13 latek zaczyna miec muchy w nosie, jak zapobiec?

[beatawr1]

Moze ktos juz po tych doswiadczeniach pozdrawiam

[nini6]

!3 latek zaczyna wchodzić w okres dojrzewania. Nie ma "much w nosie" tylko
charakterystyczne dla tego okresu zachowania.
Nie da się zapobiec, to normalny etap rozwoju.
Nalezy słuchać, rozmawiać, szanować, uzbroić się w cierpliwość.
Ok.18 rż przechodzi (mam nadzieję)

[13monique_n]

Dojrzewaniu i nawałowi hormonów nie da się zapobiec. uzbroić się w
cierpliwość i zachować spokój. Być kochającym i stanowczym we
własciwych (o rany!) proporcjach.
Nie wiem, kiedy chłopcom mija (mój ma 15 lat, jeszcze nie minęło)

[nangaparbat3]

Muchozol, 3 x dziennie do kazdej dziurki.
Niektórzy stosuja wyklejanie dziurek lepem, ale bardziej wrażliwe dzieci uwazają
to za nieco upokarzajace.

Kupić pająka n/t

[mama_kotula]

Pytanie zbyt nieprecyzyjne

[scher]

Co to znaczy "ma muchy w nosie"? Czyli jak się zachowuje? W jakich okolicznościach?

[gazdziikowa]

a te muchy w nosie to nie jest czasem własne zdanie na temat ubioru, szkoły,
kolegów?

[beatawr1]

Alez oczywiscie, ze tez wlasne zdanie! Ale te wlasne i zadne inne!
Nic nie jest w stanie Go przekonac, a dyskutuje nawet w najbardziej
zwyklych rzeczach i sie z niczym nie zgadza. Pozdrawiam

[kamienna5]

Ja mam 2latkę i też ma na wszystko własne zdanie i żadne inne w
rachubę nie whcodzi...
A co gorsza dyskutuje przy najbardziej absurdalnych rzeczach...

tak mnie trochę pocieszyłaś, że mój bunt dwulatki chyba będzie
krótszy jednak niż twój bunt dojrzewającego młodziana

Pozdrawiam i życzę dużo cierpliwości!!!

to normalne i jak najbardziej oczekiwane

[sir.vimes]

kiedy miałby to zacząć robić? po sześćdziesiątce?

[ixi1.0]

u mojego syna wygląda to podobnie. Nie chce nic pomagać w domu. Nie chce
sprzatać w swoim pokoju,gdzie rzeczy leżą na podłodze, brudne skarpetki na
biurku itd... Wszystko na nie.Po szkole pierwsze co, biegnie do komputera;
właśnie jak wróci to będzie zły, bo ograniczyłam mu czasowo dostęp do internetu.
Jak być konsekwentną w swoich decyzjach?

[szymucia]

mój ma 14 lat i jak do tej pory myślałam że ma muchy w nosie to dopiero teraz
wiem co to są mega muchy w nosie.

[beatawr1]

Juz nie wiem czy z tego to sie smiac czy plakac! W sumie bylismy
tacy sami ale........

[ixi1.0]

beatawr1 napisała:

> Juz nie wiem czy z tego to sie smiac czy plakac! W sumie bylismy
> tacy sami ale........

chyba trochę jednak inni. Było więcej czasu na rozmowę. Teraz mamy przeciwnika w
postaci gadu-gadu, fotka.pl itp. Wolą wirtualne gry w kolegą zza ściany, niż
pograć z nim w piłkę w realu. Może zróbmy akcję: "wyrzuć dziecku komputer" idąc
w ślady dawnej znanej akcji. Nie wiem juz czego się łapać. Czytałam juz nawet
jakies forum nastolatkow, co sobie o nas rodzicach mysla... Straszne rzeczy co
tam wypisuja. Pozdrawiam Was serdecznie, może wspierajmy się razem jakims dobrym
slowem od czasu do czasu to bedzie nam troche weselej

[verdana]

Hm, moze raczej starac sie, aby coś innego bylo równie atrakcyjne
jak komputer? Żeby rozmowa z mamą nie ograniczała się do biadania
nad bałaganem i dwójka z fizyki? Zeby wakacje z rodzicami były nie
mniej atrakcyjne, a bardziej nieprzewidywalne niż obóz? Żeby
zrozumiec, ze wirtualna gra z kolega nie jest czyms gorszym
(spolecznie, nie sportowo...) niz gra w piłkę? Bo zabraniać, zabrać,
zammknąć jest bardzo łatwo, ale to nic nie daje, procz buntu.
Jak czytam , że "pyskuje", "nie sprzata", "Ma wlasne zdanie" (no i
dobrze, ze ma...) "leci po szkole do komputera" (a co ma robic po 7
godzinach stresującej pracy?) to jakos rozumiem, dlacego maja muchy
w nosie i sie buntują.

verdana

[13monique_n]

Rękami, nogami i wszystkim się podpisuję.
Bunt dziecka (własne zdanie) to trening przed dorosłością, przed
umiejętnością wyrażania opinii i bronienia ich. dziecka prawo, by
trenowac na czym popadnie i zwykle na rodzicach. Bo potem to jciec z
matka o juz dorosłym synu będą biadać "aajjjj, pani, bo ten mój to
taki niezaradny, nie potrafi się wykłócić o swoje, wszystko na
naszej głowie. a on już żonaty i dzieciaty, aj aj moja pani" -
brrrrrrr
Kiedy ten dzieciak i w jakim środowisku miał poćwiczyć? W domu
pewnie miał być "cichy, posłuszny i potakujący".
Co do braku chęci gadania dzieciaków z rodzicami - oj, jak wracam
padnięta do domu, to czasem prosze o 10 minut zanim zaczna nadawać
jak katarynki - dwójka w wieku 15 i prawie 13 lat. Może to dlatego,
że ja ich słucham, kiedy do mnie mówią? NIe udaję? Owszem, marudzę,
kiedy oni przeskrobią, ale oni tez wiedzą, że przeskrobali. Jasne,
że nie jest różowo. Złościmy się i kłócimy, ale szanujemy.

ja grałam nocami w warcraft

[sir.vimes]

nic mi nie ubyło.

dziecko zabraniać nie zamierzam. Każdy wiek ma swoje przyjemności.

Czytałam juz nawet
> jakies forum nastolatkow, co sobie o nas rodzicach mysla... Straszne rzeczy co
> tam wypisuja.

A kiedyś omawiali te straszne rzeczy przez telefon. Wiele się nie zmieniło.

ponadto

[sir.vimes]

nie wydaje mi się by wadą dziecka było własne zdanie i upór w bronieniu tegoż -
to jest zaleta!

A kwestia rozrywek, które rodzicom wydaje się głupie - nie wierzę, ze nikt Was
nie gonił za czytanie komiksów, gadanie przez telefon czy choćby oglądanie TV.

Niewielu naprawdę w jakikolwiek sposób to zaszkodziło.

[ixi1.0]

a ja tylko sobie ponarzekałam, a tu zaraz cały zestaw... czasami chyba można
troszkę poużalać się nad sobą. A moim dzieciom, chyba nie jest aż tak źle z
nami. Ferie, wakacje, wyjazdy za zakupy, kino. Zawsze jakby za karę. To za
gorąco, to za zimno, woda zasłona, śnieg zabiały, itd. W tym roku pojechali sami
na wakacje, i my sami. Znowu pretensje od syna, dlaczego pojechaliśmy właśnie
tam. Powiedział nam, że to przegięcie z tym naszym urlopem.I to na tyle,
zabieram się za naprawianie moich błędów

[marianna72]

Jakbym widziala pokoj mojego syna))