ojciec dziecka

[biedrona1]

Ciąża to pewnie miły stan jeśli jest oboje rodziców i sie kochają.Czy
wszystkie macie taką sytuację? A co zrobić jeśli tej miłości między rodzicami
nie ma. Jak przeżyć ciąże i wychowywać dziecko nie odpychając podswiadomie
jego ojca. Czy któraś z was jeszcze jest w takiej sytuacji. Czy może (oby) we
wszystkich małżeństwach jest taka sielanka???

[kocianna]

Moje dziecko będzie miało oboje rodziców, którzy się kochają. Problem polega na
tym, że przyszły tatuś absolutnie nie kocha swojego przyszłego dziecka i uważa
moją ciążę za dopust Boży (ciąża planowana, zabezpieczenia nie było za jego
wiedzą i zgodą). Dostałam różne dziwne kary (np. odstawienie od łoża mimo braku
jakichkolwiek przeciwskazań lekarskich... i to na trzy lata), na jakiekolwiek
wspomnienie o wakacjach w przyszłym roku słyszę, że na wakacje to pojadę, jak
dostanę pieniądze z pomocy społecznej (nasz sytuacja finansowa wcale nie jest
tragiczna), a wszelkie jego problemy w pracy to moja wina (gdybym nie byla w
ciąży mógłby rzucić pracę i szukać sobie innej).
Pocieszam się, że to się zmieni kiedy zobaczy naszą kruszynkę. Na szczęście
Maleństwo dostarcza mi mnóstwo pozytywnej energii i czuję się super i nie mam
humorów. Co będzie dalej? Nie wiem. Staram się o tym nie myśleć.

[biedrona1]

Przykro mi, że masz taką sytuację podczas ciąży, ale na penwno to stres z obawy
przed przyszłym ojcostwem. Wiele tatusiów tak reaguje a potem są za kochani w
swoich pociechach do szaleńśtwa, zapominając o mamusiach;. Myślę, że wam się
wszystko ułóży a tatuś będzie dumny jak paw ze swojego maleństwa, pewnei
potrzebuj wiecej czasu na przyzwyczajenie się do myśli i zmianę trybu życia. U
mnie maleństwo owszem na pewno będzie kochane ale my cóż cośs ie wypaliło i to
dawno. Zazdroszczę wszystkim parom które wspólnie przeżywają i ciąże i swoje
uczucia.Myślę, że wtedy dziecię staje się jeszcze bardzie upragnione

[ania.silenter_exunruzanka]

Uch, ci faceci, pewnie jak już dziecko będzie na świecie to mężuś zakocha się
na śmierć. A teraz może boi się nieznanego (czyli bycia tatusiem), a może
zdał sobie sprawę z odpowiedzialności, która na niego spadnie?
pozdrawiam
P.S. Mój mąż świata nie widzi na naszą córeczką)).

to wcześniej to do kocianny b/t

[ania.silenter_exunruzanka]

[paula7601]

Nie rozumiem piszesz że wasze dziecko będzie miało rodziców kórzy sie kochają a
twój mąż zachowuje sie tak jakby to było nie jego dziecko. Kary dla mnie to nie
logiczne i jakies dziwne . Jak mój mąż by sie tak zachowywał to bym mu
powiedział żeby sie poszed leczyć i zastanowił co on wyprawia . Ty w tym stanie
powinnaś czuć jego opiekę i bezpieczeństwo a nie jakies kary .

Ja bym na twoim miejscu z nim powrozmowiała co tak naprawde go trapi jak
podobno cie kocha .
pozdrawiam paula

[sylwiq]

Ja nie moge narzekać)Mój partner( bo jeszcze nie mąż) bardzo cieszy się z
powodu naszego maleństwa. Do tego stopnia, że ma nawet niektóre objawy
ciąży.Tak naprawdę to przejął się tym wszystkim od czasu kiedy zobaczył po raz
pierwszy USG, od tej pory szaleje.Cieszę się,że mam takiego faceta, że możemy
ze sobą porozmawiać o naszych wspólnych obawach i radościach związanych z
maleństwem.I przepraszam, że sie tak tu wychwalam, ale należy mu się)