Prośba do martap10

[marianka15]

Często myślę o Twojej sprawie - pamiętaj, że jestem z Tobą, chociaż jesteśmy
anonimowe. Trzymaj się dzielnie. Będzie mi miło, jeżeli dasz znak, że
przeczytałaś mój post.

[e-mail]

[martap10]

Witam Cię, Marianko!
Dziękuję Ci bardzo za miłe słowa! Przepraszam, że dopiero teraz odpisuję, ale
przez weekend nie zaglądałam do internetu. Dziękuję Ci, naprawdę to bardzo
miłe.Przez tydzień sporo się zmieniło, bo powielu bojach z państwową służbą
zdrowia trafilam wreszcie do genetyka (dostałam skierowanie bezpłatne), gdzie
dowiedziałam się, że absolutnie nie mam się czego bać, bo dawka promieniowania
przy przreświetleniu puc czy zatok jest tak minimalna (0,00007 rada, a
dopuszczalna jest 5 radów), że naprawdę amnioopunjca obciążona jest o wiele
większym ryzykiem poronienia niż moje dziecko wadą. Zaleciła mi jednak USG
genetyczne, bo "niektóre kobiety mają pecha", tam też będzie można sporo
zobaczyć, więc jutro od nowa bieganie po lekarzach -kto da skierowanie. MOja
ginekolog przyjmuje prywatnie,więc nie może mi dać refundowanego skierowania.
Mam nadzieję (teraz już dużą), że wszystko bęzdie w porządku, a może uda mi się
zobaczyć płeć pozdrawiam Cię serdecznie, mam nadzieję, że Ty nie masz żadnych
kłopotów

[marianka15]

Ekstra! Ekstra! Ekstra! Odetchnęłam z ulgą...jakby to było moje maleństwo...
Będzie dobrze, zobaczysz! Trzymam kciuki!

Pytałaś, czy nie mam kłopotów... nie, chyba nie... we środę idę na biopsję...
Ech, takie tam... Jakoś będzie...

Całuję

[martap10]

Dziękuję, jesteś bardzo miła! ale dlaczego na biopsję, czy coś się dzieje?
buziaki

[marianka15]

To biopsja guzka tarczycy, jestem świeżo po USG. Ale pomału się przyzwyczajam -
już leżałam na onkologii, wycięli mi guz z piersi (właśnie wtedy, gdy byłam w
bardzo wczesnej ciąży), skończyło się dobrze... Tylko potem miałam zastój mleka
(przez poprzecinane w trakcie operacji kanaliki mlekowe), stan ropny
zlekceważony przez lekarzy, dochodzący do żeber - i znowu skończyło się
cięciem. Blizna na bliźnie. Ale przeżyłam to (brrr) i karmiłam piersią przez
dwa lata, co zresztą bardzo kochałam. Wiesz, czasami ta moja historia pomaga
koleżankom - młodym matkom, które mają kłopoty z karmieniem, bo świadczy, że
przez wszystko można przejść, a bolące sutki i nawał pokarmu to nic strasznego!

Jakoś będzie...

Pozdrawiam Ciebie i Malucha

[martap10]

Haha, ale trafilas: wlasnie dzis umieralam z przerazenia na mysl o karmieniu
piersia,choc oczywiscie mam taki zamiar. Ale skoro piszesz, ze to jest do
przezycia,od razu lepiejale kiedy sie czyta o pekajacych sutkach i nawale
mkleka, slabo sie robi...trzymam kciuki, daj znac, jak Ci poszlo.Mam nadzieje,
ze bedzie wszystko w porzadku! Dzieki jeszce raz,ja tez dam znac,co wyszlo na
USG calusy!

[marianka15]

Jakoś tę biopsję przeżyłam, choć kiedy pochylił się nade mną facet z taaaaaaaką
wielką strzykawą i igłą, chciało mi się śmiać i płakać. Tym bardziej, że
zaszedł mnie od tyłu, pochylał się tak baaaardzo wolno.... istny film
sensacyjny, kiedy morderca powolutku zbliża się od tyłu do ofiary....
Wyniki dopiero za dwa tygodnie.

Jeżeli chodzi o pękające sutki, to najlepsze jest smarowanie ich mlekiem matki
przed karmieniem, po i w międzyczasie (w ciagu dnia). Żaden Penathen (czy jak
mu tam, już nie pamiętam nazwy) nie umywa się do tego sposobu. A nawał trzeba
przeżyć, jest lepiej, kiedy można już nosic biustonosz! Poważnie, nie
wiedziałam, że taki głupi biustonosz może przynieść tyle radosći, kiedy
kobiecie odpadają wręcz piersi, bo takie są ciężkie w dniach nawału.
Zapewniam, to naprawdę da się przeżyć, a potem to juz z górki!

Pozdrawiam

[martap10]

trzymam kciuki za Twoje wyniki, mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze! Ale
przezycie na pewno niezbyt mile....ja mialam USG szczegolowe,wyglada ze jest
wszystko w porzadku,tak ze jestem dobrej mysli,bo i tak niczego wiecej juz sie
nie dowiem.Znowu za 6 tygodni tam wracam,mam nadzieje wtedy zobaczyc plec,choc
przeciez to wszystko jedno! Caluje,jescze raz dzieki za slowa otuchy i trzymam
kciuki za Twoje zdrowie. A -masz racje-nie myslalam,ze biustonosz przynosi tyle
radosci,choc przekonalam sie juz na poczatku ciazy,kiedy piersi byly tak
bolesne...