pomocy!!

[ignasia6]

Proszę o pomoc, mam 3 letniego syna nie pracuje jestem z nim. Problem jest w
tym że synek nie chce przebywac ze mna ani z mężem. Od samego rana woła
babcie mieszkam z teściami niestety stosunki miedzy mną a tesciowa nie sa
pozytywne i synek byl ostatnio świadkiem kłótni miedzy nami a tesciowa
zreszta sama do nas do pokoju przyszla i zaczeła. Synek mówi że nas - mnie i
męża pobije że nas nie trzeba, że sobie od nas pójdzie ,że nas nie kocha,do
tego wrzaski bicie nas ogólnie koszmar, on idzie do babci i koniec. Nie bedę
pisać jak to boli tym bardziej że tesciowa nie zgadzam sie w wielu kwestiach
odnośnie wychowania i robi po swojemu (pomimo próśb) cały dzień mu zapalnuje
ze soba , że bedzie z nia robił to i tamto itd on nawet nie chce zacząc
bawic sie ze mną czy mężem . Mąż nie chce sie wyprowadzic sytuacja jest
naprawde cięzka boję sie że straciłam dziecko....proszę pomóżcie co robic??!

[moniqep]

Dziecko Cie kocha i potrzebuje,teraz przechodzi fascynacje babcia. Jesli wasze
stosunki nie ukladaja sie najlepiej a dziecko zle na was reaguje podejrzewam ,ze
babcia go nastawia przeciwka wam. Jestes w trudnej sytuacji. Nie wiem jak Ci
pomoc. Moze powinnas porozmawiac otwarcie z tesciowa i mezem. Uswiadomic jej ,ze
takim zachowaniem nie tylko sprawia wam przykrosc. Krzywdzi tez dziecko nie
pozwalajac na zbudowanie prawidlowych relacji miedzy rodzicami. Co za glupia
baba,wspolczuje. Moze powinnaa udac sie do psychologa dzieciecego. Najpierw sama
potem z dzieckiem.

[afryka11]

wiem o czym piszesz. Na szczęście mam to za sobą. Mieszkaliśmy z teściową do
momentu kiedy urodziło nam się drugie dziecko. Nie wytrzymałam. Dałam
ultimamtum. My co prawda nie toczyłyśmy otwartych wojen. Niestety teściowa
wiedząc, czego sobie nie życzę, specjlnie pozwalała synkowi na nie. Kiedy ja
mówiłam nie, babcia mówiła tak. Do tego stopnia, że kiedy prosiliśmy,wreszcie
mąż wrzeszczał na nią, żeby nie nosiła synka wiecznie na rękach, kiedy miał 1,5
roku a ja byłam w zaawansowanej ciązy ( synek wymagał wtedy noszenia przeze
mnie, kidy babcia szła do pracy, ona od razu z rana brała małego na ręce.
wreszcie ja wylądowałam w szpitalu. Synek rano wstawał i w piżamie biegł do
babci. Wieczorem usypialismy go a babcia wracając z pracy zabawiała go. Przy
czym mówiła mi że dziecko nie ma usustena\\matyzowanego dnia, że go xle karmie
( bo nie dawałam 5 mis. chleba, itp). Zdarzało jej się wykrzyczeć, jacu\y z nas
rodzice, bo dziecko naby\iło sobie guza. Ze nie dbam o dziecko. Mówiła to gdy
mąż wychodził do pracy. Kiedy byłam w drugiej ciązy. Gdy urodziła się córeczka
byłam tak znerwicowana, że streaciłam pokarm. Córcia wciązpłakała. Powiedziałam
mężowi, że musimy wynająć jakieś mieszkanie. Mimo, że to w kórym mieszkaliśmy
miało 70 metrów. Całe wyromontowane przez nas. Oznajmiliśmy to teściowej. Coś w
niej pękło. Wzięła kredyt, kupiła sobie kawalerkę. Teraz jesteśmy w naprawdę
dobrych kontaktach ( choć pewnie gdzieś za plecami nas obgaduje). Powiem
szczerze, że ja przeziw niej nic nie mam. jestem jej wdzięczna, że taką podjęła
decyzję. Choć było by nie fair gdybyśmy to my misieli się wyprowadzić. W 4 do
mniejszego ieszkania. Bo to my opłacaliśmy całe rachunki w tym 70 m. Teraz
pozwalam jej rozpieszczać synka. Brać go na noc. Bo Mały potrafi rozdzieliś kto
jest mamą ( ważniejsza dla niego osobą). Więc wydaje mi się, żę to jest jedyne
rozwiązanie. Bi może babcia chce dobrze dla wnuka. być może za b\ardzo go
kocha. I być może potrzebuje izolacji, żeby zrozumieć, żę to Wy jesteście
rodzicami, a ona tylko ( i aż) babcią. Ja teraz spokojnie wychowuje dzieci.
Córcia jest zupełnie inaczej traktowana niż synek. O niego była ciągła
uczuciowa walka. I czasem jakby na złość babci zabranialiśmy mu wielu rzeczy.
Poszukajcie. czasem można wynająć ładne niedrogie mieszkanie. Lub zamienić
wasze na dwa mniejsze.

[ignasia6]

Dziękuję za odpowiedzi wiem że najlepszym rozwiązaniem byłaby wyprowadzka
niestey mój mąż jest jedynakiem matka poza nim świata nie widzi on nie chce sie
wyprowadzic bo jak sam powiedział mieszkanie z rodzicami jest tańsze(wybudowali
ogromny dom)i tak mu wygodnie. Przeżywam koszmar ciągle namawiam męża może sie
ugnie i sie wyprowadzimy tymbardziej ze stac nas na to i mąż ma mieszkanie
teraz jest puste, fakt do remontu ale on nie chce. Najbardziej szkoda mi synka
bo przecież widzi jaka jest sytuacja i atmosfera w domu przypuszczam że dlatego
ostatnio zachowuje sie niegrzecznie szczególnie jeśi jesteśmy obie razem np w
kuchni to normalnie cuda wyprawia , jeśli cały dzień jestem w domu znim i
teściowej nie ma jest ok bardzo grzeczny wesoły razem sie bawimy , sprzatamy
ja też jestem spokojniejsza ..ojej rozpisałam sie

[afryka11]

jesteś w takim razie w bardzo trudnej sytuacji. Ja miałam zawsze męża po swojej
stronie - tzn nigdy nie mówił, że chce , woli mieszkać z mamą. Jednak zawsze
temat mieszkania był odkładany na później. Gdy urodziła się córeczka postawiłam
głównie jemu ultimatum. Albo od zaraz wynajmiemy mieszkanie - albo biorę dzieci
i wracam do rodziców. Widział, że jestem na prawdę znerwicowana. Dodam, że po
wyprowadzce teściowej my jesteśmy zupełnie innym małżeństwem. Pierwsze dwa
miesiące wykłóciliśmy się za te kilka lat - teściowa zabraniała nam się kłócić
przy dzieciach. Mówiła, że jesteśmy nienormalni i dzieci przez nas
będą "sercowcami"9 u nich w rodzinie sporo osób ma wadę serca - pewnie przez
kłótnie rodziców ). Potem jesdnak staliśmy się super rodziną. Pozdrawiam