Gorsze niż mdłości

[sobeautyfull]

Witajcie!
Ostatnio moją największą i najbardziej dokuczliwą dolegliwością ciążową są
lęki i paranoje , które mnie nawiedzają . Jak maniaczka śledzę wszystkie
wątki o komplikacjach ciążowych tak jakby mogło mi to w czymś pomóc. Ostatnio
zupełnie przyćmiło to moją radość z oczekiwania na dziecko. Przed wizytą u
lekarza nie mogę spać, wstyd mi za siebie , a jednak nie mogę nad tym
zapanować. Myślicie ,że to przejdzie? Jestem w 10 tygodniu, jak tak dalej
pójdzie to zamknę się w domu , czytając podręczniki medycyny i wymyślając
sobie choroby. naprawdę się nie spodziewałam takich pokładów hipochondrii w
sobie.

[doros]

Slyszalam, ze to dosyc normalne u wszystkich przyszlych matek. Mysle jednak, ze
przybralo to skrajna postac u ciebie. Najlepiej odstaw te wszystkie ksiazki,
najlepiej ukryj je dobrze i zacznij pozytywnie myslec. Ja staram sie odrzucac
wszystkie zle mysli i wyobrazam sobie, ze w szystko bedzie dobrze. Co ma byc,
to i tak bedzie i nic nie mozemy zmienic. Jesli nie uda ci sie pozytywnie
mysle, to zacznic czytac ksiazki psychologiczne o pozytywnam nastawieniu do
zycia. Duzo spaceruj i dobrze sie odzywiaj.
Jestem w 8 tygodniu i z niecierpliwoscia czekam na koniec 3 miesiaca.

Pozdrawiam Cie serdecznie i zycze duzo optymizmu w najbluzszych miesiacach.

Dorota

[franula]

nie stresuj sie to byla pierwsza rzecz jaka mi lekarz powiedzial, ze zupelnie
typowe sa leki o sibei, ciążę i dziecko. Póki nie uniemożlwiiają wyjścia z domu
jest ok. Oczywiście powiedz o tym lekarzowi ale pociesz się, że jets to całkiem
normalne i typowe.
POmysl że to nie Ty tylko hormony
ja - czekajac na dziecko niesmaowicie jak zrobiłam test to trzy dni płakałam i
sama nie weim czemu no dzicko było chciane, wyczekane, no paranoja zupełna

[monikaj1]

> ja - czekajac na dziecko niesmaowicie jak zrobiłam test to trzy dni płakałam
i
> sama nie weim czemu no dzicko było chciane, wyczekane, no paranoja zupełna

Miałam bardzo podobnie. Czekałam i czekałam, robiłam te cholerne testy co
miesiąc i nic. A jak wreszcie pokazała się druga kreska to nie wiedziałam -
cieszę się, czy się nie cieszę? Bardziej chyba się jednak bałam... Teraz wydaje
mi się, że lepiej za dużo nie czytać, nie wiedzieć, no i przede wszystkim -
starać się myśleć pozytywnie. Pogadałam o tym z lekarzem podczas ostatniej
wizyty - bo tuz przed wyczytałam z kolei, że najbardziej niebezpiecznym okresem
jest termin trzeciej miesiączki. A on na to, że to prawda, ale nie ma co
martwić się na zapas, bo statystyka statystyką, a życie życiem. Jakoś ten
tydzień przyżyliśmy I myślałam, że się uspokoję, ale teraz myślę, że każdy
okres niesie jakieś potencjalne zagrożenia i tak naprawdę nigdy nic nie
wiadomo. Paranoja totalna

[sobeautyfull]

Eh dzięki dziewczyny , wiedziałam ,że mogę liczyć na dobre słowo od Was.
Mam pełną świadomość ,że zachowuję się jak szaleniec i nawet czasem się z
siebie śmieje. Ale wczoraj np przed wizytą u lekarza wydarłam się bez powodu na
mojego bidnego chłopaka , który strasznie się tym przejął. Mam nadzieję ,że po
Usg będę spokojniejsza . Tymczasem staram się myśleć o samych miłych rzeczach-
idę sobie kupić lody

[tupelo]

O rany, skad ja to znam. Niestety, forum to tez nie najlepsze zrodlo wiedzy.
Niektore dziewczyny moga niezle nastraszyc, a tymczasem kazda z nas jest inna i
inaczej przechodzi ciaze. Jestem po dwoch poronieniach i w tej ciazy (wlasnie
sie konczy, wszystko idzie dobrze) wymyslilam sobie juz tyle nieprawidlowosci,
ze prawie caly czas sie balam. A byly to: ciaza pozamaciczna, zasniad
groniasty, zagrazajace poronienie, zagrazajacy porod przedwczesny, saczenie wod
plodowych, dystrofia plodu, malowodzie, przedwczesne skracanie szyjki i jeszcze
mase innych rzeczy - te, co byly w podreczniku do poloznictwa i te, co
wyszperalam na forum wlasnie. Pomysl sobie, ze stres nie wplywa najlepiej na
dzidzie, sprobuj nabrac dystansu, zajmij sie czyms, zeby nie myslec w kolko o
tym samym... No nie wiem, co jeszcze. Ale przede wszystkim cierpliwosci zycze!
Pozdrawiam. Bedzie dobrze, zobaczysz.
Monika