jak sobie poradzić z kilkorgiem dzieci?

[paolka_82]

Witam. Irytują mnie od dłuższego czasu wszelkiego typu porady dla
przyszłych mam dot. organizacji czasu, co, jak, kiedy z dzieckiem
robić jak się urodzi, że spac kiedy ono spi, odpoczywac itp.
wszystko fajnie -rady na pewno są przydatne ale dal kobiet które
czekają na pierwsze dziecko. Nigdzie natomiast nie natknęłam się
(chyba że kiepsko szukałam)na jakieś sprytne rady dla kobiet, które
maja więcej niż jedno dziecko. Ja mam np. troje: 7 lat, 5 lat i 0,5
roku i czasami chciałabym sie dowiedzieć jak np pogodzić w czasie
to że jedno chce na kolację płatki, drugie parówkę a akurat jest
pora na kąpiel malucha. Albo starsze chce wyjść na dwór więc trzeba
mu pomóc w ubieraniu, młodsze absolutnie nie chce ściszyć bajki w
telewizji, a najmłodsze przy piersi próbuje usnąć. To tylko
naprostrze przykłady, których są tysiące każdego dnia. Dlaczego nie
ma poradnika jak to wszystko ogarnać, kiedy doba ma tylko 24h. Czy
tylko ja mam takie odczucia że wszędzie faworyzowane sa
mamy "debiutantki". To jakis mylny pogląd że za nastepnym razem jest
łatwiej bo się wszystko wie-ttalna bzdura, czasami wie sie jeszcze
mniej niż za pierwszym razem. Może jakis rodzic kilkorga dzieci tez
ma ochotę sie poużalać. Zapraszam serdecznie.

a pouzalaj sie, pouzalaj

[mruwa9]

lacze sie w bolu. Norma, ze jedno z dzieci chce sie wyslac na
Ksiezyc, drugie na antypody a trzecie sprzedac na Allegro. Jednakze
7-latek to juz powinien umiec ubrac sie sam (moja 4-latka ubiera sie
sama od prawie 2 lat, lacznie z kombinezonem zimowym i butami),
pozwol mu na to. 5-latek tez moglby sie ubierac sam. Wykapac
niemowle mozesz wczesniej lub pozniej, wyrzucic na stol platki i
parowke to nie problem ) ja bardzo czesto mam sytuacje z cyklu- 5
osob w domu- 4-5 dan obiadowych, bo rodzina wybredna i repertuar
potraw lubianych przez wszystkich jest bardzo waziutki).Zreszta
niemowle mozna kapac np. w porze dopoludniowej, gdy starszakow nie
ma w domu, da sie.

do mrówy

[paolka_82]

Kochana -ja wiem że się da, problem w tym że ja mam takie zapędy
pedantyczne-ze na dywanie ani okruszka , samochodziki na półce
równiuteńko, a na blacie w kuchni nie może byc smugi. No a z trójką
dzieci ciężko osiągnąć taki stan, biorąc pod uwage że do ogarnięcia
120 m2. Moje dzieci owszem-ubieraja sie same ale jak je wypuszczam
na podwórko w zime to musze sama sprawdzic jakość założenia czapki
czy szalika. Natomiast z jednym zgodzic sie nie moge -jak kąpać
dziecko przed południem? pora kąpieli to jest wieczór i nic tego nie
zmieni. Ja załamana nie jestem-daję rade, mająć dwoje maluchów
pracowałam w systemie zmianowym(dzień lub noc po 12h) dojeżdżając do
tej pracy codziennie 100km , więc ja wiem że to sie wszystko da
pogodzić ale denerwuja mnie poprostu te porady z mądrych książek bo
one mają sie nijak do rzeczywistości. POzdrawiam

[mruwa9]

1. wyrzuc popradniki, bo one ani zyciowe, ani przydatne,
2. ustal priorytety, podziel prace i problemy na wzne i mniej wazne,
oraz zupelnie niewazne. W czasach przeddzietnych codziennie mylam
podlogi i pucowalam lazienke. Teraz, choc brudzi sie bardziej,
poprzestaje na sprzataniu raz-dwa razy w tygodniu. Zyjemy

[dorotakatarzyna]

Oj, świetnie cię rozumiem. Jak urodziła się najmłodsza, to jedno miało niecałe 7
lat, a drugie 5,5. Wiem, co teraz przeżywasz. Chociaż ja miałam wrażenie, że
daję sobie radę dużo lepiej, niż przy jednym pierwszym dziecku. Pamiętałam, że z
pierwszym łaziłam w piżamie do południa, nie miałam czasu zjeść śniadania ani
nic zrobić. Tylko niuniałam młodego A przy trzecim jakoś udawało mi się
wyrobić ze wszystkim. Potrafiłam zimą iść z nimi na spacer, jedną ręką pchając
wózek, a drugą ciągnąc dwie pary sanek... Hihi, Matka Polka
Użalać się nie będę, bo to dawne czasy. Najmłodsza za parę dni kończy 6 lat.
Dobrze jest. I tylko czasami ze zdziwieniem patrzę na matki jednego bobasa,
które "nie dają rady". No jak to, skoro można poradzić sobie z trójką Kwestia
wprawy po prostu.

[jkl13]

wejdź na forum rodzin wielodzietnych

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16714

ilekroć tam zerkam mam wrażenie, że ogarnięcie nawet dziesięciorga
dzieci to pestka...

[alabama8]

Pozwól dzieciom na samodzielność.
Wczoraj w sklepie widziałam kobitę z dwójką dzieci (9-10 lat)
robiącą zakupy. Biegała z koszykiem, targała soczki, mleczka, potem
sama wywalała wszystko na taśmę, potem sama pakowała graty do
reklamówki, potem sama płaciła i sama wytargała siatę ze sklepu. A
dzieciaki cały czas 5 cm od niej co chwila zawracały gitarę - mamo,
a co to, a weźmiemy snikersy, a to, a śmo. A kobita cierpliwa, ale
widocznie zmęczona, zchetana - ale wszystko sama.
Te dzieciaki to były jak wyyysokie trzylatki, kręcące się wokół
ogona. Mogła kazać jednemu wywalać zakupy na taśmę, a drugiemu
pakować do 3 reklamówek, dzieciaki czułyby się dorosłe, ważne. Ale
nie, sama, sama, sama ...
I ty robisz to samo. Ubieranie siedmiolatka? Daj mu szansę żeby
robił wszystko sam, sam pamiętał o rękawiczkach, czapce i szaliku, a
jak zapomni to łapy może zmarzną ale następnym razem będzie
pamiętać.
I odpuść sobie wszystkie paprochy, lepiej zamieść pod dywan

[paolka_82]

No cóz, myślałam że odezwie sie ktos kto też czasami nie ogarnia
tego cyrku w domu ale widzę że tu każda silnie zorganizowana i
samowystarczalna-przepraszam jeśli kogoś uraziłam ale troche to czuć
w tych wypowiedziach taką pozę: zobaczcie, a ja sobie radze
koncertowo, wy nie? dziwne...

[mruwa9]

nie przesadzaj. przeciez nie jestesmy cyborgami. W ogolnym
rozrachunku radzimy sobie calkiem niezle, choc bywaja chwile, ze mam
ochote sie wyprowadzic, a dzieci sprzedac na allegro.

[dorotakatarzyna]

paolka_82 napisała:

> No cóz, myślałam że odezwie sie ktos kto też czasami nie ogarnia
> tego cyrku w domu ale widzę że tu każda silnie zorganizowana i
> samowystarczalna-przepraszam jeśli kogoś uraziłam ale troche to czuć
> w tych wypowiedziach taką pozę: zobaczcie, a ja sobie radze
> koncertowo, wy nie? dziwne...


Nie urażając nikogo, ale po kolejnych postach wydajesz się taką "paniusią", dla
której największym nieszczęściem jest okruszek na dywanie czy smuga na stole...
Dla takich są poradniki typu "Perfekcyjna pani domu" niejakiej Anthei Turner, z
których to wynika, że kobieta powinna przez cały dzień chodzić z mopem w jednej
ręce, ściereczką w drugiej, i własnoręcznie zrobionym płynem do czyszczenia w
trzeciej. A może po prostu chciałaś usłyszeć, jaka to jesteś dzielna, bo masz
troje dzieci i porządek w domu? No to ja nie mam porządku. I po prostu się tym
nie przejmuję. W moim poprzednim poście próbowałam ci powiedzieć, żebyś się nie
przejmowała, bo dasz radę, bo nie jest źle z taką gromadą. Miało być trochę
optymizmu, ale ty chyba nie tego potrzebujesz. Ciesz się, że masz te 120 metrów.
My mieliśmy niecałe 50, dopiero od roku 88. Chyba jeszcze nie wiesz, co cię
czeka, bo najmłodsze małe. Zobaczysz, jak zacznie chodzić. Nie, wcale nie było
różowo. było okropnie, koszmarnie, wiele razy płakałam z bezsilności, wiele razy
chciałam uciec z tego cyrku choćby pod most.
Nie wiem, jak ty, ale ja byłam z tą trójką sama. Bo mąż pracował kilkaset
kilometrów od domu, i pojawiał się tylko na weekendy. Koszmar zaczął się już
podczas ciąży - była zagrożona, musiałam parę miesięcy leżeć, potem parę tygodni
w szpitalu. Biedne starszaki cierpiały strasznie. Potem urodziło się najmłodsze.
Po dwóch miesiącach zobaczyłam na twarzy średniej córki białe plamy. Z
niemowlakiem na ręku pobiegłyśmy do dermatologa. Usłyszałam, że to bielactwo. Że
na skutek stresu spowodowanego narodzinami malucha.
Nawet do ginekologa chodziłam z dziećmi, bo nie miałam ich gdzie zostawić. Duże
miasto, bez samochodu. Mama na drugim końcu miasta.
Wiem, jak ciężko opanować obowiązki związane z trójką dzieci. Najgorsze stało
się, jak malutka miała 14 miesięcy. Mąż w Warszawie, wróciłam z dziećmi do domu
po męczącym dniu. Wykąpałam małą, wsadziłam duże do kąpieli, i poszłam robić
małej kolację, bo była bardzo głodna. W tym momencie któreś duże mnie zawołało.
Zobaczyłam tylko, jak mała stoi na ławie w kuchni, bo sięgała po jedzenie, i
nagle leci głową na kafelki. Prześwietlenie, pęknięta czaszka, tydzień w szpitalu.
Może jeszcze nie wiesz, jak to jest, kiedy jedno przynosi jakieś zarazki ze
szkoły. Zaczyna chorować, potem drugie, potem trzecie, a jak trzecie skończy, to
pierwsze zaczyna od początku.
Albo prowadzanie do szkoły... Zerówczak, pierwszoklasista i niemowlę. Prowadzisz
jedno na ósmą, drugie na dziewiątą, pierwsze odbierasz o 12, drugie o 13... Jak
się ma do tego spanie malucha, jego posiłki, albo gdy jest chore? Albo wychodzę
z domu z wózkiem, jedenaste piętro, a tu winda nieczynna...
Albo takie przygotowanie do komunii - kilka razy w tygodniu w kościele,
niezależnie od pogody, ciągnąc ze sobą wszystkie maluchy...
Albo odrabianie lekcji... Kiedy jedno jest nadpobudliwe, nie może się
skoncentrować, odrabia godzinami i trzeba cały czas przy nim siedzieć. Drugie
też musi odrobić lekcje, a trzecie wrzeszczy na kolanach...
To tylko parę takich drobnych historyjek z życia wziętych... Zapewniam cię, że
okruszki na podłodze to pikuś w porównaniu z tym wszystkim.
Aha, mam dwie przyjaciółki pedantki, u których dosłownie można jeść na podłodze.
Jedna z nich ma czworo dzieci i psa na dodatek. Przez cały czas tylko sprzątają.
Na okrągło. Żadna szklanka nie może postać w zlewie nawet paru minut, jak
okruszek spadnie ze stołu, to od razu leci po miotłę... O nie, to nie dla mnie.
Jedna mówi "oj, taka jestem zmęczona, do pierwszej w nocy myłam podłogi"... A ja
na to "a ja do pierwszej w nocy czytałam książkę". Chyba w tym moim bałaganie
czuję się szczęśliwsza

[paolka_82]

No i tu sie troszke mylisz, moja droga. Nie chcę sie tu licytować
kto ma w życiu gorzej, ani kto sobie leiej radzi. Z tego co
przeczytalam to faktycznie lekko nie miałaś ale dałaś rade i
naprawde si ciesze.Mi tez wszystko z nieba ciurkiem nie spada,
mieszkam na takiej prowincji, gdzie autobus jest raz dziennie i to
zwykły PKS a nie niskopodłogowiec, więc wyprawa z wózkiem
gdziekolwiek odpada. Prawa jazdy jeszcze nie mam, więc moja
mobilnośc jest żadna póki co. Zostaje rower, wiec tak właśnie
załatwiam wszystko co musze(zakupy, poczta, przychodnia-na USG tez
jeździłam rowerem 5km w ósmym miesiącu). Przeszłam przez remont w
domu z małymi dziecmi, gdzie przez pół roku miałam "kuchnie " w
pokoju, a zmywałam w wannie. wiem co to znaczy nie po 40-50 godzin i
to co kilka dni, wychodzic do pracy o 4 rano a wracać o 11
wieczorem. Wierz mi nie tylko ciebie życie tak doświadczyło. Ja
poprostu chciałam zainicjowac taki prosty wątek dla tych mam, które
czasami maja tak dośc tego wszystkiego, że mają chęć rzucić to
wszystko w diabły i uciec na Kostarykę. A jak człowiek przeczyta że
inna tez ma czasem dośc, to jakos tak lepiej sie robi. Nie chodzi o
to bynajmniej ze nieszczęście innych nas samych na duchu podnosi,
ale o to że ktoś rozumie nas i nasza sytuacje .A co do sprzątania to
owszem mam zapędy pedantyczne, ale tak mnie wychowano, że "w domu
sie nie sprząta -w domu sie utrzymuje porządek" , wtedy łatwiej sie
zorganizować. I bardzo prosze o nie "paniusiowanie" pozdrawiam

[yula]

jesteś dzielna, ja mam 2-ke, a czasami mam wrażenie że w domu jest stado
rozbrykanych pawianów i oczywiście jak jedno chce jedną bajke to drugie inne,
broń boże spytać sie oboje co chcą na obiad bo każde wymyśli coś innego. Na
szczęście nie musze gotować 3 różne dania codziennie. Wystarczy mi dieta
bezmleczna starszego.

[karolciaa23]

ja mam dwie córki jedna ma 6 lat druga, 2 i wierz mi że czasem dadzą mi tak w
kość, że uciekłabym na koniec świata i nie wróciła, no ale cóż jakoś trzeba
dawać radę

[yula]

Ja mam starszego syna 6-lat, ADHD + Asperger i córeczka 4-lata, niby zdrowa ale
ma swoje za uszami, uparta, zaczepialska co ze zdrowym dzieckiem nie byłoby złe
(w przedszkolu to gwiazda) to z aspołecznym aspi często kończy się bójkami na
które oczywiście ja muszę reagować a często już po prostu nie mam sił.

[mika_p]

Jeszcze można wprowadzić rządy terroru
Decyzję o kolacji podejmujesz ty (płatki dziś bo łatwiej wyjąć, a jutro grzejemy
parówki); jeśli chodzi o telewizor, to dajesz prostą alternatywe: albo ściszamy,
albo wyłączamy. Na jęki "ale ja chcę" odpowieadasz "ale ja nie chcę i już".

No, ale ja mam tylko dwójkę dzieci

[do73]

Popieram w 100%
Ja mam czwórkę, w tym 3-letnie bliźniaki. jeśli miałabym każdemu przygotowywać
inną kolację, to chyba zwariowałabym. Robię dla wszystkich to samo - jak któreś
nie chce jeść, bo w ząbki kole, to idzie spać bez kolacji, chyba że samo sobie
poradzi (starsze) i spróbuje jakoś dopasować sobie jedzenie do swoich upodobań.
Kwestia ściszenia bądź nie telewizora przez dziecko w ogóle dla mnie nie
istnieje. Jeśli jest taka potrzeba, to albo ścisza albo ja wyłączam i nie ma
gadania.
Problemy mam czasem z opanowaniem biegających i hałasujących trzylatków - ale i
z tym można sobie poradzić.
Natomiast totalną moją piętą achillesową jest prasowanie ton ubrań i
utrzymanie jako takiego porządku w domu. Ale trzeba umieć sobie wybrać
priorytety. Idealny porządek w domu jest u mnie gdzieś bliżej końca listy

a wprowadzenie jakis sensownych zasad?

[krwawakornelia]

Ja mam wiecej niz jedno i nie rozumiem na czym polega problem

[yula]

a ja mam dwoje i akurat teraz okres olewania zasad przez oboje i testowanie czy
cos z tego wyjdzie, i czasem już po prostu nie mam siły

[alabama8]

krwawakornelia napisał:
> Ja mam wiecej niz jedno i nie rozumiem na czym polega problem

a to miło. Więcej niż jedno - czyli dwoje i nie rozumiesz w czym
problem bo w domu jeszcze teść, teściowa, ciotka, babcia, mąż na
zasiłku, siostra męża i trzy kuzynki.

[donkaczka]

a skad wiesz? z jednego zdania wywnioskowalas?

ja tez mam ciezko, wrecz hardcorowo, ale na wlasne zyczenie, wiec nie narzekam
zeby nie oszalec mam priorytety ustawione, rozne w zaleznosci od dnia
jednego dnia gdy pogoda piekna czniam sprzatanie i siedze z dziecmi na dworze
ile sie da
innego gdy mnie energia rozpiera a podloga sie lepi, zasuwam caly dzien
sprzatajac, a dzieci jesli marudza zatykam bajka

albo czasem nic mi sie nie chce i leze na dywanie w pokoju dziecinnym udajac, ze
sie z nimi bawie a jedna reka klepie na forum

grunt to sie nie napinac do granic mozliwosci, bo sie nerwowy czlowiek zaczyna
robic..
pranie i gotowanie mam na biezaco i do perfekcji ogarniete i zorganizowane, a
reszta jak popadnie..

byle do wiosny, wtedy caly dzien beda w ogrodku latac zamiast mi smedzic o
klockach i ksiazeczkach i duzo latwiej caly domowy balagan ogarnac
nie wiem jak wy, ale czasem mam wrazenie ze sprzatanie sie nie konczy, balagan
wylazi magicznie nie wiadomo kiedy, ledwie odkurze dom i umyje podlogi juz widze
gdzies koty.. nie ma co zazdroscic metrazy, sprzatanie duzego domu jest mega
upierdliwe

a jak pomysle o myciu okien w calym domu, balkonowych podwojnych 6, normalnych
tez 6... i to wszystko z asysta trolli..

najtrudniejsze sa dla mnie wyjscia do lekarza/urzedow, nie mam tu nikogo i
dzieci ciagam wszedzie ze soba, co bywa trudne
wczoraj najmlodszy mial kontrole u pediatry, najblizsze miejsce parkingowe bylo
ponad 500 metrow dalej i zasuwalam z fotelikiem na ramieniu, pchajac wozek z
drugim dzieckiem i negocjujac z trzecim, zeby trzymalo sie wozka, bo mama
trzeciej reki nie ma - ryk byl oczywiscie, do lekarza dotarlam spocona i zla jak
osa..


czasem stosuje rozwiazania nie do pomyslenia dla innych matek, np zostawiam
spiaca w lozeczku mlodsza corke i jade odebrac druga do zlobka, noworodka
zabieram, bo jemu jest rybka i tak ciagle spi..


dwojka jest jeszcze w miare prosta do ogarniecia, schody sie zaczynaja przy
kolejnych dzieciach, bo zaczyna brakowac rak, kolana, podzielnosci uwagi
zwlaszcza gdy roznice wieku sa nieduze..

[mika_p]

Kup ty se szelki ze smyczą na takie sytuacje jak opisane wyjście do lekarza - i
tak jesteś spocona, to kurtke rozepniesz, smycz przypniesz do szlufki spodni i
spokojneijsza (ciut) będziesz

[donkaczka]

ale po co mi szelki, skoro mloda nie ucieka? ona chciala isc za raczke po prostu
zalowalam, ze MT nie wzielam, zamiat wozka mialabym dziecko na plecach i reke
wolna.. ale jakos mnie z rana otumailo, a ze pierwszy raz tam jechalam, to nie
spodziewalam sie wtopy z parkowaniem i dymania kilkaset metrow

zazwyczaj jestem lepiej przygotowana

[wsb123]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16714

[cas_sie]

Nie ma porad jak sobie radzic bo tego nikt nie wie i zadna pani
psycholog albo inna specjalista nam nie pomoze. Ale popieram że
trzeba jak najszybciej uczyc samodzielnosci bo to korzystne i dla
dzieci i dla nas. Jeśli trzeba porządek zrobic to niech pomagają (w
odpowiednim stopniu do wieku),na zakupach tez a starsze nawet same
mozna na zakupy wysłac .Mam na razie dwójke(2 i3 lata) możę to za
mało zeby się madrzyc i wiek może też niewielki(dzieci nie mój)ale
widze ze jest łatwiej jak nie robię wszystkiego sama tylko właczam
je w czynnosci codzienne.Załamuje mnie tyloko jak sie tłuka i kłucą
miedzy sobą i tu porad też nigdzie nie ma. Bunt dwulatka fajnie
mozna troche znalezc ale jak rozwiazac problam gdy dwulatek na
trzylatka ten bunt obraca, mam tłumaczyc maluchowi że ma przeczekac
bo siostrzyczce przejdzie? Sama czasem mam ochote przylac to trudno
się dziwić że małe odda.ale możę to jednak pytania na inne forum

[undomestic_goddess]

Dobra, trojka to pikus, co pisze z perspektywy czasu, czworke tez sie da
opanowac (okresowo miewam pod opieka jedno extra ) Kto da wiecej? :p

A tak serio to podstawa sa rozsadne zasady i jednak robienie czegos, chocby, jak
to Donkaczka slodko ujela 'z trollami' u boku, choc moje zdecydowanie teraz
latwiejsze w obsludze, jesli sie akurat nie tluka.

Ogarniam trojke z dala od babc, cioc i dziadkow, nie mam niani. Medalu nie
oczekuje. Jeno prawa jazdy mi brak. Do tego mam na glowie dom, zalatwianie
roznych spraw i pilnuje, by czas spedzac tworczo, sensownie i rozwijajac sie. Da
sie.

Oprocz zasad dla dzieci, czyli, kiedy rzadze ja, to rzadze ja, ale kiedy Wy, to
ja Was slucham i zachcianki spelniam, np 3 rozne kolacje juz wspomniane. Wtedy,
gdy naprawde nie mam sily, latwiej z nimi sie porozumiec, tzn ze starszymi, bo
malolat poki co maly jeszcze.

Do tego dla mnie wazne jest moje kolko wsparcia, czyli moje kolezanki, z ktorymi
mamy 'umowe' o wzajemnym wsparciu i pomocy. To taki nasz wentyl bezpieczenstwa,
jako ze zadna z nas nie ma tu rodziny, a i siec przyjaciol dopiero tworzy. I
wcale nie chodzi o wzajemne wykorzystywanie sie, bo z tego, co widze, kazda z
nas jest dzielna i samodzielna, ale duzo dla nas znaczy swiadomosc, ze jakby co,
to mamy siebie i nie trzeba sie tluc z cala dzieciarnia do lekarza albo z
chorymi dziecmi pociagiem do szpitala.

Mysle, ze to kwestia organizacji i samozaparcia. A takze nie tracenia czasu na
zastanawianie sie, jakie trudne to nasze zycie. Latwe nie jest, nie chodzi mi o
licytowanie sie, ale o prosta rade, ktora dala mi kolezanka: 'Usmiechaj sie,
nawet, gdy nie masz sily, nawet wbrew sobie.' To naprawde pomaga

[lolinka2]

paolka, mówiąc brutalnie dzieciaki w wieku 7 i 5 lat w kontekście
posiadania półroczniaka w domu to gratisowa siła robocza (hehe,
zaraz mnie zjedzą)

Poradzenie sobie w opisanej przez ciebie sytuacji wygląda tak: każesz
7 latkowi (vel 7latce) zrobić sobie parówkę w mikrofalówce, młodsze
ma zrobić sobie płatki, a ty idziesz spokojnie kąpać malucha,
przykazując towarzystwu, żeby na koniec naczynia wstawiło do zlewu i
nie zapomniało zrobić ci herbaty/kawy.

Mam 7letnią córkę i drugą prawie 3-letnią. Jakkolwiek mała jest
strasznie upierdliwa i niepomocna, tak duża jest owszem owszem,
chętna i skora do wszystkich domowych prac (z wyjątkiem sprzątania).
Pracuję w domu, nieraz w idiotycznych godzinach i wtedy mogę na
Nutelkę liczyć, że kawkę poda i małą oporządzi (wc, kąpanie,
jedzenie).

Hardcore to mają te, gdzie jest trójka rok po roku z najstarszym w
wieku poniżej 5....

[undomestic_goddess]

hardcore to ja mialam z jedynakiem

[paolka_82]

No, to fakt, czasem sobie myslę ze szybciej to wszystko ogarniam
teraz niż jak było tylko jedno dziecko.

[donkaczka]

> Hardcore to mają te, gdzie jest trójka rok po roku z najstarszym w
> wieku poniżej 5....

a to samo, ale z najstarszym ponizej trzech jak sie bedzie nazywac? ;P

kwestia
-charakteru matki
-charakterow dzieci

moja kolezanka ma jedna corke, starsza od moich dzieci i robi wrazenie bardziej
zmeczonej i zniecheconej niz ja

za to mytych codziennie podlog i porzadku w kuchni jej zazdroszcze, ja sie
piekna kuchnia ciesze gora kilka godzin, bo znow cos pichce i caly lad i czyste
blaty szlag trafia

moze i z wiekiem i wprawa szybciej sie gromade ogarnia, ale ja mam wrazenie ze
ciagle jestem w biegu


wstajemy o 8, cala trojke karmie i ubieram, bo najstarsza jedzie do zlobka na 3
godziny na 9
po powrocie mlody cyca, srednia sie bawi, ja mam 2 godziny na sprzatanie, jakies
gotowanie czy pieczenie, zazwyczaj jeszcze usiade z kawa i forum poczytam zanim
po 11 zaczniemy sie zbierac zeby najstarsza odebrac
a zostawilam kiedys meza z mlodym i srednia na dwie godziny
bidul nie tylko nic w domu nie zrobil, ale nawet sniadania nie zjadl ale on z
tych powolnych i slabo zorganizowanych

za to usamodzielnianie dzieci w ramach ratowania resztek rozumu przychodzi
szybko, moje dzieci przed ukonczeniem roku jadly normalne jedzenie,co sie dalo
samodzielnie - latwiej juz po obiedzie szybko sprzatnac meksyk, niz karmic
wszystkie naraz
podobnie z ubieraniem, majtki na lewa strone nikomu krzywdy nie zrobia

[undomestic_goddess]

donkaczka napisała:


> moze i z wiekiem i wprawa szybciej sie gromade ogarnia, ale ja mam wrazenie ze
> ciagle jestem w biegu

Bo Ty jestes na etapie wstepnym, przystosowawczym, za 4 tygodnie bedziesz smigac
ze wszystkim.
>

>
> za to usamodzielnianie dzieci w ramach ratowania resztek rozumu przychodzi
> szybko, moje dzieci przed ukonczeniem roku jadly normalne jedzenie,co sie dalo
> samodzielnie - latwiej juz po obiedzie szybko sprzatnac meksyk, niz karmic
> wszystkie naraz
> podobnie z ubieraniem, majtki na lewa strone nikomu krzywdy nie zrobia

Posunelabym sie jeszcze dalej - ja gotuje TYLKO te rzeczy, ktore kazde dziecko
me da rade samodzielnie zjesc. Wlasciwie od okolo 11 miesiaca zycia kazde
chcialo i jadlo samodzielnie. Jak potrafilo, ale jadlo, wiec warto sie
przemeczyc sprzatajac po pierwszych probach samodzielnego jedzenia przez
miesiac-dwa.

Co do ubierania sie, to i 2 rozne skarpetki nie sa chorobotworcze, a swiadcza o
tworczym mysleniu dziecka i jego wyobrazni, ktorych rozwoju nie nalezy hamowac
narzucajac odgornie konwenanse skarpetkowe. Wlasciwie to protestuje jedynie przy
jednym kaloszu, a drugim adidasie na nogach tego samego dziecka. I jeszcze
pielucha w postaci boa na szyi poza domem mi zdziebko przeszkadza.

[donkaczka]

oo wystroic sie dzieci potrafia
plaszcz przeciwdeszczowy na pizame plus crocsy i mloda se na snieg wybiera
juz sie przynajmniej nauczyla, ze zaklada naszykowane, nie to co jej wyobraznia
nasunie - choc z moim stanikiem naciagnietym na glowe wygladala bajecznie D to
jednak w zlobku by wzbudzala sensacje

moze i urobi sie czlowiek po lokcie, ale sama wiesz, jak super sie obserwuje
bawiaca sie razem glosno gromade, czy na male glowki pochylone w skupieniu, bo
cos majstruja

zreszta, z kilkorgiem dzieci wiecej ma sie czasem luzu niz z jednym, bo
pomijajac logistyke i okolicznosci posilkowo-kapielowe to pomiedzy nimi
dzieciaki sie swietnie soba zajmuja, do zabawy sie zawsze mozna dolaczyc, ale
nie smeci dziecko kolo ucha, ze sie nuuuudzii

btw marianke ucze dwoch pozytecznych rzeczy i jak na niespelna trzylatke ma je
juz niezle opanowane: rozpakowywania zmywarki i robienia manmie kawy co
prawda tylko na blat mi naczynia wystawia, ale jaka dumna jest - kawe robi sie
nawet prosciej
za kolejne 3 lata bede miala chetne i wprawione w domowy wir dzieci, zamiast rak
wyciagnietych do podlogi - one dumne i szczesliwe ze z mama cos robia, a potem
wiecej czasu na gry i ksiazki


pamietam ze moja mama urabiala sie do granic mozliwosci, ale nas gonila, bo
wszystko zle robilismy - oczywiscie nalezalo czytac jej w myslach co i jak robic
nalezy, a odkurzanie pokoi w zlej kolejnosci skutkowalo awantura, obrazeniem i
wyrwaniem odkurzacza
no to jest strzal w stope.. i takich bledow powielac nie nalezy zwlaszcza
gdy ma sie kilkoro dzieci

[undomestic_goddess]

Wprawiac dziateczki od malego nalezy w pracach domowych.

Moje najmlodsze rozklada sztucce ze zmywarki, garnki rowniez, czasem ktorys
przymierzy
Srednie dzis sciany szorowalo

Biustonosz na glowie powiadasz? Niezle.

A moja gromadka ma tylko jeden minus, wolalabym, zebym mogla ich miec wiecej.
Och czemuz to najmlodsze bliznietami sie nie okazalo?

Ich wspolne relacje moge obserwowac i obserwowac.

[titta]

Mam dwie znajome: jedna z trojka chlopcow z rocznymi odstepami,
druga urodzila czware majac pare diablat wcielonych 2,5 i
czterolatka. Dodam, ze maz jednej pracuje w systemie dwa tygodnie
poza domem, dwatygodnie w domu; maz drugiej czesto wyjeadza, obie z
dala do rodziny. U mnie maja "beatyfikacje" za zycia gratis. Obie
stosowaly zasade: nieprzejmujemy sie wrzaskiem, sprzatamy gdy jest
czas, kapiemy gdy dziecko brudne (í jest czas), wszyscy jedza to
samo (jak sie da), wszystko co sie da robimy z dziecmi (aby miecz
czas dla siebie jak padna), kazdy znajomy nadaje sie do tego aby w
czyms pomoc.(czterolatek mnie uwielbial, wiec czesto bylam
dyzurna "dopieszczaczka" Dziecku pomaga sie jak innego wyjscaia
nie ma.