Co jest najgorsze w porodzie?

[barbs]

No to ja napisze ciut inaczej - dla mnie najgorsze w porodzie były pierwsze dwa
tygodnie po... Sam poród, choć długi (pierwszy bolesny skurcz w piątek ok.
23.00, synek na świecie w niedzielę o 20.35!) i bez znieczulenia naprawdę da
się przeżyć - przynajmniej człowiek wie, ze to niedlugo (?) się skonczy, ma to
wszystko jakiś konkretny cel. Ale pierwsze dni połogu... Koszmar po prostu.
Miałam nacięcie i to spore, mimo ze nie bylo żadnych krwiaków ani nic bolało
koszmarnie nawet jak leżałam, pierwszy raz, bardzo ostrożnie, jednym
półdupkiem, na bardzo miękkiej pufie przysiadłam dopiero po dwóch tygodniach.
Do tego burza hormonów, płaczące Maleństwo, którego potrzeb jeszcze się nie do
końca rozumie, obolałe, ociekające mlekiem piersi... Brrrr. Do tej pory bardzo
dobrze pamiętam jak gdzieś po tygodniu, w środku nocy beczałam Mążowi w klatę,
że już nie mam siły znosić tego ciągłego bólu, że mam dość i jak tak dalej
pójdzie to oszaleję...
Mineło trochę czasu, oszaleć nie oszalałam, Mały rośnie zdrowo, w maju skończy
rok, a ja powoli zaczynam myślec o drugim dzieciaczku Tak więc wszystko jest
do przejścia.
Swoją drogą dziecwzyny piszą, że dziewią się, że tak mało z nas myśli o
znieczuleniu - w moim przypadku powód był bardzo prosty - wolałam przejść poród
na żywca, niż żeby mi ktoś wbijał igłę w kręgosłup teraz po pierwszym
porodzie to podtrzymuję...
Pozdrawiam serdecznie i nie przejmuj się - pamiętaj - co Cię nie zabije to Cię
wzmocni
Basia

[black-cat]

No to dostalam odpowiedź dlaczego kobiety decydują się na poród bez
znieczulenia. Ale zaraz nachodzi mnie drugie pytanie - czy strach przed
wbijaniem igły w kręgosłup (a jest to naprawdę daleko od rdzenia i nic nie
boli) nie jest związany z brakiem wiedzy na ten temat. Oczywiście, że poród da
sie przeżyć, nawet nie mamy innego wyjścia. Ale jeżeli czujemy przed nim
irracjonalny (a może i racjonalny?) lęk to dlaczego nie robimy niczego aby go
zmniejszyć. Osobiście uważam zzo za jedno z najlepszych dokonań medycyny.
Dzięki temu nie musimy znosić tego co przez wieki było zmorą wszystkich kobiet.
Bo możemy rodzić bez bólu i nie musimy się go już bać. I to właśnie jest piękne.

[atlantis75]

black-cat napisała:
> No to dostalam odpowiedź dlaczego kobiety decydują się na poród bez
> znieczulenia. Ale zaraz nachodzi mnie drugie pytanie - czy strach przed
> wbijaniem igły w kręgosłup (a jest to naprawdę daleko od rdzenia i nic nie
> boli) nie jest związany z brakiem wiedzy na ten temat.

Black cat, wydaje mi się, że przede wszystkim niewiedza. Bo przecież zzo stosuje się
przy innych operacjach i wtedy nikt nie zastanawia się, czy najgorsza jest igła w
kręgosłup, bo trzeba ratować zdrowie. Myślę, że ważna jest rozmowa z
doświadczonym pod względem zzo lekarzem, wtedy wyjaśni wszelkie wątpliwości.


Oczywiście, że poród da
> sie przeżyć, nawet nie mamy innego wyjścia. Ale jeżeli czujemy przed nim
> irracjonalny (a może i racjonalny?) lęk to dlaczego nie robimy niczego aby go
> zmniejszyć. Osobiście uważam zzo za jedno z najlepszych dokonań medycyny.
> Dzięki temu nie musimy znosić tego co przez wieki było zmorą wszystkich kobiet.

Ja zdecyduję się na zzo, szczególnie, że u mnie dochodzi jeszcze kwestia astmy
wysiłkowej. Jak dobrze mieć wybór


> Bo możemy rodzić bez bólu i nie musimy się go już bać. I to właśnie jest piękne

Dziękuję za to niezmiernie optymistyczne zdanie ))

[aga_rn]

atlantis75 napisała:

> black-cat napisała:
> > No to dostalam odpowiedź dlaczego kobiety decydują się na poród bez
> > znieczulenia. Ale zaraz nachodzi mnie drugie pytanie - czy strach przed
> > wbijaniem igły w kręgosłup (a jest to naprawdę daleko od rdzenia i nic nie
>
> > boli) nie jest związany z brakiem wiedzy na ten temat.
>
> Black cat, wydaje mi się, że przede wszystkim niewiedza. Bo przecież zzo
stosuj
> e się
> przy innych operacjach i wtedy nikt nie zastanawia się, czy najgorsza jest
igła
> w
> kręgosłup, bo trzeba ratować zdrowie. Myślę, że ważna jest rozmowa z
> doświadczonym pod względem zzo lekarzem, wtedy wyjaśni wszelkie wątpliwości.


Ja swiadomie odmowilam zzo przy obu porodach (musze dodac ze zzo mialam do
dyspozycji bez problemow i za darmo bo mieszkam w Kanadzie). Na dodatek sama
jestem pielegniarka wiec nie moge sie zaslonic niewiedza
No tak po prostu niektore babki maja ze nie chca zzo - ja mam irracjonalny
lek przed igla w plecy i nic nie moge poradzic. Gdybym miala trzeci raz rodzic
to tez raczej bez.

>
. Osobiście uważam zzo za jedno z najlepszych dokonań medycyny.
> > Dzięki temu nie musimy znosić tego co przez wieki było zmorą wszystkich ko
> biet.

Zgadzam sie z tym 100 %, znieczulenie powinno byc szeroko dostepne, i
zaaranzowane wtedy kiedy kobieta sobie zazyczy

atlantis! co z tą astmą wysiłkową?!

[jola.wie]

bo ja tez mam, ale jakoś do tej pory nie brałam pod uwagę w kwestii wskazań....
to był zapewne błąd?

[atlantis75]

jola.wie napisała:

> bo ja tez mam, ale jakoś do tej pory nie brałam pod uwagę w kwestii wskazań....
> to był zapewne błąd?

Jolu, wystarczy, że kawałek przebiegnę i zaraz łapie mnie astma. Z tego powodu
miałam zresztą w podstawówce zwolnienie z biegania na wuefie. Wtedy albo apilikuję
Berodual (no, teraz już nie mogę) lub muszę odpocząć. Rozmawiałam z moim
ginekologiem i powiedział, że astma wysiłkowa jest jednym z poważniejszych wskazań
do zastosowania znieczulenia. Wtedy będę mogła bardziej kontrolować swój oddech
i nie ponosić tak ogromnego wysiłku z bólu. Oczywiście wszystko zależy od stopnia
nasilenia astmy. Są kobiety z lekką, które dają rady bez znieczulenia.
Pozdrawiam. Atlantis

[jola.wie]

Dzięki za odpowiedź, teraz do niej dotarłam!
Mam astmę od jakichs trzech lat, więc poprzednie dzieci rodziłam
jeszcze "czysta", ponieważ nie mam od roku kontaktu z alergenem (kot) nie mam
niewydolności oddechowej i nie musze brać leków, jednak przekonałam się, że
niewydolność tak wkracza jak najbardziej po wysiłku (na siłowni), więc te trzy-
cztery razy w tygodniu z leków (serevent i flixo) musiałam jednak skorzystać. W
ciązy nie biorę żadnych, jako,że nie ponoszę "wysiłków", no i dobrze. Trochę
mnie parę razy przydusiło, bo pogrzebałam w piwnicy (na kurz też reaguję) ale
nie tak, żebym miała brać leki. No i fajnie, mam argument! (i nie tylko
argument, byłyby jaja, gdybym w trakcie porodu zaczęła się dusić! (() DZIĘKI
RAZ JESZCZE.

[burza4]

atlantis75 napisała:

> Zakładam wątek, ponieważ nie chcę zaśmiecać wątku Fasolki31, która potrzebuje
> pocieszenia, a nie takich pytań. Nie jestem masochistką i chociaż bardzo
boję się porodu, to chcę wiedzieć co jest najgorsze w porodzie. Żeby wiedzieć
czego się spodziewać. Bo zupełny laik ze mnie. Jak mocno boli? Ile minut trwa
ciągły ból? Czy trzeba leżeć plackiem?

Hmmm, dawno to było, ale proszę - plackiem leżałam, poród trwał 4 godziny (jak
czytałam tu o 20 to mi skóra ściepła na samą myśl), natomiast był wywoływany i
oksytocynka dała mi popalić. Skurcze pojawiły się od razu, od razu prawie co
1,5 minuty, potem częściej, nie wiem jakie dziewczyny mają miesiączki, ale dla
mnie te bóle z okresowymi mają tyle wspólnego, że są umiejscowione w podobnej
okolicy. Do tego bóle z krzyża, ja to odczuwałam tak, jakbym z wagon węgla
rozładowała łopatą, i o ile przy skurczach jest chwila przerwy na złapanie
oddechu, to plecy bolały cały czas... W końcu dali mi jakieś znieczulenie i
poczułam się jak w raju... 4 godzinki to dało się jakoś wytrzymać, ale 20????
za nic nie chciałabym rodzić bez znieczulenia


A najgorsze w moim porodzie było to, że miałam KATAR!!!! i nagle "po" się
okazało, że nie jestem w stanie nosa wydmuchać... coś makabrycznego, człowiek
się dusi, wie, że wystarczy dmuchnąć, a tu nagle się okazuje, że "te partie" do
każdej czynności są niezbędne...


Czy to okropne uczucie jak dziecko przechodzi przez kanał rodny?

wręcz przeciwnie - znieczulenie przestawało już działać, jak poczułam że mała
się przepycha - i faktycznie skurcze parte powitałam z niewyobrażalną ulgą.
Przestało boleć jak ręką odjął!!! pełen komfort, bałam sie tylko że wyleci na
pysk i narobiłam wrzasku...


Czy jest dużo krwi?

nie zauważyłam ani kropli...


> Czy jest odczucie jakiegoś wstydu przed personelem?

masz wtedy wazniejsze sprawy na głowie, zapewniam cię...
>
> A może któraś z Was miło wspomnia poród?

no nie przesadzajmy (stronę techniczno-medyczną mam na myśli)... za dentystą
też nikt nie tęskni

natomiast ujrzenie nowej istotki na tym świecie jest emocją nie do opisania,
nigdy w żadnym innym momencie życia nie doświadcza się takiej lawiny
fenomenalnie radosnych uczuć. I w tym momencie zapominasz o wszystkim... z
wyjątkiem tego, że masz katar ))


pozdrawiam ciepło

[ainer1]

Hej,

dla mnie szycie i znoszenie szwow pozniej.

Renia

[grzalka]

Ja miałam zzo (nie robi na mnie wrażenia igła w kręgosłupie ) i dzięki temu
ani poród, ani kleszcze (sic) ani okres poporodowy nie zrobiły na mnie wrażenia.
Było generalnie jak na pikniku, pomijając moment, kiedy chciano mi ręcznie
wypchnąc dziecko z brzucha (zaklinowała sie w kanale rodnmym, bo była źle
wstawiona). To było 15 sekund horroru- miałam wrażenie, że facet zaraz mnie
udusi. Broniłam sie bardzo skutecznie (czynnie i werbalnie) i w końcu odpuścił
i szybciutko założyli kleszcze.
Za drugim razem tylko z zzo.

Aha, no i potem w połogu trochę mi dokuczało gojące sie nacięcie.

[reszka2]

W pierwszym porodzie najgorsza była dla mnie nuda. Co prawda akcja jak na
pierworódkę rozkręcała się błyskawicznie, no ale pare godzin to jednak trwało i
musiałam uzbroić sie w cierpliwość, z czym mam problemy. Zanim skurcze stały
sie naprawdę siarczyste, tzn. pół godziny przed parciem, zdążyłam przeczytać
cały zapas gazet który ze soba wzięłam, a kiedy przeczytałam juz i instrukcję
p/poż na ścianie porodówki, pozostało mi tylko obserwowac gonitwy wąsatych
owadów na ścianie... Polecam zaopatrzyć sie w lekturę lub miłego rozmówcę (choć
ja akurat na pogaduszki nie miałam ochoty).
W drugim porodzie miałam zzo oraz grubą książkę, którą położna wyszarpnęła mi z
ręki zapraszając uprzejmie do parcia, bo było komfortowo, choc poród był
przyspieszany oksytocyną (mała była nieprzyparta), więc nie czułam że to już.

Dla mnie poród to mniejszy pikuś - gorzej było w połogu. Upiorny ból zwijającej
się macicy sprawiał że było mi niedobrze przy każdym karmieniu, dobrze że tylko
przez 2 dni. No i dokuczliwie przeszłam wahnięcie hormonów po porodzie - jak
baba w klimakterium. Uderzenia gorąca, szlochy, rzucanie papuciem w męża...

atlantis!

[jola.wie]

Jeśli wrzucisz w wyszukiwarkę na tym odpowiednie hasła (nacięcie krocza, masaż
szyjki, obchód szpitalny i inne kluczowe zagadnienia) dowiesz się wyczerpująco
na interesujące cię tematy. Wydaje mi się, że były tu x-razy już poruszane.
Chciałabym się dołożyć, bo to wszystko jest dla mnie szalenie interesujące, ale
już to na przeciągu ostatnich miesięcy w w/w tematach wielokrotnie robiłam, a
że każda wypowiedź pociągała za soba duży koszt emocjonalny... stąd moja rada:
sięgnij do archiwum.
Mało się mówi o prawach pacjenta, tak jak któraś z was tam napisała, że wiele
dziewczyn niepotrzebnie się godzi na różne rzeczy myśląc, że tak ma być, otóż
nie, warto się zaznajomić, co możesz ty, a raczej co może personel, a czego mu
nie wolno (praktyka wskazuje, że z rutyny robią wiele rzeczy których im nie
wolno). W zasadzie możesz odmówić wszystkiego, każdego badania, wszystkiego, co
stanowi dla ciebie jakiś problem (w przypadku porodu niebagatelny jest aspekt
poszanowania intymności i godności osobistej - o tym też był wątek), więc
spokojnie możesz protestować na masaż szyjki, możesz domagać się rzetelnej i
wyczerpującej informacji, a nie dac się zbyć jakimiś durnymi powiedzonkami.
Lekarz czy położna ma ci na twoje życzenie zrobic nawet wykład (przed!) co to
jest, jak wygląda, co daje i jakie niesie skutki niepożądane, a nie wpakować
łapę i np. masować aż doczeka się od ciebie kopniaka, albo z bólu puścisz pawia!
Milion razy było mówione z czego bierze się nacięcie i niepodatność tkanek jest
tylko jednym z powodów, na wszystkie inne masz wpływ, to znaczy musisz je albo
wcześniej ustalić, albo się o nie wykłócić (na podatność tkanek zresztą też
masz wpływ, możesz je masować zmniejszając ryzyko nacięcia o jakieś 30%),
Lewatywa? ktoś napisał, że dobrze działa na rozwieranie szyjki, ale to nie
lewatywa działa na szyjkę, ale hormony działają też na jelita i następuje
częstsze i obfitsze wypróżnianie w fazie rozwierania się szyjki, czasem już w
tzw fazie utajonej, to znaczy w domu, wiele dziewczyn donosi o "rozwolnieniu" -
to znaczy ze poród się zaczyna.
Najlepszy sposób na poród to chyba znaleźć w sobie odwagę i gotowośc stawienia
czoła tej wielkiej niewiadomej, pomaga na pewno teoretyczne przygotowanie,
znajomość przebiegu tego procesu. Też kiedyś zainicjowałam podobny watek,
chciałam poznać tę ciemną stronę innych porodów (swoich dwóch znałam bardzo
dobrze) i oberwało mi się. Są osoby które nie chcą słuchac "makabrycznych
opowieści" i będą od ich słuchania odwodzić innych, a ja (tak jak ty) chcę
uniknąć przykrych niespodzianek, może to co przeżyję na tle tych opowieści
innych wypadnie całkiem fajnie, a nie do końca życia będę wyolbrzymiac mój ból.
Mój ból wydawał mi się ogromny, a na dzień dzisiejszy mogę obiektywnie
stwierdzić, że BYŁ ogromny, skoro ja, opanowana, przygotowana, z doskonałą
kondycją, nie byłam w stanie utrzymac się na nogach, a nie wymiotowałam tylko
dlatego, że latały mi z bólu mroczki przed oczami i cały czas bałam się że za
moment zemdleję.
To cena którą trzeba zapłacić za posiadanie dziecka, niektórzy mają to w
promocji, niektórzy w cenie regularnej, a niektórzy przepłacają. Takie życie.
Może trzeba trochę poszperać i wyszukać promocję (położną, szpital,
znieczulenie)?
pozdrawiam
jola

[jola.wie]

Większość pisze że najgorszy jest ból.
morfeusz2001.webpark.pl/znieczulenie.html
polecam, tam można poczytać m.in. na taki temat:
"Niekorzystne zmiany w organizmie kobiety spowodowane przez ból w czasie
porodu – w jaki sposób znieczulenie zewnątrzoponowe porodu im zapobiega" I
wiele innych dotyczących uśmierzania bólu porodowego.
A w ogóle świetna strona!

statystyka bólu

[jola.wie]

podaję za
www.znieczulenie-porodu.pl/04/index.html
też polecam. Tak, żeby trochę zobiektywizować te wszystkie nasze subiektywne
relacje.
"Ocena bólu przez kobiety rodzące:
Pytano kobiety rodzące, jak określiłyby natężenie odczuwanego podczas porodu
bólu.
Około 10 % rodzących pierwszy raz uznało bóle porodowe za łagodne
Około 30 % za umiarkowane
Około 37 % za silne
Około 16 % za bardzo silne
Około 7 % za najgorsze z możliwych do wyobrażenia
PROBLEM BÓLU OBECNY JEST U 90 % KOBIET RODZĄCYCH PIERWSZY RAZ
66 % Z NICH OKREŚLA BÓL JAKO SILNY, BARDZO SILNY LUB NIE DO WYTRZYMANIA !!!
Wśród kobiet rodzących kolejny raz proporcje te były następujące:
Około 6 % rodzących pierwszy raz uznało bóle porodowe za łagodne
Około 18 % za umiarkowane
Około 30 % za silne
Około 35 % za bardzo silne
Około 11 % za najgorsze z możliwych do wyobrażenia
PROBLEM BÓLU OBECNY JEST U 76 % KOBIET RODZĄCYCH KOLEJNY RAZ
76 % Z NICH WIĘCEJ NIŻ PODCZAS PIERWSZEGO PORODU -
OKREŚLA BÓL JAKO SILNY, BARDZO SILNY LUB NIE DO WYTRZYMANIA !!!
Podobne proporcje uzyskiwano w wielu różnych europejskich badaniach.
Wykorzystując narzędzie opisowe jakim jest Mc Gill Pain Questionnaire Pain
Rating Index ustalono, że ból porodowy jest jednym z większych, jaki można
sobie wyobrazić. Ból zęba, stawów, przewlekły ból pleców, ból w średnio
zaawansowanej chorobie nowotworowej mają według pacjentek znacznie mniejsze
natężenie. Podobnie ból, który towarzyszy złamaniom kości, otarciom, ranom
ciętym skóry. Jako silniejszy określono ból pojawiający się podczas urazowej
amputacji palca. W tej ostatniej sytuacji ból jest największy w pierwszych
chwilach od urazu i stopniowo w ciągu godzin lub dni zmniejsza się. Podczas
porodu odwrotnie: ból zazwyczaj stopniowo nasila się w ciągu kilku lub
kilkunastu godzin".

[zalotnica]

jola.wie napisała:

> Wykorzystując narzędzie opisowe jakim jest Mc Gill Pain Questionnaire Pain
> Rating Index ustalono, że ból porodowy jest jednym z większych, jaki można
> sobie wyobrazić.

kobiety, wiec teraz nie ma sie co oszukiwac, bol jest przeokropny...
do tej pory mam w uszach DZIKIE WYCIE rodzacych kobiet.
nie wierzcie w jakies bajki ze znieczulenie jest szkodliwe i nie
oszczedzajcie na swoim cierpieniu. brrrr

[isma]

Jolu,
badania jak badania - zauwaz, ze znajduja sie na stronie, poswieconej
znieczuleniu, wiec moga (nie musza, oczywiscie) miec okreslony wydzwiek.
Zauwaz, ze nie jest latwo porownac rozne rodzaju bolu tej samej osobie - malo
ktora rodzaca ma za soba, jak tu zestawiono, bol - nawet "srednio" -
zaawansowanej choroby nowotworowej.
Zauwaz tez, ze ogromne znaczenie w znoszeniu bolu ma nastawienie psychiczne -
niewatpliwie w przypadku porodu perspektywa jest raczej optymistyczna, w
odroznieniu od nowotworu.

Poniewaz tak sie sklada, ze moge to porownac na wlasnym przykladzie - moge
odpowiedzialnie stwierdzic, ze nawet kilkunastogodzinny porod to jest pikus w
porownaniu z wielotygodniowa chemia. Z wymiotami, wyniszczeniem, strachem w
koncu.

Naprawde, dziewczyny, jesli boicie sie bolu przy porodzie, po prostu wezcie
znieczulenie, ale nie argumentujcie, ze to jest bol fizjologicznie niemozliwy
do wytrzymania.

isma,

[jola.wie]

kurcze, ta moja tendencja do obiektywizowania wszystkiego!
Najpierw dzielę się moimi osobistymi wrażeniami. Myślę sobie: ktos na moim
miejscu odczułby byc może zupełnie inaczej, może straszę? niepotrzebnie? no to
ja do statystyk, czy mi się zdawało, czy może jest to niebagatelny ból? Nie
zdawało mi się, jest, podaję (z jednej strony www, chociaż na wielu można
znaleźć podobne zestawienia, niekoniecznie z użyciem tej samej metody
badawczej), żeby ktoś nie myslał, że ktoś inny go tylko straszy. Tą bolało to,
inną co innego, a atlantis jak się już naczyta tych odpowiedzi, to sama nie
wie, czy oszaleje z bólu już w pierwszej fazie, czy nie wytrzyma w drugiej (jak
większość), czy przezyje parcie, czy wrzaśnie z bólu przy nacięciu, czy ocierać
będzie łzy (bynajmniej nie szczęścia) przy szyciu. No to sobie myślę: pikuś tam
cały ból, nie o to chodzi, damy radę, byle z dzieckiem nic się nie działo. Tak,
na zasadzie kontrastu: gdyby ktoś spytał, co jest w porodzie najwspanialszego,
to wszystkie odpowiedziałybyśmy zgodnie jednym chórem: "trzymać w ramionach
własne, zdrowe, kwilące dziecko, mniej ważne jakiej płci, byle zdrowe". Więc na
pytanie: co najgorsze w porodzie jako odpowiedź nasunęły mi się właśnie
komplikacje zdrowotne u dziecka (mając w pamięci przykład znajomej, która
rodziła swoją wspaniała wymarzoną cudowną córeczkę, zdrową jak ryba, co
wykazała sekcja zwłok, tyle że dziecko urodziło się niezywe, choć zaczęło się
rodzić żywe, bo personel nie raczył sprawdzać tętna i Mała udusiła się
pępowiną!!). I tez mi się za to oberwało, że niby to w założeniu każdy wie.
Próbuję po prostu ustalić, co w tym porodzie rzeczywiście jest takiego
najgorszego. Bo jest to przedziwne zjawisko: mimo, ze w powszechnej opinii
uchodzi za jedno z najcięższych przeżyć, w jednym momencie staje się przeżyciem
najwspanialszym w życiu. Fascynuje mnie ten kontrast!

[isma]

Pewnie, ze tak!
ja mysle, ze w tym naszym obfitym watku nie sposob dojsc do jakiejs
obiektywnej, "usrednionej" prawdy o porodach. Mysle, ze jego sens polega na
tym, ze dziewczyny przeczytaja z tego postu to, z innego owo, i beda po prostu
to czy tamto braly pod uwage, ze w razie czego ominie je zaskoczenie.
To chyba bardziej chodzi o swiadomosc roznorodnosci okolicznosci, niz o
wypracowanie ich hierarchii )).
Trzymam za Ciebie kciuki, i za Atlantis, i za wszystkie Mamy ))

[a.l.o.e.s]

Ja wspominam jak najmilej oba moje porody. Należę do tego gatunku kobiet, które
zaczynają cokolwiek odczuwać dopiero po odejściu wód. Przy pierwszym porodzie
odeszły mi przy rozwarciu na 7 cm i ok. godziny później moja córeczka była na
świecie, plus dostałam środek przeciwbólowy zaraz po odejściu wód. Przy drugim
wody odeszły mi dopiero jak synek przechodził przez kanał rodny. Bolał mnie
początek skurczu partego, natomiast kiedy parłam to nie czułam bólu. Każdej
kobiecie życzę takich porodów jak moje, jeśli chodzi o odczuwanie bólu, a
raczej jego brak. Nie każda chce rodzić na oksytocynie, mnie akurat nie
przeszkadza, a wręcz wywołuje entuzjazm.

[aga_rn]

Najgorsze w porodzie wedlug mnie - wystapienie skurczow partych w momencie
kiedy nie mozna jeszcze przec. W obydwu porodach to wspominam najgorzej -
usilowanie nie przec ostatkiem sil, opierac sie tej ogromej sile. Za to
parcie - mimo iz bolesne - cos wspanialego, bo wreszcie mozna, za kazdym razem
urodzilam po paru minutach bo parlam tak entuzjastycznie
Generalnie obydwa porody wspominam z rozrzewnieniem

[zalotnica]

aga_rn napisała:
> Generalnie obydwa porody wspominam z rozrzewnieniem

lepiej przestan, dzieki takim jak Ty mnostwo kobiet musi cierpiec,
przeciez to taka "przyjemnosc" wiec nie ma potrzeby cokolwiek
zmieniac...mamy juz XXI wiek, a nie ciegle jeszcze sredniowiecze
jakby to sobie niektorzy jeszcze zyczyli.

[aga_rn]

zalotnica napisała:

> aga_rn napisała:
> > Generalnie obydwa porody wspominam z rozrzewnieniem
>
> lepiej przestan, dzieki takim jak Ty mnostwo kobiet musi cierpiec,
> przeciez to taka "przyjemnosc" wiec nie ma potrzeby cokolwiek
> zmieniac...mamy juz XXI wiek, a nie ciegle jeszcze sredniowiecze
> jakby to sobie niektorzy jeszcze zyczyli.

Wspolczuje, tu gdzie mieszkam nikt nie musi cierpiec przez "takie jak ja", mam
wybor, nie chce znieczulenia - nie biore, chce - prosze bardzo, jest do
dyspozycji i za darmo. Tak wiec moze wybierz sobie kogos innego do obwiniania
za "cierpienia kobiet" i "Sredniowiecze".

[atlantis75]

zalotnica napisała:
> lepiej przestan, dzieki takim jak Ty mnostwo kobiet musi cierpiec,
> przeciez to taka "przyjemnosc" wiec nie ma potrzeby cokolwiek
> zmieniac...mamy juz XXI wiek, a nie ciegle jeszcze sredniowiecze
> jakby to sobie niektorzy jeszcze zyczyli.

Ej, Zalotnica! Nie generalizuj i nie wypaczaj cudzej wypowiedzi! Dla pewnej grupy
kobiet poród jest znośny i szybki, dla innych bardziej męczący. I kobieta, która
przebrnęła przez poród bez większych problemów ma prawo wspominać go z
rozrzewinieniem.
Jestem ciekawa, czy masz dzieci...?

[kj74]

dla mnie zdecydowanie szycie, brrrrr

[inez76]

Ja nie umiem wskazać takiej rzeczy. Należę do tych, które rodziły lekko. Cały
mój poród (od pierwszego skurczu do przecinania pępowiny przez męża) trwał 3,5
godz. Kiedy przyjechałam do szpitala miałam rozwarcie na 8 cm. Pierwsze skurcze
jakie poczułam były (od razu) co 3 min. Z lewatywy bardzo się ucieszyłam, bo
rodziłam z mężem i nie chciałam "niespodzianek" w jego obecności. Największy
ból w trakcie porodu czułam wtedy gdy mój synek próbował wyjść a ja nie byłam
nacięta. Lekarka zaraz mnie nacięła i było po wszystkim. Dziewczyny ja Was
podziwiam i jednocześnie bardzo współczuję - że trafiłyście na taki personel.
Dużo zależy od lekarza. Ja zapłaciłam lekarce (500,00), położnej (100,00) i za
poród rodzinny (100,00), ale warto było. Kiedy czytam Wasze opowieści to włos
mi się na głowie jeży! Moja lekarka nie wyszła w trakcie mojego porodu nawet na
minutę, położna też. Lekarka przyjechała do szpitala specjalnie dla mnie (nie
miała wtedy dyżuru - miałam jej komórkę i mogłam dzwonić o każdej porze dnia i
nocy, i dzwoniłam np. o 3 nad ranem). Dostałam wszelką pomoc, jaką można
udzielić (nie chciałam zzo), lekarka mnie nacinała - nic nie czułam, lekarka
mnie szyła - nic nie czułam, ona pomogła mi urodzić łożysko - to był moment i
zupełnie bezbolesny. Przy porodzie była tylko lekarka, położna, mój mąz i ja
oczywiście. Pełna intymność, poszanowanie moich praw, sielanka. Dlatego uważam -
warto było zapłacić. Teraz przymierzam się do drugiej ciąży i znowu będę rodzić
w tym szpitalu - w Katowicach. Mój synek ma już 3,5 roku.

[hagata.wala]

Inez, a który to był szpital w Katowicach i jaka lekarka ? Ja tez z Katowic!

[inez76]

hagata.wala napisz na [e-mail] - odpiszę ci. Nie wiem, czy to
wypada po podaniu przez mnie "cennika" pisać oficjalnie jaki to szpital. Ja nie
jestem z Katowic. Mieszkam w połowie drogi między Katowicami a Krakowem. Do
porodu jechałam 40 min. Ale nie żałuję!!! Warto było.

bylo zajebiscie!!!

[skulska]

balam sie tak strasznie ze w nocy sie ze strachu budzilam...bylam
przerazona.rodzilam 12 godzin,mialam ciezki porod,wody odeszly wczesniej,bolalo
bardzo ale da sie wytrzymac.najgorsze to lezec plackiem bo dziecko gorzej
wychodzi,jak bedziesz sobie spacerowac to "automatycznie" bedzie dzidzius
schodzic w dol.do tej pory nie wiem kiedy dziecko przechodzilo przez kanal
rodny.a co do wstydu przed personelem..przeciez oni tyle porodow odbieraja ze
naprawde nie ma co sie nad tym zastanawiac.i jak dziecko wychodzi to juz nie
boli,najwazniejsza jest glowa,potem to pestka...jak dadza ci dziecko w ramiona
to juz sie o porodzie nie pamieta...hehe.pozdrawiam .acha i koniecznie wez kogos

ze soba to pomaga!!ogolnie bylo zajebiscie.

Droga Przyszla Mamo!!!

[ainer1]

Czesc

Tyle tu czytam postow z ktorymi sie nei zgadzam, ze postanowilam napisac kilka
slow wiecej.
Po pierwsze dokadnie sie przygotowywalam do ciazy i porodu - czytalam,
chodzilismy do szkoly rodzenia. Nastawilam sie optymistycznie, ze ja dam rady i
ze chce naturalnie a jak bedzie zle to wezme znieczulenie, ze chce z mezem i
chce w wannie itp.
A teraz po kolei - o 7:30 odeslzy mi wody (nie bolalo), bylam juz w spzitalu
wiec pzreslzam na trakt porodowy zadowolona i usmiechnieta ze rodze sama a nie
pod kroplowka z oksytocyny (mieli mi podac o 8mej ale im sie nie udalo bo pol
nocy z piatku na sobote uprawialam spacerki po korytarzu zeby wywolac porod i
w efekcie sama sie "zindukowalam" jak stwierdzil ordynator )

od 7:30 zaczelam spacerowac niczym mlody Korzeniowski i nie pzrestawalam tylko
na badanie ktg.
o 9 mialam 1,5 cm, o 11 - 3 cm.
Kazdy skurcz - mąż masowal moje ledzwie a ja czekalam "na gorszy bol" bo ten byl
z plecow a nie z brzucha
o 11 weszlam do wanny, skurcze co 4,3 i 2 minuty - kazdy skurcz - mąż mnei
masuje i liczy czas i uspakaja.
o 11:40 wychodze z wanny - pzrez glowe mknie mi mysl - a moze zzo?
dzele sie nia z polozna a ona mi mowi, ze w ciagu 40 minut rozwarcie
przeskoczylo z 3 cm do 7 cm!
Acha! Czyli pzrezywam tzw kryzys 7 cm!
Proponuja mi skakanie na pilce a w skurczu mąz oczywiscie masuje.
Trzymam sie loza i skacze.
Czy boli ? Tak, ale slysze i CZUJE ze zaraz sie to skonczy!
12:00 zaczynam pzrec - w pozycji pollezacej
Czy boli?
Bardziej rozczarowywuje jak konczy sie skurcza dziecko nadal "tam",a przy
parciu - tka ejstem zmobilizowana i tyle mam adrenaliny ze NIE CZUJE skurczu
tylko bardzo ciezko pracuje.
Bardziej bolala faza I kiedy bylo rozwierania.
12:45 klada mi na brzuszku ponad 4 kg Piotrusia a ja.. sie dziwie ze to juz,
bo NIE CZULAM pzrejscia pzrez kanal rodny!
Usmiecham sie i jestem szczesliwa co widac na zdjeciach z porodu (moge podac
link na priva )
A pozniej mnie szyja (w znieczuleniu) co BYLO dla mnie najgorsze.
Glownie dlatego,ze 100% sil dalam w czasie I iII fazy i na trzecia juz nie
mialam sil a co dopiero na szycie.
Tak wygladal moj porod - 5 godzin, bardzo duzy synek, naturalnie.
Polecam porod z mężem, taki ktorym mozesz sama sterowac.

Ja np caly czas bylam w ruchu i to mi pomagalo, ale kazdy ma swoja metode.
Mysle, ze wazne jest zebys POCZULA ze to TY MASZ WPLYW NA SWOJ POROD - jak
rodzisz, w jakiej pozycji co robisz - krzyczysz czy nie, biegasz czy nie,
idziesz do WC czy nie itp.
i JESZCZE JEDNO - O BOLU SIE SZYBKO ZAPOMINA.

pozdrawiam cieplo i zycze udanego porodu!

Renia z Piotrusiem

[atlantis75]

ainer1 napisała:
> Usmiecham sie i jestem szczesliwa co widac na zdjeciach z porodu (moge podac
> link na priva )

Renia, przyślij mi Jak zobaczę Twoją zadowoloną twarz, to może przestanę się tak
bać...


> A pozniej mnie szyja (w znieczuleniu) co BYLO dla mnie najgorsze.

Dlaczego najgorsze? Bolało nawet przy znieczuleniu?


> Tak wygladal moj porod - 5 godzin, bardzo duzy synek, naturalnie.
> Polecam porod z mężem, taki ktorym mozesz sama sterowac.

Rzeczywiście urodziłaś szybko i sprawnie. Podziwiam Cię za przytomność umysłu,
doskonałą koncentrację i świadomość tego, co się działo ))
Pozdrawiam. Atlantis

[asiaasia1]

hej
Dla mnie najgorsze były tzw.bóle parte , ale mam to szczęście , że rodziłam
bardzo szybko ( około 3 godziny -pierwszy i drugi poród -od pierwszych skurczy
do samego końca
Przy pierwszym porodzie zorientowałam sie , ze naprawdę rodzę,kiedy poczułam te
tzw.bóle parte . Najśmieszniejsze ( mam na myśli śmiech przez łzy oczywiście
jest to , że byłam wtedy w domu i siedziałam sobie w wannie i przez cały poród
czekałam na ten rzekomy ból i jakby nie mogłam uwierzyć w to , ze już
rodzę .Byłam tez w ciągłym kontakcie ze "swoją" położną .Powszechnie mówi
się ,że 1. poród trwa raczej długo .
Dopiero kiedy sprawca )) czyli tatuś moich dziewczynek , zobaczył wychodzący
czubek główki , uwierzyłam ,że to ten "właściwy "poród , a nie jakieś bóle
przepowiadające czy coś z tych rzeczy ))

do autorki wątku

[ainer1]

Hej,
wyslalam Ci na adres gazetowy

powodzenia!

Renia

[jola.wie]

Odpowiadam wprost i bez kręcenia (bo dużo było na temat co dla kogo
subiektywnie było najboleśniejsze, choć z wszystkich relacji wynika, że o
bólach się zapomina, kiedy tylko zobaczy się dziecko, a koszmarne wspomnienia z
szycia nie powstrzymują nikogo przed kolejnym potomstwem):
Najgorsze w porodzie jest, kiedy pojawiają się komplikacje u ciebie albo u
dziecka (łacznie z NAJGORSZYM), sama nie wiem, co gorsze, chyba jednak te
komplikacje z dzieciątkiem, bo do tego, że cierpisz dokłada się jeszcze
paniczny strach i bezsilność. Które to smutne zdarzenia większość z nas ominą.
Oby wszystkie z nas ominęły!
Całą resztę jesteśmy w stanie spokojnie znieść!

[fasolka31]

Szczera prawda........Jolu.
Rozmawiamy tu o bólu, słabym lub mocnym - ale najważniejszym jest zdrowie
naszych małych dzieciątek i nas samych, a reszta minie jak by biczem strzelił.

[atlantis75]

fasolka31 napisała:

> Szczera prawda........Jolu.
> Rozmawiamy tu o bólu, słabym lub mocnym - ale najważniejszym jest zdrowie
> naszych małych dzieciątek i nas samych, a reszta minie jak by biczem strzelił.

Przecież to, że pytam się o ból niewyklucza tego, że najważniejsze jest dla mnie
zdrowie dziecka. I moje zdrowie też.

[fasolka31]

Oczywiście Alantis!
Nie neguję naszej dyskusji, bo Ty i ja jej potrzebujemy jak i pewnie inne
dziewczyny. Ale tak jakoś po wypowiedzi Joli zrozumiałam, ze wszystko minie, da
się przeżyć - a najważniejsze jest nasze zdrowie i naszych dzieci.
Tak nagle uzmysłowiłam sobie że nasze cierpienie jest mniej ważne, ważniejsze
jest zdrowie naszych pociech, bo przypomniało mi się że jak rodziłam, rodziła
też moja koleżanka i ja urodziłam zdrowe dziecko po ciężkim porodzie, a ona
niestety chore nieodwarcalnie po cesarce (oczywiście to niczego nie przesądza) -
tak mi się jakoś skojarzyło teraz to wydarzenie.

[mabrulki]

cześć.
Przepraszam jeśli powtórzę coś,co już zostało powiedziane-troszkę się spieszę i
nie przeczytałam wszystkich wypowiedzi.Nie tyle chcę napisać co było
najgorsze,ile o rzeczach,na które być może nie jesteś przygotowana ,nie wiesz o
nich.
1.Badanie rozwarcia w początkowej fazie(gdzieś do 7 cm)było dla mnie bolesne i
nieprzyjemne.W dalszej fazie już nie.
2.Zakładają ci wenflon.
3.Bądz przygotowana że możesz zrobić kupkę lub siusiu-położne są do tego
przyzwyczajone i sprawnie zmieniają ci podkład na którym leżysz.Ja zrobiłam
kupkę ale siusiu nie,a że miałam pełny pęcherz musieli mnie scewnikować bo
przeszkadzał dziecku.
4.Pocieszam że mnie szycie nie bolało i w ogóle nie czułam go-gawędziłam z
lekarzem.
5.Jeśli poród rozpocznie się odejściem wód płodowych i jeszcze przez jakiś czas
nie zaczną się skurcze to będziesz musiała leżeć.
6.Dla mnie dużym wyzwaniem było parcie.Jest to duży wysiłek fizyczny,ból
schodzi na dalszy plan.Trzeba prawidłowo oddychać-personel pokaże ci jak.Jest
to jednak dość trudne.Ja się skarżyłam:"Nie umiem!",ale położna odp.:"Nikt nie
umie,nie ma okazji żeby się nauczyć.Ale trzeba!"
Życzę szybkiego i pomyślnego rozwiązania!

[mabrulki]

Aha!I podczas parcia podobno dobrze jest zamknąć oczy (mi mąż musiał
przypominać)bo mogą popękać z wysiłku żyłki.

[umargos]

Ja poród wspominam dobrze, pomimo bólu. Fakt, że pozwoliłam sobie na medyczne
wspomaganie. Najpierw oksytocyna, bo po 12 h bólu, nieważne, że nie aż tak
regularne ani częste, ale też nie rzadziej niż co 15 minut przez całą noc,
której nie przespałam w związku z tym (w szpitalu okazało się że rozwarcie jest
na palec). Po godzinie nie było znacząco lepiej więc mnie podłączyli do
kroplówki i poszło tzw. piorunem. Po godzinie z minutami było 7 cm, prawie by
się spóźnili ze znieczuleniem, a ja już właściwie miałam dość. Znieczulenie
złagodziło ból, ale nie zniwelowało...bolało dalej. Z tej fazy porodu, przed
podaniem znieczulenia, najgorzej wspominam badania w fazie rozwierania...raz
nie pozwoliłam położnej (ona nie dała rady, bo tak się wyrywałam i ten jeden
raz "wydarłam się" w czasie porodu) więc poszła po lekarkę, której się udało.
II faza też przyjemna nie była, zwłaszcza, że dziecko coś wyjść nie chciało,
potem sie okazało, że okręcone w pasie pępowiną i to je blokowało, główka
wychodziła i chowała się z powrotem (tak z pięć razy). W innym wypadku obyłoby
się prawdopodobnie bez nacięcia, a tak nacięli i to dość mocno, więc po
porodzie szycie trwało dłuuugo, choć dostałam drugą dawkę znieczulenia bolało
mnie bardzo. Ale było, minęło :o))))))) Tylko potem nijak nie byłam w stanie
karmić na leżąco, bo nie byłam w stanie zmienić pozycji jak dziecko ją trochę
zmieniało, ani rzecz jasna na siedząco. Nawet przymierzałam się do karmienia na
stojąco...dziecko na stosie książek na stole :o))) Ale niestety za długo jadła
więc w końcu udało się wykombinowac półleżącą pozę, w ktrórej wytrzymywałam te
dwie godziny z przerwami na jedno karmienie, zwłaszcza, że po jedzeniu spała 3-
5 godzin. Mam nadzieję, że przy drugim porodzie obejdzie się bez oksytocyny i
nacinania (aż takiego) :o))))
Pozdrawiam i życzę lekkiego porodu
Ula