nauka chodzenia

[beataberlik]

Moja córeczka zaczeła chodzić dopiero w wieku 16 miesięcy.Mam pytanie czy to
jest możliwe, że z powodu wady serduszka(TOF)?Obecnie ma prawie 17 miesięcy i
po domku chodzi ładnie ale na podwórku każda nierówność to dla niej duza
przeszkoda.

[i.w.a]

hej myśle ze nie masz sie czym martwić z chodzeniem jest jak ze
wszystkim,trening czyni mistrza dlatego daj małej troche czasu i będzie chodzić
i biegać,musi nabrać wprawy.pozdrawiamy Iwona i Wiki TGA,PS

[annagp3]

własnie ja się zastanawiałam kiedy mój synek prawie 7,5 m-cy zacznie chodzic.
Ja go niezmuszam do chodzenia bo wiem że jeszcze za wcześnie i ze ma słaby
kręgosłup ale jak słysze że jego rówieśnicy już stoją i stawiaja pierwsze kroki
to mnie dziwi. Myśle ze moje maleństwo potrzebuje dwa razy wiecej czasu na
chodzenie )

[paso]

Mój synek ma 17 m-cy i jeszcze nie chodzi samodzielnie. Norma jest , jak mówią
rehabilitanci, do 18 m-ca. Okazuje się , że bardzo ważne jest dla dziecka
prawidłowe raczkownie , bo jest to naturalny etap , który wzmacnia mięśnie
dziecka przed pionizacją i zapobiega ewentualnym skrzywieniom , o które łatwiej
w niestabilnym pionie. Kolejna rzecz , to nie prowadzać na siłe pod pachy w
pozycji spionizowanej.
Tak więc , jeśli maluch ma niecałe 8 m-cy to na chodzenie chyba za wcześnie.
Nasz zaczął raczkować podnosząc brzuch dopiero jak miał 10-11 m-cy , bo
wcześniej przemieszczeał się czołgając lub turlając.
Również wielkość dziecka ma znaczenie . Łatwiej kontrolować ciałko mniejsze i
lżejsze niż trochę cięższe i dłuższe

[kpiekuta]

Mój Kamil też ma TOF i pierwsze kroki zaczął stawiać w wieku 15 miesięcy. Przez
pierwsze 2 miesiące chodził bardzo nieporadnie i potykał się o byle kamyszek.
Za to wspinaczka szła mu doskonale. Teraz ma 2 lata i biega a nie chodzi i
nadal sie wspina wszędzie gdzie to możliwe. Nigdy nie stymulowałam go do
chodzenia, bo wiedziałam, że on potrzebuje na to po prostu więcej czasu.
Potrafił siedzieć bez podparcia jak miał 9 miesięcy, więc wiedziałam, że z
chodzeniem też się opóźni. Poza tym raczkował przez 5 miesięcy, a raczkujące
dzieci ponoć później zaczynają chodzić.
Nie martw się, jeszcze zatęsknisz za tym, żeby choć na chwilę Mała usiadła na
miejscu

[izakam51]

Mój Kacper też zaczął samodzielnie chodzić późno, po 18 miesiącu i wcześniej nie
raczkował. Za to później, aż do tej pory nie chodzi tylko biega i wszędzie go
pełno. Myślę, że nie ma się czym martwić. Niektóre dzieci potrzebują trochę
więcej czasu.
Iza

[anfido]

Rozwój psycho-ruchowy , w tym chodzenie to sprawa indywidualna każdego dziecka.
Oczywiście wada serca ma tu duże znaczenie, bo po wielu pobytach w szpitalu, po
jednej lub kilku poważnych operacjach serca rozwój ruchowy może zostać
zaburzony. Dlatego tez gdy dziecko będzie gotowe i na tyle silne , aby zacząć
samodzielnie chodzić to tak właśnie będzie. Adaś należy do tych serduszkowych
dzieci, które mimo początkowych kłopotów z serduszkiem ( w tej chwili jest
wszystko OK) rozwijał się prawidłowo, a nawet szybciej niż jego rówieśnicy, bo
samodzielnie zaczął chodzić mając równo 11 m-cy. Teraz mając 3,5 roku ma 108 cm
wzrostu i waży ok.18kg.

Wszystkie Wasze niepokoje i obawy związane z rozwojem Waszych dzieci powinni
wyjaśnić lekarze, rehabilitanci itp.

Ha, ha. Pamiętam jak Adasia nazywalismy lunatykującym marynarzem. Na poczatku
chodził z szeroko rozstawionymi nóżkami i wyciągniętymi do przodu raczkami.
Znacznie lepiej chodziło mu się po domu, gdzie znał wszystkie pomieszczenia i
poruszał się po równym podłożu. Na podwórku czy w ogrodzie z tym chodzeniem
było znacznie gorzej. Wystarszczyła mała górka, krzywo ułozony chodnik i upadek
gotowy. Kupilismy mu specjalne szelki i przez jakis miesiąc w nich wychodził na
spacery. Później sam je sobie zdejmował i chodził juz bez.

[beataberlik]

dzięki,teraz jestem już spokojniejsza.Byłam u pediatry ostatnio i poruszyłam
ten temat.Rzeczywiście potwierdził że maluchy maja czas do samodzielnego
chodzenia do 18 miesiąca i jest to w normie,dopiero po tym czasie należy się
już trochę martwić.Na szczęście mała zmiesciła się w normie więc się juz tak
nie martwię.Zapomniałam jeszcze wcześniej dodać że ona miała jeszcze wadę stopy
(końsko-szpotawą lewą)i od urodzenia do 4 miesiąca nosiła gips zmieniany co
kilka dni na poczatku a potem co dwa tygodnie.A nastepnie szynę Denisa
Browna,którą nosiła cały czas z przerwą tytlko na kapanie do prawie 14
miesięcy,teraz ma zakładaną tylko na noc w celu zapobiegnięcia nawrotowi
wady.Więc na pewno to też miało jakiś wpływ na naukę chodzenia chociaż ortopeda
mnie zapewnial, żeto nie opóźnia w żaden sposób chodzenia.Ciekawe hi hi jak
miała się nauczyć chodzić na czymś takim -bo to były dwa buciki połączone ze
sobą żelazną rozpurką- śmialismy się czasami jak stała na tym w łóżeczku,ze
wygląda jak na serfingowej desce).Ona się z tym nawet nauczyła raczkować ale
chodzić to sobie nie wyobrażam bo pod spodem były śruby do regulacji więc
musiałaby być jakimś chyba cyrkowcem.Jak o tym powiedziałam ortopedzie to
stwierdził ,że bym się chyba zdziwiła ale dzieci potrafią się przystosować do
wszystkiego ehhhh.Na szczęście ma to tylko zakładane na noc i nawet się nie
buntuje a wdzień chodzi sobie po domku juz nawet zaczyna prawie biegać,ale na
dworze jeszcze jej tak ładnie nie wychodzi(mysli pewnie że wszędzie powinno byc
tak równo jak w domu).W domku to nawet przy progach się zatrzymuje i ładnie
przekraczaTeraz jestem o wiele spokojniejsza dziękuję wszystkim za
odpowiedzi.Martwiłam się bo mam jeszcze dwójkę dzieci oprócz Weroniki i każde
nauczyło się chodzić w wieku 10 miesięcy)no ale one są zupełnie zdrowe
przecież więc nie mogę wymagać tego od Weronisi.Pa pozdrawiem wszystkich
serdecznie Mama Weroniki (TOF)

[martalukasz]

pozdrawiam i mogę cie uspokoić bo mój łukasz zaczął chodzić tuż przed ukończeniem drugiego roku życia.marta