Sprzątanie zabawek- jak sobie radzicie?

[coronella]

W sytuacji, gdy młodsze odmawia sprzatnięcia po sobie? Najpierw było za małe, teraz nie chce z przekory? Starsza mi sie buntuje, i ma prawo, w końcu to jeszcze dziecko.
A nie chce dopuścic do sytuacji, ze dzieci rozwalają, a mama od rana do nocy sprząta.
Tylko nie piszcie mi, że wasze dzieci pieknie sprzątają kazdy klocek, bo sie zupełnie załamię

[elioli]

Zalamie Cie. Moje dzieci potrafia pieknie sprzatac. Starsza (4,5
roku) potrafi zascielisc swoje, siostry i nasze lozko nie mysl ze
ja zmuszam - ona czuje sie dumna gdy pomaga. Mlodsza we wszystkim ja
nasladuje zatem w kwestii sprzatania tez. Zreszta ze sprzatania
zrobilam im zabawe i zazwyczaj wspolnie sprzatamy: dostaja
sciereczki do kurzu, na zmiane odkurzaja (musze poprawic ale co
tam ), a zabawki i ksiazeczki ukladamy wspolnie.

[aniak37]

Moja starsza ma dwa lata i trzy miesiące i nie sprząta nic, tylko jak czegoś
bardzo chce to wtedy jak jej powiem że ma posprzątać zabawki to sprząta. Ja
sprzątam zabawki tylko wieczorem a tak to przewracamy sie o nie trudno, nie będę
co chwila ich chowała. Zresztą ona jakoś ostatnio nie bardzo chce się bawić
tylko marudzi całymi dniami.

[andziulindzia]

sprzątamy zabawki wspólnie. Czasem pod groźbą kary (nieoglądanie
cliforda skutkuje), ale to jak już się naprawdę wkurzę. Staram się
ze sprzątania zabawek zrobić kolejną zabawę: wyścigi kto pierwszy,
albo komu uda się wrzucić klocek do skrzynki z daleka.

elioli, i inn.

[coronella]

[coronella]

sorki, kliknełam enter.

Sprzatanie domu, odkurzanie, to u nas super zabawa. Ale ja nie o takim sprzataniu pisałam. A o sprzątaniu tylko i wyłącznie swoich zabawek.
I tez nie w córce jest problem. Ona sprząta, potrafi to robić sama, bez przypominania. Niestety syn nie chce. Nic nie skutkuje.
Aneta: jak ma groxbe nieoglądania Ruperta, to idzie i sam wyłacza telewizor, z komentarzem: to nie. Jak mówie, że wyrzuce, to sam przynosi mi torebkę na śmieci.

Wiem, że on jest jeszcze mały (ma 2,4), i nie do końca rozumie, co to znaczy kara, itp. Gdyby był sam, to bym jeszce odpuściła. Ale nie chcę doprowadzac do sytuacji, że mi Dominika mówi: a dlaczego ja mam sprzatnąć a Paweł nie? Albo, że ona sprząta po sobie, a ja po Pawle. Bo w momentach, gdy jej sie nie chce, mówi mi: nie chce mi sie, sprzątnij, po Pawle sprzatasz.

Gdybym miała dwie dziewczynki, pewnie wszystko by było piekne. Bo moja starsza dziewczynka jest super, przynosi mi poskładane w kostkę ubranka, zebym schowała do szafy, poskłada pranie, pomoze rozwiesić.
To syn jest na przekór wszystkiemu, i nie wiem co z tym zrobić.

[aniak37]

to pomyśl że moja starsza córka jest taka jak twój synekNie bardzo boi się
kary i prawie nic na nią nie działa. Mam nadzieję że jej t przejdzie i że mała
nie weźmie z niej przykładu.

[andziulindzia]

No to kicha. W sumie kary funkcjonują sporadycznie, ale skutecznie
(zazwyczaj). W takim razie nie mam pomysłu na namówienie Pawła do
sprzątania swoich zabawek. Uparciuch z niego, co?

[andziulindzia]

No to kicha. W sumie u nas kary funkcjonują sporadycznie, ale
skutecznie (zazwyczaj). W takim razie nie mam pomysłu na namówienie
Pawła do sprzątania swoich zabawek. Uparciuch z niego, co?

[coronella]

noo, niestety. Raz ze uparciuch, a dwa, że przekorny. Jedno działa. Aż boje się napisac co... Nie stosuję, ale kilka razy nie wytrzymałam, niestety.

[elioli]

Wiesz, moze on przechodzi wlasnie bunt dwulatka?
U nas swietnie sie sprawdza w sytuacjach krytycznych stanie w kącie.
(czas mierzony w minutach wprostproporcjonalnie do wieku 2 lata = 2
minuty). Przed pojsciem do kąta i zaraz po opuszczeniu go informuje
dziecko prosto dlaczego tam trafilo dodajac, ze to nie ladnie. Moze
to podziala. Coz, szukaj sposobu metoda prob i bledow bo inaczej Ci
na glowe maly wejdzie.
Zycze powodzenia

[abigell]

Wiesz co, nie chcę się wymądrzać ale ja na Twoim miejscu, wyrzuciłabym te
zabawki do worka na śmieci (czystego oczywiście), zwłaszcza jak on ci sam je
przynosi, i schowałabym na jakiś czas(dzień dwa to zależy od jego zachowania). I
tak robiłabym konsekwentnie przez kilka dni. Jakby zauważył, że zabawek zaczyna
ubywać, lub nie ma się czym bawić, to myślę,że dał by się przekonać do
sprzątania. Niestety w tym wieku żelazna konsekwencja jest potrzebna, wiem co
mówię, mój starszy syn ma 2,5 roku i to jest trudny czas dla nas obojga, bo jest
trochę zazdrosny o młodszego braciszka. Sprząta zabawki najczęściej razem z
tatą, sam rzadko.

[coronella]

tak, tylko ja mam jeszcze starsza córke, która równiez się bawi tymi zabawkami, dlaczego i ona ma być poszkodowana?
Moje dzieci kochaja się bardzo, i bawią się zawsze razem, więc i nie ma podziału zabawek.
No nic, chyba musze przeczekac jeszcze trochę, może rzeczywiście ze zbuntowanego 2 latka wyrosnie posłuszny i fajny 3 latek

[abigell]

No tak skoro bawią się tymi samymi zabawkami, to córka niechcący byłaby również
ukarana, czyli ta metoda odpada. Może więc w formie zabawy, kto więcej zabawek
pozbiera, wyścig na czas. Niektóre dzieci to lubią. Ja też z niecierpliwością
czekam, kiedy trochę podrośnie, ale w kolejce drugi synek więc będę miała zaraz
drugiego dwulatka i od początku...

[monia420]

abigell, zabawki, które wyniosłam właśnie z tego powodu stoją w
piwnicy i nikt o nie nie pyta, ani nie martwi się tym że brakuje...
od tego momentu jestem zwolenniczką minimalizmu, w zabawkach
również: jak im się nudzi to dostają kredki i kartkę, albo
nożyczki...i mają zabawę... a potem muszą posprzątać...
a te z pwinicy powinnam przebrać i wystawić na allegro..

[monia420]

dodam jeszcze, że nie sprzatamy za dzeici z założenia, ale oni mają
swój pokój, więc wszysto mi jedno czy się potykaja o to co leży na
podłodze czy nie... nie mogą robić bałaganu w pokoju dziennym i tego
pilnujemy, pod groźbą wyniesienia zabawek/wyrzucenia - skuteczna
jednak metoda a gdy rzeczywiście pora posprzątać, to musimy im
pomagać, bo sami się ociągają straszliwie...,ale zamienienie tegow
zabawę jest skuteczne i podział obowiazków: ja posprzątam to, a ty
spakuj puzzle..., za chwilę kontrola...

[anna_sla]

Chłopaki nie sprzątają, ale bywa, że czasem krzyknę i zacznę zbierać każąc im
też i coś tam pozbierają (drobiazgi). Starsza natomiast to musi być siła
perswazji. Czasem i krzyk (choć staram się jak najmniej krzyczeć), leniwa jest
strasznie, czasem szantaż, a czasem (baaaardzo rzadko) działa prośba ) ale w
większości i tak nic nie działa. Jeszcze czasem jak zagrożę, że oddam komuś
zabawki to się zmobilizuje, bo jak powiem, że wyrzucę to gotowa sama zanieść do
śmietnika, ale myśl, że inne dziecko będzie miało jest dla niej chyba gorsza ;P

[ewetka]

Ja nie mam pomysłu. Maciek nauczył się sprzątać w przedszkolu. A
Ania dość szybko zaczełą barć przykład z braciszka.
Ale nie zawsze im się chce. Ja generalnie im pomagam. Jak robimy to
w trójkę to idzie sprawnie. Kiedy im każę posprzątać i nie pomagam,
to w trakcie sprzątania rozpraszają sie zabawą.
Ja ma problem z temperamentem Ani. Jak się zdenerwuje, bo jej czegoś
zabronię albo nie chcę zrobić czegoś o co mnie prosi, to w nerwach
rzuca zabawkami w podłogę. Do furii mnie to doprowadza. Nie znoszę
takiego zachowania i nie wiem dlaczego ona tak robi.

[coronella]

Paweł tez tak robi. My jestesmy raczej spokojni, a on wręcz przeciwnie. Nerwowy, wybuchowy, bardzo uzewnętrznia emocje.
A oprócz chwil złości, rzuca zabawkami dla zabawy. Specjalnie. I to tak,żeby wszyscy widzieli. Gdy proszę- nie rzucaj, skutek jest odwrotny. Bardzo sie boję, żeby nie trafił w siostrę.