mam doła laktacyjnego...

[meduza_79]

przytulcie mnie, bo psyche mi wysiada dziś. franek jest już duży
facet. Daje mu dwa albo trzy inne posiłki dziennie ale tak ogólnie
jeszcze karmię go piersią. I tak w ogóle jest ok, ale dziś a
właściwie wczoraj tak mi przyszedł dół. Bo nie mogę normalnie wyjść
z domu sama. Zawsze mam wrażenie że jest pod górkę. Zostawić mu
żarcie, w porządku, ale już sprawdziłam, że jak dam mu z butelki
mleko, i nie karmię dłużej niż pół dnia, to potem mam ogromne
problemy z karmieniem, brakuje mi mleka, tak jakby cycki dostały
komunikat że już na stałe będzie mniejsze zapotrzebowanie a nie
tylko jeden dzień. A już bym tak chętnie połąziła gdzieś po mieście,
spotkała się ze znajomymi bez presji czasu. Ech, przytulcie dobre
kobity, bo tego potrzebuje żeby przetrwac jeszcze tych kilka/naście
tygodni.
Ale pochwale się, bo wczoraj mój syn sam usiadł. I się cieszę. I mam
doła jednocześnie... Dziwne...

[fajnyrobal]

No głaskam cię wirtualnie.
Znam ten ból i też przez to przechodziłam. Wytrzymasz jeszcze
trochę, dasz radę. Potem, jak będziesz kończyć z cycowaniem, będzie
ci mimo wszystko żal, że to już...
Ja jak nie dawałam cyca, to w porze karmienia odciągałam pokarm
systemem 7,5,2 i cyce zachowywały się przyzwoicie.
Jeżeli w moim przypadku można mówić o przyzwoitym zachowywaniu się
tychże w ciągu karmienia

[hedonistka]

No ja nie pomoge, bo ja mam doła przed-laktacyjnego...
Z jednej strony nie chcę karmić żeby nie przechodzić przez ten cały horror typu
zapalenia, zastoje, krwawiące brodawki, wiszenie dziecka na cycku 8 h na dobę;
chcę wreszcie odzyskać siebie, wyjść gdzieś bez brzucha/dziecka i cieszyć się
wolnością; chcę sie podzielić odpowiedzialnością - żeby mąż też mogł karmić,
wystarczy że cała ta ciąża jest tylko na mojej głowie; nie wyobrażam sobie
wyciągania cycka w publicznych miejscach nawet "dyskretnie"; nie mam zamiaru
rezygnować z gołąbkow, fasolki po bretonsku, truskawek i czereśni, i tak, chcę
sobie wreszcie spokojnie wypić odprężającego browarka!
A z drugiej strony mam bolesne uczucie że jak to zrobię to będę postrzegana
przez wszystkich jako zwyrodniała egoistka, sama przed sobą przyznaję że to
egoizm, ale wkurwia mnie to, że to tylko JA muszę wszystko poświecać żeby mieć
dziecko, mój mąż nic nie musi - a on tak samo będzie zbierał gratulacje i będzie
rodzicem.
Tak, wiem, mam problem z akceptacją biologicznych i społecznych ról płciowych.
Poważny.
Jakiejkolwiek decyzji nie podejmę, będę się z nią źle czuła. Jak pomyślę, że w
szpitalu będę musiała stoczyć wojnę o butelkę z położnymi, jak pomyślę że
odmówią mi bromergonu, to wściekam się na samą myśl.
Mam ochotę rozpędzić się i pierdolnąć głową w ścianę, i obudzić się za jakies 2
m-ce.
Bo ciąży też mam dość, ze sprawnej silnej babki, uprawiającej sporty zamieniłam
się w kalekę, która nie może sobie sama otworzyć butelki z wodą i schylić po
kapeć ktory wpadł pod kanapę. A jak pomyślę, że na chwilę obecną dziecko siedzi
głową w gorze i grozi mi cesarka, po której mięśnie brzucha będą mi wracać do
normalnośći pół roku, albo i nigdy nie wróca, to mam ochote strzelić sobie w łeb.
Ja pierdolę, nie znam nikogo, kto mniej nadaje się na matkę...

[meduza_79]

Nie wiem, czy to będzie miało jakikolwiek znaczenie dla twojej
decyzji, ale powiem Ci że wcale nie musisz przeżywać tych wszystkich
książkowych objawów. Miałam dwie cesarki, po pierwszej spacery
intensywne sprawiły, że dziecko dotlenione a ja szybciutko wróciłam
do normy, po drugiej doszłam do wniosku, że czas się przyzwyczaić do
nowego "ja". zapalenia żądnego nie miałam. w mojej diecie nie
zmieniło się praktycznie nic. Jedyne co sobie odpuściłam, to
przetwory w occie. Ale fakt, ja mam dzieci późno-jesienne, więc jak
przyszła pora na czereśnie (uwielbiam) i inne owoce to chłopaki już
były obeznane z jedzeniem...
Duupa blada. Chciałam jakoś Cię podtrzymać na duchu i wyszło chyba
kiepsko. eee, lepiej sobie coś zjem co mi troche endorfin
podrzzuci...

[porzeczka_mocna]

Hedonistka: nie martw się na zapas, a nuż trafisz do szpitala w którym personel
nie robi fochów z powodu nie karmienia piersią. Na wszelki wypadek weź jednak
własny osprzęt i mleko w proszku - nie będziesz musiała się prosić. A jak ktoś
będzie miał wąty, to się w żadnym wypadku nie tłumacz, tylko ucinaj krótko - tak
zdecydowałaś, masz do tego prawo, za to nikt nie ma prawa cię nagabywać. A
najbardziej opornym napluj w twarz i tyle.

Co do cesarki - nic się nie martw, wszystko się zagoi i będziesz jak nowa. Grunt
to się na samym początku nie rozczulać nad sobą tylko ruszać się jak
najwcześniej po operacji - szybciej wrócisz do formy. Z resztą, przez pierwszy
miesiąc- dwa będziesz tak niewyspana, że mięśni brzucha nie będziesz za bardzo
używać i tak - a potem to już (prawie ) żadna różnica...

[izabella_g]

hedonistka,nie ma sensu sie teraz stresowac.
jeśli wkoncu sie zdecydujesz że od poczatku butla (chociaż naprawdę nei musi tak
być, na większość problemów o ktorych piszesz pomaga a) wczesna interwencja
doradcy laktacyjnego b) trochę wiedzy, a nie zasłyszanych przesądów, ktorymi
straszy sie niedoswiadczone matki), to unikaj udzielania informacji na temat
sposobu karmienia osobom postronnym (zwlaszcza mamie/teściowej), w razie czego
dla tych ostatnich wymysl jakiś pretekst zdrowotny
no i polecam wspolny front z mężem. jakkolwiek zdecydujesz, powinein cie w tym
wspierac i chronic przed "zyczliwymi"

meduza- głupie pytanie- ile zamierzasz karmic (to pytam ja, ktora miala karmic 4
miesiace, a jakos ciagle nie moge sie zebrac zeby odstawic (basia konczy dziś 11m)

[gosiak781]

meduza_79
przytulam mocno!!!! i ..... tak tak, znam twego doła....tez czasami
miałam ochote "zdjąć" z siebie tę smycz karmienia....i czasami
(pozniej juz) sciagałam i zostawiałam z Tatusiem.....ale to
czasami....ja karmiłam do 9 miesaca - po 6ciu wrocilam do pracy i to
juz nie to samo, to sciaganie laktatorem, z dnia na dzien miałam
coraz mniej mleka. Ale stwierdziąłm ze to co mogłam dałam małego i
juz
głowa do góry, jeszcze troche i bedziesz mogła wyjść sobie,
zostawisz dzieciaki cieszac sie ze juz nie karmisz))))

hedonistka
wiem ze sie martwisz, a moze sie dzieć jeszcze odkręci??)) główką
w dół)) bądz dobrej mysli.
tez miałam cesarke i fakt czasm nie było cukierkowo....ale da sie
przezyc. słyszałam teksty innych baba, "ah co ty wiesz o rodzeniu,
normalny porod to dopiero boli a nie cesarka"....szlag mnie
trafial....no ale ....całe szczescie szybko sie zapomina
do formy wrócisz jak tylko bedziesz miala samozaparcie, ja go do
konca nie mialam ale obiecałam soebie ze po drugim BEDE MIALA !!!!
(teraz jestem na poczatku drugiej ciazy) Zaniedbałam miesnie
brzucha, troche siebie siedzac w domu przez pierwszy okres z
dzieckiem sama ... ale teraz bede bardziej aktywna! nie bede
perfekcyjna, bede czasem odpuszczac bo to tylko jest kosztem samej
siebie.
co do karmienia, jak ci sie uda to bedziesz karmic, ajk nie to nie.
nic na sile! bedzie dobrze, to szybko minie!!!!

Hedonistka

[fajnyrobal]

To twój i tylko twój wybór jak będziesz karmić dziecko. Nic na siłę.
To jak będziesz karmić zależy tylko od ciebie i nic komu do jemu a
jemu do komu. Nie daj się ogłupić laktacyjnym aktywistkom i podejmij
swoją decyzję.
Zresztą prawdopodobnie natura sama to rozwiąże. Jeżeli, jak mówisz,
grozi ci cesarka i będziesz ją miała robioną ,,na zimno" to potem są
problemy z karmieniem cycem właśnie... A z mięśniami po porodzie baby
mają podobne kłopoty po sn i po cc i zależy to od cech osobniczych.
Jedne dochodzą do siebie szybciej inne wolniej.
Każda z nas miała problemy z zaakceptowaniem się w nowej roli- czytaj
roli matki ( tylko nie każda głośno o tym mówi ), ja zresztą mam
dotąd Nie daj się wpędzić w matkopolkostwo, bo takie są normy.
Ważne żebyś była szczęśliwa, bo tylko wtedy twój dzieć też będzie
zadowolony.
Będą lepsze i gorsze dni, ale po pewnym czasie nie będziesz mogła
sobie wyobrazić, że może być inaczej. Z jednym się trzeba pogodzić -
to co było już se ne wrati, nigdy nie będziesz miała takiej swobody
jak przed ciążą, choćbyś nie wiem jak wspaniałego miała partnera i nie
wiem jak cię odciążał. Im wcześniej to zaakceptujesz tym lepiej dla
ciebie i otoczenia Coś tracisz, ale zyskujesz też coś w zamian.
Sama zobaczysz.
Ło matko, Hedonistka, a który to już tydzień, że piszesz o cesarce?!
Przecież dopiero byłaś na początku!

[hedonistka]

35.
Jak na razie problem polega na tym, że widzę co straciłam, a ciągle nie wiem co
zyskam. i bardziej boję się tego co będzie po porodzie niż się z tego cieszę. Bo
czeka mnie nieznane.
A na "matkopolkostwo" mam takie uczulenie że boję się przegiąć w drugą stronę. ;p

[fajnyrobal]

O jacież pierniczę już?!!! Ale ten czas zapierdziela.

Nie chcę ci tu truć i CIPować o bezgranicznej miłości którą się
czuje spojrzawszy po raz pierwszy w błękitne i lekko zezujące oczy
swego dziecięcia. I o tych chórach anielskich, które usłyszysz
równocześnie z pierwszym krzykiem dziecka. Bo to wszystko goowno
prawda. Tego wszystkiego trzeba się nauczyć i będziesz się uczyć
kochać swoje dziecko przez kilka, albo i kilkanaście pierwszych
miesięcy. I będziesz najlepszą matką dla swojego potworka
A te rozważania które teraz snujesz są najkrótszą i najlepszą drogą
do deprechy poporodowej, czego ci nie życzę.
Więc weź dupę w troki, przestań myśleć o głupotach i zacznij się
relaksować i odpoczywać, bo czeka cię niełatwe zadanie i sam poród
to jest pikuś wobec tego co jest potem... Ale nieznane nie
znaczy straszne, męczące tak, ale ciekawe i fascynujące. Jak
obserwacja stada małp ( to w przypadku mojego potworka )
Uszy do góry mamuśka, bedzie dobrze

[hedonistka]

Niee, żadnej deprechy!!! Zatem niniejszym każę spierdalać mojej bezdzietnej
koleżance, ktora na wiesc o tym, ze nie mam zamiaru prasować ubranek, nie jestem
przekonana do karmienia piersią, i o tym, że bardziej boję się pojawienia się
dziecka na świecie niż się z tego cieszę, wyraziła troskę, czy aby nie wychowam
kaleki emocjonalnej.
A potem w ramach relaksu wezmę wędkę i pójdę na ryby.

[gosiak781]

A czy kolezanka ma dzieci?
jak ma, to moze jest....za idealna....a moze cie nie rozumie..nie
wazne,
SKUP SIE NA SOBIE NA TYM O TY MYSLISZ,

nie da sie wszytskiego jedna miarą mierzyc. Ty jestes inna, każda z
nas ma/miała obawy, niepokoje, jakies wewnetrzna niepewne mysli,
i nadal je ma.
raz bylo mi lepiej raz gorzej...
ale te lepsze chwile z dzieckiem sa bezcenne!
czy karmisz piersia, czy nie,
czy czujesz ta milosc od poczatku czy uczysz sie jej
ZAWSZE BEDZIESZ DLA DZIECKA NAJWAZNIEJSZA

głowa do góry!
i potem ryby)))) i odpoczynek)))

[fajnyrobal]

Miłego połowu. Zawsze można złapać prącia

Meduza

[fajnyrobal]

A ty biedactwo nie czujesz się z deka opuszczona, bo my tu
rozczulamy się nad koleżanką, a ty przecież założyłaś sobie ten
wąteczek by pochlipać tu nieco?