Uciekający 2- latek...

[jujaro]

Mój 2 - letni synek notorycznie na spacerze idzie swoja drogą... Nie
pomaga wołąnie proszenie ani grozenie. Jak ma ochotę to przyjdzie a
jak nie to idzie tam gdzie własnie mu się podoba. Potrafi odejśc
bardzo bardzo daleko i nie jest specjalnie zainteresowany czy kotś z
nim idzie. Niczego sie nie boi. Ja natomist jestem wykończona
bieganiem za nim z ciężkimi od zakupow torbami czy też
wczyczekiwaniem kiedy łaskawie zdecyduje się przyjsc do domu. Juz
sama nie wiem co mam z tym robić. Krzyczę na niego , tłuamczę i nic.
Przez chwilę bywa od czasu do czasu skruszony ale generalnie chyba
nei bardzo wie o co mi chodzi. Już wiele razy zostawiliśmy go z
mężem obserwujac z ukrycia. Jak się zorientuje ze nikogo nie ma to
trochę zaczyna się reflektowac i nas powoli szukac i nawet nawoływac
ale jakoś szybko zapomina o całej sytuacji i za następnym razem jest
to samo.... czy są jakies sposoby na takiego spacerowicza?.....

połam gó..arzowi nogi

[p3nisista]

a już ci nie ucieknie

[ibulka]

penisisto, obawiam się, że nie każdy rodzic będzie skłonny stosować metody
wychowawcze twojej mamy i twojego taty

[mika_p]

Weź dziecko na smycz i uniemozliw mu uciekanie. Dwulatek ma za mało rozumu,
żeby na nim polegać.

[graniasta]

Dwu latek nie ma az tak malo rozumu, ale jesli faktycznie tak wasze
wyjscia wygladaja masz dwa rozwiazania - albo smycz, albo wozek. Nie
bedzie mu sie za pewne podobac, ale badz konsekwentna - oddala sie
idzie do wozka, zapinasz mu smycz.
Ja mojego (akurat nie w przypadku chodzenia ale w innych) najpierw
tlumacze, ze np. nie jezdzimy samochodem po scianie, potem strasze -
jesli bedziesz nadal jezdzil zabiore autko, pozniej jak trzeba
zabieram, gdy placze i prosi oddaje z grozba, ze nastepnym razem
calkiem zabiore - moze ze dwa razy musialam to zrobic.
Troche duzo tych stopni grozb mam, ale zwykle dziala juz
postraszenie, ze zabiore.

Powinien zalapac o co chodzi szybciej niz sie spodziewasz.

[truscaveczka]

A ja podpowiem łagodniej, rada pochodzi z tego forum - zabawa na spacerze -
bierzesz delikwenta za rękę (najlepiej pocelować, jak sam ci ją da, niech ma
poczucie, ze to jego decyzja) i zaczynacie - wołasz "Idziemy, idziemy (szybki
marsz), biegniemy, biegniemy (bieg), STOP - zatrzymanie godzące nawet w
równowagę Młodocianego
Moja po kilkunastu takich treningach (około tygodnia) na hasło STOP zatrzymuje
się, gdziekolwiek jest.