bunt 2 latka- kiedy koniec???!!!

[madal1]

Moja 2,5 letnia córka z grzecznej słodkiej dziewczynki stała sie tak
niegrzeczna, że mam jej chwilowo dosyć! Wszystko jest na NIE: nie chce jeść
(dotychczas nie było z tym ŻADNYCH PROBLEMÓW), nie chce sie ubierać, czesać,
myć. Wszędzie się popisuje i robi nam wszytki na złość.
Wiem ze to bunt 2-latka, ale nie wiem jak to wytrzymać i kiedy to sie skończy!
Jestem teraz w 4-tym miesiącu ciąży, a jak tu sie nie denerwować. Wolę być w
pracy 10 godzin niż spędzić z nią dzień. Najgorsze sa soboty gdy jesteśmy
same w domu. Mam strasznego doła.... Pomóżcie.......

[bri]

Myślę, że za jakieś 20 lat zacznie jej powli przechodzić

[mag2004]

witaj, tez mam dwulatka i konca buntu nie widac z tym, ze u nas to tak
jakos etapami, czasami bardziej, czasami mniej... ale generalnie nie jest
wesolo...ja za kilka dni rodze drugiego malca a wtedy nie wiem jak to bedzie:
( kongo !!!

[mamiza]

u mnie podobnie, młody ma 2 latka i 4 miesiące, też jest wszystko na nie,
często jest marudny, zawsze np. uwielbiał się kąpać, a wczoraj za żadne skarby
nie chciał wejść do wanny, a już o umyciu głowy nie było mowy, no i ten nocnik,
nie wiem jak go nauczyć, wszystko rozumie, a z tym nie dajemy rady, już nawet
się zastanawiałam czy nie jest chory, że tak marudzi, jeszcze jedno, zawsze jak
ja wychodziłam do pracy to spał do 9.00, a od 2 tygodni, budzi się o 6 razem ze
mną i nie chce mnie wypuścić z domu, moi teściowie, którzy się nim zajmują są
przez to bardziej zmęczeni, bo już od rana wojuje, kurcze, ciężki ten bunt
dwulatka

[mamakini1]

Moja córcia też ma 2latka i 4 mies. Ogólnie jest grzeczna, ale czasami mam
dosyć. Marudzi, popłakuje, kwęczy o byle co. Też myślałam, ze jest chora. Z
kąpaniem kiedyś było tak samo. Wsadziliśmy do wanny, a tu ryk nie z tej ziemi, a
kapać się uwielbia. Wyciągnęłam, ubrałam i wszystko ok. Czasem się na coś uprze
i nie ma przeproś. Ale zauważyłam, że jak się na jej kaprysy nie zwróci uwagi to
zapomina i jest ok. Za dwa dni wszystko wraca do normy. Uwielbiam natomiast jak
wtedy do akcji wkracza teściowa i potrafi upierdliwie kilkadziesiąt razy mówić:
no powiedz dzień dobry, czekam, nie pójdę jak nie powiesz i porównuje do
jakiegoś dziecka, które wołami ciągnięte nie zrobi tego o co się go prosi. Wtedy
mam ochotę sama się zamienić w taką dwulatkę i robić na złość. Haha, może ma to
po mamusi. Z sikaniem też mam problem. Niby mówi, ze robi ale już po fakcie i
nie mogę ją namówić na nocnik ani na sedes. Ale jestem cierpliwa, bo widzę, że
cierpliwością i wyrozumiałością można wiele zwojować. Pozdrawiam gorąco
wszystkie mamy zbuntowanych dwulatków.

[madal1]

Dzięki za słowa pocieszenia. Już myslałam, ze popełniłam jakiś błąd wychowawczy
i nazwałam go " bunt dwulatka" ale z tego co piszecie wynika takie problem
rzeczywiscie istnieje i nic tylko zacisnąć zęby..... jeszcze jakieś 18 lat...
Pozdrawiam wszystkie mamy zbuntowanych dwulatków .

[a.bc]

A próbowałyście odwracasc uwagę, jak czegos nie chce to np zacząć pokazywac
gumową kaczkę albo robic miny do lustra, czasami pokazanie dzieciakowi jego
rozbeczanego buziaka w lusterku może byc pomocne

[sanpja]

O a mój mały znowu nauczył się robić do nocnika i tu mam problem z dziadkami.
Im jest wygodniej z pampersem i pomimo, że mały łapie się za siuraka i
mówi "be" to oni udają, że nie słyszą. W domu mały chodzi bez pampersa, zawsze
woła nawet w nocy się budzi.
Jedyny problem jest w tym że mam trzy nocniki i za każdym razem on chce robic
do innego.
Ale nie martwcie się dziewczyny, przyjdzie lato i wasze córeczki szybko załapią
sikanie do nocnika. Po prostu zciągnięcie im pampersa i zauważą że coś leci po
nogach. Puściłam małego po domu bez pampersa i chodziłam za nim prawie krok w
krok z nocnikiem, gdy mały zaczął sikać szybko podstawiłam nocnik a on na
stojąco nasikał do tego nocnika. My z mężem zaczęliśmy mu bić brawo a pozytywka
zaczęła w grać. Od tego czasu mały nie bardzo chce sikać do pampersa - no chyba
że jest u teściów.
Córce natomiast sadzałam misie na nocnik, lalki i w końcu ona też chciała
usiąć. Więc zdjęłam jej majteczki i posadziłam. Siedziała chwilę aż niechcący
się wysikała i też od razu załapała.
Nie martwcie się na każde dziecko przyjdzie jego czas nocnika.

[sanpja]

Mogę Ci tylko współczuć i opowiedzieć jak sprawę na "Nie" załatwiłam ze swoimi
dziećmi.
Jak córka np. mówiła że "nie" włoży tej sukienki to przy wyciągnięciu z szafy
następnym razem mówiłam " o tej sukienki ci dzisiaj nie dam" i ona od razu
wołała "ale ja chcę właśnie tą sukienkę". Dokładnie to samo miałam z synkiem
który bunt przechodził jakieś 3 m-ce temu. Jak mówiłam masz załóż czapkę a on
mówił "nie" to brałam nastpną i mówiłam " o nie ty nie dostaniesz czapki" i
mały natychmiast podbiegał i kazał sobie włożyć na głowę czapke. I tak
dokładnie było ze wszystkim, zamiast mówić, chodź synku zjemy obiadek ja
mówiłam " o nie niunio dzisiaj nie będzie jadł zupki" - efekt był
natychmiastowy.
Pozdrawiam, nie martw się niedługo minie.

[monika_jo]

I skąd ja to znam )) Reguła przekory u mnie też działa.

[adriado]

Moja Oliwcia jak miała niecałe dwa latka zaczał sie bunt, wszystko było na nie,
jej ulubione słowo nie, teraz juz jej to prawie przeszło.Ogólnie była grzeczną
dziewczynką. Zamienia sie z małego aniłka w tyrana.Wychodze na spacer to
ucieka, prosze ją o coś, udaje,że mnie nie słucha(ignoruje mnie),wołam ją, nie
reaguje, juz nie mam siły, mam doła, nie wiem jak mam postepować,aby mnie
słuchała. Tłumacze jej, rozmawiam, nie skutkuje, zdarza mi sie coraz częsciej
na nia nakrzyczeć,pomózcie, jak mam dotrzec do niej? a może popełniłam jakiś
błąd?

[adriado]

madal1 nasze córcie pewnie by sie dogadały, mam problem jeszcze z ubieraniem,
aby ja ubrać, to powinnam wypic ze trzy napary z melisy, horror, wtedy to
dopiero okazuje swoja złość,nie chce sie ubierac, zna ktoś pomysły,aby
poskromić małego złośnika?

[madal1]

adriado: ubieranie to dla nas tez nie lada problem! Co to za dziewczynki!?

[dagu75]

Za jakieś 15 lat jak dobrze pójdzie.

[monika_jo]

Ostatnio jedna z mam napisała mi na forum, że dobrze wychowane dzieci to problem
przez 18 lat, a te źle wychowane - do końca życia

A chory 2 latek to dopiero problem!

[as09]

[as09]

Za szybko nacisnęłam
Może dlatego ,że też mam już dość mój 2 latek był 3 tygo. temu w szpitalu na na
pare dni ojej to dopiero było!
Teraz ma tylko katar i kaszelek i mama dość jak wyżej pisałyscie wszystko na
nie; wysmarkanie nosa graniczy z cudem! chyba ,że krzycze przekornie co ty
robiisz nie smarkaj! To wtedy smarka! ale syropku nie napije się za żadne
skarby.
Nie chce się ubierać, kąpać, umycie rąk po podwórku też graniczy z cudem-
wyrywa sie i piszczy kiedy chcę Go zaprowadzić do łazienki, wogóle o byle
bzdure, wszystko jest okazją do płaczu i krzyku i bicia mnie...A wierzcie
wypróbowałam już wszuystkich metod wychowawczych nic nie działa...ale próbuje
dalej, pomału brakuje mi cierpliwości...niech to się skończy...

[aninia1]

Czesc !

U nas także bunt na całego.chociaz..widze światełko w tunelu: ostatnio
usłyszałam kilka razy: T A K w odpowiedzi na moje pytania !!. ( oczywiscie,w
czasie buntu nie powinno się zadawać pytań :tak,nie)Jestem pod wrażeniem i mam
nadzieję ze tak będxzie czesciej

[agawajas]

Moje dzieciatko (2-latek od 3 dni) odkad przeprowadzilismy sie (1,5 tygodnia
temu) nie chce (boi sie?) myc glowy w glebokim brodziku. Trzymam go mocno za
plecki, klade sobie na rece jak niemowlaka i uspokajajac dielikatnie zanurzam
wloski w wodzie (ma niezla czupryne). Ostatnio on wyrywa sie i krzyczy, placze,
nic nie pomaga. Ale wczoraj wpadlam na pomysl i najpierw umylismy wloski synka,
na co patrzyl plastikowy niedzwiedz (ostatnio ulubiona zabawka Jasia).
Tlumaczylam glosno "popatrz, misiu, nie boj sie, to nic nie boli! Zobacz, Jas
myje wloski i jest bardzo fajnie; mamusia tak mocno trzyma go za plecki i nie
pusci chocby nie wiem co. Jas bedzie mial sliczne czyste wloski." Jas swoim
zwyczajem powtarzal zdania za mna. Po wszystkim oczywiscie musielismy rytualnie
umyc plastikowa glowe miska (szamponem Jasia, rzecz jasna.) Wczoraj pomoglo, jak
bedzie dzisiaj? Zobaczymy! Ale metoda prob i bledow, kochajacy rodzice zawsze
cos wymysla, wiec zycze wiary w siebie i duuuuuuzo cierpliwosci!!!

do madal1

[antos7]

Witaj, tez jestem mama 2 latka, tylko ze obecnie w 6 m-ącu ciązy. Namietnie pije
melisę, zostaje w pracy po godzinach i odreagowuje stres. Najgorzej było kilka
dni temu, kiedy to mój syn poczuł się lepiej po chorobie i musiał nadrobić
stracony czas. Pocieszam się, że w sierpniu wyjedzie na wakacje z dziadkami i
bede miała kilka dni tylko dla siebia. a od paxdziernika bunt dwulatka +
noworodek. ))))

[s.ivona]

witam
u mnie podobnie. Szymek za dwa dni skonczy dwa lata, ja w 6 miesiacu ciazy.
jest bosko Czasem (a wlasciwie codziennie) opadam z sil, walcze z
bezsilnoscia a melisa nie pomaga.
chyba nie pozostaje nic innego jak przetrwac ten czas...potem chyba bedzie
jeszcze gorzej

[surviver_30]

O rany!! dobrze, że - choć to małe pocieszenie - nie jestem sama w swojej
bezsilności. Też mamy ten problem. Wracamy zmęczeni z pracy, a ten mały
diabełek zaczyna swoje histerie, bunty, krzyki, płacze i inne tym podobne.
Szału można dostać. Chciałabym mieć drugie dziecko, ale jak powalczę cały
wieczór z naszym dwulatkiem to mi się odechciewa wszystkiego... Od września
Krzysio idzie do przedszkola i póki co nie umiem sobie tego wyobrazić. Pzry
dziadkach nie jest taki niegrzeczny, a przy nas istna tragedia. Wiem właściwie
czemu tak jest, ale nie za bardzo mogę to zmienić. Poza tym jeszcze mnie
dodatkowo dobija fakt, że czuję się bezradna, bo nie mam wpływu na moje
dziecko. 10 godzin mały jest z dziadkami, a 4 z nami. Jak więc wychowywać
dziecko, gdy się pracuje... Nie rzucę przecież teraz pracy, bo mam dwulatnie
dziecko. Chciałam iść na wychowawczy, ale w naszej sytuacji było to
wykluczone... Tak czy inaczej mam nadzieję, że wróci kiedyś mój grzeczy,
posłuszny i wesoły synek.

[ka_pa33]

zupełnie jak u nas. Kres wytrzymałości przekroczyłam już jakieś dwa miesiące
temu. W każdym razie po tym co przechodzimy, nie mam najmniejszej ochoty na
drugie dziecko. Na głowę chyba musiałabym upaść, żeby z premedytacją zafundować
sobie ten koszmar od początku. Jak pomyślę o miesięcznej przerwie w żłobku to
słabo mi się robi, podobnie na myśl o wyjeździe wakacyjnym.

[hexe3]

To ja tak samo, myśl o drugim dziecku powoduje wiekszy lęk niż przed pierwszą
ciążą, czy porodem, tak mi daje w kość,że nawet nie mam ochoty z nią jechać na
wakacje, bo co to za wypoczynek z kaprysnym dzieckiem?

[lolinka2]

potem jest bunt 3,4,5 i innych -latków

Skończy się jak się młodzież usamodzielni i z domu pójdzie.
Silnych nerwów zatem.

[monislodz]

Cześć dziewczyny! Czy to możliwe, że moja córcia już przechodzi bunt dwulatka
chociaż ma dopiero 19 miesięcy? U mnie wszystko jest na nie, ubieranie,
zakładanie pieluchy, na spacerze zawsze idzie w swoją stronę, oczywiście
przeciwną niż ja. W dodatku, jak coś jest nie po jej myśli, to wpada w histerię,
płacze i krzyczy tak strasznie, a ja nie wiem co mam robić. Ostatnio na spacerze
miałam ochotę usiąść i się rozpłakać. Dziewczyny jak sobie radzicie kiedy Wasze
dzieci wpadają w szał, może macie jakieś sprawdzone sposoby, napiszcie.
Pozdrawiam Monika z Oliwką

[czupurek3]

Hmmmm, ja ma 3- latka i powiem Wam, że bunt 2-latka to jest nic, w porównaniu z
tym co teraz przechodzimy...A drugi synek wchodzi w etap buntu 2-latka więc mam
niezłe połączenie.
Powodzenia!