3-latek i inferno

[tylna.szyba]

Moj syn jest wspanialym i nieskomplikowanym dzieckiem. Do momentu,
kiedy cos mu nie podpasuje np. to, ze trzeba isc spac/myc
zeby/cokolwiek. Ma taki moment, ze mu po prostu....odbija i zaczyna
sie inferno...ze zlosci na mnie (najczesciej) kopie, gryzie i
niszczy zabawki, rozrzuca ulozone przeze mnie rzeczy.
Mam wrazenie, ze syn wpada w taki szal czy trans, ze nie jestem w
stanie juz go zatrzymac. Po jakims czasie sie uspokaja ale
zniszczenia pozostaja...
Jak opanowac ta agrsje?

[lila1974]

Nie wiem, czy to pomoże na zniszczenia ...
Czy uprzedzasz go nieco wcześniej?
np. Jeszcze tylko ułożysz z klocków tę wierzę i idziemy do łazienki.
Jak skończy się bajka to wyłączymy telewizor i położymy się do łózeczka.
Poczytam ci i potem wyjdę z pokoju.

Na moje dziewczynki uprzedzanie faktów działa.

[tylna.szyba]

Dokladnie tak robilam, zawsze to dzialalo ale od jakiegos czasu
zaczely sie pertraktacje: ja chce jeszcze zrobic to i tamto, a
jeszcze to i tak w nieskonczonosc. Wiec przerywam to i mowie, ze
umowa byla inna - w tym momencie moj syn dostaje bialej goraczki i
zaczyna sie niszczenie, gryzienie , trzaskanie drzwiami itd.
Jestem uosobieniem konsekwencji, wiec nie wiem skad te proby
wywalczenia sobie dodatkowych atrakcji przed pojsciem spac na
przyklad.

[pam_71]

Mój Duży tak miał ... gdzieś w okolicy 2,5 - 3lat. Tylko wieczorem
(zwykle w te dni w których rezygnował z drzemki ... a spał
ukończenia 4lat). Jak nie złapaliśmy "tego własciwego" momentu na
mycie i spanie ... robił się totalny meksyk .. zabawek nie
niszczył .. ale potrafił płakać i "lać się przez ręce", gdy
próbowałam doprowadzić Go do łazienki
Aby zapobiec "atakom" pilnowaliśmy planu dnia jak oka w głowie.
Tak jak samo przyszło tak i (gdzieś po pół roku)samo się skończyło.
Z Młodą już nie było takiej jazdy. Już jako niemowlak - jak chciała
to zasypiała. On od zawsze był "ziuziany"
Choć i tak myślę, że to sprawa charakteru jednostki ...
Powodzenia
Pam