nie umie przegrywać

[gnpolec]

Ma 5 lat, jest bardzo wrażliwy choć otwarty, wesoły, pozytywnie nastawiony do
świata i ludzi
Ale nie umie przegrywać, złości się, najczęściej płacze, przy grzybobraniu,
przy piotrusiu, nawet gdy ściga się ze starszym kolegą na rowerze i tamten
dojedzie do "mety" pierwszy.
Porażka w rywalizacji to dla niego realny problem, powód do tragedii. Nie
obraża się, nie, ale odchodzi od zabawy zrozpaczony

W domu jest chwalony, gdy zasłuży, ale bez przesady i nigdy nie porównywany z
innymi. Powodem uznania jest jego zachowanie, osiągnięcie, nie to, jak
wychodzi na tle innych.

Jak nauczyc przegrywać? Jak, jeszcze przed szkołą wypracować "zdrowe"
podejście do różnicy w ocenach, do tego, że czasem w tym czy w tamtym inni
bywaja lepsi?

[tusia00]

witaj ja z moim synkiem tez mam taki problem ja staram mu sie tlumaczyc ze
niezawsze bedzie wygrywal i nie zawsze mozna wygrywac raz sie przegrywa a raz
sie wygrywa Licza sie jego checi nieudalo sie teraz to moze nastepnym razem
Pomaga POZDRAWIAM

[lola211]

Przejdzie mu z wiekiem.Wszystkie znane mi dzieci w tym wieku tak mialy. I
wyrosły z tego .

[bzowa_babulinka]

ja nie wyrosłam.
Mimo 30tki na karku

[symeona]

Niestety mój syn (6 lat) również wszelkie przegrane przezywa strasznie ciężko
(jest albo płacz, abo złość i to na wszystkich dookoła). Tłumaczymy z mężem, a
jakże, że nie wolno tak wszystkiego brać do siebie, ze raz się wygrywa, raz
przegrywa, że umieć przegrywać to prawdziwa sztuka, ale niestety, jak na razie
nie przynosi to oczekiwanego rezultatu i przyznam, że bardzo mnie to martwi (
Pozdrawiam

[kajusia76]

Witam, ciesz się, że znalazłam ten watek. Moja 5,5 letnia córcia też nie umie
przegrywać. Pierwsze wytłumaczenie - "wiek" ( wyrośnie z tego);
drugie "jedynaczka" (powinna mieś rodzeństwo!) trzecie - "koziorożec" (ten typ
tak ma). A ja cuda wyczyniam, żeby ją nauczyć, że nie zawsze się w życiu
wygrywa. Szukam sztuczek, ucze i tłumaczę, ale efekt mizerny.... napiszcie, jak
Wam się udało dziecko nauczyć, że przegrana to nie koniec świata, i bycie druga
to nie "gapa" do końca życia? Pozdrawiam, Kajusia

[e_r_i_n]

Łączę sie w bolu. Tez mam ambitnego pieciolatka, ktory musi byc pierwszy,
najlepszy itd. Mysle, ze wyrosnie z tego, ze to normalny etap rozwoju, ale
jednoczesnie tlumacze, ze nie we wszystkim mozna byc naj i ze trzeba czasami
zmierzyc sie z porazka. efekty tlumaczenia - rozne