i to codziennie. Nikt inny nie może mnie zastąpić w czesaniu, sznurowaniu butów, pomaganiu w kilku innych rzeczach, no i oczywiście w zasypianiu. Kiedy jeszcze sypiała ze mną, (a trwało to dopóki nie skończyła 4 lat!!!) to w nocy sprawdzała, czy to na pewno ja - po długości włosów. Jeśli były za krótkie to był zaraz płacz.
Bardzo rzadko pójdzie z kimś na spacer, tzn z babcią, albo z ciocią, choć jest taka możliwość. Dodam, że mam jeszcze młodsze bliźniaczki i z nimi nie ma takiego problemu. Zasypiają same, chodzą z babcią na spacery itp. A starsza córa nawet gdy one wychodzą na spacer - ona zostaje ze mną w domu. Dopiero niedawno skończyłam studia, często musiałam je odprowadzać do mojej mamy, ale Weronika musiała zostać ze mną. Cichutko siadała ze swoimi zabawkami i bawila się kiedy ja coś pisałam lub się uczyłam. Martwi mnie to i przyznam że chwilami męczy, ale mam nadzieję że jej to przejdzie. Od września pójdzie do przedszkola i pocieszam się, że wtedy to sie zmieni.
Pozdrawiam.

Ewa

[jola_ep]

> Witam. Ja własnie w tym samym temacie .. Piszesz że ma 10 lat i "przeszło" jej,
> ale mniej więcej kiedy przechodzi?

Czasem bywa lepiej, czasem gorzej. Trudno jest jednoznacznie określić ten wiek.
To taki stopniowy proces, z zaostrzeniem w pewnych latach (np. 8 lat).

> Moja 5- letnia córka ma to dalej(. Co pra
> wda nie śpi już ze mną, ale zasypia i to codziennie.

Mniej więcej w tym wieku (jakieś 5,5 l) "nauczyłam" ją samodzielnego usypiania.
Ale robiłam to po kroku i powoli. Najpierw normalnie przytulałam, a jak już
ziewała i prawie spała, to wstawałam i u niej w pokoju czytałam, krzyżykowałam
albo robiłam coś innego. Jak po 5 minutach nie zasnęła, to znowu przytulałam
itd. Z czasem mogłam już wyjść z pokoju (najpierw aby pomieszać zupę ). Ale u
nas dodatkowo moje dziecko miało bujną wyobraźnię i w pustym pokoju widziała
duchy i potwory. Dużo lepiej spała, odkąd umieściłam jej w pokoju młodszego
brata. A jak zaczęła z nim spać w jednym łóżku, to już było całkiem dobrze Po
pewnym czasie stwierdziła, że jest za ciasno i zaczęła sama spać. Do dziś lubi
sobie "wymościć gniazdo" przed snem - ma przytulny dół piętrowego łóżka.

> Bardzo rzadko pójdzie z kimś na spacer, tzn z babcią, albo z ciocią, choć jest
> taka możliwość.

Córa miała 5,5 lat, jak pierwszy raz wolała zostać z babcią, niż wracać do domu
(musiałam usypiać młodszego). Przy czym wyglądało to tak, że jak ja wsiadłam do
samochodu, to zalała się łzami, że musi jechać ze mną (odwoził mnie teść). Po
dojechaniu na miejsce, nie wysiadając z samochodu, z uśmiechem na twarzy
stwierdziła, że ona teraz pojedzie z powrotem do babci Odtąd było caraz
lepiej - tzn. chętnie mnie opuszczała, ale wara abym to ja ją opuściła

Co roku spędzamy wakacje u mojej mamy na wsi. I co roku muszę wrócić do domu na
parę dni (400 km w jedną stronę). Ona zawsze musiała jechać ze mną. Aż tu nagle,
w wieku 7 lat, oświadczyła, że mam jechać sama. Ona zostanie z babcią, będzie
płakać, ale ja mam jechać i już ))

> Dodam, że mam jeszcze młodsze bliźniaczki i z nimi nie ma takie
> go problemu. Zasypiają same, chodzą z babcią na spacery itp.

A ja mam równie bezproblemowego synka

Pozdrawiam
Jola

Co to znaczy?

[sen.dzia.li]

> Ale robiłam to po kroku i powoli. Najpierw normalnie przytulałam, a jak już
> ziewała i prawie spała, wstawałam i u niej w pokoju czytałam, krzyżykowałam
> albo robiłam coś innego. Jak po 5 minutach nie zasnęła, to znowu przytulałam


Nie rozumiem tego słowa. Jak wygląda kobieta, która krzyżykuje?

Czym jest krzyżykowanie?

Czy to jest jakas ceremonia religijna czy może czynność związana z naprawianiem
ubrań? Czy może zupełnie coś innego?

Proszę o wyjaśnienie.

nick kertiz

[jola_ep]

> Czym jest krzyżykowanie?

To takie hobby. Skrócona nazwa wyszywania haftem krzyżykowym. Fascynują mnie
głównie obrazy. Ale to nieistotne. Ważne jest, że moje dzieci wiedzą, że mama
_musi_ sobie czasem pokrzyżykować (bardzo odpręża) i akceputją to, pewnie
dlatego, że przy okazji można sobie spokojnie pogadać, a nawet się poprzytulać

Pozdrawiam
Jola

No, nie wiedziałem. Dzięki. / nt

[nick.kertiz]

[kropkapl]

Dziękuję za odp. Nie było mnie kilka dni na forum bo dziewczyny maja zapalenie ucha i mamy totalne zamieszanie w domu. Ale pomału przechodzi..
Co do tematu własciwego, to tak sobie mysle że własciwie mi było wygodniej i szybciej połozyć się z nią i zaraz spała, a ja mogłam zrobic to wszystko czego nie zdążyłam w ciągu dnia. Teraz bede próbowac usypiać córkę tak jak piszesz, może jakoś powoli sie nauczy, mam taka nadzieję.
Ja również "krzyżykuje", chociaż przy moich ruchliwych bliźniaczkach zbyt długo nie da się posiedzieć na jednym miejscu ) Zwykle "pomagają" mi z nitkami, czyli kończy się pomieszaniem i poplątaniem.
Pozdrawiam.
Ewa

[jola_ep]

> Co do tematu własciwego, to tak sobie mysle że własciwie mi było wygodniej i sz
> ybciej połozyć się z nią i zaraz spała, a ja mogłam zrobic to wszystko czego ni
> e zdążyłam w ciągu dnia.

Więc w czym problem? Usypiaj, jak Ci wygodniej Mnie córeczka usypiała i potem
nic nie mogłam zrobić Nawet jak już siedziałam w drugim końcu pokoju i nagle
ogarniała mnie niepohamowana senność, to wiedziałam, że właśnie moje dziecko
zasnęło

> Teraz bede próbowac usypiać córkę tak jak piszesz

Próbuj, ale nic na siłę

Pozdrawiam
Jola

[kropkapl]

Dziękuję za odp. Nie było mnie kilka dni na forum bo dziewczyny maja zapalenie ucha i mamy totalne zamieszanie w domu. Ale pomału przechodzi..
Co do tematu własciwego, to tak sobie mysle że własciwie mi było wygodniej i szybciej połozyć się z nią i zaraz spała, a ja mogłam zrobic to wszystko czego nie zdążyłam w ciągu dnia. Teraz bede próbowac usypiać córkę tak jak piszesz, może jakoś powoli sie nauczy, mam taka nadzieję.
Ja również "krzyżykuje", chociaż przy moich ruchliwych bliźniaczkach zbyt długo nie da się posiedzieć na jednym miejscu ) Zwykle "pomagają" mi z nitkami, czyli kończy się pomieszaniem i poplątaniem.
Pozdrawiam.
Ewa

[kropkapl]

O przepraszam, nie wiem jak to zrobiłam. )

[lolinka2]

Czasami przechodzi jak dziecko ma 15 (mówię o sobie), przestaje z mamą w końcu spać a w ogóle stwierdza, to ja poproszę o internat, za ciasno mi z Wami w domu (i tak przegina raz w jedną raz w drugą stronę).
U nas Talka miała przylepiany okres w wieku od 4 miesięcy do 8 tak mniej -więcej, a potem można było sobie znikać iść do inego pokoju np albo nawet do toalety!!
Tyle ze z nią musiał być ktokolwiek, niekoniecznie ja czy mąż, ale towarzystwo ogólnie pojęte- byle w całości jej oddane i wierne.
W tej chwili jest maksymalnie towarzyska, uwielbia ludzi w róznym wieku (chociaż, moze raczej starsze dzieciaki od siebie, chociaż z rok w górę) i widać, ze społecznie jest rozwinięta mocno w przód. Reszta w normie, natomiast te umiejętności społeczne powodują czasem pewne zamieszanie, bo ciężko jest osobom postronnym ustalić ile ona tak naprawdę ma lat. I padają teksty w stylu: o, jak chudziutka pięciolatka, pewnie mało je...
A młoda owszem gruba nie jest ale ma 3 a nie 5 lat... i je niczym kombajn )

[maku7]

moja córeczka (dziś 2,2 lata) przykleiła się do mnie zaraz po porodzie, nie można jej było oderwać żeby zrobić podstawowe badania, ze ściskającym się sercem patrzyłam jak zabiera ją (delikatnie) położna, całą we łzach z małymi paluszkami odlepianymi pojedynczo od mojej skóry.
potem było nieustanne karmienie, po kilka godzin bez przerwy, odstawienie jej groziło nieutulonym płaczem. mama była niezastąpiona nawet butelką z ciepłym mlekiem (podczas egzaminów) i 3 miesięczna istota dała wtedy niezły wycisk tacie, nie przyjmując pokarmu przez ok 5 godzin. bardzo krótko spała, kilka razy w ciągu dnia po 20 min. przez ponad pół roku, a po obudzeniu od razu do mnie. byłam wyczerpana. nie chciała smoczka ani butelki.
do dziś nie przesypia nocy, śpi w łóżeczku obok naszego łóżka i jak się w nocy obudzi to albo do mnie przychodzi albo wystarczy żebym ją potrzymała za rączkę, ale tylko ja, tata jest ok ale trzymać za rączkę i usypiać nie może
nie muszę chyba dodawać, że prawie zawsze towarzyszy mi w toalecie i niemal przy każdej czynności.
jednak zauważam że od skończenia 2 lat powoli i umiarkowanie zadowala się innym towarzystwem ale też tylko wybranym. jest nieufna, chociaż bardzo wesoła i energiczna.
lubię rozwiązywać krzyżówki, i mała bardzo często mi w tym niestety "pomaga"

[citola]

Dziewczyno, czytam o Twojej córce, jak o moim Mieszku (22 miesiące). Teraz już
jest trochę lepiej, ale to prawdziwy TERRORYSTA. Nic na to raczej nie
poradzisz, u mnie było to chyba spowodowane długim karmieniem piersią (14
mscy). Młody jest tak do mnie przywiązany, że do tej pory towarzyszy mi w
wizycie w toalecie.
Od kilku dni pracuję, powoli sytuacja zmienia się znowu na gorsze. Nie ma mnie
w domu 10 godzin dziennie, a Mieszko mimo fantastycznej opieki, nie pozwala mi
rano wyjść do pracy, a jak wracam nie odstępuje mnie na krok!
Nie jesteś sama, takich dzieci jest dużo. POWODZENIA

[gaja73]

Jeszcze dodam, że przylepa to jedno a po drugie złośnica. Zdarza się, że
wrzeszczy w niebogłosy (a głos od urodzenia ma wyjątkowo donośny), albo rzuca
się, bo ... np. nie chciałam jej wziąść na ręce albo ... nie wiadomo z jakiego
powodu.
Chcielibyśmy pojechać na wakacje (20 godz. jazdy). Ludzie z tak małymi dziećmi
(przypomnę - 10 mies.) - jeżdżą. Nawet tak daleko. Ale nie wiem, czy to jest
dobry pomysł.