bez niani i babci

[wesola_magda]

Jestem ciekawa, czy sa jakies mamusie, ktore radza sobie z dwojka maluchow
bez niczyjej pomocy, bez niani lub babci. Czy to w ogole jest mozliwe?

[monika_oli]

Ja staram sobie tak radzić, ale ja jestem praktycznie tylko pełnoetatową mamą
wekendową, na codzień naszymi córeczkami zajmuje się mój mąż (mnie nie ma w
domu po ok.11 godz.), który jest na urlopie wychowawczym i radzi sobie z
dziewczynkami naprawdę super

[anita.anita80]

ja radze sobie sama od zawsze mąż całymi dniami w pracy i nie narzekam radze
sobie doskonale i jak jeszcze raz miałabym wybrać to jestem za 2 - letnią
różnicą
dzieci planowane starsza 3 lata młodsza 10 miesięcy

[deotyma11]

I owszem możliwe
Sama zajmuję się swoimi dziewczynkami. Moja mam pomaga mi tylko w sytuacjach
kryzysowych co przez ostatnie 9 miesięcy zdarzyło sie kilka razy: podczas wizyt
u lekarza idzie ze mną i zostaje na korytarzu z jedną córcią żebym mogła w
gabinecie normalnie i spokojnie z pediatrą porozmawiać i raz przyszła gdy byłam
przeziębiona i myślałam, że umrę z powodu kataru ;P

[maminka1]

Przez pierwsze 7 mies. sama zajmowałam się maluchami, od rana do 19. Potem
stwierdzilam, że zwariuję i starszak poszedl do przedszkola. Niestety, zaczął
chorować i przez miesiąc był może 9 dni w przedszkolu. A mama pomagała mi
odbierając go i przywożąc do domu.
Ale ja jestem b. nerwowa, więc moje zmęczenie odbijało się na dzieciach.

[basia_j]

jako pracująca mama na pełnym etacie niania jest no bo jakby inaczej ale wracam
po pracy pędem i liczę tylko na siebie i tak od poczatku od narodzin pierwszej
córki - brakuje babci ale co zrobić jak jej nie ma

[oliwia244]

ja też jestem z dziećmi sama
nie cały boży dzien bo mąz pracuje w ludzkich godzinach i pomijajac czas kiedy
jest w delegacji, do domu wraca o 16.40
nie jest źle choć bywa ciężko
dziś np. mam kryzys, ale wierzę,że jutro będzie lepiej

[nelles]

Ja też jestem sama z dzieciaczkami, mąż wraca ok godz 18 i wtedy pomaga mi jak
może. Wszyscy dziadkowie pracują, a moja mama na dodatek sama ma dzieci jeszcze
w podstawówce. Mam poczucie że radzę sobie świetnie chociaż czasami padam na
twarz. Na razie mlodszy ma 3 miesiące - wiem że może być gorzej jak trochę
podrośnie ale na dziadków nie mam co liczyć a na nianię nie uwzględniam kasy w
rodzinnym budżecie.

radze sobie z trojka!

[bibba]

dlaczego nie? nie mamy tu rodziny, ja nie pracuje, nie widze ani potrzeby ani
powodu na pomoc niani. chociaz sprzataczka to by sie przydala raz na tydzien

do bibby

[aaania]

przeglądam zdjęcia Twoich dzieci i nie mogę przestać.
Piękne zdjęcia, dzieciaczki przecudne, piękne, przytulne wnętrza )

[bibba]

dziekuje bardzo ostatnie wnetrza to dom ,ktory musimy wyremontowac, wiec
troche mnie zdziwilas, ale co tam, dzieki! ))

[indra2]

Między moimi synkami jest 16m-cy różnicy(starszy ma teraz 20m-cy)i jestem z nimi
sama w domu i radzę sobie bez problemu. Mąż przychodzi z pracy około 18 i mnie
odciąża. Najgorzej było przez pierwsze kilka tygodni po porodzie drugiego synka
ale mąż wziął l4 na mnie (miałam cesarkę) a potem trochę urlopu.

[dzolinek]

Pewnie że możliwe. B. się bałam przed porodem, czy sobie poradzę z dwójką
(różnica 2 lata i 2 miesiące), ale mąż był z nami przez trzy tygodnie, a potem
jakoś poszło. Pewnie, są gorsze i lepsze dni, ale generalnie cieszymy się każdą
chwilą, którą jesteśmy w czwórkę. U nas są babcie na miejscu, ale jedna zajęta
wnukami, a druga od zawsze zapowiadała, że ona wnuków niańczyć nie będzie.
Doskonale ją rozumiem. Ma swoje życie, swoje sprawy, dzieci odchowała i ma
prawo do odpoczynku. A od wychowywania moich dzieci jestem ja-ich mama. Mama za
to, kiedy jest taka potrzeba (rzadko) przyjeżdża do pomocy. Pozdrawiam
wszystkie mamy

ja tak mam od zawsze

[kiuska]

tzn odkąd zostałam mamą nie mam pomocy od nikogo ( moja mama bywa u nas
sporadycznie 2 razy do roku na max 3 dni), mąż całymi dniami ( a czasem i
nocami) w pracy.Jakby tego było mało od roku przeprowadziliśmy się w drugi
koniec Polski, więc nawet nie mam koleżanek, które czasem umiliłyby mi to moje
życie...ech!!... Ale kocham moje Dziewczynki ponad życie i cieszę się, że nie
muszę iść do pracy i mogę dać im z siebie wszystko...dopuki zechcą brać
Kasia mama Zosi ( 17.11.2003) i Jaśminki ( 03.12.2005)

trójka bez :)

[hanti]

nasze mamy pracują zawodowo, więc nie ma możliwości żeby pomagały, radzę sobie
świetnie sama ))

Do Hanti

[krzemyczka]

Jeśli możesz to napisz jak radzisz sobie wieczorami podczas kąpieli i kładzenia
spać.
Ja od miesiąca borykam się z takimi problemami i jeszcze nie wypracowałam
dobrego sposobu na kąpiel trójki. Przez to mój mały jest nieunormowany, marudny
i nie chce usnąc inaczej jak na rękach. A co ze starszymi? Przecież nie mogę
ich wiecznie kłaść spać bez kąpieli.
Pozdrawiam Marzena

[hanti]

ok 18:30 kładę Syśkę na matę, albo jak ma zły humor biorę w leżaczku do łazienki
i myję Starszaki potem oni zostają i bawią się w wannie, a ja zajmuję się
Kingą gadając z nimi. Potem o 19-stej Starszaki oglądają bajkę a ja kąpię Syśkę.
Potem myjemy ząbki i idziemy do pokoju dziewczynek, kładziemy Karolkę do łóżka,
ja i Kuba siadamy na workach sako i czytamy bajki, w tym czasie Kinga zjada
cycową kolację i ją też odkładam do łóżeczka, potem śpiewam kołysanki i Kinga
zasypia.
Zostawiamy dziewczynki i idziemy do Kuby, tam ok 5 min z Kubusiem sobie pogadam
i idę do siebie ))) Parę minut po 20-stej już wszystkie dzieci śpią.

Nie jest to trudne, no poza okresem kiedy dzieci muszą przyzwyczaić się do
nowych zwyczajów, ale ja często jestem sama z dziećmi wieczorem i wypracowałam
to tak żeby te wieczory nie były katorgą, chociaż początki nie były łatwe, ale
teraz wieczór to przyjemność

[krzemyczka]

Wielkie dzięki za odpowiedź.
Pozwolisz, że prawie skopiuję Wasze wieczory? Piszę prawie, bo mały śpi na
razie u nas w pokoju.
Pozdrawiam Marzena

[rylka]

Jest to możliwe, jak dla mnie ostatnimi czasy trudne, ale możliwe. U nas jestem
sama w ciągu dnia z dziecmi, mąż prakrtycznie codziennie z pracy wraca ok. +/-
17.00. Mieszkamy daleko od rodziny która mogłaby pomóc (400km), blisko jest
teściowa, ale wnuki widzi, jak je do niej zawieziemy. Ja przeprowadziłam się w
męża strony, więc swoje koleżanki zostawiłam i obecnie, niestety, cierpie na
brak towarzystwa i doraźnej pomocy. Ale cóż, zycie.
Pozdrawiam serdecznie.

[poteflon]

Jak najbardziej możliwe. Teraz to juz "bułka z masłem" dzieciaki są coraz
starsze (prawie 5-latka i prawie 3-latek), ale bywało różnie i jak większość
dziewczyn podołałam. Babcie bywają raczej okazjonalnie, bardziej zabawowo, niż
pomocniczo.

[farpakon]

ja tez bez niani i babci. z dala od rodziny, znajomi od czasu do czasu. maz
pozno przychodzi. czasem wariuje, hehe, ale da sie. zalezy tez od tempreramentu
dzieci i od rodzicow, jak dzieci "chowaja", tj. czy ulatwiaja sobie zycie i
naucza dzieci spac o okreslonej godzinie, etc.
poczatki bywaja trudne, ale satysfakcja jest potem spora.
no i podwojny wozek na poczatek przy 2 letniej roznicy to podstawa.
zgadzam sie z poprzedniczka, ze sprzataczka by sie przydala.

[mamamaag]

Ja sobie jakos radzę (raz lepiej, raz gorzej), ale między moimi dziecmi są trzy lata różnicy. Teściowie 700 km. od nas, Rodzice 320 km. Mąż większosc dnia w pracy. na szczęscie starsza poszła do przedszkola)

[t.nina1]

Zdecydowanie bez pomocy (nie pracuję). Nigdy jej nie miałam, z braku możliwości
(ze strony babć) ale i wyboru (możliwość zatrudnienia kogoś do pomocy jest).
Czasem doba ma za mało godzin i jestem zmęczona, ale nie narzekam.
Samodzielność przy dzieciach jest mobilizująca, większa dezorganizacja
towarzyszyła mi przy jednym dziecku.
Wszystko zależy od osoby. Jedne nie mają problemów z trójką, inne nie radzą
sobie z jednym.