Zakochany trzynastolatek - pomocy!!!

[iwona335]

Mój syn w lutym skończył 13 lat. Od zawsze był dzieckiem nad wiek
dojrzałym, zawsze wolał towarzystwo starszych dzieci, później
kolegów w szkole.Zabawkami bawił się krótko, bo wcześnie miał bardzo
sprecyzowane zainteresowania. Teraz nie ma kolegów wśród
rówieśników, ale chłopców dwa lub trzy lata starszych, do tego
jeszcze sam wygląda jak 16 latek, bo ma 176cm wzrostu i tylko 13
lat. Jest spokojny, nie sprawia kłopotów, ale jednocześnie dość
zamknięty w sobie. Od miesiąca przestał jeść, stał się osowiały,
więc ja zaraz załatwiłam skierowanie na badania, wizytę u lekarza, a
tu mój syn mówi mi, że idzie spotkać się z dziewczyną, swoją
rówieśniczką, w której się zakochał. Potraktowałam to wyznanie
bardzo poważnie, nie chciałam go zranić, bo wtedy nigdy więcej nic
mi nie powie, ale martwię się o niego, tłumaczę, żeby potraktował tę
dziewczynę jak koleżankę, bo jeszcze wszystko przed nim. Myślałam,
że jeszcze ze trzy lata będę miała spokój, bo nie widziałam żeby
jego rówieśnicy z klasy mieli takie problemy, a tu niespodzianka.
Nie wiem jak z nim postępować żeby mu pomóc i jednocześnie nie
stracić zaufania, zwłaszcza, że chłopak jest wrażliwy i skryty.

[verdana]

A co masz własciwie robic? Zakocha sie i tyle. Akurat w takim
wypadku tlumaczenie zakochanemu, ze jest na zakochanie za wczesnie -
to najlepszy sposób na to, aby nic wiecej się o dziecku nie
dowiedzieć. Zresztą zakochanie od tego nie minie. Co to
znaczy "wszystko przed nim?" Mam wrazenie, ze Ty raczej nie myslisz
o zakochaniu się, tylko o seksualnym zwiazku i tego się boisz. Jesli
tak, to powiedz to synowi wprost. Ale z tego co widzę, to
zakochanych chlopakow w klasie mojego syna jest na kopy, a seksu w
tym - za grosz. Z dziewczynami, niestety, bywaj juz troche inaczej,
ale też rzadko w wieku 13 lat - rok-dwa później.

[semi-dolce]

Nie rozumiem co cię martwi i w czym chcesz mu pomagać? To normalne, że ludzie
się zakochują. Jedni po czterdziestce, inni w przedszkolu. Szanuj jego uczucia i
tyle. No wyobraź sobie, że ty się zakochałaś a ktos ci mówi, żebyś nie
traktowała tego powaznie, bo wszystko jeszcze przed tobą. Co do seksu - pewnie
jeszcze nie czas na to, znaczy pewnie jeszcze zakochani o tym nie myslą. Ale na
wszelki wypadek - jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś - opowiedz synowi o
bezpiecznym seksie, o antykoncepcji, o tym kiedy i z kim warto i by nie
podejmował decyzji pochopnie. A potem zaufaj dziecku - i sobie, w końcu to ty go
wychowałaś.

[beliska]

A co niby chciałabys zrobic? I po co?
Dwoch moich chrzesniaków było zabujanych w mojej sasiadce jak wszyscy mieli po 12,13 lat. Jeden z chłopców to wrazliwe, skryte i niesmiałe dziecko. Ani rodzice ani ja/przebywali wtedy na wakacjach u mnie/, nie robilismy nic, ale super się bawilismy. Młoda przyłaziła do nas, chłopcy chodzili do niej za płot, były zabawy, imprezki, gry i duzo smiechu. Ja też się super bawiłam Do tego doszła rywalizacja między braćmi o względy dziewczynki. Byłam o wszystkich działaniach poinformowana, bo każde z osobna zwierzało mi się i wiem, że o ile pojawił się aspekt seksualny, to było wzięcie za rekę, objęcie i pomizianie po boku przy okazji obejmowania, jak siedzieli razem na jednym stołku przed kompem.
Zaproponuj synowi, że może zaprosi dziewczynke do domu, poznaj ja, przygotuj cos fajnego i sama zobaczysz, że nie taki diabeł straszny, jak go malują.
Chłopcom przeszło, bo niesmiałego rezolutna młoda bardzo lubiła, ale nie chciała, a przystojniakowi postawiła warunki, że musi byc grzeczniejszy Dzis to 15,16latki po raz n-ty zakochani w kims tam i nawet niesmiały ma dziewczynę, choć związek dziwny, jak to na niesmiałego przystało.

[bi_scotti]

Alez to jest bardzo powazne zakochanie, to pierwsze, wieku 13 czy
ilu tam lat. Jak mozesz Mu powiedziec, ze ma tego nie traktowac
powaznie skoro to jest w tym momencie najwazniejsza sprawa w Jego
zyciu? I pomagac nie ma w czym. Z zakochaniem bywa jak z deszczem -
samo przyszlo, samo pojdzie A ze chlopak pocierpi, niedospi i
niedoje przy okazji to tez jak najbardziej naturalne. Jako mama
zakochanego nastolatka mozesz sie tylko przygladac z boku, nie
wtracac i czekac na zmiane obiektu uczuc, bo takich zmian bedzie
pewnie sporo Ja tam w pewnym momencie przestalam nadazac za
nowymi imionami. Ten etap tez juz mamy za soba. Jakos przeciez
trzeba dorosnac

[insula.incognita]

Widzę że mamy podobnych synów co do usposobienia. Tyle ze mój w lutym dopiero skończy 13. Choć nie wygląda jednak na 16 lat, tylko na swoj wiek.
Tez się byl zakochał w koleżance z klasy. I osowiały był. I wkurzal sie bez powodu. Rozdrazniony chodził. Choć zwierzal się nieraz i pytał o zdanie.
Wiersze jej pisał i kwiatki nosił pod jej domem wyczekując.
Półtora roku to trwało prawie.
Mnie to nie martwilo wcale, raczej ciekawiła mnie obserwacja tego zjawiska dojrzewania młodego chłopca, zmienial się bowiem blyskawicznie, sposób myslenia, rozumowania...tak, że pod koniec ostatniego semetru sam stwierdził, że....on jednak nie rozumie dziewczyn.
I -na razie - przeszło.

[anew3]

Ale fajny watek!Przypomniala mi sie moja pierwsza milosc.Mielismy
wtedy 13 lat, on mial na imie Rafal, lato, kolonie, piekne
uczucie... Nie psuj niczego uszanuj prywatnosc twojego syna, sama
tez masz pewnie mile wspomnienia to wszystko przeciez normalne,
uczuc tez sie uczymy, tak jak wszystkiego innego, nie od razu idzie
sie przciez na uniwersytet, najpierw przedszkole, szkola podstawowa
itd , itd.....

[alina66]

wyluzuj....

Moj syn też miał 13 lat, jak się pierwszy raz zakochal. Jego
pierwsza miłość była bardzo sympatyczną dziewczyną, mieszkała jednak
kilkanaście kilometrów od nas, więc jakoś tak....
Ale myślę, że on też mile wspomina tamte czasy.
Bo ja tak - na płocie notorycznie wisiały mi panieny, telefon się
urywał, do łazienki ciężko było się dostać, bo to wlosek na żel
trzeba było przed randką postawić - neistety każdy włosek z osobna,
a to trochę trwało. Jedzenia mniej schodziło, bo taki zakochany to
mniej je ) Echhhh. Piękne czasy.