nie lubi spac

[anaana_1]

co zrobilybyscie w takiej sytuacji:dziecko 2 letnie wstaje rano 7-8
godzina.w dzien nie spi juz od roku i prawie przez ten caly czas
jest w ruchu,tz:biega chodzi ,bawi sie.nastepnie przed 19 jest
kapana,je kaszke,myje jej zeby i do lozeczka o 20tej.ona wtedy
zaczyna swoje placze i lamety,krzyczy ze ona nie chce spac,i wola
mnie przez pol godziny.wczoraj polozylam ja o 22:30 i bylo to
samo.ogolnie to ma stale pory jedzenia,wychodzenia na spacer i
kladzenia spac.troche glupie pytanie ale jak postapilybyscie w
takiej sytuacji...

[szarsz]

Mój nie lubi spać. Od urodzenia. Od zawsze miałam wrażenie, że on
nie chce niczego stracić z dnia i sen to dla niego kara
I też odrzucił spanie dzienne, jak miał ponad rok, chyba półtora
roku.

> ona wtedy zaczyna swoje placze i lamety,krzyczy ze ona nie chce
> spac,i wola mnie przez pol godziny.

A jak Ty ją oceniasz? Jest zmęczona? Ma nieskoordynowane ruchy, jest
rozdrażniona, trze oczka? Bo jeśli tak, to niczego nie zmieniaj,
przyzwyczai się.

Może być jeszcze przemęczona, to nic dziwnego przy takim dziecku,
które cały dzień, bez odpoczynku jest w ruchu, wtedy też Ci nie
zaśnie bez problemu. Jeśli tak, to można spróbować w dzień ją
wyciszyć, położyć, zasłonić okno i puścić bajkę do słuchania (nie do
oglądania), albo samemu poczytać coś przez dłuższy czas, nie wiem,
czy tyle wytrzymasz

To, że ma stałe pory jedzenia itp. to bardzo dobrze, szczególnie w
przypadku takiego dziecka. No i czas... Mój ma teraz prawie cztery
lata, spać wciąż nie lubi spać - jest np. jedynym dzieckiem, z
którym panie nie poradziły sobie w przedszkolu i nie udało im się go
spacyfikować do spania dziennego, rozwalał spanie całej grupie.
Ale od długiego już czasu wie, że jak jest pora spania, to się śpi i
wieczorem zasypia bez najmniejszego problemu.

I teraz, jak sobie przypominam, też mieliśmy kryzys w wieku dwóch
lat mniej więcej, może 2.5 roku... Może to normalne?

[anaana_1]

to zalezy od wieczoru.czasami trze oczka i ziewa caly czas,czasami
wariuje.ale jak do tej pory jeszcze sie nie przyzwyczaila choc trwa
to ponad pol roku.zdarza sie ze pojdzie spac bez krzykow ale to
wyjatki i zdarzac sie bardzo zadko...a tak to moja mala tez od
urodzenia to nie spiace dziecko,a jak udalo mi sie ja uspac to gora
20 minut dziennie spala.

[mika_p]

Może uznałaby czytanie wieczorne za atrakcję? Umyjesz jej zęby, połozysz do
łóżka i coś poczytasz, a ona w tym czasie zaśnie. Na początku pewnie będzie się
podrywać, chciec oglądać ilustracje itd, ale może się uda ją przekonać do
słuchania. Jeśli będzie zmęczona, to zaśnie, a jesli to nie jej pora - to się
nie uda.

[mondovi]

od kiedy te płacze? może to jakiś etap przejściowy? Mój synek raz na jakiś czas
ma etap buntu

[anaana_1]

pacze trwaja juz ponad pol roku.i zdazaja sie prawie codziennie
tz.co wieczor.probowalam juz tez z czytaniem ksiazek ale ona nie
chce nawet sluchac tylko piszczy ze ona chce ogladac,

[szarsz]

anaana_1 napisała:
> pacze trwaja juz ponad pol roku.i zdazaja sie prawie codziennie
> tz.co wieczor.

Pół roku to za długo. Stawiałabym na to, że albo nie jest zmęczona
albo przeciwnie, jest przemęczona, ale to Ty musisz rozstrzygnąć,
poobserwować i zdecydować. A wtedy przesunąć porę spania pół godziny
w jedną albo w drugą stronę, nie drastycznie o dwie godziny.

> probowalam juz tez z czytaniem ksiazek ale ona nie
> chce nawet sluchac tylko piszczy ze ona chce ogladac,

W ogóle nie chce słuchać? Bo jeszcze można usiąść i przytulić się do
siebie, niech patrzy. Albo poszukać książek bez obrazków, są na
przykład bajki Kopalińskiego, takie tylko z głównym wątkiem i do
wymyślania swoich, pobocznych

[marytka1978]

Ja mam chyba podobną sytuację, tylko jestem na początku drogi, bo
moja córcia ma dopiero 10,5 miesiąca. Chodzi spać średnio o 21 ( raz
jest to 19.30-to po kilku "nieprzespanych" nocach a raz 23)a wstaje
o 6, 7 rzadko o 8 rano. Nie raz mamy takie tygodnie, że zasypia o 23
potrafi 2 godziny w środku nocy nie spać, wstaje o 5 rano, a w dzień
śpi 3x po 20 minut i dłużej trwa usypianie niż drzemka. Krótko
mówiąc każde pójście spać poprzedzone jest dzikimi wrzaskami, a
ostatecznie mała zasypia na rączkach lub w wózku na spacerze.
Początkowo nasza pediatra puszczała mimo uszu moje narzekania, że
mała za mało śpi (nieraz 9h 10 miesięczny szkrab) traktowała mnie
jak wygodnicką matkę, gdyż moja córcia jest zdrowo ciekawskim i
bardzo żywym dzieckiem nawiązującym dobry kontakt z otoczeniem(to
jej słowa) tak też twierdzą dziadkowie i nasza sąsiadka, dopóki nie
spędziła z nami dnia. Stwierdziła, że to co się u nas dzieje to
istny horror. Mała trze oczy, tuli się do poduszki i mruczy a przy
próbie kołysania wrzeszczy w niebogłosy. Gdy nie ingeruję doprowadza
sie sama do takiego stanu. W końcu dotarło to do naszej lekarki i
zleciła zbadać małej poziom żelaza (niedobór może prowadzić do
ADHD). Wyszło znacznie poniżej normy. Od miesiaca bierzemy żelazo,
mała ma już je w normie, ale jakoś lepiej z tym spaniem nie jest,
tyle tylko że nie budzi sie w nocy. Po kolejnej wizycie pediatra
wyznała, że nie daje jej to niespanie małej spokoju i przepisała nam
ketotifen. Na razie jesteśmy po pierwszej nocy i jest o wiele
lepiej. To co mi się rzuciło w oczy a czego już nie zauważałam, to
to że mała spała spokojniej, tak jak aniołek, a wcześniej wtulała
się w poduchę i była bardziej spięta. Ja zawsze wiązałam to jej
niespanie z alergią (skaza białkowa), bo jak mała była młodsza to
zawsze, gdy pojawiała się u niej wysypka to było gorzej ze spaniem.
Może te moje wywody troche haotyczne ale mam nadzieję , że o niczym
nie zapomniałam. Co wy o tym sądzicie?

[miacasa]

> Może te moje wywody troche haotyczne ale mam nadzieję , że o niczym
> nie zapomniałam. Co wy o tym sądzicie?

Możesz jeszcze skonsultować się z neurologiem dziecięcym, czasami takie problemy
są związane z nieprawidłowym napięciem mięśni.

[mruwa9]

Ja bym sugerowala wprowadzenie w miare sztywnych rytualow
wieczornych, odpowiednio wczesnie (np. o 19), wyciszajacych, czyli-
odpowiednio wczesnie przytlumic swiatlo, zadnego szalenstwa,
skakania i wyglupow, szybciej- jakas bajka, dobranocka, kapiel,
kolacja, mycie zebow, czytanie w lozku, ukochanie na dobranoc,
pozostanie z dzieckiem dluzej przed zasnieciem czy wrecz do
momentu, gdy dziecko zasnie lub prawie zasnie. Mozna puscic po
cichutku kolysanki (zawsze te same, zeby rytual wieczorny byl
powtarzalny i przewidywalny). Do tego samemu warto byc bardziej
zdecydowanym i nie negocjowac zbyt duzo z dzieckiem wieczorem, bo to
swietny sposob na przeciaganie pory pojscia spac.

[steffa]

Mój syn też nie lubił spać. Jako noworodek prawie w ogóle (15 minut
w ciągu dnia), potem budził się w nocy i cały czas kontrolował, co
robimy (i czy ew. będzie można się cichcem przeflancować do naszego
łóżka). Wstawał w nocy i mówił: 'nudzi mi się'... Od roku sypia
jak zabity. Bardzo pomogło także pojawienie się młodszej siostry -
są razem w pokoju i w razie czego jest nadzieja, że potwór połknie
najpierw ją. ;P

[steffa]

Zapomniałam dodać, że teraz ma prawie siedem lat... Długo to trwało.

[lejdi111]

jakbym czytała o sobie. Ponoć też byłam takim dzieckiem .Wstawałam o 7 rano i
często o godzinie 23 jeszcze nie spałam. Byłam tak zmęczona, że nie mogłam
zasnąć i wrzeszczałam.