O Marcinkiewiczach w tygodniku "Gazeta Polska"

[slawek_wieczorek]

www.gazetapolska.pl/?module=content&lead_id=2606

[Gość: JONA]

To sie nazywa AUTOREKLAMA prymitywa....Jeszcze nie bylo o
Marcinkiewiczach w twoim wydaniu....to...jest.........Kto
nastepny????

Pełna wersja tekstu

[slawek_wieczorek]

ATRAKCYJNY KAZIMIERZ
Jestem rodowitym gorzowianinem. To nieduże miasto, więc moje drogi
przecinały
się wielokrotnie z Kazimierzem Marcinkiewiczem i jego rodziną. Od
podstawówki i
Dni Filmu Radzieckiego po spory o lustrację. Wieść, że ktoś
podsłuchiwał mojego
krajana, napełniła mnie obrzydzeniem i zdopingowała do napisania
tego tekstu.
Informacja o domniemanych podsłuchach użytych wobec byłego premiera
Kazimierza Marcinkiewicza zbiegła się w czasie z nieśmiałymi
zapowiedziami
polityków wielkopolskiej PO, że mógłby on być liderem poznańskiej
listy
Platformy. Senator Stefan Niesiołowski, profesor od owadów, czułby
się zapewne
raźniej w towarzystwie człowieka otoczonego zewsząd przez pluskwy. A
i
europoseł, też profesor, Bronisław Geremek, autor wybitnych rozpraw
o dziejach
prostytucji w średniowiecznej Francji, również ucieszyłby się z
takiego
partyjnego transferu. Wiadomo bowiem, że siedliska rozpusty były
wylęgarnią
wszelkiego rodzaju robactwa, a dziś po nalotach słynnych "piątek
Surmacza" na
agencje towarzyskie, trudno znaleźć w jakimkolwiek przybytku dorodną
pluskwę. Po
wyborach szykuje się więc nam naprawdę szeroka koalicja.
Moja szkoła
Jako rodowity Gorzowianin w latach 1984-88 chodziłem do Szkoły
Podstawowej
nr 17, molochu, w którym młodym nauczycielem fizyki był Kazimierz
Marcinkiewicz.
Przyszły premier nie uczył mnie bezpośrednio, kilka razy zdarzyło mi
się tylko
mieć z nim zastępstwa.
Jako dojrzewający przedwcześnie w tych burzliwych czasach mieliśmy
świadomość silnego i wszechwładnego jeszcze komunizmu. Z podstawówki
pamiętam
zabójstwo księdza Jerzego Popiełuszki, zestrzelenie przez Sowietów
południowokoreańskiego samolotu pasażerskiego, zatajanie i kłamstwa
związane z
katastrofą w elektrowni atomowej w Czarnobylu. W mojej szkole
historii nauczał
pozostający na permanentnym kacu Tadeusz Jędrzejczak, późniejszy
poseł SLD i
prezydent Gorzowa, który zasłynął z tego, że przez 3 miesiące
rządził miastem z
celi szczecińskiego aresztu. Głowiliśmy się, jak w dobie
reglamentowanej
gospodarki Jędrzejczak radzi sobie z regularnym zakupem alkoholu,
ale swoją
dzielną postawą dowodził on prawdziwości partyjnej propagandy, iż
były to tylko
przejściowe trudności.
Cóż, nić sympatii pomiędzy byłymi belframi chyba przetrwała, mimo
politycznych różnic. Gdy Marcinkiewicz został premierem, a w
Gorzowie
przystąpiono do rewitalizacji zabytkowych kamienic, prezydent
Jędrzejczak
zdecydował, że odnawianie rozpocznie się m. in. od budynku, w którym
zamieszkiwała rodzina prezesa Rady Ministrów.
Dyrektorem szkoły był członek ORMO Jerzy Wiśniowski, zaliczany do
partyjnego betonu. W 1986 r. wybuchł skandal - sprofanowaliśmy flagę
radziecką.
Na drzwiach gabinetu od języka rosyjskiego przywiesiliśmy kawałek
czerwonej
szmatki z namalowanym długopisem sierpem i młotem. Za klej służyła
ślina kilku
kolegów. Wiśniowski przeprowadził dochodzenie, ale nikt nikogo nie
sypnął.
Odtrutką były dla nas lekcje religii organizowane przy Białym
Kościółku przez
Braci Kapucynów. W pamięci trwale zapadł mi katecheta Andrzej Karut:
nauczyciel
matematyki z Krakowa i harcerz zarazem, który za działalność
opozycyjną miał
wilczy bilet w szkołach państwowych i tak trafił do podgorzowskiego
Deszczna,
gdzie osiadł wówczas na stałe. To z jego ust dowiedzieliśmy się o
agresji
Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 r., deportacjach
Polaków na
Wschód i Zbrodni Katyńskiej. U części uczniów panowało przekonanie,
że nie
należy uczyć się języka rosyjskiego. Karut wszczepił w nas coś
innego.
Zapamiętałem jego słowa, które w czerwcu podczas uroczystych
obchodów 25-lecia
Solidarności Walczącej, przy wieczornej wódce, powtórzyłem w Hotelu
Tumskim we
Wrocławiu legendarnemu dysydentowi Władimirowi Bukowskiemu i innym
obecnym przy
stole wyraźnie wzruszonym rosyjskim opozycjonistom: "Proszę, nie
pałajcie żalem
i nienawiścią do Rosjan! To naród tak samo cierpiący i zniewolony
przez
komunizm, jak Polacy. Wydał wielu wybitnych pisarzy i poetów.
Wiedzcie, że
rosyjski to nie tylko język Lenina, ale i język Tołstoja,
Turgieniewa,
Dostojewskiego czy Gogola."
Tata Kazika
Na jednej z lekcji, nie będąca członkiem PZPR nauczycielka, pewnego
razu
powiedziała:
- A Marcinkiewicz? To nie wiecie, że on jest ustawiony? Przecież
jego ojciec
jest kierownikiem gorzowskich kin! I dlatego Kazimierz wszystko
może..."
Troszkę o tym, siłą rzeczy, słyszeliśmy. Istniał wówczas przymus
uczestniczenia w "Dniach Filmu Radzieckiego", które odbywały się w
Kinie
"Kopernik" w rocznicę wybuchu Rewolucji Październikowej. Większość
prezentowanych obrazów była nawet poświęcona temu epokowemu
wydarzeniu, lecz
każdy seans poprzedzony był "Polską Kroniką Filmową". Z ekranu
straszył wówczas
ponury człowiek w ciemnych okularach przebrany za generała, co
wywoływało
spontaniczną reakcję dziatwy i oburzenie jej zachowaniem ciała
pedagogicznego. W
ekran ciskano ukradkiem zmiętym w kulkę papierem śniadaniowym i
świeżymi
ogryzkami. Raz jeden kolega zapragnął rzucić butelką po mleku, ale w
porę
ostudzono jego zapał, bo mogło to być odczytane jako akt terroryzmu.
Organizator indoktrynacyjnych imprez, Marian Marcinkiewicz, był
lektorem w
Komitecie Miejskim Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wolny
czas umilał
sobie jeżdżąc "pociągiem przyjaźni" do Moskwy.
Kaziu! Zakochaj się!
A my u schyłku PRL-u uczestniczyliśmy w marszach protestacyjnych
przeciwko budowie elektrowni atomowej w Klempiczu, roznosiliśmy
ulotki Ruchu
Młodzieży Niezależnej, a zwłaszcza pociągała nas pacyfistyczna
bibuła Ruchu
Wolność i Pokój. O jakiejkolwiek działalności opozycyjnej
któregokolwiek z
Marcinkiewiczów nikt z nas wówczas nie słyszał. Trudno to tłumaczyć
głębokim
zakonspirowaniem zacnego rodu, bo Mirosław Marcinkiewicz, starszy
brat
Kazimierza, jeszcze przed wybuchem Sierpnia 80 legitymację
kandydacką na członka
PZPR zdążył odebrać z górniczych ršk samego I Sekretarza Edwarda
Gierka.
Po 1989 roku, gdy Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa do
nikogo
już z broni palnej nie strzelały i nikogo nie zamykały,
przecieraliśmy oczy ze
zdumienia. Bracia Marcinkiewiczowie poczuli zamiłowanie do
działalności
publicznej i stali się sztandarowymi postaciami Zjednoczenia
Chrześcijańsko-
Narodowego. Dawni uczniowie długo zastanawiali się, co takiego
Marcinkiewiczowie
mogą mieć wspólnego z Kościołem. Ktoś rzucił, że przecież ich ojciec
był
bardziej czerwony od cegły gorzowskiej Katedry.
Kazimierz nad Wisłą
W Gorzowie nastał kapitalizm. Szefem Biura Maklerskiego banku PKO BP
został owiany szczególnie złą sławą porucznik SB Piotr Kamerduła,
absolwent AWF.
Kamerduła był giermkiem kapitana SB Mariana
Styczyńskiego, "opiekuna" Zakładów
Włókien Chemicznych "Stilon". Styczyński 4 września 1982 roku
współuczestniczył
w porwaniu spod bramy "Stilonu" pracownika tegoż przedsiębiorstwa,
który 31
sierpnia 1982 roku w drugą rocznicę podpisania Porozumień
Sierpniowych
uczestniczył w demonstracji pod Katedrą. W nieistniejącym już
komisariacie MO,
podczas brutalnego przesłuchania, przykładał porwanemu pistolet do
głowy i
krzyczał: "Pier... ciebie w łeb, podrzucimy na śmietnisko i będzie
na Cyganów".
Następnie przesłuchiwanego zaprowadził, jak to nazwał "do chłopców z
ZOMO, aby
wzięli sobie odwet za odniesione rany".
W rzeczywistości lat 90. czuliśmy się jakoś trochę nieswojo. W
czerwcu 1992
roku, jako nastolatkowie, roznosiliśmy po Gorzowie ulotkę
Solidarności Walczącej
zatytułowaną "Agenci rządzą Polską" zawierającą wykaz
parlamentarzystów i
najwyższych urzędników państwowych, którzy w latach 1944-1989 byli
tajnymi
współpracownikami komunistycznych organów bezpieczeństwa.
Wiarygodność
kolportowanych danych potwierdził nam założyciel t

Pełna wersja tekstu - cd.

[slawek_wieczorek]

Wiarygodność
kolportowanych danych potwierdził nam założyciel tej organizacji -
Kornel
Morawiecki.
Po upadku rządu Jana Olszewskiego Kazimierz Marcinkiewicz nie
dołączył do
grona secesjonistów z ZChN, którzy poparli ideę lustracji, lecz
stanął po
drugiej stronie barykady. Trafił do Warszawy i został wiceministrem
w
antylustracyjnym gabinecie Hanny Suchockiej. Jesienią tegoż
roku "Listę
Macierewicza" kolportowaliśmy w Gorzowie podczas kampanii wyborczej
na
spotkaniach z Henrykiem Goryszewskim i Wiesławem Chrzanowskim.
Minister
Marcinkiewicz wpadał w furię, a na tym drugim spotkaniu w
Kinie "Kopernik" jego
sztabowcy rzucili się na nas i omal nie doszło do rękoczynów.
Rozjemcą został
wówczas ksiądz Jan Pawlak - Diecezjalny Duszpasterz Rodzin.
Bal Wszystkich Świętych
Braciom Marcinkiewiczom w Gorzowie wiodło się dobrze. Za czasów, gdy
Kazimierz - ponoć ze względu na planowaną przez PiS koalicję z PO -
został
premierem, jeszcze lepiej. Mirosława mianowano dyrektorem Oddziału
PKO BP. Także
zainteresowanie kinem pozostało braciom Marcinkiewiczom w nowych
czasach.
Młodszy z nich, Arkadiusz Marcinkiewicz, wiceprzewodniczący Rady
Miasta,
dzierżawiący kino, którym w okresie PRL zawiadywał jego ojciec,
kupił je w tym
roku z działką w przetargu ogłoszonym przez syndyka za 850 tys. zł.
W transakcji
ubiegł miasto, zaś na wniosek magistratu sprzedaż "Kopernika"
trafiła do
prokuratury. Pieniądze na kupno uzyskał biorąc kredyt w banku PKO
BP, gdzie
dyrektorem oddziału jest jego brat - Mirosław. Po pół roku sprzedał
je za 3,9
mln zł. Atakowany przez oponentów, że nawet jeśli taka transakcja
jest zgodna z
prawem, to budzi poważne wątpliwości moralne, odpowiedział: "w życiu
kieruję się
naukami Świętego Tomasza". W sercach ludzi wierzących zrodziło się
pytanie:
"Którego świętego Tomasza":
- z Akwinu? - ale ten pisał, że "lichwa jest zbrodnią"
- Becketa? - w młodości pracował w skarbowym urzędzie miejskim w
Londynie i z
pewnością przygląda się z Nieba wszelkim niejasnym transakcjom
- Morusa? - nie uznał nielegalnego małżeństwa Henryka VIII i jego
drugiej żony -
Anny Boleyn, więc niewiadomo, co powiedziałby na ewentualny
mezalians byłego
premiera z PO.
W tej sytuacji pozostałby tylko święty Tomasz Apostoł, którego
tradycja
nazwała niewiernym.
Życie na podsłuchu
Czeka nas wyjątkowo brutalna kampania wyborcza. Dla opozycji mam już
gotowy klip:
Były szef rządu pod biurkiem Dyrektora Europejskiego Banku Odbudowy
i
Rozwoju w Londynie znajduje podsłuch i gromko wykrzykuje:
- Jest - jest - jest!
Z pomocą przybiegają jego dwaj bracia i co sił, już całą trójką,
wyrywając ze
ścian budynku coraz wyżej położone podejrzane kable, pędzą na
strych. Tam,
roztrzaskując w pył aparaturę podsłuchową, do przerażonego oficera
dyżurnego
ryczą (klip PO: od najniższego do najwyższego, bo wśród braci
występują spore
dysproporcje wzrostu; klip SLD: od najmłodszego do najstarszego,
ponieważ lewica
głosi idee równości, więc okazywanie różnic wzrostu jest
niedopuszczalne):
- Nie podsłu...
- ch..
- z tym wszystkim!!!
Sławomir Wieczorek

Kaczyński na pewno nie inwigiluje

[Gość: Kłodawa]

Ta historia i wiele innych jest dowodem na brak inwigilacji
polityków przez Kaczyńskiego (oczywiście jego słuzby). Przecież te
informacje o Marcinkiewiczu, czy wczęsniejsze "ujawnione" o
Kaczmarku and Co były znane bez inwigilacji.
Bardzo szkodliwe są błędy kadrowe Kaczyńskiego. Przy czym nie chodzi
mi tu o samą np przynależność do PZPR ale np w przypadku
Marcinkiewicza , opisany tu antylustracyjny krok Kazka w ZChN był
znany i dyskwalifikował go jako premiera, który własnie ...miał
zrobić lustrację !

Wersja czytelniejsza

[slawek_wieczorek]

ATRAKCYJNY KAZIMIERZ
Jestem rodowitym gorzowianinem. To nieduże miasto, więc moje drogi
przecinały się wielokrotnie z Kazimierzem Marcinkiewiczem i jego
rodziną. Od podstawówki i Dni Filmu Radzieckiego po spory o
lustrację. Wieść, że ktoś podsłuchiwał mojego krajana, napełniła
mnie obrzydzeniem i zdopingowała do napisania tego tekstu.
Informacja o domniemanych podsłuchach użytych wobec byłego premiera
Kazimierza Marcinkiewicza zbiegła się w czasie z nieśmiałymi
zapowiedziami polityków wielkopolskiej PO, że mógłby on być liderem
poznańskiej listy Platformy. Senator Stefan Niesiołowski, profesor
od owadów, czułby się zapewne raźniej w towarzystwie człowieka
otoczonego zewsząd przez pluskwy. A i europoseł, też profesor,
Bronisław Geremek, autor wybitnych rozpraw o dziejach prostytucji w
średniowiecznej Francji, również ucieszyłby się z takiego partyjnego
transferu. Wiadomo bowiem, że siedliska rozpusty były wylęgarnią
wszelkiego rodzaju robactwa, a dziś po nalotach słynnych "piątek
Surmacza" na agencje towarzyskie, trudno znaleźć w jakimkolwiek
przybytku dorodną pluskwę. Po wyborach szykuje się więc nam naprawdę
szeroka koalicja.
Moja szkoła
Jako rodowity Gorzowianin w latach 1984-88 chodziłem do Szkoły
Podstawowej nr 17, molochu, w którym młodym nauczycielem fizyki był
Kazimierz Marcinkiewicz. Przyszły premier nie uczył mnie
bezpośrednio, kilka razy zdarzyło mi się tylko mieć z nim
zastępstwa. Jako dojrzewający przedwcześnie w tych burzliwych
czasach mieliśmy świadomość silnego i wszechwładnego jeszcze
komunizmu. Z podstawówki pamiętam zabójstwo księdza Jerzego
Popiełuszki, zestrzelenie przez Sowietów południowokoreańskiego
samolotu pasażerskiego, zatajanie i kłamstwa związane z katastrofą w
elektrowni atomowej w Czarnobylu. W mojej szkole historii
nauczał pozostający na permanentnym kacu Tadeusz Jędrzejczak,
późniejszy poseł SLD i prezydent Gorzowa, który zasłynął z tego, że
przez 3 miesiące rządził miastem z celi szczecińskiego aresztu.
Głowiliśmy się, jak w dobie reglamentowanej gospodarki Jędrzejczak
radzi sobie z regularnym zakupem alkoholu, ale swoją dzielną postawą
dowodził on prawdziwości partyjnej propagandy, iż były to tylko
przejściowe trudności.
Cóż, nić sympatii pomiędzy byłymi belframi chyba przetrwała, mimo
politycznych różnic. Gdy Marcinkiewicz został premierem, a w
Gorzowie przystąpiono do rewitalizacji zabytkowych kamienic,
prezydent Jędrzejczak zdecydował, że odnawianie rozpocznie się m.
in. od budynku, w którym zamieszkiwała rodzina prezesa Rady
Ministrów.
Dyrektorem szkoły był członek ORMO Jerzy Wiśniowski, zaliczany do
partyjnego betonu. W 1986 r. wybuchł skandal - sprofanowaliśmy flagę
radziecką. Na drzwiach gabinetu od języka rosyjskiego przywiesiliśmy
kawałek czerwonej szmatki z namalowanym długopisem sierpem i młotem.
Za klej służyła ślina kilku kolegów. Wiśniowski przeprowadził
dochodzenie, ale nikt nikogo nie sypnął. Odtrutką były dla nas
lekcje religii organizowane przy Białym Kościółku przez Braci
Kapucynów. W pamięci trwale zapadł mi katecheta Andrzej Karut:
nauczyciel matematyki z Krakowa i harcerz zarazem, który za
działalność opozycyjną miał wilczy bilet w szkołach państwowych i
tak trafił do podgorzowskiego Deszczna, gdzie osiadł wówczas na
stałe. To z jego ust dowiedzieliśmy się o agresji Związku
Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 r., deportacjach Polaków na
Wschód i Zbrodni Katyńskiej. U części uczniów panowało przekonanie,
że nie należy uczyć się języka rosyjskiego. Karut wszczepił w nas
coś innego. Zapamiętałem jego słowa, które w czerwcu podczas
uroczystych obchodów 25-lecia Solidarności Walczącej, przy
wieczornej wódce, powtórzyłem w Hotelu Tumskim we Wrocławiu
legendarnemu dysydentowi Władimirowi Bukowskiemu i innym obecnym
przy stole wyraźnie wzruszonym rosyjskim opozycjonistom: "Proszę,
nie pałajcie żalem i nienawiścią do Rosjan! To naród tak samo
cierpiący i zniewolony przez komunizm, jak Polacy. Wydał wielu
wybitnych pisarzy i poetów. Wiedzcie, że rosyjski to nie tylko język
Lenina, ale i język Tołstoja, Turgieniewa, Dostojewskiego czy
Gogola."
Tata Kazika
Na jednej z lekcji, nie będąca członkiem PZPR nauczycielka, pewnego
razu powiedziała:
- A Marcinkiewicz? To nie wiecie, że on jest ustawiony? Przecież
jego ojciec jest kierownikiem gorzowskich kin! I dlatego Kazimierz
wszystko może..."Troszkę o tym, siłą rzeczy, słyszeliśmy. Istniał
wówczas przymus uczestniczenia w "Dniach Filmu Radzieckiego", które
odbywały się w Kinie "Kopernik" w rocznicę wybuchu Rewolucji
Październikowej. Większość prezentowanych obrazów była nawet
poświęcona temu epokowemu wydarzeniu, lecz każdy seans poprzedzony
był "Polską Kroniką Filmową". Z ekranu straszył wówczas ponury
człowiek w ciemnych okularachprzebrany za generała, co wywoływało
spontaniczną reakcję dziatwy i oburzenie jej zachowaniem ciała
pedagogicznego. W ekran ciskano ukradkiem zmiętym w kulkę papierem
śniadaniowym i świeżymi ogryzkami. Raz jeden kolega zapragnął rzucić
butelką po mleku, ale w porę ostudzono jego zapał, bo mogło to być
odczytane jako akt terroryzmu.
Organizator indoktrynacyjnych imprez, Marian Marcinkiewicz, był
lektorem w Komitecie Miejskim Polskiej Zjednoczonej Partii
Robotniczej. Wolny czas umilał sobie jeżdżąc "pociągiem przyjaźni"
do Moskwy.
Kaziu! Zakochaj się!
A my u schyłku PRL-u uczestniczyliśmy w marszach protestacyjnych
przeciwko budowie elektrowni atomowej w Klempiczu, roznosiliśmy
ulotki Ruchu Młodzieży Niezależnej, a zwłaszcza pociągała nas
pacyfistyczna bibuła Ruchu Wolność i Pokój. O jakiejkolwiek
działalności opozycyjnej któregokolwiek z Marcinkiewiczów nikt z nas
wówczas nie słyszał. Trudno to tłumaczyć głębokim zakonspirowaniem
zacnego rodu, bo Mirosław Marcinkiewicz, starszy brat Kazimierza,
jeszcze przed wybuchem Sierpnia 80 legitymację kandydacką na członka
PZPR zdążył odebrać z górniczych ršk samego I Sekretarza Edwarda
Gierka.
Po 1989 roku, gdy Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa do
nikogo już z broni palnej nie strzelały i nikogo nie zamykały,
przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Bracia Marcinkiewiczowie poczuli
zamiłowanie do działalności publicznej i stali się sztandarowymi
postaciami Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Dawni uczniowie
długo zastanawiali się, co takiego Marcinkiewiczowie mogą mieć
wspólnego z Kościołem. Ktoś rzucił, że przecież ich ojciec był
bardziej czerwony od cegły gorzowskiej Katedry.
Kazimierz nad Wisłą
W Gorzowie nastał kapitalizm. Szefem Biura Maklerskiego banku PKO BP
został owiany szczególnie złą sławą porucznik SB Piotr Kamerduła,
absolwent AWF. Kamerduła był giermkiem kapitana SB Mariana
Styczyńskiego, "opiekuna" Zakładów Włókien Chemicznych "Stilon".
Styczyński 4 września 1982 roku współuczestniczył w porwaniu spod
bramy "Stilonu" pracownika tegoż przedsiębiorstwa, który 31 sierpnia
1982 roku w drugą rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych
uczestniczył w demonstracji pod Katedrą. W nieistniejącym już
komisariacie MO, podczas brutalnego przesłuchania, przykładał
porwanemu pistolet do głowy i krzyczał: "Pier... ciebie w łeb,
podrzucimy na śmietnisko i będzie na Cyganów". Następnie
przesłuchiwanego zaprowadził, jak to nazwał "do chłopców z ZOMO, aby
wzięli sobie odwet za odniesione rany".
W rzeczywistości lat 90. czuliśmy się jakoś trochę nieswojo. W
czerwcu 1992 roku, jako nastolatkowie, roznosiliśmy po Gorzowie
ulotkę Solidarności Walczącej zatytułowaną "Agenci rządzą Polską"
zawierającą wykaz parlamentarzystów i najwyższych urzędników
państwowych, którzy w latach 1944-1989 byli tajnymi
współpracownikami komunistycznych organów bezpieczeństwa.
Wiarygodność kolportowanych danych potwierdził nam założyciel tej
organizacji - Kornel Morawiecki.
Po upadku rządu Jana Olszewskiego Kazimierz Marcinkiewicz nie
dołączył do grona secesjoni

Wersji czytelniejszej ciąg dalszy

[slawek_wieczorek]

Po upadku rządu Jana Olszewskiego Kazimierz Marcinkiewicz nie
dołączył do grona secesjonistów z ZChN, którzy poparli ideę
lustracji, lecz stanął po drugiej stronie barykady. Trafił do
Warszawy i został wiceministrem w antylustracyjnym gabinecie Hanny
Suchockiej. Jesienią tegoż roku "Listę Macierewicza" kolportowaliśmy
w Gorzowie podczas kampanii wyborczej na spotkaniach z Henrykiem
Goryszewskim i Wiesławem Chrzanowskim. Minister Marcinkiewicz wpadał
w furię, a na tym drugim spotkaniu w Kinie "Kopernik" jego sztabowcy
rzucili się na nas i omal nie doszło do rękoczynów. Rozjemcą został
wówczas ksiądz Jan Pawlak - Diecezjalny Duszpasterz Rodzin.
Bal Wszystkich Świętych
Braciom Marcinkiewiczom w Gorzowie wiodło się dobrze. Za czasów, gdy
Kazimierz - ponoć ze względu na planowaną przez PiS koalicję z PO -
został premierem, jeszcze lepiej. Mirosława mianowano dyrektorem
Oddziału PKO BP. Także zainteresowanie kinem pozostało braciom
Marcinkiewiczom w nowych czasach. Młodszy z nich, Arkadiusz
Marcinkiewicz, wiceprzewodniczący Rady Miasta, dzierżawiący kino,
którym w okresie PRL zawiadywał jego ojciec, kupił je w tym roku z
działką w przetargu ogłoszonym przez syndyka za 850 tys. zł. W
transakcji ubiegł miasto, zaś na wniosek magistratu
sprzedaż "Kopernika" trafiła do prokuratury. Pieniądze na kupno
uzyskał biorąc kredyt w banku PKO BP, gdzie dyrektorem oddziału jest
jego brat - Mirosław. Po pół roku sprzedał je za 3,9 mln zł.
Atakowany przez oponentów, że nawet jeśli taka transakcja jest
zgodna z prawem, to budzi poważne wątpliwości moralne,
odpowiedział: "w życiu kieruję się naukami Świętego Tomasza". W
sercach ludzi wierzących zrodziło się pytanie:
"Którego świętego Tomasza":
- z Akwinu? - ale ten pisał, że "lichwa jest zbrodnią"
- Becketa? - w młodości pracował w skarbowym urzędzie miejskim w
Londynie i z pewnością przygląda się z Nieba wszelkim niejasnym
transakcjom
- Morusa? - nie uznał nielegalnego małżeństwa Henryka VIII i jego
drugiej żony - Anny Boleyn, więc niewiadomo, co powiedziałby na
ewentualny mezalians byłego premiera z PO.
W tej sytuacji pozostałby tylko święty Tomasz Apostoł, którego
tradycja nazwała niewiernym.
Życie na podsłuchu
Czeka nas wyjątkowo brutalna kampania wyborcza. Dla opozycji mam już
gotowy klip:
Były szef rządu pod biurkiem Dyrektora Europejskiego Banku Odbudowy
i Rozwoju w Londynie znajduje podsłuch i gromko wykrzykuje:
- Jest - jest - jest!
Z pomocą przybiegają jego dwaj bracia i co sił, już całą trójką,
wyrywając ze ścian budynku coraz wyżej położone podejrzane kable,
pędzą na strych. Tam, roztrzaskując w pył aparaturę podsłuchową, do
przerażonego oficera dyżurnego ryczą (klip PO: od najniższego do
najwyższego, bo wśród braci występują spore dysproporcje wzrostu;
klip SLD: od najmłodszego do najstarszego, ponieważ lewica głosi
idee równości, więc okazywanie różnic wzrostu jest niedopuszczalne):
- Nie podsłu...
- ch..
- z tym wszystkim!!!
Sławomir Wieczorek

[Gość: jona]

No tak temat to pochwalny monolog ku twojej glupocie towarzyszu
W....Choc szkoda czasu przeczytalam te brednie......Raz piszesz,ze w
1988 byles dzieciem w podstawowce,a potem,ze nosiles bibule RMN i
WiP........Ciutki,MiKS,Soltys,Bigos i paru innych,a nawet strus
Porwich,gdybys trafil na nich w tamtych czasach obiliby ci morde za
takie szujeckie imeryki choc za Kaziem nigdy nie przepadali(za
wysokie progi,no i byli zolnierzami MR).....Skoro juz tyle
g....bredni wypisujesz to napisz jaki w koncu masz w tym cel????Juz
z blotem wymieszales wszystkich ,,wielkich,,Kto nastepny na twojej
liscie???????????Czas skonczyc z tym plugastwem i wdeptac
pluskwe..........

[r.baginski]

Masz rację! Nikt, ale to nikt...Porwich, Ciutek, Bigos, Rusek
etc. ...nie widzieli nigdy Wieczorka, bo on skakał wówczas z deski
klozetowej do klozetu czy też z dywanu na podłogę...

[Gość: jona]

Nie wiem czy mam racje....ale skoro sam pisze,ze w 89 chodzil
jeszcze do SP to watpie,zeby to towarzystwo (wowczas dosc zamkniety
krag)korzystalo z jego uslug...Ale wiem,ze Ciutki i Soltys tu
zagladaja to moga potwierdzic lub zaprzeczyc,bo oni chyba nie musza
bawic sie w strusi....

[icesurfer]

Brawo Sławek, dobry tekst! Nie boisz się i dobrze piszesz.
pozdrawiam

[r.baginski]

Ten brudas Sławomir Wieczorek znów ma problemy ze zdrowiem
psychicznym... Ten tekst jest jednym z najbardziej głupich jakie
widziałem. Zajmij się lepiej ściganiem SB-eków

[e_werty]

"...Ten tekst jest jednym z najbardziej głupich ..."
...bo nie zanotował takiej postaci jak Robert Bagiński
vel "Bagietka"? A może ciebie nie ma? Jeżeli nawet Wietschorek o
tobie nie wspomniał!