Choroby w rodzinie

[deotyma11]

Zdażyło nam się to pierwszy raz. Najpierw zachorowała starsza córcia. I takie
ją jakieś świństwo złapało, że choruje ponad dwa tygodnie. Potem ja się od
niej zaraziłam. Po tygodniu chory był mąż. Już mieliśmy nadzieję, że młodszą
dzięki karmieniu piersią ominie, a tu klops. Mała też na antybiotyku.
Staraliśmy się dzieci izolować, trzymać z daleka, pilnowałam smoczków,
tetrówek do wycierania buzi, zabawek i nie poskutkowało.

A jak wy sobie radzicie z chorobami dzieciaków? Udaje wam się unikać
zarażania jedno od drugiego?

Już się boję co to będzie jak za rok starsza pójdzie do przedszkola.

[hanti]

no niestety jak Kubuś zachoruje to na 100 % zachoruje i KArolina, w drugą stronę
na szczęście to ni działa Poprostu Kuba jest bardziej odporny. Ale choróbska,
to był powód dla którego zabraliśmy Kubusia z przedszkola, bo on miał katar
przez kilka dni pokaszlał, a Karolina dostawała zapalenia oskrzeli i antybiotyk ((
A odkąd Kubuś nie chodzi do przedszkola dzieci nie chorują ))) i tak jest oki

[bajdus]

u nas identycznie jak u hanti. Pamiętam ospę: Kuba (starszy) złapał od kuzyna.
Miał kilka krostek. Wszyscy mówili, że im młodsze dziecko tym lepiej przechodzi
ospę a tu klops. Krzyś jak załapał choróbsko od brata to nie było go widać spod
tego białego mazidła, którym go smarowałam. Generalnie choroby przechodzi 200
razy gorzej od starszego brata. Grypa żołądkowa Kuby skończyła się na diecie a
Krzyś wylądował w szpitalu ((
Myślę, że jak już coś się przypląta to nie da się uchronić dzieci. Izolowanie
nic nie daje a tylko potęguje przykrości choroby. Albo organizm sam sobie
poradzi albo nic nie możemy zrobić.
Gdy idę z Kubą do lekarza to od razu każę sobie przepisywać leki dla Krzysia,
który w danej chwili jest zdrowy ale wiem, że za dwa dni będzie miał to samo (w
gorszym wydaniu)

[jessia]

Hmm cos o tym wiem...

tydzien temu wrocilismy ze skadinad bardzo udanych wakacji, ktore jednak byly
zdominowane przez ospe u Mili (2,8). Nigdy nie widzialam, zeby dziecko tak ospa
zaatakowala - miala wszedzie, we wlosach, w uszach, w buzi (na jezyku i na
podniebieniu), miedzy palcami, w pochwie, w pupie - horror. Ale po 3 dniach
solidnej goraczki i placzu nas wszystkich juz dzielnie zaczela wychodzic.
W samolocie wracajac, tata nam zaczal goraczkowac. Myslelismy: odreagowuje
stres, przemeczony itp - a tu 2 dni pozniej: obsypany solidnie. Na szczescie na
ratunek przyszla... nasza pediatra, ktora w pore nam doradzila lek lagodzacy
objawy, i teraz on tez wychodzi.
Ale wczoraj ubierajac malizne (13 mc) co ja widze: znowu bable, i teraz mam 3
zaszpeconych domownikow i robie za pielegniarke. Ale na razie Pola chyba wydaje
sie przechodzic to lagodniej, choc dopiero druga doba, pozyjemy zobaczymy.