dziwaczne zachowanie

[731210k]

Witam.Ostatnio mam z synkiem problemy związane z zachowaniem.
Ma 6 lat.Z jednej strony jest aż za bardzo wygadany i przez to pyskaty ale w
dużej grupie nie zawsze się odnajduje.Ma wysoki poziom inteligencji ale
czasem dziwnie się zachowuje.Jak ktoś mu przypadnie do gustu np.kolega,mama
kolegi,znajoma Pani ze sklepu po prostu się do niej przytula.Najczęściej
obracam to w żart lub odciągam syna na bok.Jest jednak jedna mama kolegi z
przedszkola której to przytulanie strasznie przeszkadza.Odtrąca wtedy synka
jakby był trędowaty.Ostatno wprost mi powiedziała,że nie życzy sobie,żeby syn
przytulał ją lub jej synka.Inne mamy odtulają,jedna nawet wiedząc,że jest
przylepą pierwsza się do niego przytula.
Napiszcie co sądzicie o takim zachowaniu.A może ktoś ma podobny problem lub
jego dziecko ma jakieś inne dziwaczne zachowania.
Pozdrawiam

[carmelaxxx]

e to chyba nie jest dziwaczne zachowaniie, muj synek czesto sie przytula do
kogos kogo lubi , ja jak bylam mala tez tak robilam, niektore znajome dzieci tez
tak robia, jeszcze nie spotkalam sie z kims komu by to przeszkadzalo albo by
wyrazil sie ze to dziwne zachowanie.

[majenkir]

carmelaxxx napisała:
> jeszcze nie spotkalam sie z kims komu by to przeszkadzalo albo by
> wyrazil sie ze to dziwne zachowanie.

No bo co tu niby powiedziec? Kulturalny czlowiek umie sie zachowac w podobnej
sytuacji. Nikt normalny nie chce przeciez robic przykrosci matce ani dziecku,
co nie oznacza wcale, ze te "czulosci" sa mu mile. Ja np. nie lubie bliskich
kontaktow z cudzymi dziecmi .

[nchyb]

czy dziwaczne Twoim zdaniem jest to, ze synek przytula się do obcych? Czy to,
ze jednej z mam się tonie podoba?

Bo moim zdaniem, anie jedno, ani drugie dziwne nie jest i się zdarza...

[lolinka2]

wiesz, moja się też przytula - do wszystkich niemalże. Psycholog zaproponowała
żebyśmy przypominali jej o zasadach i granicach kontaktów z obcymi i za
nieobcych podawali naszych bliskich przyjaciół, rodzinę i panie z przedszkola.

Pracujemy nad tym usilnie póki co.

[monia145]

Moim zdaniem to 6-latek powinien już zrozumieć, że takie zachowanie może być
nieakceptowane przez innych ludzi. Syn narusza czyjąś strefę osobistą i nie
dziwie sie, że można poczuć się dziwnie. Chociaż ja na takie zachowanie
reaguje uśmiechem, daję się poprzytulać i delikatnie ale stanowaczo odsuwam
taką " przytulankę".
Rozmawiaj z synem, tłumacz, ze pewne zachowania sa zarezerwowane raczej dla
najbliższych.

[atenka11]

Troche to nepokojace, w tym wieku nie jest typowym zachowaniem, tym bardziej ze
nimo szygnalow, ze jest to nie akceptowane robi to nadal. Mozna byloby pokazac
dziecko psychologowi lub psychiatrze. Moze to byc zaburzenie selektywnosci
przywiuazania.

[coolermaster6]

A ja mysle ze musisz synkowi spokojnie wytlumaczyc ze przytulac mozna tylko
bliskie osoby. W sumie to mysle ze nie ma co robic z igly widly. Sa dzieci
bardzo otwarte (az za bardzo), sa tez bardzo skryte, trzeba im tlumaczyc jak
powinny sie zachowywac.

[anisr]

Ja miałam w pracy takiego chłopca...nie ukrywam,że mi to przeszkadzało-i nie
tylko mi.Każdy ma jakąs granice intymna której nikt-nawet dziecko(a
szesciolatek to juz nie malutkie dziecko)przekraczać nie powinien.Myśle,że
spokojna rozmowa powinna pomóc.

[gumitex]

Bardzo mnie zaciekawiła ta dyskusja. Nie znam się co prawda na "selektywności
przywiązania", ale wydaje mi się, że chłopiec ma po prostu potrzebę bliskiego
kontaktu - może nie umie inaczej wyrazić swoich uczuć. Pewnie jest to czasem
krępujące, ale chyba wolę taką sytuację niż niechęć do fizycznego kontaktu.
Sama bardzo nie lubiłam zbyt blikiego kontaktu z obcymi, ale też z członkami
rodziny i zastanawiam się, na ile wynikało to z wychowania do przestrzegania
spolecznych norm, gdzie zbyt bliski i spontaniczny kontakt jest
niepożądany. "Współczynnik przytulności" poprawił mi się dopiero po urodzeniu
dzieci.

[jola.pedagogspoleczny]

Dzieci bardzo czesto lubia sie przytulac- nie musi byc to zwiazane wcale z
brakiem czylosci ze strony opiekunow/rodzicow a czasami wrecz przeciwnie- jesli
rodzice okazuja czulosc sobie wzajemnie, bliskim im osobom (np. rodzenstwu,
rodzicom, dziadkom) i oczywiscie dziecku, to ono przyjmuje to jako wzorzec
kulturowy i tak tez postepuje. Oczywiscie moze byc to rozwiez zwiazane z
brakiem kontaktow miedzyludzkich i nadmierna chceciaz zastapienia czulosci
rodzicow czyloscia innych osob.
Moim jednak zdaniem nalezaloby w prosty, obrazowy sposob wyjasnic dziecku, ze
nie kazdy lubi byc dotykany, i tak, jak on pewnie nie w kazdej sytuacji czuje
sie dobrze, tak samo innym moze cos w jego zachowaniu przeszkadzac. Trzeba by
bylo zaznaczyc, ze w przytulaniu samym w sobie nie ma nic zlego, ale nie
kazdego nalezy przytulac i nie w kazdy sposob.
Pozdrawiam!