rodzice+dziecko+decyzje

[allika]

Witam,
mam do Was pytanie Drogie Mamy, bo już nie wiem czy jestem z tym problemem
osamotniona. Czy często zdaża Wam się, że macie z ojcem dziecka różne poglądy
na różne tematy dotyczące wychowania dziecka? Czy łatwo dochodzicie z nim do
porozumienia? Moje małżeństwo zaczyna coraz bardziej się walić. W każdej, ale
to w każdej kwestii dotyczącej dziecka mamy skrajne poglądy. Mój mąż mocno
broni swoich i jest nieustępliwy a mnie wydaje się, że to co on uważa za
słuszne nie jest dobre dla dziecka. I tak jest właściwie cały czas. I zamiast
cieszyć się dzieckiem, zapewnić mu spokojną atmosferę w domu my urządzamy
awantury......

[bojana]

U mnie tak generalnie BYŁO....
W wielu kwestiach różniliśmy sie zasadniczo jeżeli chodzi o wychowanie dziecka.
Tata mojego synka nie przeczytał żadnej z polecanych i podsuwanych pod nos
książek dotyczących wychowania dziecka. Postawił na instynktowne wychowanie,
czyli, w mojej ocenie, nieświadome powielanie patologii z domu rodzinnego.
Zawierają się one z grubsza w jednym swierdzeniu mojej, zarówno niedoszłej jaki
eks teściowej, skierowanemu do mojego 6 tygodniowego syna (kiedy to miała się
nim zająć na czas spożywania przeze mnie posiłku i pozwoliła żeby płakał w
foteliku) - "musi się nauczyć, że życie jest twarde"...
No i jak widać z początku mojego postu, sprawa skończyła się, ale tak jest
lepiej dla mnie i dla synka.
Odżyły bolesne wspomnienia
Jakbyś miała ochotę to zapraszam na priv.
Pozdrawiam

[allika]

Dzieki, napiszę.
Pozdrawiam

[martheatre]

My zmężem pochodzimy z upełnie innych domów, mamy czasem skrajne opinie na temat
wychowywania naszego upartego czterolatka, ale ROZMAWIAMY. Całymi godzinami w
nocy analizujemy nasze zachowanie, naszego synka. Docieramy się, poznanjemy i
próbujemy wypracować wspólną "strategię". Nigdy jednak nie pozwalamy, by nasz
syn był świadkiem naszej wymiany poglądów na jego temat, jego wychowania.

[bea7771]

Pozdrawiam ! To niwątpliwie trudna sytuacja... Trudno jest dać komuś taką radę,
która sprawdziłaby się w 100%. Każdy z nas jest inny i ma inne poglądy. My z
mężem też inaczej patrzymy na pewne sprawy, jednak nie rozmawiamy o nich przy
dzieciach. Mamy trójkę 12 lat, 10 lat i 2,5 roku. Miałam to szczęście, że
trafiłam na wspaniałego faceta; można śmiało o nim powiedzieć, że jest
człowiekiem dialogu. Jeśli rozmowa to tylko na spokojnie i w cztery oczy. Nie
wiem ile lat jesteście, ale staż także odgrywa dużą rolę. Próbujcie rozmawiać,
na pewno znajdziecie jakiś kompromis. Trzymam kciuki!

[sylwia183]

u nas również bywało różnie ale dużo romawialiśmy, mam wrażenie, że z czasem
złagodnieliśmy i każde jest bardziej skłonne do kompromisów.
Często jak nieporozumienie sięgało zenitu próbowaliśmy jedno drugiemu
przedstawić np. książki, artykuły, które miały na celu przeforsowanie swoich
racji, trochę pomagało.
BŁAGAM nie kłóćcie się przy dziecku !!! A już w szczególności kiedy rozmawiacie
o nim !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[cynta]

Ludzie sa od siebie rozni i mnie sie wydaje ze nie ma sensu stresowac sie dla
osiagniecia wspolnego frontu. Prawda jest ze to zabiera troche czasu czyli stazu
malzenskiego. Mysmy rozwiazali ten problem podzialem na zagadnienia: ja pozwalam
mezowi podjac decyzje w jakiejs tam sprawie a on sie nie wtraca do moich
rozwiazan w innych. Na przyklad: moje dziewczyny przez lata chodzily na lekcje
pianina choc moj maz uwazal to za strate pieniedzy i czasu. Ja nie lubie jak
dzieci jedza w McDonaldzie, wiec dzieci namawiaja meza na kupno frytek czy
kurczakow. Pomimo podejscia meza do lekcji piana wozil je na nie jak taka byla
potrzeba i nie zwalczal, ja nie krzycze o frytki. Takie sytuacje stwarzaja
sytuacje czasowej wylacznosci czy specjalnego ukladu z danym rodzicem na dany
okres czasu, i jezeli jest w tym rownowaga to nic w tym zlego nie ma (w/g mnie
:o) Nie powinno sie oczywiscie klocic przy dzieciach ale dzieci, zwlaszcza
wieksze powinny sie nauczyc wlasnie od rodzicow ze dorosli ze soba rozmawiaja,
czasem podniesionym glosem, ze zartuja, smieja sie i dyskutuja o polityce. To
tez jest czesc wychowania.

[mamadominika3]

Skąd ja to znam... Pochodzę z kochającej się, czułej rodziny, która zawsze
umiała rozmawieć o uczuciach, a mój mąż jest efektem "zimnego chowu" swoich
rodziców, i tak też chce wychować naszego synka. Kłócimy się często, ale ja
raczej stawiam na swoim, bo to ja częściej jestem z dzieckiem. Tylko zauważyłam
niepokojącą rzecz - zaczynam "straszyć" młodego tatusiem, jak nie mogę sobie z
nim sama poradzić ("przyjdzie tatuś i na ciebie nakrzyczy") - to chyba
niedobrze, nie?

[elik12]

"Tylko zauważyłam
>
> niepokojącą rzecz - zaczynam "straszyć" młodego tatusiem, jak nie mogę sobie
z
> nim sama poradzić ("przyjdzie tatuś i na ciebie nakrzyczy") - to chyba
> niedobrze, nie?"

zdecydowanie niedobrze jest straszyc dzieci innymi ludzmi a juz zwlaszcza
tatusiem. Rodzice powinni sie dziecku kojarzyc ze wsparciem a nie z lekiem

[ibulka]

U nas niestety wspólne podejmowanie decyzji na temat dzieci nigdy nie było
sielanką... Kiedy byłam w ciąży z bliźniakami, moje małżeństwo omal nie
rozpadło się, ponieważ najpierw poróżniły nas... imiona dla dzieci, a później
wszystko potoczyło się bardzo szybko...
Teraz mąż wręcz nie pozwala mi ingerować w to, w jakich ciuszkach chodzi nasza
najstarsza córeczka - Julka (2,4 roku). Nigdy nie możemy od razu dojść do
porozumienia... (

[tato35]

> I tak jest właściwie cały czas. I zamiast
> cieszyć się dzieckiem, zapewnić mu spokojną
> atmosferę w domu my urządzamy awantury......

Hmmm... Nam też się czasami to zdarza, ale
generalnie staramy się rozmawiać o Jego (4,5l)
wychowaniu, gdy nie może nas słyszeć. Nie
zawsze się to oczywiście udaje. Nie chciałbym
tu się mądrzyć, ale gdybym mógł coś polecić
to mam 2 propozycje:

www.spotkaniamalzenskie.pl (byłem - polecam gorąco!)


www.klubkrasnoludka.pl/ktr.html (będę - postaram się opowiedzieć)


Pozdrawiam,

- jerry

[focus18]

jak czytałem twoje posty to od razu domysłałem się że jestes bijący katolik.
Czyli to prawda że szkoda że nie ma 11 przykazania nie wolno bic dzieci bo
wtedy tacy ludzie jak ty nie musieliby mysleć tylko umiec czytac co jest chyba
w zasiegu twoich mozliwosci intelektualnych.
Ktos kto bije dzieci nie zasługuje na okreslenie Tata.

[tato35]

Witam!

> jak czytałem twoje posty to od razu
> domysłałem się że jestes bijący katolik.

Brawo, Holmes! Jak na to wpadłeś? ))
No i właściwie nie musisz już używać żadnych
argumentów, skoro dowaliłeś mi z najgrubszej
rury. Nie ma co, zdemaskowałeś mnie
bezlitośnie. Teraz to już leżę i kwiczę.

> w zasiegu twoich mozliwosci intelektualnych.

Całe jednak szczęście, że są na tym padole
tacy myśliciele jak Ty.

> Ktos kto bije dzieci nie
> zasługuje na okreslenie Tata.

Ho, ho!

Pozdrawiam,

- Tato35