co jest zlego w bezstresowym wychowaniu dzieci.

[ania1500]

mam nadzieje ,ze poznam konkretne agrumenty.

[srebrnarybka]

Jeżeli nie jesteś trollem i wydarzenie, które opisałaś wczoraj, jest
prawdziwe, to chyba już wiesz. A propos - jak się miewa Twoja córka?

[ania1500]

srebrnarybka napisała:

> Jeżeli nie jesteś trollem i wydarzenie, które opisałaś wczoraj,
jest
> prawdziwe, to chyba już wiesz. A propos - jak się miewa Twoja
córka?
sory,lepiej nie rozmawiaj z trollem bo w sumie po co.a jesli chodzi
o temat to nie wiem bo w wiekszosci naczytalam sie o trollach.corka -
tak jak wczoraj ,ale nie bylo napadu placzu bo maz nie chodzi do
pracy.

[srebrnarybka]

I rozumiem, że nie będziecie wychodzili z domu przez parę miesięcy,
aż córce przejdą lęki?

[ania1500]

srebrnarybka napisała:

> I rozumiem, że nie będziecie wychodzili z domu przez parę
miesięcy,
> aż córce przejdą lęki?

w tej chwili nie jestem ci wstanie powiedziec co bedzie
dalej,zobacze po wizycie u psychologa,dzisiaj bylam sama,nasluchalam
sie o mojej metodzie wychowawczej wszystko za i przeciw,
dowiedzialam sie ,ze to ja mam problemy emocjonalne.

[srebrnarybka]

Idź z córką do psychologa jak najprędzej, ona naprawdę może nabawić
się poważnych lęków.

[srebrnarybka]

P.S. to, że córka nie miała napadu płaczu, nie rozwiązało problemu,
bo ona nadal się boi, tylko Wy dostosowaliście się do jej urojonego
świata. Natomiast nie zrobiliście niczego, by przestała się bać i
przekonać ją, że nie powinna przy każdym wyjściu z domu obawiać się
tragedii, bo to są w końcu rzadkie wypadki. Czyli ona dalej żyje w
lęku, którego nie próbujecie rozproszyć.

[verdana]

1. Nie istnieje bezstresowe wychowanie dzieci - jak sama się
przekonałaś stresy sa nieuniknionym elementem zycia dziecka -
powinno się dziecko nauczyć pokonywac stres, a nie się go bać.
2. dziecko, ktoremu wolno wszystko nie dowiaduje się, co jest dobre,
a co złe
3. dziecko, ktore dostaje wszystko traci 90% przyjemnosci z
dostawania
4. dziecko wychowane bezstresowo po opuszczeniu domu i rodziców ma
dziesięć razy tyle stresu, co jego rówiesnicy. Nie rozumie, dlaczego
nagle każe mu się coś robić, dlaczego zamiast przytulenia sa
wymowki, dlaczego inni nie ustępuja, tylko domagają się róznych
rzeczy. Czyli to tak, jakby trzymac dziecko w wysterylizowanym
pokoju przez cale dzieciństwo, a potem wysłać w świat.
Prawdopodobnie umrze z powodu infekcji. A dziecko wychowane w
atmosferze całkowitego przyzwolenia na wszystko prawdopodobnie dozna
niewyobrazalnego stresu, gdy się przekona, ze świat tak nie działa.
I może zostac odrzucone przez innych. Bedzie zestresowane, samo, a
jedynym miejsce bezpiecznym bedzie rodzinny dom.

Nie ma w tym nic zlego jesli sie wie co to BW

[harrypotter]

Bezstresowe wychowanie to taki slogan
Mial przekonac rodzicow ze bicie kablem od zelaska i wsadzanie
dziecka do komorki to nie jest dobra metoda wychowawacza bo sie
wtedy nie wychowoje czlowieka tylko maszyne/zwierzaka
A przeciwnicy bezstesowego mysla ze polega ono na dawaniu dziecku
wolnej reki, rob co chesz masz wszytsko co chcesz, nie ponosisz za
nic odpowedzialnosci
A zycie jest zyciem, z nautry jest stresujace ale nie az tak zeby
popadac w nerwice
polecam wit. B i wapn z magnezem - ma dzialnie uspokajajace, leki po
mni mijaja, jak ktos ma niedobor to moze zaczac wariowac, serio

podpisuje sie pod Harrym n/t

[nangaparbat3]

[peresia]

Bezstresowe wychowanie to jest tak, jakbyś trzymała dziecko w złotej
klatce. Za tym idą późniejsze konsekwencje:
- niedostosowanie w grupie rówieśniczej, w szkole
- brak poczucia bezpieczeństwa, a więc i stres
- nieznajomość ogolnie przyjętych norm społecznych
- duże problemy wychowawcze w okresie dojrzewania
i to wszystko, co pisały Foremki wyżej.

A żeby Ci to uzmysłowić bardziej dosadnie i obrazowo, to efekt
całkowitego beztresowego wychowania (jeżeli w ogóle takowe istnieje)
wygląda tak, jakbyś kanarka wypuściła między wróble - z reguły
kanarek zostaje przez wróble zadziobany.

[peresia]

Przy czym kanarek symbolizuje tu bezstresowo wychowywane dziecko, a
wróble - ogół społeczeństwa. Tak dla jasności.

[ania1500]

nie rozumiecie jaki byl moj cel co chcialam osiagnac nadal chce
tylko chyba cos po drodze popsulam.
chcialam doprowadzic do takich kontaktow dziecka z nami,ktore
pozwoliliby na jej totalny brak leku,strachu przed
rodzicami,chcialam aby moja corka gdy pierwszy raz sie upije na
imprezie nie bala sie wrocic do domu,chcialam aby kiedys przyszla i
sama mi powiedziala,ze sprobowala prochow bo niestety tak kiedys
moze byc.chcialam miec z nia taki kontakt,aby uslyszec w pore
sprobowalam a nie wtedy gdy bedzie musiala mi powiedziec biore.
o cos takiego mi chodzilo,a wiedzialam,ze "nie" ma swoje
znaczenie,ze wlasnie to slowo jest tym co moze mi zaszkodzic do
osiagniecia celu.nie chcialam budowac jej respektu do nas,chcialam
aby to byly luzne stosunki,gdzie sie wie ,ze nawet jak sie zrobi cos
najgorszego mozna przyjsc i powiedziec byc pewnym,ze w domu
wysluchaja pomoga i nie bedzie awantury.moze teraz ktos mnie
zrozumie.mozecie sie smiac,ale ja to wszystko ustalilam z mezem jak
bylam w 6 miesiacu ciazy,trzymalismy sie tego zawsze,pewnie, jest to
trudne,bardziej pracochlonne i wymaga wiecej czasu,dlatego juz sama
nie prowadzilam firmy,dlatego caly czas spedzam z corka,nie moglam
sobie pozwolic na krotkie "nie wolno bawic sie nozem,daj mi go"
musialam mowic"kochanie daj mi noz,bo nim mozna sobie zrobic
krzywde"czesto powtarzac to sto razy,az do skutku,udaje sie jak do
tej pory.tylko zorientowalam sie,ze moje dziecko nie radzi sobie
np.w takich sytuacjach jaka opisalam we wczorajszym watku,i przyznam
sie,ze teraz juz nie jestem pewna, a wrecz nie wiem czy to bylo
dobre podejscie.chce osiagnac to co opisalam,ale chce tez aby moja
corka nie cierpiala gdy ja spotka jakas przykrosc ze swiata
zewnetrznego.nie wiem jak to osiagnoc jak dalej postepowac.napewno
duzym problemem byly tez moje leki i ten paniczny strach jak tylko
zobaczylam lzy w jej oczach, bylam i jestem nadal w stanie zrobic
wszystko aby zapobiec jej lzom.tylko teraz wiem,ze to nie tak,ze mam
problem,wczesniej o nim nie wiedzialam.
uzewnetrznilam sie troche ,ale moze teraz ktos kto to przeczyta
zrozumie o co mi chodzi.

[dobrakobieta3]

Brniesz w ślepy zaułek i nie przekonałaś mnie, że chcesz coś zmienić.
1/ żaden psycholog dziecku tu nie pomoże - bo i nie ono ma problem.
Zresztą, przestańcie w każdej normalnej, codzienne sytuacji biegać
do specjalistów (lub pseudospecjalistów), zwalniając się z
odpowiedzialności za dziecko i ciężkiej pracy, jaką jest
wychowywanie.
2/ obawiam się, że dziecko nie będzie w Twoim przypadku, jak zapewne
chciałaś już przed zajściem w ciążę, lekarstwem na Twoje lęki,
obawy, histerie, hipohondrie itd. . A tak ewidentnie córkę
traktujesz - być może nieświadomie. Natomiast świadomie bardzo wiele
deycyzji w jej sprawach podejmujesz i źle się dzieje.
3/ dziesiątki rozpoczynanych przez Ciebie wątków na milion tematów
świadczą, że nie masz pojęcia ani - co gorsza - instynktu
samozachowawczego. Nie wiem, czego się spodziewałaś, ale dziecko to
nie zabawka, na której można eksperymentować konkretne, opisne,
wyraziste i jednolite metody. Nie działa. Musisz być elastyczna,
skłonna do zmian, kompromisów itd. Ale to i tak bez sensu, jeśli
nadal będziesz zakładała relacje, jakie opisałaś.
Tobie potrzebna jest koleżanka a nie ktoś, kto jest od Ciebie
zależny i masz wpływ na jego przyszłe życie. Robisz krzywdę.
4/ I, wbrew pozorom, jesteś monstrualnie skupiona wyłącznie na
sobie - córka jest wyłącznie "narzędziem" do udowodnienia, jaką
mogłabyś być wspaniałą mamą-bohaterką. Ale taie przypadłości leczy
sie zupełnie inaczej i nie jedną wizytą u psychologa.

Pytałaś...

do dobrejkobiety

[nangaparbat3]

Wymysliłam sobie nick nangaparbat, bo oddaje moja ciemna stronę. Jaką Twoja
strone symbolizuje Twój nick?

[ania1500]

dobrakobieta3 napisała:

> Brniesz w ślepy zaułek i nie przekonałaś mnie, że chcesz coś
zmienić.
> 1/ żaden psycholog dziecku tu nie pomoże - bo i nie ono ma
problem.
> Zresztą, przestańcie w każdej normalnej, codzienne sytuacji biegać
> do specjalistów (lub pseudospecjalistów), zwalniając się z
> odpowiedzialności za dziecko i ciężkiej pracy, jaką jest
> wychowywanie.
> 2/ obawiam się, że dziecko nie będzie w Twoim przypadku, jak
zapewne
> chciałaś już przed zajściem w ciążę, lekarstwem na Twoje lęki,
> obawy, histerie, hipohondrie itd. . A tak ewidentnie córkę
> traktujesz - być może nieświadomie. Natomiast świadomie bardzo
wiele
> deycyzji w jej sprawach podejmujesz i źle się dzieje.
> 3/ dziesiątki rozpoczynanych przez Ciebie wątków na milion tematów
> świadczą, że nie masz pojęcia ani - co gorsza - instynktu
> samozachowawczego. Nie wiem, czego się spodziewałaś, ale dziecko
to
> nie zabawka, na której można eksperymentować konkretne, opisne,
> wyraziste i jednolite metody. Nie działa. Musisz być elastyczna,
> skłonna do zmian, kompromisów itd. Ale to i tak bez sensu, jeśli
> nadal będziesz zakładała relacje, jakie opisałaś.
> Tobie potrzebna jest koleżanka a nie ktoś, kto jest od Ciebie
> zależny i masz wpływ na jego przyszłe życie. Robisz krzywdę.
> 4/ I, wbrew pozorom, jesteś monstrualnie skupiona wyłącznie na
> sobie - córka jest wyłącznie "narzędziem" do udowodnienia, jaką
> mogłabyś być wspaniałą mamą-bohaterką. Ale taie przypadłości leczy
> sie zupełnie inaczej i nie jedną wizytą u psychologa.
>
> Pytałaś...
zastanow sie co piszesz,przed ciaza chcialam aby dziecko bylo
lekarstwem na moje leki?
mama bohaterka?
mysle tylko o sobie?
tragedia poprostu dziwie sie,ze tak mozna bylo zrozumiec to co
napisalam.

[croyance]

Aniu, nigdy nie wybacze mojej mamie, ze nie pozwolila mi samej
rozwiazywac moich problemow.
Kiedy tylko cos sie dzialo, leciala na pomoc, robila wszystko za
mnie.
Tak bardzo chcialam miec swoje problemy i tak bardzo chcialam
rozwiazywac je sama, ze przestalam mowic jej COKOLWIEK. Od momentu,
gdy skonczylam 13 lat, moja matka przestala wiedziec cokolwiek o
mnie, moim zyciu, moich problemach, zmartwieniach, lekach.
I popelnilam mnostwo bledow, bo czasem jednak potrzebowalam kogos
doroslego, kogo moglabym sie poradzic.
Ale mialam wybor: zapytac, a wtedy problem by zostal przejety i mi
zabrany (pamietam, jak krzyczalam: chce miec swoje problemy! to nie
twoja sprawa!)
albo nie mowic nic i rozwiazywac go glupio, bardzo czasem sobie
szkodzac.
Wez to pod uwage. Mozesz zaszkodzic bardziej, niz pomoc. A
dodatkowym obciazeniem dla Twojej corki w przyszlosci beda
pogardliwe spojrzenia znajomych, ktorzy beda uwazac, ze jest
rozpuszczona gowniara, ktorej 'rodzice na glowie stawali, zeby miala
dobrze', a ona, niewdziecznica, niezadowolona.
Znam z autopsji, naprawde, zastanow sie, co robisz.

[croyance]

Jeszcze dodam, ze wersje mojego dziecinstwa i czasu nastoletniego
mocno sie roznia:
rodzina pamieta, ze byam rozpieszczonym dzieckiem, a rodzice latali
naokolo mnie
ja pamietam, ze bylam przytloczona, bez prawa do prywatnosci, i
wiecznie samotna

[nangaparbat3]

Mnie się zdaje, że rozumiem.
I myślę sobie , ze to bezstresowe wychowanie nie polega wcale na chronieniu
dziecka przed jakimkolwiek stresem, tylko na tym, by relacja z nami, rodzicami,
nie byla przyczyna dodatkowego, a często najsilniejszego stresu.
To oczywiste, ze trzeba stawiać granice i nie wolno zaspokajac kazdej zachcianki
- mnie sie zdaje, ze w zadnym razie nie kłoci sie to z bezstresowym wychowaniem,
pod warunkiem ze bnie bedziemy wymachiwac tym okresleniem majac na myśli czy to
zupełny brak wychowania, czy swoista nadopiekuńczość.
Mnie się zdaje, ze wszystko jest OK, poza ta jedną rzeczą - Twoim (i Twojego
meża) lekiem przed zadaniem corce bolu, czy w ogole przed doswiadczeniem przez
nia najmniejszej frustracji. Wydaje się, ze jej ból odczuwacie jak własny, ale
tysiace razy zwielokrotniony. W ten sposób odmawiacie zgody na jej ból, na jej
frustrację. Nie akceptujecie tego, co ona czuje. Wbrew swojej woli i na przekor
wszystkim staraniom krzywdzicie ją.
Janusz Korczak wśrod praw dziecka wymienia "prawo do śmierci". Długo tego nie
rozumiałam, wreszcie wydało mi sie, ze pojmuję: w tamtych czasach choroba
dziecka często kończyła się śmiercią. Rodzice musieli jak ognia bac sie kazdego
zakażenia, trzymać dziecko w szklanych - nie przepuszczajacych zarazków przecież
- klatkach.
A rodzicce musza dac dziecku prawo do popelnienia bledu, do doswiadczenia
cierpienia. Jesli mu tego prawa nie dają, dziecko - nawet dorosłe, wiem cos o
tym - cierpi w dwójnasób.
Aniu, ja głeboko wierzę, ze ludzie chcą, żeby było dobrze, zwlaszcza jeśli
chodzi o ich dzieci. Staraja sie jak mogą, ale zawsze coś nie wychodzi - nie
moze byc inaczej.
Skoro widzisz juz i akceptujesz, ze Twoje własne problemy mają niedobry wpływ na
wychowanie Twojej coreczki, skoro chodzisz z tym do psychologa i jestes gotowa
pracować nad nimi (wiesz, ze to musi boleć - ale jaka potem ulga) - ja wierzę,
że będzie dobrze, ze sobie poradzicie.

[angazetka]

> chcialam aby moja corka gdy pierwszy raz sie upije na
> imprezie nie bala sie wrocic do domu,chcialam aby kiedys przyszla
i
> sama mi powiedziala,ze sprobowala prochow bo niestety tak kiedys
> moze byc.

Wiesz, ja bym wolała, żeby moje dziecko nie miało ochoty próbować
prochów, a jeśli spróbuje - to żeby miało choć cień wyrzutów
sumienia, że zrobiło coś głupiego, co szkodzi przede wszystkim jemu.
Na dziecku, które chwali się mamusi, że bierze prochy, zależy mi
średnio.

[fantastyka]

Też się zastanawiałam nad tym uzasadnieniem Ani1500 odnośnie swoich
metod wychowawczych i myślę, że prawdopodobne jest, że córka Ani nie
powie rodzicom nic o swoich próbach alkoholowych, narkotykowych itp.
Po co, skoro to i tak ona decyduje od zawsze o sobie i o tym co jest
dla niej dobre a co złe. Jeśli to Ty decydujesz o sobie, to nie
tłumaczysz sie z tych decyzji nikomu. Tak samo córka Ani. Skoro
czegos spróbowała, to dlatego , ze uznała że tak będzie dla niej
dobrze. Po co się do czegos takiego przyznawać? Ale to tylko moje
przypuszczenia. Pozdrawiam

[marina2]

wyglada na to,że w domu Ani zasady ustala córka więc nie ma
powodu,żeby informowała rodziców o swoich alkoholowych,prochowych
eksperymentach.
nawiasem mówiąc ciężko mi uwierzyć,że Ania nie jest trollem.myślę
raczej ,że studentem robiącym swoisty eksperyment medialny.

[triss_merigold6]

I dlatego tak bełkotliwie pisze?
Nie pozbawiajmy się złudzeń, może Ania jest prawdziwie, banalnie
głupia?

[marina2]

ciekawa jestem jaki dom rodzinny mogła mieć Ania? nadmiernie
restrykcyjni rodzice? a jeśli nie to jak udało się jej dożyć do
wieku metrykalnie dorosłego? stąd stawiam tezę eksperymentu.

[croyance]

Ania mogla byc dzieckiem odrzuconym, ktore postanowilo, ze jej
dzieci nie beda doswiadczac tego, co ona.
Jej corka moze polubic kiedys powiedzenie: kiedy widziesz kogos, kto
zmierza do Ciebie ze swiadomym zamiarem czynienia Ci dobra, uciekaj
jak najdalej!

[croyance]

Ja rozumiem Anie. Sama pewnie nie miala najlepszych kontaktow z
rodzicami, i teraz priorytetem dla niej jest, by w przyszlosci miec
dobry kontakt z corka. Niestety, wybrala najgorsza do tego droge.
Opisuje kilka postow powyzej moja sytuacje - wybrana przez Anie
metoda moze spowodowac dokladnie odwrotny skutek.
Wydaje mi sie, ze wynika to z tego, ze kontaktujac sie z corka Ania
nie wychodzi z pozycji dorosklego, ale swojego 'wewnetrznego
dziecka', ktore projektuje na corke i stara sie chronic. Nie dziwie
sie, ze boi sie panicznie kazdej lzy, bo relacja ustawiona jest w
ten wlasnie sposob. Gdyby Ani relacja z corka odbywala si ena lini
Dorosly - Dziecko, nie byloby powodow do paniki. Mysle, ze Ania za
bardzo identyfikuje sie z corka i pielegnuje swoje stare urazy.
Patrzac na jej lzy, czuje swoj zadawniony bol i leci na ratunek. A
przeciez dzieci placza, i to nie jest zadna tragedia, to jest tylko
kwestia podejscia.
Co do potrzeby wyznan i wiezi; mojaj mama tak bardzo bala sie, ze te
wiez ze mna straci, ze kompletnie ja zniszczyla. Tak bardzo sie bala
dac mi chociaz centymetr wlasnej przestrzeni (bo nie wiadomo, czy
nie urodzi sie w niej cos przeciwko niej, cos, nad czym nie
kontroli, cos OBCEGO, czego nie zna), ze kompletnie zatrula mi zycie
ciaglym sprawdaniem, kontrolowaniem, przesluchaniami. Moglabym
pracowac w wywiadzie, do perfekcji opanowalam metode oszukiwania
jej, z czym bylo mi bardzo zle, ale w pewnym sensie nie mialam
wyboru. Popchnela mnie w strone klamstwa czytajac moj pamietnik i
przesluchujac mnie potem z tresci, podsluchujac, a nawet zabraniajac
zamykania sie w lazience (jesli nie robisz nic, czego moglabys sie
wstydzic, nie musisz sie zamykac).
Walczylam o swoja prywatnosc latami, ale dla mojej matki nie
istnieje pojecie prywatnosci. Caly czas mialam wyrzuty sumienia, bo
o czyms jej nie moglam powiedziec etc. etc. etc.

Ani pod rozwage daje, ze moim najwiekszym marzeniem zycia
bylo 'wypic herbate, odstawic kubek, a za kilka dni wrocic i
zobaczyc, ze nadal stoi brudny' (a nie, ze matka zwinela mi go
sprzed nosa do umycia)
oraz
miec wlasne problemy i samemu je rozwiazywac.

Wiesz co?

[vharia]

Moim zdaniem koncentrujesz się nie na tym określeniu, które masz na myśli. Ja bym to, czego chcesz nazwała zaufaniem. Poprostu. To jest odpowiedź na to, czego chcesz. Porozumienia, zaufania dziecka do Ciebie i Ciebie do dziecka. WCALE NIE chodzi o bezstresowe wychowanie.
Mogę coś o tym powiedzieć, bo to udało sie zrobić mojej mamie. Uważam ja za absolutnie wyjątkową i cudowną osobę w swoim zyciu własnie dlatego. A do "bezstresu" było mi bardzo daleko. Mama wymagała ode mnie posłuszeństwa, ignorowała histerie a od wielkiego dzwonu dawała w ochrzan/w skórę (oooo, zgrozo).
Ale mama zaczęła od siebie. To ona pierwsza miała do mnie zaufanie, zanim oczekiwała, że ono między nami będzie. Wszystko tłumaczyła, nigdy nie usłyszałam "bo tak". Ale jak wytłumaczyła, to trezba sie było zastosować Jest ciepłą, otwartą osobą, nigdy mnie nie kłamie.
To wystarczy, nie potrzeba (obstawiam, że nie można) wychowywać bezstresowo, zeby kochało Ciebie dziecko.

[asia_i_p]

1. Świat jest stresujący.
2. Nie każdy stres jest zły.
3. Lepiej poznać stres wtedy, kiedy jeszcze można go wyrażać na
wszystkie sposoby, z tupaniem nogami i wrzaskiem włącznie.
Aniu, ja bardzo podziwiam twój zapał i konsekwencję, twoją
cierpliwość i dobrą wolę. Problem w tym, że nie doceniasz swojego
dziecka, a właściwie jego uczucia do ciebie. Ona cię kocha, bo ty ją
kochasz i bo cię potrzebuje, a ty spełniasz jej potrzeby. Nie za to,
że dajesz jej wszystko, czego zachce i nie za to, że wszystko jej
wolno. Jeżeli z miłości i z miłością wprowadzisz jej pewne
ograniczenia, ona się od ciebie nie odwróci. Wręcz przeciwnie,
możesz stracić jej zaufanie, jeśli tych ograniczeń nie wprowadzisz,
a ona poniewczasie odkryje, że świat jest dużo trudniejszy niż ją
nauczyłaś. Odkryje, że czasem trzeba się do czegoś zmusić, czasem
zmierzyć się z porażką i będzie miała słuszny żal, że jej tego nie
nauczyłaś.

[verdana]

Co innego, gdy dziecko nie boi sie rodziców - i to jest dobrze, a co
innego, gdy rodzice nie mają autorytetu i dziecko nie boi się, że
zrobi coś, czego rodzice nie pochwalają i nie będzie mialo oporow
przed robieniem wszystkiego co zechce, bo i tak rodzice to
zaakceptuja.
Dziecko trzeba wychować raczej tak, by nie wzięło prochów, bo boi
sie dezaprobaty rodziców (nie lania paskiem), a nie beztrosko wzięło
i się przyznalo.
W dodatku Twoja wizja stosuków miedzy dorastającym dzieckiem a
rodzicami jest wypaczona. Dziecko nie tylko nie musi, ale i nie
powinno zwierzać się rodzicom ze wszystkiego - to zbyt uzaleznia
niemal doroslego człowieka od mamusi i tatusia - musi zyć coraz
bardziej na wlasny rachunek. A wygląda na to, że odejscia dziecka z
domu nie przewidujesz.

Bezstresowe wychowanie w szkolei

[happybogna]

Cześć
Pracuję w szkole już kilka lat, miałam do czynienia z dziećmi, które
były wychowywane bez ograniczeń, tak bym to nazwała. Jeden chłopiec
zwracał sie do mnie po imieniu (w liceum), nie widził w tym nic
złego. Właściwie robił co chciał, nikt mu nie tłumaczył co wolno co
nie, bo to by było stresujące.
Czy był w tym wszystkim szczęśliwy, raczej nie. Przynajmniej tak dla
mnie to wyglądało.
Jakim będę sama rodzicem? Zobaczymy, moje dziecko ma półtora roku i
widzę jak sprawdza mnie gdzie są granice, dlaczego, bo potrzebuje
czuć się bezpieczna.

[scher]

happybogna napisała:

> Jeden chłopiec zwracał sie do mnie po imieniu (w liceum), nie
> widział w tym nic złego.

I pozwalałaś mu na to?

[marina2]

Annette Kast-Zahn "Każde dziecko może nauczyć się reguł"

[black.and.white]

> Dziecko trzeba wychować raczej tak, by nie wzięło prochów, bo boi
> sie dezaprobaty rodziców (nie lania paskiem), a nie beztrosko wzięło i się przyznalo.

a ja bym wolała żeby moje dziecko nie wzięło nie dlatego, że boi się mojej dezaprobaty, tylko dlatego, że wie że to głupie i szkodliwe.

to ze zycie jest stresem...

[camel_3d]

i jak dziecko nie nauczy sie od malego, ze bywwaja sytuacje stresujacie i nie
nauczy sie z nimi wlaczyc, to potemu mu zycie dokopie i skonczy u
psychoanalityka))) ..a dokopywanie zacznie sie w szkole.

W zasadzie wszystko

[triss_merigold6]

Stres pełni różne funkcje i pojawia się w tysiącach prozaicznych
sytuacji: wykipiało mleko; chodnik przegradza zaparkowany
idiotycznie samochód; dziecko zapomniało kapci do szkoły; uciekł
autobus; ktoś nieoczekiwanie zachorował etc.

- dziecka przed stresem nie da się uchronić w żaden sposób ale można
je nauczyć sobie ze stresem radzić, oddzielać sprawy istotne od
drobiazgów
- wychowanie to stawianie granic a ograniczenia są odbierane jako
stres
- całkowite poświęcenie się zaspokajaniu wszelkich życzeń dziecka
robi gorzej dziecku - w przedszkolu, szkole, między rówieśnikami
będzie potrójnie zestresowane
- czasem w imię wyżeszego dobra dziecko/dorosły MUSI znieść stres -
twierdzisz Aniu, że srece by Ci pękło gdyby córka płakała? To
wyobraź sobie, że musi miec pobraną krew. Mój trzylatek miał parę
dni temu pobieraną, zgodnie z zaleceniem pielęgniarki trzymałam mu
rękę: płakał i mówił, że go boli. Trudno. Zabieg trwał chwilę.
Gdybym ja wpadła w spazmy i użalała sie nad dzieckiem to płakałby
pewnie z godzinę a nie dwie minuty. Rozumiesz?
- chroniąc dziecko przed każdym stresem mitologizujesz ten stres,
robisz z niego większe zagrożenie niż warto - wszelkie szanse, że
Twoja córka będzie histerycznie przeżywać krzywe spojrzenie
koleżanki w zerówce czy odmowę zabawy.

Nic

[krwawakornelia]

czegos takiego nie ma.

[kotulek_ns]

popieram. trzeba być silniejszym od dziecka (psychicznie) i dawając
mu sobą przykład uczyć go jak sobie z tymi wszystkimi stresującymi
sytuacjami radzić. dziecko wychowujemy nie dla siebie ale dla
innych. i musimy tak to zrobić żeby dziecko umiało się znaleźć w
każdej sytuacji także nieprzyjemnej czy stresującej. by inni ludzie
z naszym dzieckiem mogli wytrzymać, mogli się z nim porozumieć,
mogli je pokochać. trzeba patrzeć przyszłościowo na to co w tej
chwili robimy, jakiego zachowania je uczymy.dziecko jest jak lustro.
jak ty będziesz histeryzować to twoje dziecko również, więc to chyba
ty musisz najpierw popracować nad sobą.

[cynta]

A co to jest bezstresowe wychowanie? Pozwalanie na wszystko? (przeciez to
niemozliwe!) czy nie wprowadzanie idiotycznych regul (tzw. "stawianie granic")
typu, nie rob tego bo ja (rodzic) tak ci kaze, kolacje jemy zawsze o 18, musisz
zjesc wszystko z talerza, po przyjsciu do domu ubieramy pantofle itp. To macie
na mysli mowiac o "stresowym" wychowaniu?? Jest kolosalna roznica miedzy
kierowaniem dziecka przez zycie w madry i kochajacy sposob a wywieraniu na nim
rodzicielskiej presji po to aby racje rodzica byly u gory (nie bedzie mi tu
smarkacz rozkazywal). Oto pare przykladow: co jest zlego w ogladaniu telewizji
przy obiedzie?, co jest zlego w nieposprzatanym pokoju?, dlaczego nie mozna jesc
tego co sie lubi i wtedy kiedy sie lubi?
Aniu, ja rozumiem co chcieliscie z mezem osiagnac w wychowaniu corki, mysle ze
ty sama balas sie swoich rodzicow i nie ufalas im i teraz chcesz aby twoje
dziecko zywilo do ciebie inne uczucia. To sie da osiagnac: mowic, rozmawiac z
dzieckiem, tlumaczyc, pokazywac, nie odgradzac od "trudnego" swiata tylko
powodowac ze dziecko nie bojac sie go bedzie go rozumialo. Gdzies sie
zgubiliscie w tym wzgledzie bo napady leku waszej corki nie sa normalne. Ja
zawsze powtarzam ze genetyka gra tu ogromna role, corka ma wiele twoich cech i
te leki sa chyba tego wlasnie efektem. Ja moim prawie doroslym corkom mowie
zawsze jak wychodza na imprezy zeby dzwonily ja by sie upily i potrzebowaly
odwiezienia, i mowie tak tez w przypadku ich kolezanek i kolegow, zwlaszcza tych
co maja takich rodzicow od "stawiania granic". One wiedza ze mnie sie to nie
bedzie specjalnie podobalo ale wiedza tez ze goraco wole to niz jednorazowa
wycieczke do kostnicy w celu rozpoznania zwlok. Nie bojcie sie mowic dzieciom co
czujecie ale tak normalnie bez straszenia. Reasumujac, Aniu, mozesz byc lagodna
i niewymagajaca ale pamietaj ze wszystko co robisz musi prowadzic do szczescia
twojego dziecka a nie do placzow i lekow....

[ulka13]

Odkąd słyszę o bezstersowym wychowaniu słysze też o chorobie ,
której nie pamietam ze swoich lat szkolnych, a mianowicie ADHD.

[a_weasley]

ulka13 napisała:

> Odkąd słyszę o bezstersowym wychowaniu słysze też o chorobie ,
> której nie pamietam ze swoich lat szkolnych, a mianowicie ADHD.

Pamiętasz, pamiętasz. Tylko wtedy to funkcjonowało pod polską nazwą
"nadpobudliwość psychoruchowa".
Z drugiej strony widziałem kiedyś listę typowych objawów ADHD, z której
wychodziła diagnoza "ADHD" tam, gdzie w moich latach szkolnych diagnozowano
"żywy chłopak, trochę łobuziak", która do żadnych forów nie uprawniała.

[ulka13]

Tak, może i racja, ale wtedy w szkole nauczyciel mógł krzyknąć na
dziecko a nawet w łape dać i żywy łobuziak siadał na d.....Nie
jestem za biciem dzieci, ale wiesz, teraz raz że rodzic pozwala na
wszystko dwa że w szkole nauczyciel często nie jest juz zadnym
autorytetem nie jest.

[a.nancy]

ulka13 napisała:

> Tak, może i racja, ale wtedy w szkole nauczyciel mógł krzyknąć na
> dziecko a nawet w łape dać i żywy łobuziak siadał na d.....Nie
> jestem za biciem dzieci, ale wiesz, teraz raz że rodzic pozwala na
> wszystko dwa że w szkole nauczyciel często nie jest juz zadnym
> autorytetem nie jest.

z powyzszego postu wynika, ze uwazasz przemoc za metode zdobywania autorytetu.
interesujaca postawa.

[ulka13]

Nie uważam przemocy za metodę zdobywania autorytetu. Uważam tylko,
że jak taki jeden z drugim wiedziałby, że za przeszkadzanie na
lekcji może w łapę dostać albo za ucho być odprowadzony do ławki, to
zastanowiłby się czy to się opłaca. A ponieważ teraz nawet krzyknąć
na dziecko nie można, to dzieci i młodziez wchodzą nauczycielom na
głowę. Nie maja żadnych hamulców, dlatego z tych "żywszych" dzieci
robia się dzieci chore na ADHD. To jest moje osobiste zdanie, z
którym oczywiście nie musisz się zgodzić.

[ania1500]

ulka13 napisała:

> Nie uważam przemocy za metodę zdobywania autorytetu. Uważam tylko,
> że jak taki jeden z drugim wiedziałby, że za przeszkadzanie na
> lekcji może w łapę dostać albo za ucho być odprowadzony do ławki,
to
> zastanowiłby się czy to się opłaca. A ponieważ teraz nawet
krzyknąć
> na dziecko nie można, to dzieci i młodziez wchodzą nauczycielom na
> głowę. Nie maja żadnych hamulców, dlatego z tych "żywszych" dzieci
> robia się dzieci chore na ADHD. To jest moje osobiste zdanie, z
> którym oczywiście nie musisz się zgodzić.

nie moze byc tak,ze nauczyciel ma prawo ciagnac za ucho lub bic
dziecko po rekach,za to sa sprawy w sadzie i bardzo dobrze,powinno
sie takich nauczycieli zamykac.a dzieci sa tylko dziecmi wiec nie
wymagajmy od nich aby byli super grzeczni w szkole,czy w domu.
my jestesmy doroslymi ludzmi a tez nie zawsze jestesmy tacy nie
naganni i potrafimy czasami odwalic cos takiego czego trudno jest
sie spodziewac po doroslym czlowieku,a co dopiero mowic o dziecku.

[ulka13]

Dziecko nie jest tylko dzieckiem, jest też mysląca istotą i kiedy
wię że WSZYSTKO mu wolno /bezstresowe wychowanie/ to z tego
korzysta. I o ile robi to w czterech ścianach swojego mieszkanie
niech sobie robi. Ale jesli dzieje się to na lekcji w szkole czy na
zajeciach w przedszkolu to juz nie jestem taka tolerancyjna. Nie po
to moje dzieci chodza do przedszkola czy do szkoły zebu ogladać
wygłupy dziecka, na którego "nie ma rady" bo ma ADHD. Ja po prostu
nie do końca wierze w tą chorobę, uważam że jest ona wynikiem
bezstresowego wychowania. I powtarzam, ani w mojej klasie, ani w
klasie mojego brata czy znajomych nie było tak rozwydrzonych dzieci,
a to dlatego że rodzice wychowywali "stresowo" a przed nauczycielem
czuło się respekt.

[ania1500]

byly takie dzieci,juz wtedy.ja nie mowie o ADHD bo to inny
problem,mowie tylko ,ze dziecko ma prawo sie wyglupiac,rozrabiac bo
jest dzieckiem.
wez tez pod uwage to,ze od czasu jak my bylismy w szkole czasy sie
zmienily i podejscie rodzicow do swoich dzieci rowniez.
autorytet nauczycieli spadl i to tez ma swoje plusy,dziecko nie
powinno sie bac ani nauczyciela ani szkoly nie tedy droga.jednak
nawet ja nie uwazam,ze w szkole powinien panowac totalny
balagan ,ale metody ktorymi kiedys wprowadzano lad w szkolach sa nie
do przyjecia.

[nangaparbat3]

E tam.
Wychowywalismy dziecko bezstresowo - poza tym, co było niebezpieczne dla niej
czy szkodliwe dla innych, mogła robic chyba wszystko - i ma niezwykla zdolność
koncentracji, a na lekcjach przez długi czas byla az nazbyt grzeczna. W
podstawówce wolała siedzieć w ławce sama niż z koleżankami, ktore (wychowywane w
dyscyplinie, jak najbardziej) swoim gadulstwem przeszkadzały jej w nauce (poza
tym miała z nimi swietne relacje).
Nie wiem, kto w POlsce wychowuje "bezstresowo", to nieliczne przypadki i nijak
sie maja do ADHD.
Ja bym raczej sprawdziła, jak ma się do ADHD oddawanie dzieci pod opiekę
telewizora i komputera.
Ale powtarzam - SPRAWDZIłABYM to, a nie zarzekała, że na pewno mam rację.

ulka

[nangaparbat3]

A byłaś kiedys na posiedzeniu rady pedagogicznej?
Ciuchutko było?
Sluchali mowiącego z nabożeństwem?
Nie jedli?
Nie zuli gumy?
Nie wysylali smsow?
Nie gadali?
Nie chichotali?
To czego wymagasz od dzieci?

[a_weasley]

a.nancy napisała:

> z powyzszego postu wynika, ze uwazasz przemoc za metode zdobywania autorytetu.
> interesujaca postawa.

Chciałbym zobaczyć autorytet państwa i prawa, gdy państwo nie może używać
przemocy w żadnej postaci.
Albo pracodawcy, który nie może pracownika wywalić ani pojechać mu po premii,
tylko jak pracownik się obija, to mu tłumaczy, że to nieładnie.

[ania1500]

a_weasley napisał:

> a.nancy napisała:
>
> > z powyzszego postu wynika, ze uwazasz przemoc za metode
zdobywania autory
> tetu.
> > interesujaca postawa.
>
> Chciałbym zobaczyć autorytet państwa i prawa, gdy państwo nie może
używać
> przemocy w żadnej postaci.
> Albo pracodawcy, który nie może pracownika wywalić ani pojechać mu
po premii,
> tylko jak pracownik się obija, to mu tłumaczy, że to nieładnie.
>
wedlug mnie to o czym piszesz nie mozna zaliczyc do przemocy.w
szkole sa oceny ktorymi mozna karac lub nagradzac dziecko a tego nie
zaliczamy raczej do przemocy tak samo z ta premia.nauczyciel ma
prawo postawic pale za przeszkadzanie ,ale nie ma prawa udezyc
dziecka i bardzo dobrze,ze tak jest,mam prawo wywalic z pracy nie
sprawdzajacego sie pracownika,zabrac mu premie,ale nie mam prawa go
za to nie wiem np.pobic.

[a_weasley]

ania1500 napisała:

> wedlug mnie to o czym piszesz nie mozna zaliczyc do przemocy.

Ale na każdym kroku spotykamy się z ludźmi, których inni słuchają dlatego, że
mogą użyć przemocy. Przylać pałą, wysadzić z pociągu, strzelić w opony, zamknąć...

> nauczyciel ma
> prawo postawic pale za przeszkadzanie ,

Po pierwsze nie ma takiego prawa. Nie wolno postawić stopnia z przedmiotu za
niewłaściwe zachowanie. Niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę.
Po drugie na ucznia, któremu obniżona ocena ze sprawowania wisi, a rodzicami się
nie przejmuje, nie ma sposobu.

> mam prawo wywalic z pracy nie
> sprawdzajacego sie pracownika,

Gdy tymczasem podstawówkę i gimnazjum każdy musi skończyć, choćby nie chciał.
Konstytucja mu to gwarantuje.

[lady_lizabeth]

Nie wolno postawić stopnia z przedmiotu za
> niewłaściwe zachowanie. Niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę.

Mylisz się. W dzienniku jest takie miejsce, kolumna "zachowanie na lekcji".
Ocena jak ocena, chociaż głównie wstawia się tam 5 w nagrodę albo 1 za karę.
No i nie zapominajmy, że na ocenę końcową z przedmiotu składa się coś takiego,
jak "stosunek do przedmiotu".
Pozdraiwam.

[a_weasley]

lady_lizabeth napisała:

> Mylisz się. W dzienniku jest takie miejsce, kolumna "zachowanie na lekcji".

Bardzo mnie to cieszy, obawiam się jednak, że na uczniach, z którymi
rzeczywiście są problemy, nie robi to piorunującego wrażenia. Jakom rzekł, oni
też wiedzą, że podstawówkę i gimnazjum muszą skończyć. I że nikt ich nie zostawi
na drugi rok dlatego, że mieli jedynki za niewłaściwe zachowanie.

[ania1500]

czego ty oczekujesz,bo ja przestaje cie rozumiec,rodzice powinni byc
wrogami swoich dzieci czy jak?powinni nauczyc dziecko siedziec cicho
i nie przeszkadzac w szkole w domu ,ale nie jest niczym zlym jak
rodzic nie przyjdzie po dziecko do przedszkola na czas i nie
poinformuje,o tym,bo ma komorke bez impulsow,ja nie lapie o co ci
chodzi tak naprawde.ojciec ktory wraca do domu bo dziecko tak chce
jest zly.
to moze powiedz jak to powinno wygladac wszystko wedlug
ciebie,jakies konkrety jesli mozesz,bo ja nie umiem z twoich
wypowiedzi sklecic calosc.

[a_weasley]

ania1500 napisała:

> ja nie umiem z twoich wypowiedzi sklecic calosc.

Zatem na razie zamiast mną jako całością, interesuj się moimi wypowiedziami w
konkretnej sprawie.

LOL

[triss_merigold6]

No way. Chyba nie oczekujesz, że autorka owych polemicznych wpisów
jest w stanie ogarnąć sens czyichś krytycznych i napisanych poprawną
polszczyzną wypowiedzi? DDD

O toto

[triss_merigold6]

Rodzice powinni zadbać o to, żeby dziecko potrafiło się zachować
odpowiednio do sytuacji i miejsca w jakim się znajduje. Plac zabaw,
małpi gaj, boisko, zabawa karnawałowa - niech sobie hałasuje do
woli, biega, skacze, tańczy, wyżywa się fizycznie etc.
W szkole podczas lekcji zasadniczo POWINNO być cicho ponieważ nie
jest samo i może przeszkadzać innym (że przeszkadza nauczycielowi to
drobiazg.D). W domu również powinno umieć być cicho w szeregu
sytuacji chociaż przez chwilę, bo również może przeszkadzać.

Jesli nie nauczysz dziecka, że w pewnych sytuacjach lepiej trzymać
dziób zamknięty to obawiam się bardzo bolesnych konfrontacji z
rzeczywistością.

[e-ftalo]

dziwi mnie że każdy kolejny twój wątek jest coraz bardziej ogólny,czyżby
chodziło o wypełnienie luk w tej pracy dyplomowej?
Zwykle jak ktoś ma problem do zmierza od ogółu do szczegółu a nie na odwrót.
Jestem pewien na 100% że Ania jest trollem,sprawdzone,potwierdzone.

[milka_milka]

Poczytałam różne Twoje posty i mam pytanie. Skoro nie możesz znieść łez córki,
to jak dawałaś sobie radę, gdy była mała. Na przykład roczne dziecko nie
rozumie, że nie można wsadzać palców do kontaktu i gdy mu zabraniasz, płacze.
Dwulatek płaczem i wrzaskami usiłuje wymusić różne rzeczy na otoczeniu. Ulegałaś
zawsze zachciankom córki czy może masz jakiś magiczny sposób przemówienia do
rozsądku roczniakowi?

[ania1500]

milka_milka napisała:

> Poczytałam różne Twoje posty i mam pytanie. Skoro nie możesz
znieść łez córki,
> to jak dawałaś sobie radę, gdy była mała. Na przykład roczne
dziecko nie
> rozumie, że nie można wsadzać palców do kontaktu i gdy mu
zabraniasz, płacze.
> Dwulatek płaczem i wrzaskami usiłuje wymusić różne rzeczy na
otoczeniu. Ulegała
> ś
> zawsze zachciankom córki czy może masz jakiś magiczny sposób
przemówienia do
> rozsądku roczniakowi?
zawsze mialam z tym problem jak slyszalam placz robilo mi sie
slabo,zawsze tam gdzie mozna bylo to zrobic ulegalam i
ulegam,zreszta nawet nie wbrew sobie,w bardzo delikatny sposob
odwracalam uwage dziecka wtedy gdy robilo cos
niebezpiecznego.dzialalo,mozesz nie wierzyc ,ale jak moja corka
placze np.bo jest chora no wiadomo tu ja juz nic nie jestem w stanie
czesto pomoc,ja placze razem z nia, poprostu nie mam sily tego
zniesc,i tutaj juz moj maz jest niezbedny,ja musze opuscic pokoj,isc
w drugi koniec domu aby nie slyszec placzu to jest straszne tego nie
da sie opisac co sie wtedy ze mna dzieje.

[milka_milka]

Ale to znaczy rzeczywiście, że to Ty powinnaś udać się do psychoterapeuty, bo to
nie są normalne reakcje. Dzieci płaczą i to jest normalne. Chcą coś wymusić lub
zrobić coś zabronionego. I wydaje mi się, że delikatne odwracanie uwagi jest tu
mocno nie na miejscu, bo czasem mimo protestów dziecko musi wiedzieć, że czegoś
nie wolno i już.

[jola_ep]

> I wydaje mi się, że delikatne odwracanie uwagi jest tu
> mocno nie na miejscu, bo czasem mimo protestów dziecko musi wiedzieć, że czegoś
> nie wolno i już.

Zależy w jakim wieku
W przypadku malutkich dzieci jest to bardzo dobre rozwiązanie. Duże nie pozwoli sobie odwrócić uwagi Dla spokoju sumienia można powiedzieć: "nie rysujemy na ścianie tylko na kartce" (dać kartkę i zachęcić dziecko) "nie pchamy palców do gniazdka, ale można walić młotkiem" (dać młotek) .

Pozdrawiam
Jola

[ania1500]

jola_ep napisała:

> > I wydaje mi się, że delikatne odwracanie uwagi jest tu
> > mocno nie na miejscu, bo czasem mimo protestów dziecko musi
wiedzieć, że
> czegoś
> > nie wolno i już.
>
> Zależy w jakim wieku
> W przypadku malutkich dzieci jest to bardzo dobre rozwiązanie.
Duże nie pozwoli
> sobie odwrócić uwagi Dla spokoju sumienia można
powiedzieć: "nie rysujemy n
> a ścianie tylko na kartce" (dać kartkę i zachęcić dziecko) "nie
pchamy palców d
> o gniazdka, ale można walić młotkiem" (dać młotek) .
>
> Pozdrawiam
> Jola

nie mowie do dziecka slowa "nie" mowilam to i nadal mowie"kochanie
moze zamiast na scianie narysujesz na kartce"dzialalo,i dziala do
tej pory.

[milka_milka]

A jeśli pcha palce do kontaktu? JAk reaguje Twoje dziecko, gdy ktoś inny (mąż,
dziadkowie) mówią "nie"?

[ania1500]

moj maz tez nie mowi"nie",a jesli jest to ktos inny,i ona uslyszy od
tej osoby cos takiego zawsze pada pytanie"mamusiu?"wtedy tlumacze po
swojemu,ze moze oddasz mi noz.a jak uznam ,ze to jednak nic
zlego,poprostu mowie,np.spokojnie kochanie, wez sobie...
albo baw sie dalej,raczej staram sie aby nie utkwilo jej
to "nie",zreszta denerwuje sie na osobe ktora w ten sposob zwroci
sie doniej.
to jest dobre bo nie slyszysz tez od dziecka slowa "nie" nie
mowi"nie dam" tylko np."dlaczego mam ci dac",a jak czegos nie chce,
to opracowala sobie tekst typu" oj no wez".nie wiem,moze zle
robie ,ale mi sie wydaje ,ze pod tym wzgledem jest ok.ja zdaje sobie
sprawe ,ze nie zawsze by to sie sprawdzilo do innego dziecka,ale
moja corka jest bardzo spokojna,raczej taka przytulanka.i to nie
jest tak,ze ja nie reaguje na jakies sprawy ktore moga sie skonczyc
tragicznie,reaguje ale robie to w taki a nie inny sposob,i do tej
pory nic zlego sie nie stalo.troche obawiam sie szkoly,ale wtedy tez
sobie poradze wysle ja do prywatnej takiej,aby bylo jak najmniej
rygoru,jakis nakazow zakazow.

[verdana]

Ale przecież, ty nie mówiąc do dziecka "nie" i nie ucząc reakcji na takie słowa,
równocześnie nie uczysz dziecka, ze ono też ma prawo mówić "nie".
Gdy dziecko wie, ze "nie" jest zabronione, samo nie powie , gdy będzie starsze
"nie" kolegom proponującym papierosy czy narkotyki.
Umiejetność mówienia "nie" jest chyba podstawową rzeczą w wychowaniu dziecka.

[latisza]

Gdy dziecko wie, ze "nie" jest zabronione, samo nie powie , gdy
będzie starsze
> "nie" kolegom proponującym papierosy czy narkotyki.

Ależ verdano, dlaczego dziewczyna miałaby nie wziąć narkotyków?
Przeciez może sobie spokojnie przyjsc do rodziców po fakcie i
usłyszy tylko że zrobiła bardzo brzydko i .... "lepiej tak nie
robić"? "więcej tak nie rób"? "stało się, ale tak nie wolno"? Nie,
chwila, tu mamy tę żalosną i wroga wobec dziecka partykułę
przeczącą. Wobec tego nie wiem jak ania1500 ma zmaira zapobiec
zaćpaniu się jej dziecka na śmierć. Bo tłumaczyć można po 1000000
razy, ale kiedy dziecko wszystko wie i nawet wbrew sobie nie może
odmówić (bo nikt go tego nie nauczył) to kazania na nic się zdadzą.

A jak dziecko dorosnie, i powiedzmy zacznie się spotykac z jakimś
chłopakiem/dziewczyną i partner bedzie chciał posunąć się dalej niż
jest to pożądane przez zainteresowaną w sferze fizycznej? To co ma
powiedziec "mogę prosić o zdjęcie reki z mojej piersi"? I zadziała?
Coś mi się nie wydaje.
To sa oczywiście tylko teoretyczne rozważania, bo nie wierzę, że
dzieciakowi uda się przejść przez jakąkolwiek podstawówkę w
taki "bezstresowy sposób". To grozi jakimiś powaznymi problemami.
Chyba ze zdecydujecie się na edukacje w domu (sposób na odsunięcie
problemów na później, bo one się pojawią i tak- harmonijne współzyie
społeczne WYMAGA zakazów i nakazów).

[milka_milka]

Straszne. Wychowujesz córkę na kalekę psychiczną.

[lolinka2]

- okaleczasz dziecko, bo nie dajesz mu możliwości nauczenia się odmawiania,
reagowania na odmowę innych i ogólnie 'treningu stresowego', a bądź pewna że nie
jesteś wieczna, a córce życie stresu nie oszczędzi (zwłaszcza tak wychowanej, a
raczej - niewychowanej) - No, chyba, że zamierzasz przed własnym zgonem usunąć
dziecko z tego łez padołu za pomocą morderstwa....

- w jakiś niezrozumiały dla mnie sposób i z niezrozumiałej przyczyny usiłujesz
zrobić z córki marionetkę i pomnik ku czci Matki Polki Ani 1500, a z drugiej
strony wtłaczasz na jej barki ciężar nie do udźwignięcia - brzemię
samostanowienia o sobie.

- projektujesz, jak ktoś już słusznie zauważył, na dziecko własne lęki, a z
drugiej strony gdy się pojawią - nie przeciwdziałasz nasileniu zaburzeń tylko
metodą strusia, chowasz głowę w piasek poszukując wsparcia u męża, który - jak
wynika z opisu - również cochones nie posiada.

- odbierasz dziecku poczucie bezpieczeństwa, gdyż dziecko pozbawione granic
(jasnych i klarownych, w formie zakazów, nakazów i przyzwoleń) czuje się również
pozbawione ochrony. W pierwszej chwili i z pozoru może się to wydawać
interesującym poszerzeniem zakresu wolności malca, natomiast na dłuższą metę
stanowi ciężar nie do udźwignięcia (równoznaczny z odebraniem miłości
rodzicielskiej!) i skutkuje zasilaniem kolejek w poradniach zdrowia psychicznego
na przykład (bo jeszcze ewentualnie samobójstwo zostaje, albo anoreksja i takie
tam...)

- i w taki oto sposób będąc zbyt blisko własnej córki, pozostawiasz ją samą
sobie. Nigdy w życiu człowiek nie jest tak samotny, jak w gronie "bliskich"
osób... Współczuję dziecku z całego serca.

Anka, lecz się... i to nie na nogi bynajmniej!

[ania1500]

lolinka2 napisała:

> - okaleczasz dziecko, bo nie dajesz mu możliwości nauczenia się
odmawiania,
> reagowania na odmowę innych i ogólnie 'treningu stresowego', a
bądź pewna że ni
> e
> jesteś wieczna, a córce życie stresu nie oszczędzi (zwłaszcza tak
wychowanej, a
> raczej - niewychowanej) - No, chyba, że zamierzasz przed własnym
zgonem usunąć
> dziecko z tego łez padołu za pomocą morderstwa....
>

troche dziwne podejscie, mi nie stawiano granic,nie szlam spac o
konkretnej godzinie,nie jadlam kiedy mi kazano tylko wtedy kiedy
chcialam ,robilam na co mialam ochote nikt mnie nie pilonowal bo moi
rodzice nie mieli na to czasu,wracalam o 5 rano z imprezy a na 8
szlam do szkoly i nikt nie protestowal,moje zycie dzisiaj jest
idealne zero stresu,no chyba ,ze czytam takie wypowiedzi jak
tutaj.mam obok siebie czlowieka ,ktory wszystkie problemy zalatwia
za mnie,ale wczesniej potrafilam o siebie zadbac,sporo osiagnac,bez
wczesniej wytyczonych granic,ale z konkretna pomoca rodzicow,ktorzy
zapewnili mi super start w dorosle zycie.
kazdy czlowiek odebral inne wychowanie ,normalne bo kazdy rodzic
inaczej wychowuje swoje dziecko,a jednak wszyscy sobie jakos radzimy
w zyciu.ja sobie radze bardzo dobrze i moja corka tez sobie
poradzi,ma oboje rodzicow,ktorzy potrafia zapewnic jej przyszlosc w
taki sposob aby nie bylo jej zle nawet wtedy gdy tych rodzicow juz
nie bedzie.jest jakos tak ,ze ci slabsi psychicznie potrafia otoczyc
sie ludzmi,ktorzy ich wspieraja i pomagaja.ja jestem slaba ,ale mam
meza ktory zawsze wie co zrobic,ludzi ktorzy wywalcza dla mnie to
czego chce.pragne aby moje dziecko mialo wspaniale dziecinstwo,nie
mowilo ,ze ma matke zolze,i nie zmienie sie pod wplywem opini innych.
nie jestem czlowiekiem,ktory zastanawia sie co bedzie za 20 lat,bo
wiem,ze bedzie dobrze a jak nie to wtedy bede rozwiazywac dany
problem,chce byc szczesliwa dzisiaj a jutro zobaczymy jak to bedzie.

[gaja78]

ania1500 napisała:

> troche dziwne podejscie, mi nie stawiano granic,nie szlam spac o
> konkretnej godzinie,nie jadlam kiedy mi kazano tylko wtedy kiedy
> chcialam ,robilam na co mialam ochote nikt mnie nie pilonowal bo moi rodzice nie mieli na to czasu,wracalam o 5 rano z imprezy a na 8
> szlam do szkoly i nikt nie protestowal,moje zycie dzisiaj jest
> idealne zero stresu,no chyba ,ze czytam takie wypowiedzi jak
> tutaj.

No faktycznie zero stresu. Zwłaszcza gdy dziecko płacze

BTW - w jakim wieku wracałaś z imprez o 5 rano ?

[zetbeel]

Właśnie takie bezstresowo wychowywane dziecko pozbawiło moje zdrowia
na 2 misiące, bólu i cierpienia i do dnia dzisiejszego dziecko nadal
wraca do formy, tylko dlatego, że chciało osiągnąć swój cel w zycie
- zjechać pierwsze ze zjeżdżalni, spychając na bok drugie dziecko,
które siedziało
Rodzice chronili je przed stresem trzymając w domu, aby nie musiało
powiedzieć dlaczego zepchnęło drugie dziecko.
Kiedy przyszło do szkoły, po odreagowaniu stresu
- skopało drugie dziecko, tylko dlatego, że pierwsze chciało kupić w
sklepiku szkolnym (także pobyt dziecka skopanego w szpitalu)
I co, ponownie pobyt w domu bezstresowego dziecka, aby odreagowało i
nie musiało się tłumaczyć w szkole.

Mogła bym ci wiele wymieniać i ilość skopanych dziecki, lub
pokopanych w plecy, ponieważ stali przed tym dzieckiem w rzędzie, a
ono nie stało pierwsze.

Co rodzice na to, "my nawet nie rozmawiamy o tym z córką, ponieważ
nie będziemy jej stresować"
Czy taki cel sobie wyznaczasz??
Czy mogą cierpieć inni, tracić zdrowie i to jest nie ważne, liczy
się, tylko moje dziecko, a inne może zostać kaleką, czy stracić
zdrowie na całe zycie, ale najważniejsze jest moje dziecko.
Dla mnie takie dziecko krzywdzi innych, a rodzice krzywdzą własne
dziecko, nie tłumacząc jenymu, co wolno, a co nie.

ania1500
>ja jestem slaba ,ale mam
> meza ktory zawsze wie co zrobic,ludzi ktorzy wywalcza dla mnie to
> czego chce.pragne aby moje dziecko mialo wspaniale dziecinstwo,

Własnie pani wychowawczyni, także wywalczyła i informowała tych
rodziców, aby ich córka jeszcze nie przychodziła do szkoły, do czasu
zamknięcia i wyciszenia sprawy.
Czy o takich ludzi ci chodzi?
Nie wiem jak wychowujesz swoją córkę, i nie chcę wiedzieć, to twoja
sprawa, ale czy takie postępowanie jest wporządku????
Wierz mi, to dziecko będzie zawsze samotne, przez swoją samolubność,
i agresję.
Ta dziewczynka, w szkole córki, jest także samotna, ponieważ dzieci
się jej boją, uważając ją za .........
Ty nie będziesz z nią siedzieć w klasie i obserwować, jak grupa ją
odrzuca, ale to twój problem. No chyba, że jak piszesz, wyslesz do
szkoły, gdzie nauczycielem, będzie twoja znajoma, która będzie
chroniła twoją córkę, nie patrząc na inne krzywdzone przez nią
dzieci, ale to także do czasu, ponieważ dzieci rosną i będą
potrafiły same się bronić. Co wtedy?????
Nie mi oceniać wychowanie twojej córki, twoja sprawa, ale jak słysze
o bezstresowym wychowaniu, to zaczynam się martwić o swoje dziecko,
aby nie miało kontaktu z taką osobą, ponieważ może kiedyś zapłacić
życiem, a bezstresowe dziecko będzie stało i się śmiało,
nierozumiejąć nawet, że zrobiło źle i że tak nie mozna robić.
Ja osobiście, będę chronić swoją córkę, przed takimi dziećmi jak
twoje. Ponieważ moja córka płaci zdrowiem do dzisiaj i nie wiem czy
kiedykolwiek je w pełni uzyska.

[ania1500]

>
> - i w taki oto sposób będąc zbyt blisko własnej córki,
pozostawiasz ją samą
> sobie. Nigdy w życiu człowiek nie jest tak samotny, jak w
gronie "bliskich"
> osób...
>



takiej bzdury to ja w zyciu nie slyszalam.nie pozostawiam corki
samej sobie,i nie wiem jak mozna byc samotnym wsrod bliskich.

[milka_milka]

Drążę temat. A jeśli Twoja córka wali w głowę koleżankę w piaskownicy lub sypie
jej piasek w oczy? Wytłumaczysz, że nie wolno czy odwrócisz uwagę nie
informując, że nie można się tak zachowywać. A swoją drogą to przestaję sie
dziwić Twojemu podejściu. Ty nie jesteś słaba, Ty jesteś pasożytem emocjonalnym
i skrajną egoistką, która dąży tylko do tego, aby SOBIE ułatwić życie i ma
innych w nosie.

[ania1500]

nie bylo takiej sytuacji jak opisujesz,miedzy innymi dlatego,ze nie
korzystam z takich miejsc jak plac zabaw nie mieszkam w bloku.moja
corka nigdy nie bije nie kloci sie,nie podoba jej sie cos poprostu
odchodzi.
kazdy z nas jest w pewnym stopniu egoista i dba o to aby jemu bylo
dobrze,to chyba normalne.ty nie bedziesz dbac o dobro sasiadki tylko
swoje ,prawda?
faktem jest,ze ja potrafie wykorzystywac ludzi do swoich celow,i
wcale sie tego nie wstydze.
takie sa czasy wygrywa ten sprytniejszy.

[milka_milka]

Czyli Twoja córka nie ma kontaktów z dziećmi? To ja jej współczuję w szkole, nie
zależnie od tego czy prywatna czy nie. A w ogóle to przestaję wierzyć w Twoje
istnienie, nie ma chyba matki która ze pełną świadomością tego, co robi tak
wychowywała swoje dziecko.

[ania1500]

tylko,ze takich matek jest wiecej ja akurat napisalam o sobie
tutaj,i zaczynam tego zalowac,nie krzywdze swojego dziecka,a kontakt
z innymi dziecmi nie musi sie odbywac tylko na placu zabaw, prawda?

[milka_milka]

Krzywdzisz, ale o tym przekonasz się dopiero za kilka/kilkanaście lat...

[milka_milka]

Ale nie skomentowałaś poprzednich opisywanych wybryków...Boisz się, że Twoja
córka też mogłaby się tak zachować?

[marina2]

w sumie jedno szczęście Aniu,że urodziaś córkę, a nie syna.latwiej
jej będzie odgrywać rolę księżniczki w zyciu.
maje dzieci chodzą do szkoły prywatnej i tam dzieciaki bezsstresowo
wychowywane dzielą się na takie,które są po paru wybrykach usuwane
i na takie ,które trafiają na terapię.po czasie powiem Ci,że
prywatna szkoła to błąd jaka by dobra nie była pod względem
merytorycznym-rzeczywistość tak nie wygląda,takie szkoły często są
sztucznym oderwanym od rzeczywistości tworem.inność
pociąga.ktoregoś dnia hehe Twoja córka przyprowadzi Ci lewicującego
kolesia - dopiero szczęka Ci spadnie.rozumiem,że Ty również byłaś
tak wychowywana -powielasz schemat ,ok-sięgnij pamięcią do swoich
doświadczeń z dzieciństwa będziesz wiedziala jak postępować z
córką, nie podejmujesz decyzji - robili to rodzice ,teraz Mąż.Tobie
to pasuje,mnie nie,ja lubię mieć wybór i decydować o sobie-wolność
dążenie do niej dobry stan.nie mam duszy niewolnika.Taki model
życia jak opisujesz przeraża mnie.
to jest takie kadlubkowe życie.Aniu kasa w życiu raz jest raz
nie,plajty mogą się przytrafić kazdemu,również odrzucenie przez
dawnych współpracujących - chyba ,że jesteś ,że tak powiem z klanów
szlacheckich - zawsze znajdziesz wsparcie.
w klasie u moich dzieci trafiają siedzieci z chowu
bezstresowego:rozwalają lekcje,krzyczą ,że mają prawo ,że są
wolni,płaczą w klasie-a to od pewnego momentu jest obciachem-i są
na uboczu,grupa jest umęczona,nikt się z nimi nie bawi.

A może masz 15 lat i jesteś z Wołomina:-)

[zetbeel]

???
www.fotka.pl/profil/ania1500/

[ania1500]

zetbeel napisał:

> ???
> www.fotka.pl/profil/ania1500/

nie jestem z wolomina,i nie wiem co to jest i nie chce sie
dowiedziec,ze to twoja robota.

[ania1500]

dla mnie absurdalne jest np.wypuszczenie dziecka z domu na caly
dzien na dwor i nie interesowanie sie nim,a znam takie
przypadki,absurdalne jest wiele innych rzeczy ktorych dopuszczaja
sie rodzice na swoich dzieciach,gazety sa pelne takich
okrucienstw,ale o tym na forum sie nie pisze.te wlasnie rzeczy dla
mnie sa krzywdzace dla dziecka,nie matka ktora, bardzo ulgowo
traktuje corke,i nie wprowadza do domu terroru.

[mika_p]

Ania, ja cię proszę... sama piszesz, ze twoja córka skonfrontowana z
rzeczywistością przestaje panowac nad własną fizjologią, i to jest skutkiem
twoich metod wychowawczych - to według ciebie nie jest krzywdzeniem dziecka?

[ania1500]

mika_p napisała:

> Ania, ja cię proszę... sama piszesz, ze twoja córka skonfrontowana
z
> rzeczywistością przestaje panowac nad własną fizjologią, i to jest
skutkiem
> twoich metod wychowawczych - to według ciebie nie jest
krzywdzeniem dziecka?
>
ale sytuacja opisana wczesniej nie byla dla czterolatki prawda?

[zetbeel]

aniu, ale ta czterolatka, będzie miała 6 lat.
Dwa lata treningu w domu, nie wróży powodzenia w szkole, a może
wyzwolić takie własnie zachowania.
Ta dziewczynka, jest także wychowywana bezstresowo, bez słowa nie.
I to powoduje u niej, że musi mieć wszystko, musi być wszędzie
pierwsza itd..
Frustracja tej dziewczynki (krzywdzącej inne dzieci) w szkolnej
zerówce, doprowadziła, do takich właśnie zachowań.
A grupa nawet małych dzieci, nie będzie tego tolerowała.
Pisałaś, że wyślesz do szkoły prywatnej, w której na wszystko jej
pozwolą. I tu się ogromnie mylisz. W szkole prywatnej rodzice płacą
i wymagają bezpieczeństwa swoich dzieci i "spokojnej" edukacji.
Pamietaj o jednym, że łatwiej jest zrezygnować z jednego dziecka w
szkole prywatnej, niż stracić wiele dzieci, których rodzice zabiorą,
np. ze względu na jedno takie dziecko jak twoje, które bezstresowo
teroryzuje pozostałe.
Dyrektor w prywatnej szkole, musi dbać o wszystkich, a jedno takie
bezstresowe, jest łatwiej usunąć ze szkoły.
Państwowa szkoła w rejonie, musi tolerować i nie może usunąć dziecka.
Także szanse na prywatna szkołę, jak tak dalej pójdzie, masz marne.
Przyjmą twoją córkę, ale mogą bardzo szybko się pozbyć.
Bzdurą jest, że szkoła prywatna będzie tolerowała takie zachowania,
które w miarę wieku narosną do powaznych problemów.

I nie licz wtedy na znajomych, ponieważ nikt przez twoje dziecko,
nie będzie robił sobie problemów, jak piszesz życie jest okrutne i
każdy dba o siebie, nawet znajomi.

Dla mnie to zbierasz materiały do pracy, jak juz ktoś wcześniej
wspomniał i stąd każda opinia jest bardzo cenna dla ciebie.

Znam wiele dzieci, wychowywanych bezstresowo, bez jakichkolwiek
zakazów i slowa "nie" i wiesz mi żadne z tych co znam nie osiągnęło
niczego w zyciu, poza stresem, frustracją i problemami emocjonalnymi.

Ale w końcu, dzieci, to tak jak "walizka" co w nie włożysz, to
wyciągniesz.
Twoje dziecko, twoja sprawa.
Mnie nie oburza twój sposób wychowywania corki, to twoja sprawa.
Ja dbam o to, aby moje dziecko, już nigdy nie miało kontaktu z
dziećmi, wychowywanymi bezstresowo, nie znającymi żadnych granic i
słowa "nie"
A jeżeli ma kontakt w szkole, to tłumaczę, aby jak najdalej się
trzymalo takiego dziecka. Przykład i ogromne doświadczenie zdrowotne
już ma i obecnie nie muszę córce tłumaczyć, ponieważ sama nie chce
się bawić z takimi dziecmi, robiącymi wszystko na co mają ochotę i
krzywdzącymi innych.

[milka_milka]

Bardzo mądrze napisałaś. Podpisuję się pod tym dwiema rękami.

[e-ftalo]

>nie wiem,moze zle
>robie ,ale mi sie wydaje ,ze pod tym wzgledem jest ok.ja zdaje sobie
>sprawe ,ze nie zawsze by to sie sprawdzilo do innego dziecka,ale
>moja corka jest bardzo spokojna,raczej taka przytulanka

co wy chcecie od Ani.Dziecko Ani ma pozostac przytulanką

Aniu mówisz że masz męża,a mi się zdaje że jesteś zagubioną nastolatką,która
została matka ponieważ nie umiała odmówić swojemu partnerowi(Ania tez jest
pzytulanką dla rodziców).
Czy masz jakichś pzyjaciół,albo należysz do jakiejś grupy tereapeutycznej?
Jeśli nie to jak najszybciej to zrób,razem z mężem ,który takze nie mówi "nie"
ani tobie ani córce.
Ponadto oczekuję szczerej rozmowy przez e-mail lub gg:7154819.Chciałbym ci jakoś
pomóc i przy okazji rozwiązać tą forumową zagadkę

[e-ftalo]

zetbeel ja bym nie pozwolił aby tej matce i jej dziecku uszło na sucho takie
skrzywdzenie mojego.Gnoja bym dorwał wszędzie i poczuł by stres i
odpowiedzialność za to co zrobił mojemu,aż się dziwię że podarowałaś.

Szczególną uwagę przykuwa etn oto fragment wypowiedzi Ani

>kazdy z nas jest w pewnym stopniu egoista i dba o to aby jemu bylo
>dobrze,to chyba normalne.ty nie bedziesz dbac o dobro sasiadki tylko
>swoje ,prawda?
>faktem jest,ze ja potrafie wykorzystywac ludzi do swoich celow,i
>wcale sie tego nie wstydze.
>takie sa czasy wygrywa ten sprytniejszy.

Ale po co to robisz?Masz satysfakcję że bawisz się czyimiś emocjami,jakie cele
osiągasz?Czy córka też jest twoją zabawką na której testujesz rózne chwyty
emocjonalne i to by tłumaczyło te irracjonalne reakcje córki?
A może pragniesz wyhodować potwora ,który będzie się znęcał psychicznie nad
otoczeniem osiągając z tego satysfakcję?
Kim jesteś Aniu,przyznaj się wreszcie

[zetbeel]

e-ftalo napisał:

> zetbeel ja bym nie pozwolił aby tej matce i jej dziecku uszło na
sucho takie
> skrzywdzenie mojego.Gnoja bym dorwał wszędzie i poczuł by stres i
> odpowiedzialność za to co zrobił mojemu,aż się dziwię że
podarowałaś.


Ja nie będę biegać za tym dzieckiem, i wyrządzać jemu krzywdę.
Sprawę prowadzi obecnie Policja i Prokuratura.
Nie zostawię tej sprawy.
Wiem, że to nie wróci mojemu dziecku takiego zdrowia jakie miało,
ale uchroni pozostałe dzieci przed krzywdą, a może i tragedią.

A skoro rodzice wychowują bezstresowo swoje dzieci, mogące robić
wszystko, co im sie podoba i nie znają słowa - nie, to należy także
stanąć przed odpowiedzialnością za swoje dzieci i ich bezstresowe
wychowanie, w końcu to rodzic tak wychował bezstresowo dziecko,
które z usmiechem na buzi krzywdzi inne dzieci.

Ja mam wrażenie, że ta dziewczynka nawet nie wie, że tak nie mozna
postepować, a traktuje krzywdzenie, jak nową zabawę.
Ukarać to należy rodziców za takie wychowywanie, a dziecku pomóc
stać się "normalnym" człowiekiem, a nie "terorystą" wśród dzieci.

To co ania1500 pisze, całkowicie pasuje mi do mamy tej dziewczynki,
tyle, że ta dziewczynka jest trochę starsza od córki ani1500.

[ania1500]

przeczytaj to dokladnie;czlowiek aby zyc musi cos robic,miec cos co
pozwoli mu godnie i na odpowiednim poziomie funkcjonowac,ja
np.zatrudniam ludzi,po co? aby zarabiali dla mnie kase,a ja dzieki
temu moge spokojnie sobie siedziec w domu.prywatnie tez potrafie tak
kims pokierowac aby osiagnac to czego w danym momencie chce od
wybranej osoby,po co aby zaspokoic swoje potrzeby,tu akurat mowie o
jakis drobnych sprawach,np.wykonanie czegos za mnie,zalatwienie
czegos w moim imieniu,ja tego nie nazywam manipulowaniem,ludzmi.
kim jestem?kobieta,ktora troche inaczej zyje i ma inne poglady na
wiele spraw niz wiekszosc ludzi.
zastanawiam sie dlaczego ty jestes taki odwarzny tylko na
forum,ostatnio widze ,ze wrecz wyszukujesz moje posty,i odrazu
cytujac je komentujesz,po co?
poprosiles o rozmowe napisalam na twoje gg,i zero reakcji,czyli
twoja odwaga pozwala ci tylko na wypisywanie nie zbyt milych
komentarzy tutaj,a juz po za forum nie,czego sie boisz?
myslales ,ze jestem jakas malolata ,ktora schowa glowe w
piasek,pomyliles sie i to ja przekonalam sie,ze lubisz
prowokowac,ale tylko tutaj gdzie mozesz sie sprytnie schowac,nawet
swoich danych na gg nie uzupelniles,moze to ty masz cos do ukrycia?

[milka_milka]

Nie jesteś "kobietą,którą trochę inaczej żyje i ma inne poglądy na wiele spraw
niż większość ludzi", tylko manipulatorką i pasożytem, w dodatku leniwym, który
chce ułatwiać sobie życie kosztem innych. Przykro mi, może za ostro, ale to
chyba prawda, o ile rzeczywiście istniejesz.

[marina2]

ania zainicjowałą dwa eksperymenty jedne w życiu brawurowy na żywym
organizmie
drugi na forum niemal anonimowy : "nie zbyt odwarzny" choć z
drugiej strony zaskakujący jak na osobę po maturze i hz

[e-ftalo]

>a np.zatrudniam ludzi,po co? aby zarabiali dla mnie kase

Ale jak zwykle nie podajesz konkretów i kreujesz niewyraźną postać forumową

>a ja dzieki
>temu moge spokojnie sobie siedziec w domu.prywatnie tez potrafie tak
>kims pokierowac aby osiagnac to czego w danym momencie chce od
>wybranej osoby

Pracownik umysłowy nie ma czasu na takie rzeczy.Dlaczego od kilku miesięcy nie
możesz uzyskać zadowalającej opdowiedzi na swoje pytania,to powinna być błachostka

>kim jestem?kobieta,ktora troche inaczej zyje
ale to wszystko się nie trzyma kupy

>ostatnio widze ,ze wrecz wyszukujesz moje posty,i odrazu
>cytujac je komentujesz,

skąd ten dziwny wniosek?Czasem mi wyjdzie post na całą stronę i muszę go
podzielić na części ,więc drugą wklejam za dzień lub kilka dni,bo nikt nie lubi
czytać takich długich postów.Stąd efekt odświeżenia lub posta pod postem,choć
tego unikam.Nic (narazie) nie wyszukuję

>poprosiles o rozmowe napisalam na twoje gg,i zero reakcji,
sprawdzę logi rozmów,na gg nie wszystko dochodzi,a rzadko bywam dostępny

>a juz po za forum nie,czego sie boisz

spróbuj na mail rta0105 AT o2 KROPKA pl ,bo gazetowego nie używam

>myslales ,ze jestem jakas malolata ,ktora schowa glowe w
>piasek,pomyliles sie i to ja przekonalam sie,ze lubisz
>prowokowac

dorosła kobieta nie odpisuje takim tekstem na łamach forum

>tylko tutaj gdzie mozesz sie sprytnie schowac,nawet
>swoich danych na gg nie uzupelniles,

nie tak sprytnie jak Ty.
Wciąż czekam na kontakt Aniu,najlepiej na mail a potem gg.

[rozmowy_kontrolowane]

"Bezstresowe wychowanie dzieci" to slogan, wymyślony na użytek kompletnie nie
radzących sobie z dziećmi rodziców.

nic...tylko

[camel_3d]

zycie i tak mu tyle stresu przyszporzy, ze fajnie jak nauczy si eopanowywac
stress od najmlodszych lat..bo skonczy jak niektore lale u psychoanalityka...

mamy taka praktykantke w fimie, ktora potrafi poryczec sie jak szef jaj powie,
ze to co zrobila powinna poprawic, albo ze mu sie nie podoba))

[nangaparbat3]

I sądzisz, ze ja wychowywano bezstresowo?

[camel_3d]

nie wiem..ale kiedys wpominala, ze jej w domu nikt bledow tak nie wytykal.. moze
to wlasnie powod dla ktorego znosi zle krytyke...
a tak poza to jest calkiem ok.

[nangaparbat3]

To moze problem ma szef - w ogole w Polsce malo kto umie zworcic uwagę czy
skrytykować w taki sposob, który nie urazi. Ale ja to zrozumiałam dopiero kiedy
Angielka zaczęla mnie uczyć - ze z naszym stylem wytykania bledow cos nie tak.